Archieven

2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Legaal in Barbados | Home | Een heel nieuw jaar…… »

On a mission…

Donderdag 30 december 2010 @ 23:21

Inmiddels zijn we alweer drie dagen in Barbados. De tijd vliegt! Bridgetown is de hoofdstad van Barbados en een drukke stad met heel, heel veel winkels, bars en restaurants. De mensen hier zijn zo ontzettend vriendelijk, ongelooflijk. Volgens mij schreef ik dat ook over Gambia, maar hier is het echt nog vriendelijker. In de supermarkt stonden we naar een grote ham te kijken, ik vroeg aan een wat oudere man die er eentje meenam of dat het lekker vlees was. Ik kreeg meteen verschillende recepten hoe we die ham het beste konden klaarmaken. Geweldig! De mensen hebben ook smaak, de kleding ziet er verzorgd uit en nagelstudio’s zijn er te over. Zowieso houden ze van mooie dingen, er zijn ook heel veel sieradenwinkels (van heel duur tot leuk betaalbaar), heel veel schoenen- en kledingwinkels. Je kunt hier ook heel veel tax free shoppen, van alles eigenlijk wat toch best wat scheelt. De prijzen komen aardig bij die van Nederland in de buurt, zo dan niet soms ook wat hoger. Zeker in de supermarkt is het goed kijken, 3 euro voor een zak chips en 4 euro voor een paar plakjes ham is wel erg duur. Aan de andere kant kun je hier, overdag, goedkoop locaal eten. Ik zeg echt overdag omdat ze bijvoorbeeld een buffet hebben en als het op is, dan is het op. ’s Avonds zijn het de wat duurdere eetgelegenheden die open zijn. Voor vanavond hebben we bij zo’n buffet van alles meegenomen en gaan dat, gezellig samen met de Vivente, opwarmen en opeten.

We zijn al twee dagen (de Vivente en wij) ‘on a mission’. Gisteren was ons doel, de Coastguard. De Vivente had namelijk nog steeds de brief van het Franse jacht wat de mast was verloren. Het was ons met geen mogelijkheid gelukt iemand te bereiken. Vanuit een locale telefooncel lukte het ook niet om naar Martinique te bellen. Later begrepen we dat het erg complex is en ze het hier ook niet goed weten, het is iets van 2 keer de landscode en nog een aparte code enz enz. Het was een hele tippel naar de Coastguard. Gelukkig belde het ‘VVV’ nog even om te checken of ze daar nog echt wel zaten, want het was zeker drie kwartier lopen. De coastguard nam ons zeer serieus en ondanks dat het Franse jacht had gezegd dat er geen distress (nood) was, dachten zij er toch anders over. Ze zouden contact opnemen met Martinique en zo kijken wat ze gingen doen. We hebben inmiddels al een mailtje van hen gehad met wat meer vragen, dus ze zijn er mee bezig. Gelukkig, je zit er toch wel een beetje mee in je maag.

Vandaag hadden we als missie: ‘tomorrows’ party’. Ik zeg dat bewust omdat er dus in de grootste partyclub hier op het strand een ‘New Years Eve party’ is en die is dus op 1 januari ’s avonds. Er is weinig open morgenavond, dus wilden we vandaag ook zeker gaan stellen of we misschien toch ergens heen konden of we zelf wat moesten gaan organiseren. Judith (Vivente) en ik zijn eerst lekker gaan shoppen om nog de 50% korting van 2010 mee te kunnen pakken. Het leukste gedeelte van de stad is een paar straten achter de hoofdstraat, daar zijn geen toeristen en meer de eigen mensen. Super leuke winkels en de meiden in de shops vinden het geweldig. “Hi love, just try it on!” offe… “Oh dear, that’s a good fit.” Ze kunnen soms ook erg verveeld kijken, maar bedoelen dat niet zo. Maak je een praatje, dan komt er een smile en ook met elkaar lopen ze te geinen en is het een gezellige bende. Judith en ik zijn leuk geslaagd met resp. een jurk en een rok en voor Patrick een mooi overhemd. Ik was ook op zoek naar een thermosfles voor de yoghurt, maar die zijn hier wel zo duur. Nog maar even geen eigengemaakte yoghurt dus.

Missie: party ‘Old Years Party’ is ook geslaagd, want bij een super leuke tent midden in het stadje is er een ‘Ultra Fab Party’ (Ultra Fabulous Party), dus dat komt wel goed.


In het park zijn er heel veel kerstbomen opgetuigd en verlicht, met witte steentjes eronder alsof het sneeuw is. Families komen hier naartoe om foto's te maken bij de bomen.



PS Er is iets mis met onze website, wat komt door een storing bij onze provider. We hopen dat dit snel verholpen is.

Legaal in Barbados

Dinsdag 28 december 2010 @ 00:20

Gisteren na aankomst werden we meteen al uitgenodigd om de Barbados rum te komen proeven bij de Marick, een andere Nederlandse boot die hier ligt. Super gezellig! Al aardig tipsy wat gegeten en toen gewacht op de komst van de Vivente. Met hen gezellig geborreld en het was snel laat!

Het slapen was raar en we waren erg vroeg wakker. Tja, we zijn gewend om 18 dagen lang maar maximaal 3 uurtjes te slapen en dat merk je. 's Ochtends met Patrick en Judith (Vivente) gaan inklaren. Meteen een goede indruk van Bridgetown gekregen, erg leuk! Helaas waren alle winkels dicht, het is een bankholiday. Het inklaren ging erg voorspoedig. Eerst naar de Health officer (linksboven op de foto), toen naar de Customs officer (rechtsboven op de foto) en als laatste de Immigration officer (rechtsonder op de foto). Het was in een hal waar ook de passagiers van de cruiseboten aankomen. Wat een andere wereld! Heel veel tax free winkels, bijzondere mensen en wat een drukte. Dat is wel even wennen na 18 dagen op zee.

Vanmiddag zijn we bij The Boatyard geeindigd. Een super gezellige coole beach bar. Erg luide muziek, je kunt er lekker eten en drinken en van alle strandfaciliteiten gebruikmaken. Echt het Caribische gevoel krijg je hier. Lekker met z'n viertjes aan de Carib, het locale bier gezeten en heerlijk gekletst.

Daarna eindelijk maar eens het azurblauwe water ingedoken! Geweldig! Totaal niet koud en zó helder.

Inmiddels zitten we weer in The Boatyard (natuurlijk ;-)) en we wachten op de komst van Jack (Tin Hau), die kan nu elk moment aankomen en dan zijn we weer compleet.

We made it!!!

Zondag 26 december 2010 @ 22:13

Toen Barbados in zicht kwam werden we verwelkomd door dolfijnen, geweldig!! Het is een vrij vlak eiland waardoor we het eiland pas laat zagen. Maar na een nacht en dag van heerlijk zeilen, met gigantische snelheden (rond de 6,5 - 7 knopen), lieten we om 16.00 uur locale tijd het anker vallen in Carlisle Bay bij Bridgetown in Barbados.
.
We hebben het gedaan! We zijn de Atlantische Oceaan overgestoken en zijn in de Carieb! Wat een raar gevoel. Aan de ene kant voelt het helemaal niet als ver weg, omdat we het gewoon zelf gezeild hebben, maar als je kijkt naar het tijdsverschil met jullie (het is hier 5 uur vroeger) dan realiseer je je ineens dat het inderdaad toch wel ver weg is.
.
De baai is heel vriendelijk, met vele zeilboten vanuit allerlei landen. Het strand is schitterend en je kunt zien dat het hier toch wel erg toeristisch is. Er liggen twee mega cruiseboten (o.a. de Queen Elisabeth) in de haven en twee mega zeiljachten, met 5 masten. Helaas regent het nu, maar dat hoort er hier ook bij. Het is hartstikke groen namelijk.
.
Het voelt wel raar, we zijn niet moe, de oversteek is super gegaan. Na dagen van rust en een soort van eenzaamheid met z'n tweeen, wordt je hier meteen weer in het leven gegooid. Ik ga nu een pilsje openmaken. De champagne laten we nog even dicht tot de Vivente (vanavond) en Jack (wrs morgenavond) hier zijn.
.
Dusse... warme groetjes vanaf de La Luna in de Carieb!
-----
At 26-12-2010 20:47 (utc) our position was 13°05.52'N 059°36.96'W

I believe in Santa Claus...

Zaterdag 25 december 2010 @ 22:41

...I believe in Santa Claus...lala... (song van Kenny Rogers en Dolly Parton)
.
Gisterenavond hoorden we het hulpje van Santa over de marifoon. Met 'It's Christmas' en 'Santa are you there', heb ik de lucht afgespeurd op zoek naar Santa in zijn slee. Toen er werd gezegd 'I see a red light. Rudolf is that you?' heb ik de verrekijker maar gepakt. Het enige wat ik zag was een planeet (of ster) die flikkerde en hoofdzakelijk een groene kleur gaf en eentje met een rode kleur (nee, geen vliegtuig). Maar helaas, verder niets gezien. Er stond nog wel een biertje koud voor de kerstman. Ook vanochtend geen cadeautjes bij de kachel. Tja, hij komt natuurlijk altijd ongeziens en nu hielden Etienne en ik om de beurt de wacht. Ik moet wel bekennen, dat ik nog even heb geslapen in mijn wacht. Schrok ook wakker, maar weet niet meer waar het rinkelen vandaan kwam. Kon ook de d-sluiting bij de stormverstaging zijn... Jammer, het had een leuke afwisseling geweest, een praatje met Santa. Ook z'n hulpje reageerde niet toen ik hem opriep: "Santa's mate, Santa's mate, Santa's mate, this is Dutch sailyacht La Luna, sailyacht La Luna. Do you copy?" Hij wist dus wie we waren. Volgend jaar maar een andere strategie... misschien had ik de radio met kerstmuziek aan moeten zetten en kerstverlichting buiten op moeten hangen of zou hij niet van bier houden...
.
Eerste Kerstdag. Zo raar. Dat gevoel heb je hier midden op de oceaan niet echt hoor. Ik had nog wel hele lekkere cake speciaal voor vandaag en straks een lekker toetje, maar we eten verder gewoon de overgebleven nasi van gisteren. ;-) Het is vandaag wel super weer. Helder blauwe lucht en we kunnen weer zeilen. Het waait weer goed, dus gaan we ook meteen lekker snel. Nog 115 mijl naar Barbados. Het is nu echt aftellen. We komen dus morgenavond/nacht aan. Ooh, wat zal ik blij zijn als we het anker laten vallen.
.
-----
At 25-12-2010 20:23 (utc) our position was 13°14.39'N 057°32.32'W

It's Christmas Time..

Vrijdag 24 december 2010 @ 21:48

Vanaf een blauwe zonovergoten Atlantische oceaan wensen wij jullie hele gezellige kerstdagen! Geniet van elkaar en het witte Nederland!!
.
-----
At 24-12-2010 20:05 (utc) our position was 13°32.32'N 055°27.59'W

De overkant komt in zicht (op de kaart, nog niet visueel)

Donderdag 23 december 2010 @ 21:48

Gelukkig is het vandaag droog gebleven. Er hing nog wel veel bewolking waardoor het benauwd en vochtig was. Er is nog steeds niet veel wind, maar wel genoeg om weer even te kunnen zeilen.
.
Nog 327 mijl te gaan! Hebben we mazzel met de snelheid dan komen we 2e kerstdag aan, anders de dag erna. Het einde komt in zicht, we zijn nu al 15 dagen onderweg. En het is net met een lange vliegreis, als je weet dat je in de laatste uren zit, dan wil je maar zo snel mogelijk er zijn. Dat is nu ook zo. De andere NL'ers die met ons vertrokken en naar Frans Guyana gingen zijn allemaal al op hun bestemming. Dat maakt natuurlijk ook dat ik naar vaste grond onder mijn voeten verlang, kunnen zwemmen in het helder blauwe water en lekker eten met een wijntje erbij.
.
-----
At 23-12-2010 20:15 (utc) our position was 13°45.33'N 053°59.27'W

Nat, natter, natst

Woensdag 22 december 2010 @ 23:15

En zoals ik gisteren al zei, je weet het nooit met het weer. Tijdens het eten maken en het verzenden van het bericht voor de website, hebben we een hele serieuze squall over ons heen gekregen. Etienne zat achter het roer omdat het erg hard waaide en omdat er een pijp van de zonnetent was losgeschoten was ook ik naar buiten gerend om het ding in bedwang te houden, we waren allebei dan ook kletsnat. Het regende ongelooflijk en omdat het zo hard waaide kwam het gewoon dwars de kuip in, het was af en toe net of het hagelde zo hard. Gelukkig is het vannacht droog gebleven, maar vanochtend barste het weer in alle hevigheid los. Het heeft heel de dag wat staan regenen met geen zon, waardoor alles nat is in de kuip. Gatver, het lijkt wel zeilen in de herfstvakantie. Op dit moment trekt de lucht wel weer open en komt de zon wat door. De wind is vandaag volgens mij op, na al die hevige squalls. We motoren dan ook alweer de hele dag.
.
Vanochtend hoorde ik de Vivente een ander schip aanroepen via de marifoon. Toen ik vroeg wat er aan de hand was, vertelde Patrick dat het andere schip zijn mast was verloren en hij ging kijken of ze verder nog hulp nodig hadden. Wij lagen toen op zo'n 15 mijl van hen vandaan. Later hoorden we dat ze, het Franse zeiljacht, al een paar dagen geleden hun mast verloren hadden en een noodtuig hadden staan. Ze hebben een gasfles gekregen van de Vivente en de vraag was of wij met Martinique, hun bestemming, contact op konden nemen. Zij komen een dag of 10 later aan dan gepland wat natuurlijk wel tot ongerustheid kan leiden. Ik met de iridium (satelliettelefoon) geprobeerd de vrouw in Martinique te bereiken, maar dat lukte niet. Heb daarna de kustwacht een mailtje gestuurd, kreeg ik terug. We proberen het nu via wat andere wegen. Het ging met de bemanning van het Franse jacht goed, maar ik kan me voorstellen dat het wel enorm schrikken was. Want buiten de mast en zeilen zijn ze dan ook meteen hun marifoon, radar en ssb kwijt.
.
Verder was het, door de vele regen, een saai dagje. Je kon niet altijd buiten zitten en als het droog was, was het wel erg nat. We hebben zelfs de zeilpakken weer tevoorschijn gehaald. Niet voor de kou, maar voor het nat. Als dit maar niet een voorbode voor de Carieb is.
.
-----
At 22-12-2010 20:48 (utc) our position was 14°02.09'N 052°16.15'W

Hollandse buien op de Atlantische Oceaan

Woensdag 22 december 2010 @ 00:06

Over het weer beginnen is zo afgezaagd, maar het is nu wel iets wat voor ons heel belangrijk is. Vandaag was het dan ook de helft van de tijd net Hollands weer. Nee, geen sneeuw in het gangboord, maar nat en winderig. Het begon vanochtend al goed met een paar heftige squalls, ik heb nog nooit zo'n zwarte lucht gezien. De regen kwam met bakken uit de hemel. De wind in die buien werd opgevoerd tot zo'n 35 knopen (8 bft) en zo werden ook de golven opgejaagd tot aardige hoogten. Op zich liepen we wel lekker snel, 9,8 knopen! Bizar hard en te hard natuurlijk. De bui trekt dan in zo'n half uur in alle hevigheid over, waarna het daarna rondom de boot weer licht en blauw werd. In de verte zie je de squalls duidelijk hangen en aankomen. En ja hoor, een paar uur later zaten we er weer middenin. Zo is het heel de dag doorgegaan, het was een rug aan donkere wolken, vol met squalls die vandaag mooi op onze koers zaten. Het lijkt nu wat beter te worden, met niet echt veel squalls en donkere wolken in de verte, maar ervaring leert ook dat dat ineens anders kan zijn. Ik zat daarstraks te lezen, gewoon blauwe lucht, zonnetje en even daarna voel ik dat de wind aantrekt, ik kijk op van mijn boek en het is gitzwart boven ons. De elementen laten zich in alle facetten aan ons zien.
.
Verder gaat het goed. En de vis smaakte, net zoals Hans al aangaf in zijn reactie, super lekker!! Zelfs Etienne vond hem lekker. Het is inderdaad een stevige vis. Vanavond eten we het laatste stukje. Ik durf hem namelijk niet langer dan 3 dagen te bewaren.
.
Het einde komt in zicht, nog 530 mijl te gaan. Hopelijk worden de dagen wat rustiger dan vandaag, anders worden het lange mijlen. Het is namelijk continu alert zijn met die squalls vanwege de wind. Dus genua weer in, tussen de buien kakt de wind in, genua weer uit. Ach, zo vervelen we ons ook niet.
.
-----
At 21-12-2010 20:53 (utc) our position was 14°19.05'N 050°29.73'W

Vragenuurtje

Maandag 20 december 2010 @ 22:10

Het wordt vroeg licht, rond half 6. Wij wisselen de laatste wacht om 6 uur wanneer ik ga slapen en Etienne z'n wacht begint. "Gelukkig", zegt hij nog en wijst op een heel donker pak wolken en even zo donkere lucht achter ons. Nou ja, donker, gewoon zwart. "Het is ons gepasseerd zonder dat we het over ons heen hebben gehad." Ik lag net een uurtje te slapen toen ik wakker werd van regenspetters. Wij hebben bij lange oversteken het matras op de grond in de salon gelegd, waarop je beter ligt dan op de harde, net iets te korte, salonbank. Ik steek mijn kop naar buiten en we zitten middenin het zwarte weer. De genua snel inrollen, want het waait een dikke 6 bft. De golven zijn zwart en grillig, maar ook puntig en hoog. Het regent en omdat de wind van achter in komt, helpt de zonnetent niets. Gatver! Het duurt een uurtje en dan wordt de lucht zienderogen helderder. De wind neemt snel af en de golven worden even zo snel weer rustiger. Dat hebben we ook weer gehad. Inmiddels is de wind weer zo ver ingezakt dat er nog maar een 3 bft staat, eigenlijk net te weinig met onze voordewindse koers. Tja, het is echt van het ene uiterste naar het andere. Maar we sukkelen natuurlijk wel gewoon door naar de overkant en we moeten nu nog zo'n . mijl.
.
Ik heb van verschillende mensen vragen gekregen, over de oversteek enzo. Omdat er verschillende dezelfde vragen zijn, beantwoord ik ze hier. Verder heb ik namelijk toch weinig te melden.
.
Een van de vragen was of we niet vreselijk stijf werden zolang op het water en geen kant op kunnen.
Nou, dat klopt wel een beetje. Je merkt heel erg dat je te weinig lichaamsbeweging hebt, ondanks dat je wel heel de dag het geschommel aan het compenseren bent. Je hangt, zit en ligt alleen maar. Het is niet dat je stijf wordt, maar je wordt er lamlendig en gaar van.
.
Krijg je wel genoeg slaap met de wachtjes van 3 uur?
Ik denk het wel, want je bent niet echt moe. En als het nodig is, bijvoorbeeld als het net zoals gisterenavond en vannacht heel erg heeft geschommeld, dan slaap je overdag bij. Toen we na de oversteek van de Canaries in Gambia aankwamen (zo'n 8 dagen) en in de Kaap Verden na Gambia (zo'n 4 dagen), waren we niet echt moe. Je kunt gewoon de dag in en we zijn zelfs nog tot 's avonds laat uit eten geweest. Het is dan wel weer heel lekker dat je een nacht kunt doorslapen. Dus gewoon zoveel uur achter elkaar. Dat mis je wel. Als het erg schommelt heb je meer moeite met in slaap komen en slaap je veel lichter, als dan de ander je roept dat het jouw wachtje is, dan is dat soms wel heel erg balen.
.
Blijft je heel de wacht wakker?
Op zich is dat natuurlijk wel de bedoeling. De ene kan rustig slapen omdat de ander oplet. Maar we slapen ook wel tijdens een wachtje. Nu bijvoorbeeld met deze oversteek is er geen enkel ander scheepvaartverkeer en anders verraadt het alarm van de AIS, schepen in de buurt. Dit geldt niet voor vissersboten, dus op sommige stukken (bijvoorbeeld tussen Dakkar en Gambia) moest je echt wel continu opletten. De kleine vissersboten hebben geen alarm en gaan niet altijd voor je uit de weg. Maar wanneer het een onrustig zeetje is en de zeilen wat klapperen en je niet lekker koers kunt houden, kun je vanzelf niet slapen. Dan blijf je wel wakker.
.
Wat doe je tijdens een wachtje?
Dat is verschillend. Soms heb je gewoon geen zin om iets te doen en is het heerlijk om wat te dagdromen en te mijmeren. Maar soms lees ik wat, Etienne luistert een audioboek en je speelt een spelletje op de Ipod. Verder heb je altijd wat drinken in de buurt en wat te knabbelen. Koekjes en zuurtjes hebben wij vaak bij ons staan. Soms zet ik thee, maar soms heb je ook nergens zin in. Je lichaam staat in de sluimerstand.
.
Hoe weet je hoeveel eten je voor de oversteek moet meenemen?
Je weet hoeveel dagen het ongeveer gaat duren. Dat zijn dan zoveel maaltijden, lunches en ontbijten. Voor de zekerheid moet je dat verdubbelen, mocht je onverhoopt langer op zee moeten zijn. Voor nu bijvoorbeeld ben ik uitgegaan van 2100 mijl, 100 mijl per dag, dus 21 dagen. Ik ben gewoon gaan uitschrijven wat ik als gerechten kon verzinnen die ik kan maken met zo min mogelijk spullen en geen vlees; nasi, macaroni, carbonara, chili con carne, goulash, rijst met, aardappels met, enz, enz. En dan ook voor de lunch; soep, knakworstjes, tosti, eitje, enz. Een soort weekmenu maak je dan. Ik kwam op iets meer gerechten dan een week. Toen ben ik gewoon gaan uitschrijven wat ik per gerecht allemaal nodig heb. Dus dan weet je wat je voor 1 week aan ingrediënten nodig hebt. We zijn dus 3 weken (21 dagen) weg en dan dat keer 2. Nou heb ik met dat keer 2 een beetje gesmokkeld want anders werd het soms wel heel veel en ik had nog wat kant en klaar pakken en blikken aan boord die ik voor nood kan gebruiken. Want geloof me, het was een bizar lange waslijst! De aantal blikken champignons en doperwten, bizar! Ik heb het meeste in de Canaries ingeslagen, maar omdat er in Gambia ook niets te krijgen was, teer je in op je voorraad. Die heb ik in de Kaap Verden, met al het verse spul dus weer aangevuld. Sommigen maken een vast weekmenu. Dat heb ik niet. Ik eet de gerechten met de niet-houdbare spullen eerst en dan komen de andere gerechten. En we eten eigenlijk best aardig gevarieerd. Je wordt er ook ontzettend inventief van, ik verzin wat lekker bij elkaar zou kunnen zijn en gooi het gewoon bij elkaar. Soms is het niet voor herhaling vatbaar, maar soms juist wel.
.
En met drinken?
Met drinken gaat het precies hetzelfde. Zoveel dagen is zoveel liter water met z'n tweeen en dan nog een hoop frisdrank en sapjes. Ranja is dan ook een uitkomst om het water eens een ander smaakje te geven. Dat heb je namelijk na een tijdje wel nodig, een ander smaakje. Ik heb dan ook altijd wat kitkat of snikkers of andere koekjes ofzo mee.
.
Mijn neefje stelde een vraag van hele andere orde, maar zeker geen onbelangrijke vraag. Wat doen jullie als je piraten tegenkomt?
Tja, ten eerste proberen we gebieden waar piraten zouden zitten te vermijden. Mocht het dan toch zo zijn dat we ze tegenkomen, dan doen we niets. Wij hebben geen wapens aan boord. Dit is een discussieonderwerp onder zeilers wat verschillende kampen heeft. Ik vind dat als je een wapen aan boord hebt, de kans dus bestaat dat jij moet schieten en dat je dus van te voren bedacht moet hebben of je kan, en dus ook wilt, iemand doodschieten. Daarnaast zullen de piraten beter kunnen schieten dan ik, dus ben ik toch te laat. Ook denk ik dat als er piraten komen en ik meteen mijn vuurwapen laat zien, zij eerder zullen schieten. Wij hopen gewoon dat ze meenemen wat ze willen en ons en de boot verder met rust laten, zodat we verder kunnen varen.
.
Een andere vraag ging over de snelheid die bij het positierapport vermeld staat.
Dat is de snelheid van dat moment. En dus niet het gemiddelde. Af en toe gelukkig, want soms staat er maar een knoop of 4. Aan de dagafstand van 120 mijl blijkt dat we bijvoorbeeld gisteren als daggemiddelde 5 knopen hebben gelopen. Dat is ook een beetje wat we tot nu gemiddeld als dagafstand hebben gehaald.
.
Is het met al die vragen toch nog een heel verhaal geworden. Ik ga de vis in de pan gooien!
-----
At 20-12-2010 20:51 (utc) our position was 14°33.41'N 048°28.85'W

Grote en iets minder grote vis

Zondag 19 december 2010 @ 23:55

De 'winddans' heeft gewerkt. Ik heb hem niet gedaan, ik weet niet wie van jullie wel, maar bedankt in ieder geval! Alleen, het gaat bijna op klagen lijken, is het nu weer een 'lunapark'. Het is echt van het ene uiterste in het andere uiterste, maar we gaan nu wel lekker vooruit.
.
Ik was thee aan het zetten voor het ontbijt toen Etienne riep: "een hele grote vis bij de boot!" Ik naar buiten, niets te zien natuurlijk. Toen we later gezellig aan de thee zaten en ik naar achter de boot keek zag ik ze ook, twee hele grote 'vissen' van de hoge golf af surfen. Wat waren dat? Na wat determinatie en verschillende boeken geraadpleegd te hebben, zullen het Dwergvinvissen geweest zijn. Het zijn de kleinste onder de walvissen, maar deze waren al zeker 8 meter lang, dit konden we goed inschatten omdat ze naast de boot gingen zwemmen. Ze zijn uren bij de boot geweest dus we konden de kleine gekromde rugvin, ver naar achteren geplaatst, de spitse platte kop en de witte flippers goed zien. Een keer draaide hij, onder water, een rondje waardoor we ook de mooie witte buik konden bewonderen. Dat is het voordeel dat het zo helder is hier, ook al zwemmen ze onder water, je ziet ze super goed. Deze mini walvissen staan erom bekend dat ze geheel opspringen uit het water. Dat hebben we helaas niet gezien, maar wel dat ze verschillende keren boven kwamen. We hadden zelfs alle tijd om een filmpje te maken en waanzinnige foto's.
.
Eind van de middag klonk het 'tsjeng', de knijper van de vislijn sprong eraf. Ik eerst maar voelen of er inderdaad spanning op de lijn stond en ja inderdaad. Etienne geroepen en terwijl ik het water op kijk zie ik de vis boven het water uitkomen, tot een paar keer toe. Slik, dit is wel een redelijke grote jongen volgens mij. Binnenhalen ging zwaar. Het bleek een 70 cm goudmakreel te zijn. Tenminste, wij denken dat het een goudmakreel is. Hans, wat voor vis is het? We hebben hem meteen maar in de kuip gegooid want hij spartelde als een gek. Nou ja, niet zo gek eigenlijk… het was een kwestie van leven of dood natuurlijk. Etienne hield hem vast (de afdrukken van zijn handen zijn op de vis nog te zien;-)) en ik heb het mes in z'n hoofd gezet. Tot een paar keer toe, want het duurde even voor deze jongen het wilde opgeven. Zo'n grote vis had ik nog nooit gefileerd en dat was even wennen. Maar omdat hij zo groot was voor ons tweetjes, is het niet heel erg dat ik het misschien af en toe niet netjes heb gedaan. Inmiddels is de kuip weer visvrij, maar de koelkast niet.
.
-----
At 19-12-2010 21:19 (utc) our position was 14°45.32'N 046°30.42'W

Wind oh wind.. waar bent gij...

Zaterdag 18 december 2010 @ 21:40

Je zeilt de Atlantische Oceaan over ergens tussen eind november en eind mei. Waarom? Omdat de Trade Winds, oftewel Noordoostpassaat, dan het stabielste is en meestal zo'n 15 tot 25 knopen waait. Dat staat in de boeken. En zoals het zo vaak gaat met reisfolders, de werkelijkheid is enigszins anders. Op dit moment zijn wij in de Trade Winds, maar zonder 15 tot 25 knopen. Het zijn er maar 2. En 2 knopen wind is 0 beaufort. Gelukkig dat de motor het doet, dus we motoren nu alweer een paar uurtjes. De Gribfiles zijn netzoals de reisfolder, er klopt momenteel ook niets van. We schieten wel aardig op, nog 890 mijl te gaan, maar dat kunnen we niet helemaal motoren. Zou er een variant op de 'regendans' zijn, die de Trade Winds weer laat blazen? De 'winddans'.
.
Wat wel een hele meevaller is, de kapotte waterpomp van de motor is gisteren in NL aangekomen. Het kan een garantie gevalletje zijn, dus hebben wij hem opgestuurd vanuit Mindelo. Een doosje gehaald in de supermarkt, pomp erin met als opvulling een oud-kussen waarvan de stof is vergaan, dus alles onder de kapok zit. Op het postkantoor vertrouwde de vrouw achter de balie het niet helemaal. Op zich niet gek, want de doos gaf aan pakken koekjes te bevatten, maar hij woog wat zwaarder en het gewicht was raar verdeeld. Wij maar laten zien dat er inderdaad geen koekjes inzaten, maar een vieze kapotte pomp. Geen probleem die zouden ze opsturen. Kosten? Omgerekend zo'n 10 euro. Wij liepen het postkantoor uit, "die komt nooit aan, da's veel te goedkoop". Maar nee, zo'n 10 dagen later belde de NLse postbode aan in Zwijndrecht, met de pomp! Heen was nooit zo snel en goedkoop geweest. Dusse, je krijgt makkelijker en goedkoper een pomp de Kaap Verden uit, dan in, als je geen lieve opstappers hebt die op het punt staan om naar de Kaap Verden te vliegen.
.
-----
At 18-12-2010 20:17 (utc) our position was 14°58.13'N 044°22.17'W

Culinaire oceaanovertocht

Vrijdag 17 december 2010 @ 21:20

Om maar eens niet weer over de zeilvoering te beginnen, begin ik maar over de afstand. We zijn over de helft!! Yeeeeh!!! Het aftellen kan beginnen ook al moeten we nog zo'n 8 dagen, maar dat voelt anders als je over de helft bent. Toen we vertrokken was het 2040 mijl naar het waypoint onder Barbados. We moeten nu nog 1000 mijl. En daarna dan nog een klein beetje naar de ankerbaai, maar dat is op deze getallen verwaarloosbaar. Het eiland is dan al in zicht.
.
Tot mijn grote ergernis heb ik vandaag al verschillende groente weg moeten gooien. Ik had op de Kaap Verden aardig wat vers fruit en groente meegenomen, maar de kwaliteit is niet al te best. Ik had groene tomaten (soms nog zelfs wat wittig), na een dag op zee, alles al rood. De paprika en aubergine werden ook met de dag rimpeliger. Terwijl ik normaal, op dezelfde manier, tomaten en paprika's weken goed kan houden. Balen, maar niets aan te doen. We eten nu dus van alles waar ik de tomaten, paprika's en aubergine nog in kwijt kan. Vanaf morgen is het dan alleen nog eten met witte kool (die is echt ijzersterk), ui, wortel en aardappel. Al gaat het met de aardappelen ook niet heel goed. Het is namelijk best warm binnen, maar ik krijg het niet koeler omdat de watertemperatuur zeker rond de 28 graden of hoger ligt. Het schip ondervind daardoor dus ook geen afkoeling van het watervlak. Op zich is het nog allemaal geen ramp want koolsalade met een aardappeltje is erg lekker en nasi met witte kool, ui en wortel smaakt ook echt niet verkeerd. Dat is wel een van de charmes van de oversteek, je moet een beetje improviseren waar je wat in doet. De blikken erwten en champignons zijn erg handig, maar dat smaakt niet overal in. Ook zijn de meeste gerechten vegetarisch. Uit nood, want buiten wat ham in blik en wat knakworsten heb ik geen vlees meer aan boord.
.
Vissen zou een optie zijn om de 'vlees' behoefte te bevredigen, maar dat gaat niet. We hebben namelijk de sleepgenerator achter ons aan slepen voor extra stroom. Als ik daarnaast een vislijn overboord gooi, zal dat goed blijven gaan zolang we niet beet hebben, maar hapt er een vis(je). En dan nog zo eentje die lekker gaat lopen 'vechten' en van rechts naar links zwemt, dan komt hij in de knoop met de sleepgenerator. Het binnenhalen van de sleepgenerator gaat op zich heel makkelijk, maar alleen als hij niet draait. Vanaf 2,5 knoop gaat het touw draaien en de propeller binnen halen is dan niet zo'n heel goed idee. Dus helaas, vissen zit er niet in. Het is kiezen of delen... Een tonijntje zou lekker zijn, maar dat komt wel weer als we moeten motoren. En buiten dat komen we nog lang niet om van de honger!!
.
-----
At 17-12-2010 20:12 (utc) our position was 15°07.80'N 042°31.73'W

Ze en we vliegen...

Donderdag 16 december 2010 @ 21:30

Gisteren schreef ik ook iets meer golven en iets meer wind, nou, tegen de avond werd het steeds meer wind en steeds meer golven. Uiteindelijk stond er zeker een dikke windkracht 5 en dan niet omdat er een bui in de buurt was. Dus de genua maar weer in en alleen met het grootzeil verder. De golven kwamen m.n. van schuin achter en de zijkant waardoor we erg lagen te schommelen. Het was weer een echt 'La Lunapark'. In de loop van de dag is de wind weer wat afgenomen en zijn ook de golven minder hoog. We hopen dat de golven nog wat verder afnemen, want ik ben na het geschud van gisteren weer een paar mooie blauwe plekken rijker. Ook is het onrustig slapen met de golven. Qua snelheid gaathet weer super goed en vliegen we over het water. We moeten nog 1125 mijl en zijn hiermee bijna op de helft, met vandaag de 8e dag op zee.
.
Verder sukkelt alles vandaag verder. Ik heb veel geschreven en Etienne zit verdiept in een luisterboek. Het enige spannende van de afgelopen 24 uur was een vliegende vis in de kuip. Ik hoorde (in het pikke donker) ineens 'splatsch, splatsch' naast me. Het zaklampje gepakt en zag een vliegende vis in de kuip liggen, half onder het houten rooster wat op de bodem ligt. Shit! Zolang ze leven spartelen ze als een gek en is het moeilijk ze te pakken, maar ik moest hem ook niet vergeten, want of je gaat er lekker met blote voeten in staan, of hij gaat lekker liggen stinken onder het rooster. Een uurtje later was hij inmiddels weer onder het rooster vandaag gesparteld en kon hij overboord. Vanochtend zag ik de schubben naast mij en mijn slaapzak liggen, gelukkig was het net mis...
.
-----
At 16-12-2010 19:30 (utc) our position was 15°32.16'N 040°20.87'W

Ooh denneboom, ooh denneboom

Woensdag 15 december 2010 @ 21:09

Om middernacht hebben we de motor weer uit kunnen zetten en konden we zeilend verder. Het hield nog niet over, maar ja, we kunnen ook niet naar de overkant motoren. In de loop van de dag is de wind wat aangetrokken en met de zeilen 'in melkmeisje' (grootzeil aan de ene kant, genua aan de andere kant uitgeboomd) schieten we weer lekker op. Er zijn iets meer golven, maar we mogen niet klagen.
.
Gisteren tijdens het motoren meteen de watermaker aangezet en de tanks volgestopt. Dat is toch wel een luxe hoor! (Dus Jo, de R.O. hebben we in de Kaap Verden gestart en doet het super. Hij maakt nu zo'n 30 liter per uur!) Ook weer alle batterijen opgeladen, al hebben we met de sleepgenerator ook niet te klagen over de stroom. Zeker als we niet de elektrische stuurautomaat gebruiken, maar de Hydrovane, dan hebben we zelfs stroom over! Dus, als er nog iemand groene stroom wil kopen?! Stuur ons een mailtje en het wordt geregeld.
.
Vandaag wat verder de boot in kerstversieringen gehuld en ik geloof dat ik weer ben doorgeschoten. ;-) Ik mis alleen nog de lampjes. Op de foto is het zoeken naar de kerstboom, maar het gaat om het idee.
.
-----
At 15-12-2010 19:16 (utc) our position was 15°54.69'N 038°09.16'W

Dagje op de oceaan

Dinsdag 14 december 2010 @ 20:43

Weer een dagje verder. Vandaag is het dag 6 op zee. Gisteren en vannacht is het niets meer geworden met de wind. Het zakte steeds verder in. We hebben daardoor wel lekker geslapen, minder liggen rollen in je bed. Vanochtend om 6 uur (wisseling van de wacht) de motor maar gestart. Op de gribfiles (weerberichten) is te zien dat we vannacht meer wind gaan krijgen, dus nog even hard duimen. Het is echt zo vlak als een oceaan kan zijn. Ongelooflijk! Vanochtend nog wat donkere wolken met een buitje, maar vandaag heel de dag een strak blauwe lucht. We moeten nog 1378 mijl tot onder Barbados. Ik heb inmiddels al wel alles over Barbados gelezen en ben erg benieuwd naar dit Carribische eiland.
.
Verder sukkelt ons leventje hier aan boord rustig verder. De helft van de dag hebben we een redelijk strak schema. Om 21.00 uur (Boordtijd) is het SSB-netje met de andere NL'se boten hier in de buurt. Daarna gaat Etienne slapen en gaat mijn wacht in tot 00.00 uur. Dan wisselen we: ik ga slapen en Etienne houdt wacht tot 3.00 uur. Dan weer wissel: Etienne gaat slapen en ik houd wacht tot 06.00 uur. Dan weer wisselen: ik ga slapen en Etienne houdt wacht tot 09.00 uur. Iets voor 9'en kom ik dan mijn bedje uit om samen te ontbijten en om 9 uur zit ik weer paraat voor het SSB-netje. Daarna ontbijten we verder en gaat Etienne nog wat slapen. We lunchen rond half 1 en de rest van dag is het gewoon wat zitten, lezen, af en toe nog wat slapen enz. Rond 16.00 uur hebben we Happy Hour (met sapje en knabbeltje) en eind van de middag zet ik wat op de website. Ik maak eten wanneer het nog net licht is en we eten rond 18.00 uur. Ik ga dan meestal nog een uurtje slapen tot 21.00 uur. En dan is het dagje weer rond....
.
-----
At 14-12-2010 18:26 (utc) our position was 16°19.07'N 036°02.82'W

I'll be (not) home for Christmas...

Maandag 13 december 2010 @ 21:19

Tja, dat heb je als je een paar dagen veel wind hebt, dan ga je hard. En dan is het super balen als de wind inkakt en we vandaag beduidend minder hard lopen. De kerstdagen gaan we dan toch niet halen. Maar je doet er zo weinig aan. Iedereen heeft het over de Atlantische oceaan over, is je zeilen zetten en gaan. Nou, we hebben vandaag weer tot 2 keer toe de genaker op gehad, geweldig, dan liepen we weer wat lekkerder door. Maar dan komt er zo'n buitje in de buurt en moet dat ding met veel geweld en veel wind weer naar beneden. Na twee keer hadden we dat wel gezien, met als gevolg dat we nu niet hard vooruit gaan. Verder is de swell (golven) beduidend minder, logisch als het minder waait, en dat maakt het leven aan boord wel weer een stuk aangenamer. Voor alles is dus wat te zeggen.
.
Het leven aan boord gaat z'n gangetje, met de dagen die in elkaar overgaan. Als je net als vandaag veel met de zeilen bent bezig geweest, is de tijd erg snel gegaan. Verder is het wat lezen, kletsen, slapen, mijmeren en muziek luisteren. Verder geen nieuws dus. Ik ga zometeen macaroni maken, wat met deze rustigere zee prima te doen is.
.
-----
At 13-12-2010 19:18 (utc) our position was 16°38.57'N 034°30.19'W

Boordtijd en tijdgrens

Zondag 12 december 2010 @ 18:49

Vannacht onze eerste squall gehad. Dat is een buitje met heel veel wind en heel heel heel veel water, dat maar zo'n 10 minuten duurt. In die korte tijd ben je wel hartstikke nat. We hebben een paar kleine gehad met alleen wind, maar een hele goede natte. Tja, dat moet je ook meemaken op de oversteek. Verder is het nog steeds een bumpy ride, zoals de Engelsen zouden zeggen. We schommelen nog steeds goed.
.
Gisteren hebben we ook onze 'boordtijd' verschoven. Vanaf de Kaap Verden is de tijd in Barbados zo'n 4 uur vroeger. Om nu niet dat ineens aan de overkant mee te maken, verschuif je je 'boordtijd' per 15 graden dat je westwaarts vaart. Zo wen je langzaam aan de tijd en blijft de zonsopgang en -ondergang kloppen. We werken dus nu met 3 tijden aan boord; de Nederlandse, boordtijd en UTC. UTC is met name voor de verschillende SSB-netjes en voor het logboek. Boordtijd voor de wachtjes en het eten, onze leef-tijd zeg maar. En de Nederlandse tijd om te weten hoe laat het bij jullie is als we aan jullie denken. Ter info...UTC is een uur vroeger dan Nederlandse tijd en onze 'boordtijd' is 3 uur vroeger dan bij jullie. In Barbados is het nog eens 2 uur vroeger dan onze 'boordtijd', dus schuiven we de komende dagen nog 2 uur op. Wat voor soort dag het is, gaat langs ons heen, maar zoals je merkt zijn de tijden wel erg belangrijk.
.
We schieten nog steeds lekker op en ik heb vandaag onze kerstboom gezet (15 cm hoog;-)). De kerstmuziek staat nu lekker hard en we gaan zo happy hour in, met een sapje en een knabbeltje.
.
-----
At 12-12-2010 17:10 (utc) our position was 16°27.56'N 032°13.48'W

Topsport

Zaterdag 11 december 2010 @ 21:47

Nou, de zogenoemde Milky Way was vandaag meer een Mars. Zoveel energie dat er in het water en de golven zat. Niks een rustig tochtje, hotsen en klotsen met een mega vaart (dat dan weer wel) naar de overkant. De golven zijn erg hoog met schuimkoppen, ik heb wel eens andere foto's gezien van de Atlantische oversteek. Maar alles gaat goed en La Luna houdt zich prima.
.
Het hotsen en klotsen is voor het leven aan boord niet ideaal. Het schip hangt continu erg schuin en maakt af en toe gigantische zwiepers van rechts naar links. Aan het al ruim aanwezig zijnde aantal van blauwe plekken zijn er dan ook nu weer een hoop nieuwe bijgekomen. Ik kan je zeggen dat het erg vermoeiend is. Ik heb net nasi gemaakt en terwijl je de groente aan het snijden bent, moet je alles vasthouden..de groente, het mes (en daarmee oppassen), de pan die al op het gas staat en de bak waar de gesneden groente in moet. Ondertussen sta je door je knieen gebogen van links naar rechts te swingen en als er een mega zwieber komt, moet je snel je arm (zonder mes) uitsteken om je op te vangen tegen de zijkant. Ja, het lijkt wel vakantie hier, maar het is gewoon topsport. Je hoort mij daarentegen niet klagen (alleen af en toe wat woorden roepen die ik hier niet zal herhalen), ik ben al blij dat ik zo binnen kan koken en van topsport krijg je altijd een goede conditie en val je af. ;-)
.
We hebben vandaag ook weer dolfijnen bij de boot gehad, het waren echt grote hoge springers! Ongelooflijk! En het is ook geregeld een rondje lopen om alle vliegende vissen uit het gangboord te halen. Ze blijken lekker te zijn, maar ik vind ze er niet erg smakelijk uit zien. We hebben zowieso geen hengel overboord, ik zie mezelf nog niet een vis binnenhalen op deze schommelende boot en de snelheid uit het schip halen dat gaat helemaal al niet. Misschien over een paar dagen als het rustiger is.
.
Verder gaat het dus prima. We moeten nog 1711 mijl naar Barbados. Dat is nog best veel, maar we schieten al super op. Morgen ga ik de boot versieren met kerstversiering. Ben benieuwd of we met de kerst al over zijn....
-----
At 11-12-2010 20:10 (utc) our position was 16°27.84'N 030°15.08'W

De eerste dag van de 'grote oversteek'

Vrijdag 10 december 2010 @ 18:22

Nadat gisteren de wind wegzakte hebben we geloof ik elk zeil-standje gehad: de genaker links - grootzeil rechts, genaker rechts - grootzeil links, grootzeil links - genua rechts, grootzeil links - genua links, boom in de genua, boom uit de genua, enz enz. Heb je net zoiets van, nou staat het wel goed, we gaan niet hard, maar we gaan, trekt de wind aan. In zo'n 10 minuten tijd gaat hij van 4 knopen naar 14 knopen. We racen over het water, 7,5 knopen. De wind trekt nog meer aan en we gaan nog harder, tjeetje, als dat zo doorgaat zijn we met kerst al aan de overkant! Uiteindelijk maar een eerste rifje in het grootzeil en de genua wat ingedraait. We liggen dan iets comfortabeler, maar de snelheid van zo'n dikke 7 knopen blijft.
.
De zee daarentegen gaat best aardig te keer, er zijn veel golven! Ze zeggen dat de Atlantische oceaan oversteek een eitje is, the milky way, wordt hij ook genoemd. Tja, qua snelheid is dat nu wel zo, maar de vele golven maken het tochtje nu erg hobbelig. Ik ben nog niet zeeziek, maar heb weinig zin om veel binnen te zijn. Vannacht kwamen we binnen door sommige golven zelfs los van de grond.
.
De andere NL'se schepen zagen we gisteren nog aan de horizon als een sliert van lichtjes. Die zijn nu weg, zij zakken zuidelijker. We hebben wel twee keer per dag een NL-netje op de SSB, even kletsen of alles nog goed gaat. Dat is wel leuk en eigenlijk grappig als je bedenkt met hoeveel je dan bent. Wij varen hier met 7'en en hebben dan nog contact met 2 andere boten die al verder weg zijn. Ik had nooit gedacht dat we met zoveel tegelijk zouden oversteken. Je moet het alleen doen hier op het schip en ze zijn eigenlijk te ver weg om iets voor je te kunnen doen, maar toch geeft het een veilig gevoel.
.
Zoals zo vaak met een oversteek heb ik verder weinig nieuws te melden hier vanaf de La Luna. We zeilen gewoon door en de dagen gaan weer in elkaar over. Ik ga nog even wat drinken voordat ik weer ga koken. Het is trouwens wel koeler op zee, we zitten 's avonds en 's ochtends met een trui aan. Da's ook weer een nieuwe ervaring. ;-)
-----
At 10-12-2010 16:36 (utc) our position was 16°41.69'N 027°38.31'W

De grote sprong

Donderdag 09 december 2010 @ 19:32

En ja hoor...we zijn weg. De grote oversteek, de Atlantische oceaan over. Na veel knuffels, veel gezwaai en onder luid getoeter door de anderen, vertrokken wij uit Mindelo. Na zoveel gezelligheid was het weer erg jammer om te gaan, maar iedereen gaat, dus ook de gezelligheid vertrekt.
.
Nu neemt de wind langzaam af, maar vanaf half een (toen we vertrokken) hebben we heerlijk kunnen zeilen. Dat is een mooi begin van de reis, een paar dolfijnen vertrokken met ons mee de baai uit en later kwam er een ? (groot bruin/zwart met lichte stippen en kleine vin) langszij. De tekenen zijn tot nu toe erg goed voor de tocht.
.
Verwachting is dat we over de 2030 mijl zo'n 18 dagen gaan doen. Dat zou mooi zijn, komen we de tweede kerstdag al aan. Ik zal iedereen missen aan de overkant, (de AbelT, Ech'O, Moonrise en Wizard gaan de kant van Suriname/Frans Guiana op) maar Jack (Tin Hau) en Judith en Patrick (Vivente) zullen we wel gezellig gaan zien aan de overkant. Maar tot die tijd is het met z'n tweetjes weer in het ritme van de oceaan en het ritme van de dagen komen.
.
-----
At 9-12-2010 16:54 (utc) our position was 16°52.49'N 025°14.43'W

Veel Kaap Verdische gezelligheid

Woensdag 08 december 2010 @ 18:25

Mijn verjaardagsborrel was echt onwijs gezellig! Uiteindelijk stonden we in de Clube Nautico met heel veel boten, de groep werd steeds groter, zeker 25 man: Tin Hau, AbelT, Ech'O, Moonrise, Tarpan, Vivente en nog een Duitse en een Zwitserse boot. Ik ben ook erg verwend met heel veel boeken, hele vrolijke kerstversiering, een massageroller, een cd met hippe muziek van de meiden en een hele mooie grote tekening van onze boot van de jongens.
.
Eigenlijk is het hier wel alle dagen erg gezellig! Deze gezelligheid staat in schril contrast met dat we straks zo'n 20 dagen op zee zitten. De boten waaieren ook uit en dat is weer best jammer. Maar wie weet wie je waar weer ziet. Dat is eigenlijk ook zo leuk! Hier in de haven liggen heel veel verschillende nationaliteiten, wat de haven ook een heel gezellig sfeertje geeft. Iedereen klets met iedereen en ik heb mijn Frans (met verschillende Franse buren) weer goed kunnen ophalen. Ook zijn er veel Duitsers, een paar Zwitsers, paar Engelse, een boot van de Marschall-eilanden en verder heel veel Nederlandse boten, waaronder een paar dagen geleden de klipper de Oosterschelde en gisteren lag hier de Eendracht.
.
Eergisterenavond hadden we, met alle NL'se boten hier in Mindelo en de Ech'O, een steiger borrel. Het was echt super gezellig! Iedereen had wat meegenomen waardoor je lekker van anderen van alles kunt proeven. Ook is het super leuk weer andere NL te ontmoeten en te spreken. We waren uiteindelijk met zo'n 10 boten. Gisteren zijn er ook weer twee boten in de haven gearriveerd, waaronder de Seamotions. Wij hebben dus onze waterpomp, popnagels én popnageltang. Echt zo geweldig!! Inmiddels hebben we het geluid van de motor ook al gehoord, heerlijk. Haha!
.
Vandaag hebben we het lummelbeslag op de mast opnieuw vastgezete en dan hebben we de belangrijkste klusjes weer gehad. De watermaker doet het ook al, dus dat is echt geweldig! (Met de watermaker maken we van zoutwater, zoet, drinkwater.) De meeste boodschappen zijn ook al aan boord, vandaag de verse dingen weer gehaald. Dus we zijn klaar voor de grote sprong. Het is alleen erg jammer dat internet hier heel slecht is en ook de SSB-verbinding. Berichten plaatsen gaat dus al moeizaam, laat staan dat ik even foto's van Gambia ofzo kan laden, of skypen...
.
Ik ben benieuwd naar de grote oversteek. Het weer wordt dagelijks gecheckt en de een probeert de ander nog over te halen om naar dezelfde bestemming te gaan. Wij vertrekken morgen naar Barbados. Jack (Tin Hau) en de Vivente gaan ook naar Barbados. We zullen Kerst op de oceaan vieren, maar zijn (hopelijk) voor oud&nieuw wel aan de overkant. Zo zenuwachtig ik was voor de oversteek van de Canaries naar Gambia, eigenlijk ben ik nu best rustig. Zou het dan toch nog een keer gaan wennen?
.
PS Ivm de vele spam hebben we de beveiliging, bij het plaatsen van reacties, wat aangepast waardoor je na een dag al onze bootnaam bij het plaatsen van de reactie moet ingeven.
-----
At 8-12-2010 00:42 (utc) our position was 16°53.21'N 024°59.48'W

Jarig in bikini

Zaterdag 04 december 2010 @ 20:10

De steelband speelt ‘Happy Birthday’, de locals schuren en schudden op de dansvloer, met het mini flesje Super Bock bier in mijn hand sta ik te stralen: ik ben jarig! Wat bijzonder om dat in dit heerlijke relaxte land te zijn. Heel de dag door hoor je wel ergens heerlijke swingende muziek vandaan komen, muziek waar ik echt vrolijk van wordt.

Na een heerlijke tonijn sushi (ik heb echt even aan jullie gedacht hoor meiden!) en onwijs gezellige borrel bij de AbelT zijn wij (Jack (Tin Hau), Marius (AbelT), Erwin (Ech’O) en wij dus) nog even naar de live muziek gaan luisteren in Clube Nautico. Onwijs leuk en daarom ook de locatie van mijn borrel vanavond. Vanochtend kwamen Bram en Anja (Tarpan) gezellig aan en we hebben vanmiddag met de Vivente kennis gemaakt. De groep is inmiddels dan ook iets te groot om een borrel in onze kuip te houden. ;-) Dusse… mocht je in de buurt zijn, vanavond om 20.00 uur Borrel bij Clubo Nautico, Mindelo, Cape Verde.

Wat hartverwarmend om zoveel lieve berichtjes en wensen te krijgen vandaag! Geweldig! Dat maakt aan de ene kant dat ik jullie erg mis vandaag en aan de andere kant dat dat wel een zacht gevoel met een warme glimlach is. Daarnaast heb ik hier ook heel veel lieve mensen om me heen, die ik nog niet heel lang ken, maar nu wel een belangrijk deel van mijn leven uit maken en bijna als familie voelen.

Vandaag 4 december is nog een andere mijlpaal, we zijn alweer een half jaar onderweg. En vanuit de haven hier, gaan we de grote sprong maken naar de Carieb. Ook daarom een reden voor extra bezinning vandaag. Het begint met een droom en eigenlijk blijft het wel een droom. Je gaat geleidelijk van het ene land naar het andere land, waardoor je niet het idee hebt dat je al zover weg bent en je ook niet altijd er meteen bij stilstaat dat je helemaal zelf met je eigen boot in dat land bent aangekomen. Maar ondanks dat het een droom is en blijft, wil het niet zeggen dat het heel makkelijk en heel soepel gaat. Het nieuwe leventje is gewoon wennen en komt voor dingen te staan die je thuis niet had kunnen bedenken. De langere oversteken zijn bijvoorbeeld stukken van de reis, die wij niet zo heel leuk vinden, maar zij zijn natuurlijk wel een belangrijk deel van de reis. Zeker als we rond willen, dan zullen we nog veel langere oversteken moeten maken. Aan de andere kant zijn er ook vele mogelijkheden als we dat niet zouden willen doen. Dus zijn er opties genoeg. Dit soort keuzes, overdenkingen en beslissingen komen voorbij en had je thuis niet kunnen bedenken. Ik wil daarmee niet dramatisch doen, maar dit maakt dat je veel over jezelf leert en over de ander. En dat zijn weer hele mooie lessen. Met andere woorden… met nu een half jaar onderweg genieten we enorm en zijn we blij dat we de stap hebben gezet om onze droom achterna te gaan. Ook hebben we een duidelijke keuze gemaakt: we blijven gewoon net zolang weg als dat we het leuk blijven vinden.

Weer een echte jachthaven

Vrijdag 03 december 2010 @ 19:33

Wat eerst normaal was, kan nu enorm luxe zijn. We liggen na een dikke maand weer eens aan een steiger! Met water en elektriciteit. Je kan aan wal zonder een natte reet en voeten die je elke keer in de dinghy krijgt, maar gewoon, hup en je staat op een grote brede steiger. Ik heb de elektriciteit al meteen ingeplugd vanochtend, even de accu's weer opladen.
.
Vanochtend rond 11 uur kwamen we aan in Mindelo. Het was een prima zeiltochtje geweest vanaf Sal, met de nadruk op zeilen. Dat konden we, tot vanochtend heerlijk. Een uurtje voor de haven dus maar weer achter Jack (Tin Hau) gaan hangen, want anders zouden we de haven pas heel laat gaan zien. En ja, en dan?! Voor anker zonder motor is nog niet zo'n probleem, maar aanmeren met je kont naar de steiger en voor aan een mooring is toch even wat anders. Met de hulp van iedereen (Ech'O, AbelT en Moonrise) lagen we al vrij snel netjes vast.
.
Mindelo is een hele grote baai, waar ze in de loop der jaren steeds meer steigers hebben gebouwd en er nu een ware jachthaven is. Met douches! Wel koud, maar heerlijk gewoon een keer ongelimiteerd zoet water.
.
Ander goed nieuws is, is dat de opstappers van de Seamotions (een ander Nederlands schip) genegen waren onze waterpomp mee te nemen. Dus, a.s. maandag arriveren zij in Mindelo met onze pomp! Dit is zo waanzinnig geweldig! We hadden niet durven hopen dat we de pomp zo snel konden hebben.
.
Straks gaan we natuurlijk eerst weer borrelen. De AbelT heeft een enorme tonijn gevangen en heeft sushi gemaakt voor bij de borrel. Ik zit al te watertanden als ik eraan denk. Daarnaast heeft Etienne in de ienie mienie supermarkt hier een giga doos frikandellen gekocht! Haha! Het is geen combi, maar wel lekker.
.
-----
At 3-12-2010 12:22 (utc) our position was 16°53.21'N 024°59.48'W

Aankomst op Sal en weer weg

Donderdag 02 december 2010 @ 13:33

Gisteren kwamen we eind van de middag op Sal aan. De AbelT en de Ech'O lagen in Palmeira waar het enorm druk was, dus weken we uit naar een andere baai waar ook de Moonrise en de Frantzeska lagen. Wij waren de baai al voorbij gesurfd achter Jack aan dus konden we omdraaien. Om zeker te zijn dat Jack het met diesel zou redden hebben we op zee maar even een jerrycan diesel overgezet. Want ja, die hebben wij nog genoeg, we hebben er alleen zo weinig aan.
.
Het baaitje waar we uiteindelijk met de hulp van de Moonrise in de dinghy ons anker lieten droppen is een waar vakantieoord. Allemaal hotels en resorts langs het schitterende witte strand met het azulblauwe water! Wat een paradijsje. Meteen zwemmen natuurlijk en blij dat we lagen. Ondertussen ook druk regelen om de pomp vanuit NL hier te krijgen. Het is zo te hopen dat dit snel kan gebeuren.
.
's Avonds zijn we met Jack (Tin Hau), de Ech'O en de AbelT uit eten geweest. Eerst in een uber coole surfers bar aan de wijn en bier en daarna een heerlijke pizza in een tentje met je voeten lekker in het zand, uitkijkend op het strand. Terug naar de boot merkten we het al, het was een waar geschommel op de ankerplaats. Rustig slapen ging niet, het schommelde nog meer dan de afgelopen dagen op zee.
.
Vanochtend daarom maar besloten ankerop te gaan en koers te zetten naar Mindelo. Dat is in vele opzichten voor ons ook gunstiger, al was het wel erg leuk geweest om op Sal nog even een paar dagen te blijven. Het waait nu lekker, dus met het anker ophalen, meteen de genua omhoog en zo weg van de ankerplaats. Nu hebben we de genaker op en vliegen we met een dikke 6 knopen snelheid. Gelukkig schijnt de zon ook weer en de sleepgenerator hangt overboord. Omdat we al een paar dagen geen motor hebben en wel de meters af en toe aanhadden, gingen de accu's snel naar beneden. Vandaar dat ik nu ook pas weer een berichtje op de website kan zetten. De SSB verbruikt namelijk aardig wat stroom.
.
Alles goed dus hier en we zullen morgen (hopelijk nog steeds zeilend met de genaker) in Mindelo aankomen.
-----
At 2-12-2010 11:54 (utc) our position was 16°35.31'N 022°58.32'W

Visaanval

Dinsdag 30 november 2010 @ 17:33

Gisterenavond even geprobeerd te zeilen, maar midden in de nacht toch maar weer aangehaakt bij Jack (Tin Hau). De wind kwam op het laatst overal vandaan en te weinig. Nu hangen we ook nog steeds achter Jack en gaan met een lekkere snelheid vooruit.
.
Omdat we zo min mogelijk afval aan boord willen houden (is ook niet te bewaren) gaat al het organische afval overboord. Gisteren maakte ik na het eten de pan leeg in het water. Ik voelde iets tegen me aan komen en zag in de schemer iets vallen. Geen idee wat het was, geen rijst. En dacht, ik pak het maar even voordat ik 'ik-weet-nog-niet-wat' kwijt ben. Ik graai in het gangboord en pak iets dat erg glibberig is en beweegt!! Eeiiuuk!! Meteen de zaklamp erop en het was een heel klein visje wat waarschijnlijk in het hangboord is gesprongen of op mijn witte t-shirt (licht) afkwam. Ik zat nog even na te schrikken en had de schubjes aan mijn vingers. Haha. Wij grappen wel eens dat het je maar zal gebeuren als je 's nachts in de kuip zit en er vliegt een vliegende vis tegen je wang. Nou, volgens mij krijg je dan echt een hartverzakking.
.
Verder weinig nieuws hier vanaf de oceaan. Alleen dat het nog steeds warm is, zelfs 's nachts. Wij hadden verwacht dat dat richting en op de Kaap Verden wel minder zou zijn. We gaan het waarschijnlijk morgen wel ervaren, want de verwachting is nu dat we morgen ergens eind van de dag op Sal aanlopen. Dat zou toch best fijn zijn!
.
-----
At 30-11-2010 15:36 (utc) our position was 15°43.02'N 021°19.76'W

Visaanval

Dinsdag 30 november 2010 @ 17:33

Gisterenavond even geprobeerd te zeilen, maar midden in de nacht toch maar weer aangehaakt bij Jack (Tin Hau). De wind kwam op het laatst overal vandaan en te weinig. Nu hangen we ook nog steeds achter Jack en gaan met een lekkere snelheid vooruit.
.
Omdat we zo min mogelijk afval aan boord willen houden (is ook niet te bewaren) gaat al het organische afval overboord. Gisteren maakte ik na het eten de pan leeg in het water. Ik voelde iets tegen me aan komen en zag in de schemer iets vallen. Geen idee wat het was, geen rijst. En dacht, ik pak het maar even voordat ik 'ik-weet-nog-niet-wat' kwijt ben. Ik graai in het gangboord en pak iets dat erg glibberig is en beweegt!! Eeiiuuk!! Meteen de zaklamp erop en het was een heel klein visje wat waarschijnlijk in het hangboord is gesprongen of op mijn witte t-shirt (licht) afkwam. Ik zat nog even na te schrikken en had de schubjes aan mijn vingers. Haha. Wij grappen wel eens dat het je maar zal gebeuren als je 's nachts in de kuip zit en er vliegt een vliegende vis tegen je wang. Nou, volgens mij krijg je dan echt een hartverzakking.
.
Verder weinig nieuws hier vanaf de oceaan. Alleen dat het nog steeds warm is, zelfs 's nachts. Wij hadden verwacht dat dat richting en op de Kaap Verden wel minder zou zijn. We gaan het waarschijnlijk morgen wel ervaren, want de verwachting is nu dat we morgen ergens eind van de dag op Sal aanlopen. Dat zou toch best fijn zijn!
.
-----
At 30-11-2010 15:36 (utc) our position was 15°43.02'N 021°19.76'W

Heuvelachtige oceaan

Maandag 29 november 2010 @ 18:50

Het is vandaag echt schitterend hier op de oceaan! De zee is zo plat als hij op een oceaan kan zijn, met alleen de grote lange oceaandeining. Het is net een heuvelachtig landschap waar je inzit, maar dan niet van fris groen gras, maar van blauw water waar de zon in schittert alsof het er miljoenen kristallen in zijn gevallen.
.
Maar aan de andere kant is er dus geen wind en hangen we nog steeds achter Jack (Tin Hau). Dat gaat wel goed, we lopen samen nog redelijk door. Het zou toch anders zijn geweest als we in de windstilte hier hadden liggen dobberen denk ik. Vandaag ook contact gehad met de AbelT en de Ech'O, die liggen een stuk voor ons, de boten zijn ook wat groter. We gaan ze in ieder geval wel gezellig weer zien op Sal.
.
Etienne heeft inmiddels de koelwaterpomp van de motor gehaald en alle lagers zijn eruit. Omdat we denken dat er weinig, en hoogstwaarschijnlijk geen nieuwe waterpomp te krijgen is op de Kaap Verden, heeft hij de hulptroepen thuis alvast maar ingeschakeld. Hij heeft vanmiddag met z'n vader gebeld die in een wit Nederland gaat kijken wat een nieuwe pomp kost en of die op voorraad is. Zodra we dan op Sal zijn kunnen we kijken of we hem op laten sturen en waar naar toe.
.
Het is wel zo raar als je hoort dat het in Nederland zo koud is, eerste wedstrijd op natuurijs al! Ik kan me de tijd niet heugen dat het nog voor mijn verjaardag zo koud is geweest. En wij zitten hier, in de brandende zon. Zeker als je dan ook pech hebt nu met de motor, besef je dat we al echt ver weg zijn.
.
-----
At 29-11-2010 17:32 (utc) our position was 15°08.70'N 019°56.92'W

Sleepje

Maandag 29 november 2010 @ 10:30

Omdat de SSB 's avonds soms moeilijk verzend (niet de juiste omstandigheden enzo) heb ik het zenden verschoven naar de ochtend, het 'gister' in het vorige berichtje ging dan ook over 'eergisteren' van datum. Maw we zijn zaterdag, de 27e, vertrokken.
.
Maar als ik gisterenavond een berichtje had getikt, was dat van hele andere strekking geweest dan nu waarschijnlijk. Vannacht was namelijk weer zo'n moment van 'dit gebeurt toch niet echt'?... Omdat er weinig wind stond, een paar knopen, en dat tegen hadden we gisterenmiddag de motor al gestart. Vannacht om 3 uur werd ik wakker omdat Etienne de motor uit zette, ik moest er toch uit om mijn wacht te gaan lopen en dacht 'fijn, we kunnen weer zeilen'. Het lag iets anders, we moesten zeilen! De motor werd te warm, omdat de lagers uit de koelwaterpomp kapot zijn. Nee he?! Nog een dikke 240 mijl te gaan en geen motor meer, met een weerbericht dat de komende dagen alleen maar windstiltes voorspeld.
.
Daar dobber je dan, er stond zo weinig wind dat we amper gekeerd kwamen en maar wat lagen te draaien. Jack (Tin Hau) was nog in de buurt en die opgeroepen. Hij kwam naar ons om ons te gaan slepen, zo gezegd zo gedaan. We hangen dus nu achter de Tin Hau. Etienne heeft z'n hoofd al tig in het motorruim gestoken, maar kan het nu toch echt niet repareren. We hopen dat het weerbericht er naast zat en er toch nog wat meer wind gaat komen. Op dit moment is de oceaan namelijk zo vlak als hij maar kan zijn. Op zich is dat wel een fijne omstandigheid om te slepen, maar we zouden het liever natuurlijk op eigen kracht doen.
.
-----
At 29-11-2010 8:41 (utc) our position was 14°53.83'N 019°27.16'W

Gambiaanse sneeuwvlokjes

Zondag 28 november 2010 @ 12:53

Na een onwijs gezellige avond met borrelen en eten met de AbelT, Ech'O, Tin Hau en Rapy was het vanochtend dan toch echt tijd om het schip klaar te maken. Helaas ging dat niet heel soepel. Een visser had zijn netten laten drijven, tegen onze boot aan. Hij was er dus onderdoor gegaan en na wat heen en weer getrek zat dat dus goed vast rond onze kiel, schroef enzo. Etienne kon dus eerst het water in voordat we gingen, maar had het zo weer los.
.
Rond half 1 hebben we Gambia verlaten. We werden uitgezwaaid door heel veel witte vlinders, Gambiaanse Sneeuwvlokjes. Het was geweldig om te zien, deze honderden vlinders rond onze boot. Het was een mooi afscheid van Gambia.
.
Nu op naar de Cape Verde. Helaas hebben we wind tegen, dus we hebben onze koers wat verlegd zodat we toch kunnen zeilen. We zijn op weg naar het eiland Sal en hopen daar dinsdag al aan te komen.
.
Ik ga me nu weer op maken voor het eerste wachtje. Geniet van de sneeuw in NL, ik geniet nog even van een warme nacht hier.
.
-----
At 27-11-2010 19:48 (utc) our position was 13°34.23'N 016°45.06'W

De laatste uren in Gambia

Vrijdag 26 november 2010 @ 12:58

Nu weten we dat we via de 'alternatieve route' naar de Oyster Creek zijn gevaren een paar dagen geleden. Gisteren daarom maar de normale route genomen, die inderdaad beter klopte met degene beschreven in de pilot en sneller was. Ook dieper, op de ingang na. Daarna door naar de Lamin Lodge, om de kaarten terug te brengen en nog een paar dagen rust. Toen we de bocht omkwamen bij de Lamin Lodge zagen we de AbelT en de Ech'O al liggen. Gezellig!!
.
Morgen vertrekken we naar de Cape Verdes, een tocht van zo'n 4 dagen. We gaan waarschijnlijk naar Sal en vandaar door naar de Carieb (Barbados) of nog even naar Mindelo. Afhankelijk hoe het gaat op de Cape Verdes blijven we daar 1 week of wat langer. De oversteek naar de Carieb duurt zeker zo'n 21 dagen, dus of we er op tijd zijn voor de jaarwisseling... dat weten we waarschijnlijk pas als we er zijn.
.
Etienne heeft zich gisteren weer op de ankerlier gestort. Deze was er een dikke week geleden mee gestopt o.a. omdat er water in was gekomen, maar het was met de motor ook niet helemaal goed gegaan, waarschijnlijk was dat al vanaf het begin fout. Hij heeft hem, tijdens veel gemopper over 'prutswerk' en 'is dit nu kwaliteit', gisteren verder uit elkaar gehaald, schoongemaakt en weer in elkaar gezet. En... hij doet het weer!!!! In de motor was een blokje losgekomen, dat heeft hij eruit gelaten, waardoor de lier nu iets minder sterk is, maar goed genoeg. In de Carieb gaan we maar verder kijken of we nog een nieuwe of een nieuw onderdeel nodig hebben.
.
Eind van de middag zijn we gisteren gezellig gaan borrelen met de AbelT, Ech'O, Tin Hau, Rapy en nog een franse boot. De Rapy is ook een Nederlandse boot en kennissen van een oud collega van mij, erg leuk en toevallig dat wij ze hier tegenkomen! We hebben daarna met z'n allen gegeten. Heerlijk was het weer en echt super gezellig. De AbelT en Ech'O steken morgen ook over, maar dan naar een eiland in het zuiden omdat ze naar Suriname gaan. De andere Nederlanders blijven nog in Gambia.
.
Vanochtend zijn de mannen vertrokken naar Banjul om ons uit te klaren uit Gambia. Ik ben benieuwd hoe laat ze terug zijn en hoe het gaat. De visumstempels van de AbelT en de Ech'O waren namelijk ook met de verkeerde maand. Dat is toch wel heel toevallig?! De boot is inmiddels alweer oversteek-klaar en ik ook weer, de cinnarizine ligt al klaar voor het geval dat. Vanavond nog een laatste keer genieten van het lekkere Gambiaanse eten...
.
.
Altijd al eens voor Sinterklaas of Kerstman willen spelen? Dit is je kans!
Ik schreef al eerder over de scholen hier, die wel wat hulp kunnen gebruiken. Als je ziet hoe oprecht dankbaar ze zijn met de 10 pennen of handjevol kleurpotloden die ik ze maar kan geven, dan gun je ze meer. Het opsturen van een doosje naar Gambia is vanuit Nederland een kleine moeite, maar wordt als een heel groot gebaar ontvangen.
Wil je ook een keer Sinterklaas of Kerstman spelen voor kindertjes die niet heel het Intertoys-boek aankruisen, maar wel erg blij zijn met een schriftje, pen, kleurpotloden, leesboek (engels) of andere dingen? Zoek een klein doosje, stop er wat, ga naar het postkantoor en stuur het naar onderstaand adres. (Het adres van de andere school volgt)
Ik ben jullie daarnaast natuurlijk, samen met de geweldige Gambiaanse kindjes en leraren, oprecht dankbaar!!!!
.
The Headmaster
Bintang Bolong L.B.School
P.O. Box 5024
Brikama
The Gambia
West Africa
.
-----
At 26-11-2010 11:32 (utc) our position was 13°23.74'N 016°37.37'W

Twee gezichten van The Gambia

Woensdag 24 november 2010 @ 22:45

The Gambia is een schitterend land, qua natuur, qua wildlife en zeker ook qua mensen en hun vriendelijkheid. Maar er zit ook een keerzijde aan dit land. Helaas hebben we dat vandaag ondervonden. Ook al zegt de president op grote billboards: "no drugs and no corruption", sommigen hier zeggen geen 'no' helaas. In The Gambia heb je op de wegen verschillende roadblocks met controles, zo ook eentje hier net voor de brug. Je loopt er, zeg maar, recht tegen aan als je het terrein van het 'fishermans dorpje' afloopt. Toen we de weg al opdraaiden werd de taxi, die ons terugbracht van boodschappen doen, aangehouden en wij moesten onze paspoorten laten zien. Toen we The Gambia inkwamen hebben we een visum in onze paspoorten gekregen die ons toestemming geeft om 28 dagen in het land te zijn. Helaas was de datumstempel in het visum verkeerd: ipv 4 november, stond er 4 oktober. Wij waren, volgens deze 'immigration officer' dus te lang in het land. Hij had het meteen over 'illegal in the country'. Ai, dat klonk niet best. Dat wij zeiden met een zeilboot hier te zijn en bootpapieren te hebben waarop wel de juiste datum staat, werd niet echt geloofd. Hij ging mee naar de steiger. Wij konden onze boodschappen aan boord brengen en daarna moest er iemand met hem mee naar de 'immigrations head office' in Banjul om dit recht te gaan zetten. Verdikkeme! Door een fout van een onoplettende 'immigration officer' bij binnenkomst, heb je dit gedoe. Ik wil niet zeggen dat ze met opzet de datumstempel fout in het paspoort hebben gezet, alhoewel ik wel mijn twijfels heb! Je hoort namelijk ook verhalen van andere toeristen. Voor ons zeker een les, om de stempel te checken voordat wij het paspoort sluiten en mee terugnemen.
.
Maar daar hadden we vanmiddag nog even niets aan. Etienne en Jack de bootpapieren gehaald en terug naar de kant. Ze werden meteen meegenomen naar het politiebureau aan de andere kant van de brug (waar we gisteren water hadden gehaald) omdat hij misschien wel iemand kon regelen. Daar begon het hele verhaal van de andere papieren laten zien, geld willen krijgen en de paspoorten anders in beslag willen nemen. Etienne noemde terloops dat als ze dat doen, we de ambassade moeten inschakelen. Een gouden regel die je bij elke verre vakantie te horen krijgt. Dat was nu ook weer niet nodig. Ook bij het geld hadden ze al aangegeven dat we net boodschappen hadden gedaan en het land uitgingen dus geen geld meer hadden. Het was wachten en praten en praten en wachten. Toen na een tijdje Sam verscheen, een van de jongens van Baba's bar en die gisteren eten voor ons had gemaakt, werd de sfeer wat anders. Etienne en Jack konden in de bar wachten en de 'immigration officer' ging zelf naar Banjul om het te regelen. Na zo'n 2,5 uur kwamen ze mij halen en terwijl we op de terugkomst van de 'officer' met de paspoorten zaten te wachten, heb ik meteen maar een La Luna-verhaal achtergelaten in het boek van de bar. Toen de officer uiteindelijk terugkwam met een nieuwe stempel in het paspoort droop hij met 100 dalasi's al snel af. De jongens in de bar hadden de grootste lol want hij schoof nog wat rond ons en dacht dat hij nog meer ging krijgen.
.
We hadden daarna een gesprek met Sam en een andere knul, dat er heel veel corruptie is onder de politie en de andere officials. Etienne gaf ook aan dat hij dacht dat de baas van het politiebureau geen Engels sprak. Sam vertelde ons dat dat klopte en hij geen studie had gehad. Hij is bij de politie gekomen omdat een goede vriend of familie daar werkte. Dat is de enige manier om bij de politie en andere overheidsinstanties te komen werken, ook al heb je gestudeerd, je redt het alleen met een kruiwagen. Sam heeft een bootje waarmee hij met toeristen gaat vissen. Sinds hij geen hulp meer heeft van een Nederlandse Duitsers, of eigenlijk gewoon een 'blanke', krijgt hij niet echt een voet aan de grond bij de hotels. De bewaking stuurt hem gewoon weg, hij moet weer een kruiwagen hebben om daar binnen te komen. Het is toch vreselijk hoe dat werkt! Degene die al een goede baan hebben, met een aardig salaris, willen ook nog overal geld voor en zijn vreselijk corrupt. De jongens noemde het 'greedy', hebberig. De corruptie is naar hun eigen mensen, maar met name ook naar de toeristen. En het helpt dan dat Sam een 'oude vriend' van ons is.
.
Je weet dat een land ook deze kant heeft, maar wanneer je ermee wordt geconfronteerd en je krijgt het verhaal te horen van de jongens, besef je het pas goed. Jammer, want de meeste Gambianen die wij tegenkomen zijn ontzettend vriendelijk, behulpzaam en dankbaar. Het is corruptie aan de ene kant, tegenover het niets vragen, maar aan jou overlaten als je wat wilt geven en dan oprecht (!) dankbaar zijn met wat je ze geeft.
-----
At 24-11-2010 21:10 (utc) our position was 13°27.81'N 016°37.72'W

Haal-klusjes en Rastafari-eten

Woensdag 24 november 2010 @ 00:34

Het was weer een druk dagje. Op zich relatief natuurlijk. Eerst maar even geld halen, dat is toch het belangrijkste om daarna diesel, water en eten te kunnen bemachtigen. We zijn met een 'bushtaxi' naar WestVille gegaan, voor het geld-haal-klusje. Een bushtaxi is geen taxi die alleen maar door de bush rijdt of zo'n taxi a la de Flinstones, nee, het is gewoon een busje die stopt als je je hand opsteekt (mits hij niet al overvol is) en je voor 5 dalasi (40 dalasi = 1 euro) mee neemt.
.
Met geld op zak konden we diesel gaan halen. Dit gaf weer een andere variant op de al in eerdere stukjes genoemde 'modderkruiper'. We konden met de dinghy komen tot achter het pompstation, maar het was laag water. (wij hebben iets met laagwater geloof ik) Dus moesten we een aardig stukje door de zuigende modder klunen tussen het water en het pompstation. Ondanks dat konden we alle 7 jerrycans in een keer vullen en meenemen, dus was het diesel-haal-klusje ook weer gedaan.
.
Het water-haal-klusje was daarna aan de beurt. Het watertappunt ligt aan de andere kant van de brug, dus weer met Mr. Ed op stap. Dit keer gelukkig geen modderkruipers! Het watertappunt was in de tuin bij het politiebureau dat aan een schitterend strandje ligt, zonder modder.
.
Voor (of achter?) de brug waar wij voor anker liggen, liggen ook vissersboten en 'rondvaartpirogues' voor de toeristen. Via een mooie houten jetty loop je zo de kant op, een apart dorpje in. Nou ja, het is dan geen echt dorpje, maar meer een kleurrijke verzameling van containers die uitgebouwd tot bar, winkel of werkplaats. Geweldig!! Er heerst echt een lay back stemming. We werden meteen vriendelijk opgevangen en ze waren ontzettend behulpzaam met het regelen van de 'bushtaxi', uitleggen waar de diesel is enz enz. In Babi's Bar hebben we ook lekker wat gedronken. Zij hebben daar een aantal schriften liggen waar alle zeilers een verhaal inschrijven, geillustreerd met foto's, tekeningen, plaatjes en van alles wat ze maar kunnen vinden. Helaas zagen we er geen bekenden in staan. Morgen zelf maar creatief aan de slag.
.
We vroegen of we wat konden eten vanavond. Tja, ze waren geen restaurant, maar als we wat wilden eten kon dat misschien wel. Vaag! Uiteindelijk zaten we er eind van de middag wat biertjes te drinken, toen we het weer over het eten kregen. Ja, dat kon wel. Wat wilden we? Vlees? Nee, dat was moeilijk. Vis? Ja, dat kon wel. Met wat erbij? Frietjes? Frons. Rijst? Ja, dat kon wel, met wat zoete aardappels? We hebben erg lang moeten wachten op het eten, want de ingredienten moesten nog gehaald worden op de markt. Maar toen het echt pikke donker was, er is geen elektriciteit en ze met de borden kwamen waren we enorm verbaasd. Dat zag er goed uit! Ze waren in het donker op een klein bbq-vuurtje aan het koken geweest. De rijst was mooi in een torentje op het bord, met wat saus bovenop, garnalen met saus eromheen, wat zoete aardappel en salade. Geweldig! Het smaakte ook echt super! Zo ontzettend leuk, je zit in een verbouwde container, het zijn hier allemaal wat rastafari's die af en toe een lekkere blow roken, normaal geen eten serveren, dat nu even gaan halen op de markt voor ons, stoken een bbq-vuurtje en je krijgt een supermaal voor geschoteld, met daarbij de keuze uit de laatste drankjes (1 bier, 1 cola en 1 vruchtendrank).
-----
At 23-11-2010 22:53 (utc) our position was 13°27.81'N 016°37.72'W

Dit keer: een idealistische modderkruiper

Dinsdag 23 november 2010 @ 00:24

Het was een dag met verschillende indrukken en avonturen. Het begon met een mega energie-gever. We zouden om 12 uur pas wegvaren bij Bintang Camp om de stroom mee te hebben. Daarom konden we eerst nog even naar de school in het dorp. Etienne en Jack waren er gisteren al even geweest en erg onder de indruk van de activiteiten van het schoolhoofd. We werden hartelijk ontvangen en inderdaad, je kon zien dat dit schoolhoofd management had gestudeerd. Zijn kantoortje was behangen met grote posters, in verschillende kleuren, waarop hij, in verschillende kleuren, alles bij hield. De roosters, de aantallen kinderen (246), de taken van de leraren. Maar ook had hij een mission statement, een visie, de zwakke punten en de acties die ze dit jaar wilde bereiken. Ik was zwaar onder de indruk!
.
De school in Bintang is een school waar de kinderen uit vijf omliggende dorpen naartoe komen, sommige kinderen lopen elke dag 5 km heen en terug. Ze hebben het echt goed op orde en willen met de regels, voor zowel kinderen als leraren, een veilige plek voor de leerlingen kweken. Wat de schoolhoofd dan ook erg aan het hard ging was de kookruimte. De kinderen krijgen elke dag een maaltijd, rijst met wat fruit. Het fruit telen ze zelf in de tuin achter de school. De ruimte waar het eten wordt klaargemaakt ziet er inderdaad niet uit, staat op instorten en is zo lek als een zeef. Zo zijn er nog meer dingen; de lokalen voor de lagere groepen hebben weinig ramen, waardoor het erg donker is binnen. Een leraar vertelde dat ze subsidie krijgen van de regering, waaronder bijvoorbeeld zakken rijst. Dat waren er 20, maar omdat er nu problemen zijn, heeft de regering dat bij alle scholen verminderd, ze krijgen nu nog maar 5 zaken rijst. We hebben alle klassen bezocht en een aantal klassen hebben voor ons gezongen, geweldig! Mijn hart brak en stroomde vol met ideeen om hen nog wat verder te helpen. Zeker omdat de school al zo goed alles op orde heeft en je ziet dat ze onderwijs echt heel belangrijk vinden, is het schrijnend om te zien dat ze basis dingen, zoals rijst en schriften, bijna niet hebben. Waar ook een tekort aan is, is sportspullen, waaronder een voetbal! Ik had beter de punt vol met ballen kunnen stoppen geloof ik. Mijn idealistische idealen zijn weer ontwaakt en de ideeen borrelen, ik moet toch iets kunnen doen om hen te helpen! Ik kan niet heel de wereld helpen (helaas), maar misschien deze school wel een beetje. Willen jullie iets doen? Ik heb het adres van de school.
.
Tijdens de snelle rit (door de stroom mee) naar Banjul, heb ik mijn gedachten hierover op een rijtje kunnen zetten. Het was een heerlijk tochtje, weer enorm warm met weinig wind en vergezeld door de dolfijnen. Maar eenmaal een zijkreek op richting de Oyster Creek, kon ik mijn gedachten niet meer af laten dwalen….het gaf weer een andere kijk op 'vastzitten in de modder'! De diepte in deze kreekjes was soms zo weinig dat wij geregeld vast kwamen te zitten. De Tin Hau en de La Luna wisselden elkaar af. Het was continu naar de dieptemeter kijken; 2,2 - 2,1 - 2,0 - 1,9...snelheid minderen... 1,8 - 1,7.. ooh, wij steken 1,9, dit gaat fout, schroef eraf...1,6 - 1,5 - 1,4... sgrhrhr, de punt duikt naar beneden en we liggen vast in de modder. Langzaam achteruit of wat meer gas naar voren en dan naar rechts en links kijken waar het dieper is. Pffff, dat was vermoeiend.
.
Op een stukje liep Jack vast, shit, wij dan maar proberen of het meer rechts op het kreekje dieper was, shit, nu zaten wij goed vast. Oei, kunnen we nog wel verder? Af en toe moesten we echt nauw langs de mangrove bossen. En omdat we natuurlijk pas om 12 uur waren vertrokken, werd het steeds later. We lieten ons anker om 19.00 uur, toen de zon al even onder was en het al aardig donker werd, maar we nog net wat konden zien, vallen. Goh, dit was wel even spannend. Op zich valt dat eigenlijk ook wel mee, want het was opkomend water, dus als we echt vast zouden komen te zitten, dan was het even wachten en kwam er meer water te staan. Dit moet je echt niet doen in zakkend water! Zeker weten dat we dus met bijna hoog water hier weer weg varen! Het pilsje smaakte vanavond dan ook erg lekker! ;-)
-----
At 22-11-2010 22:52 (utc) our position was 13°27.81'N 016°37.72'W

Heimwee in de volle maan

Zondag 21 november 2010 @ 23:29

Soms heb je van die dagen...gisteren sprak ik met de Engelse meiden over de tradities rondom kerst en oud&nieuw en hoorde ik dat in NL al de eerste sneeuw wordt verwacht. Vandaag mis ik NL dan ook ineens weer heel erg! Het is namelijk bijna december. December is altijd een bijzondere maand met mijn verjaardag, Sinterklaas, onze trouwdag, mijn vaders verjaardag, de trouwdag van mijn ouders, kerst en oud&nieuw. Daarnaast hebben we de traditie om voor oud&nieuw oliebollen te bakken met Etienne z'n ouders en allerlei andere gezellige afspraken die je hebt met vrienden en collega's. December is altijd een hele drukke, soms emotionele, maar vooral gezellige maand voor mij, ik hou van die maand! De kerstboom, de gezelligheid, de tradities en (elk jaar weer hopend) de sneeuw. En dit jaar wordt december heel anders...en daar had ik het vandaag een beetje moeilijk mee. De rivier verder afvarend in de zoveelste ontzettend warme dag, ben ik veel met mijn gedachten in het koude NL geweest. Ik zag me alweer lopen met mijn laarzen, winterjas en dikke trui, met een lijstje om cadeautjes en boodschappen in te slaan. Me ook realiserend dat het nog niet eens december is en het nog even duurt eer de feestdagen er zijn. Hopelijk is het heimwee-gevoel dan wat minder...
.
Om mijn zinnen te verzetten heb ik me daarom tijdens het varen maar op iets nuttigs gestort, de was. Het was nog net zoet water, dus ik kon de was makkelijk spoelen met wat putsen. De boot zag er na een paar uurtjes weer kleurrijk uit met al die was en door de zon en het beetje wind was het zo droog. We kwamen al vrij snel weer bij de scheiding van zoet naar zout water en daar zagen we ook al weer de eerste dolfijnen! Geweldig!
.
Het was uiteindelijk door de stroom tegen, een lange dag varen naar Bintang Bolon, een zijtak van de rivier. Eind van de middag lieten we ons anker vallen bij Bintang Camp, bij het gelijknamige plaatsje Bintang. Etienne en Jack gingen kijken of we wat konden eten en wie zie ik in een boot voorbij komen… de Engelse meiden van gisteren! Lachen! Helaas waren zij op doortocht naar Banjul en gingen meteen weer verder. We hebben met z'n drieen gegeten, er waren vandaag geen andere gasten. Dat was trouwens niet verkeerd. Lekkere garnalen met rijst. We zaten eerste rang op de veranda, uitkijkend over het kreekje naar onze boten, in het heldere licht van de volle maan. Genieten!! Maar toch, zelfs dan kan ik NL nog wel een beetje missen, ja...
.
-----
At 21-11-2010 21:33 (utc) our position was 13°15.01'N 016°12.60'W

Modderkruiper

Zondag 21 november 2010 @ 01:14

Be carefull what you wish for, is toch iets wat ik elke keer weer ervaar. We zijn de rivier verder afgevaren, met een heerlijk windje zelfs nog kunnen zeilen. We liggen nu bij Tendaba. Er is een camp site (waar je kunt eten) en ze hebben een watertappunt vlakbij het water. Eind van de middag gingen we nog even een biertje drinken. Het was erg druk in de camp site en we gingen nog even terug naar de boot om geld te halen en de klamboe op te zetten voordat we gingen eten. Tja, dat liep iets anders dan gedacht.
.
Ze hebben een steiger met terrasje in het water waar je met de dinghy makkelijk kunt komen. Toen we terug naar de boot wilden, zagen we dat het al laag water was, de bootjes lagen laag in het water. We kwamen weg van de steiger, met wat moeite door het lage water, maar... het werd snel erg laag en halverwege tussen onze boot en de steiger liepen we helemaal vast in de modder! We hebben ons rot gelachen! Dit gebeurt niet echt! Dit kan niet waar zijn! Stranden op het lage water halverwege en moeten wachten tot het vanavond (dikke 3 uur later) weer hoog zou zijn! Maar jawel, het was wel zo. Wrikkend en hoppend en draaiend en peddelend... we lagen uiteindelijk gewoon op de modder muurvast droog. Nee!!! Ik probeerde nog of ik het water in kon, maar nee, je zakte echt megadiep weg.
.
Inmiddels werd het op de steiger steeds drukker en drukker. Alle 'birdwatchers' die normaal de meest exotische vogels spotten, waren nu foto's van ons aan het maken! Wij konden alleen maar lachen, van ongeloof dat dit waarheid was. We kregen allerlei adviezen, maar hoe je het ook bekeek, we lagen muurvast en het water zakte nog. De staff van de camp site was een touw met reddingsboei gaan halen en was die naar Jack aan het gooien. Het enige effect daarvan was dat hij helemaal onder de blubber kwam. Uiteindelijk zijn twee van de staff ons lopend komen redden! Wadend door de modder! Jack was ook het water ingegaan om z'n bootje vlot te trekken. De camera's op de kant knipten en flitsen... wij grappen dat de 'birdwatchers' dachten dat ze de zeldzame Gambiaanse Mud Bird zagen, oftwel Gambiaanse Modderkruiper.
.
's Middags had ik nog tegen Etienne en Jack gezegd dat ik op dit soort dagen, waarbij we alleen maar de rivier afzakken, niet weet wat ik 's avonds voor leuks op de website moet melden... dus..'be carefull what you wish for'!
.
Toen ik naar de pomp liep om mijn benen te wassen, we werden naar de kant getrokken en zijn daar maar aan het bier gegaan totdat we konden gaan eten, kwamen we Alex en Claire (lives in Brussels and wants to be famous ;-)) tegen. Twee Engelse meiden die we in Hidden Camp, vlakbij Georgetown ook al hadden gezien. Erg gezellig! En ook super lief, boden ze meteen hun douche aan. We hebben met hun de avond doorgebracht, super gezellig gegeten en gedronken. Ze hebben een heerlijke humor en ik hoop dat we ze tijdens een volgende reis van hen weer ergens tegenkomen.
.
Inmiddels zijn we weer droog op de boot en ligt Mr. ED (de dinghy) weer te schudden in het water achter de boot. Tjonge jonge...ik denk dat Jack (Tin Hau) wel wat foto's op z'n website heeft en anders zullen we vast en zeker ook in verschillende foto-albums van de verstokte 'birdwatchers' opduiken.
-----
At 20-11-2010 23:50 (utc) our position was 13°26.47'N 015°48.54'W

Snottebel

Vrijdag 19 november 2010 @ 23:24

Na alle schattige kindjes met snottebellen, heb ik nu aan boord ook een grote snottebel. Etienne is ontzettend verkouden en wat griepig. Eergisteren begonnen met keelpijn en vandaag ontzettend verkouden en een beetje koorts. Het is geen pretje, want het was vandaag weer erg warm. Ook hadden we weer een lange vaardag. We zijn de rivier nu terug aan het varen naar Banjul, en dat is saai! Er is niets meer nieuws en het laatste stuk vanaf Baboon Island is het mooiste gedeelte van de rivier. Hier zijn gewoon dikke grote mangrove bossen aan weerszijden en de rivier is erg breed. Het zou ook zomaar het beeld op het Zoommeer ofzo in NL kunnen zijn.
.
Morgen wordt het Tendaba, geloof ik. We zijn hier al eerder geweest en weten dus dat we daar water kunnen tanken en kunnen eten. Da's weer lekker, want met deze warmte is het boven het gas geen pretje. Toch blijven we stug koken en groente en fruit eten, want dat hebben we nu wel nodig, wat extra vitamine C. Morgen in Tendaba maar eens kijken naar sinaasappels, die zijn hier nog hartstikke groen en fris zurig van smaak, erg lekker in deze warmte.
.
De berichtjes staan nu of wat te laat op de website of niet, want het zenden met de SSB gaat hier vanaf de rivier niet heel goed. Waar is er nog een campsite met internet???!!! ;-)
-----
At 19-11-2010 22:00 (utc) our position was 13°30.72'N 015°34.54'W

Gambiaanse big five

Donderdag 18 november 2010 @ 16:08

Bijna elk Afrikaans land heeft volgens mij een Big Five, vijf dieren die je in dat land gezien moet hebben. Ik weet niet of Gambia een big five heeft, maar als ze dit zouden hebben, dan hebben wij geloof ik ze wel gezien. Vandaag zagen we een krokodil zwemmen. Ook een grote hagedis en een klein slangetje. Toen we bij Kuntaur voor anker lagen zag ik in de bomen ook apen en heb een klein aapje (licht van kleur met een zwarte snoet) op de foto, maar niet erg scherp helaas. Verder weer veel roofvogels gezien! En ook eentje die het nest van een andere vogel aan het leegroven was . Genoeg 'wild life' dus!
.
Toen we voor anker bij Kuntaur lagen zagen we twee mastjes in de verte komen, de AbelT en de Ech'O. Gezellig!! Lekker even bij gekletst en met elkaar (weer heerlijk) gegeten in de lodge aan het water. Zij gaan nog verder naar Georgetown en wij zakken alweer terug af naar Banjul.
-----
At 17-11-2010 21:52 (utc) our position was 13°40.11'N 014°53.62'W

Twee emmertjes water halen...

Woensdag 17 november 2010 @ 01:19

...twee emmertjes pompen...
.
Omdat we water nodig hadden en Jack diesel zijn we ankerop gegaan en bij Georgetown gaan liggen. Er was tot 12 uur markt, dus eerst maar even de markt over. Ik heb munt gekocht voor in de thee en wat sinaasappels en bananen. De vrouwen zien er echt schitterend uit in de meest kleurrijke gewaden. Wat mij dan nog het meest verbaasd is dat ze het ook zo mooi schoon kunnen houden! Bij ons is alles na een uurtje al vies van het zand wat uit de lucht neerdaalt.
.
Inmiddels liggen we weer voor de camp site van Hidden Gambia. Het is hier in de schaduw bij het restaurant cq barretje erg aangenaam omdat hier altijd schaduw is. Na het sjouwen met de 30 liter can voor water is het nu een rustig relaxed dagje. Morgen gaan we weer down-river, terug naar Banjul. Je komt echt tijd te kort hier, er zijn nog zoveel mooie kreekjes die we kunnen bekijken, maar dat gaan we gewoon niet redden. Ook heb ik wel iets met dit Afrikaanse land… als ze maar niet zoveel kleine beestjes zouden hebben…
.
Vanavond weer heerlijk gegeten in de camp site! Ik heb Binta (de kok) gevraagd of ze mee wilde, maar nee de camp site manager liet haar niet gaan. ;-) Er was een groep uit Engeland en een leraar die in een dierentuin in Engeland werkte. Het was erg gezellig en leuk om weer eens een ander babbeltje te hebben.
-----
At 15-11-2010 22:09 (utc) our position was 13°32.77'N 014°47.62'W

Verrassing in de bush

Maandag 15 november 2010 @ 23:48

Jawel, na de chimps en hippo's hebben we nu een camp site ontdekt met WIFI! Tjeetje, nooit gedacht dat we zo internetverslaafd waren! Een stukje voor Georgetown zagen we tenten en dus waarschijnlijk een camp site. Omdat bij Georgetown niets is, besloten we daar voor anker te gaan, met misschien de mogelijkheid om er vanavond wat te kunnen eten en een koud biertje te drinken. Het is een camp site met 11 tenten, zwembad en restaurant. En wat schetst onze verbazing als we binnenlopen… WIFI! Meteen de laptop halen en de ipod en internetten. Mails weer eens binnenhalen en voorzichtig wat skypen. Wat een plezier! Jack heeft een lokaal internetkaartje dus kan nog internetten, maar voor ons was de laatste keer in Serakunda, bij de Lamin Lodge. En dan is het toch wel ff heerlijk om weer wat te surfen. Te lezen over het weer in NL en andere dingen. Met de foto's van de paarden en het hoge water besef je hoe ver weg je toch eigenlijk bent. Hier vallen de kingfishers met bossen van het dak, het is echt vreselijk warm. Ook gaan de Sinterklaas perikelen helemaal aan ons voorbij.
.
Het varen vandaag was erg avontuurlijk. Het is namelijk zo dat we op de kaart op de computer (MaxSea) ons zelf zien varen over land. Toen we net hippo's hadden gespot en een eiland voorbij waren, liepen we prima met zo'n 4 knopen snelheid verder… totdat… kabang! We een duik naar voren maakte en ergens tegenaan voeren. Onder water lag blijkbaar een dijk! We zetten de motor stil en gleden meteen door de stroom naar achter en daar was het gewoon weer 6 meter. Heel bizar, maar we schrokken enorm. Meteen Jack gewaarschuwd en met een grote boog terug. Er kwam een rondvaartbootje langs en die vertelde dat er rotsen onder water liggen. Ai, dat was even schrikken. Gelukkig hebben we het er zonder kleerscheuren vanaf gebracht, alleen mijn koffie was uit het kopje geklotst.
.
Vanavond zijn we op de camp site aangeschoven bij het buffet. Er zijn nog 3 andere gasten uit Amerika. Het meisje werkt voor een Amerikaanse organisatie (á la VSO) hier in Bissau en ze heeft haar grootouders op bezoek. Erg leuk. De manager van de camp site is Engels en echt internet verslaafd. Wat voor ons nu natuurlijk geweldig is. Hij heeft een internetverbinding op de camp site via de satelliet! Het eten was erg lekker: rijst, gebakken aardappeltjes, koolsla, groente in een heerlijk sausje en een soort stoofvlees. Wat hebben we gesmuld. De manager van de camp site vertelde dat ze een 'eco-friendly' boot aan het bouwen zijn met zonnepanelen en een elektrische aandrijving. Met deze boot kunnen gasten op de rivier varen van lodge naar lodge. Een echte aanrader voor wat betreft een vakantie hoor! Nieuwsgierig: www.hiddengambia.com. Voor ons was vandaag, door het vanmiddag lekker in de schaduw kunnen internetten en vanavond heerlijk eten, echt een luxe dagje!!! ;-)
-----
At 15-11-2010 21:56 (utc) our position was 13°32.77'N 014°47.62'W

Chimps op Baboon Island

Zondag 14 november 2010 @ 23:38

Baboon Island is onderdeel van een klein nationaal park hier in Gambia. In die park liggen 5 eilanden waarop chimpansees leven. Deze zijn hier gebracht voor een rehabilitatieproject. In totaal zijn er nu 92 chimpansees. We voeren vandaag langs Baboon Island en daar kwamen ons twee parkrangers tegemoet. We zijn overgestapt in hun bootje om chimpansees, hippo's en krokodllen te gaan kijken. De chimps hebben we gezien! Erg gaaf! Ze hebben net te weinig eten op het eiland en worden bijgevoederd. Het was erg leuk met de rangers want we konden ze van alles vragen. Zo weten we nu ook dat hier nog meer 'wildlife' is, zoals hyena's, stokstaartjes, marmot-achtigen enz. Maar ook dat er veel slangen zitten, cobra's en mambo's. Zelfs de green mambo, een blijkbaar gevaarlijk soort. (Hans, weet jij welke slang dat op de foto is? Deze was gelukkig al dood en lag vlakbij waar we ankerden. Waarschijnlijk zit hij vast in een visnet.) Er zijn hier ook verschillende soorten krokodillen, waaronder de nijlkrokodil. Deze hebben we helaas niet gezien, maar het was een leuk tochtje met de rangers!
.
Op dit moment liggen we voor anker bij een klein dorpje. Etienne is er vanmiddag naar toe gelopen en ook naar een dorpje verder. Waarschijnlijk hebben ze nog niet heel veel blanke gezien (eigenlijk raar), maar ze liepen continu aan zijn armen en witte huid te voelen. Erg grappig! Ze waren allemaal erg aardig en gastvrij! Om over de rivier te komen maken ze hier gebruik van een pond die is gemaakt bij Damen en komt dus uit NL. De trotse pontkapitein heeft Etienne alles laten zien.
.
Morgen gaan we weer verder naar Georgetown. De andere grote plaats in The Gambia. Ik ben benieuwd.
-----
At 14-11-2010 21:41 (utc) our position was 13°34.75'N 014°56.59'W

Ziekenhuis en voetballen

Zaterdag 13 november 2010 @ 23:10

Vandaag zijn we weer een paar uurtjes verder de rivier opgevaren naar Kuntaur. Een groot dorp waar veel grote gebouwen en warehouses staan. Deze waren nog uit de tijd dat Kuntaur de tweede haven in Gambia was, waar zo diep op de rivier nog grote schepen kwamen. Het werd toen geregeerd door de Britse handel. Daar is nu weinig van over. De gebouwen staan er nog, maar worden bewoond of zijn half afgebroken. Weer een heel ander dorp dan het plaggenhutjes-dorp van gisteren. Het is ook een groot dorp, heeft verschillende winkels, een moskee, een kerk, een islamitische school en een engelse school. We zijn met wat kinderen rond gaan lopen en omdat zij engels leren op school konden we er goed mee kletsen.
.
Het bezoek aan het locale ziekenhuis heeft bij mij toch wel veel indruk gemaakt. Het was niet heel slecht, maar ze hadden er gewoon niets. Geen apparatuur, geen medicijnen. Het was nu niet vol omdat het weekend was, maar normaal wel. Sinds 2004 zijn ze ernaast een nieuw ziekenhuis aan het bouwen dat een regionaal ziekenhuis moet worden met beter faciliteiten en meer bedden. Wanneer dit klaar is? In shala...zei de nurse cq dokter cq administratieve kracht cq nachtwacht. Een knul, die dit ziekenhuis runt. We werden er stil van. En dan ook wetend dat wat we hier zien nog heilig is in vergelijking met ziekenhuizen elders in Afrika. Want eigenlijk zijn ze hier niet heel arm. Ze hebben geen honger, hebben schoon drinkwater, scholing en een rivier waardoor ze rijst kunnen verbouwen enzo. Maar dan nog...ik zou zo graag meer willen, kunnen doen voor hier!
.
Er wordt al best wel zo af en toe wat gedaan. Met een groep 'Go for Africa' worden jaarlijks auto's en andere spullen gedoneerd hier in Afrika. Bij het ziekenhuis zagen we een Landrover ambulance staan. Etienne en ik waren natuurlijk al bovenmatig geinteresseerd door onze liefde voor Landrovers, maar deze was gesponsord door Nederlanders (www.debroeders.nl). Daar wordt je wel vrolijk van. Hij zag er nog goed uit! Ze zeiden hem nog te gebruiken m.n. voor de moeilijk begaanbare wegen. Het is dan erg hartverwarmend om te zien dat kleine lokale initiatieven goed terecht komen. Misschien soms nog wel beter dan de grotere algemeen bekende.
.
De jongens vragen hier allemaal om een voetbal (Rob, ik heb nog een bestemming!). Netalsof ze weten dat ik de mijne in Kudang Tenda heb achtergelaten. In de winkel zijn er 2 te koop. Voor 25 dalasi. Dat is iets meer dan 50 eurocent. Er waren drie jongens met de kano bij de boot van Jack toen we daar zaten te borrelen. Uiteindelijk hebben we de jongens 25 dalasi gegeven als ze ons vuil wegbrachten. Je had die oogjes moeten kunnen zien!! Ik heb wel gezegd dat ze de bal ervan moeten kopen en niets anders. Nou, hun gezichtjes spraken boekdelen! Ze bleven zwaaien toen ze wegvoeren...
.
-----
At 13-11-2010 21:34 (utc) our position was 13°40.17'N 014°53.61'W

Een avontuur mag spannend zijn, maar moet wel leuk blijven

Vrijdag 12 november 2010 @ 23:54

Door onze drang naar avontuur hebben we, geloof ik, vandaag bijna alle regels van de Tropenclinic overtreden. Tja, dat krijg je als je op avontuur bent, want dan weet je niet altijd wat er komen gaat. En het is nog steeds zoals Mama Loe tegen Pipo zei: "Pipo, het wordt toch niet nog veel enger he? Want een avontuur mag best spannend zijn, maar het moet wel leuk blijven." Vandaag was het ook leuk!
.
Wat gingen we doen? We zijn op hippo en croco excursie geweest met de zoon van de chief in onze bijbootjes. Achter het eiland (tegenover Kudang Tenda) komen hippo's voor. We zijn vier uur aan het varen geweest en hebben drie keer moeten bijtanken, maar we hebben hippo's gezien! Heel in de verte (gelukkig) af en toe ademhalend boven water. Morgen varen we dat stuk met de boot ook, dus misschien zien we ze dan weer, ze zijn namelijk vrij honkvast. Wij hebben ze eerder in Zuid-Afrika ook gezien, maar alleen in ondieper water. Ik wist niet dat ze ook echt afstanden zwommen. Het was erg leuk om met de bootjes dicht langs de mangroves te varen en zijn nog ergens aan land gegaan, afwachten tot het water ging zakken voor de krokodillen, uiteindelijk duurde ons dat te lang. Het werd al erg warm, de zon bakte goed en we moesten nog een heel eind terug. Dus croco's hebben we niet gezien, maar het was een leuk tochtje. We waren uitgenodigd om bij de zoon van de chief te komen eten, z'n vrouw had eten gekookt. En ja, dat kun je eigenlijk niet weigeren. Helemaal warm, bezweet en lichtelijk kokend van de zon zaten we even daarna in zijn hut op z'n bed met een emmer voor ons waarop een grote schaal stond met tilapia's, rijst en pompoenen. Erg lekker!! Zeker de tilapia's zijn mijn favoriet.
.
Om vijf uur hadden we weer afgesproken met de zoon van de chief om baboons (apen) te gaan kijken. Gewapend met verrekijker en camera met telelens op pad. Het was met name erg leuk omdat we echt het binnenland in zijn gegaan en de natuur achter de rivieroever ziet. We liepen op een gegeven moment door het hoge riet en gras, een weg banend naar waar de baboons zouden moeten zitten. We hebben er een paar gezien in een boom. Later hoorden we ze dichterbij, de zoon van de chief was ze aan het roepen. Hij gaf ons het advies om niet te gaan rennen als ze kwamen, want dan kwamen ze achter ons aan, maar dus gewoon stil te blijven staan. Er kwam een gebrul uit de bossen! Etienne vroeg toen heel voorzichtig hoe groot ze waren en hoeveel, toen had ik het niet meer! Ze waren erg groot en met erg veel. Conclusie van de zoon van de chief.. .ja, en ook gevaarlijk. Ik dacht aan de vraag van Mama Loe aan Pipo en gaf aan dat het voor mij genoeg was. Ik had ze gehoord en had geen zin om oog in oog met zo'n baboon, volgens de zoon van de chief qua grootte net een leeuw, te staan. We zijn dus weer teruggewandeld.
.
Het avontuur had ik voor vandaag al wel gehad. Vanochtend in de golven op weg naar de hippo's. Het is hier zoet water en de regels in Africa zijn dat je niet in zoet water moet zijn omdat daar van die kleine beestjes in zitten die naar binnen kruipen en de 'sleeping sickness' verspreiden. Geen fijne ziekte. Maar op dit moment liggen wij met ons huisje in het zoete water. Het water spettert op als we in de bijboot zitten, er staat water in het bootje en als je naar de kant gaat moet je soms pootje baden om op de kant te komen. Om water te besparen spoel ik met het buiten water en we putsen de boot ermee schoon. Het is eigenlijk onmogelijk om je aan deze regel te houden als je zo met het water om je heen verbonden bent. Het opzoeken van de hippo's, tja.. we wilden ze gewoon graag zien en ze gaan weg van het motorgeluid. De baboons dan, waardoor we op onze teenslippers in korte broek door het hoge gras aan het banjeren waren. Ik driftig stampend om de slangen maar af te schrikken, wat trouwens erg effectief is, ik heb er namelijk geen gezien. We waren goed ingesmeerd tegen al het prikkend gespuis dus daar hebben we ook geen last van gehad. Verder is het bij avonturen vaak gewoon je gezond verstand gebruiken. Die baboons waren te, we stonden daar zonder middelen om ons te verdedigen, met z'n vieren. De baboons waren met z'n 35'en. Het is goed dat we ze alleen hebben gehoord.
.
Gisteren had ik het over luxe. Ik weet niet goed hoe ik dat hier nu eigenlijk moet rijmen. Gisterenavond klonk tot 11 uur een film kei hard uit het dorp, men kan een film gaan kijken (elke avond) voor 5 dalasi (40 dalasi = 1 euro). Twee families hebben een tv inclusief schotel, aggregaat en dus dvd voor films. Over een paar dagen is er een groot moslim feest, men is zich er nu op aan het voorbereiden en mooimaken. De vrouwen krijgen extensions! Gewoon, nephaar uit een zakje. Er zijn ook aardig wat mannen die roken en 's avonds zie je overal ledlampjes bewegen van zaklampen. Tja, misschien geven ze hier het geld niet aan kleding en een school, maar aan dat soort dingen.
.
Wat je ook niet moet willen snappen… we zagen een knul hardlopen op de weg toen wij op baboon excursie waren. Korte broek, t'shirt, blauw/witte kniekousen en van die witte waterschoentjes waar wij vroeger mee afzwommen, vastgebonden met een soort sisaltouw om z'n benen. Wat maakt dat deze jongen gaat hardlopen? In deze hitte. Conditie? Training (de zoon van de chief zei daar niets over)? Ontspanning? Frustratie? Z'n shirt was een voetbalshirt van Ibrahimoiets (?), misschien was hij daar wel voor aan het trainen, een mooie voetbalcarriere….
-----
At 12-11-2010 22:18 (utc) our position was 13°41.38'N 015°04.71'W

Gambiaans dorpsleven

Vrijdag 12 november 2010 @ 00:03

Gisterenavond lagen we al rond acht uur in bed. Zo vroeg? Ja, zo vroeg. Het was niet normaal met de beestjes en die kleine die door de klamboe heen kwamen waren echt met immens veel. We hebben het eten in het donker, binnen op de bank opgegeten en zijn toen maar gaan slapen. We hebben een goede geimpregneerde klamboe, maar waarschijnlijk dat die kleine vliegjes juist bewusteloos raken door dat geimpregneerde, dan door de klamboe heen vallen en beneden in de kuip weer bij komen en ons gaan plagen. Ik was na het koken nat van het zweet en dan blijven ze helemaal zo lekker plakken op je huid. Vanochtend is Etienne bijna een uur bezig geweest om het dek en de kuip weer beestvrij te maken. Want zodra het licht wordt, is alles weer verdwenen of ligt dood op het dek. Toen we het anker op wilden gaan halen kwamen we voor een minder leuke verrassing te staan….de ankerlier werkte niet. Geen beweging in te krijgen! Altijd als je natuurlijk net 40 meter (zware)ketting uit hebt liggen. Inmiddels heeft Etienne de lier alweer open geschroefd en gekeken en waarschijnlijk heeft hij vanaf het begin af aan al staan inwateren. Heel vervelend, want hij is nog maar 3 jaar oud en we zijn voorlopig (t/m de Kaap Verden) nog wel aan het ankeren (en hij kan dit niet zelf maken)…dat wordt dus spierballen kweken voor Etienne. Voor mij is het gewoon te zwaar. ;-)
.
Verder de rivier op varend zagen we het landschap duidelijk veranderen. Veel meer vlaktes met palmbomen en varens. We verwachten elke keer een olifant te zien (vanuit onze vorige reis naar Afrika) meer nee, die zitten hier niet. We hebben wel weer veel kingfishers gezien, grote roofvogels (arends en gieren) en egrets. Ook zagen we een hele grote vogel, een beetje de houding van een gier, maar hij had een kuifje en een pluimpje op z'n kop. Ik heb hem wel eens gezien, maar weet de naam niet en hij staat ook niet in mijn boekje. Suggesties? En weer verschillende apen, wel erg grappig!
.
Rond de middag kwamen we aan bij Kudang Tenda. Een dorpje langs de rivier. We werden meteen verwelkomd door heel veel kinderen in de locale pirogues (uitgeholde boomstammen), een stel kon nog net onze bijboot pakken en 'surfde' zo mee naar het dorpje, ondertussen hard lachend om de anderen die het niet konden halen. Toen we stil lagen was het spitsuur. Er hingen wel honderd kinderen rond onze boot. Allemaal vragen en roepen. Ook kwam de zoon van de chief ons verwelkomen en uitnodigen in het dorp. Het was gedaan met de rust. Lege flessen vonden ze geweldig, dus we zijn wel meteen van onze flessen af.
.
Toen ze eindelijk luisterde naar ons wegsturen (dat duurde ook nog even) kwam de zoon van de chief even later vragen of we problemen hadden en zich verontschuldigen voor de kinderen. Hij had eten voor ons bij zich, drie tilapia's met wat spaghetti. Gewoon in zijn pirogue op een groot glazen bord met een deksel. De spaghetti smaakte erg zout, maar de tilapia's waren overheerlijk!! Jack en ik hebben er heerlijk van gesmuld. Het dorp in was een avontuur op zich, wat heb ik genoten!! We kwamen aan met de bijboot en de kinderen kwamen al aanrennen, voordat ik uit kon stappen waren ze al aan het trekken om ons bootje op de kant te helpen. Je zakte de blubber in en ik verloor mijn slipper (omdat die vastzoog), dus ik riep "Ooh, my shoes!", dat vonden ze geweldig dus binnen no time riep heel het spul "my shoes, my shoes". De zoon van de chief nodigde ons uit in zijn hut. Dat viel me niet tegen, best ruim en hij had wat lappen opgehangen waardoor het zelfs nog wat gezellig was. Daarna liet hij ons het dorp zien, het enige winkeltje, de waterpompen, de gedroogde vissen, de geiten, de loodsen voor de 'ground nuts' en verder gewoon alles. Het is een echt authentiek dorp, wat selfsupporting is. Wat ik heel erg vind is dat ze geen school hebben en de dichtstbijzijnde is 2 km verder en dus voor velen veel te ver. (In Ka'ur vonden ze dat niet te ver, maar ok.) Dat vind ik toch wel jammer. Je merkte het ook, want men sprak er niet tot heel slecht Engels, zelfs de zoon van de chief.
.
In de pilot stond dat er zo'n miljoen kinderen zijn in dit dorp, "so it seems". Nou, dat klopt wel. De groep om ons heen werd hoe langer hoe groter! De zoon van de chief vertelde dat ze 1008 (!!) kinderen hebben in het dorp. Ik denk dat wij ze allemaal wel gezien hebben. Het foto's maken vonden ze geweldig en dan met name het terugzien van zichzelf. Ik maakte nog een foto van een paar vrouwen en eentje daarvan had het waarschijnlijk nog nooit gezien, want die snapte er niet zo veel van. De kinderen daarentegen wel. Eerst waren ze allemaal aan het dringen en dan met de armen omhoog. Ik heb dus tig foto's met alleen maar zwarte handjes. Hoe leg je dat uit? Ze dringen ook allemaal rond elkaar, zo dichtbij mogelijk. Dat werd dus niets. Even later had ik het door, dan deed ik "sst" en dat ze laag moesten gaan zitten, was het hele spul even stil en dan konden ze niet met de armen zwaaien. Dat ging best goed, maar na een tijdje was dat ook weer over. De armen deden ze niet meer, maar als je een foto wilde maken wilde ook meteen alles erop. Gelukkig werd dat na het hele dorp gezien te hebben wel wat minder, dus ik heb nog wel erg leuke foto's van een paar kinderen. Als ze graag op de foto willen kun je er ook gebruik van maken;-)
.
Etienne ging later nog terug om de jerrycan te brengen voor water en had wat boekjes voor de chief mee en mijn kleine voetballetje voor de kinderen. (Rob, je DVV-voetbal is met luid gejuich en 'gevecht' ontvangen. Ze zijn hier enorm fan van NL, iedereen heeft het hier over Robben, en ze hebben de finale gezien op een van de twee tv's in het dorp! Helaas kan ik nu niet meer oefenen, maar hij kon geen betere bestemming krijgen dan hier.) Ik schreef gisteren al over de luxe die wij kennen in vergelijking met de mensen hier, maar wij hebben het ook luxe met onze mogelijkheden. Bij ons kan toch nagenoeg alles. Je kunt later worden wat je wilt bijvoorbeeld. Dat is hier niet. De ouders kunnen de school niet altijd betalen. Wat voor mogelijkheden zijn er dan? Daarnaast heb je geld nodig, om naar de stad te gaan, om een winkeltje te beginnen of anders… en geld is er niet. Het dorp is redelijk selfsupporting met het vissen en verbouwen van mais, rijst en andere groenten. Je ziet het al aan de kleding, die is slechter dan we eerder zagen en sommige kinderen hebben niets aan of bijvoorbeeld een shirtje als 'rok'. Ik gaf ze een komkommer vanmiddag, dat kende ze niet, na het proeven vonden ze het wel lekker, maar wat zijn ze dan dankbaar. Ook zo met dat kleine voetballetje. In de andere dorpen zag je er overal wel een paar met een bal spelen. Hier niet. Dat is toch in NL wel anders, met nu Sinterklaas en Kerst voor de deur. Ze hebben hier 2 tv's in het dorp (wat eigenlijk ook al heel erg luxe is!), maar toch echt geen Wii! En voor de kinderen in NL ligt de wereld open, voor de kinderen hier… het dorp. Maar eigenlijk kan ik ook niet zeggen dat men hier ongelukkig is, misschien juist wel gelukkiger dan in NL….
-----
At 11-11-2010 12:45 (utc) our position was 13°41.38'N 015°04.71'W

Rivier leven

Woensdag 10 november 2010 @ 18:10

Vanwege de vele beestjes heb ik gisteren geen berichtje meer geplaatst. We zaten buiten onder de klamboe met de olielamp en er zaten heel veel kleine vliegjes die door de klamboe heen kwamen en rondom de olielamp en op het tentdoek zaten. Ik was bang dat als ik binnen veel licht aan zou doen, het hele spul zich naar binnen zou verplaatsen.
.
We zijn gisteren weer verder gevaren de rivier op en gestopt 4 mijl voorbij de ferry van Farafenni naar Soma. Deze ferry verbind twee belangrijke (snel)wegen van Senegal naar Guineau Bissau door Gambia. Waar we lagen was geen dorpje, een hutje meer niet. (Zie de foto) Etienne en Jack zijn nog wat gaan cruisen met de dinghy en wat riviertjes opgeweest. Daar heeft Etienne een foto van de bonte kingfisher kunnen maken (ik geloof dat het de bonte is). We zien veel soorten kingfishers hier. Erg leuk en zeker als je ze ziet vissen! De andere foto is van eerder op de rivier, van pelikanen. Die zie je hier m.n. aan het begin van de rivier veel. Geen roze, maar witte. De mangrove langs de oevers zijn heel erg dicht. Je kunt er onmogelijk in, of tussendoor. Wanneer het laag water is zie je de wortels/takken zonder bladeren en kun je wat verder kijken.
.
We zijn net aangekomen in Ka'ur. Het was weer een lange vaardag en Ka'ur is helaas nog minder een plaatsje dan ik dacht. De rivier is na het passeren van Elephant Island (geen idee waarom deze naam, want ze hebben geen olifanten hier) steeds smaller geworden. Het water is nu al zoet, maar we hebben nog geen hippo's gezien. Wel verschillende apen in de bomen langs de kant! Het is vandaag bewolkt met een windje. Dat is erg fijn, want het is hier enorm warm. 's Avonds als we gaan slapen is het vaak nog 36 graden binnen. Het koken is dan ook totaal geen fijn karweitje, boven de pannen gutst het zweet over je gezicht. Ik maak dan ook vaak wat makkelijks zodat ik niet te lang beneden hoef te zijn. Ik had stiekum gehoopt dat we hier in het dorpje wat konden eten, maar dat moet ik denk ik snel uit mijn hoofd zetten. Ze hebben wel gezellige muziek op de kant!
.
Omdat het water hier schaars is moet je erg zuinig aan doen. Ik spoel de afwas dan ook met buitenwater (uit de zee of dit geval rivier) maar dat is nu zo zanderig, alles wordt meteen geschuurd. Met deze warmte zou je het liefste jezelf tig keer op een dag afspoelen met zoetwater, maar dat gaat dus niet. Eergisteren hebben we zelf weer 30 liter water gehaald met een jerrycan. Je hebt dan meteen medelijden met de vrouwen hier, die in deze verzengende hitte met zo'n kan op hun hoofd water gaan halen, van wie weet hoe ver. Als je daarover nadenkt, hoe luxe hebben wij het in onze westerse landen toch! Je gaat dit helemaal beseffen op het moment het voor jou veel (meer) moeite kost om de basis dingen te regelen….en dan hebben wij het eigenlijk ook nog hartstikke luxe aan boord.
-----
At 10-11-2010 16:14 (utc) our position was 13°41.48'N 015°19.58'W

Glimlach

Dinsdag 09 november 2010 @ 00:28

Ik had het gisteren al over (on)gedierte, nou vanochtend hadden we op het dek een feestmaal voor menig vogel. Helaas waren die vogels niet te vinden, dus heeft Etienne ze met een puts overboord geveegd. Wat een beestjes!! Ook op de klamboe zat nog menigeen vast, waarschijnlijk omdat het een geïmpregneerde is, waardoor de beestjes versuft raken en ze niet meer weg kunnen. Het is dat ik geen filmmaker ben, maar je zou er een mooie horror van kunnen maken. Eeeiiiuuk!!!
.
Om de stroom mee te hebben zijn we om 8 uur gaan varen en we hebben inderdaad heel de dag de stroom mee gehad. Dat was mazzel, waardoor we lekker konden opschieten. Na zoveel mijl verder de rivier op wordt het namelijk zoet, daar zitten de hippo's (nijlpaarden) en krokodillen, en dat is het interessantste gedeelte van de rivier zeggen ze. Vandaar dat we nu wat gaan opschieten, we moeten ook het zelfde stuk weer terug.
.
Rond 15.00 uur lieten we het anker vallen bij Tendaba. Een dorpje aan de rivier met een groot tourist camp waar men ook kan slapen. Bij een tourist camp moet je niet meteen aan mooie chalets, luxe huisjes of romantische lodges denken. Nee, in Gambia zijn dat gewoon betonnen hokjes, in het blauw met rood, een deur en een raam. Niets luxe, gewoon basic en dan ook heel erg basic, zeg maar.
.
We liepen het dorpje in op zoek naar wat brood. Etienne werd aangesproken door de schooleigenaar, die zou brood regelen en ons het schooltje laten zien. Ondertussen werd Jack omver gelopen door de kinderen die snoepjes wilden. Het is echt zo leuk, de kinderen zijn erg vrolijk, willen snoepjes (die wij dan ook op voorhand al bij ons hebben) en halen de meest handige trucjes uit om meer dan een snoepje te bemachtigen. De dorpjes hier zijn echt Afrikaans, mensen zitten op de grond te eten, graan te ontvellen, enz of gewoon met hun kindjes en buurvrouw een praatje te maken. Het is zanderig (asfalt kennen ze hier nog niet) en de geiten grazen op de weg. De huizen zijn betonnen hokken of golfplaten gebouwtjes, maar iedereen is zo vriendelijk! Ze maken een praatje, vragen je naam en lachen heel de tijd.
.
Met het schoolhoofd zijn we naar de school gegaan, gevolgd door een hoop kinderen aan je hand. Ze willen allemaal graag met je meelopen en je een handje geven. Daar ruzieen ze ook echt over. Heel schattig. Het schooltje ziet er goed uit! Een groter lokaal voor de jongste en een kleinere voor de oudste. In de schoolboeken zagen we dat ze ook Engels leren. Ze krijgen allemaal een warme maaltijd op school en ze hadden net de wc afgebouwd. De leraar vertelde dat dit ook heel belangrijk is voor de hygiene. De ouders hoeven alleen de uniformpjes te betalen voor de kinderen, verder niets. Je ziet dat er veel moeite wordt gedaan om de kinderen eerste schoollessen te geven en te leren over hygiene enzo. De leraar sprak ook meteen een van de kinderen aan die met ons meeliep, die al even niet naar school was geweest. Ze snappen hier erg goed dat een goede basis begint bij scholing, al pakken ze maar een paar jaar mee. We hebben de school geld gegeven en wat pennen voor de leraren. Ze draaien hoofdzakelijk op giften. Mocht je dus een keer wat willen doen aan een goed doel en giro 333 ben je zat, dan is zo'n school ook een idee. Je zit meteen bij de bron en met een beetje geld kunnen ze al rijst kopen om eten voor de kinderen van te maken. Zou je dit willen dan kun je mailen met het schoolhoofd, Bakary Trawalley: bakarytendaba@yahoo.com. Hij is ook nieuwsgierig naar foto's van Nederland.
.
Wij hebben de locale economie daarnaast ook gesteund en gegeten bij het restaurant. Ik heb me maar niet aan 'bush pig' gewaagd, maar gewoon weer kip Yassa gegeten. Lekker! Afrika was me in 2001 al heel goed bevallen en nu ook weer (buiten al die insecten dan). Het is een volk dat continu lacht en met elkaar geintjes maakt, dat maakt ook dat jij er vrolijk van wordt. Al weet je eigenlijk totaal niet waar ze met elkaar om lachen… misschien wel om ons, maar dan nog, je krijgt er zelf ook een glimlach door.
-----
At 8-11-2010 22:22 (utc) our position was 13°26.49'N 015°48.51'W

(On)gedierte

Zondag 07 november 2010 @ 22:45

Zoals bekend in vele landen zuidelijker dan Nederland is het afspraken maken wat minder strikt dan bij ons. Mustafa zou voor negen uur de jerrycans terugbrengen, met diesel, dat werd na elven. Dat gaf ons wel wat tijd om wat dingen op te ruimen (door de warmte had ik na de oversteek nog niet veel opgeruimd) en de was te doen. De was moet nu met zo min mogelijk water, want dat is schaars en vrij moeilijk te krijgen.
.
In Banjul gestopt om te pinnen. Ik ben dit keer meegegaan om het plaatsje met eigen ogen te zien. Helaas was het zondag waardoor veel winkels dicht waren, maar het was nog steeds een rommelig, vriendelijk, bruisend gebeuren.
.
Inmiddels liggen we verder de rivier op. Albreda konden we voor het donker niet halen, er stond te veel stroom en we waren te laat weg. Onderweg hierheen hebben we verschillende dolfijnen gezien, erg bijzonder. Ze kwamen niet spelen. Ik vermoed omdat het te ondiep was (rond de 8 meter). In de rivier is weinig verkeer dus zijn we, toen het schemer werd, gewoon naar de kant gevaren en hebben in 3 meter diepte ons anker laten vallen. De stilte en de donkerte is echt heel overweldigend hier. Zo stil en zo donker! Ik denk dat dit nu het 'pikkedonker' is.
.
Wij hebben lekker buiten gegeten, onder de klamboe bij de olielamp. Gelukkig onder de klamboe, want wat een beestjes zitten hier! Die komen natuurlijk op het licht af, maar het is echt om de kriebels van te krijgen! Je beseft dan weer waar de naam 'ongedierte' vandaan komt. Alhoewel het geen echt on-gedierte is, ze worden gegeten door de vogels en die zitten hier heel veel en hele vele soorten. Die mooie vogels zouden hier niet zitten als er niet zoveel (on)gedierte zat. Het enige met dat (on)gedierte is, is dat het erg kriebelt en sommigen steken met alle mogelijke gevolgen van dien. Zo'n klamboe is dan ook de uitvinding van de eeuw.
.
-----
At 7-11-2010 21:04 (utc) our position was 13°20.87'N 016°27.51'W

Op 'boodschappen'-excursie

Zondag 07 november 2010 @ 11:07

Gisteren zijn we op excursie geweest. ;-) We moesten inkopen doen, geld pinnen en we wilden even onze mail checken, want dat was ook al weer lang geleden. Met Ebo (een van de jongens die met ons mee naar Lamin Village was gelopen) en zijn vriend Lamin zijn we naar de grotere stad Serakunda gegaan. Lamin heeft van een Nederlander een busje gekregen, het internet adres stond nog achterop. Het was een hele belevenis. Je krijgt een leuk beeld van het binnenland en het echt Gambiaanse leven. De straten zijn stoffig en vol met mensen. Langs de weg staan allemaal standjes met fruit en groente. En daarachter zijn de winkeltjes met echt van alles. Wat ik geweldig vind is dat ze de winkeltjes opleuken met muurschilderingen, die aangeven wat je er kunt kopen. Je ziet dus op de muur van de garage een krik, autobanden en een brug getekend. Ergens anders staan bedden, kasten en banken getekend. Het zijn net kleine kunstwerkjes.
.
Van de groente- en fruitmarkt naar de supermarkt en toen naar de slager. In de supermarkt hebben ze heel veel. Het is echt zo grappig als je gewoon de emmertjes met Remia frietsaus in de schappen ziet staan, tegenover de pindakaas (dan wel geen Calve). We gingen naar een specifiek internetcafé omdat die het snelste zou zijn, nou, na een half uur hadden we net onze mail gelezen. Hoezo snel? Daarna nog even langs een winkel om een internetkaartje voor Jack te halen en wij wilden nog wat pvc-buizen om onder de klamboe (die over de kuip hangt) wat meer ruimte te hebben. Voor die pvc-buizen kwamen we een badkamercentrum in. De spullen daar waren nog luxer dan bij ons! Heel bizar. Er is toch een duidelijk verschil tussen (erg) rijk en (erg) arm. De supermarkt waar we waren was ook met m.n. lokale spullen en er was er nog een westerse. Ook zie je af en toe wel wat lokale blanken. Die rijden dan vaak in dikke auto's. Het was echt een belevenis en het was ook nog nuttig.
.
Eenmaal in de Lamin Lodge wat gegeten en geregeld dat er water en diesel voor ons gehaald zou gaan worden. Dat moet allemaal met jerrycans bij de lokale waterpomp en de benzinepomp in de stad. Uiteindelijk kwam Mustafa met de cans, bleek hij benzine getankt te hebben ipv diesel. Zucht. Onze buitenboordmotor loopt op benzine maar daar hebben we geen liters extra voor nodig.20
.
Aan het einde van de middag kwamen de AbelT en de Ech'O ook aan bij de lodge. Dat was gezellig en we hebben 's avonds nog even in de lodge geborreld. Daar heb ik ook een hele tijd met de eigenaar, Peter Losens, zitten kletsen. Hij is Duits en heeft de lodge in '82 zelf gebouwd. Sindsdien is hij hier. Hij was ook zeiler en vind het super leuk om lekker daarover te kletsen. We hebben van hem kaarten van de rivier kunnen lenen, we moeten ze terugbrengen als we weer teruggaan. Daar heb ik meteen ja tegen gezegd, want het is geen straf om hier terug te komen voordat we naar de Kaap Verden gaan. We vragen dan Ebo en Lamin gewoon weer voor hetzelfde rondje voor boodschappen en bij de lodge hebben ze lekker eten, een prima koud biertje en je zit er heerlijk rustig.
.
Het is nu nog even wachten op de jerrycans (die zou hij omruilen voor diesel) en dan gaan we weer verder. Een stop in Banjul om weer te pinnen (je kunt hier niet zoveel pinnen en met diesel halen en boodschappen gaat het toch hard) en dan door naar Albreda. Ik ben benieuwd. Het is een schitterende dag, de kingfishers vallen weer van het dak, zo warm, maar er staat ook een windje waardoor het prima uit te houden is.
.
De foto's: op de foto met het vele water is de Lamin Lodge te zien. Wanneer het hoog water is loopt de brug en een gedeelte van de lodge onder water. Het is dan echt even pootje baden.
Op de foto met het groene busje, is het busje waar we mee op pad waren. Met de oranje muts is Lamin, de knul links in het zwart is Ebo.
.
-----
At 7-11-2010 09:28 (utc) our position was 13°23.64'N 016°37.40'W

Lamin Lodge

Zaterdag 06 november 2010 @ 00:41

Vanochtend vertrokken naar onze volgende ankerplek in de Gambia rivier, de Lamin Lodge. Het varen is hier is aan de ene kant een nieuwe ervaring op zich en aan de andere kant ook weer vertrouwd. Jack (Tin Hau) verwoorde het al als zijnde net als de Biesbosch, je vaart gewoon op wat 'slootjes' tussen de bosjes. De 'slootjes' zijn dan 'bolon's' en de bosjes zijn mangrovebossen. De vogels zijn pelikanen en kingfishers, maar voor de rest is het redelijk hetzelfde. Je moet erg op de diepte kijken en het is relaxed motoren. De diepte is wel een bijzonder verhaal want wij voeren op de kaart vandaag gewoon op het land, terwijl we toch echt in het midden van de rivier voeren.
.
Het is in ieder geval schitterend en zo anders dan de oceaan en de kust. Je vaart ook met maar met zo'n 2 knopen ivm de ondieptes, de je dus op de gok en gevoel (kijkend naar de stroming van de rivier) moet vermijden. Maar erg leuk. Het is jammer dat ik nog geen foto's kan uploaden, zou het jullie graag willen zien.
.
Vandaag zijn we bij de Lamin Lodge aangekomen. Deze is gebouwd en wordt gerund door een duitser. Het is erg leuk! Je kunt er lekker eten. Het is erg stil hier op de krekels na. Zo anders dan we tot nu toe hebben ervaren. Er was vanmiddag ook een delegatie uit Oostende hier, die Banjul (de hoofdstad van Gambia) als zusterstad hebben. Ze doen heel veel goede dingen hier, zoals de vuilnisophaal. Ze hebben een paar vrachtwagens gesponsord en de posters, die duidelijk maken dat hygiëne en opruimen van rotzooi belangrijk is, gemaakt. Etienne was die gisteren al opgevallen. Zo hebben ze nog meer goede (en helaas ook mislukte) voorbeelden waardoor een zusterstad zijn, toch wel aan waarde kan toevoegen.
.
Vandaag zijn we ook nog even Lamin Village in gelopen. Dat was weer even wennen omdat het weer zo anders was dan we tot nu toe gezien hebben. Er liepen twee knullen mee die je de oren van het hoofd kon vragen, ze spreken allemaal engels dus dat gaat prima. Erg leuk, want zo hebben we een goede kijk op het land en haar gebruiken.
.
Wat ook nog het vermelden waard is, zijn de kinderen hier! Wat een schatjes! De een is nog schattiger dan de ander. En als ik dan zei 'picture'! Dan vielen ze om me heen om samen met mij op de foto te gaan en daarna bestormde ze Etienne of Jack om de foto, met henzelf, te bekijken. Het was vandaag weer onwijs genieten van een heel nieuw onbekend land voor ons. (De hitte is alleen bizar! Hopelijk ga ik daar ook nog aan wennen.)
.
-----
At 5-11-2010 23:22 (utc) our position was 13°23.64'N 016°37.40'W

Half Die

Donderdag 04 november 2010 @ 22:13

We zijn in Gambia!
.
Gisterennacht was een rustige nacht qua golven, maar niet vanwege de vissers! Die zaten er genoeg, in hun grote kano, met alleen een lichtje als jij in de buurt kwam. Ik schrok me rot toen ze ineens de kuip inschenen...toen deden ze het licht pas aan. Qua ongedierte kun je ook goed merken dat we naar een ander soort land gaan. Het rook vannacht al zoet naar bloesem en vanochtend zag je bomen langs de kust. Een heel ander beeld. Maar door die bomen en bloesem, heel veel kevertjes, krekels (ik schrok me rot vannacht, een grote!) en ander vliegend ongedierte. Dat is wel weer even wennen.
.
Gambia wordt doorkliefd door een lange rivier, de Gambia (hoezo orginele naam). We lieten rond half 10 vanochtend het anker vallen bij Half Die. Een scheepswerf met veel scheepswrakken en om de bocht een aantal steigers waar containerschepen en grote vissersboten komen. Het heet hier Half Die omdat in 1869 de helft van de populatie is omgekomen tijdens een cholera epidemie. Dus niet vanwege de halve scheepswrakken die hier liggen. Etienne en Jack (Tin Hau) zijn meteen op zoek gegaan naar de officals. Zij vertrokken rond 11 uur en waren om 16.00 uur pas weer terug! Dan weet je het wel. Het was weer een hele belevenis, met van hier naar daar gestuurd worden, eindeloze papieren invullen en geduld. Iedereen was wel heel vriendelijk, maar alles kost tijd. Je vult een formulier daar in, dan moet je drie deuren verder voor een handtekening en dan drie trappen op om te gaan betalen. Ondertussen bleef ik aan boord en heb mijn ogen uitgekeken naar wat er gebeurde hier op de werf. Er liggen 5 vissersboten uit Panama met chinese bemanning, zij vissen en vriezen het in, waarna het hier van boord wordt gehaald om verder te verschepen. Ze zijn wel aan het opruimen en opbouwen, er werd een oud wrak gesloopt en ze zijn een dam aan het maken. Ook liepen er zo'n 6 man door het water, rotzooi van de bodem op te ruimen. Niet zo'n heel slecht werkje in de hitte hier, alhoewel het water hier 32 graden is dus je ook niet echt afkoelt.
.
Warm is het hier zeker. We praatten erover op Gran Canaria, maar daar was het nog koel! De afgelopen nachten op zee kwam het kwik al niet onder de 26 graden en binnen was het nog warmer. Vanmiddag was het in de kuip meer dan 38 graden. Op dit moment is het nog 29 graden buiten en binnen over de 30. Het waait namelijk niet, waardoor het binnen ook niet afkoelt. We hebben een klamboe over de kajuit gehangen ivm de muggen. Misschien dat ik wel lekker buiten ga slapen.
.
Het is toch wel raar om nu hier in Gambia te zijn. Zoals Linda ook reageerde gisteren, ik weet nog dat ik vorig jaar de verhalen las van andere vertrekkers en nu zijn we er dan! Heel bijzonder eigenlijk wel. Zeker omdat het ook weer zo normaal is. En dan bedoel ik omdat we van de ene plek weer gewoon doorvaren naar een andere plek. Het gaat daardoor zeg maar vanzelf. Aan de andere kant voelt het ook wel weer bijzonder omdat we hier zijn na zo'n lange overtocht, die ons trouwens 100% is meegevallen. Mij helemaal omdat ik niet ziek was en me eigenlijk super voelde. We hebben wel heel erg moeten wennen aan het nietsdoen en het hangen en zitten op een beperkte ruimte. Maar dat went ook, want na een paar dagen had ik geen behoefte meer om rondjes te gaan rennen. Ik kan het nog niet het leukste gedeelte van de reis vinden, maar zodra je het anker laat vallen ben je wel alles vergeten.
.
-----
At 4-11-2010 9:21 (utc) our position was 13°26.41'N 016°34.57'W

We zijn er nu echt bijna

Woensdag 03 november 2010 @ 20:34

Ja, inderdaad. Morgenochtend zijn we in Banjul, Gambia. Vandaag was het rustig! Er stonden nagenoeg geen golven als ik het vergelijk met de afgelopen dagen. De wind is ook beduidend minder, maar dat is niet erg want we mogen niet te snel gaan. We willen in het licht aanlopen. Inmiddels is de situatie verandert en lopen we veel te hard. Moeten we morgenochtend gaan afremmen of treuzelen. Het is ook nooit goed.
.
Vandaag hele grote dolfijnen gezien. En een merlijn die een paar keer uit het water sprong. Echt gaaf! We hadden bijna de hengel meteen uitgehangen. ;-)
.
Zoals elke ochtend en avond hadden we gisterenavond ook weer ons babbelmomentje met Jack (Tin Hau). Toen we gedag zeiden, sprak er een andere Nederlander. Jack heeft nog een tijdje gebabbeld met hem en wij luisterden mee. Hij was eerste officier op een groot Nederlands vissersschip, Scheveningen 54. Zij vissen een aantal maanden per jaar hier en een aantal maanden per jaar in de Stille Zuidzee. Erg grappig zo'n gesprek! Deze visser vond het ook super om hier andere Nederlandse stemmen te horen. We zien hier zowieso hele grote vissersboten, net fabrieken, uit alle hoeken van de wereld. Ik vind dat eigenlijk niet helemaal kunnen. De quota's in Europa zijn erg streng dus gaan ze maar hier en in de Stille Zuidzee vissen. Daarnaast zijn de mensen hier ook niet heel rijk en dan vissen wij ook nog hun wateren leeg, terwijl zij daar beter aan hadden kunnen verdienen. Het zou beter zijn als zo'n rederij hier zijn basis had, droeg hij belasting af in dit land en zorgde misschien ook nog voor wat werkgelegenheid. Heeft het land er ook nog wat aan. Ik vind het echt een beetje on-ethisch. Trouwens dat het dus blijkbaar ook rendabel is, zo ver weg vissen. Zouden de vissen eerst weer naar NL gaan om daarna weer geexporteerd te worden?
.
Nog een nachtje en dan kunnen we weer 8 uur achter elkaar slapen op een schip dat hopelijk wat stiller licht. Het is eigenlijk toch nog best snel gegaan. Oh ja, we kunnen hier op zee met de SSB (waarmee ik ook deze stukjes op de website zet) ook gewoon de berichtjes van jullie in het gastenboek en als reactie op een bericht lezen, dus dat is wel heel leuk.
.
Ik ga nog even afwassen en dan weer klaarmaken voor de nacht. Alvast een welterusten vanaf de La Luna tussen Dakar en Gambia. xxx
.
-----
At 3-11-2010 18:49 (utc) our position was 14°12.11'N 017°12.32'W

We zijn er bijna...

Dinsdag 02 november 2010 @ 18:34

we zijn er bijna...maar nog niet helemaal...
.
Het einde is in zicht. Dit klinkt wel heel dramatisch en zo bedoel ik het niet hoor. Het wordt steeds makkelijker aan boord en ik kan er zo goed tegen (al vanaf het begin eigenlijk) dat koken, stukje typen enzo op een heel erg schommelend schip totaal geen probleem is. Dit had ik niet durven hopen. Het was gisterenavond en vannacht wel weer heel erg onrustig. Het schip ging heel erg tekeer. Vanochtend stond er redelijk wat wind en toch was er geen vaart in La Luna te krijgen. Waarschijnlijk bestaat hier ook nog zoiets als stroom tegen.
.
Nog zo'n 140 mijl tot Banjul. We moeten even uitkienen wanneer we aankomen, want de autoriteiten schijnen nogal wat tijd in beslag te nemen (volgens de pilot zo'n 4 uur), dus het beste zou zijn als we eind van de middag aankomen. Dan kunnen we met goed fatsoen het inklaren uitstellen omdat de diensten dicht zijn (of snel dicht gaan) en gewoon eerst lekker slapen en dan de volgende ochtend inklaren. Of als we 's ochtends vroeg aanlopen. Het moet in ieder geval licht zijn.
.
Ik heb de malariapillen al klaar liggen. Vanavond de eerste. Hopelijk hebben we er niet te veel last van...en anders, een mooie hallucinatie van een lekkere douche en een koud biertje op een rustig terrasje... da's ook niet heel erg. ;-)
.
-----
At 2-11-2010 17:11 (utc) our position was 15°44.95'N 017°37.36'W

High- en lowlights

Maandag 01 november 2010 @ 20:22

Alles is nog ok hier aan boord van de La Luna. Er is alleen weinig te melden. De dagen zijn nagenoeg hetzelfde: continu water om ons heen. Om een beeld te geven van de afgelopen 2 dagen:
.
Highlights
- onze eerste vliegende vis aan dek
- weer dolfijnen (dat verveelt echt nooit)
- lekkere snelheid
- hotdogs voor de lunch en nasi met pindasaus als avondeten
- ook 's nachts is het nu zo warm dat je in een t-shirt buiten kunt zitten tijdens je wachtje
.
Lowlights
- de pepernoten zijn al op
- sommige schepen wijken niet voor ons uit, wat m.n. 's nachts irritant is (ze zijn het eigenlijk wel verplicht, want wij zijn een zeilboot), met als resultaat: Denise in de stress
- niet kunnen zwemmen met een zeewatertemperatuur van 29 graden!
.
En met betrekking tot eventuele visvragen na het lezen van de tekst van Jack (Tin Hau); wij zijn niet aan het vissen. ;-)
.
-----
At 1-11-2010 18:41 (utc) our position was 17°26.07'N 017°42.38'W

Energiehuishouding

Zaterdag 30 oktober 2010 @ 20:48

De energiehuishouding aan boord bij zo'n tocht is een heel apart verhaal. Ondanks dat we alleen de hoognodige instrumenten aan hebben, marifoon, gps, ais, koelkast en stuurautomaat, gaat het hard met het verbruik. Ik bedoel dat we dus snel op de accu's interen. Onze zonnecellen doen, mits er zon is, heel goed hun werk. Maar met een zonsondergang rond 20.00 uur en een zonsopgang pas 12 uur later rond 8 uur, zit je 12 uur lang dus zonder iets dat de accu's oplaad. Dan teer je redelijk snel in. Om dit op te vangen hebben wij een sleepgenerator aan boord (Ampair). Op de reling zit een dynamo, je laat een schroef aan een touw te water, deze gaat draaien door onze snelheid wat de dynamo omzet in stroom. We hebben de generator nu al een hele dag overboord hangen en dat gaat erg goed. Afhankelijk van onze snelheid laadt hij prima bij, toch gauw zo'n 5 amp. Omdat de sleepgenerator wat weerstand geeft in het water lopen we wel iets langzamer, maar ja, zoals bij zoveel dingen op deze tocht moet je keuzes maken. ;-)
.
En dan is er nog onze energiehuishouding. Tja, wat zal ik zeggen. Eigenlijk doe je een hele dag niets, je hangt, je zit en je ligt wat. Hierdoor zakt je energie-level al heel snel tot min honderd. Maar aan de andere kant heb je af en toe ook weer de neiging om rondjes door het gangboord te gaan rennen omdat je juist je energie kwijt moet. Ik heb nog geen modus gevonden hoe ik hiermee om moet gaan, om nu push-ups te gaan doen... alhoewel dat misschien zowieso niet verkeerd is. Je wordt namelijk ook vrij stijf omdat je een hele dag dus weinig beweging hebt. Al zou je dat ook weer niet zeggen met al dit geschommel...
.
De dolfijnen hebben geen probleem met hun energiehuishouding volgens mij. Vannacht waren ze weer heel de nacht bij ons. We zagen ze in het donker (er was pas heel laat een maan) alleen maar aan de lichtstreep die ze in het water trokken. Het waren net slangen van licht onder water. Zo gaaf!!! Ben benieuwd of we ze vannacht weer zien. Het is een leuke afwisseling namelijk.
.
-----
At 30-10-2010 18:22 (utc) our position was 21°21.41'N 017°34.57'W

Niet alleen

Vrijdag 29 oktober 2010 @ 18:42

Zo op zee ben je nooit alleen. We zijn natuurlijk samen met Jack (Tin Hau), al kunnen we elkaar visueel niet meer zien. Nog wel op de AIS. In dit stuk zijn heel veel vrachtschepen, dat hadden we eigenlijk niet verwacht. Hierdoor moet je de AIS goed in de gaten houden. Maar eigenlijk wordt je daar ook makkelijker in, want het alarm staat aan waardoor je best even je ogen kunt sluiten als je wacht hebt.
.
Vannacht hebben we uren dolfijnen bij de boot gehad. Halverwege de nacht kon de motor weer uit en konden we gaan zeilen, ik hoorde ze toen af en toe al, maar kon ze niet zien. Pas veel later zag ik ze en zelfs Etienne heeft ze in zijn wacht gezien! Geweldig, al lieten ze me de eerste keer wel schrikken; zo ineens een gepuf en geklots naast de boot. Vandaag zagen we ook weer een hele school in de verte. Deze hadden geen tijd voor ons, want ze waren aan het jagen. Ze sprongen hoog uit het water, netzoals de vis waar ze op joegen. ;-)
.
's Nachts is het ook nooit stil. We hebben altijd de marifoon aan staan en daarop hoor je meestal het hoognodige. Maar hier is dat anders. 's Nachts is het net alsof je naar de locale piraat-zender zit te luisteren! Er komt muziek voorbij, twee ruzieende mannen, iemand die met een psychisch spelletje bezig is en heel de nacht hetzelfde roept. Ongelooflijk! Hierdoor voel je je ook zeker niet alleen.
.
Met ons gaat het goed! Sinds gisterenochtend heb ik al geen pilletjes meer geslikt. We hebben geen last meer van het continue geslinger en kunnen gewoon eten en binnen zijn. De dagen zijn wel veel hetzelfde en gaan geruisloos over in de nacht. Daarin moeten we onze draai nog wel zien te vinden, het wachtjes lopen gaat heel goed (om de 3 uur en we beginnen om 20.00 uur), maar de dagen zijn best saai. We lezen wat, kletsen wat en slapen geregeld. Daarnet hadden we een visser vlakbij, dus dan heb je ook weer een verzetje. ;-)
.
Zometeen weer even met Jack babbelen, eten maken en dan gaan we met de wachtjes de nacht weer in...
-----
At 29-10-2010 15:54 (utc) our position was 23°34.12'N 016°57.89'W

Onderweg

Donderdag 28 oktober 2010 @ 20:55

Inmiddels alweer een nacht en dag verder dan mijn laatste bericht. De nacht was weer donker, met een maan en heel veel sterren! Het slapen ging vannacht door het geschommel niet heel goed. Er liepen ook hele hoge golven, die schuin achterin kwamen waardoor je goed rolt. Vanmiddag is de wind afgenomen waardoor het schommelen minder werd, maar ja, dan lopen we meteen ook weer veel langzamer, dus toen we onder de 2 knopen gingen zakken hebben we de motor maar gestart. Anders duurt het wel heel lang eer we aan de overkant zijn ;-) Aan de andere kant kunnen we ook niet eindeloos motoren, zoveel diesel hebben we niet bij ons.
.
Zo'n dag als vandaag gaat eigenlijk toch wel snel. Je doet niet veel, ik heb een heel spannend boek uitgelezen (van Suzanne Vermeer) en wat podcastjes geluisterd. We hadden vanmiddag heel lang een hele grote groep dolfijnen bij de boot. Echt geweldig!! Een aantal hadden hun hoger springbevet denk ik, want die kwamen echt helemaal uit het water. Ik heb wel een half uur op de punt zitten genieten. Super gaaf!!
.
Net de chili con carne opgewarmd en dat ging er wel in. Ik denk dat we inmiddels aan het schommelen en wachtjes lopen wel wennen. Net even gezellig met Jack gebabbeld. Verder weinig nieuws vanaf het water. Ik ga naar de zonsondergang kijken.
.
Tot morgen! Same time, same channel! ;-)
.
-----
At 28-10-2010 17:59 (utc) our position was 25°10.93'N 016°30.73'W

We are sailing, we are sailing....

Woensdag 27 oktober 2010 @ 20:50

...to Gambiaaaaaa....
.
Vanochtend om 10 uur vertrokken, geen wind, pal tegen. Maar gelukkig de wind draaide steeds meer naar achteren. Rond 13.00 uur konden we de motor uitzetten en we zeilen nu met zo'n 10 knopen wind schuin in de kont. We lopen dan ook met zo'n 5,5 mijl per uur richting Gambia. Ondanks de weinige wind zijn er wel aardige golven en licht La Luna aardig van rechts naar links te wiebelen. Het weer is goed en we hebben net een pizzaatje gegeten.
.
Daarvoor even via de marifoon contact met Jack (Tin Hau) gehad en toen kwamen ook de Moonrise (bij Fuertaventura) en de Ech'O (bij Lanzarote)op de marifoon. Lachen!!! Meteen ook maar even het SSB-netje uitgeprobeerd en dat ging ook prima.
.
Je ziet het, ik tik een berichtje en ben dus momenteel niet ziek. De pilletjes doen hun werk, denk ik. Ik ga nu weer wel snel naar buiten, want met de warmte van de oven die nog binnenhangt is het buiten beter vertroeven. Over 2 uurtjes ga ik mijn eerste wachtje in en Etienne neemt het om twaalf uur over.
.
Tot morgen!
-----
At 27-10-2010 18:08 (utc) our position was 27°06.96'N 015°57.71'W

Afscheid nemen...

Woensdag 27 oktober 2010 @ 00:43

...van Frits en Gerda en van de Canaries met het prachtige Mogán!

Vandaag vers fruit en groente gehaald en chili con carne gemaakt. Voor morgenavond halen we pizza (nee, niet op zee, maar diepvriespizza morgenochtend), lekker en lekker makkelijk en dan hebben we voor overmorgen zalige chili con carne. Alle hoezen weer van de zeilen gehaald, bimini ingeklapt en nog meer van dat soort dingen. Frits en Gerda kwamen vanmiddag nog even langs. Ik ben benieuwd waar en wanneer we ze weer gaan zien. Maar voor nu was het super gezellig! We zijn weer heerlijk uit eten geweest (Café de Mogán), echt zalig met een super ijscoupe toe. Ik kan er weer een paar dagen tegenaan en het is niet erg als ik weer wat pondjes verlies na al het uiteten en ijsjes. ;-) Alhoewel ik vandaag ook een mailtje kreeg van een lieve (ex)collega dat ik niet te veel de vissen moet voeren, omdat Sonja Bakker anders een boek voor de vissen moet schrijven. En tja, dat is natuurlijk ook niet de bedoeling want ik geloof niet dat vissen kunnen lezen....

En het is morgenochtend afscheid nemen van het prachtige Puerto de Mogán en de Canaries. Bij toeval waren we in deze haven beland (omdat de anderen vol waren) maar we hebben het er wel mee getroffen. Ik denk (na 18 nachten in de haven en verschillende tochten over het eiland) dat dit toch wel het sfeervolste haventje/plaatsje is. Ze vergelijken het met Venetië, nou is dat wat overdreven, maar het is echt wel heel mooi hier. En na 18 dagen ben je er eigenlijk ook weer aangewend. Toch blijf ik afscheid nemen niet leuk vinden, ik hecht me geloof ik iets té snel.

Ik ben benieuwd wat Gambia ons gaat brengen. Over zo'n 8 dagen zal ik het weten, maar eerst nog de oversteek. De weersberichten zijn prima, mijn zeeziek pillen liggen al klaar. La Luna is er klaar voor en wij ook, ondanks dat ik er toch wel wat tegenop zie. Ik ben benieuwd wat zo'n lange tijd op zee ons gaat brengen en hoe het ons gaat bevallen. Als ik niet ziek wordt dan zijn wij gewoon 'via dit kanaal' te volgen!

Nederlandse herfstgevoel

Dinsdag 26 oktober 2010 @ 01:15

Gisteren zijn we met Frits en Gerda met een autootje het eiland gaan rond rijden. In de haven en langs de kust, het stuk wat we al verschillende keren met de bus hebben gereden, is droog en dor. Maar eenmaal bovenin de bergen, in de kloven en de dalen is het groen! Zo groen, dat ik de herfstkleuren weer heb gezien en zelfs wilde kastanjes! Ongelooflijk. Maar ook ongelooflijk mooi! Naar het bijna hoogste bergtopje kun je een aardig eindje met de auto, maar dan moet je gaan lopen. En daar was het koud! Ik heb het in maanden niet zo koud gehad. Had wel een truitje en spijkerjasje bij, maar daar had je gisteren gewoon een lange broek, dikke sokken en een winterjas aan moeten doen. Het waaide ook enorm, waardoor het natuurlijk nog kouder aanvoelde. Sommigen hadden zelfs handschoenen aan. Wij waren er met onze korte broeken en truien (en Etienne en ik op onze teenslippers) natuurlijk niet op gekleed. We zijn toch nog een aardig stukje omhoog gelopen, maar daar ging het steeds harder waaien. Het was wel grappig het koude weer zo te ervaren. Het was net NL!

’s Avonds weer lekker uit eten geweest bij ons in Puerto de Mogán. We zijn super verwend door Frits en Gerda! Gelukkig zien we elkaar morgen nog even.

Vandaag weer gekeuveld aan boord. Nog wat boodschappen gehaald, geoefend met broodbakken en alles weer een (ander) plekje gegeven. Ook de bijboot (Mr. ED kan weer rusten) weer opgeborgen, de zeilen de bak weer in en het schip klaargemaakt om te vertrekken. Je geeft veel dingen een plekje, maar als je er nog eens over nadenkt kun je dat beter toch ergens anders zetten omdat.. enz enz. Dus je blijft alles van rechts naar links zetten. Het broodbakken wil gewoon niet echt lukken. Gelukkig heb ik vanmiddag wat advies gekregen van de broodbakexpert in de haven (Pan Pan JJ). Het brood smaakt nu eigenlijk best lekker, maar is nog heel erg vast. Het is gewoon niet voldoende gerezen. Suggesties zijn welkom!

Morgen nog even de laatste verse boodschappen halen, een paar maaltijden voor bakken zodat ik het de eerste avonden makkelijk heb en de zaken nog verder zeevast zetten.

Rust...

Zondag 24 oktober 2010 @ 00:32

Normaal zouden we morgen vertrekken, er komt alleen wind aan dus blijven we nog zeker tot woensdag liggen. Maar dan ben je ineens 'klaar' met je klusjes. Nou ja, ik kan altijd nog wel wat verzinnen, maar er moest even niets meer. Lekker rustig aan gedaan en wat geinternet en geschreven. Het was nog even spannend óf we überhaupt wel konden blijven liggen, maar zoals het hier elke keer gaat is het eerst "moeilijk, moeilijk en we weten het nog niet. Duimen maar!" En vanavond gingen we het weer zekerstellen en toen was het tot en met woensdag totaal geen probleem! Heel bijzonder.

Vanavond waren we bij Jack (Tin Hau) uitgenodigd om te komen eten, erg luxe en erg lekker! Toen de mannen met de SSB in de weer gingen ben ik nog even een rondje gaan lopen en even naar Laura Dekker geweest. Er waren vrienden uit Nederland over en maandag komt haar moeder en zusje, dus ze heeft in ieder geval aanspraak genoeg. Onderweg terug liep ik de SeaQuest tegen het lijf, Jack en Etienne waren vanochtend al een praatje wezen maken. Wij hadden Huib Jan en Jannet op de vertrekkersdag in maart ook al gezien. Leuk om elkaar dan weer écht onderweg tegen te komen!

Familiebezoek! (II)

Zaterdag 23 oktober 2010 @ 12:42

Het waren twee gezellige dagen met Frits en Gerda, de ouders van Etienne. Eergisteren zijn we naar hun appartement in Maspalomas geweest. We hebben door de duinen van Maspalomas gelopen, erg mooi! En bij de vuurtoren ijs gegeten. Yammie! Het was leuk om elkaar weer te zien en lekker bij te kletsen. Gisteren zijn ze naar ons gekomen in Puerto Mogán. Elke vrijdag staat het hele dorpje vol met marktkramen en wordt overspoeld door toeristen. Erg gezellig, maar zeer druk. Etienne en Frits zijn nog gaan snorkelen en ik ben met Gerda naar het strand geweest. ’s Avonds hebben we heerlijk gegeten bij Patio Mogán.

We hebben ook besloten om, vanwege het weer, wat later te vertrekken naar Gambia. Hierdoor hebben we iets meer tijd met Etienne z’n ouders en gaan we morgen met een autootje het binnenland in. Leuk, zien we nog iets meer van het eiland, dan alleen de supermarkt ;-)

Opgejaagd en BN'er

Donderdag 21 oktober 2010 @ 01:32

De dagen vliegen voorbij! Vandaag ook veel gedaan en ik voelde me heel de dag opgejaagd. Morgen zijn Etienne z'n ouders op Gran Canaria dus we wilden alle 'moet' klussen voor die tijd gedaan hebben.

Dat houdt in: diesel tanken (alle jerrycans zitten weer vol), de was is gedaan, alle boodschappen zijn aan boord (muv de verse spullen) en weggetast. Ook heb ik vandaag voor het allereerst brood gebakken. Helaas, was het te merken dat het voor het eerst was... het was niet te eten! Iets heb ik blijkbaar niet goed gedaan. Volgende keer beter. Voor de zekerheid heb ik maar heel veel crackers ingeslagen. ;-) Op zich is dat wel erg luxe geregeld hier: je doet boodschappen bij de Spar, laadt alles in de kar en dan wordt het op de steiger bij je boot gebracht! Ze tassen het nog net niet binnen..

De Flying Swan en de Blue Spirit gaan morgen weer verder. We hebben vanavond heerlijk weer gekletst en afscheid genomen. Gatver, dat blijft niet mijn ding. We gaan elkaar niet meer zien. Maar ja, dat dachten we de vorige keer ook, dus wie weet!

Eind van de middag is hier trouwens een heuse BN'er in de haven komen liggen.... Laura Dekker met haar Guppy. We hebben allemaal al kennis met haar gemaakt. Wel grappig, je leest en hoort zoveel over haar en nu ligt ze hier in de haven.

Morgen gaan wij ook een paar BN'ers zien, maar dan meer van Bekende Naaste familieleden: de ouders van Etienne. We gaan vroeg met de bus naar Las Palomas, dus ik ga maar snel slapen. Welterusten!!

Bijna net familiebezoek

Dinsdag 19 oktober 2010 @ 13:10

Eergisteren kwamen de Flying Swan en de Blue Spirit in de haven aan. Willem en Martine van de Flying Swan hebben we in Cascais voor het laatst gezien, daar hebben we ook van Brigit afscheidgenomen en Rene is langer in Marokko gebleven dan wij. Het voelde gewoon alsof je weer familie zag. Zo leuk! Het was als vanouds erg gezellig meteen. En dan mis je toch ook wel de Aquaholic en de Liberty.

De stuurautomaat is helemaal geïnstalleerd, de neerhouder zit opnieuw vastgepopt, er is extra ruimte gekweekt voor eten en drinken en dingen staan nóg zeevaster. Daarnaast zijn we de website aan het upgraden en de was aan het doen. Het kluslijstje van Etienne is al bijna leeg, dat van mij is nog iets langer. De dagen vliegen voorbij! Ik voel me af en toe alsof ik met een race tegen de klok bezig ben. Ik heb inmiddels ook in beeld wat we aan boodschappen moeten halen, dus dan kan in etappes aan boord komen. We horen van verschillende mensen dat blikken enzo moeilijk op de Kaap Verden te krijgen zijn, dat moeten we hier dus al inslaan. En met het rekenen had ik een psychische tegenvaller, want ik moet eerder op drie weken oversteek naar de Carieb denken, dan aan twee weken. Wat ik in mijn hoofd had. En dat is best veel eten…

Gelukkig is er ook tijd voor andere dingen. Eergisteren hebben we samen met Jack (Tin Hau) lekker gesnorkeld bij de rotsen. ’s Avonds hebben we even geborreld met de Flying Swan en de Blue Spirit en gisterenavond zijn we met z’n allen gezellig uit eten geweest! Ik zit al een aardig tijdje tussen de mannenpraat, over zeilen, weer, motors, popnagels enz. Ik vond het dan ook heerlijk om gisterenavond met Martine en Brigit over andere dingen te kletsen. Slippertjes, tampons, eten, familie en over de mannen natuurlijk! Grappig dat je vrouwenpraat zo kan missen!!

Testing...testing...

Zondag 17 oktober 2010 @ 14:40

Ik ben weer wat aan het proberen, dus dit is hoofdzakelijk een testberichtje... hoe of wat verder horen jullie misschien nog wel. Afhankelijk of het werkt natuurlijk. ;-)


Verder alles goed hier! Ray, onze stuurautomaat, zit na een hele klusdag gisteren en waarschijnlijk ook vandaag, bijna op z'n plek. Een groot gedeelte van de was is ook alweer gedaan en verder is gewoon warm hier. Enne... er zijn weer een paar kakkerlakken gesignaleerd, volgens mij hebben wij pech. Maar zij ook, ik heb ze een kans gegeven te vertrekken, maar nu ze dat dus niet doen zetten we 'casa's de cucarachas' neer. Hihi. Dodelijke huizen!

Mini wereldreis met als highlight: frikandel speciaal

Zaterdag 16 oktober 2010 @ 15:49

Gisteren vroeg op pad voor onze mini wereldreis met Gran Canaria als wereld. Om tien over 8 hadden we de bus naar Las Palmas. We moesten overstappen in Playa Cura wat de reis met een uur verkorte, maar nog 1,5 uur duurde. In Las Palmas naar de haven gelopen. We konden Ray ophalen, ons nieuw bemanningslid. We hebben hem hoor! De Raymarine wheelpilot! Verder nog wat kleine dingen opgehaald als rvs-slotjes (om de jerrycans in het gangboord vast te leggen met een staalkabeltje), popnagels (om de neerhouder beter vast te zetten) en een olielamp (de waxinelichtjes zijn erg gezellig maar waaien snel uit). Bij de Sailors Bar nog maar even wat gedronken, ik liep met een grote rugzak en Ray weegt ook gauw een paar kilo in onhandige doos. Met de taxi naar het busstation, want we gingen nu door naar Playa des Ingles. Omdat we niet wisten hoe lang het zou duren, eerst een broodje en toen bus 30 in. Alle buschauffeurs kennen hier de regeling volgens mij uit hun hoofd! En ze zijn zó behulpzaam. Ook vergeten ze volgens mij nooit waar jij eruit moet. De rijstijl is soms alsof je in een achtbaan zit, maar de bussen zijn heel goed. In een klein uurtje waren we al in Playa des Ingles. Dat viel mee!

Michel en Daniëlle zaten net aan de lunch toen we aankwamen. Het was weer heel erg gezellig! Lekker gezwommen met Julia (ze ging zelfs al in het diepe!) en gekletst over van alles. Omdat we wat langer konden blijven zijn we uit eten gegaan. Met Julia is dat toch lekker vroeg en niet lang, dus dat was prima. De kop verraadt al wat wij gegeten hebben: frikandellen speciaal met friet! Bij Broodje Amsterdam. Dat zit tegenover Broodje Maastricht. Hoe fout kan het!! Ze spreken daar ook gewoon Nederlands. Het was eigenlijk heel normaal en aan de andere kant ook zo bizar! Wij moesten wel lachen, dit is wat anders dan een broodje op straat in Marokko. Het was echt zo leuk om Michel, Daniëlle en Julia weer gezien te hebben, ik was dan ook weer even erg stil onderweg naar huis. Ben benieuwd waar we elkaar weer gaan zien. Ik kijk al uit naar volgende week als Frits en Gerda (ouders van Etienne) komen.

Het was al donker toen we op lijn 1 naar huis stapte. Deze chauffeur dacht geloof ik dat hij met een spelletje bezig was. Hij reed erg snel en met al die bochten in de bergen was het net de achtbaan. Hierdoor waren we wel snel thuis. ;-) Jack en Sylvia (Tin Hau) zaten nog in de kuip en we hebben nog even wat gedronken. We hadden allebei een hoop bij te kletsen van zo’n lange dag en helaas was het ook alweer de laatste avond hier voor Sylvia. Eenmaal in bed viel ik van de lange dag, het familiebezoekje en de paar wijntjes meteen in een diepe slaap.

De mast in... en Spaanse vrouwen

Vrijdag 15 oktober 2010 @ 00:24

Vandaag weer gestaag verder geklust. Eén van de klusjes voor een oversteek is ook om alles goed te controleren op schavielen (slijtage door ergens langs schuren) of breuk. Vandaag is Etienne daarom de mast ingeklommen. Dit is altijd een vermoeiend klusje voor ons beiden. Sinds we maststeps hebben tot de eerste zaling scheelt dat enorm, maar daarna lier ik Etienne omhoog en hij klimt in de mast als een aap omhoog om dit voor mij minder zwaar te maken. Maar hierdoor is het voor ons beide toch altijd weer een pittig klusje. En dan met deze hitte (;-)), het zweet liep in straaltjes van mijn rug. Gelukkig zag alles er nog goed uit. Heel bizar: de windmeter en lampen bovenop de mast zaten dik onder het zout! Zulke hoge golven hebben we toch nu ook weer niet gehad....

Verder vandaag niet heel veel gedaan, vanmiddag nog gezwommen op het strandje. Ik heb daar wel liggen genieten... Naast ons lagen en zaten zo'n 10 Spaanse vrouwen van minstens 60 jaar, er waren een paar iets jonger, maar heel veel wat ouder. Wat hadden die een lol!! Ze liepen in bikini of badpak te flaneren langs de waterlijn. Allemaal heel erg getekend door de leeftijd en sommigen heus niet mager. Maar gewoon heerlijk zonder gene. Ze hadden het ook over een liedje, want eentje begon wat te neuriën en te zingen, de ander stond meteen met haar heupen te wiegen. Zo mooi! Ze kwebbelden aan een stuk door. Jammer dat ik het niet verstond, maar ja, misschien zou de romantiek er dan wel vanaf zijn. Ik kon nog wel opvangen dat ze het over het eten voor vanavond hadden. Eentje had gezien dat je ergens sardientjes met salade voor zo’n 6 euro kon eten. Nou, daar hadden ze wel zin in. Met weggaan werd gewoon het bovenstukje afgedaan en een doek om de middel voor het broekje. Onderwijl gieberend en druk kletsend. Eenmaal aangekleed was het een nog bonter gezelschap, de een in spijkerbroek, de andere in een wijd zwierende rok. Eentje in een super strak niets onthullende mini-jurk (en haar lijntje was er echt niet naar) en eentje heel stylisch in mooie driekwart pantalon met bloes. En daarna moest toch ook echt nog even de lippenstift bijgewerkt worden. Wat heb ik genoten, van het genieten van die vrouwen!

Warme klussen

Woensdag 13 oktober 2010 @ 23:43

Eergisteren schreef ik over het gesprek, nou ja gesprek ;-), wat ik tussen Etienne en Jack (Tin Hau) had opgevangen. De heren durven sindsdien niet meer te zeggen dat het wel héél erg warm is (terwijl het dat écht wel is) en zijn druk aan het klussen geslagen. Tja, waar zo'n berichtje af en toe niet goed voor is.

Inmiddels zijn in de vreselijke hitte alle kleine losse klusjes gedaan. Ik heb ook de boot van binnen weer eens goed onderhanden genomen en ben me nu (psychisch, maar ook qua eten) aan het voorbereiden op de overtochten. Qua eten bedoel ik dat we aan het kijken zijn wat we nog aan proviand hebben en moeten gaan kopen om tijdens de overtochten niet te verhongeren. Daarnaast zijn we zoveel mogelijk ruimte overal aan het kweken om water en ander drinken mee te nemen.

Gisterenmiddag hebben nog even op het strand gelegen, lekker even afkoelen in de zee. Het is erg leuk om al die toeristen hier vanaf de boot, terrasje of strand gade te slaan. Ik voel me niet echt toeristisch, al kun je er bijna niet omheen hier. Maar ben eigenlijk best een beetje jaloers op de toeristen. Zij lopen hier heerlijk te flaneren en van de vakantie te genieten, het eventjes niets doen. Genieten van de Jazzband (die élke avond aan de kade optreed, zucht) en verwachten dat ik met mijn zware bootschappentassen even wacht tot zij klaar zijn met de zoveelste vakantiefoto waar vrouwlief mooi op moet staan. Ik weet, ik mag ook niet klagen, maar mijn 'vakantie' is wel anders. Ik ben hier met mijn huisje wat dus in orde moet zijn en blijven en moet dus ook klussen. En dat is soms best zwaar, als je het zweet door je ogen loopt en je opgevouwen een kastje aan het schoonmaken bent. Maar ik moet eerlijk zijn... dat klussen duurt niet heel de dag en je kunt maar beter klussen met mooi weer dan in de regen....

Veelste warm...

Maandag 11 oktober 2010 @ 23:37

“Hi”
“Hi, goedemorgen.”
“Wat is het al warm he?”
“Nou, dat kun je wel zeggen, volgens mij wordt het weer een hele warme dag.”
“Gisteren nog wat gedaan?”
“Geklust? Veelste warm joh, heb wel even gekeken wat ik nog moet halen in Las Palmas, maar verder niet.”
“ Ik heb nog wel een fan ingebouwd. Ook wat...”
“Ooh ja, da’s anders wel lekker koel. Waar hangt hij?”
“In de salon. Ja maar dat ophangen ging niet soepel. Had alles geïnstalleerd en gecheckt, had ik het lampje weer terug, deed het fannetje het niet...”
“Niet ?!!”
“Voor dat soort tegenslagen is het veelste warm.”
“Ik moet eigenlijk het bootje plakken enzo.”
“Oh ja.”
“Ik was met dat gat in de kuip voor de kuipdouche al een hele middag kwijt. Het is eigenlijk gewoon te warm om iets te doen...”
“Ja, zeker, gewoon rustig één klusje per dag doen. We moeten ook nog wel tijd hebben om te zwemmen.”
“Daarom doe ik vandaag maar niets. “
“Ik ook niet, er is er eentje jarig.”
“Ja en wij moeten boodschappen doen.”
“Er is hier trouwens ook nog een watersportzaakje.”
“Ooh, hebben ze daar nog wat.“
“Nee, niet heel veel. Zit tegenover de ijssalon.”
“Kunnen we wel even gaan kijken.”
“Phoe, het water loopt over mijn gezicht.”
“Ja, het is echt al hartstikke warm, de zon brandt al goed.”
“Ik ga maar uit de zon.”
“Ik ga eerst wat drinken.”

Ik was de punt aan het opruimen toen ik Etienne en Jack (Tin Hau) met elkaar hoorde praten. De ene zat op de kant op een grote bolder, de ander hing op de punt tegen de genua. Ik moest wel erg lachen om deze conversatie. Zeggen ze dat wij vrouwen over niets kletsen! Nou was het ook al wel heel warm en het was nog vroeg. Het is heel de dag erg warm geweest, eigenlijk hebben ze ook wel een beetje gelijk. Maar ja, 1 klusje per dag...ik geloof dat we hier toch maar 2 weken blijven liggen...

Familiebezoek!

Maandag 11 oktober 2010 @ 00:30

Vanochtend was ik voor mijn doen al vroeg wakker. Ik denk dat ik wat nerveus was, we zouden vandaag naar Daniëlle, Michel en Julia gaan. Etienne had lekker broodjes gehaald toen ik aan het douchen was. Daarna op naar de bussen. We hadden mazzel, want de bus naar Playa des Ingles vertrok na 15 minuten al. Het was een mooie rit! Hij duurde een uur en voerde langs de kust. We hebben alle havens gezien, waar we hadden kunnen liggen. ;-)

Michel, Daniëlle en Julia zitten met de moeder van Michel en zijn broer en zijn vriendin in een leuk appartementencomplex in Playa des Ingles. Het was geweldig om elkaar weer te zien, na zo’n 6 maanden! Gelukkig herkende Daniëlle ons nog meteen, dus zo veranderd zijn we niet. Julia daarentegen is al een hele dame, die erg nieuwsgierig en ondernemend is. Ze loopt al, zegt papa, mama en daag en is echt een super vrolijke meid. En een echte meid, want ze houdt er niet van dat haar haar nat wordt. Haha.

Samen lekker geluncht en heerlijk bijgekletst, daarna nog even gaan zwemmen met Julia. Het was echt genieten en we gaan elkaar, voordat ze weer terug gaan naar Nederland, nog een keertje zien. We zijn super verwend: we hebben vier (!) zakjes drop gekregen, heerlijk! Stroopwafels en pindasaus! Daarnaast een aantal tijdschriften en ik heb nog vier kleine leesboekjes gekregen. Ik kan er dus weer lekker tegenaan met lezen! Ook hadden ze spanbanden meegenomen om de andere dieseljerrycans vast te zetten, spanbanden zijn hier moeilijk te krijgen. Terug in de bus zaten we nog even na te mijmeren, dat het alweer 6 maanden geleden is dat we elkaar zagen. We zijn ook alweer bijna 5 maanden onderweg. Wat vliegt de tijd!!

Vol, vol en nog eens vol

Zondag 10 oktober 2010 @ 01:01

Vandaag zijn we verder afgezakt. Niets aan de hand, ik bedoel daarmee dat we naar het zuiden van Gran Canaria zijn gegaan. De familie is daar op vakantie, dus zijn we dichterbij gaan liggen. Het was alleen wel een hele toer! Wind tegen, dus heel de dag motoren. Verder vertrokken in de dikke zware bewolking, maar gedurende de dag werd het weer warm. We (samen met de Tin Hau) wilden gaan liggen in de haven Pasito Blanco. Dit is het dichtstbij waar de familie is. Helaas, vol. De volgende haven gebeld, Puerto Rico, vol. Toch die richting uit, gekeken in de Puerto Arguineguin, dat was niets. Daar tegenover lag een heel klein haventje (geweldig, midden in een idylisch resort), Anfi del Mar, vol. Ja hoor!! Eerst was het balen dat we steeds verder weggingen van Playa des Ingles (waar dus de familie is) maar na de tweede vol, was het meer hopen op een overnachting. Er liepen namelijk aardige golven, uit een andere richting dan het normaal waait hier, dus alle baaitjes waar we voor anker konden, waren te onrustig. Puerto de Mogán gebeld. Ja, die had nog wel plaats. Yeeh! Inmiddels werd het steeds later en wilden voor het donker de haven in zijn. Dus nog maar weer een uurtje tegen de wind en golven instampen. En ja hoor, we liggen nu in Puerto de Mogán. Of we hier kunnen blijven de komende weken (de 24e gaan we oversteken naar Dakar als het weer het toelaat) is nog maar de vraag. Maandag weten we dat misschien. Het is ongelooflijk hoe druk het hier is. Voor de andere vertrekkers: misschien even bellen van te voren, reserveren doen veel havens ook niet helaas.

Wat ook ongelooflijk is, zijn de vele, enorme grote hotels en appartementencomplexen. Als je langs de kust vaart is bijna het enige wat je ziet, grote complexen en grote complexen. Ik bleef me vandaag verbazen. Ik heb ergens getallen gezien van voor 2004 dat er elk jaar zo'n 7 miljoen toeristen naar de eilanden komen. Dat was 6 jaar geleden. Als je ziet wat ze nu ook nog aan het bouwen zijn en je dus bedenkt wat ze in die 6 jaar al niet bijgebouwd zullen hebben, moet dat aantal bijna verdubbeld zijn. Ongelooflijk, is het enige woord wat ik ervoor heb.

Puerto de Mogán is ook een complex. Om de haven zit een 'dorpje' met heel veel restaurantjes, barretjes en winkeltjes. Maar ook appartementjes. Het is laagbouw en erg cosy opgezet. Heel leuk om hier een langere tijd te verblijven, ook al moeten we klussen én weten nog niet of we wel kunnen blijven. Vanavond heb ik ook, heel schandalig, een Wienerschnitzel gegeten met champignonsaus; in één woord: lekker! We hebben ook al even naar het busschema gekeken naar Playa des Ingles. Het is niet helemaal duidelijk hoe ze morgen rijden, maar als het een beetje meezit gaan we (eindelijk) de familie zien dan.....

Voor anker II: de real party soap

Zaterdag 09 oktober 2010 @ 01:10

"What the fuck! You're fucking piece of shit! You're worthless, go home!" Deze kreten vulde gisterenavond de ankerplek.
.
Op een van die 26 boten was het feest. Het grote gele 'partyship' was omringd door bijbootjes en het was druk aan dek. Zo te horen was het erg gezellig en stroomde de drank rijkelijk. Wij merkten er eigenlijk weinig van, totdat we een bijbootje zagen drijven ver van het 'partyship' af. Een ander bootje was al op weg en eenmaal bij het drijvende bootje spraken ze het aan met "Hi Brian". Op dat moment dook er een hoofd op uit het drijvende bootje. De dronken Engelsman Brian was onderweg naar 'huis' waarschijnlijk al roeiend in slaap gevallen. Het andere bootje bracht hem netjes 'thuis' en ging weer terug naar de party. Dronken Brian toekijkend achterlatend.
.
En daarmee begon voor ons de live soap. Dronken Brian had duidelijk nog niet genoeg biertjes, dus toog weer in zijn dinghy naar het 'partyship'. Maar de andere partygangers en met name de eigenaar van de boot vond dat Dronken Brian genoeg had gehad en al dronken genoeg was. Dronken Brian mocht niet meer aan boord komen. Dat vond Dronken Brian geen goed idee en ging met z'n bootje gewoon langszij en klom aan boord. Nog voor hij boven aan dek stond werd hij gewoon terug geduwd. Daar was niet veel voor nodig, want Dronken Brian stond, hing of zat al niet meer zo stevig. Hij was nog wel steeds een volhouder en probeerde het nog een keer. En weer werd hij terug zijn bootje in geduwd. Toen was de maat vol! Al scheldend (dat kunnen die Engelsen toch zo heel goed) en briesend, slaand en schoppend werkte hij zich langs de zijkant van het schip aan de reling omhoog. En weer werd hij, nu aardig hardhandig, overboord gejast. Het 'gefuck' was niet van de lucht. Dronken Brian werd hoe langer hoe kwader en de scheldkanonnades in mooi Brits Engels waren heerlijk om aan te horen. Wij zaten geamuseerd in de kuip, ook met een biertje, het schouwspel gade te slaan. Ik zal het spel nu niet net zo vaak herhalen als het in werkelijkheid doorging, maar ik denk dat Dronken Brian toch zeker een half uur aan het proberen was geweest en ook net zo vaak weer naar beneden gejast werd. Hij werd ook steeds agressiever. Had al peddels en pompen uit de andere bootjes in het water gegooid en toen hij ze wilde gaan losmaken was de maat op het 'partyship' dan ook goed vol. Een van de gasten probeerde hem nog even tot orde te roepen "Excuse me, excuse me, where are you from?", de vrager in kwestie zal gehoopt hebben dat hij niet uit dezelfde streek in Engeland kwam als hij. "You are a disgrace to the whole humankind! To the whole nation! To all the English!! You are a worthless piece of shit! You must go home, you worthless piece of shit!" Dronken Brian trok zich er niets van aan en schold net zo hard terug. Helaas te zachtjes om dat voor ons te kunnen verstaan.
.
Vanuit het donker op de pier tussen de haven en de ankerplek klonk opeens gefluit. Het fluiten van een verkeersagent op een hele drukke kruising. Ik de verrekijker gepakt, want dat was te ver weg. ;-) En ja, hoor drie agenten waren aan het rennen en gebaren naar de schepen. Iemand zal vast de politie hebben gebeld. De partygangers en Dronken Brian trokken zich er niets van aan en het gescheld en geslaan en gezwem ging maar door. Aardig wat later (als er toch echt wat aan de hand was, veel te laat) kwam de politie (vier man sterk) in een bootje langszij. Inmiddels was Dronken Brian al naar zijn eigen boot en was, na veel duikelingen tussen zijn boot en z'n dinghy, toch in staat geweest aan boord te kruipen. Ik was nog even bang, dat hij niet meer aan boord zou komen en verdronk waar we naast lagen. De politie ging praten op beide schepen. Ik weet helaas geen details en op de verrekijker zit geen microfoon. Dan zou je toch verwachten dat het feest is uitgedoofd...niets was minder waar. Dronken Brian ging hoogstwaarschijnlijk zijn roes uitslapen, want die hebben we niet meer gezien, maar op het 'partyship' werd luidkeels "Happy Birthday" gezongen en de muziek gestart. Het gejoel, gejengel en gekletter van overboord zeikende mannen is nog tot diep in de nacht doorgegaan.
.
Vandaag was het verdacht rustig. Alle Engelsen lagen natuurlijk hun roes uit te slapen. Dronken Brian zagen we vanmiddag nog in de Sailors Bar. Het was toen Brian, die er netjes uitzag en ik kon me bijna niet voorstellen dat dat die vechtende man van gisteren was. Onze Engelse achterbuurman kwam daarnet ook roeiend terug van de kant, in zichzelf pratend en zingend. "Hi mate!" zei hij tegen Etienne, "you watch out, your neighbor, in that boat, seems to have a very bad reputation!" Hij wankelde daarna zelf aan boord, viel bijna tussen dinghy en schip, kreeg bezoek van een andere Engelsman, zette de muziek steeds harder en plaste overboord bijna in onze bijboot. Welke Engelse buurman heeft nu een slechte reputatie?
.
-----
At 8-10-2010 22:00 (utc) our position was 28°07.86'N 015°25.53'W

Voor anker

Donderdag 07 oktober 2010 @ 23:18

..is eigenlijk een rare uitspraak. Want volgens mij hang je meer achter je anker of aan je anker. Tenminste als dat anker niet gaat krabben en dus goed vast zit. Krabben? Oja, het lijkt alsof er een krab heeft gelopen op de bodem. Dat snap ik. Voor anker. Is er eigenlijk uberhaupt een voor of achter aan een anker? Als het vanuit je boot bekijkt hang je aan je anker, achter je anker, want je punt wijst altijd naar je anker. Daar zorgt de wind wel voor. Achter je anker dus. Maarre, hoe zit dat dan als je je achteranker uitgooit? Het anker wat vastzit aan de kont van het schip? Dan is lig je wel voor anker?
.
Wij liggen, zoals ik gisteren al zei, achter ons anker bij Las Palmas. Dat houdt ook in dat je met je bijboot naar de kant moet. Dat gaat prima. Hier hebben ze in de haven een speciale dinghy-landing-platform. Maar tot onze schrik is Mr. ED aan het veranderen in een 'zeepaard'. Hij is een beetje lek (nu al?!) en krijgt water binnen en dus wij natte voeten. Dit is geen grote ramp, want we hebben Mr. ED zo weer droog en gedicht.
.
Op de ankerplaats is het vrij druk. Er liggen nu zo'n 26 boten en dan wetende dat er hier over een paar weken het driedubbele aantal liggen met de ARC! Er ligt vanalles wat; hele kleine authentiek van 6 meter (uit Engeland) tot een grote van 16 meter (uit Luxemburg). Maar ook hele mooie schepen, tot hele gekke gedrochten. Alle boten hebben een andere bouw en rompvorm en ook de kielen zijn verschillend. Hierdoor liggen de schepen ook allemaal anders te draaien en schommelen achter hun anker, zelfs af en toe met hun punt een andere richting heen. Het is net zo'n dansgezelschap wat beweegt op het zingen van de wind en het klotsen van de golven. De wind is nu wat gedraaid waardoor hij uit een kant komt die vrij open is richting onze ankerplaats. Ik hoop dat de wind vannacht niet harder gaat zingen, anders gaan de golven harder klotsen en wordt het een waar Zwanenmeer hier op de ankerplaats. Blijven de schepen dan ook langs elkaar dansen zonder elkaar te raken, is het ook nog de vraag of alle boten dan netjes achter hun anker blijven en niet voor hun anker komen. Want anders moeten wij vannacht nog ankerop.
-----
At 7-10-2010 20:26 (utc) our position was 28°07.87'N 015°25.54'W

Gran Canaria

Donderdag 07 oktober 2010 @ 00:14

We zijn in de haven van Las Palmas op Gran Canaria. Het was een lange dag varen vanaf Fuerteventura. Helaas ook te weinig wind waardoor we weer bijna heel de dag hebben moeten motoren. Er stond rond het puntje van Fuerteventura aardige golven en ook tussen de eilanden liepen er hoge golven. Het weer was gedurende de dag erg afwisselend. Je kon het ook duidelijk aan de wolken zien, we hebben alle varianten voorbij zien komen; schapenwolken, paddenstoelen enz. Wel heel gaaf dat je dat zo goed kunt zien op zee, je kunt erg ver kijken waardoor je ook heel goed de buien ziet en de wisselingen.
.
Vanochtend sprong al vrij snel, na het uitzetten van de vislijn, de knijper er weer af. Tsjeng!! Etienne maakt de lijn los van de kikker en deze trekt zo hard dat hij meteen tegen de reling aangedrukt zit. Shit, dit moet wel een hele grote vis zijn. De goudmakreel trok namelijk bijna helemaal niet. Het binnenhalen ging ook erg zwaar...tot ineens niet meer. Shit! En inderdaad tegen dat we hem helemaal binnen hadden gehaald hing er geen vis meer aan. Het aas (de 'wahoo-catcher') gelukkig nog wel, maar het stalen onderlijntje was ontdaan van het plastieke hulsje. Die vis moet echt groot zijn geweest! Misschien maar goed dat we hem niet binnen hebben gehaald. De lijn waar we mee vissen is ook een hele dikke sterke lijn en Etienne voelde hem gewoon rekken. Brrrrr.
.
Jack (Tin Hau) overkwam nagenoeg hetzelfde, maar hij is wel z'n aas kwijt omdat z'n stalen onderlijn brak. Dit alles gebeurde net voor het puntje bij Fuerteventura, wat daar voor vissen zitten... ;-) Jack heeft wel een andere vis gevangen, maar wat voor soort weten we nog niet. Moeten we nog even googlen als we weer internet hebben.
.
Want helaas, dat is er niet. Op de meeste vreemde plekken heb je internet, maar hier bij zo'n grote stad helaas niet. We liggen voor anker bij de haven van Las Palmas op Gran Canaria. De jachthaven zou vol zijn voor de boten die met de ARC oversteken naar de Carieb, mid november. De haven van Las Palmas is echt een hele grote haven met grote containerterminal, cruiseschepen, grote vissersvloot, enz. Wij zijn net voorbij de haven voor anker. Morgen komt het bezoek van Jack aan en dan gaan we waarschijnlijk de dag erna naar het zuiden waar we Daniëlle (Etienne z'n zus), Michel en Julia gaan zien! Zij zijn daar lekker aan het vakantie houden met Michel z'n moeder en broer en vriendin. Ik kijk ernaar uit! Morgen nog even Las Palmas in, kijken of we een stuurautomaat kunnen bestellen en of we nog wat andere benodigdheden kunnen kopen. We willen namelijk onze tijd hier ook gebruiken om ons klaar te maken voor de oversteken die gaan komen (9 dagen naar Dakar en later 14 dagen naar de Carieb). Wel spannend, net alsof het vanaf hier pas echt gaat gebeuren. Dat is natuurlijk niet, maar we zijn nu in het laatste stukje Europa, misschien dat het daarom zo voelt.
-----
At 6-10-2010 21:19 (utc) our position was 28°07.85'N 015°25.52'W

Gouden dagje

Dinsdag 05 oktober 2010 @ 23:20

Wat een heerlijk dagje was het vandaag! Een dagje vol leuke dingen! We zijn van Gran Tarajal naar Morro Jable gevaren. Heerlijk windje, alleen op de genua. Het was niet heel ver dus konden we lekker op ons gemak doen. Bij de heuvels en land heb je heel vaak landwinden, hierdoor gaat het ineens een heel stuk harder waaien. Vandaag hebben we die ook weer verschillende keren gehad waardoor we af en toe alleen op de genua al 6,5 knoop liepen!
.
Een ander cadeautje van vandaag was een hele grote groep dolfijnen. In de verte, maar we konden ze duidelijk zien, een grote groep, kleine dolfijntjes die erg aan het duiken en springen waren. Eentje is volgens mij ontsnapt bij het Dolfinarium (gelukkig!) want die sprong echt super hoog! We wisten niet wat we zagen, ik schat zo'n 3 meter boven het water. Echt héél hoog!
.
Veel vliegende vissen zien ook vandaag en dat blijkt het lievelingseten te zijn van goudmakrelen. Omdat het hier zo diep is vissen we tegenwoordig elke keer met de 'wahoo-catcher' aan de haspel zit. Met zo'n haspel kun je moeilijk inschatten wanneer je beet hebt. Af en toe voel je hoe hard de lijn trekt, maar dat is het. Ik had in het ontzettend leuke boek 'Mango's aan boord' (van Ann Vanderhoof) gelezen dat ze de lijn met een wasknijper vastzetten en als deze er dan afspringt, heb je beet. Wij dat vandaag ook geprobeerd en het werkt! Toen rond de middag we ineens inderdaad 'tsjeng' hoorde, kon Etienne meteen de lijn gaan binnenhalen, maar hij trok niet veel harder dan normaal. Het duurde lang voordat we het zagen… ja hoor, een goudmakreeltje!! Goudmakrelen worden soms ook wel dorade's genoemd en in de Stille Oceaan heten ze mahimahi. Ik had ook in hetzelfde boek gelezen dat het erge vechters zijn, dus had mijn handschoenen al aan om zeker te weten dat we hem binnen zouden halen. Het is echt een schitterende vis!! Hij is glinsterend goudkleurig met wat fel blauw en groen. Gewoon zonde om zo'n mooie vis te vangen. Eenmaal in de puts werd hij al snel grijs, volgens Etienne omdat ik hem te hard had geknepen ;-) maar ik was zó bang dat hij er vandoor ging en je voelt hem spartelen onder je handen, îeeuk.
.
We liggen voor anker voor het strand bij Morro Jable op de kant weer heel veel toeristische hotels en complexen maar in het water lekker rustig, we zijn de enigen. Ik heb vanmiddag dan ook weer heerlijk gesnorkeld. Dat is toch altijd wel genieten hoor, die rust, gewoon een beetje rondkijken. Er waren hier weer heel veel vissen, heel veel gekleurde en nu ook veel anemonen gezien. Als de zon dan volop straalt en net onder de oppervlakte de zonnestralen de vissen verlichten…. schitterend!
.
Op de planning stond al om vanavond met Jack (Tin Hau) te gaan bbq'en. De goudmakreel kon er dus meteen (in filets, met dank aan Jack) op. Ze zeggen dat hij erg lekker is en inderdaad hij was echt super lekker! Ik weet nog niet of ik hem lekkerder vind dan de gerookte makrelen die we in Cascais op de Cobb hadden, maar hij was erg goed. Zowieso was de bbq weer erg geslaagd. Heerlijk hoe je eigenlijk zo kunt genieten van wat sate, vis en mais…..
-----
At 5-10-2010 20:36 (utc) our position was 28°02.83'N 014°21.14'W

Gran Tarajal, hoe dingen anders uit kunnen zijn dan ze lijken

Dinsdag 05 oktober 2010 @ 11:51

Wat kunnen dagen soms ineens anders uitpakken dan gedacht. Gisteren was het een heerlijk kort tochtje naar Gran Tarajal. We wilden net voor de haven gaan ankeren, maar eenmaal daar was het niet echt fijn om te ankeren met de golven en we lagen recht in de wind. Op dat moment was ook de zon weg en heel Gran Tarajal zag er troosteloos en deprimerend uit. Dat wordt dan extra versterkt door het zwarte zand op het strand, waar niemand lag. De haven in. Dat leek niet veel beter. Maar we werden wel goed opgevangen en er waren super steigers, breed en lang. Verder was er niet veel, maar ja, het koste ook maar € 8,24!
.
We kwamen in gesprek met onze Engelse buurman, een leuke enthousiaste man die we in Agadir ook al hadden gezien. Hij had goede tips en vertelde dat er verschillende supermarkten in het dorpje zijn. Daarna ngo gesproken met een Duitse (we denken) delivery schipper. Wel grappig want hier liggen veel anderen uit verschillende landen, waarvan een aantal al zo'n 5 keer naar de Carieb zijn overgestoken! Alsof het niets is. Onze Engelse 'neighbour' vertelde ook dat er een soort van watersportwinkel is, maar we daar gaan stuurautomaat gaan vinden. Deze was meer uitgerust met dinghy's en buitenboordmotoren. Buitenboordmoteren? Zo'n ding moet Jack (Tin Hau) nog hebben.
.
wij het dorpje in. Langs het water loop je zo de boulevard op die vol zit met restaurantjes en terrasjes. Daarnaast waren er in de straatjes nog een paar winkel van Sinkels, verschillende modezaken en nog van alles. Gewoon heel veel! En het was ook best druk op straat. Het 'watersportzaakje' waren we blijkbaar al voorbij gelopen en na vragen en heen en weer lopen uiteindelijk gevonden (Haven uitlopen, dan ligt het links omhoog iets voor de rotonde en de grote breekwater, Duque Hnos.) En ja, hoor, zoals ook bij Jack (Tin Hau) op z'n site te lezen is, is hij weer de (super) trotse bezitter van een buitenboordmotortje. Wij hebben daar een grote stootwil gekocht (rode bal), het opbergen is een probleem, maar zo'n ding is toch wel handig.
.
Na de boodschappen bij de Spar nog even een biertje gedronken. Gran Tarajal mag in de pilots best een hogere waardering krijgen, wat ons betreft. Het is geen toeristisch paradijs, maar een authentiek stadje (begin oktober was het 270 jaar geleden dan Gran Tarajal is opgericht door Engelse piraten) met veel winkels die voor ons als rondtrekende zeezigeuners erg handig zijn.
-----
At 5-10-2010 7:09 (utc) our position was 28°12.43'N 014°01.56'W

Snorkelen in Fuerteventura

Zondag 03 oktober 2010 @ 23:47

Vandaag een heerlijk tochtje naar Fuerteventura. Heerlijk rustig zeetje, stralende zon (errug warm!) en op het laatst een voorzichtig windje waardoor we nog even konden zeilen. Het water is hier schitterend blauw en helder. De eilanden zijn vulkanisch en daardoor mooi grillig. Het is wel heel raar om te zien dat op een eiland het desolate landschap zich afwisselt met een pluk toeristische bebouwing. En dan ook echt een pluk! Gewoon alleen maar hotels en resorts tekenen zich af tegen de zwarte rotsen en klimmen omhoog.

Eind van de middag kwamen we aan in Puerto del Castillo. Een heel klein leuk kneuterig haventje. We liggen vlakbij de breakwater, dus meteen snorkelspullen aan en het water in. Geweldig!! Heel veel vis! Triggerfish, grondvissen, soort scholletje, doktervisjes en zeekomkommers. Maar ook inktvissen! Jack (Tin Hau) was onze inktvis-spotter en spotte er twee. Eentje was echt heel bedrijvig en met een ander visje óf aan het spelen óf aan vechten. Dat weten we niet helemaal zeker. Het was wel weer super om heerlijk lang in het water te liggen en lekker rond te kijken.

We hebben net gegeten in het restaurantje bij de haven, daaromheen zit echt een mega resort, met alles erop en eraan. Net nog even naar het entertainment programma gekeken, maar toch maar een biertje aan boord gedronken en even gekeken wat we morgen gaan doen. Het plan is om in ieder geval weer lekker te gaan snorkelen!





Ik en Jack aan het snorkelen. Etienne was aan het foto's maken en filmen.

Toerist of niet?

Zaterdag 02 oktober 2010 @ 18:41

Lanzarote is toeristisch, tenminste Puerto Calero. Hele bussen vol met Engelsen komen aan om hier op de haven bootjes te kijken, lopend naar hun rondvaartboot,gekleed in de meest uiteenlopende outfits. Ik heb ze gezien in roze leggings, blauwe korte broek met topje allebei strak terwijl ze zelf totaal niet meer strak in het vel zaten, maar er zijn er ook die helemaal in zwarte jurk met glitters verschijnen. Na een aantal uren komt de rondvaartboot weer aan en zie je ze de terrasjes opduiken van de Engelse pubs of restaurants met Engels sprekende bediening. Even later wankelen ze gehaast weer naar de parkeerplaats waar de touringcar met airco al staat te wachten. Daar tussendoor loopt een enkele Duitser, Nederlander of Belg. De Spanjaarden zijn die hier zijn, zijn de inwoners van Lanzarote en dan zijn er ook nog een handjevol zeilers, Nederlanders, Duitsers, Fransen en Belgen.

Wanneer ben je eigenlijk een toerist? Zodra je meer mensen gaat zien die niet uit het land zelf komen noemen we het toeristisch. Maar het rare is, als ik ergens met onze boot kom, voel ik me totaal geen toerist. Je hebt je huis bij je en voelt je daarom misschien sneller een van hier. Je doet je boodschappen en dat soort dingen die je ‘normaal’ thuis ook doet en die toeristen niet doen, maar de locale bevolking wel.

Volgens een bron op internet is ‘Toerisme: het maken van reizen voor je plezier.’ Tja… en het CBS zegt over ‘Toerisme: de activiteiten van personen die reizen naar en verblijven op plaatsen buiten hun normale omgeving, voor niet langer dan een (aaneengesloten) jaar, om redenen van vrijetijdsbesteding ……’, dan ben ik dus toch ook een toerist, want ik ben nog niet langer weg dan een jaar.

Het is eigenlijk ook heerlijk om even de toerist uit te hangen hoor! Gisterenmiddag rondgewandeld op de plaveide Puerto-area, alles even mooi en netjes gecultiveerd. Lekkere ijscoupe gegeten en ’s avonds zijn we gaan ‘stappen’ bij een hippe tent, Casablanca, waar een disjockey zorgde voor prima muziek. Vandaag ook weer nuttig bezig geweest, misschien is dat ook de reden dat je je geen toerist voelt. Zodra je in een haven bent, moet je bepaalde dingen doen en kun je niet meteen lekker relaxen. Vanavond na het eten nog even een lekker pilsje drinken en dan morgen weer zeilen, op naar Fuerteventura.

Water en Boot

Donderdag 30 september 2010 @ 20:43

… een perfecte combinatie zou je denken. Ja, dat is ook wel, maar toch hebben Water en Boot een haat/liefde verhouding. Boot kan niet zonder water, maar ook weer niet tegen té veel water. En Water kan goed zonder Boot. Rare relatie. Boot heeft Water dus echt wel nodig, maar waar Boot namelijk heel slecht tegen kan (en ook de Bewoners op de Boot) is als Water ín de Boot komt. Dan slaat de liefde acuut om in haat. Met name als Water dan ook nog Zout blijkt te zijn. Vandaag hebben we dat weer eens helaas van nabij mogen ervaren. Boot was erg in haar schik de laatste dagen op zee (meer dan de Bewoners) en genoot van Water. Toen Bewoner (v) gisteren een jurk uit het kastje in de punt pakte, bleek Water deze ook overgenomen te hebben. Er hing acuut haat in de lucht. Vandaag Bewoners alles uit het kastje en de punt gehaald om te kijken hoeveel Water had overgenomen. Zout Water wel te verstaan. Water, Zout Water, bleek aardig terrein gewonnen te hebben. Na een aantal uurtjes was het terrein weer teruggewonnen door de Bewoners. Boot was weer blij en van binnen Zoutvrij. Helaas weten Boot en Bewoners dat Water, Zout Water, het zal blijven proberen. Nu is dit lek gevonden en hermetisch dichtgekit, maar Water gaat weer een keer via een andere plek winnen. Bewoners en Boot zullen vanaf nu nóg alerter zijn en Water meteen naar buiten verbannen. De plek waar Bewoners en Boot haar liefhebben.

In Lanzarote! Cultuurschok de andere kant op.

Woensdag 29 september 2010 @ 20:31

Hoe blij kun je zijn om land te zien? Errug blij! En dat is relatief, ik weet. Want die zeelui jaren geleden, die waren pas blij toen ze eindelijk land zagen, na maanden met scheurbuik, platjes, mislukte muiterijen en van de honger hun eigen tenen al aten. Zo erg was het nu ook weer niet met mij, met ons. Maar toch was ik blij. Ik ben namelijk weer erg zeeziek geweest. Het was een bonkige zee en harde wind die vanaf Agadir er eigenlijk al meteen stond. Het was heel de tijd een dikke 6, kleine 7. Dat hadden de gribfiles niet opgegeven…die kunnen we ook al niet meer geloven. De golven sloegen in de kuip, Etienne die buiten zat was hartstikke nat. Gelukkig ging het met hem na de eerste nacht al snel beter, ik bleef maar niets overgeven, want eten of drinken kon ik niet. Het was status vaatdoek, met een stinkluchtje vrees ik ;-).

Lanzarote zagen we toen de zon achter het eiland aan het ondergaan was. Schitterend! Rond 3.30 uur liepen we de haven binnen. Meteen kwam er een man op scooter aan met papieren, of we die in wilde vullen voor de politie, douane en havenmeester. Zucht… we wilde maar een ding, rustig gaan slapen. Het viel mee, toen ik de papieren had ingevuld konden we ons later melden bij de havenmeester en nu gaan slapen. Je bent dan hartstikke op, maar eigenlijk voel je geen slaap. Maar zodra je even in je bed ligt verandert dat wel en slaap je zo. Rond half 9 werden we wakker omdat Jack (Tin Hau) binnenkwam, hij had de laatste uren rustig aan gedaan om niet in het donker te hoeven binnenlopen. Hij had het helaas ook zwaar gehad en het is dan wel even leuk om snel wat ervaringen en frustraties uit te wisselen.

Wij zijn naar een box verhuisd, ontbeten (heel voorzichtig) en toen heerlijk gedouched! Ik geloof dat ik wel een half uur onder het warme water heb gestaan. Ja, voor jullie in Nederland is dat ‘normaal’… hier ga je het pas waarderen hoor. Haha. Je knapt dan al op, maar je bent heel de dag slapjes en je hebt spierpijn in heel je lijf van het bonken en schudden en leven in een huis dat continu toch zo’n 15 graden schuin hangt. Toen we de kant op gingen was het een cultuurschok na Marokko, maar dan de andere kant op… alles netjes, goed geregeld en toeristisch! Eigenlijk ook wel weer leuk… vanavond gaan we in ieder geval lekker uit eten. Het is nog even voorzichtig doen, want mijn darmenstelsel is nog niet geheel rustig, maar ik heb al wel honger. Een goed teken!

Het waait vandaag in de haven ook heel de dag goed door, maar we liggen gelukkig lekker vast in een box, vanavond rustig slapen. Schade van de afgelopen oversteek: weer een zoute boot, een deuk in mijn zelfvertrouwen van ‘ik word niet meer zeeziek’, een aantal blauwe plekken, schaafwond op Etienne z’n hoofd van een onverwachte gijp, vlees wat ik weg kan gooien omdat ik toch echt geen macaroni of pilav heb gemaakt en twee glazen zijn overboord gespoeld. Maar we zijn wel op eigen kiel op de Canarische Eilanden!

Zand, palmboom , geit en veiligheidsregels

Zondag 26 september 2010 @ 21:02

Hadden we net besloten om een dagje een auto te huren, krijgen we de schrik van ons leven door het auto-ongeluk van Margreet en Eric (Liberty). Na veel wikken en wegen, toch besloten een dagje met de auto weg te gaan. Inmiddels hebben we gehoord dat het met Magreet ook weer goed gaat, daar zijn we wel erg blij om.

Gisteren al om 8 uur de auto opgehaald en daarna meteen de stad uit. Het was een Dacia Logan, grijs. Niet heel bijzonder, maar wel met airco!! Via een secundaire weg naar de High Atlas, op weg naar de de Tizi n’Test-pas op 2092 meter. Het alleen al rijden door het binnenland is gewoon leuk! Je ziet van alles op de wegen; hele grote BMW’s, ezels met karren, fietsen of brommertjes met daarop zoveel stro en gras, dat je niet voor mogelijk houd. Maar ook grote vrachtwagens, met mensen of koeien. De dorpjes zijn spookstadjes van troosteloos bruine leem of juist een wervelend stadje met veel vrachtwagens die stoppen, marktjes en winkeltjes. Winkeltjes, maar ook werkplaatjes; fietsenmakers, timmerwerkplaats , metaalsnijders en kleine metaalfabriekjes. Je kijkt je ogen uit! De bergen komen steeds dichterbij. Zanderig met af en toe een boompje. Je kunt goed zien dat het in de dalen vruchtbaarder is omdat daar meer bomen of gras is. Een van de geweldigste dingen wat we zagen was toch wel een boom vol met geiten!! Je hebt langs de wegen en op de hellingen heel veel geiten lopen en die zitten dus ook in bomen. Het is een goede weg, met haarspeldbochten, die langzaam omhoog klimt. Op een gegeven moment heb je bij elke ‘hoek’ van een berg een restaurantje. Bij eentje hebben we gegeten, tomaten en ei in de tajine. Lekker!

Via Taroudannt zijn we teruggekomen. Taroudannt is een berbers dorpje met een hele mooie ‘rampart’ (omheining) van 7,5 km. We zijn alleen zo verwend met mooie kasbahs en schitterende medina’s waardoor Taroudannt leuk was, maar niet bijzonder. Eenmaal terug waren we moe van alle indrukken, maar een dagje zo het binnenland in is zeker de moeite waard!



We hebben, heel trouw, getankt bij de Shell natuurlijk. Je ziet heel veel Shell-pompen in Marokko trouwens, naast ook een paar lokale merken. Wat ik super grappig vond…..toen we stonden te tanken viel mijn oog op een poster op het raam….de Kardinale Veiligheidsregels in het Arabisch. Dit zijn veiligheidsregels die binnen Shell wereldwijd zijn uitgerold en waar alle medewerkers (van Shell en aannemers) zich aan moeten houden, om zo de veiligheid van de mensen te verhogen. Dit vond ik toch wel erg hilarisch!



Vandaag rustig aan gedaan. Uitgebreid het weer gecheckt voor de komende dagen en ja, we gaan morgen oversteken naar de Canarische Eilanden. Verwachting is dat we daar zo’n 2 dagen en 2 nachten over gaan doen. Vandaag dus de boot weer ‘vertrek’-klaar gemaakt, wat inhoud dat alles zeevast moet staan. Ook weer boodschappen gedaan zodat we de komende dagen niet verhongeren. Wat grappig is, je wordt steeds praktischer in dingen opbergen en zeevast zetten. Maar ook wen je aan wat je aan eten gaat maken en dus moet klaarzetten. Zometeen nog lekker uit eten en dan rustig slapen. We gaan morgen op de middag weg, dus tijd zat. Benieuwd wat de Canaries ons weer zullen brengen. Het zal zeker minder enerverend zijn dan Marokko was!

! De foto's van Casablanca (Hassan II moskee), Safi en El Jadida staan in het foto-album.

Toeristisch Marokko

Vrijdag 24 september 2010 @ 16:21

Agadir is zó anders dan we tot nu toe hebben gezien van Marokko. We liggen in een mooie echte marina met daaromheen gebouwtjes met appartement en daaronder winkeltjes en restaurants. Het oogt niet echt Marokkaans, de bouw wel een beetje, en ook de prijzen zijn gewoon Europees hier. De gebouwtjes staan wel voor meer dan de helft leeg! Vanaf dit ‘resort’ loop je de boulevard op, met nog meer restaurants, toeristische winkels en heel veel toeristen. De Kasbah ligt bovenop een berg (foto volgt) en voor de Medina moet je entree betalen! Alles ligt op ook op zo’n afstand dat je dat met een taxi moet doen. Dit is wel even ander Marokko! Ik ben blij dat ik in Essaouira nog lekker munt hebt gekocht (1 Dh) en verse groenten (heel veel voor 15 Dh = minder dan 1,50!). Dat is toch eigenlijk wel leuker. Ook begin je het net een beetje door te krijgen; de prijzen weet je inmiddels waardoor ze je niet meer kunnen afzetten (je moet er even tijd insteken en gewoon kijken wat andere betalen! Ken je meteen alle muntjes goed herkennen.), daarnaast kun je als vrouw het beste de weg of dingen vragen aan andere vrouwen, ze helpen je super vriendelijk en vinden dat erg leuk (zij vragen dan niet om geld, wat de mannen wel doen).

Ik wilde hier nog wat ‘souvenirs’ scoren, nou dat doe ik ook maar niet. Alles heeft een Europees prijsje. Gisteren de boot gewassen en met de taxi naar de Marjame geweest, een grote supermarkt waar je heel veel kunt kopen. Zelfs drank! Maar € 1,50 voor een blikje Heineken (33cl) is wel veel , alhoewel je daar op het terras 30 Dh = ongeveer 3 euro voor betaald! Wij gaan nog even alcoholvrij door het leven, hopelijk zijn de prijzen op de Canaries beter.

Bij de Marjame hebben we een douchekop gekocht met dezelfde aansluiting als Gardena. Jullie snappen het al wel… ik ga niet meer douchen in het gebouwtje hier, maar gewoon op de steiger. Deze douchekop gaat via het kliksysteem op de slang en perfect! Gisterenavond al uitgetest. Er zitten zelfs verschillende standen op het ‘pistooltje’ á la douchekop. Ik zoek het donkerste plekje op de steiger, rondom de haven zitten de terrassen namelijk vol, en douche gewoon in mijn bikini. Super! Geen kakkerlak gezien ;-)…. misschien was het daar wel te donker voor.

Vandaag eerst de was gedaan, ze hebben in deze marina geen wasmachine. Dus lekker met water gespeeld terwijl het al super heet is! Er waait een warme wind. Vannacht ging het ook even heel hard waaien (Jack had 25 knopen gezien), eerst een koude wind vanaf zee en daarna een warme wind vanaf het land. Het is ’s avonds hier gewoon nog 30 graden! Vanmiddag gaan we een auto huren voor morgen, we gaan samen met Jack (Tin Hau) een dagje de Atlas in. Een beetje cultuur en zand snuiven.

! Foto's van Rabat, Mohammedia en Jorf Lasfar staan in het foto-album

Heerlijk douchen!!!

Donderdag 23 september 2010 @ 01:19

Vanochtend was het nog donker toen we wegvoeren, 5 uur. Het was heel de nacht al een bedrijvigheid van jewelste in de haven, met af en aan varende vissersboten. Vanochtend voeren er ook een hele boel tegelijk met ons naar buiten. Het was erg donker omdat de maan achter de wolken zat. Je zag nu weer het mooie licht in het water, maar nu ook van wegschietende vissen! Het was net van dat siervuurwerk wat kronkelend omhoog gaat. Schitterend!! Want waren er veel vissen, dan waren er veel kringeltjes. Ik ben nog even wat gaan slapen, Etienne hield wacht. Dat hoefde hij niet alleen te doen, want hij werd vergezeld door tientallen dolfijnen die sprongen en speelden met onze boeg. En zoals altijd, pak je de camera, springen ze niet meer. Het was een beetje een bewolkte dag waardoor het niet heel warm was. We hebben ook nog redelijk kunnen zeilen, met de genaker en later gewoon op grootzeil en genua. Heerlijk, 7 knopen snelheid onder zeil! Het was jammer dat het niet helder was, want het landschap is meer bergachtig geworden. Schitterend om te zien!

Inmiddels zijn we in Agadir, onze laatste stop in Marokko. Agadir is een hele grote stad met een spik splinternieuwe haven. Je ligt hier heerlijk aan een schone steiger met water en elektriciteit. Jack (Tin Hau) had een bonito gevangen (kleine tonijn), dus die heerlijk verorberd. Daarna douchen!! Nou... ik ben nog nooit zo snel klaar geweest. Het zijn kleine hokjes, heel oud en verpauperd. Ik doe de deur dicht, met moeite in het slot en wat zit er bovenop de deurpost? Ja, inderdaad, een kakkerlak! Ik begin te gillen en breek half die deur af, weer naar buiten. De twee bewakers komen aanhollen en het enige wat ik kan doen is gieberen en “Iîeeeh” roepen. De ene bewaker vraagt heel bezorgd “mosquito?” Geen idee wat kakkerlak in het Frans of Arabisch is, dus ik wijs waar dat ding moet zitten. Die twee mannen wisten zich geen houding te geven, een of ander hysterisch gieberende griet die staat te springen voor de douches. ;-) En ja, hoor, hij zag hem! Aaah! Hij weg, komt terug met een grote bezem, maait een paar keer over de deurpost, zo weg. Ja, daaaag! Ik ga dat kleine hokje niet meer in. Ok, dan de andere. Daar lag een doodgetrapte, heel mooi uitgeplet exemplaar in de douchebak, NOT! Hij probeerde hem weg te spoelen, wat niet helemaal ging omdat hij zo geplet aan de bak zat. In het andere hokje zat Etienne, dus het laatste bekeken. Dat zag er wel kakkerlak vrij uit. Met de nadruk op ‘zag’, want volgens mij weten die krengen het… zodra ik de deur weer in het slot had, rende er eentje van links naar rechts achter de plint. Ik stond, inmiddels in mijn blootje, bijna alweer buiten. Tja, dat ging zo niet…. Ik de plint in de gaten gehouden en super snel gedouched. Brrrrr! Denk je alles gehad te hebben, kakkerlak vrij uit het hokje. Is de deur van het hokje van Etienne in het slot gevallen, maar heeft geen deurklinken. Die kan er dus niet uit! Na veel getrap tegen de deur en geprobeer, heeft hij het dekseltje van het putje maar gebruikt en kon hij weer naar buiten. Goh, fijn… we hebben weer douches in de haven….

Haven van Essaouira

Dinsdag 21 september 2010 @ 15:44

Dit is het Marokko zoals wij ervaren... we liggen vaak midden in een altijd bedrijvige vissershaven, hoort mensen schreeuwen (in het Marokkaans lijkt het alsof ze altijd ruzie hebben), de vissen drijven voorbij, je hoort continu de buitenboordmotoren, de generatoren en ruikt de vissen, de meeuwen cirkelen rond de boten en op de kant moet je je tenen bij elkaar houden, maar je kijkt je ogen uit. Tijdens het eten van mijn heerlijke lasagne komt er zware Italiaanse opera uit de krakende speakers van het restaurant, op de achtergrond hoor ik de eigenaar met z'n vrouw ruzie maken, op een paar grote stappen trekt voor me langs het drukke toeristische leven van Essaouira. Dit is weer een heel ander Marokko dan de haven, dit is de Medina, het winkelgedeelte. De winkels zijn gekleurd door de stoffen, de slippers, de aardewerken potten en het houtsnijwerk. Daartussen zijn hele kleine winkeltjes die van alles verkopen, van safraan tot pampers, van yoghurt tot kakkerlakkenspray. De straten zijn stoffig en rommelig, met een continue stroom van flanerende mensen. Je ziet Marokannen in jellaba met en zonder hoofddoek, sommigen helemaal gesluierd, maar ook hele hippe moderne Marokannen. Daartussen lopen de toeristen, in (te) korte rokken of broeken, hempjes in alle kleuren en varianten of in lange rokken met dreadlocks, met knalrode gezichten van de zon en hitte, of omdat ze achterna gezeten worden door een gids. Er is hier altijd wel wat te zien en te beleven. En wat vind ik het leukste... ik weet het niet....ik kan af en toe wel even moe zijn van de vissenlucht, het schreeuwerige van de haven, maar ook van de mensen die continu iets van je willen. En toch... het is eigenlijk gewoon genieten!





Essaouira: het toeristiche Marokko is begonnen

Maandag 20 september 2010 @ 15:14

Gisteren was het weer een lange dag zeilen van Safi naar Essaouira. Gelukkig was het wel voornamelijk zeilen en hebben we zelfs nog een aardig tijdje de genaker op gehad. Het was heel de dag bewolkt en in de middag zagen we in de verte al slecht weer. En ja hoor, dat heeft ons aardig achtervolgd. Onweer op het water vind ik toch altijd wel heel eng, het schip voelde je bewegen! We hebben ook een flinke regenbui gehad, die een hele tijd heeft geduurd. Dan denk je: fijn, is het schip weer ontzout. Nou, niet dus, ik ben bang dat ze in de Sahara geen zand meer hebben liggen, dat ligt allemaal bij ons aan boord. La Luna is vies! Alles is bedekt onder een laagje water met zand… in Agadir maar met de slang erop. Dat doet mij wel pijn, zeker als je weet dat ze in Marokko een schrijnend water tekort hebben, maar ok… het moet dan maar voor een keertje.

Als we zo’n dag varen, varen we redelijk met elkaar op. De Tin Hau is iets groter dan ons en de Blue Spirit nog wat groter, dus die loopt wel wat harder. Maar op de motor kunnen we aardig bij elkaar blijven. Wanneer we net als gisteren kunnen zeilen en de genaker opzetten lopen wij de beide schepen voorbij. We hebben er nu al meer dan 2000 mijlen opzitten deze reis en we zijn 3,5 maand onderweg. Omdat je ‘langzaam’ van plaats naar plaats gaat, hebben wij niet zo het idee dat we al zo ver zijn, maar als je dan op Google Maps kijkt en ziet waar we zitten t.o.v. NL, dat is dan toch wel raar. Hier in Essaouira is het super toeristisch. Dat is wel weer heel erg wennen! We spraken net met een paar Nederlanders, die zelf een zeilboot hebben en de Zeilen lezen en ons daaruit kende, dan heb je ineens wel weer het besef van; ja, wij zijn hier toch maar helemaal met onze boot heen gevaren….hihi.

Essaouira is toeristisch maar heeft geen internet in de (vissers)haven. We zitten nu dan ook erg decadent in het top class hotel van Essaouira met jus d’orange en lekkere koekjes te internetten. Met de drukte buiten op straat is het hier een oase van rust.

Uit eten in Safi

Zondag 19 september 2010 @ 09:27

Vandaag is Julia alweer 1 jaar geworden! Julia is ons nichtje, dus we moesten en zouden internet gaan vinden. Safi is een grote plaats en we liggen in een grote haven. Maar hier in Marokko zegt dat qua internet niet zoveel. In de grootste plaatsen heb je het niet en waar je het niet verwacht heb je het. Onderweg naar het Ibis hotel (de Lonely Planet is handig!) kwamen we langs een koffie/thee huis waar ze wifi hadden. Yes!! Heerlijk weer email binnengehaald en wat sites gelezen. Helaas was het wel te langzaam om te skypen.
.
Daarna de medina in. Ik ben inmiddels een paar hele gave slippertjes rijker en het afdingen ging me eigenlijk best goed af. Wat ook heel grappig is om te zien is het corrigerende door de oudere Marokkanen. Ik had een bedrag afgesproken met de verkoper (een jonge knul) en dat accepteerde hij na veel gepruttel. Helaas had ik geen gepast geld met als gevolg dat hij geen wisselgeld wilde geven. Ik stond al klaar om het tasje terug te geven en had bijna het briefje alweer uit z'n hand gerukt tot een oudere Marokaan zich ermee bemoeide, wat neerkwam op dat de verkoper iets had afgesproken en zich daaraan moest houden. De verkoper keek me toch boos... maar ik kreeg wel mijn wisselgeld en belangrijker...ik had mijn slippertjes!
.
Boodschappen doen blijft moeilijk. Verse dingen en brood zijn redelijk goed te krijgen, maar dat vlees…als we eindelijk een slager zien, hangen er alleen geitenpoten. Aangezien ik daar geen lekker recept van heb, hebben we die maar niet meegenomen. ;-)
.
De medina hier is weer heel anders dan in andere plaatsjes, veel gewelven, hele kleine straatjes en dit was echt een doolhof met veel doodlopende stukken. Ik weet inmiddels dan ook het Arabische woord voor 'doodlopend'. De kinderen waren geweldig! Kwamen hun franse zinnetjes oefenen en die grote glimlachen, geweldig. Ze waarschuwden ons soms met 'baboesja' (fonetisch geschreven), na een paar keer snapte ik dat dat dus 'doodlopend' betekende.
.
We zijn met z'n vieren (Jack, Rene en wij) uit eten gegaan. Safi wordt 's avonds een bruisende drukke stad waarbij alle Marokkanen flaneren over straat langs de uitgestalde koopwaar in hun mooiste kleren of jellaba's. Heerlijk sfeertje. Op het plein stonden allerlei karretjes waar verschillend eten werd gemaakt. Ik heb sardientjes geproefd en bij een ander stalletje hebben we een broodje genomen met gehakt, uitjes, frietjes en nog wat meer. Op tuinstoelen kon je het rustig opeten terwijl je keek naar de flanerende mensen. Het broodje was erg lekker en dat voor 21 dirham (is minder dan 2 euro) voor 4 broodjes! Ik kwam aan de praat met een leuke Marokkaanse jongen die heel goed Engels sprak, wat hij zichzelf uit boeken had aangeleerd. Een heel leuk gesprek, die knul komt er wel.
-----
At 18-9-2010 22:09 (utc) our position was 32°18.32'N 009°14.91'W

La Cucaracha

Vrijdag 17 september 2010 @ 23:01

"Eeuh!!! Een kakkerlak!!!" piep ik vanochtend, half slaperig, half huilend, maar helemaal in paniek! Het is half 6, ik zit wakker te worden boven mijn kopje koffie en Etienne zit net op de wc. "Pak hem dan!" bromt hij terug. Ja daag! "nee, dat durf ik echt niet!" piep ik terug. "houd hem dan maar in de gaten." Daar was ik al mee bezig, langzaam neemt mijn paniek de overhand. De eitjes van de vorige kakkerlak zijn uitgekomen en (blijkbaar heel snel) uitgegroeid tot volwassen beesten, deze duizenden zie ik al door heel de salon vliegen en zo de boot overnemen. De rillingen lopen over mijn rug en de tranen over mijn wangen... ik ga gewoon heel de dag buiten zitten en eten doen we maar niet vandaag. Als we in de haven zijn dan ga ik op zoek naar het nest ofzo. Allerlei beelden vliegen door mijn hoofd, terwijl de kakkerlak rustig blijft zitten op het schot naar de punt, net boven de grabbag. Etienne komt de wc uitgestormd gewapend met papier, ik pak de zaklamp (het is nog donker buiten en schemer binnen) en schijn op de kakkerlak. We kijken allebei gebiologeerd naar het beest. Zien we het goed? Ja, we zien het goed. Ik begin zenuwachtig te giechelen en Etienne slaakt een zucht. De kakkerlak is niet veel meer dan een tekening in het hout... Tjeetje, dit soort dingen zijn slecht voor je hart zo 's ochtends vroeg!
.
Terwijl mijn paniek nog verder wegzakt vertel ik het verhaal opgelucht aan Jack (Tin Hau), hij moet hard lachen en herkent het wel een beetje. Eergisteren kwamen we op de verschillende terrassen al de bruine en zwarte variant van de kakkerlak tegen en werden we ook heel duidelijk bekend met het feit dat deze beesten kunnen vliegen. Wanneer je eten hebt gekocht zie je al hele zwermen rond je hoofd cirkelen als je de spullen aandachtig bekijkt en afspoelt. Hoe erg kun je in de ban zijn van een kakkerlak? Want wat is het nu eigenlijk voor beest. Gewoon een grote tor. Hij bijt niet, steekt niet, is niet gevaarlijk. Maar bezorgt je desondanks toch echt wel de rillingen. Als ik binnen al een fruitvliegje zie, dan kil ik dat beestje in koele bloede en wordt het geelimineerd of het niet een kleine kakkerlak is. Die kleintjes kan ik zelf wel aan. Het enige wat kakkerlakken zouden kunnen doen is bacteriën overbrengen omdat ze overal op gaan zitten. Maar ja, dat doen vliegen ook en die heb je vaker binnen. Wat maakt het dan toch zo dat je gruwelt van een kakkerlak?
.
Er zijn mensen die de kakkerlak zelfs bezingen. 'La Cucaracha', het bij iedereen bekende nummer gaat over niemand minder dan dé Kakkerlak. Ik vond het altijd wel een grappig nummer, maar nu het na vanochtend al heel de dag door mijn hoofd speelt, heb ik er helaas toch andere beelden bij...
.
En er zijn mensen die ze eten! Tja, wat moet ik hierop zeggen. Ok, een koe ziet er ook niet smakelijk uit en als een grijze vis je met z'n wazige oog vanaf je bord ligt aan te kijken, is daar ook niets smakelijks aan. Maar een kakkerlak.. zouden ze tussen je kiezen net zo hard kraken als wanneer je ze dood trapt?
-----
At 17-9-2010 18:05 (utc) our position was 32°18.32'N 009°14.91'W

Jorf Lasfar alias Portie Fosfaat

Vrijdag 17 september 2010 @ 00:55

Ik zal vandaag toch echt het droevige nieuws moeten melden: Tilly is stervende. Voor late lezers, Tilly is onze stuurautomaat. Na verscheidende reanimaties en zware operaties, die al nodig waren na Coruna, bleek het vaak weer even heel goed te gaan, maar tijdens de laatste operatie hebben we moeten concluderen dat we niets meer voor haar kunnen doen. Bij licht weer gaat het nog wel met haar, maar zodra het harder waait of de golven hoog zijn is het te zwaar voor haar. Wij zijn dan ook genoodzaakt op zoek te gaan naar een vervang(st)er. We hebben er al een op het oog, Ray, die we waarschijnlijk op de Canarische Eilanden aan boord nemen. Tot die tijd zullen we zo vaak als nog mogelijk is van Tilly haar diensten gebruikmaken en anders zijn we genoodzaakt zelf te sturen. En dan merk je toch weer hoe heel fijn een stuurautomaat is, we vermijden momenteel dan ook zoveel mogelijk hele lange tochten. (Voor a.s. vertrekkers, bezuinig niet op een goede stuurautomaat!!)
.
Om dus te voorkomen dat we hele lange dagen moeten maken, betreden we allerlei havens. De havens hier langs de kust van Marokko liggen ver uit elkaar en omdat de dagen korter worden moet je een bepaalde snelheid per uur halen om nog voor het donker de haven te kunnen binnenlopen. Deze gemiddelde snelheid is voor ons soms gewoon te hoog, zeker wanneer je weet dat je vaak een windstilte hebt op de dag of nogal eens wind tegen. Vandaar dat we vandaag een kort dagje hadden naar Jorf Lasfar, van 15 mijl, om het stuk naar Safi in te korten (nu nog 65 mijl), zodat we dat wat makkelijker voor het donker kunnen halen. (We gaan uit van een gemiddelde van 5,5 mijl per uur, zien we op de gribfiles (weerberichten) dat er wat gunstige wind staat, kunnen we hier dan al wel snel 6 of meer mijl van maken.)
.
De haven van Jorf Lasfar is dan ook weer een heel ander Marokko. Het industriele stuk. Want, we liggen gewoon in een grote industriele haven. Het zou de Europoort kunnen zijn! Ik voel me hier wel thuis, want we liggen tegenover een leidingstraat die kraakt, piept en sist. ;-) Jorf Lasfar is de belangrijkste haven van Marokko voor de fosfaat winning en transport. We mochten langs de sleepboten liggen, een van de sleepboten was de Scheldebank uit Rotterdam, voor hij naar Marokko kwam. Erg grappig. Alle officials kwamen aan boord en omdat ze alleen grote schepen hier in de haven krijgen werden ons soms ook de grappigste vragen gesteld. Daarnaast is het havengeld berekend (net zoals in El Jadida) aan de hand van het tonnage van het schip. Dat kwam voor ons neer op toch wel zo'n 27 dirham = minder dan € 2,50! Hiervoor heb je dan in deze haven ook weinig. Alhoewel...we hebben al aardig wat tochtjes gemaakt, want de sleepdiensten hebben het druk hier. We moesten elke keer van links naar rechts. Uiteindelijk zijn we in het kommetje voor anker gegaan, gezellig tegen de Tin Hau en hebben net lekkere tonijn op die we vanochtend, op de visafslag, hadden gekocht. Nu we niet meer langs de sleepboten liggen wordt het waarschijnlijk een rustig nachtje, waarin we niet gewekt zullen worden door herrie makende vissers.
.
Vergeet ik toch bijna het meest spraakmakende van vandaag... REGEN! Vannacht viel er al een heel klein beetje en vanmiddag hebben we een aardig buitje gehad. Tjeetje, ik kan me niet herinneren hoe lang het geleden is dat we voor de laatste keer regen hebben gehad!
-----
At 16-9-2010 22:22 (utc) our position was 33°07.57'N 008°37.57'W

Afzwemmen met kleren aan oftewel zwemmen in een jellaba

Donderdag 16 september 2010 @ 01:59

El Jadida is een grote plaats en erg druk. Je kunt, op veel plaatsen in Marokko, zien dat ze met vernieuwingen bezig zijn en hier ook goede visies op hebben, nieuwe havens, nieuwe gebouwen enzo. Maar helaas vaak om geld of vanwege ander beleid blijven gaat dit soort projecten niet door, of worden zelfs halverwege afgebroken. Hier in El Jadida zie je in de haven veel nieuwe gebouwen, nieuwe wegen worden aangelegd, maar of en wanneer dit klaar is, is de vraag. Ik schreef vanochtend over de viezigheid, vandaag viel me op dat hier langs de boulevard vuilnisbakken staan! Ze waren wel allemaal leeg en ik geloof niet dat dat komt omdat ze net geleegd zijn. ;-) Ook zagen we schoonmakers de plantsoenen leeghalen, het lijkt er dus op dat er toch wel iets aan gedaan wordt.
.
In El Jadida is geen kashba, maar een 'Cite Portugaise', oftewel Portugese stad. Deze is binnen dikke verdedigingsmuren en staat op de wereld erfgoed lijst van Unesco. Het was inderdaad een erg leuk stukje en nog erg authentiek, wat volgens mij meer kwam door het achterstallig onderhoud. Wat ik wel heel opvallend vond, zeker nu in het licht van de discussie over een moskee bij Ground Zero, dat in deze vestiging een katholieke kerk staat, een moskee én een joodse synagoge. De kerk en synagoge zijn, geloof ik, niet meer in gebruik, maar vroeger wel...
.
Er is hier een boulevard langs een groot en breed strand. Het was vandaag zo ontzettend warm, dat we vanmiddag maar een verfrissende duik zijn gaan nemen. Ik vond het best moeilijk, de dames hier gaan met jellaba en al het water in of anders gewoon in broek en shirt. De jellaba is een jurk (die ook mannen dragen) tot op de enkels met meestal lange mouwen en een capuchon. Sommigen doen je denken aan Harry Potter en andere zijn echt mooie koningsgewaden, waardoor enkele vrouwen er heel mooi uitzien, wat geloof ik niet de bedoeling is van zo'n jellaba. De vrouw die vandaag met jellaba te water ging, droeg een mooie rode. Daar kon ik niet tegenop, om nu met mijn rok te water te gaan... ik kreeg zo'n 'afzwemmen met kleren aan' deja vu. Ik had mijn boardshort wel aan en heb na veel twijfelen toch mijn hempje uitgedaan en ben met bikinibovenstukje gaan zwemmen. Met merendeel man op het strand vond ik het toch wel een twijfelgeval, maar er zijn hier ook toeristen die gewoon in bikini op het strand lagen, dus uiteindelijk besloot ik dat het wel kon. Ik vind dat toch wel een continu dilemma hier, met het schouders en knieen bedekt houden toen je respect. Maar als het vandaag dan zo vreselijk warm is, loop ik het liefste in een hempje. Hoe ver ga je in het respect tonen voor andere culturen, is dan de vraag die door mijn hoofd speelt? En hoever gaat wederzijds respect?
-----
At 15-9-2010 22:23 (utc) our position was 33°15.33'N 008°29.98'W

Drink ik koffie met vislucht?

Woensdag 15 september 2010 @ 12:07

Gisterenochtend belanden we vrij snel na ons vertrek in een grijs landschap. Het water, de lucht alles had dezelfde kleur grijs. Af en toe veranderde het beeld als je een paar gekleurde colaflessen zag die aan elkaar vastzitten en negen van de tien keer ook aan een net. Pas begin van de middag kreeg de dag meer kleur en werd het water weer blauw en de lucht weer blauw met wat witte wolken. We zagen ook de Tin Hau en Blue Spirit weer. De tocht liep voorspoedig en eind van de middag voeren we El Jadida in. De kinderen die aan het zwemmen waren kwamen naar de boot en gingen aan de stootkussens hangen. Het was even goed uitkijken, want ze zwommen ook voor je boot en je wilt ze niet overvaren.
.
El Jadida is hoofdzakelijk een vissershaven. Onder het restaurant aan een klein stukje muur konden we mooi met z'n drieen naast elkaar liggen. Eerst alle formaliteiten en zorgen dat we goed vast liggen. Ik had in de Lonely Planet gelezen dat het restaurant waar we voor lagen een vergunning heeft, kort gezegd... Ze verkopen alcohol dus! Na het eten even met Jack nog wat gaan drinken en inderdaad, ze hebben bier en nog een hoop andere sterke drank. Lekker genoten van een lokaal pilsje, wat er na zo'n lange vaardag goed inhakte. Bij mij althans.
.
Vanochtend alweer vroeg wakker door de drukte op de kade en in het water. De vissers komen langzaam weer terug en met veel herrie wordt de vis verkocht. De motoren startten tig keer, alle boten worden schoongespoten en er wordt schoon schip gemaakt. Dat schoon schip maken gaat toch iets anders dan bij ons. En uiteindelijk hebben ze misschien wel een relatief schoon schip, maar geen schone haven meer. Ik denk dat dit de smerigste haven is waar wij tot nu toe zijn geweest. Alles wordt het water ingegooid: piepschuimen dozen, resten van de vissen, glazen en plastic flessen, plastic tasjes, dode katten, je kunt het niet verzinnen of het drijft hier. Het is zo zonde dat ze hier zo'n zooitje van hun land maken. Want dit is de haven, maar op straat is het ook vies. (En inderdaad mama, de moskee was heel erg schoon!) Je ziet geen kauwgom op straat, maar wel al het andere wat je niet wilt zien. Paar dagen geleden liep ik met een bekertje, iemand pakte het van me aan om weg te gooien (ik had nog geen vuilnisbak gezien) en gooide het zo in een plantenbak. Daar zou de moderne koning Mohammed VI (aka M6) wat aan moeten doen. Het is een mooi land, met mooie havens (met een vissershaven is niets mis) maar ze maken er wel een zooitje van. Jammer hoor!!!
-----
At 15-9-2010 18:17 (utc) our position was 33°15.33'N 008°29.98'W

Groot, groter, grootst: Al Akbar

Dinsdag 14 september 2010 @ 00:22

Ik heb het even niet over kakkerlakken gelukkig, maar over een moskee, de Hassan II moskee in Casablanca. We zijn vandaag naar Casablanca gegaan om een van de drie grootste moskeeën in de wereld te gaan. We konden meerijden met de douaneman dus dat was lekker luxe. En de Hassan II moskee is groot!! De minaret is 210 meter hoog, binnen kunnen 25.000 gelovigen bidden, buiten nog eens 80.000. Tijdens de ramadan en dan het laatste gebed was de moskee vol. Om te zorgen dat het dan niet te warm binnen wordt kunnen ze het dak openen, maar in de winter zetten ze de vloerverwarming aan. Echt bizar! De moskee is gemaakt van bijna alleen maarmaterialen uit Marokko op een paar materialen uit Venetië na. Hij koste dan ook een godsvermogen, oh nee, allahvermogen. Wat mijn feministische helft wel mooi vond, was dat de vrouwen in dezelfde ruimte als de mannen mochten bidden. Niet naast elkaar, (zoals de gids vertelde omdat de mannen niet volledig hun aandacht op het gebed kunnen richten als ze een mooie vrouw zien… en andersom) maar de vrouwen konden op twee immense balkons terecht. Bij de meeste moskeeën is er óf een apart gedeelte óf een hele aparte moskee. Het was een indrukwekkend gebouw.

Verder is Casablanca een hele grote stad met veel (kantoor)gebouwen en hele grote straten. We hebben nog een klein stukje van de Medina gezien. Het was erg warm vandaag en we zijn weer relatief vroeg terug gegaan. Met de trein, heel schoon en modern, met airco, voor 15 dirham is minder dan € 1,50.

We kunnen in Mohammedia gebruikmaken van het zwembad van de jachtclub. Een mooi zwembad met mooie tuin, fitnessruimte en leuk terras. Helaas wordt het alleen nog maar onderhouden en niet meer geëxploiteerd, dus iets drinken kon je er niet. Het was wel een hele aangename afwisseling naast al het zoute water!

Morgenochtend gaan we, net als jullie werkenden, er weer vroeg uit. ;-) We gaan rond half 6 naar El Jadida, een lang zeildagje, waarvan ik hoop dat het nu ook zeilen wordt.

Supermarkt

Zondag 12 september 2010 @ 13:51

Tring, tring!!! Huh?? Pas toen ik Etienne hoorde brommen, “nee he, nu al?!” Wist ik dat het de wekker was. Het was 5 uur. Dit speelde zich gisterenochtend af. Bij de in- en uitvaart van Rabat moet je rekening houden met de hoogte van het water, vandaar dat we om 5 uur al op moesten. De douane en politie kwamen weer aan boord, maar gelukkig de politiehond kwam niet. (Toen we aankwamen kwam er een zwarte labrador (iets dikker dan Bo!) aan boord, ze was erg bang voor water en kon maar met moeite aan en van boord. Bij binnenkomst dook ze meteen de vuilnisbak in en toen ze weer weg was, lag heel de boot onder de zwarte hondenharen!)
Het was een bonkig vaardagje, 18 knopen wind op de kop. Bah!! Met de motor erbij maar een beetje zeilend opgestoken om zo het bonken te verminderen.

Begin van de middag liepen we Mohammedia binnen. Een hele grote industriële haven, met een vissersboot gedeelte en achterin drie pontons voor jachten. De havenmeester is super vriendelijk en je word netjes opgevangen met aanleggen. Er zijn hele schone douches , je kunt goed tanken hier en er is WiFi (wel een beetje brak). Je kunt gebruikmaken van het zwembad van de jachtclub, dat gaan we vanmiddag denk ik lekker doen.

Er is een grote supermarkt in Mohammedia (Marjame, de taxichauffeur weet waar) en we zijn daar gisteren maar meteen heen gegaan, we wilden niet het risico nemen dat die vandaag misschien dicht zou zijn. En wat is groot! Het was gewoon een echt supermarché met kleding, stoelen, computers enz. Ze hadden er ook heel veel! Maar wat zijn wij verwend! Tomaten… volgens onze normen moeten die mooi egaal rood zijn, hard en mooi rond. Nou, hier heb je ze in alle vormen en kleurschakeringen van geel tot diep rood. Ook zijn sommige al bijna puree. Tja, dan kun je er geen meenemen of op je gemak net zoals de Marokkanen zelf gewoon gaan uitzoeken. Ik wilde witte kool meenemen, voor lekker koolsalade en witte kool blijft superlang goed. Maar met die kakkerlak nog in mijn achterhoofd… dat durfde ik niet helemaal. Tomaten en paprika’s kun je goed wassen voor je ze aan boord neemt, witte kool wassen is wat moeilijker met al die bladeren. Vlees is zo’n ander ding…. Je ziet van alles liggen, maar weet niet goed wat het is. Op zich ziet het er wel goed uit! Lekker gekruide kippenpootjes, gekruide worstjes. Ik zal er wat meer aan moeten wennen en flexibeler in worden denk ik…. Mooi AH vlees en groente, verpakt met alle ingrediënten erop aangegeven en precies wat het is, dat zie je hier niet. Maar uiteindelijk smaakt alles hier wel beter. Enne…. Mocht het echt niet lukken met het vlees, kunnen we altijd vissen of zoals Frank zei, de kakkerlakken frituren. Getsie!

Id-al-Fitr = Suikerfeest

Zaterdag 11 september 2010 @ 02:01

Vandaag was het einde van de Ramadan, het Suikerfeest (Id-al-Fitr) en dat was te merken. De terrasjes zaten de afgelopen dagen ook wel vol, maar gewoon met zittende mannen. Nu waren het koffie en thee drinkende mannen, wat inhield dat wij ook gewoon konden aanschuiven en lekker wat konden drinken! Dat was fijn, want het was vandaag weer heel warm. Wat minder was, alles was dicht vandaag. Morgen gaan we weer verder en we wilden nog wat boodschappen doen. Dus met Rene (Blue Spirit) en Jack (Tin Hau) naar de Metro (alias Makro) in Salé. Een ‘petit taxi’ geregeld (nou ja, twee Petit taxi’s), Peugeot 205, en naar de Metro, maar die was dicht evenals de Carrefour en alle andere ‘winkels’ hier. Helaas, maar de rit met de taxi daarentegen was wel leuk, je ziet zo een ander deel van de stad.

Daarna maar weer naar Rabat, kijken of we een terrasje konden pakken. Het werd drukker en drukker en we konden inderdaad een terrasje pakken. Op straat werd je overspoeld met allerlei zoetige lekkernijen, drinken en broodjes. Etienne en Jack hebben een locaal broodje met worst op… khobez bin merquez (= worstenbrood, met dank aan Emily en haar Arabische woorden).

We zijn nog even naar het mausoleum van de vorige koning geweest en we konden nu naar binnen. Erg mooi!!! Op de boulevard langs het water in Rabat liep iedereen te flaneren, erg leuk om te zien. Iedereen hun mooiste kleren aan en het is met name ook een feest voor de familie en de kinderen worden verwend, dus die liepen met speeltjes en ballonnen. Op de rivier in het stuk hier voor Rabat werden vanavond en morgen en overmorgen Jetski kampioenschappen gehouden. Dat hebben we net staan te bekijken… wat een spektakel! Zeker van die hele grote jetski’s. Die gaan hard!!! Waarschijnlijk laten ze het parcours wel liggen… kunnen wij er morgen met onze boot ook even door, terwijl we de rivier afvaren naar zee.

Westerse marina, maar wel met kakkerlakken

Vrijdag 10 september 2010 @ 00:52

Inmiddels liggen we alweer voor de tweede dag in Rabat, de hoofdstad van Marokko, hier woont ook de koning en heeft een moderne, westerse marina. Hier in Rabat zie je ook weer een ander Marokko. De haven heeft redelijk westerse prijzen, maar hiervoor heb je wel lekkere douches, water en stroom op de steiger, wasmachine en droger én je ligt alleen in een box. Dus niet naast een vissersboot . Deze haven is aangelegd omdat de koning (Mohammed VI) verschillende boten heeft, hier liggen vier motorjachten van hem. Vandaag hoorde we van onze watertaxichauffeur dat hij er ook voor gezorgd heeft dat er verschillende surfscholen en –shops zijn in Rabat en promoot dat er verschillende watersportactiviteiten voor iedereen zijn. Vanavond of morgenavond óf overmorgenavond zijn er ook jetski wedstrijden op de rivier. De haven ligt aan een boulevard(je) waar een paar hippe tenten zitten, deze komen natuurlijk pas tot leven na zonsondergang. Je ziet hier dan ook meteen wel alle typen Marokanen, met hoofddoek, zonder hoofddoek, met jurk, zonder jurk en hier zitten ook gewoon vrouwen op het terras!

Nadat we gezellig uit eten waren geweest kreeg ik eenmaal aan boord de schrik van elke zeiler… een kakkerlak!! Gatver!!! Dat beest zo snel mogelijk weggewerkt. Potjandorie, je let op, maar blijkbaar niet genoeg. Vandaag dus eerst alles weer grondig schoongemaakt aan boord en het ‘anti-kakkerlakkenbeleid’ ingevoerd. En nu maar hopen dat het bij deze ene (hopelijk mannelijke) kakkerlak blijft.

Met Eric en Margreet (Liberty) zijn we vandaag de Kashba en Medina in geweest. Schitterend, mega fotogeniek en weer zo anders dan in de andere steden!

Ingang van de Kasbha



De medina, oftwel 'shopping mall'

Het was nacht....

Woensdag 08 september 2010 @ 16:49

….pikdonkere nacht, zeven rovers zaten bij het kampvuur, toen de roverhoofdman sprak: “zeg Jan, vertel eens wat van je avontuur!”, en Jan begon: “… het was nacht, pikdonkere nacht, zeven rovers zaten bij het kampvuur, toen de roverhoofdman sprak: “zeg Jan, vertel eens wat van je avontuur!”, en Jan begon: “…het was nacht……

Deze regels kon mijn paps vroeger altijd oneindig vertellen en herhalen. Als kind bleef je maar wachten wanneer er eindelijk eens wat nieuws zou komen en later smeekten we paps om alsjeblieft op te houden. Maar deze zinnen hebben voor mij altijd wel tot de verbeelding gesproken. ‘Het was nacht, pikdonkere nacht.’ Ik stelde me dan een roetzwarte hemel voor zonder maan, met grillige schaduwen door het kampvuur op de rotsen en struiken achter de rovers. Het was stil en je hoorde naast het knisperen van het houtvuur alleen de roverhoofdman en Jan. Vannacht was ook een beetje zo’n nacht en eigenlijk ook weer niet, maar toen ik het wachtje van Etienne om middernacht overnam kwam dit verhaaltje wel ineens in me op. Het was nieuwe maan, wat inhoudt dat er geen maan is. Het is dus donker, erg donker! Maar als je omhoog keek naar de hemel was deze totaal niet roetzwart. De hemel was versierd met vele miljarden sterren en planeten. Ik heb nog nooit zoiets moois gezien. Je zag zelfs heel duidelijk de sluiers tussen de sterren (geen idee wat de sterrenkundige naam is). In een woord schitterend! Wat de nacht nog bijzonderder maakte, achter en naast de boot was in het water een ware lichtshow. Door de algen, water, zuurstof en de zogenoemde fotosynthese lichten de algjes op, het was alsof er tienduizenden kleine lichtpuntjes in het water langs de boot zwommen. Ook achter de boot door het schroefwater lieten we een streep van licht achter. Ik heb me zeker een uur zitten verwonderen van al het moois wat er toch nog te zien is in zo’n pikdonkere nacht. Ik hoorde vannacht geen knisperend haardvuur, maar zacht geruis van de golven als luchtige speelse noot op het eentonige gebrom van de motor (er stond weer eens geen wind). Ook was er vannacht geen roverhoofdman (Etienne sliep ;-)) en geen Jan, maar wel een lichtje rechts van ons (de Blue Spirit) en een lichtje links van ons (de Tin Hau). Zelfs de marifoon bleef stil en de AIS liet geen andere schepen zien. En ik dan? Ik zat gewoon stil te genieten totdat mijn wachtje over was. Mijn avonturen deel ik elke dag al dus hoefde ik gisterenavond niet te vertellen…en het gisterenavond avontuur weten jullie nu ook.

Wéér de visafslag, maar nu met militaire bewaking

Dinsdag 07 september 2010 @ 15:43

Gisterenochtend waren we in Assilah alweer vroeg op… de visser naast ons ging weg. Het was half 6 en hij vond het vervelend om ons wakker te maken. We hoefden ook eigenlijk niet wakker te worden, want ze konden er wel tussenuit. Dat geloofden wij wel, maar vonden het toch fijn om aan dek te zijn. Onze lijnen werden losgemaakt en via heel veel handjes doorgegeven naar de kade, waar ze vast werden gemaakt terwijl het vissersschip heel voorzichtig en heel zachtjes tussen ons en de kade uitging. Ik moet inderdaad nog zien of een Nederlandse schipper hetzelfde zou doen, als we daar überhaupt al naast mochten liggen.

Eenmaal onderweg naar Larache begon het steeds harder te waaien en dan op de kop. Ook hadden we wat stroom tegen, geen fijn tochtje. De Liberty besloot om toch in één keer door te gaan naar Rabat. Wij kachelden door en gelukkig werd de wind langzaam steeds minder. De aanloop bij Larache zou extra aandacht nodig hebben omdat er twee zandbanken lagen en je met wat hoger water binnen moet lopen. Eenmaal daar was de situatie aardig veranderd; bij de ingang waren ze volop aan het baggeren en de zandbanken waren weg. De haven ligt weer vol met vissersboten en we werden gedirigeerd naar de visafslagsteigers. Heel de petten parade stond al vrij snel klaar op de kade, alles was er; politie, havenpolitie, immigratie, douane en havenmeester. Maar allemaal super vriendelijk! We konden daar blijven liggen, hadden geen beveiliging nodig want daar zorgde de (haven)politie wel voor. We moesten wel even met z’n allen mee naar de politie. De boten konden gewoon openblijven. Toen ik nogmaals vroeg of dat wel veilig was, was de havenmeester bijna beledigd ;-), we liepen meer risico in het dorpje… Bij de politie was het ook weer een belevenis! Een heel klein kantoortje, waar een gezellige dikke Marokkaan achter de computer zat. Er stond een bakje waar de drie kapiteins op moesten gaan zitten en in de hoek stond een bed. Alles werd doorgenomen van je paspoort en boot en ingeschreven in een document wat normaal wordt gebruikt voor grote schepen. Toen iedereen was geweest sprak hij Etienne nog aan en liet hem z’n paspoort zien… hij had precies dezelfde geboortedatum!

Eenmaal weer bij de boten kwam er een man aan, zonder uniform, die vertelde de havenmeester te zijn en dat wij van te voren toestemming hadden moeten vragen via fax om hier te mogen liggen. Dat hadden we niet gedaan, dus moesten we weg. En wel meteen! Wij aangegeven dat iedereen al is geweest en ook de havenmeester (een andere) die zei dat we hier mochten blijven liggen. Niets mee te maken, we moesten weg, hij was de havenmeester. Tja, en dan… “wil de echte havenmeester opstaan?” Mijn pleidooi of hij niet voor een keertje een uitzondering kon maken, we maar één nachtje bleven enzovoort werkte. Hij ging weg omdat na te vragen. Omdat we het niet helemaal vertrouwden en men overal geld voor wil hier, ben ik naar de militairen gelopen om dit te checken. We liggen namelijk recht voor het kantoor van de marine, betere beveiliging kun je niet hebben. De commandant vond het ook een raar verhaal en ging naar zijn commandant omdat te checken. Hij kwam terug met de mededeling dat we gewoon konden blijven waar we waren, maar wel even naar de politie moesten om dit te melden en het signalement van de tweede ‘havenmeester’ door te geven. Haha, wat een film hier! De politie zei dat er geen problemen waren, we gewoon konden blijven liggen en moesten genieten en als er weer een ‘havenmeester’ kwam we met hem naar de politie moesten komen. Ok, gaat dat zo hier. Hij vroeg daarna nog wel of we sigaretten aan boord hadden, op mijn reactie dat ik al zo’n 7 jaar gestopt was met roken, kreeg ik een hand en een vriendelijke lach. Het is te proberen, zal hij gedacht hebben.

Wij het dorpje in. Heel anders dan Tanger, totaal geen buitenlandse toeristen, waardoor het super authentiek is. Je wordt totaal niet aangeklampt, maar wel aangestaard. Larache is een grote stad met een aantal leuke winkelstraten. Bij een snackbar mochten we binnen wel eten en drinken. Ik heb nog netjes gevraagd of het een probleem was omdat het Ramadam was. De eigenaar stelde dat wij gewoon konden eten en drinken, maar hij niet. Hij zal ook gewoon klant gericht hebben geredeneerd… Toen we terug naar de boten liepen zagen we een militaire politieagent patrouilleren op de kade bij de schepen. Hij ging weer aan de kant zitten toen wij weer aan boord waren en toen er even later wat mensen een praatje kwamen maken werden ze dringend verzocht weg te gaan. Of het vriendelijk gebeurde of boos, geen idee. Het Marokkaans klinkt niet echt vriendelijk, praten ze een beetje hard en snel lijkt het alsof ze super kwaad op elkaar zijn. Er is echt niets van te begrijpen. Gelukkig spreken de meesten goed Frans en een enkeling Spaans en Engels. Ik kan me goed redden met mijn redelijke kennis van het Frans, al zei de havenmeester (heel vriendelijk!) dat hij verwachtte dat als we de volgende keer kwamen ik het beter zou spreken. Ze hebben hier wel een leuke manier van humor. Maar ook het feit dat ze zo hun best doen! Het is gewoon aangrijpend! De vissers gisteren, de officials hier. Ze willen zo dat wij het naar ons zin hebben en dat er niets vervelends gebeurt. Bakshis enzo is gewoon normaal hier, dat zien we ‘eigen’ Marokkanen ook geven. Dat is wel wennen, want hoeveel geef je en aan wie allemaal? We hanteren een beetje de regel dat als ze er niet om vragen ze niets krijgen, of ze moeten heel erg hun best doen. Helaas kunnen we natuurlijk onmogelijk de militairen hier een fles whisky geven.. hihi.

Toen het donker was palaver bij ons over het vervolg van de tocht. Resultaat, het is nu een beetje luieren, rustig aan doen en alvast eten koken, want we gaan rond drie uur weg om in één keer door naar Rabat te gaan. We verwachten daar morgenochtend dan aan te komen. (Het is bij ons twee uur vroeger.) Ik ben benieuwd wat Rabat ons brengt. Er blijkt een ‘normale’ jachthaven te zijn. Op zich ook wel lekker, maar de ‘havens’ tot nu toe zijn zo’n belevenis! Ik ben ’s avonds gewoon ontzettend moe van alle belevenissen. Het is overal een drukte, het ruikt anders, het klinkt anders, alles is anders….

Afgemeerd bij de locale visafslag

Maandag 06 september 2010 @ 09:54

Vanochtend vertrokken uit Tanger. Om half 6 eerst de paspoorten opgehaald, deze worden namelijk door de politie bij zich gehouden tot we uitvaren. We moesten nog een stukje door de straat van Gibraltar voordat we weer langs de kust naar het zuiden afzakten. Vandaag was Gibraltar niet zo wild als eergisteren. Er stond wel heerlijke wind om te zeilen en ook een paar knopen stroom, waardoor we weer aan het sjezen waren! Het wordt 's ochtends snel licht; wordt je om 5 uur wakker is het nog donker, eer je de haven uit bent om 6 uur is het al volop licht, een mooie roodkleurige gloed aan de horizon.20

Assilah heeft een nauwe haveningang waarbij de golven breken op de ondiepten. Gelukkig stond er inmiddels geen wind meer toen wij de haven binnenliepen. Wat een verschil met Tanger! We voeren de haven binnen en het voelde als een oase van rust. Er lagen wat vissersboten voor anker in het kommetje en op het strand er tegenover speelden wat kinderen. We moesten tegen de vissersboten aan de kade. De Tin Hau en wij tegen de ene, de Liberty en Blue Spirit tegen de andere. Meteen kwam de politie al aan boord, maar deze alleraardigste man vertelde in vloeiend Frans dat hij niets van ons hoefde te hebben omdat hij met Tanger contact op zou nemen, daarnaast vertelde hij nog dat het hier geen officiële haven was (oja? Dat hadden wij inmiddels ook al wel gezien) en wij alles goed moesten afsluiten en op de boten letten als we weggingen voor diefstal. Daarna was hij weer weg.

Omdat het vanochtend erg vroeg was hebben we eerst een middagdutje gedaan en eer we wakker waren, was het ook hier een drukte van belang. Wat blijkt, we liggen bij de lokale visafslag! De vissersbootjes kwamen dus af en aan met vis, krab, inktvis, murene enz. Toen een grote vissersboot binnenkwam kregen wij het een beetje benauwd… we lagen vast op iemand z'n plek. Dat is hier echt geen probleem! Met een, voor hun doen héél voorzichtig voor onze boten, geduw, getrek en gewring wurmt het schip zich tussen twee andere vissersboten waardoor de Blue Spirit en de Liberty gewoon ipv naast 2 vissersboten, naast 3 vissersboten lagen. Wat kleinere boten kunnen dan weer gewoon tussen ons rijtje en het andere rijtje.

Op de kant was het ook een drukte van jewelste, mensen kwamen uit het dorpje om vis te kopen en om ons te zien. De kade stond bijna heel de middag vol met mensen en kinderen die ons en onze boten aandachtig bestudeerden. Een enkele riep voorzichtig 'Bonjour' en men was alleen even afgeleid toen er midden in de haven een opstootje ontstond. Helaas konden wij door het arabisch niet begrijpen wat er aan de hand was, maar er zwommen twee knapen met grote snelheid naar elkaar toe en die gingen in het water al op de vuist. Boten snelden toe en men schreeuwde vanaf de kant. Wij zaten weer eerste rangs! We zijn heel de dag bij de boot gebleven en hebben ons geen moment verveeld. Wat een heerlijke hectiek hier.

En wat doe je als je naast een visafslag ligt? Vis kopen voor op de Cobb (bbq). Geen idee wat voor soort vis Etienne en Jack mee terug hadden genomen, maar de visjes smaakte super!

Foto's: op de eerste foto zie je de Tin Hau, La Luna, vissersboot Al Akbar (of zoiets). Daarachter het rijtje waaraan de Liberty en de Blue Spirit liggen. Op de tweede foto zie je de visafslag met links onze mastjes. En de andere foto spreekt voor zich ;-)

At 5-9-2010 11:35 (utc) our position was 35°28.28'N 006°02.15'W

Weer een hoop nieuwe foto's

Zaterdag 04 september 2010 @ 20:11

Om even bij te komen van alle indrukken ben ik achter de laptop gekropen. En je gelooft het niet, maar we hebben hier, tussen alle vissersboten, gewoon internet. Te langzaam om te skypen, maar het uploaden van foto's gaat wel. Hij pruttelt gewoon iets langer. Er is dus weer veel te zien. Misschien wel té veel, dat realiseer ik me ook. Maar ik vind het zo moeilijk een keuze te maken, dus er staat weer veel op. In Spanje de foto's van Cádiz, in Portugal de foto's van Sintra, Illha da Culatra en nieuwe in Algemeen. Ook een nieuw album Marokko met foto's van de natte oversteek en Tanger.

Wanneer er voortaan kleine foto's bij de berichten staan, dan kun je erop klikken voor een grote foto zoals hieronder.



Zometeen het stadje in om uit eten te gaan. Je kunt een hamburger eten voor minder dan 2 euro, daar ga ik niet zelf voor kopen...;-)

Eerste kennismaking met Marokko

Zaterdag 04 september 2010 @ 01:08

We hadden allemaal zin om naar Marokko te gaan, maar zo snel als dat vandaag ging was ook weer niet nodig! Het waaide wel zo’n 27 knopen (windkracht 6 - 7 Bft) waardoor we met bijna 8 knopen de straat van Gibraltar over stoven naar de overkant. Daarnaast liepen er ook aardig wat golven waardoor we allebei een heerlijke zoute douche kregen en uiteindelijk nat tot op ons onderbroek waren. Een golf spatte zo hard tegen de zijkant dat hij zo hoog als de eerste zaling kwam! Ik kon nog gedeeltelijk wegduiken achter de buiskap, maar Etienne kreeg de volle laag. Het tweede rif erin en de genua erg gereefd, maar tegen dat we aan de overkant waren kon de genua alweer uitgerold worden, dit was nu de Levant.



Heel langzaam zag je in de verte het Afrikaanse continent met Marokko opdoemen. De grote stad Tanger klimt omhoog tegen de heuvel. De pilot gaf aan dat er twee pontons voor jachten waren en meer in aanbouw, met water en elektriciteit op de steigers. Etienne had op Google maps de haven al opgezocht, we hadden hard gelachen, want de vissersboten lagen gestapeld in de haven. “Dat zal wel een hele oude foto zijn.” Niet dus! (Waarschijnlijk als jullie inzoemen op onze positie van vandaag kun je het zien!) Wat een eerste kennismaking met Marokko! De haven ligt inderdaad vol met vissersboten en ook echt gestapeld! Liggen ze netjes met de neus tegen de kant naast elkaar, dan kan het volgende rijtje best met de zijkant tegen de konten. En liggen die weer twee of vijf dik, dan kan daar aan de voorkant of achterkant ook wel weer een rijtje of vijf… Het is ongelooflijk!! Na zo’n dagje wind ben ik altijd redelijk toe aan rust… nou, die krijg je hier niet. We liggen, de Tin Hau ligt naast ons, naast een vissersboot. En die ligt tegen een aantal kontjes aan van andere vissersboten. In het begin lagen er nog Duitsers en Fransen tegen ons aan en werden we zowat gesqueezed tegen het vissersschip, er stond nog steeds 25 knopen wind op de zijkant. De Duiters en Fransen zijn verkast en nu ligt het rustiger. Het is hier 2 uur vroeger dan in Spanje (en Nederland) dus waren we rond 12 uur al hier. We hebben vanmiddag dan ook, vanaf de kuip, heerlijk genoten van het gestapel van de vissersboten. Ze zijn hier wel bijzonder aardig tegen ons en voorzichtig; extra lijnen worden uitgezet en een vissersboot ging tegen wat konten van andere boten liggen zodat de Duitser en Fransman daartegen konden, zodat we niet allemaal gesqueezed werden. Super toch! We kregen alleen net wel te horen dat om 23.30 uur alle boten gaan vissen op zee! Ok, dat wordt dus weer verkassen.



In het midden achterin links zie je twee mastjes, de linker is van ons, de rechter is de Tin Hau.



Het is hier ramadan dus drinken en eten de Marokkanen niet tot na zonsondergang, wij respecteren dat en hebben dus ook niet zitten eten en drinken in de kuip. Dat hebben we lekker warm binnen gedaan ;-).

We zijn nog wel even de kant op gegaan, het oude stadje, de Medina in. Wat een belevenis!! Hoe moet ik dit omschrijven… kleine straatjes, een drukte, veel mensen… echt zoals je in de films ziet! We zijn van overdekt marktje naar marktje gelopen, wat een feest. Druk, vol, verschillende geuren, kleuren, geluiden… het is overweldigend. Ik liep alleen op mijn teenslippers en wist niet hoe ik mijn tenen bij elkaar moest houden, paraderend tussen de schapenvellen, -levers, -geslachtsdelen, koeien, vissen enz door. De mensen zijn echt super aardig en vriendelijk. Als ik dan een paar woordjes Marokkaans brabbel komt er een grote lach op hun gezicht. Ik ben er nog niet achter of het is omdat ik het verkeerd zeg of omdat ze het zo leuk vinden. Vanavond zijn we na het verkassen gaan eten in de Medina en dan natuurlijk de beroemde Marokkaanse tajine genomen. Lekker!! Met een echte muntthee toe.

Morgen weer het stadje in en dan even wat culturele highlights gaan bekijken. Ook lopen ze hier op waanzinnige slofjes/pantoffeltjes… dat zal mijn eerst ‘afdingactie’ worden.

Laatste haven op het Europese continent

Donderdag 02 september 2010 @ 23:26

Gisterenavond nog heerlijk geborreld met de Rene (Blue Spirit), Margreet en Eric (Liberty) en Jack (Tin Hau). Etienne was echt jarig, we hebben gezongen voor hem en hij heeft hele leuke cadeautjes gehad van de anderen. Een T-shirt uit Cádiz en een stiertje in een ‘schudbolletje’ (waarin de vlokjes dan gaan dwarrelen) met daaronder ‘Espana’, super leuk.

Vandaag hebben we nog redelijk kunnen zeilen naar Barbate. Barbate is niets bijzonders, een simpele haven en het stadje is blijkbaar ook erg vervallen. Dat geeft niets, want we zijn hier eigenlijk alleen maar om morgen maar een kort stukje (25 mijl) naar Tanger (Marokko) te hoeven. Het grappige was dat je vandaag Marokko in de verte al zag liggen. Het is morgen namelijk ook bijna rechtover steken, dus zo breed is het hier niet. Ik ben erg benieuwd naar Marokko!

In Cádiz lagen hele grote cruiseschepen!


En daar liggen we dan... de laatste haven en voorlopig laatste nacht op het Europese continent!


Nog even wat koffie gedronken in de bar (let op het hemelbed!) bij de haven

Jarige Etienne

Woensdag 01 september 2010 @ 10:19

Vandaag is een feestdag… Etienne is jarig!! Raar hoor, zo ver van iedereen. Ik was er gisteren gewoon emo van. Het wordt wel een duf dagje vandaag, want we zijn gisteren avond nog in de keet, die bar heet, hier bij de haven een biertje gaan drinken. Jack (Tin Hau) was er ook en nog een Zweed en twee Engelsen en een Australier. Het bleef natuurlijk niet bij één biertje en het zijn er heel veel geworden, met als resultaat dat we een hele brakke dag hebben, maar we zijn Etienne z’n verjaardag wel super gezellig begonnen.

Eergisteren hebben we Cadiz bekeken. Een leuk stadje. We zitten alleen met de haven ver van het stadje af, maar voor 4 euro met de taxi ben je er ook. Het is deze dagen weer ongelooflijk warm. Gisteren waaide het erg hard! Het is echt ‘be careful what you wish for’… we willen al wat dagen meer wind om te zeilen, nou we hadden gisteren meer wind. Maar dan weer zoveel dat we vandaag nog even moeten blijven liggen (30 knopen in de haven = 7bft). Het was gisteren wel wat minder warm, dus meteen heel het schip schoongemaakt en gestofzuigd enz. Heerlijk weer een schoon bootje! Daarna met z’n allen naar El Corte Ingles, een heel groot warenhuis. Erg leuk om weer eens rond te kijken en ik ben geslaagd voor een paar cadeautjes voor Etienne, heel praktisch; een portemonnee en een bakje voor z’n visspullen. Daarna boodschappen gedaan in de supermarkt, die is op zich al super groot! De koelkast zit alleen zo vol dat je hem helemaal leeg moet halen wil je er iets uit pakken. Onze koelkast aan boord is namelijk niet zo’n koelkast als thuis met een deur aan de voorkant, nee, het is type bovenlader/koelbox. Dus alles ‘stort’ je er van boven in. Er kan daardoor heel veel in, maar als je het onderste moet hebben moet alles eruit.

Inmiddels is ook de pilot gearriveerd voor Marokko. In zo’n pilot staat informatie over het land en over de havens. Erg nuttig dus! Wij hadden deze pilot bij Imray besteld en met DHL naar deze haven laten komen. Al dus lekker zitten lezen over Marokko en de havens, de Lonely Planet er naast en uitzoeken wat ik wil zien. Ik heb er zin in, het is toch een heel ander land dan ‘ons’ Europa. Maar het is denk ik nog even wachten, want door de wind van gisteren liggen we vandaag nog hier. Dan naar Barbate (is de planning) en dan ook weer even goed de wind checken, want dan komt er misschien weer meer wind. Geeft niets, we hebben nog van alles te doen. Alleen balen dat het internet brak is.

Makrelen

Maandag 30 augustus 2010 @ 10:21

Het was gisteren een schommelig dagje en heel weinig wind. Daarnaast was het warm! We hebben een geweldige bimini (zonnetent), over heel de kuip en je kunt eronder staan. Het enige is dat we er niet mee kunnen zeilen. Onze grootschoot loopt namelijk door de kuip. Gisteren wat over lopen verzinnen en we hebben nu een oplossing. We moeten dan even wat bandjes anders stellen, maar het is perfect! We kunnen gewoon zeilen én in de schaduw zitten!

Al vrij snel kwam Jack (Tin Hau) heel vrolijk door de marifoon, hij had makrelen gevangen en ging ze roken op de COBB (bbq) vanavond. Wij ook onze hengel met makrelen-paternoster (drie kleine haakjes met wat blingbling eraan) uitgezet en ja hoor, heel snel al… een makreeltje!!! Handschoenen aan en het makreeltje van het haakje peuteren. Daarna meteen de kop eraf gesneden en fileren. Etienne zat op z’n hurken op het zwemplateau te worstelen met het visje en oppassen dat hij niet in z’n handen sneed. (Marc en Evi, het fileermes wat we van jullie hebben gekregen is echt super!!) En dan, dan moet je het visje schoonspoelen en in de koelkast. Ik kreeg het makreeltje in mijn handen gedrukt om het binnen te gaan spoelen. Moet je dus ook niet doen, want het visje drupt nog wat na.;-) We kregen nog instructies van Jack om het visje in het zout te leggen omdat het dan beter gaat met roken. Hengel weer uit en echt twee tellen later hoorde we het molentje aan de hengel al weer slippen. Weer beet? En ja hoor… drie stuks dit keer. Ik de lijn omhoog gehouden en Etienne haalde ze stuk voor stuk van de lijn en sneed meteen de kop eraf en dan de puts in. Daarna een voor een schoonmaken. Het was net alsof we al een volleerd productiebedrijf waren… haha. Ik was wel blij dat we konden beginnen met een klein visje en niet meteen zo’n grote tonijn als Eric (Liberty) hadden.

Eenmaal in de haven de fileerresultaten laten checken en wat tips gekregen. De COBB aangestoken, Margreet en ik hadden nog een salade gemaakt en toen de makrelen roken. Wat een zaligheid!! Ik heb geen foto’s van de makrelen op de COBB, die zul je bij Jack op de website wel zien. Ze zagen er super lekker uit en waren ook echt goddelijk! We hadden er achteraf best nog wel een paar kunnen vangen! Daarna lekker heel de avond geborreld en de planning besproken. Vandaag gaan we eerst maar eens Cádiz bekijken. Het is de oudste stad van Europa.

Mazagon

Zaterdag 28 augustus 2010 @ 23:04

Vanochtend al om 7.30 uur weg en dan weer Spaanse tijd (= Nederlandse tijd). Erg vroeg, maar het was wel lekker koel en mooi. Onze ankerketting zat rond onze kiel gedraaid (door stroom en wind tegenover elkaar) maar dat ging snel los en toen konden we de rivier af. Het was een heerlijke zeildag! Voor de kust liggen heel veel vlaggetjes van de vissers, dus dat is extra opletten.

Omdat we zo vroeg vertrokken ben je ook weer redelijk vroeg in een haven. We liggen nu in Mazagon, een industriehaven, maar de jachthaven ligt tussen de stranden ingklemd. Ik kan nog steeds niet ver lopen, dus in plaats van omhoog het stadje in, zijn we lekker naar het strand gegaan. Dat was toch wel heerlijk, lekker afkoelen in het water dat eigenlijk niet echt warm is. Morgen verder naar Cadiz.

Kater

Vrijdag 27 augustus 2010 @ 23:07

We zitten hier al heel de avond met een kater en dan helaas niet van de alcohol. Toen we terugkwamen bij Mr. Ed na het boodschappen doen, werden we helaas geconfronteerd met slechte mensen. We waren samen met Jack (Tin Hau) de kant op gegaan en hadden de bootjes aan de kade vastgemaakt. Toen we terugkwamen met onze boodschappenkar zagen we ons motortje op de kade liggen en het bootje in het water. De enige verbinding met elkaar was het slot waarmee het motortje aan het bootje zag. We zagen ook Jack z’n bootje… helemaal leeg, zonder motor en tank. Wel &^$#%^*@#!! Al de boodschappen snel in het bootje en ik erbij. Etienne op zoek naar Jack.

We liggen al maanden ergens aan kades, op strandjes of langs een boulevard. Het gaat ook al maanden goed, tot vandaag dus. Tjeetje, wat een kater krijg je daarvan. Het is gewoon zo vervelend voor Jack. Wij hadden geluk dit keer, maar dat is geen garantie voor een volgende keer.

Morgenochtend vroeg gaan we weer verder. Hoe leuk het stadje hier ook is, ik heb het eigenlijk wel even gehad hier.

Voor anker op de grensrivier Spanje - Portugal

Vrijdag 27 augustus 2010 @ 01:00

Vanochtend op tijd vertrokken, want de stroming op de rivier kan heftig zijn en we moesten weer de juiste stroming hebben op het volgende riviertje. Wel jammer dat we nu alweer weg gingen bij Illha da Culatra. Ik had daar best kunnen aarden in het zand denk ik!

Vandaag geen zeilweer, want het was bijna recht er tegenin. Begin van de middag liepen we Rio Guadiana op, met weer bijzondere stroomgolven en -kolken. Rio Guadiana is het grensriviertje tussen Spanje en Portugal. Wij liggen voor anker bij het Spaanse plaatsje Ayamonte, maar dan aan de Portugese kant van de rivier. Wij hebben dus als gastenvlag nog steeds de Portugese. Hoe zou dat hier zijn geweest met de wedstrijd tijdens het WK, Spanje - Portugal?

Er is in Ayamonte een hele grote supermarkt waar je bij hoogwater heel makkelijk aan de kade kunt komen met je bijboot. Etienne heeft vandaag al het zware spul gehaald (water, cola en bier) en morgen gaan we nog meer halen. Het is minder sjouwen dan als je in een dorpje ligt! Dus kunnen we onze blikken voorraad weer aanvullen. Daarnaast is er (eindelijk weer eens) een watersportzaak en dan nog wel gerund door een Nederlander! Hij heeft echt van alles en ook het praktische spul.

Na het eten nog even de kant op om wat te drinken. Het is een leuk plaatsje met veel winkels en terrasjes. Grappig om te zien is dat het weer anders is dan het Spanje wat wij al eerder zagen, maar ook anders dan Portugal. Heerlijk is wel om je weer met het Spaans te kunnen redden.

Ik ben benieuwd naar vannacht... op de rivier stroomt het aardig, dus je hangt achter je anker. Op dit moment gaat het ook steeds harder waaien, uit dezelfde richting als de stroom. Over een paar uur is er weer de kentering, dan draait de stroom omdat het dan hoog water wordt en draaien wij met het schip ook 180 graden om. Niets aan de hand, maar dan komt de wind dus tegen de stroom in. Maar och, ik zal goed slapen, het ankeralarm staat aan en we liggen goed vast.

Kuit-update: Het gaat goed. Ik kan redelijk lopen, eigenlijk is het meer sloffen en hoef niet meer op hakken (om mijn kuitspier 'kort' te houden). Mijn voet is daarentegen wel dik en er tekent zich toch een kleine blauwe plek af achter op mijn kuit. Ik doe nog steeds erg voorzichtig, maar bij een onverwachte beweging (en dat gebeurt nóóit op een wiebelend schip) voel ik weer heel duidelijk het plekje ín mijn kuit. Vandaag heel veel gedronken, gewoon water ;-)

Unieke plek

Donderdag 26 augustus 2010 @ 00:12

Je hebt leuke plaatsen, mooie plaatsen, vreselijke plaatsen, bijzondere plaatsen en plaatsen waarvan je weet dat die nog heel lang in je geheugen blijven. Gewoon omdat ze uniek zijn. Zo is het ook hier bij Illha da Culatra!

We liggen met verschillende zeilboten voor anker in de rivier voor het dorpje. Er is een haven, een mooie haven die in 2009 is aangelegd met geld van de EU (ong. 1,5 miljoen euro), daaromheen een kunstgras-voetbalveldje en huisjes voor de vissers. Maar deze haven is, doordat er nooit een havenmeester is aangesteld, helemaal ingenomen door vissersboten. Aan de spiksplinternieuwe mooie steigers liggen de aftandse en wat nieuwere vissersboten. We kunnen nog net aan het eind van een steiger onze bijbootjes kwijt. Je loopt over de betonnen platen het dorpje in, de betonnen platen liggen gewoon in het zand, want eigenlijk bestaat heel het dorp, heel dit eilandje, uit zand. Zand, zand en nog eens zand. Er staan huisjes, huizen, mini supermarktje, winkeltje, cafeetjes en boten in het zand. Rondom de huizen zijn straatjes aangelegd door betonnen platen, maar de voortuintjes zijn nog van zand. De huizen zijn laag, helemaal gestuukt en geverfd. In lichte kleuren, dat scheelt voor de hitte. En dat is wel nodig hier, het is ontzettend warm!!! Vannacht rond 3 uur was het nog 28 graden en windstil, vanmiddag windstil en erg warm.

We zijn het dorpje doorgelopen naar de ander kant van het eiland, de oceaankant. Het zeewater is glashelder en totaal niet koud (zo’n 26 graden). Je hoeft hier geen moeite te doen om door te komen, waardoor afkoelen wel even duurt. Bij opkomend tij loopt het water het ‘binnenland’ van het eiland in waardoor het een soort waddengebied wordt. Erg mooi! De sfeer in het dorpje is heel relaxed. De mensen zijn super vriendelijk. Qua dorp en zand doet het wat Egyptisch aan, terwijl de mensen en sfeer totaal anders zijn. De cafeetjes zijn gewoon open, rechttoe, rechtaan, groot buiten terras met TL-balken.

Vanavond hadden we palaver op de Blue Spirit. En dan echt palaver, want we gingen kijken wat de planning voor de komende tijd wordt richting Marokko. Onder het genot van een biertje in de warme kuip werden het geen verhitte discussies, we waren het snel eens. Morgen naar het grensriviertje tussen Spanje en Portugal en daarna zijn er een paar opties die we dan gaan bekijken.

Na deze planning de wal op om te gaan eten. Ergens neergestreken waar ze gedekte tafeltjes hadden. Biertjes kosten hier nog 80 cent, maar eten is wat duurder. Maar ook super goed! We hadden als voorgerecht kleine lokale schelpjes en ‘gamba’s’. Heerlijk! De ene helft van de groep had verschillend vlees met frietjes, de andere helft (waaronder ik) een soort paella soep met vis en schelpdieren. Dat was echt super super lekker! Dit bijzondere dorpje was weer genieten met een grote G.

Oja, met mijn kuit gaat het erg goed. Ik ben op hakken rond gaan wandelen en dat ging redelijk. Ik strek geregeld en doe voorzichtig. Heb ook een hele goede tip gekregen, dat ik ervoor moet zorgen dat ik (nog) meer vocht binnen krijg met dit warme weer en ik maar denken dat ik al genoeg dronk….. ;-)

Niet toeristisch

Woensdag 25 augustus 2010 @ 00:41

Vanochtend uit Vilamoura vertrokken. Ik heb goed geslapen en het gaat beter met mijn kuit. Het is niet blauw, dus naar ik begrijp is dat gunstig! Het doet nog wel pijn en ik moet blijven stretchen merk ik. Etienne kan zo zijn taak als solozeiler uitproberen en dat gaat goed.

Het was een prima zeildagje en (ik word vervelend) errug warm! We zijn voor anker in een riviertje bij Illha da Culatra. Door de kaart dachten we dat het een natuurgebied was en we hoopten dus erg rustig. Op zich is dat ook wel zo, het is een soort waddengebied waarbij grote stukken droogvallen. De invaart was door de vette stroming ook enigszins spectaculair, het water kolkte rondom de boot. Verder liggen er toch wel aardig wat boten en een ferry met toeristen vaart ook een paar keer per dag. Het dorpje waar we bij liggen is eigenlijk toch ook weer niet vol met toeristen. De enige toeristen zijn de zeilboten en heeft daardoor zijn oorsprong gehouden. Etienne is al even op de kant geweest, maar ik ging maar niet mee. Toch maar zoveel mogelijk rust proberen te houden.

Vanavond hebben we gebbq'd op de kant. Bonnie Dos (Bonnie - St. Claire - 2, de tonijn van de Liberty) ging op de Cobb (de BBQ). Het was weer heerlijk!!! Salades, mais, aardappeltjes, tagliatelle en hamburgers vulden de tonijn aan. Iedereen had weer wat meegebracht Pot-luck) en we hebben weer een uitgebalanceerde maaltijd genuttigd. Tussen al de vissersboten, huisjes en zand stond een verhoging waar zelfs TL-verlichting was, daar hebben we een hoekje van in beslag genomen.

Na afloop alles in de bijbootjes en verder het dorpje in. Aan het bier in een locale kroeg. Het is echt zo puur nog hier. Kijk er nu al naar uit om morgen, huppend op mijn tenen, het dorpje te gaan verkennen met fototoestel.

-----
At 24-8-2010 13:40 (utc) our position was 36°59.87'N 007°50.32'W

Beetje pech...

Dinsdag 24 augustus 2010 @ 00:04

Vanochtend afscheid genomen van de Rein en Marian van de Aquaholic, zij laten de boot in Lagos achter en gaan over een week weer naar huis. Afscheid nemen blijft gewoon niet leuk. Je hebt toch zo’n dikke 2 maanden met elkaar opgetrokken en dat voelt als erg vertrouwd. Het zal erg raar zijn om met wéér een boot minder verder te gaan. Eerst de Flying Swan en nu de Aquaholic. Helaas ik besef ook dat het erbij hoort, maar het blijft gewoon niet leuk en moeilijk. Met de Tin Hau, Blue Spirit en Liberty zijn we weer verder gegaan.

Het was een heerlijke zeildag! We vertrokken met een aardige snelheid op de zeilen vanochtend uit Lagos. De wind kakte al snel wat in, dus even gespinnakerd. Eind van de middag kwamen we aan in Villamoura. Een hele grote super toeristische haven, met het havenkantoor boven een hippe lounge club. De haven ligt vol met super jachten en op de kant staan de Ferrari’s en de Lambourghini’s. De tentjes rondom de haven bruisen van het leven.

Ik heb vandaag alleen een beetje pech en moet het vanuit onze kuip gadeslaan. Wat is er gebeurd? Ik sukkel al een week ofzo met een soort van kramp in mijn kuit, dan gaat het weer beter, dan weer wat minder. Vanmiddag stapte, of meer sprong, ik van boord om de touwen vast te leggen en toen leek het net alsof er iets knapte in mijn kuit. Een pijn! Ik heb nog even rondgehupt maar moest al snel gaan zitten en liggen omdat ik niet lekker werd. Potjandorie! Eric (van de Liberty) kwam al snel met de waarschijnlijke diagnose: zweepslag. Het was ook erg warm, dus meteen koelen. Het werd even door Eric gecheckt en terwijl ik voor de pijn een Ibuprofen en Paracetamol moest slikken, werd er goed gekoeld. Je had me moeten zien, ik lag als een verzopen kat op de steiger, helemaal nat. Er liepen verschillende mensen voorbij en onze groep (Tin Hau, Liberty, Blue Spirit = 5 man excl. ikzelf) stonden naar mij te kijken. Er werd zelfs gegrapt om maar de borrels aan te laten rukken om zo een borrelsteiger rondom Denies te doen. Jawel! Na lange tijd kon ik wat gaan rekken, heel langzaam, want dat deed zeer! Alles draaide alsof ik gedronken had, waarschijnlijk was de warmte daar ook een reden toe. Ik voelde wel duidelijk dat de pijn minder werd dus dat was fijn. Na een uur ofzo (ik heb eigenlijk geen idee van tijd) kon ik gaan staan en toen moest ik de boot op. Heel voorzichtig ging dat wel. Ik ben erg blij met Eric, onze oppervisser en voor mij nu ook onze fysio! Ik zit nu al heel de tijd in de kuip, braaf te spannen en te ontspannen, af en toe te staan en dat gaat eigenlijk best goed.

Ik kijk naar de mooi opgedofte mensen die op de wal voorbij lopen. Jammer dat ik niet even een rondje kan lopen. Even de mooie boten bewonderen en met een Ferrari op de foto (echt wat voor mij, not ;-)). Maar het is niet anders. Inmiddels heb ik wat aanpassingen aan de website gemaakt en de foto's van Lissabon geupload, op zich wel een nuttige rust dus. Morgen gaan we een natuurgebied in, voor anker. Lekker rustig en weer bonito (tonijn) eten, want de Liberty had vandaag wéér een tonijn. Inmiddels hebben alle mannen van de vloot alles gekopieerd waarmee Eric vist, maar omdat niemand verder iets vangt is er volgens mij nog één belangrijk detail wat we niet weten… ik vind het best, want al dat bloed in mijn kuip en die vis in de koelkast is ook even wennen begrijp ik. Ook heb ik de komende dagen waarschijnlijk genoeg aan mezelf op een wiebelend schip met mijn zere kuit…….

Heerlijke tonijn!

Zondag 22 augustus 2010 @ 16:19

Gisteren van een ankerbaaitje net om het zuidwestelijke puntje van Europa naar Lagos gevaren. Lagos is echt super toeristisch met dure haven, maar wel veel vertier eromheen. Het was warm!! Zeker in de haven is het zweten! De waterslangen op de steiger zijn dan ook een welkome douche, waar iedereen veel gebruik van maakt.

's Avonds hebben we een gezellige pot-luck gehouden op de steiger en de tonijn gegrild. Heerlijk!!! De mensen van de andere jachten keken wel een beetje vreemd op.... we hebben eerst geborreld met onze voetjes in het water. Was inderdaad een grappig gezicht, maar het water was eigenlijk te warm om ervan af te koelen.




Vandaag is het ook weer super warm! We gaan zo nog even zwemmen op een strandje. Er staan weer wat foto's van Portugal in het foto-album. Er volgen er nog meer, maar ik ga nu naar buiten want ik stoom hierbinnen weg.

Zeil- en vispraat

Zaterdag 21 augustus 2010 @ 00:22

Dit keer niet over kastelen of leuke stadjes, maar over zeilen. Want ja, dat is toch hoe we de wereld over willen… zeilend. Eergisteren en vandaag waren namelijk prima zeildagen! Zeker eergisteren weg uit Sesimbra: de genaker op. Voor niet zeilers; een genaker is een groot voorzeil, voor meer details moet je het even in google intypen. Wij hebben er een van North Sails met Dehler tekst. La Luna (een Beneteau) heeft dan ook altijd last van identiteitscrisis als we genakeren, maar ok, daar is ze ook wel weer gauw overheen want het gaat namelijk wel heerlijk super snel. Ons record met de genaker is 8,2 knopen! Eigenlijk is dat toch iets té snel voor ons schip, maar het ging wel lekker. We hadden het schip nog goed onder controle dus was het verder geen probleem. We trokken gewoon een golf door het water en sjeesden de heel Nederlandse flottielje voorbij. Er staat een mooie foto op de website van de Liberty! Meer foto's volgen.
.
Sinds ik voor mezelf heb gesteld dat ik niet meer zeeziek wordt, word ik het ook niet meer! Ik heb zelfs zitten lezen terwijl het soms best rommelig was. Nou moet ik zeggen, dat we met de genaker ook rustiger door het water gaan. Je hebt minder last van schommelingen en glijd op de golven, terwijl je met de motor vaak meer hotst en botst. Helaas is het vaak ook net wat te weinig wind, waardoor we toch best veel motoren. De genaker doet bij weinig wind goed zijn best, dus dat is een mooi alternatief! Mits de wind een beetje gunstig komt natuurlijk.
.
En nog steeds niets gevangen, maar er zwemt wel een vis rond met een zere buik of diarree, want de staart van onze nepvis is weg. Eigen schuld! Gisteren in Sines nieuw vismaterieel ingeslagen; een dikke zware lijn, een goede sterke haspel en een 'wahoo catcher'. Jawel, voor minder doen we het niet. We zijn begonnen met paravaan en hengel, maar dat is niet opgewassen tegen de sterke vissen hier. De ijzeren lijn van de Liberty is zelfs kapot, doorgebeten of gezaagd (stel dat het een zaagvis was)! Maar over de Liberty gesproken… dat is wel het visschip van de flottielje. Ze waren de eerste die een vis vingen (een geep) en vandaag (echt om jaloers op te worden) een bonito, 'kleine 'tonijn! Helaas gaf de tonijn zich niet zomaar over en verwonde de kapitein. Dat vissen is best gevaarlijk.
.
Gisteren in Sines lagen we in de haven (goedkoop, super haven, super opvang, super douches, geen internet) en hebben gisterenavond met z'n alleen een pot-luck op de kant gehouden. Gezellig! Vandaag liggen we voor anker net voorbij Cabo Sao Vincente, op de kaart een van de zuidelijkste puntjes (onee, ik moet zeggen het zuidwestelijke puntje) van Europa. Wel gaaf om te zien dat we daar nu al zijn en dat helemaal op eigen kiel hebben gedaan! We gaan het kopje rond nog even wat van Portugal en dan weer Spanje bekijken, gaan niet Gibraltar door, maar steken daarvoor over naar Tangier in Marokko (begin september waarschijnlijk).
-----
At 20-8-2010 21:34 (utc) our position was 37°01.44'N 008°58.11'W

Beet!!! En het kan nog mooier...

Woensdag 18 augustus 2010 @ 00:47

Met al die leuke mooie plaatsjes hier denk je dat het niet nog mooier kan. Nou, dus wel! Veel mensen zeiden dat Sintra een must was of hadden gehoord dat het een must was. Toen Etienne zondagavond de Flying Swan nog even hielp, ben ik me op internet gaan verdiepen in Sintra en inderdaad dat leek toch wel erg leuk. Samen met René en Brigit (Blue Spirit) zijn we gisteren naar Sintra gegaan. Met de bus, via de A16. En inderdaad, ook ik ga het zeggen, Sintra is een must! Of eigenlijk moet ik dat niet zetten, want hoe minder toeristen, hoe authentieker het blijft. ;-)
.
Het oude centrum is geweldig. Zoals overal kleine straatjes met ienie mienie winkeltjes, barretjes en terrassen. Wij liepen een straatje omhoog en het liep dood, op een groot bord stond 'doorgang via de winkel' (op z'n Portugees dan natuurlijk). En ja hoor, gewoon het winkeltje door en dan stond je weer in het andere straatje. Geweldig! We hadden vlakbij het station al koffie gedronken (let op: € 3,20 voor 4 koffie) en we wilden nu wat eten. Na wat gestruin door de straatjes zien we een heel vrolijk rose met oranje bord met bloemen en tekeningen staan: 'Maggie's tea spot'. Wij erheen…een soort binnentuintje, met kleine tafeltjes en stoelen, wij zaten aan een mega grote tafel, met kleine krukjes. Wat een heerlijke sfeer en wat was de tea en de toast lekker!
.
Sintra heeft heel veel kastelen, mooie gebouwen en tuinen. Wij hebben drie highlights bezocht: het oude centrum, het Moors Kasteel en het National Palace of Pena. De kastelen liggen heel hoog op de bergen, er is een looppad heen, maar er gaat ook een bus. Het Moors kasteel is echt een klim en klauter paradijs. Je kunt helemaal over de buitenmuren lopen en genieten van de verre uitzichten. Het staat op de berg zoals je een kasteel op een berg zou tekenen…. Met torentjes als hoekpunten en dan de muren glooiend over de bergentoppen de randen van het kasteel aftekenend.
.
De stoerheid van dit kasteel, de kracht en robuustheid staat in mooi contrast met het sprookjespaleis op de andere bergtop; National Palace of Pena. Wat een indrukwekkend kasteel is dat! Je waant je in de Efteling; verwacht elk moment dat de fakir op z'n kleedje uit een raam komt of dat je op de trappen Doornroosje tegen het lijf loopt. Je weet gewoon niet waar je moet kijken en je wordt betoverd door de weidsheid om het kasteel, de verschillende kleuren van de torens en gebouwen, de tot in detail bewerkte ornamenten, tegeltjes, beeldhouwwerken en bogen. Een sprookje! We hebben er heerlijk rondgelopen en genoten!
.
Helemaal vol van de indrukken bestelden we koffie in het oude centrum, bij een schitterend restaurantje, vol met spiegels in gouden lijsten, mooi gedekte tafels en goudkleurige stoelen. Prijs voor de koffie hier was ook goudkleurig: € 16,60 voor 4 kopjes! Maar, nog betoverd door het sprookjeskasteel, een bezoek aan Sintra is écht de moeite waard!
.
Vandaag hebben we Cascais verlaten en daar ook helaas de Flying Swan gedag moeten zeggen. En ook de dames van de Tin Hau en Blue Spirit gingen weer naar huis. Afscheid nemen blijft niet leuk!
.
Na al de betovering van gisteren, hadden wij vandaag (na weer heel veel hele grote dolfijnen rond de boot) ook een sprookje… we hadden beet!!! Waarschijnlijk hadden we ook al beet naar Cascais (een paar dagen geleden) want met binnenhalen trok de lijn zo erg dat hij is gebroken. Maar nu werd ik gealarmeerd door vogels die snoekduiken deden naar onze vislijn. En ja hoor… een geep!!! Ik heb een foto kunnen maken en toen wist hij zich los te werken en ontsnapte. Niet zo heel erg, ik heb dus nog steeds niet hoeven te fileren….
.
We hebben geen internet omdat we hier in Sesimbra voor anker liggen. Twee foto's is een beetje het max wat ik kan uploaden met de SSB, dus meer foto's volgen nog, maar nu hebben jullie al wel een idee van de twee kastelen.
-----
At 17-8-2010 17:16 (utc) our position was 38°26.44'N 009°06.05'W

Bélem

Maandag 16 augustus 2010 @ 10:54

Het gebied rond Cascais is echt schitterend. Ik heb me gisterenavond wat verdiept in de omgeving via internet en de gidsen. Er ligt een natuurgebied tussen Sintra en Cascais en verder naar Lissabon heb je ook verschillende dorpjes die hun eigen bijzondere dingen hebben. Wij zijn gisteren, samen met de Flying Swan, naar Bélem gegaan. Eerst heerlijk gegeten! Martine en ik hadden een soort paella met krab, kreeft enz. Heerlijk! Daarna de Monastrie van Jeronimos bezocht. (Ik heb niet kunnen vinden wie de heilige Jeronimus was..) Wat een mooie indrukwekkende kerk. Dit is volgens mij wel de mooiste kerk die ik ooit heb gezien. Alle gewelven en pilaren zijn 'bekleed' met beeldhouwwerken. Niet potsierlijk, maar schitterend! Daarna het scheepvaartmuseum bezocht en toen was het alweer tijd om terug te gaan. Toen werd ook de temperatuur pas lekker. Eenmaal terug heeft Etienne nog even bij de Flying Swan geholpen en heb ik lekker uit kunnen pluizen wat we vandaag gaan doen. Het idee is om straks naar Sintra te gaan. Ik moet alleen nog even gaan uitzoeken hoe en wat omdat alles ver uit elkaar zit en in deze warmte heel ver en stijl te lopen, daar heb ik niet zo'n zin in eerlijk gezegd....

Lissabon = Alfama, Fado en vermoeide voeten

Zondag 15 augustus 2010 @ 01:18

Een hele dag zeilen is vermoeiend.... een hele dag in Lissabon is óók vermoeiend! Maar wat een schitterende stad! De gebouwen, de straten, de sfeer, de mensen! We zijn samen met de Blue Spirit, Tin Hau en Aquaholic naar Lissabon gegaan met de trein. De Liberty ging vandaag op eigen kiel naar de stad (met de eigen boot dus). Toen we aankwamen eerst koffie! Plan de campagne gemaakt en besloten in een toeristische bus te stappen, die maakt dan een rondje door de stad en zo krijg je een goede indruk van het totale beeld van de stad. De rit viel een beetje tegen. De bus reed alleen maar door de grote straten. Lissabon is een grote stad, maar niet heel groot en voor mijn gevoel niet kolosaal. Ik had het idee van Londen of Parijs in mijn hoofd, maar het is dus heel anders.

Na de lunch zijn we samen met Rene en Brigit van de Blue Spirit op tram 28 gestapt. Dit trammetje doorkruist de wijk Alfama, een van de oudste wijken en een hele gezellige wijk met kleine straatjes, balkonnetjes, waslijntjes enz. Het is ook de wijk van de Fado, de bekende portugese muziek. Ik vind het schitterende muziek, het zijn een beetje de 'Zangeres zonder Naam liederen', het levenslied. Maar dan dus op z'n Portugees, wat het meteen mooier maakt. ;-) Ik vind dat wel wat hebben, het melancholische, dramatische, rauwe, pijnlijke, verdriet, het gemis wat je hoort in de stemmen. Geweldig!

Tram 28 is een oud trammetje en inmiddels wereldberoemd geloof ik. Niet alleen toeristen maken er gebruik van, maar ook de inwoners zelf. Het is niet duur, 1,5 euro. (Zowieso is openbaar vervoer én de taxi niet duur hier!) Het trammetje hotst en botst door de smalle straatjes, wat maar net past. Wil je een foto maken dan moet je oppassen dat je niet te ver naar buiten hangt, want dat kan goed misgaan. Toen we ergens een leuk pleintje zagen met terrasjes zijn we uitgestapt en neergestreken. De sfeer was geweldig! Uit een piepklein barretje klonk heerlijke muziek en de tafeltjes zaten gezellig vol, in de schaduw (het was vandaag weer super warm!) van de bomen en de mooie hoge gekleurde oude gebouwen op de achtergrond!

Later zijn we wat door de wijk gaan dwalen, de smalle straatjes door. De straten zijn geplaveid met kleine tegeltjes, voornamelijk wit, met in het zwart allerlei vormen erin. Deze stoepen hebben we in alle Portugese dorpjes al gezien, erg leuk ziet dat eruit, maar deze zijn glad! Je moet oppassen en dan van die straatjes die steil omhoog of naar beneden gaan... ben benieuwd hoe dat is als het regent... In een van die smalle straatjes lopen we een hoekje om en zien een schitterend terras. Nou ja, terras.... een heel smal straatje, een ienie mienie barretje, in dat smalle straatje, hele kleine tafeltjes met stoeltjes, gekleurde parasols en bloembakken aan het huisje. Heerlijk gaan zitten en daar genoten van lekkere (witte) sangria. Na wat alcohol wordt het lopen altijd wat zwaarder, dus nog wat verder gelopen en toen het inmiddels al zeven uur was maar op zoek naar een leuk eettentje.

Om half tien hadden we de trein weer terug naar Cascais, het was een vermoeiend maar geslaagd dagje! We zijn er nog niet helemaal uit of we morgen (of overmorgen) nog een keer naar Lissabon gaan om de Bairro Alto, de andere hele oude wijk, te gaan bekijken. In Bélem is namelijk een mooi scheepsvaartmuseum en iedereen roept dat je het kasteel in Sintra ook gezien moet hebben. Moeilijk hoor, zulke dilemma's... je wilt eigenlijk niets missen, maar je kunt ook niet alles zien.....we gaan er eerst maar eens een nachtje over slapen.


We hebben natuurlijk weer tig foto's gemaakt. Hier een impressie van vandaag....

Lange zeildag en 'Geepparty'

Zaterdag 14 augustus 2010 @ 00:52

Gisterenochtend om half 8 vertrokken in de regen en bewolking. Gatver! Dus de zeilpakken weer eens uit de mottenballen gehaald. Het was ook nog mistig. Omdat het geen zin heeft om je allebei nat te laten regenen, ben ik nadat de zeilen stonden lekker op de salonbank gaan liggen;-). We hebben redelijk heel de dag gezeild en zelfs de genaker nog aardig wat uurtjes gevoerd. Ze hadden een lekker windje opgegeven vanuit de goede hoek. De richting klopte, maar de hoeveelheid niet. Het was veel minder. Toch stond er aardig wat deining. Tussen de middag heerlijk een broodje met tomaat, kaas en ham gegeten. En daarna ging de bewolking langzaam weg en kwam het zonnetje stralend door.

Eigenlijk is zo’n dagje best lekker, het is rustig, je slaapt wat en kletst, eet en drinkt wat. Maar aan de andere kant is het ook wel saai! Wat dan weer super is, als je dolfijnen ziet!! Etienne zag in de verte wat onrust in het water. Vogels die zich als speren naar beneden stortte en wat opspuitend water. Waarschijnlijk jagende dolfijnen. En ja hoor!! Wij voeren er recht op af en ondanks dat ze vast een lekker hapje hadden, wilden ze toch nog wel even bij de boot spelen. Eentje was voor bij de punt aan het spelen en dan sprong hij/zij uit het water. Ik zat op de preekstoel en werd gewoon nat van het spuitwater en water door het springen! Dat is toch altijd weer zo bijzonder die dolfijnen. We hebben geen foto’s of flimpjes ervan, we hebben gewoon heerlijk staan te genieten.

Om half negen voeren we de haven in Cascais binnen. Cascais ligt tegen Lissabon aan, heeft een hele grote (luxe en dure) marina en is super toeristisch. De rest van de Nederlandse Flottielje was er al en zaten bij de Flying Swan te borrelen. La Luna aangemeerd en meteen maar aangeschoven.

Vandaag rustig aan gedaan. Zo’n dagje van 70 mijl is altijd erg vermoeiend. (Ja Linda, het is inderdaad erg vermoeiend.) Gisteren hebben we het ook besproken tijdens de borrel, wat het zo vermoeiend maakt. Het buiten zijn? Het opletten? Het continue bewegen (het is vaak net alsof je in een lunapark zit)? Wij doen vaak ook nog even een tukje tijdens zo’n tocht. Eigenlijk weten we niet echt waardoor je zo moe bent. Ik denk een combinatie van dingen.

Ook vanavond was het weer borreltijd. Want met de komst van de twee dames van de Tin Hau en de Blue Spirit zijn we helemaal weer compleet én Eric van de Liberty was de eerste die een vis heeft gevangen, een geep. Daar werd natuurlijk meteen een Geepparty (niet te verwarren met Gayparty, inside joke;-)) voor georganiseerd. Afgelopen nacht heeft het 9 bft gewaaid in de haven en vanmiddag trok de wind ook alweer goed aan. Toen ik daarstraks van de borrel terugliep over de steiger, dronken van de wijntjes en van de wind, bedacht ik me dat we dit leventje eigenlijk alweer voor lief aan het nemen zijn en zelfs mopperen over verschillende dingen. Erg toch dat je zo snel gewend bent, maar ook zo snel weer dingen voor lief neemt. Alhoewel je door zo’n reis, waarbij je toch wat meer ‘back to basic’ leeft, weer heerlijk kan genieten van simpele luxe dingen...

Bijzonder plekje

Donderdag 12 augustus 2010 @ 00:05

Eergisteren eerst de gasflessen opgehaald en ja hoor, gevuld!! Yes!! Daarna weg. Helaas kakte na een half uur de wind weer in, waardoor we de hele dag de motor hebben aangehad. Maar al met al toch een lekker tochtje, wel warm!

Nazaré is een super toeristisch oord. De haven daarentegen is het andere uiterste. Die wordt gerund door een Ier die hier is blijven hangen. Super behulpzaam en vriendelijk. Je krijgt zelfs uitleg over de haven en het stadje in het Nederlands! Daarnaast is er een klein barretje annex supermarkt. De man die dit runt spant helemaal de kroon! De haven ligt naast de vissersboten en afslag, verschillende vissers van verschillende pluimage komen dus lekker een biertje drinken. De supermarkt staat dan ook vol met sterke drank, water en wat blikvoer. Maar het baasje is geweldig! Super vriendelijk, belt voor je om een taxi, baalt als die er niet is en tijdens het boodschappen doen (water, bier, brood en een paar blikken) kregen we een biertje in ons handen gedrukt en een heerlijk cakeje. Ik vroeg aan hem of hij dat zelf had gebakken, dat snapte hij niet helemaal want hij liet daarop zien dat hij een broodje met warm vlees (of zoiets) te eten had. Er hingen wat foto’s van hem van vroeger, ik vroeg ernaar, prompt kwam er nog een foto te voorschijn uit 1965. Toen we het bedrag afronden stond hij bijna met tranen in z’n ogen... cadeautjes dit soort mensen!

De douches zijn ook wel noemenswaardig. We hebben al verschillende meegemaakt; van douchehokje met gordijn en centrale omkleedruimte tot een ienie mienie hokje in een portacabin. Hier in Nazaré zijn ze groot! En dan het douchegedeeltje in je douchehokje is groot en heel schattig betegeld met kleine blauwe mozaïktegeltjes. En dan niet te vergeten, de finisching touch, het douchegordijn met grijs met blauwe dolfijntjes! Helaas was bij mij de douchekop los van de aansluiting, waardoor hij eraf sprong toen ik hem hard open zette en hij zo heel mijn kleren nat spoot...

Vandaag het stadje ingelopen waar we ons door de toeristische mensenmassa moesten worstelen. Na een heerlijke ijscoupe (ze hadden ‘macaroni carbonara’ in vanille ijs met noten!) maar weer naar de boot gegaan. Morgen wordt het namelijk een lange tocht (70 mijl) naar Cascais.

Figueira da Foz

Maandag 09 augustus 2010 @ 21:17

Vandaag Figueira da Foz bekeken. Een leuk plaatsje, maar erg toeristich. Het was vandaag warm! WARM!! Ongelooflijk! Geen zuchtje wind. Gelukkig inmiddels nu (21:00 uur) wel. We hebben op een rustig tempo wat rondgestruind en onze gasflessen weggebracht. Morgenochtend kunnen we ze weer ophalen, hopelijk gevuld. Zou wel een klein 'zorgje' minder zijn.

Vandaag ook een paar boodschappen gedaan. Grappig is dat ze veel dezelfde dingen hebben als bij ons, zag zelfs slagroom van het merk Euroshopper (AH toch?) staan! Maar vlees is een hoofdstuk apart. Dat hebben ze, maar gewone kipfiletjes heb ik nog niet gevonden. Wel hele kippen, kippenpoten en kippenlevertjes, maar dat heeft toch niet onze voorkeur ;-). Ze hebben hier wel een hele groot overdekte markt. Een beetje á la de zwarte markt in Beverwijk, maar dan met heel veel fruit en groente en vis, en badhandoeken met blote vrouwen!

Zometeen een klein hapje eten en dan een bakkie koffie op de Flying Swan samen met de Aquaholic, even palaver voor de tocht van morgen.


Etienne met de 2 gasflessen.



Het 'binnenmarktje'.

Time flies when you're having fun

Maandag 09 augustus 2010 @ 12:30

Wat vliegt de tijd! Zeker als je een paar dagen achter elkaar zeilt en dus verder gaat. Al die nieuwe havens en stadjes, je moet af en toe hard denken: "hoe zag het er daar of daar ook weer uit?" En het grappige is dat er dan altijd wel iets is blijven hangen waardoor je ineens de haven en de omgeving weer herinnert. Dat is dan niet specifiek de omgeving, maar meer het grapje van de havenmeester, de fijne douches, hoe je binnen moest varen of een karakteristiek figuur in de haven. De Portugese kust is anders dan de Spaanse; het is vlakker, veel stranden en daar achter soms bebouwing. Een beetje meer zoals Nederland en België. We hebben de beschutting niet meer van de Ria's, maar varen meer langs de kust op de Atlantische Oceaan. Dat merk je aan de (soms hele) hoge golven. De wind komt rond deze tijd meestal uit het noorden, is in de ochtend matig, maar trekt in de loop van de middag aan tot krachtig, een dikke 5 of 6. Voor ons, going south, is dat natuurlijk gunstig!
.
Eergisteren hadden we dan ook heerlijke uurtjes varen van Povoa de Varzim naar Leixoes. Het waaide uit het noorden (dus van achteren in) en niet zo hard. Wij de genaker opgezet en we spoten met een gemiddelde van zo'n dikke 6,5 knoop heel de flottielje voorbij! Ook de schommelingen en bewegingen van het schip zijn dan rustiger, ook al waren er af en toe hoge golven. Leixoes is een prima haven naast het strand, maar het stadje is niets bijzonders. Het was ook koud eind van de middag en avond en het borrelen bij de Blue Spirit (ter viering dat de Liberty er ook weer was) gebeurde in lange broeken, dikke truien en grote laarzen.
.
Gisteren was een lange vaardag, 65 mijl, naar Figueira da Foz. We hadden gehoopt (conform eerdere gribfiles) dat we weer met de genaker op konden varen. Nee, deze dag was het wind op kop (dus uit het zuiden), dus motoren maar weer. Geen fijn dagje, het ging ook wat harder waaien en dan schieten we niet op. De zon ging weg en het werd wat frisser. Eind van de middag draaide de wind iets en trok hij wat aan waardoor we de zeilen erbij konden zetten en we weer wat harder gingen lopen. We draaide een kaapje rond richting Figueira en plots was er een warme wind. Heel bijzonder. Wat nog wel even tot lichte stress gaf, waren hele kleine boeitjes in het water die je maar net kon zien. Het waren van die boeitjes die een sleepnet laten drijven. Het was de eerste keer dus even spannend of het inderdaad een sleepnet was of gewoon een net naar de bodem. Gelukkig het laatste…. had er niet aan moeten denken als het een sleepnet was geweest.
.
PS Voor de niet-zeilers: Gribfiles zijn weerkaartjes waarop de windsterkte en -richting, golfhoogten, temperatuur enz staat aangegeven. Wij halen die binnen via de SSB of internet. Ze zijn redelijk betrouwbaar.
.
-----
At 9-8-2010 10:10 (utc) our position was 40°08.85'N 008°51.59'W

Citytrip: Porto

Zaterdag 07 augustus 2010 @ 10:55

We hadden ergens gelezen dat het zeilen bij een wereldreis maar 10 tot 20% is. Nu is het zeilen inderdaad niet veel, maar 20% is geloof ik wel erg weinig. Alhoewel het soms meer een stedentrip lijkt. ;-)

Eergisteren hebben we Viana do Castelo weer verlaten. Het was een heerlijk zeiltochtje! Windje (dikke) 5 en 6 bft in de kont (de wind komt hier in deze tijd van het jaar meestal uit het noorden). Er waren wel hele hoge golven, maar heerlijk en weer niet zeeziek! We waren redelijk op tijd hier in Póvoa de Varzim. Meteen maar de wasmachine aangezet en schoonschip gemaakt. Het ging steeds harder waaien waardoor het ’s avonds gewoon koud was.

Gisteren zijn we met z’n allen naar Porto gegaan. De stad van de Port. Met de metro ging dat super en je neemt een dagkaart (5 euro) en kan van metro, bus en tram de hele dag gebruikmaken. Porto is echt een schitterende stad! Die moet je gezien hebben als je hier in de buurt bent. Ik had aan de ene kant zoiets van ‘wéér een stad’, maar deze is weer anders dan de andere. Hele kleine straatjes, kleine huisjes, rode daken, allemaal tegen elkaar aangebouwd en gepakt de helling op. Een schitterende brug, ontworpen door Eiffel en aan de overkant van het water de grote Port huizen. Het was een hele vermoeiende dag, omdat wij (samen met Rene en Jack) heel de dag hebben gelopen en het was immens warm!! Eind van de dag zouden we elkaar allemaal weer ergens zien. Rene, Etienne en Jack zijn nog naar een wijnhuis gelopen maar waren helaas te laat voor een rondleiding. Eenmaal weer terug in Póvoa de Varzim zijn we door het oude centrum gelopen om wat te eten. Martine (Flying Swan) en ik zagen een heerlijk pizzeriaatje. En dat bleek een goede keus! Super heerlijke pizza en lasagne! (Voor geïnteresseerden: Mamamia, vlakbij de Praça do Almada. Ook niet duur en een grote pizza is zeker te doen.)

Vandaag verder naar Leixoes. Een kort tochtje, waarschijnlijk zonder wind.


Borrel met de Nederlandse flottielje

Donderdag 05 augustus 2010 @ 00:22

Vanavond wéér geborreld! Want ja, waarschijnlijk zijn we voor het laatst bij elkaar vanavond…. En zoals altijd was dat weer gezellig, met veel, heel veel herrie, veel gelach en onzin en geen onzin. Waar heb je het dan zo met elkaar over? Nou eh.. over het weer. Ja echt!! Wat doet het weer morgen? Erg belangrijk voor ons als zeilers. En, waar gaan we heen? Met z’n allen…? De Liberty gaat een paar dagen ‘on shore’ de binnenlanden in. Wij gaan door naar óf Povoa de Varzim óf Leixoes om vandaar naar Porto te gaan… met de rest van de NL’se flottielje. Daarnaast hebben we het over boeken, wel of niet een e-reader en brandweermannen en badlakens. Brandweermannen? Badlakens? Ja… de dames zijn blij met het blusvliegtuig omdat daar (lekkere?) brandweermannen in zouden kunnen zitten.. En de heren kijken op het strand alleen maar naar de badlakens. Tja, ik denk dat voor jullie het niveau van de borrels duidelijk is!

En wat drinken en eten we? Locale hapjes, wat toastjes, wat brood, wat knabbels, soms wat pimentos (die erg heet kunnen zijn) en sommigen gaan helemaal los en maken hele ovenhapjes. Wat drinken we? Bier, witte wijn, rosé of gewoon een colaatje of wat water. Alles kan, alles is goed. Dat is ook het super fijne van deze flottielje; we zijn allemaal erg verschillend, maar respecteren elkaar zoals we zijn. En doordat we verschillend zijn ontstaan er levendige discussies die ook gewoon kunnen en mogen. Ik vind het stuk voor stuk geweldige mensen en ik ben blij dat ze onderdeel van mijn leven en deze reis zijn! Ik zeg zijn, want we gaan iedereen nog wel zien. Is het niet in Porto, dan in Marrokko, Canaries of Senegal! En dat vind ik eigenlijk wel heel leuk!

Oja, we hebben vandaag ook nog cultureel Viana do Castelo gedaan. Alle straatjes doorgeslenterd (heerlijk de winkels hebben geen siesta dus zijn heel de dag open), naar boven naar een hele mooie kerk met een kabelbaan (wat was het heet!!) en lekker geluncht en wat terrassen bezocht. En de kerk bovenin is bijzonder omdat er heel veel verschillende stijlen in verwerkt zijn. Foto’s volgen.

Wat heel bizar is… wij genieten en aan de andere kant van de rivier in de verte zie je de bosbranden volop woekeren. Vanaf vanochtend heel vroeg is een blusvliegtuigje al heen en weer aan het vliegen. Je ziet de branden uitbreiden, dan weer indammen en dan weer heftiger worden. Ik hoop dat het alleen bij verbrandde bomen blijft...

Portugal

Woensdag 04 augustus 2010 @ 11:37

Na een heerlijk laatst avondje met de Liberty lekker eten bij de Flying Swan in Spanje, is het nu de beurt om Portugal te ontdekken. Wij zijn nog nooit in Portugal geweest, dus dat is wel leuk. De reis hierheen was al anders, want voorheen zeilde je in de beschutting van de Ría's, nu zit je gewoon langs de kust op 'open zee'. En dat was ook wel te merken! Er stond weer een aardige deining en een lekker tot pittig windje. Windje was een beetje wisselvallig, maar we hebben toch heerlijk gezeild. Enne... ik ben niet zeeziek geworden!

We liggen in Viana do Castelo. Een ienie mienie haven in het centrum. Er moet een loopbrug open om de haven in te komen. Toen we gisteren aan kwamen waren de Liberty en de Flying Swan al in de haven. Willem (Flying Swan) heeft echt z'n roeping als havenmeester gemist. Hij discussieerde met de havenmeester, leidde ons allemaal rustig en een voor een naar binnen op ons plekkie en zelfs de Aquaholic voor wie eerst gaan plaats was!

Portugal is anders dan Spanje, maar de eerste indruk is erg positief. Je verwacht dat het Portugees op het Spaans lijkt, dat is dus niet waar. Qua lezen op zich wel, maar het klinkt heel anders, meer Russisch achtig. De mensen zijn wat kleiner, maar ook super vriendelijk en gelukkig spreken de meeste gewoon Engels! We zijn gisteren meteen op zoek gegaan naar een supermarkt. Ze kennen hier geen sluitingstijden voor de siesta en alles blijft tot laat open. De straatjes zijn weer smal (zie je veel in warme landen) en de huisjes klein en wit. Kleine straatsteentje en af en toe een schattig kerkje.

De eerste dag in Portugal moest gevierd worden, dus geborreld. Dit keer bij ons. Het past hoor, tien man in de kuip. Maar tjeetje... half zeven hadden we afgesproken. Het was nog zó warm!! De zon stond nog volop in de kuip en brandde goed. De havenmeester heeft al gewaarschuwd dat het de komende dagen alleen nog maar warmer wordt. In de Algarve was het meer dan 40 graden. Pfff... dat wordt nog wat. Vandaag gaan we, héél rustig, het stadje bekijken en naar boven naar een speciale kerk, eens kijken wat er zo speciaal aan deze kerk is.



PS Het is hier een uurtje vroeger dan bij jullie...

En toen…, en toen…, en toen..!

Maandag 02 augustus 2010 @ 11:11

Ik had de afgelopen dagen weinig inspiratie om te schrijven. Er gebeurt wel van alles, maar ik wil jullie ook niet elke keer een ‘en toen.., en toen.., en toen..’verhaal voorzetten. ;-) Maar soms is het moeilijk om toch te vertellen wat wij beleven, wat informatie geven of anders zonder een heel verhaal. Het is dus dit keer wel weer een lang en ook een beetje ‘en toen..’ verhaal geworden. Ik hak hem wel in stukjes, lijkt het niet zoveel….

Visschotels
Vrijdagavond zijn we met z’n allen wat gaan drinken in Vigo, gezellig op een pleintje met allemaal terrasjes. Dat kennen ze hier in Spanje wel, gezelligheid en gezellige terrasjes. Daarna een leuk knus restaurantje in om te eten. Dat was minder… we waren met z’n tienen, dus een visschaal voor 140 euris leek ons een prima combi. Was het te weinig konden we daarna nog kijken wat we nog meer zouden nemen. Nou, die visschaal viel zwaar tegen! Je kon er met z’n 4’en van eten of met z’n 2’en als je echt een vis en schelpdier liefhebber was. Bizar voor dat geld! In de onderhandeling met de restaurant eigenaresse, maar ja, dit was het. We besloten af te rekenen met een bedrag waarvoor wij het waard vonden (incl de drank; de wijn was ook niet lekker) en dan gewoon te gaan. Zo gezegd, zo gedaan. En laat ik zeggen, je hoeft echt geen medelijden te hebben met de restauranthoudster hoor, ze heeft de kosten er ruimschoots uit. Maar ja, daar liepen we, nog honger… op de boulevard op een terras neergestreken. Daar hadden ze ‘hamburguesas max’… de ober keek raar toen wij om half twaalf nog 10 hamburguesas max bestelden. Het was weer wel een gezellige avond. Het was een beetje snif en snotter toen we Brigit gedag zeiden. Jammer dat ze al naar huis moest. Maar ja, de komende periode zullen we langzaam van de meeste afscheid moeten gaan nemen, iedereen gaat op een gegeven moment toch z’n eigen weg. Dat is jammer, we hebben een erg leuke groep zo. Maar het hoort er ook bij en we ontmoeten vast weer andere leuke mensen!

Vigo toeristico
Vigo is een hele grote stad, met veel werkgelegenheid. Citroen heeft er een grote fabriek, er is een hele grote internationale visafslag en de boten industrie doet het hier ook nog goed. We zagen twee grote superjachten die werden gebouwd en twee coasters. Daaromheen zitten veel bedrijven die in de branche werken; staalbedrijven enz. De stad zelf is gebouwd tegen een berghelling, die erg steil is. Je loopt continu naar boven of beneden, waardoor een dag de stad doorwandelen in deze warmte erg vermoeiend is. Wil je toch wat van de stad zien, neem je een busrondleiding. Dat was erg leuk en interessant. Zo heb je meteen een indruk van de stad.
Daarna het grote shopping-centrum in waar de cruiseboten vlakbij afmeren. We konden daar weer een ‘klusje’ van de lijst schrappen want Etienne is naar de kapper geweest en heeft een nieuwe, erg leuke, coupe! Ik ben daarna de Desigual winkel ingestormd! Een hele winkel, met echt van alles en met ‘rebajas’ (= korting) tot wel 50%! Ik heb me ingehouden en 1 erg leuk jurkje gekocht. Sterk he? Ik heb alleen een was verziekt, jawel. En moet nog een korte broek en t-shirts voor Etienne hebben, och dat komt wel weer.;-)
In het weekend leeft iedereen ’s avonds buiten. De haven ligt tegen een groenstrook/park met trappen en banken. Daar zaten ’s avonds wel honderden jongelui met eigen meegebracht drinken. Tja, daar is het weer bij ons te wisselvallig voor.

Bajona
Gisteren naar Bajona. Met een dikke 6 bft alleen op de genua heerlijk gevlogen over het water met 7 knopen snelheid! Bajona is weer heel anders. Is ook kleiner en heeft ook een oud centrum. Wij liggen aan een mooring van de Monte Real Club de Yates. Deze jachtclub heeft het restaurant als in een oud gedeelte van een fort of muur. Echt super sjiek en mooi! De anderen liggen in de andere jachthaven, dus ’s avonds iedereen verzameld voor een bakje koffie in de stad. Het was er gezellig druk. Wat heel leuk is, dat ze een optreden van de locale balletschool hadden op een groot podium op een plein. Erg leuk! Bajona is onze laatste haven in Spanje. Jammer hoor, Spanje heeft bij mij echt een groot plekje in mijn hart. Ook voor niet zeilers is deze regio erg aan te raden, gewoon met de auto (of camper) langs de kust!

PS Er staan weer heel veel nieuwe foto's in het foto-album van Spanje. Ik hoop vandaag nog wat commentaar toe te kunnen voegen; het zijn foto's van Santiago de Compostella, Muros enz.

Potluck al ajillo

Vrijdag 30 juli 2010 @ 11:57

Wat zijn het warme dagen hier in Spanje! Eigenlijk moet ik niet klagen, want we gaan nog naar warmere oorden. Wat wij ook niet helemaal goed doen is ons ritme aanpassen. Eergisteren kwamen we terug van eten met de groep en toen we om half 1 's nachts in de kuip zaten was het pas lekker. De dag in de haven was best druk; water tanken, met de andere vrouwen met de taxi naar de supermarkt (je zit overal erg ver vandaan), boot afspuiten (iets wat me eigenlijk tegen staat, maar de boot is zo zout, je kunt 'zout delven' in het gangboord) en Etienne werd door een andere Nederlander (niet van onze flottielje) gevraagd te kijken naar zijn ankerlier (automatische zekering lag eruit).

Gisteren zijn we weer naar Islas Cies vertrokken, samen met de Flying Swan (de motorproblemen zijn verholpen!!!!) en de Blue Spirit. De anderen bleven in Vigo. Er stond een aardig windje, dus we konden lekker zeilend naar de eilanden. Doordat er zoveel wind stond, was het ook relatief rustig. We hoorden dat er maximaal 2200 dagjes mensen naar het eiland mogen komen en 500 campingplaatsen; de afgelopen tijd zat het eiland elke dag vol. Kun je nagaan!! 's Middags lekker gelezen (mijn eerste boek pas) en even gezwommen. Etienne is met Rene (Blue Spirit) gaan wandelen.

Toen was het alweer etenstijd. We hadden afgesproken op het strand te gaan eten. Brigit (Blue Spirit), Martine (Flying Swan) en ik hadden tijdens het boodschappen afgesproken wie wat zou maken. Het was weer heerlijk en super gezellig!!! We zaten op het strand met het eten en de wijn. En...lekkere koffie toe! De knoflook was in elke gerecht overduidelijk aanwezig. Het was een geslaagde 'potluck'.

De wind heeft heel de nacht aardig doorgestaan, waardoor het een beetje onrustig was. Vandaag gaan we op ons gemak weer naar Vigo omdat we vanavond helaas Brigit gedag moeten zeggen en dat is natuurlijk weer een reden voor een etentje met z'n allen...;-)
-----
At 30-7-2010 9:36 (utc) our position was 42°13.30'N 008°53.97'W

Hete havendag

Woensdag 28 juli 2010 @ 16:20

Na een aantal dagen ankeren moet je altijd weer even een haven in, om eten te halen, water te tanken en (warm) douchen. Alhoewel ik aan warm douchen nu niet moet denken, eerder koud douchen! Het is binnen 31 graden en buiten zeker zo warm! Dan is een haven wel nadelig, want je kunt niet even zwemmen en je ligt vaak ook uit de wind. Wij hebben dus besloten om maar 1 nachtje te blijven, proviand inslaan en dan weer naar Islas Cies. We zijn vandaag wel weer herenigd met de Flying Swan! We waren blij Martine en Willem weer te zien! Als de Spaanse monteurs van vandaag goed hun best doen, kan de Flying Swan mee naar de eilandjes.

Afgelopen dagen waren op de eilandjes weer super gezellig. Ik weet het wordt afgezaagd, maar het is nu eenmaal zo ;-) De Nederlandse Vloot was ook gearriveerd en we hebben gesnorkeld, samen geborreld en gisteren met z'n allen met veel drank de zonsondergang gezien. Super leuk!! Marinus en Hadewiena van de Mare Liberum waren er ook bij. Gezellig!!

Ik vlucht nu naar buiten, want ik zit hierbinnen de stomen!! Doeiiiii

Op excursie en Nationaal Park

Maandag 26 juli 2010 @ 00:46

Het waren twee hele warme dagen, het kwik loopt ook hier weer vrolijk op tot zeker half in de dertig graden!

Gisteren zijn we met de Nederlandse vloot op 'excursie' geweest naar Pontevedra. Pontevedra is echt de moeite waard, leuke straatjes, de typische Galicische balkonnetjes en voorzet ramen, mooie kerken en een leuke sfeer. Ieders kennis over cultuur, kunstgeschiedenis, geschiedenis enz werd bij elkaar gegooid, waardoor we de mooie kerkjes en monumenten konden 'ontcijferen'. Het was ook gewoon supergezellig. Rene (Blue Spirit) heeft zelfs voor 1 euro een hele kerk verlicht! En ons erbij ;-)

's Avonds gingen we wijn proeven in een 'horreo' die de Blue Spirit en Aquaholic de dag ervoor hadden ontdekt. Geweldig! Een 'horreo' is een heel klein stenen huisje waar ze vroeger maïs en graan in bewaarden. Het was dus bukken voordat je binnenkwam en met z'n negenen was het eigenlijk gewoon vol. We kregen wijn in een kommetje. En lekkere wijn! Ze moest de flessen 'vino blanco' overal vandaan toveren… we hebben aardig wat kommetjes geleegd zeg maar. Allerlei onderwerpen kwamen aan bod en met de hoeveelheid wijn nam ook de diepgang van de onderwerpen toe. Het is heel grappig te zien dat je met mensen, die je relatief kort kent, diepe en echte gesprekken hebt. Op zich ook weer logisch, want zij zijn toch een beetje de 'vervanging' voor je vrienden van thuis…. Daarna nog een afzakker in Blablabla, onze hippe loungebar annex havenkantoor. Een afsluiting van een super gezellige dag!!

Vanochtend zijn we om 11 uur uitgevaren, het is erg warm en in een haven kun je niet echt zwemmen, dus we wilden ergens voor anker gaan. Bij de volgende Ria, Ria Vigo, liggen twee eilanden. Deze eilanden zijn onderdeel van een Nationaal Park met andere eilanden bij de andere Ria's. Islas Cies zou erg mooi zijn en wij dachten er misschien ook wel te kunnen snorkelen. Omdat de wind nog steeds noordelijk is en af en toe erg hard (6 bft) wisten we niet of we daar wel voor anker konden. Ook wordt er gezegd dat je een 'permit' moet hebben, maar dat dat moeilijk aan te vragen is. Inmiddels liggen we bij Islas Cies (Playa Arena Das Rodas). Maarre, ja, het is inderdaad onderdeel van een Nationaal Park… maar niet zoals ik verwachtte. Ik verwachtte een stil strandje, paar bootjes. Echt niet! Een groot strand, wat vanmiddag bomvol lag met Spanjaarden! De ponten voeren af en aan. Een groot restaurant op de kant, boeitjes, borden met uitleg en wandelroutes, een EHBO-post, camping, nog een restaurant en zelfs een supermercado (wel een hele kleine dan). We hebben echt even moeten lachen, dit was toch wel anders dan verwacht! We zijn voor anker gegaan en zijn net terug van een wandelingetje naar de camping. Dat is beter om nu te doen, nu het niet zo warm is. Het is toch wel een heel leuk eiland. Morgen gaan we een paar wandeltochten doen. Misschien dat er ook minder bezoekers zijn, want het is dan toch weer een gewone werkdag….
-----
At 25-7-2010 22:02 (utc) our position was 42°13.53'N 008°53.92'W

Combarro

Zaterdag 24 juli 2010 @ 00:56

Wat een verschil in Ría’s! Zo waren de eersten meer authentiek en zeker niet toeristisch, Ría de Pontevedra, waar we nu zijn, is super toeristisch! De kust van de ene Ría naar de andere was al bezaaid met hotels en campings. Gisteren lagen we voor anker tussen Ponto Novo en Sanxenxo voor een mooi strand. Maar helemaal vol met toeristen, afgezet met boeien en de waterfietsen lagen klaar. We lagen voor anker tussen de Tin Hau en de Liberty. Het beste plekje bleek, want we kregen een waanzinnige dolfijnenshow te zien! Het was in de verte, maar je zag ze springen! Het waren er veel, Dolfinarium was er echt niets bij. We gingen borrelen bij de Liberty en om de mooie dolfijnenshow te vieren hadden wij onze champagne meegenomen. Het was wederom genieten met de grote G!

Vandaag verder de Ría ingegaan naar Combarro. Met uitschieters tot 25 knopen zijn we heerlijk op de genua daarheen gezeild. In de Reeds staat bij Combarro een waarschuwing voor ‘unattended ships’, maar wat blijkt…er ligt hier gewoon een kneiter van een grote nieuwe jachthaven! Boven aan de steiger zit een giga hippe lounge bar! Het is allemaal zó in contrast met elkaar, want als je 5 minuten verder loopt langs het water dan kom je in het oude Combarro met de kleine straatjes en de ‘horreos’ (graan opslag). Erg leuk!!


Hippe lounge bar annex havenkantoor/douchegebouw




De Horreos

I love Spanje!

Woensdag 21 juli 2010 @ 20:26

Gisteren overgestoken in de Ría naar Vilagarcia. Wat een contrast! Bij Caramiñal voer je aan op het strand en de jachthaven, met daarachter de huisjes en palmbomen, echt vakantie. Hier bij Vilagarcia doemt de grote stad al van ver op tegen de heuvel. Je vaart via de zeehaven en langs de industrie de haven in. De haven is prima, leuk vormgegeven havenkantoor incl. restaurant (waar je heel lekker kunt eten) en langs de haven zit een heel complex met cafe’s, lounge bars, bioscoop en disco. En daarnaast, de iedereen bekende, McDonalds! In de stad zitten heel veel winkels en terrasjes.

Spanje is en blijft echt mijn land. Altijd al geweest en nu ik hier wat langer vertoef (en nu ik steeds meer geaard raak aan boord en mijn balans weer aardig hervonden heb.. De lieve reacties van jullie deden me erg goed!) voel ik het steeds meer. Ik weet, als je op vakantie bent lijkt alles beter en ik hoef hier nu niet te werken, maar het voelt gewoon altijd heel goed voor mij. In Frankrijk heb ik dat bijvoorbeeld niet. En het is ook het complete plaatje; de vriendelijke mensen en eigenlijk altijd erg behulpzaam. Ze maken ook makkelijk een praatje met je. En als je dan een beetje de taal spreekt, vinden ze dat geweldig. De taal vind ik schitterend en het gaat me ook steeds beter af. Ik miste een uitdaging… ik loop nu met mijn woordenboekje rond en lees alles wat los en vast zit om de taal beter te gaan spreken. De muziek tot 5 uur ’s nachts was me teveel van het goede, maar de Spaanse muziek is heerlijk. We hebben vaak gewoon lekker de locale radio aan staan en je leert ook weer wat van het Spaanse gebrabbel. En dan de wijn en het eten! Ook super! De tapas, pimientos (kleine groene paprikaatjes die in olie en knoflook gewokt zijn), gamba’s, paella, hamburguesas, yoghurt en local queso (kaas). Ooh en dan vergeet ik de olijven! Nu lijkt het weer alsof we veel uit eten gaan, maar dat moet ik even rechtzetten, dat doen we echt niet. We koken het merendeel zelf aan boord, maar gaan daarna dan bijvoorbeeld wel wat drinken of ijsje eten of lunchen juist ergens.

Vandaag door de stad gestruind en dat was ook erg leuk! We proberen ons steeds meer aan het ritme van de Spanjaarden aan te passen. De winkels gaan namelijk zo rond 14.00 uur dicht tot 17.00 uur of soms zelfs nog later. En zijn dan open tot half 10. In de tussentijd, het heetst van de dag, wordt er uitgebreid geluncht en siesta gehouden. Het avondeten is dan vaak pas vanaf half 9. Vanochtend dus de stad in en dan op het terras een kopje koffie á 1 euro! Je hebt hier heel veel ‘bazars’ oftwel ‘winkel van sinkels’. Geweldig om daarin rond te struinen en dan te beseffen dat ze hier eigenlijk best veel hetzelfde verkopen als bij ons.


Een paar dagen eerder bij Caramiñal gesnorkeld.
Let op de helderheid van het water... je kunt mijn vinnen op de bodem zien!

Eindelijk ijs, maar nog steeds geen gas

Dinsdag 20 juli 2010 @ 11:11

Gisteren na het terras niet aan de boterhammen, maar aan een stukje pizza. Nóg lekkerder ook ;-) Het was weer een super warme dag! In de middag, wanneer de zon het hoogste staat, gaat in de Ría’s heel vaak de wind ook liggen. Het wordt dan heel warm.

We waren ook op pad geweest om te kijken of we ergens onze gasfles konden laten vullen. Dat is een probleem in Spanje! Ze wisselen hun eigen flessen om, net als in NL en je kunt maar op weinig plekken vullen. En die weinig plekken hebben wij nog niet ontdekt. Ik vroeg het in een zaakje waar ze van alles verkochten, van servies tot gereedschap. Dat zijn trouwens de beste zaakjes om het te vragen als je iets zoek! Ik moest mee naar achter en toen lieten ze een fles zien, ja, zo’n fles. Alleen is die van ons groenig. Ai.. dus ruilen ging niet. Nee, dat wilden we ook niet. Oma,opa en moeders, iedereen was aan het verzinnen, kletsen en vragen. Aaaah, zei moeders, “de baas van de haven werkt in de Farmacia, daar kunnen we het wel gaan vragen. En als die het ook niet wist, dan moesten we maar naar een restaurant om te gaan eten.” Haha, ze snapten dus goed waarvoor wij gas gebruiken. En zo erg is het niet, we hebben nog gas genoeg, maar dat gaat ook een keer op…
Moeders met ons naar de Farmacia. Schitterende oude authentieke apotheek! Zij tegen de baas van de Farmacia (én dus ook baas van de haven) uitgelegd wat wij wilde. Daarna ging ze weg, ik heb haar hartelijk bedankt. Zo behulpzaam! Baas ging bellen. Hoorde hem op een gegeven moment “Fantastico” zeggen, da’s altijd gunstig. En ja hoor, het kon. We moesten de fles ‘antes de quatro’ in de haven brengen en dan zou iemand die met een auto ergens laten vullen en dan kregen wij hem morgen weer terug. Dat klonk goed. Ik snapte alleen ‘antes de quatro’ niet helemaal en die man sprak geen woord Engels. Wij dachten dat hij bedoelde binnen een kwartier was, maar ik was niet zeker. Hij een collega geroepen die wat Engels sprak. En die zei “after four”, dat is na vieren. Ooh, was het dat. Inmiddels zijn we er achter dat “antes de quatro” inderdaad een kwartier is… dat vergeet ik nooit meer geloof ik! Want toen we later in de haven kwamen was er al iemand geweest bij de Aquaholic (binnen een kwartier nadat wij bij de baas in de Farmacia waren geweest), om een gasfles te vragen. Die wisten natuurlijk van niets.. maar hij zocht Hollanders met een lege gasfles. Ja, dat zijn wij, maar wij waren er dus niet… Helaas, kans voorbij! In een volgende haven weer proberen.

Ik ga maar niet vertellen dat we ’s middags heerlijk gesnorkeld hebben bij de rotsen en dat ik ’s avonds (eindelijk) mijn ijscoupe heb gehad en we daarna gezellig geborreld hebben op het terras met de andere Nederlanders, anders denken jullie weer dat wij alleen maar feesten en vakantievieren.;-)

Internet

Maandag 19 juli 2010 @ 14:21

Vanochtend dichter naar Caramiñal voor anker gegaan. Omdat we aan boord geen internet konden krijgen, maar op zoek naar een restaurantje met internet. We zitten nu op een terrasje te internetten. Ze hebben hier ook heerlijke ijsjes, maar Etienne en Jack willen eerst een boterham...tsss... Hollanders! ;-)

Snorkelen

Zondag 18 juli 2010 @ 23:31

Een dag zoals een dag in Spanje hoort te zijn. De zon scheen al volop toen wij vanochtend op tijd vertrokken. Met een heerlijk windje (dikke 3 bft) zeilden we met een dikke 6 knopen snelheid heerlijk weg. Helaas ging de wind halverwege de dag weer liggen, maar verder was het super weer! Volop zon en erg warm. We hebben onderweg ook weer bezoek gehad van dolfijnen! Een hele grote groep. Het blijft geweldig!

Het zijn hier allemaal rotskusten met af en toe een dorpje en rotsblokken als uitlopers in de oceaan. Schitterend om langs te varen. Dit gaat in de Ria's gewoon door, al lopen de dorpjes dan meer naar beneden, naar het water met een strandje of haven.

Vanmiddag zeilden we Ria de Arousa in. De grootste Ria met veel dorpjes en ankerplaatsen. In de Ria trok de wind aan en konden we weer heerlijk zeilen. Het was druk met allerlei bootjes, maar ja, ook hier is het zondag. We zijn voor anker gegaan vlakbij het stadje Caraminal op een plek vlakbij een strandje die we als tip van mede-vertrekkers van de Vrijheid hebben gekregen. En inderdaad, het ligt schitterend! De rest van de Nederlandse vloot ligt meer bij het haventje. We kijken uit op een strandje met rotsen en daarachter een bos. Het anker laten vallen en meteen in de bijboot naar het strandje om te snorkelen rondom de rotsen in het water. Het is onder water echt wel mooi, zeker geen Egypte, maar toch wel van alles te zien. Anemonen, kleine visjes, grote vissen, schelpjes en vele varianten van sponzen. Het water is hier zo'n 21 graden, dus prima te doen.

Hier in Caraminal is het ook feest! We hebben de knalsalvo's vanaf de kade alweer gehad en de muziek klinkt ook hier over het water. We hadden hoge verwachtingen om vanaf dit plekkie dolfijnen te zien, maar door al die knallers hebben de dolfijnen vandaag vast een rustiger plekje opgezocht. En ik geef ze groot gelijk!
-----
At 18-7-2010 20:42 (utc) our position was 42°35.90'N 008°55.34'W

De avond valt..

Zaterdag 17 juli 2010 @ 23:29

Inmiddels is de zon achter de bergen verdwenen en daarmee ook de warmte. Het was vandaag weer een hele warme en zonnige dag. Weer zoals het in Spanje hoort te zijn! Maar met het verdwijnen van de zon en het aantrekken van de wind is het 's avonds fris. Later op de avond gaat de wind weer liggen, maar is het op het water lekker afgekoeld. Voor de beeldvorming: ik zit op dit moment met een lange broek en trui aan in de kuip. Kopje koffie erbij en ik kijk uit op het dorpje. Doordat de zon zich net heeft verscholen achter de bergen is het licht goudkleurig. Ik zie de smalle witte huizen met kleine raampjes (de typische huizenbouw voor deze streek, Galicie) zich opstapelen tegen de helling, daarachter het groen van de bossen met een enkel huis en helemaal bovenop megagrote dennenbomen. Ik zie de lichten knipperen van de kermis en hoor de opzwepende muziek van een spectaculaire attractie. Het water hoor je rondom je kabbelen en de zeevogels vliegen voorbij. Af en toe hoor je het zoemen van een dinghy. Wij hebben Mr. ED al opgeruimd en blijven vanavond thuis.

Eind van de middag hebben we weer eerste rang gezeten bij de plaatselijke roeiwedstrijd! We hoorden de grote roeisloepen aankomen en toen de boot, die de vlaggen uit aan het zetten was, wel heel lang rondom ons bleef varen, snapten we dat we eigenlijk in de weg liggen. Maar ja, wij waren toch echt niet van plan om ankerop te gaan. Uiteindelijk hebben ze vlak naast/voor onze boot de twee vlaggen gedropt, waar de roeiers omheen moesten. Wij zaten dus eerste rang bij het spectaculairste stuk van de wedstrijd, het ronden van de boeitjes!

En ook vanavond is het nog feest in Muros. Er staan weer twee podia, waarvan eentje echt megagroot! Wij gaan de muziek vanavond heerlijk vanuit ons bedje beluisteren! ;-)

Morgen gaan we ankerop en naar de volgende Ria, Ria de Arousa. Een nieuw gebied te ontdekken. We zijn er nog niet uit of we een haventje induiken (even lekker warm douchen) of voor anker gaan op een rustig plekje. We laten het afhangen van onze bui als we in de Ria moeten beslissen.

-----
At 17-7-2010 20:56 (utc) our position was 42°46.66'N 009°03.41'W

Wat een feest!

Zaterdag 17 juli 2010 @ 13:41

Gisterenmiddag nog heerlijk door het stadje gestruind en om half 7 klaar gaan zitten aan boord om de processie van de Maagd Carme te zien. Wat een feest! Heel veel boten, klein en groot, waren op het water helemaal versierd. Het was een drukte van belang, het ging steeds harder waaien en op de kade was continu een salvo van vuurwerk klappers. Wat een festijn!! Maar die klappers, die zijn in NL verboden geloof ik. Je voelt het schip gewoon trillen! Ondertussen waren ze op de helling druk met andere zaken.... iemand had zijn auto zo laag neergezet, dat hij tot de helft onder water stond....

Etienne werd door Willem van de Flying Swan opgehaald om even mee te kijken naar zijn motor. Helaas konden ze het zelf niet verhelpen en moeten ze vandaag naar een dealer. Ik hoop dat het snel opgelost is. Rond elf uur zijn we met Jack nog even het stadje ingegaan. De muziek van de twee podia galmden alweer, samen met het kermis geluid, door het dal. Lekker naast de biertent van de Spaanse muziek genoten. Om middernacht begon het vuurwerk. Ik heb met tranen in mijn ogen staan kijken! We stonden op de kade tussen tig Spanjaarden, iedereen was stil en er klonk operamuziek ('time to say goodbye' enz) keihard door de haven. Het vuurwerk was schitterend!! Ik heb het echt nog nooit zó mooi gezien (hele vuurregens!) en dan met de muziek en iedereen stil. Zó bijzonder, zo mooi. We waren wel blij dat de wind van onze boten af stonden ;-).

Daarna tot laat nog naar het muziek geluisterd. Wat zo grappig is; het was rond 1 uur vannacht drukker op de terrassen, straat, kermis en plein dan om tien uur! Iedereen leeft hier 's avonds. Maar ook de kinderen... die gaan hier echt niet na Sesamstraat naar bed. Ook vannacht ging de muziek tot half 6 door. Ik heb er weinig van gemerkt dit keer, Etienne wel. We zijn vandaag maar blijven liggen. Vandaar dat we weer lekker in het zonnetje op het terras aan het internetten zijn!





Festas virxe do Carme in Muros

Vrijdag 16 juli 2010 @ 13:19

Ik hou echt van muziek. En ook van Spaanse muziek. En ik hou ook van een feestje. En gun ook ieder z’n feestje. Maar waarom moeten die Spanjaarden hier om 03.30 uur (’s nachts dus) alle Spaanse voetballiederen spelen? Eerst een heel verhaal dat ze gewonnen hebben van Holanda (en ja dat weet ik nu wel) en dan ‘Viva España’ keihard door de Ría zingen! Is dat ook ter ere van de heilige Carme?

Gisterenavond hoorden we al een optreden en gingen nog even met z’n allen kijken. Twee podia stonden opgesteld. Alleen zó jammer, het regende pijpenstelen! Eerst in de kroeg wat gedronken, om 23.00 uur zouden de Satelites optreden. Waanzinnig goede band van 15 man strak in wit pak. Twee zangers in zwart pak en een zangeres in hotpants. Toen het steeds harder begon te regenen zijn we maar terug naar de boot gegaan, want ook in bed hoorde je de muziek nog steeds heel goed. En dat duurde dus tot 05.00 uur! En het waren echt niet allemaal slaapliederen…

Dommel je in na vijf uur wordt je rond 9 uur uit bed getrild omdat ze vuurwerkklappers op de kade afsteken. Wat een feest!

Er is voor vandaag een heel programma met om half 7 vanavond een processie door de haven en daarna door Muros. Om tien uur weer een concert (tot laat?) en om 24.00 uur vuurwerk. Zorgen dat mijn batterijen van mijn camera opgeladen zijn en ik ben benieuwd.

Internet hebben we hier niet aan boord, dus we zitten nu heerlijk op een terrasje aan een koffie met internet. Op de foto's zie je dat er hele smalle straatjes zijn. Je denkt, daar kun je alleen maar doorheen lopen, nou, vandaag hebben ze een heel labyrinth van marktkraampjes ertussen gezet. Geweldig!! Het stadje bruist van de mensen en feestelijkheden.





Muros

Donderdag 15 juli 2010 @ 19:00

In de loop van de ochtend was de Nederlandse vloot weer compleet! De Flying Swan, Liberty, Blue Spirit en de Aquaholic waren ook in Muros. Ook ligt hier de Luna Verde, andere vertrekkers. Na een heerlijke koffie aan boord van de Flying Swan, zijn we gewapend met fototoestel Muros in gegaan. Wat een geweldig plaatsje!!! Schitterende kleine straatjes, leuke boulevard, veel terrasjes, leuke winkeltjes. Vandaag zijn alle voorbereidingen in gang voor de feestdag morgen. Er is een kermis, podium, biertent enz en dat allemaal voor de processie van een heilige wiens naam mij even ontschoten is. We blijven dus morgen ook maar, zodat we in ieder geval weten voor wie dit feest is. ;-)

Vanmiddag ook even écht vakantie gevierd en een heerlijk ijs-coupe genomen. Normaal krijg je nooit wat op het plaatje staat, maar dit keer wel! Super lekker! Alleen de koekjes waren waarschijnlijk over datum...

En we gaan zo bij Jack (Tin Hau) eten. Nog een cadeautje; ik hoef vandaag niet te koken.
-----
At 15-7-2010 16:35 (utc) our position was 42°46.69'N 009°03.40'W

Nieuwe balans

Donderdag 15 juli 2010 @ 12:01

Ik had me voorgenomen over alles te schrijven. Ook als het minder leuk was of bijvoorbeeld als iets tegenviel. Maar ik merk dat dat best moeilijk is omdat het soms zwaarder wordt gemaakt door anderen dan het werkelijk is, maar ook omdat momenten, momenten zijn. En een moment ben je zo weer vergeten. Je moet alleen zorgen dat de positieve momenten in de overhand zijn. Gisteren middag zijn we uit Portosin vertrokken naar de overkant van Ría de Muros naar Muros. Met een 17 knopen wind heerlijk om even een paar rakken te maken. Het was bewolkt, geen onweer, maar het donderde wel even op La Luna.

We zijn nu zo'n 7 weken onderweg en ik merk dat ik moeite heb mijn nieuwe balans te vinden. Om mezelf weer in balans te krijgen met mijn nieuwe leventje. Etienne lijkt daar veel minder last van te hebben en heeft er waarschijnlijk ook minder last van. Maar ik als, erg emo-typetje, vind het toch wel lastig. En dan is dat echt niet omdat het allemaal niet leuk is hoor. Dat is zeker niet waar. Ik heb natuurlijk eerder al geschreven dat als ik zeeziek ben, me echt wel eens afvraag of ik de juiste beslissing heb genomen. Maar zoals ik ook al schreef, zo'n moment ben je snel vergeten. Echt waar, hoe raar dat misschien ook klinkt.

Het is echt wel genieten hoor, bijvoorbeeld als het een mooie zonnige dag is, je hebt ook weinig stress en met de andere vertrekkers is het super gezellig. Maar het leven aan boord is anders, je dagindeling is anders, je uitdagingen zijn er niet (of eigenlijk anders), enz. En dat vind ik toch wel wennen. En dan als emo-typetje kan ik wat chagrijniger of emotioneler zijn. Ik heb nog best veel contact met alles en iedereen in Nederland. Dat vind ik echt ontzettend fijn, maar realiseer me ook dat ik zo niet echt los ga komen van Nederland. Vrees niet, thuisfront, ik ga niet minder contact maken. Maar zal me wel moeten gaan realiseren dat daar mijn leven nu even niet is, dat is hier, in Spanje op de La Luna met Etienne en de andere vertrekkers. En dat is echt wel leuk...maar ook wennen.

-----
At 15-7-2010 9:46 (utc) our position was 42°46.69'N 009°03.40'W

Bumpy and Splashy ride

Dinsdag 13 juli 2010 @ 12:08

Na al het gepraat over voetbal is het nu weer tijd voor zeilpraat....en dat heb ik genoeg na gisteren!

Net de haven uit (gisteren dus), zaten we nog bij te komen van de letterlijke en figuurlijke kater. Alle zeilen gehesen want met een 5 bft zou het een lekker zeildagje kunnen worden. Eenmaal de Ría uit gingen wij ons toch wel afvragen of de maker van de Grib-files (weerberichten) toch ook niet nog last had van z'n kater. De voorspelde wind door deze 'pipo' zou uit een heel andere hoek komen! Nu was het wéér de koers tegen de wind in én we moesten de beruchte Kaap Finisterre rond... Ik had in de haven een cinnarizine genomen tegen zeeziekte. Neem anders eigenlijk niets, het gaat normaal ook gewoon over, maar had geen zin in weer een zieke dag. En dat ging goed! In de ochtend met af en toe een dikke 6 bft, rakken maken zodat we lekker met zo'n 6 knopen scherp aan de wind toch een beetje de goede richting in gingen. Eigenlijk een prima zeildagje!!

Maar wat een golven! La Luna dook af en toe goed de golven in, er kwam veel water over. Werd Etienne niet nat van de regen, dan was het wel van het buiswater. Halverwege de middag ging het bij mij weer fout; ik was binnen om soep te maken en dan wordt het erg warm. Toen moest ik naar buiten om overstag te gaan en toen ik weer in de warmte naar binnenging, ben ik meteen maar weer buiten gaan zitten. Géén soep en ik heb de biertjes van de avond ervoor aan de vissen gegeven. Er zwemmen er nu een paar alleen maar rondjes, denk ik ;-) Ik ben daarna maar op de salonbank aan de lage kant gaan liggen. Dat was op zich al een ervaring, want zo kwam je los van de bank en zo werd je diep de kussens in gedrukt. Maar als ik lig gaat het prima. Ik lig wat te dagdromen (van mooi witte palmstranden en geen golven) en wat te dommelen.

Eerder hadden we ter hoogte van Cabo Finisterre de motor bijgezet zodat we nog scherper aan de wind konden varen en niet nóg een rak hoefden te maken. Het is wel lekker zeilen, maar het schiet niet op al die rakken. En tja, Cabo Finisterre is berucht om de golven... ik kan nu niet zeggen dat het daar erger was. En door het slechte zicht hebben we ook niets van de Cabo (Kaap) gezien helaas.

En ineens lag de boot stil....Ik meteen naar buiten, we waren de Ría ingevaren en de golven waren weg. Je bent dan gewend aan het schommelen en draaien en als het dan ineens rustig is, is dat zo raar. Rond zeven uur lagen we in een box in Portosin in Ría de Muros. Samen met deBlue Spirit bij de Aquaholic een 'aankomstborrel' gedronken. En dat is ook het fijne van zeeziekte: is het geschommel weg, is het over en kun je weer eten en drinken. Toen we net klaar waren met eten in het clubgebouw van de haven zagen we deTin Hau (Sailing Sjaakie) binnenkomen. Dat is mooi, die is ook weer binnen. De rest was in Camariñas blijven liggen, misschien dat we die vandaag weer gaan zien. En dan denk je lekker te gaan slapen.... ik schuif onder het dekbed... NAT!! Potjandorie (ik heb gisteren een iets andere kreet geroepen), maar er had dus iets gelekt waardoor mijn bedje nat was. Dat is balen! Inmiddels hebben we ontdekt dat als we heel veel water het gangboord in krijgen, het zo een bakskist inloopt. En dan komt het water via elektriciteitsdraden onderdeks, waar de stuurkabels zitten en die zitten dan weer boven mijn bedje. We denken ook al een oplossing gevonden te hebben, dus ik maak me geen zorgen.

Ben vandaag maar meteen aan het wassen geslagen, om ook al mijn zoute lakens weer lekker fris te krijgen. Niet op de hand hoor. Gewoon in het machine!!!

Errug jammer.....

Zondag 11 juli 2010 @ 23:49

Tja, wat zal ik schrijven?.....Erg jammer dat we verloren hebben!!!! Heel jammer!!!! Snif snif snif. De Spanjaarden hier gingen echt uit hun dak! Wat een herrie en vuurwerk... toch eigenlijk wel een beetje overdreven, hé? Het is maar een WK finale ;-)....


Tijdens de wedstrijd. Toen konden wij nog lachen...



En helaas... Spanje wint....



Oja, we lagen vandaag nog steeds in Ría Camariñas. Niet veel gedaan, maar wel een douche genomen.



Morgen gaan we verder naar Ría de Muros. Een grote Ría. In ben benieuwd wat er van de Nederlandse vloot overblijft. We hebben vandaag nog met 9 boten de finale gekeken, echt super gezellig!!! Ik vrees alleen dat we nu wat meer gaan uitwaaieren. We gaan het wel zien. Nu slapen, tenminste als dat lukt met die herrie hier in het dorp. Wat een overdreven gedoe ;-)

BBQ met NL-vloot

Zaterdag 10 juli 2010 @ 23:13

Ría de Camariñas is echt een mooie baai! Vandaag hebben we weer alle varianten van de baai kunnen zien omdat de mist van rechts kwam en door de baai trok en een paar uur later vanaf het dorpje het water over viel. We hebben heerlijk koffie gedronken met de Flying Swan en daarna boodschappen gedaan. De Nederlandse flottielje had afgesproken om vijf uur te gaan BBQ'en op het strandje. Dus inkopen gedaan en met Mr. ED naar het standje. Geweldig! Tien Nederlandse boten aan het bbq'en met veel eten en drank op het strand, dat zijn de ingrediënten voor een waanzinnige avond! We hebben ook een generale gevoetbald tegen Spaanse jongeren.... en het spreekwoord luidt gelukkig "een verloren generale is een gewonnen finale"! Meteen ook bediscussieerd waar we morgenavond, met z'n allen (!!), voetbal zouden kijken. Sommigen wilden namelijk door naar een volgende ría. Maar onder druk van de gezelligheid bezweken zij en kijken we dus morgenavond met z'n allen de finale hier. We moeten alleen nog even een café vinden met een groot scherm en Spanjaarden die tegen hun verlies kunnen ;-)


Mr. Ed is de derde van onderen...



Wat echt super grappig is... we kregen vandaag via de email een uitnodiging van Lupo van het Sportcafe in Coruña om daar de finale te komen kijken! Zij hebben een filmpje gemaakt waarin zij aangeven "HOLANDESES, ALEMANES Y ESPAÑOLES VIENDO COMO ESPAÑA SE CLASIFICABA PARA LA FINAL!!", oftewel "Nederlanders, Duitsers en Spanjaarden hebben gezamelijk gezien dat Spanje zich kwalificeerde voor de finale!!". Hieronder het flimpje... je moet goed kijken wil je ons herkennen, maar het geeft wel goed de sfeer weer in het super gezellige sportcafé in La Coruña. Eigenlijk best jammer dat we morgen daar niet de finale gaan zien! Je hebt na een paar wedstrijden al 'echte' Spaanse vrienden gemaakt. Maar met 10 Nederlandse boten wordt het zeker zo gezellig hier in Ría de Camariñas!!!

Flotielje, Dordtenaar en dolfijnen

Zaterdag 10 juli 2010 @ 00:13

Vanochtend vertrok heel de Nederlandse flottielje in de mist naar Ría de Camariñas. Gisteren hebben we gezeild met (veel) wind, vandaag was het weer motoren. Ría Camariñas is een schitterende ría. Wij liggen in het haventje voor anker bij een schattig kneuterig dorpje. Gisteren had Jack (Tin Hau) bij ons gegeten en vandaag kookte hij heerlijk Hollands voor ons. Daarna met z'n allen aan de koffie op een terras. Weer optimale gezeliigheid.

Vandaag stond ons artikel in het AD/Dordtenaar. Klik op het volgende icoontje om het artikel te lezen.

Daarnaast hadden jullie nog het filmpje van de dolfijnen in de Golf van Biskaje van ons tegoed:



Nederlanders in Ría de Corme Y Laxe

Donderdag 08 juli 2010 @ 22:56

Ik schreef vanochtend heel mooi "ik ga afscheid nemen van La Coruña". Nou Coruña nam afscheid van ons! Heel de Nederlandse equipe stond klaar om te vertrekken en het wordt me toch donker, waarna een paar seconden later het onweer losbarst en de regen en de hagel met bakken uit de hemel komen gestort. Wat een weer!! De lichtflitsen en hagelstenen vlogen je om je oren. Willem van de Flying Swan kwam nog even langs en we hebben gezellig koffie gedronken. Het was wel humor, want zodra het droog was en het zicht beter kwam heel de Nederlandse vloot in beweging. Iedereen was in allerhaast bezig te vertrekken.

De wind kwam overal vandaan en ging van heel veel naar heel weinig. Er liepen ook aardige golven, want we voeren vlakbij een ander zeiljachten als die verdween achter een golf dan zagen we alleen nog maar het laatste stukje van zijn mast! In de middag hebben we heerlijk kunnen zeilen op zo'n 18 knopen wind.Was weer eens lekker, na al dat gerommel.

En inmiddels is heel de Nederlandse enclave uit Coruña verhuisd naar Ría de Corme Y Laxe! We zijn er allemaal weer: de Ilona, Liberty, Flying Swan, Wing IV, Aquaholic, Tin Hau en de Blue Spirit. Dit keer grote borrels of voetbalwedstrijden, gewoon rustig allemaal op eigen anker in het baaitje....

Voetbal gezelligheid

Donderdag 08 juli 2010 @ 08:17

Gisterenavond stonden we op het grote plein in La Coruña tussen allemaal rood/gele mensen op een groot scherm Spanje - Duitsland te kijken. Geweldig!!!! Zoals het hoort waren wij natuurlijk voor Spanje ;-) Wat een wedstrijd weer! Wat een kansen heeft Spanje gehad eer dat het eindelijk raak was. De tweede helft hebben we in ons vertrouwde Sport-Café gekeken. Geweldig, want de bediening kent ons inmiddels, degene die ons met de stuurautomaat heeft geholpen was er ook en nog een aantal Spanjaarden die we al elke keer bij de andere wedstrijden hebben gezien. Wat een feest was het na de overwinning voor Spanje! We zijn in polonaise door het café gegaan! Er stonden een handje vol Duitsers... die waren wel sportief. Trokken zich niets aan van het 'Deutschland alles ist vorbei..'. Het is gewoon jammer dat onze Nederlandse equip hier van 10 boten vandaag uitvaart en waarschijnlijk ook gaat uitwaaieren. Het was leuk geweest met z'n allen hier de finale te kunnen zien, met ook de voor ons bekende Spanjaarden. Maar we gaan elke dag contact houden (via een netje) en wie weet zijn we het weekend toch wel weer ergens samen! Het is toch wat Nederland - Spanje in de finale! De verbinding voor ons in het Spaanse land blijft de verbinding met Nederland erg voelbaar zo ;-)

Oja, gisteren zijn we ook nog heel de dag naar Santiago geweest. Schitterende schitterende stad! Waanzinnig mooie oude gebouwen en straatjes. Heel indrukwekkend en imposant is de kathedraal. Het was genieten! 's Middags werd het alleen vreselijk warm, dus op tijd weer terug de trein met airco in. Foto's volgen.

We gaan ons nu klaar maken om weg te gaan. Het is nu bewolkt dus ik heb na een hele tijd mijn spijkerbroek weer aan. Zit het mee op zee dan gaan we naar Ria de Camariñas. Jullie 'horen' het vanavond weer. Ik ga nu nog even La Coruña gedag zeggen.....

Nederland in de finale!!!!

Woensdag 07 juli 2010 @ 00:42

Yeeehhhh!! Wé staan in de finale!!! Morgen nog even spannend tegen wie; Spanje of Duitsland. Errug spannend eigenlijk!! De Spanjaarden hier wisten het vandaag wel, ze waren eigenlijk voor Uruguay.... tja, zei de barkeeper tegen mij: "ik ben gewoon voor Spanje." Haha... ja, dat snap ik! Waanzinnige wedstrijd, met schitterende doelpunten. De meiden in ons team (van de Liberty en Blue Spirit) en ik hebben de analyse op de knapste speler en het knapste team uitvoerig besproken, naast fanatiek de westrijd kijken. We waren met 24 Nederlanders, waarvan 4 Belgen, zo'n 11 boten!!! Super super gezellig!!! Het team van Uruguay heeft gewonnen op knappe mannen en het meeste haar. Maar het Nederlandse team heeft gewoon de wedstrijd gewonnen... én dat is toch waar het om gaat ;-) Mijn oranje geverfde teennagels blijven helpen, gelukkig!

Ik ben nu aardig aangeschoten door de vele biertjes tijdens het vooraf borrelen bij de Liberty, de wedstrijd en het eten erna. Dus heerlijk slapen zo en morgen vroeg met de trein naar Santiago. Ik zal goed slapen... Nederland staat in de finale! Nu nog wel even regelen waar we deze wedstrijd weer met z'n allen kunnen kijken!

Woongemeenschap Marina Dársena

Maandag 05 juli 2010 @ 21:17

Ik zal beginnen met het droevige nieuws: Willy zal ons niet komen helpen. Tot augustus zijn er geen Willy’s beschikbaar in Spanje. Tilly zal dus alleen haar werk moeten blijven doen. We hebben er vertrouwen in dat ze het aankan en geen last meer heeft van zeeziekte.

Weer zijn er twee dagen voorbij in Marina Dársena in La Coruña. Een dorp op zich, met boten uit Zweden, Zwitserland, Rusland, Frankrijk, Spanje én Nederland. Er zijn zeker zo’n 10 boten uit NL. Echt super gezellig. Bij de een drink je koffie ’s ochtends, bij de ander borrel je en met iedereen ga je soms uit eten. Wij gaan af en toe mee. In ieder geval morgen met de wedstrijd weer!

Alles wordt ook besproken, bediscussieerd en uitgewisseld. Het weer is een van de belangrijkste gespreksonderwerpen, al is dat, nu we weten dat we hier zeker nog t/m woensdag zullen zijn, wel wat verminderd. Een van de boten was aangevaren door onhandige Fransen, gesprek van de dag. Bij de ander start zijn Iridium telefoon op in error-mode, je zoekt samen uit of het aan de telefoon ligt of aan de kaart. En ook het wassen is een veelbesproken onderwerp, bij de wasmachines en op de steiger: “is jouw machine al bijna klaar?” of “dat droogt lekker zo in de wind.”

Gisteren was ook iedereen met verschillende klusjes bezig: buitenboordmotortje maken, diesel halen in jerrycans bij de pomp (á € 1,09 per liter) enz. Wij hebben diesel gehaald, motor en schroefas nagekeken (nou ja ‘wij’… Etienne eigenlijk) en ik heb gewassen, rijstzakje voor mijn camera gemaakt (met het naaimachine ;-)) en andere dingen gedaan. Zo ben je een hele dag 'druk' in de weer.

Het weer in het dorp is goed: zonnig, erg warm en winderig.
De haven is met de verscheidenheid, en toch eigenlijk ook weer gezamenlijkheid en eenduidigheid, aan boten, mensen en klussen net een echte woongemeenschap.

La Luna in de media:
Wij hebben vorige week dinsdag met een artikel in BN/de Stem gestaan! Klik op het volgende icoontje voor het artikel: En Etienne is vandaag geïnterviewd door de Dordtenaar, dus de komende dagen de Dordtenaar in de gaten houden!


Gisteren weer gezellig aan de tapas!



Een van de mindere klusjes, de afwas.

La Coruña

Zondag 04 juli 2010 @ 00:19

Vandaag de stad weer doorgewandeld. Klik op (meer) voor een fotoverslag van deze schitterende stad. (meer)

2-1 !

Zaterdag 03 juli 2010 @ 11:20

Het regende gisteren pijpenstelen! Heel de dag! Op zich niet eens heel erg zou je denken, kun je lekker foto's uploaden enzo... ja, maar daarvoor moet internet het wel doen. En dat deed het dus weer niet.

's Middags met z'n allen voetbal gekeken! We waren met z'n 9'en van 6 Nederlandse boten: Tin Hau, Liberty, Dribbel, Blue Spirit, Aquaholic en La Luna (wij dus;-)). In het sportcafé zetten ze bij buitenlandse wedstrijden ook het geluid aan dus dat was wel leuk. Je verstaat het Spaanse geratel wel niet, maar het draagt bij aan de sfeer. Alhoewel we 'Van Persie' en 'cornero' er toch al snel uit herkende. Wat een spannende en mooie wedstrijd! Het grappige was dat de drie dames in het gezelschap, naast de Blue Spirit toch wel het fanatiekst waren. We kregen zelfs de vraag "bij welke ploeg hoort die man in het zwart?" We hebben diegene toen maar om bier gestuurd..... Uitgelaten liepen we daarna door de stad terug naar de haven, de bouwvakker met een oranje t-shirt had geluk dat hij z'n shirt mocht houden. Verder geborreld bij de Blue Spirit. Rond half 10 was iedereen eigenlijk wel toe aan wat eten, dus op naar een tapasbar. Het was echt super super gezellig! Ik heb vandaag ook niet eens last van een kater. En nu op naar de wedstrijd dinsdag... volgens mij is het weer dan net goed om hier te vertrekken... grrr....

PS We hebben nu weer internet (voor zolang het duurt) maar ik heb wel foto's kunnen uploaden. Er staan nieuwe bij Frankrijk en de mappen Spanje en Engeland zijn nieuw.

Tilly en Willy

Vrijdag 02 juli 2010 @ 00:00

Eindelijk dan weer een berichtje, jullie gaan het niet geloven, maar ik heb het zo druk! En waarmee? Geen idee!! Volgens mij doen we alles al net zo langzaam als de Spanjaarden hier. ;-)

Gisteren zijn we eerst verkast naar een andere jachthaven. De haven waarin we lagen was duur en voor de helft leeg, een trieste aanblik. De jachthaven waar we nu zijn is ook dichterbij het centrum en erg gezellig. Op dit moment liggen er alweer 4 Nederlanders. Jack en Sef van de Sailing Sjaakie kwamen gisteren gezellig koffie drinken en we hebben ook maar meteen samen geluncht. We kwamen niet uitgekletst. Dat is totaal niet erg hier, want de winkels zijn dicht van 13.00 tot 15.00 uur, dus je kunt een heerlijke siësta houden of lekker lang lunchen. Omdat Etienne niet kon vinden wat het probleem van Tilly was, gingen we op zoek naar de dealer hier in de stad. Daar konden voor de hoofdprijs een nieuwe bestellen of de onze laten repareren. Tja… toch maar even verder gekeken. En dat was maar slim ook, want eenmaal terug aan boord heeft Etienne zich nog maar even over Tilly ontfermd en… het probleem ontdekt: de rotating sensoren waren verschoven. Verschillende test uitgevoerd en het ziet er naar uit dat ze het weer doet! Gisterenavond was het druk verkeer met verschillende skype sessies, maar erg leuk. We moesten opschieten met eten omdat we (weer)gingen borrelen bij Sailing Sjaakie. Het was laat en gezellig!

We hadden gisteren in een watersportzaak ook de prijs opgevraagd van een nieuwe stuurautomaat. Vandaag zouden zij die prijs weten, dus op ons gemak de stad doorgesjokt naar deze zaak. Er zijn veel parkjes en fonteinen in de stad. Je ziet mensen lekker relaxen en genieten. Ja hoor, hij had de prijs € 4.000! Hij had het verkeerde opgevraagd. Nog een keer goed uitgelegd, op de computer aangewezen en ja, hij snapte het . Als we een half uurtje zouden wachten dan kon hij de andere vestiging om een prijs vragen. Wij een ijsje gegeten in het park. Die prijs was beter, maar nog te hoog. Maar, dat dacht hij ook al gedacht en had nog een andere dealer, die had vast een betere prijs. Of we weer een kwartier wilde wachten. Tuurlijk, wij hoeven toch nergens meer heen vandaag. ;-) Die prijs was super! Nog goedkoper dan in NL!! Dus meteen ja gezegd en de stuurautomaat zal zaterdag of uiterlijk maandag hier zijn. Nou willen we niet té enthousiast worden, eerst maar eens kijken of het inderdaad degene is die het moet zijn en op tijd hier is, maar het ziet er goed uit. Tilly krijgt waarschijnlijk een nieuwe collega, Willy.

We hebben daarna nog een tijdje met de jongen in de zaak staan praten. De gastvrijheid en behulpzaamheid in Spanje vind ik echt (tot nu toe en uit eerdere ervaringen) subliem! We hebben meteen ook wat leuke tips voor ankerplekken in de Ria's gekregen.

En dan is het alweer naar de boot, eten en proberen te mailen. De verbinding is echt houtje touwtje. Langzaam en valt veel weg. Jammer want ik wilde nog foto's erop zetten en nog wat mailen. Afgelopen dinsdag stonden we in BN/de Stem, een super leuk artikel. Persoonlijke mailtjes, foto's en het artikel houden jullie dus nog te goed. Hopelijk hebben ze snel internet weer aan de praat hier, mañana mañana...

Met de Tin Hau (aka Sailing Sjaakie) aan de lunch.

Een échte straatartieste!

Golf van Biskaje en La Coruña

Dinsdag 29 juni 2010 @ 22:56

Inmiddels alweer een dag en helemaal gewend, in La Coruña. Vannacht, vanmorgen om 4 uur lieten we het anker vallen voor de haven. Ik was blij. Niet dat de overtocht zo tegen is gevallen, maar ik vond het geen eitje en het is zeker niet mijn hobby. We zijn niet echt ziek geweest, maar als je een aantal daagjes moeilijk kunt eten (omdat je maag toch een beetje protesteert) en slecht slaapt, dan voel je je niet topfit. Zal ik maar zeggen. In die staat waren wij de afgelopen dagen. De wind viel mee, al was het in mijn tweede nachtwacht toch zo’n 18-19 knopen (5 Bft). De lange deining die er liep was ook niet erg, maar daar tussen waren golven die van alle kanten leken te komen en die maakten La Luna tot een Luna-park. Hmm, zou het aan de naam liggen? Toch probeerden we wel elke keer (ochtend, middag, avond) gewoon te eten. Ik heb broodjes gebakken (gewone afbakdingen hoor, nog niet het echte werk) en bami gemaakt. We liepen onze wachtjes; ik had de eerste wacht van 12 tot 4 uur (tja, ik ben toch een avondmens) en Etienne dan van 4 tot 8 uur. Op zich was dit goed. De nachten waren verlicht door de maan, maar het is dan wel stil en eenzaam.


Ik maakte een kop thee en had eigenlijk heel de 4 uur mijn ipod in m’n oren met de Kane, Racoon, de Eagles en Blof. Halverwege de nacht werd het koud en vochtig. Slaapzak erbij en regelmatig rondkijken. Dat rondkijken werd erg saai, want er was echt niets, maar dan ook niets te zien. Tijdens mijn eerste wachtje waren wat schepen en mijn laatste nachtje, maar verder niets! Overdag kwam de zon en werd het een aangenaam temperatuurtje. Gisteren hebben we, zoals ik al schreef, veel dolfijnen gezien. Dat is toch elke keer weer zó gaaf! We raken dan meteen in de knoop, want we zitten altijd aangelijnd in de kuip, omdat we tegelijk naar de punt gaan, haha.


Gisteren rond 11 uur begon ik al aan mijn wachtje, we zouden iets anders lopen omdat we rond 4 uur de haven verwachtte binnen te gaan. Onze Tilly (de stuurautomaat) deed raar, ze sloeg veel te ver uit elke keer. En ja, totdat ze het helemaal kwijt was en gewoon 180 graden rond ging. Dan zit er niets anders op om op de hand te gaan sturen. Het waaide zo’n 12 knopen, pal in de kont, dus geen koers voor de Hydrovane. Maar dat is vermoeiend! Rond 1 uur Etienne al wakker gemaakt, want we kwamen dicht onder land en er gingen allemaal vissersboten weg en andere schepen zaten in de buurt. De AIS gaf steeds een alarm, maar het golfde te erg om én op mijn gemak te kijken wat die schepen deden én te sturen. Ik vind alle solo-zeilers écht vreselijke bikkels hoor!! Het is wel heel indrukwekkend als je in het donker de lichten van land ziet komen. Dat zie je echt al van ver en is heel mooi. De haven en haveninloop van La Coruña is groot. We waren blij toen we om 4 uur het anker lieten vallen. Meteen naar bed, maar door de vermoeidheid en adrenaline duurde het een tijdje eer we sliepen.

Vanochtend rond 11 uur alweer wakker en de haven ingevaren. We lagen vlak naast de Tin Hau (oftwel Sailing Sjaakie) dus daar even gezellig ervaringen mee gewisseld. Na een heerlijke douche en een lekkere lunch waren we de tocht alweer helemaal te boven! Op ons gemak de stad in gewandeld. Wat een grote stad! Maar wat leuk! Zoveel typische Spaanse dingen en die gastvrijheid…geweldig!! De Tin Hau was inmiddels verkast naar een haven in de stad, dus die even een bezoekje gebracht en gezellig gekeuveld. Daar ook andere vertrekkers ontmoet, ik denk dat we hier met zo’n 6 andere vertrekkersboten zijn. Heerlijk op de steiger wat ervaringen gedeeld. Wij zijn daarna de stad weer in gelopen naar een lekkere tapasbar. En wat bleek, Spanje – Portugal! Overal stond de tv aan en de stad was rood gekleurd. Lekker gegeten en de eerste helft gekeken. Gezellig!! Maar na 2 cervezas werden onze benen toch aardig zwaar, dus terug naar de boot.

Hier een redelijke internetverbinding en wat blijkt, we hebben vandaag in BN/de Stem gestaan!! Leuk!!! Wat ongelooflijk al die lieve reacties van mensen die ons ook gaan volgen! Super! Nederland blijft zo dichterbij. En ook als we na een paar dagen weer mail kunnen lezen, wat een reacties van iedereen. Super jongens! Love you!!

Op dit moment zit ik lekker onderuit gezakt dit berichtje te typen, Etienne daarentegen is met een serieuzer klusje bezig. Ôns Tilly! Ze ligt helemaal uit elkaar op tafel. Maar wat het nu is? Het v-snaartje lijkt slap, er zit misschien wat speling op het asje, maar verder is er weinig raars te zien. Het is toch wel te hopen dat we haar weer aan de praat krijgen, of eigenlijk aan de stuur. Anders zit er niets anders op dan hier een nieuwe te gaan scoren. Naast de AIS is dit toch ook een onmisbaar instrument! Inmiddels is het alweer laat, morgen testdag voor Tilly en ik zit in te kakken dus ik ga slapen. Welterusten!

Water, water en nog eens water

Maandag 28 juni 2010 @ 20:31

En golven, golven en nog meer golven. Dat was zo'n beetje de laatste dagen en nachten. En nu eigenlijk nog. Alles wat binnen moest gebeuren was misselijkmakend. Het schip is net zo'n lunapark. En dan mogen we volgens mij nog niet klagen, want we hebben schitterend weer met een windje van 4 bft. De nachten zijn dankzij de volle maan niet donker. Je let op, maar weet niet goed waarop, want net pas diende het eerste schip, na de eerste nacht, zich pas weer aan.

Wat wel super vandaag was, was dat we zo'n drie keer omsingeld waren door dolfijnen! Veel!! Voor de punt zaten er, achter en dan sprongen er 4 tegelijk naast de boot omhoog. Super!!! Ze bleven ook een hele tijd met de boot meezwemmen en spelen. Het Dolfinarium is er niets bij. Net na het eten kwam er nog een hele grote dolfijn langs, wel zo'n 4 meter. Vlak waar ik zat kwam hij omhoog naast de boot.

Ik ga nu weer snel naar buiten, want anders komen mijn noodless weer omhoog. Maar ik wilde mijn trouwe fans niet teleurstellen ;-). We verwachten morgenochtend heel vroeg, zo rond 4 of 5 uur in La Coruna aan te komen. Jullie zullen het zien op ons positierapport, want dan gaan we eerst slapen en volgt morgenavond ofzo wel een langer verslag met de foto's van de dolfijnen.
Adios!!!
-----
At 28-6-2010 17:42 (utc) our position was 44°04.56'N 008°01.59'W

Eerste mini-oversteek

Zaterdag 26 juni 2010 @ 22:59

Vanochtend nog even de weerkaarten gecheckt en het zou eigenlijk het gunstigste zijn om vandaag al te vertrekken. Dus...dat dan maar doen. Vanochtend alles opgeruimd en eten voor de komende dagen bij de hand. Nog even vers groente en fruit en vlees gehaald. Wat zijn wij in Nederland trouwens verwend wat dat betreft! Het vlees is aan de prijs en minder keus als bij ons.

Nog even een paar emails verstuurd (houdt BN/de Stem in de gaten begin volgende week)en nog een laatste 'bunker'douche.

Rond vier uur voeren we naar de tanksteiger waarna we even later koers zette naar het grote water. Inmiddels zijn we al wat uren en mijlen verder.Hebben we gegeten en ik al wat 'voor'geslapen. De eerste uren konden we lekker zeilen, maar nu draait de motor alweer eventjes. Als er bomen waren, dan was het zogezegd bladstil. Nu is het meer waterstil of golfstil. Het is net een spiegel die heel rustig golft met grote lange golven. We zagen net een schitterende zonsondergang en nu is het uitkijken naar de maan. Gisteren was het volle maan, dus als het goed is heb ik een mooi lampje vannacht.

Nog even met z'n tweeen en daarna gaat Etienne slapen en loop ik de eerste wacht. Spannend!
-----
At 26-6-2010 20:24 (utc) our position was 47°54.89'N 005°15.58'W

Bootschappen en wasdag

Zaterdag 26 juni 2010 @ 00:34

Meestal hebben we een rustdag als we een dag in de haven blijven liggen. Nou, vandaag niet! Vanochtend eerst het stadje verkent of er een goede supermarkt was om te 'bunkeren' voor de oversteek. Ik ben helemaal verliefd op Camaret sur Mer! Wat een schattig plaatsje. Het is een dorpje wat tegen een berg is gebouwd, rond een natuurlijke kom waarin bootjes liggen en langs de pier is de haven voor bezoekers. De kom valt gedeeltelijk droog, dus je ziet verschillende bootjes droogvallen. Langs het water, dus rond de kom zijn de restaurantjes, winkeltjes en terrasjes. Loop je een zijstraatje in, kom je in een labyrint van smalle straatjes en steegjes, vol met exposities van allerhande kunstenaars. Waanzinnig leuk! En huisjes gebouwd uit grote stenen, echt nog authentiek. De sfeer die er hangt is relaxed en toch bruist het ook een beetje.

Wij waren niet relaxed vandaag. Er is een grote Super U (supermarkt) dus we konden inslaan. Terug naar de boot en ons steekkarretje met krat gehaald. Toen weer terug. Het is best een aardig loopje, zeker twee kilometer. Bier ingeslagen, cola, water en blikken. Allemaal op het karretje en mijn rugzak vol. Weer terug. En dat alles in de zengende hitte! Het was vandaag warm, geen zuchtje wind. Maar ik snap ook wel dat we niet mogen klagen… het is mooi weer en een volgende keer als we gaan inslaan is het misschien nóg warmer. De mensen keken wel naar ons, met een karretje vol bier, cola en water over de boulevard en ik krom van de zware rugzak sjokkend achter Etienne. Zij dachten vast dat we een feestje gingen bouwen. ;-)

Morgen weer terug voor verse groenten en fruit, vlees en brood. Dan hebben we onze boot vol voor een tocht van een paar maanden geloof ik. Verhongeren zullen we dus niet tijdens de oversteek van Biscaye, die waarschijnlijk zo'n drie dagen gaat duren. Of misschien nu wel langer omdat we wéér dieper in het water liggen.

En vandaag was het ook wasdag op de La Luna. Dat is, naast afwassen, echt een van de klusjes die ik niet graag doe! De wasmachines waren erg ver weg en duur, dus maar op de hand. Vanochtend de was in een tonnetje, emmer en bak (ja, zoveel was het!) en maar even laten staan. Toen we terugkwamen van het sjouwen met het karretje, was het uitspoelen van de was op de steiger eigenlijk niet eens zo'n vervelend klusje… van het spattende water koelde je lekker af. Alles hangt nu aan een geïmproviseerde waslijn te drogen. Het is nu met de was helemaal een 'vertrekkersschip'. ;-)
-----
At 25-6-2010 21:29 (utc) our position was 48°16.76'N 004°35.35'W

Bunker douchen

Vrijdag 25 juni 2010 @ 00:03

Ik was vandaag heel de dag in de veronderstelling dat het woensdag was. Pas toen onze Nederlandse achterburen zijn schotel voor de tv (om voetbal te kijken natuurlijk!) op de steiger ging stellen, kwam ik erachter dat het al donderdag was. Wat gaat de tijd toch snel!

Na weer een zeilloze, maar super zonnige dag, liggen wij inmiddels in Camaret. Een klein plaatsje in de buurt bij Brest. Morgenochtend even kijken of de supermarkt alles heeft en zo ja, dan vertrekken wij vanaf hier naar La Coruna, Spanje. Het haventje is knus en klein. Het stadje weet ik nog niet, maar de douches waren al een hele belevenis!

Etienne had 2 euro munten gekregen bij de havenmeester(es) omdat die nodig waren voor de douches. De haven ligt op het eind van een pier en op deze pier staat een fort en een aantal bunkers. In één van die bunkers zitten de douches. Zodra je ondergrond gaat is het net alsof je de douches van de Duiters tijdens de bezetting in loopt! Oud, laag en donker. Heel bijzonder. Nou had ik de Engelsen op de steiger al gehoord over dat het niet ging met 2 euro munten, maar ja, waarom gaf de havenmeester(es) ze anders? Ik het douchehokje in, ja hoor, er hing een kastje waar je geld in kon stoppen. Ik zei al dat het oud was, nou de douche hokjes waren ook voor kleine smalle Duitsers. Dus ik me uitgekleed en alles zo goed als het kon aan 1 haakje gefrommeld achter het kleine schotje zodat het droog zou blijven. M'n tas ging er niet meer aan, maar kon nog net op het kleine plankje, naast mijn shampoo, cremespoeling en doucheschuim. Ik m’n 2 euro muntje in de aanslag…. Zit er een, tja hoe leg je dat uit? Je moet het muntje omhoog schuiven in een sleuf op het kastje en dan zou het vanzelf het kastje invallen. En ja, dat ging dus niet. Ik gekeken, gevoeld, ja, er zat toch echt een opening in. Sta je dan, klaar om onder een heerlijk warme douche te springen, krijg je die munt er niet in! De moed zakte in mijn teenslippers! Na herhaaldelijk proberen bedacht ik me de conversatie van de Engelsen weer… geen 2 euromunten. Ik m’n spijkerbroek en shirt aangeschoten en naar buiten. Alles afgezocht in die bunker, zit er een ruimte met een grote bank en een telefoon. Daar hangt aan de muur een oude elektriciteitskast, tenminste zo zag dat ding er op het eerste gezicht uit. Er hingen wat vervaalde, uitgelopen en half geschuurde briefjes op met kreten als ‘jetons’ en ‘2 euro’. Ik beter die kast bestudeerd. Wat blijkt…. Je moest daar je 2 euro munt instoppen en dan kwam er een speciale penning uit, die dan weer in het kastje in je douche paste. Whaaa!!! Toen de douche eenmaal aanging was hij zalig, maarre… zou dit ook iets met de Franse slag te maken hebben?

En speciaal voor Emily een idyllische foto. De zonsondergang vanaf onze ankerplek in Roscoff gisteren.

'Lezersvragen'

Woensdag 23 juni 2010 @ 23:22

Na een heerlijke rustige en stille nacht op de rivier eerst gaan tanken in Treguier. Dat is nu wel nodig met al dat gemotor, want het blijft windstil. Vandaag naar Roscoff ook, al hebben we ook even kunnen spinnakeren.

Driemaal is scheepsrecht zeggen ze toch? Nou, dat geldt toch echt niet voor ons visavontuur III. Etienne heeft gezegd dat er vanaf nu andere technieken in gezet gaan worden. Ik ben benieuwd waar hij het harpoengeweer heeft verstopt. Offe... zou hij de blikopener bedoelen?

Omdat ik verder weinig te vertellen heb zal ik een paar 'lezersvragen' beantwoorden.
Hoe ver kunnen jullie op een dag varen? Wij gaan uit van een gemiddelde snelheid van 5 knopen per uur. Meestal zitten we meer op de 6 knopen, maar behouden rekenen is niet verkeerd, dan valt het altijd mee. Dus 5 knopen per uur, dat is ook 5 nautische mijlen per uur. We maken nu nog 'dagtripjes', dus dat we 's avonds in een haven liggen. Vandaag was bijvoorbeeld zo'n 49 mijl. Maar van Fécamp naar Cherbourg was 80 mijl, dus reken maar uit. Dat was een lange dag.

Gaan jullie op tijd naar bed? Nou nee, ik ben zowieso al een avondmens, maar je zult het niet geloven, maar we komen tijd te kort. Wanneer je eenmaal in de haven of voor anker ligt zijn er nog een aantal dingen te doen die je niet tijdens het varen doet. Vanavond bijvoorbeeld lieten we net na 8'en het anker vallen. We hadden nog niet gegeten omdat we rond etenstijd een stuk invoeren waarbij je goed op de ondieptes moet letten dus de navigatie in de gaten moet houden. Nou, dan is het na 8'en nog eten, afwassen, we moesten de dieselkannen (konden vanochtend alleen in jerrycans tanken ivm de diepte bij de tanksteiger) nog legen in de tank, route voor morgen plannen, skypen met mijn broertje en dan is het weer elf uur als ik een berichtje aan het maken ben. Wij liggen dus laat in bed en slapen eigenlijk alleen uit als we in een haven blijven liggen.

Hoe gaat het nu met jullie? Het gaat goed! Het is wennen. Je zit ineens toch 24 uur bij elkaar en dat wordt langer dan een 4 weken durende vakantie. Daarnaast komen er veel emoties kijken, bij het afscheidnemen en alles loslaten, van je werk tot je huis, je vaste stek en je leven wat je al jaren zo leefde. Ook het leven aan boord is gewoon wennen. Je hebt maar een beperkte leefruimte en heb je iets anders nodig dan normaal, moet een gedeelte van de boot op z'n kop. Ik merk dat ik veel slaap en droom en nog erg los moet komen van de mensen, mijn werk en Nederland. En dat gaat de ene dag gewoon makkelijker dan de andere dag. Als het een heerlijk zonnige dag is, heb ik het meer naar mijn zin, dan dat ik ziek in het gangboord lig ;-). Dan denk ik echt wel 'waar beginnen we aan'. Ik ben dan ook erg blij met de mailtjes en reacties van iedereen. Maar merk zeker dat we over het algemeen meer in ons ritme komen. Ook zijn we sinds gisteren op 'nieuw terrein' (inderdaad Linda, goed opgemerkt!). De afgelopen vakanties waren we al tot en met de Kanaaleilanden geweest, dus dan is het allemaal nog bekend. Nu zie je nieuwe stukken, moet je nauwkeurig de almanakken uitpluizen en de getijde stromen goed bekijken. En dat is echt hartstikke leuk! Dat alles geeft mij afleiding om meer los te komen en meer te gaan genieten.

Zwemmen en visavontuur II

Dinsdag 22 juni 2010 @ 23:38

Het was een idyllisch dagje! We vertrokken bij Guernsey met een stralende zon, zonder een zuchtje wind. Wij trokken de eerste rimpeltjes in het water dat als een spiegel was. Weer een dagje motoren dus. Aangezien Tilly een waardevol bemanningslid is en zij heel de dag heeft gestuurd, was het voor ons erg rustig. Tilly is onze stuurautomaat. Ik heb eens een psychologisch onderzoek gelezen waarin beschreven stond dat mensen die een arm sociaal leven hebben, dingen namen gaan geven. Nou, dat blijkt inderdaad wel bij vertrekkers. Veel dingen hebben namen aan boord. Ook bij ons, al kan ik me nu niet echt sociaal arm noemen eerlijk gezegd....

Maar het is dan dus erg rustig omdat we zelf niet hoeven te sturen en alleen maar hoeven op te letten. Je kunt dan andere dingen gaan doen. Zoals het Yoga-magazine lezen of vissen. Etienne heeft heel de ochtend gevist met als resultaat: paravaan en haakjes + lijn kwijt, 3 uur lang een andere haakstelsel uit de klit halen en uiteindelijk na 5 uur niets gevangen. Zover visavontuur II.

Lang heeft hij zich daarna niet hoeven te vervelen, want ineens kwam er een hoop rook uit de uitlaat! Motor uitgezet en alles nakijken. We waren al een tijdje door velden van zeewier aan het varen, ontwijken was geen optie. De motor zuigt dan dat zeewier aan. Wat doe je? Ja, je gaat te water om het uit de aanzuig te trekken. Ik heb mijn duikpak meegenomen, maar weet niet waar ik moet zijn onder de boot. Dus ja, dan Etienne maar te water. In z'n zwembroek. Nou geen medelijden krijgen! Hij wilde zelf geen nieuw pak. Ik quote: "Ik ga alleen maar te water als het warm is!" En op zich klopte dat nu ook wel eigenlijk.... alleen was de buitentemperatuur vandaag erg warm, het water niet.... Maar het was zo gebeurd en we konden weer verder.

We liggen op dit moment in Tréguier op de rivier. Heerlijk rustig voor anker onder een kasteel. Het invaren was een hele happening, want je moest van boei naar boei en rond een groene ton en dan aansturen op een toren. De aanloop is namelijk tussen rotsen door. Maar eenmaal in de rivier is het prachtig! Idylisch! Net een schilderij. Heel groen, mooie huizen op een helling. Tijdens het eten ging de zon achter het kasteeltje onder. Genieten!!!

Maandag 21 juni 2010 de première van de film ‘Etienne en Denise op wereldreis’

Maandag 21 juni 2010 @ 23:25

Na de voorpagina van de Moerdijkse Bode, de ‘Ik ben-rubriek’ in DS NL is vandaag in première gegaan; de film over ons vertrekweekend!
Producer: Tonny van Ham
Geluidsman: Frank Jansen
Co-producer: Monica van de Hel
Special effects: Herman van de Hel
Starring: Etienne Verschoor en Denise Baremans, wij dus ;-)
Bijrollen: Frits en Gerda Verschoor, Ronald en Marianne van de Wolf, Rob en Lilian Weeda



Echt super leuk om de beelden weer terug te zien van een super gezellig weekend! Een weekend wat ons vertrek leuker maakte, maar zeker ook moeilijker. Super film Tonny, Bedankt!!

Gisteren zijn we van Cherbourg naar Alderney gevaren. Een bumpy and splashy ride, zouden de Engelsen zeggen. ’s Middags lekker op Alderney rondgelopen en vanochtend van Alderney naar Guernsey waar we nu zijn. Inmiddels ook al weer wat rondgestapt op dit eiland. Rondom Alderney en Guernsey (eigenlijk vanaf Cherbourg) lopen hier heftige stromen, dit kan oplopen tot zo’n 6 tot 8 knopen. Hierdoor heb je rare golven en kolkende massa’s. Als je niet ziek bent( ;-)) een heel machtig gezicht.

Hier zijn de zeilers merendeel Fransen en Engelsen, op dit moment zie je nog maar weinig Nederlanders. Maar eigenlijk is het ook leuker met de Fransen en Engelsen, want het is elke keer weer een waar spektakel dat afmeren en wegvaren. Zeker die Fransen zijn super eigenwijs; dan legt de ene een touwtje vast, loopt de ander er daarna heen en doet het gewoon overnieuw. En echt waar, zijn ze met z’n vieren dan wordt het lijntje vier keer overnieuw vastgeknoopt! De Engelsen zijn over het algemeen wat ouder. Die plannen dan heel de afvaart van te voren, touwen worden zo vastgemaakt dat ze makkelijk los te trekken zijn en iedereen weet wat zijn/haar taak is. Je kunt hier ook films van maken die zeker zo leuk zijn als die van Mister Bean!

Toch een feestdag

Zaterdag 19 juni 2010 @ 21:34

Vanochtend stond ik op met een rotgevoel. Vorig jaar hier in Cherbourg kregen we slecht nieuws; een lieve vriend belde ons om te vertellen dat hij kanker had. Ik weet nog dat we gingen lunchen en eigenlijk alleen stil tegenover elkaar zaten. Ook is het vandaag de datum dat vier jaar geleden mijn lieve paps overleed. Ik had dus een paar donkere wolkjes boven me vanochtend. Wat doe je dan? Je kunt er de hele dag in blijven hangen. Maar toen dacht ik aan de Blauwe Pinquin. Zij zijn ook op wereldreis en tijdens de oversteek vieren ze voor, weet ik weet wat, een feestje. Dus dacht ik…. dat kunnen wij ook doen! Met onze lieve vriend gaat het super goed en mijn paps zou ook willen dat we genieten: ik drink vanavond gewoon een extra wijntje op beiden! We zijn de stad ingelopen, hebben lekker op een terrasje gezeten én zelfs een ijsje gegeten! Ik heb net ook een feestmaal gekookt: saté met satésaus, heerlijke salade en gebakken aardappeltjes. En dat alles met een lekker wijntje, tijdens een stralende zon vandaag!!

Daarnaast heeft ook NL weer gewonnen van Japan! Dat kwam zeker ook een beetje door onze steun: een spandoek, bungels, oranje t-shirt, oranje drinkglazen, oranje ioon en oranje kussens. En niet te vergeten, mijn tenen vandaag!!



Zoals jullie merken zijn wij gek op saté. Heeft iemand nog lekkere tips voor de marinade… ik houd me aanbevolen!

** Er staan ook weer nieuwe foto's bij Frankrijk in het fotoalbum. Blijft de internetverbinding zo snel komt er ook nog tekst bij vandaag...anders wordt dat een andere keer.

Cherbourg

Vrijdag 18 juni 2010 @ 22:43

Vanochtend in alle vroegte vertrokken naar Cherbourg. Zo waaide het nog bijna 5 bft vanochtend (in de goede richting, dat wel) rond de middag moest de motor weer aan. Toen haalde we de 2 bft amper. Maar verder klagen we niet over het weer: het is droog, overwegend bewolkt en als de zon erdoor komt warm.

Voor degene die precies gekeken hebben bij ‘laatste positie’…. dat klopt toch echt wel! Wij liggen inderdaad ‘midden’ in de haven voor anker. Ligt prima, legaal en we besparen zo havengeld uit voor alleen maar slapen in een haven. Morgen gaan we de haven in en blijven een dagje Cherbourg. Rond de middag dus een pub zoeken voor de wedstrijd!!!

Verder weinig nieuws. Je wordt toch stiekem moe van zo’n hele dag varen, dus nog een biertje en dan slapen. Trusten!!!

Soort van vertrekker-gevoel

Donderdag 17 juni 2010 @ 22:20

Ik voelde me vandaag voor het eerst een soort van vertrekker. Ik heb vanochtend namelijk heel de punt (2 m3) gereorganiseerd zodat we een krat over hebben voor het groente en fruit. En vanmiddag ben ik achter het naaimachine gekropen. Jawel, achter het naaimachine. Ik had nog een uitstaand klusje, de gordijnen maken. En omdat het vandaag weer te hard waaide om verder te gaan en ik het lopen wel even gezien had, ben ik dat maar gaan doen. Ik heb een gordijn af. Een andere keer de andere kant en dan kunnen de drukkers erop en op het raam. Door dit klusje besefte ik dat we nu echt aan boord wonen, het was even niet meer het vakantiegevoel.... want ik ga in mijn vakantie écht niet een middag binnen zitten om gordijnen te maken;-)

Vlieger

Woensdag 16 juni 2010 @ 22:43

We liggen ook vandaag nog in Fécamp verwaaid. Het was geen verkeerde beslissing om te blijven liggen, want het waaide heel de dag nog redelijk hard! Ik ben benieuwd of het morgen wel goed weer is om te vertrekken….

Etienne was gisterenavond nog een rondje gaan lopen terwijl ik achter de laptop zat. Had net mijn stukje geplaatst komt hij met veel herrie binnen zetten. Herrie van, wat ik dacht, een tas. Maar het bleek een grote vlieger! Op de boulevard hing deze in een lantaarnpaal. Alles zat goed in de knoop en er zijn een paar touwtjes kapot, maar verder heeft de vlieger geen averij opgelopen. Wel leuk, want als we verwaaid liggen kunnen we ook eens gaan vliegeren.



Gisteren overdag de pieren opgelopen om naar de zee te kijken. Daar zagen we de golven en waren we blij dat we in een haven liggen. Een heel eind de heuvel opgewandeld en genoten van het uitzicht. ‘s Middags naar de McDonald’s geweest; ‘lekker’ geluncht en gratis internet. Even geskyped met de moeders, dat gaat beter dan met de internetverbinding in de haven. Met teruglopen waren ze in de haven testen aan het doen met een racezeilboot. Hij werd gewogen en plat gelegd in het water.

Vandaag zijn we de andere kant van de rotskust gaan verkennen. Fécamp, en eigenlijk alle dorpjes hier aan de kust, liggen in een soort dal tussen hoge rotskusten. En dat geeft bovenop schitterende uitzichten. Helaas was het pad wat we wilden gaan lopen niet heel langs de kant, maar meer tussen weilanden door, dus niet heel interessant. Teruggelopen over het strand. Ze hebben hier een kiezelstrand, met als gevolg dat ik met een kilo’s zwaardere rugzak terug aan boord kwam. Een van de stenen is wel heel bijzonder, die is hol van binnen, met allemaal doorschijnende kristallen erin. Het lijken wel mini bergkristallen. Echt super mooi!!

Verder weinig spectaculairs over vandaag…. de stronttank loopt nog steeds door.

Taakverdeling

Dinsdag 15 juni 2010 @ 22:48

Aan boord van de La Luna geldt een taakverdeling. Sommige taken vallen erbuiten, maar sommige taken horen bij de Captain, andere bij de First Officer. Jawel, ik ben First Officer! Eerst was ik gewoon crew. Maar omdat het de Captain beter uitkwam dat ik First Officer werd, heb ik promotie gehad (nee, verdient had ik het nog niet, zegt hij ;-). Het is namelijk zo, als de Captain niet aan boord is, heeft de First Officer het voor het zeggen. En dan heeft de Captain van de La Luna blijkbaar toch liever dat ik dat dan ben, dan dat een andere Captain het voor het zeggen krijgt hier aan boord.

Maar ik ging het hebben over de taakverdeling. Deze staat nog niet geheel vast en al varende weg worden taken verdeeld. Soms omdat de Captain de juiste skills heeft of soms omdat het de First Officer gewoon beter ligt. Het aanmeren is echt een skill van de Captain, dus om het schip krasvrij te houden bemoeit de First Officer zich daar niet mee. Maar als er iets gezocht moet worden, dan is een enkele vraag aan de First Officer genoeg, want die weet blindelings waar alles ligt (skill van de First Officer is lijstjes). En zo zijn er nog een aantal taken duidelijk verdeeld.
Er is alleen één taak (althans, nu is het er nog maar één, gaande reis worden het er misschien wel meer) die elke keer discussie behoeft. De stronttank, of in normaal Nederlandse termen, de vuilwatertank. Deze is aan boord en dat is prima, totdat… hij verstopt raakt. En helaas gebeurt dat, gelukkig niet vaak, maar wel eens. Voor geïnteresseerde: de wc loost in de tank en die staat open naar buiten.

Je kunt je voorstellen dat als deze verstopt zit, dit een vuil klusje wordt waar een reukje aan zit. Nou, de stronttank-discussie heeft ook altijd een reukje… want volgens de First Officer is het zo dat overeen is gekomen dat de Captain de technische klusjes heeft. Dus de stronttank behoort tot de Captain’s taken en deze hoeft zich dan niet met het shoppen (van ‘bootschappen’) bezig te houden. Soms vind de Captain dit een prima overeenkomst, maar zodra de stronttank verstopt zit, gaat Captain weer in discussie. Gelukkig snapt Captain dat muiterij ook niet alles is (Captain kent de film ‘Muiterij op de Bounty’), dus kiest nog elke keer drollen voor z’n geld en ontfermt zich over de tank. Vandaag was dat terwijl de First Officer aan het koken was….. wat is er mis met deze taakverdeling?

Fécamp

Maandag 14 juni 2010 @ 21:43

Vanochtend heel vroeg vertrokken om voor de wind en de voetbalwedstrijd in Fécamp te zijn. Helaas de wind liet het vandaag weer dusdanig afweten dat we te laat voor de voetbalwedstrijd waren. Gelukkig trok het Nederlands elftal zich er niets van aan en won gewoon ;-). Gelukkig waren we wel ruimschoots voor de harde wind in de haven. Op zich was het wel een prima dagje op zee. Ze geven voor de komende dagen harde wind op, dus we verwachten hier nog wel even te blijven. Op zich niet verkeerd, kunnen we lekker rustig aan doen, uitslapen en een wasje draaien. Helaas is de internetverbinding die ze hier hebben slecht en langzaam, dus skypen gaat moeizaam tot niet. Morgen toch maar de McDonalds opzoeken (met gratis WiFi) ;-)

Visavontuur

Zondag 13 juni 2010 @ 23:27

Het was vandaag geen dag voor zeilers. Althans niet voor zeilers die de koers hadden van Boulogne sur Mer naar Dieppe. En niet voor zeilers die er een hekel aan hebben om ‘motorbootje’ te spelen. We voeren de haven uit met 5 knopen wind tegen, een kleine 2 beaufort, en het is heel de dag niet meer geweest. De zee was dan ook als een spiegel! Wij hebben er (nog) geen problemen mee om dan ‘motorbootje’ te spelen en tuffen gewoon heel de dag relaxed naar Dieppe. Het rustdagje gisteren heeft ons goed gedaan en je merkt meteen dat het energie niveau hoger is dan de andere dagen.

Zo gaaf, we hadden vandaag een paar dolfijnen bij de boot!!! Echt zó dichtbij dat je de beschadigingen op de rug en vin kon zien. Etienne riep mij en toen ik over de reling stond te kijken hoe en waar, schrok ik omdat ze zo dichtbij omhoog kwamen! Ze speelden wat achter de boot in het schroefwater en sprongen dan naast de boot omhoog. Geweldig!!! We hebben er zeker 3 gezien, maar later zagen we er een aantal wegzwemmen, terwijl er nog twee bleven spelen. Dus het zijn er een paar meer geweest. Toen ze wegzwommen konden we door de vlakke zee, ze nog ver zien springen. We hebben geprobeerd wat foto’s te maken, maar ze zijn zo snel en ons fototoestel is zo langzaam…..



Maar met iets meer energie op zo’n stille dag. Wat ga je dan doen? Kijken of we een eerste vis kunnen gaan vangen! Degene die ons iets beter kennen, weten dat vissen voor ons een heel nieuw hoofdstuk is. Dat hebben we nog nooit gedaan, een ontgonnen gebied. Er staan inmiddels al hele champagne flessen op de eerste grote tonijn… maar zover is het nog niet. De hengel tevoorschijn gehaald. Hij was al uit de verpakking hoor, zo erg is het niet. En dan de volgende paragraaf, welk haakje hang je eraan? We hebben inmiddels een heel arsenaal aan verschillende blinkertjes, grote vissen en evenzo grote haken. Van verschillende mensen van alles gehad. Etienne pakte natuurlijk het leukst en fleurigst uitziende visje, met redelijke haak. Toen ik vertelde dat je vangt in verhouding van de grote van de haak, zijn we maar overgestapt naar wat kleinere haakjes. De verpakking gaf aan: ‘haring en zeebaars’. (Volgens mij een setje van jou Marc!) Ik moest alweer lachen, want we lusten beiden geen haring, dus het was niet te hopen dat we die zouden vangen. Frits had daar waarschijnlijk anders over gedacht. De sliert aan haakjes en glimdingen ontward, aan de hengel en overboord. En dan begint het leukste… het wachten. En jawel! Ergens halverwege de middag hadden we beet! We zagen iets springen aan de lijn. Binnenhalen!!! En daarbij moet het mis zijn gegaan, want eer alles binnen was, zat er geen vis meer aan. Ik haalde stiekem opgelucht adem…. het fileren blijft me nog even bespaard!

Wat eten we vandaag?

Zaterdag 12 juni 2010 @ 21:04

Vandaag een dagje in Boulogne gebleven. Het waaide nog redelijk en we waren eigenlijk wel toe aan een rustdagje. Dus weinig tot niets gedaan; boodschappen en door het stadje geslenterd. Het weer is hier prima, een zonnetje en niet te warm.

Omdat we weinig gedaan hebben ook niet veel te melden vandaag. Sommigen zijn nieuwsgierig naar wat we eten aan boord en of we goed kunnen eten. Nou, eergisteren speklapjes met aardappeltjes en doperwten gegeten, gisteren heb ik saté gemaakt met rijst en natuurlijk saté saus. Vandaag hebben we een (Frans) biefstukje gegeten, met gebakken aardappeltjes en salade. Dat gaat allemaal prima op mijn 3-pits gasfornuisje en het is grappig om in de supermarkt op zoek te gaan naar lekkere dingen. Het eten aan boord is dus geen probleem!

Er staan ook weer een paar nieuwe foto’s in de albums van België en Frankrijk.

Boulogne sur Mer

Vrijdag 11 juni 2010 @ 23:33

Vanochtend met een dikke 5 (beaufort) de haven uit. Het was weer raak. Dikke wolken pakten samen boven ons hoofd en de wind gierde door het wand. Gelukkig liet de regen het afweten. Alles was nog hartstikke nat van gisteren, de kussen dreven gewoon. Een eerste rif in het grootzeil (dan heb je minder oppervlakte van zeil staan) en de genua gereefd stampend op weg naar Boulogne. Inmiddels ben ik al wat meer ingeslingerd (inderdaad Joyce, zo heet dat) en had vandaag nergens last van. In de loop van de dag veranderde het weer gelukkig meer naar wat het weerbericht had gezegd: windkracht 3 tot 4 met opklaringen. We hebben zelfs nog een paar uur zon gehad, zodat alles weer kon drogen. Wat ik altijd zo opmerkelijk vind, is dat zodra de wind afneemt, je de golven gewoon minder ziet worden! We hebben vandaag een dolfijn gezien! Levend dit keer. Maar hij (of zij) was te snel voor de camera.

Nu liggen we in Boulogne sur Mer. We dachten de voetbalwedstrijd Frankrijk – Urugay hier (in Frankrijk) te kijken, maar het was wel erg stil in de jachtclub. Dus de uitslag maar opgezocht op internet.

We hebben ons gisteren aangemeld bij Zilte Wereld. Een onderdeel van Zilt. Als je hier klikt dan zie je de wereld met alle boten, uit België en Nederland, die voor langere tijd onderweg zijn. Vandaag liggen we naast een man die ook al een keer naar de Carrieb is overgestoken en in de sluis in Veere sprak ik de vader van een mede-vertrekker. Zo bijzonder is het dus helemaal niet wat wij gaan doen! Haha. ;-)

Met z'n tweetjes

Donderdag 10 juni 2010 @ 22:09

Je hebt dagen en dagen. Vandaag was bijvoorbeeld ook weer een dag. Maar niet zo'n geweldige.

Vanochtend afscheid genomen van Frits en Gerda. Wat is dat afscheid nemen toch k&^$@! Vreselijk! Als het allemaal goed gaat zien we elkaar over een paar maandjes al weer, maar dan nog. Dat maakt het voor nu toch niet minder erg.

En dan zijn we ineens met z'n tweetjes op zee. Nou, 'met z'n tweetjes'... dat is erg subjectief, want er waren baggerschepen, andere zeilboten, zeemeeuwen, een dood dolfijntje(!) en golven. Veel en hoge golven vandaag. Nou ja, ik overdrijf... niet heel hoog, maar wel vervelende. We lagen te draaien en te stampen, met als gevolg dat de vissen mij weer dankbaar zijn omdat ik ze gevoerd heb. 's Middags begon het ook flink te regenen! Ik heb heel de dag binnen in de stuurboord kooi gelegen. Ben nog wel even buiten geweest toen we bezoek kregen van de Belgische marine met hun helikopter. Zij dropten een paar stoere belgen in het water en pikten ze later weer op. Leuk om te zien! Maar blij dat ik het niet was. ;-)

We liggen nu in Duinkerke, aka Dunkerque, in Frankrijk. Het weer is er niet beter op geworden en zoals ik net hoorde op de radio is het voor morgen nog maar afwachten. Snel door naar het zuiden, alhoewel ik van Ella en Erik van de Vrijheid begreep dat het daar nu ook koud is....

Humeur

Donderdag 10 juni 2010 @ 00:23

Vanochtend vertrokken naar Oostende. De Zeester ging weer met ons mee. Het was ook zeer rustig op zee. Totaal geen wind, maar wel veel regen. Wat wij vaak doen dan, is de muziek keihard aanzetten op de buitenspeakers. Ik zing dan uit volle borst mee. Het voordeel is dat er bij regen en geen wind weinig scheepvaart is, dus niemand die me hoort. Vandaag had de Zeester er ook niets van meegekregen... typisch terwijl ik in mijn gele zeilpak (á al yellow submarine) toch aardig heb staan swingen. ;-) Ik heb namelijk de CD part II opgezet die ik van mijn collega's heb gekregen. Ik heb mee gebléérd op de Magarena, Walk on water, November Rain en natuurlijk Het Kleine café aan de haven. Heerlijk! Goed voor mijn humeur!

In Oostende geshopt. Nee, niet voor mij dit keer. Echt waar!! Spijkerbroeken (jawel 2 stuks) voor Etienne. Vanavond heerlijk uit eten geweest aan de boulevard. Onze laatste avond met Frits & Gerda, want wij gaan morgen door en zij gaan naar binnen naar Brugge en Gent. Ik zal morgen CD part I maar opzetten....zal wel nodig zijn voor mijn humeur.

Shell en België

Dinsdag 08 juni 2010 @ 20:55

Nee, Shell gaat geen pompen openen in België én nee, Shell heeft geen olieveld gevonden voor de kust van Zeebrugge. Ik heb vanochtend alleen heerlijk gekletst met twee lieve collegaatjes. Het was weer erg lachen en ik ben weer op de hoogte van de laatste roddels. Dat was even erg leuk en deed me goed! Daarnaast staan wij in het personeelsblad voor Shell in Nederland en dan in het katern voor Shell Moerdijk en Pernis.


Klik hier om het artikel te downloaden.

Vanmiddag vertrokken naar Zeebrugge. De Zeester ging met ons mee. Het was rustig weer, maar ook écht wisselvallig. We hebben zon gehad en vette regenbuien. De eerste reis voor Frits en Gerda met de Zeester op zee! Dit hebben we in de haven gevierd met champagne.



Vanochtend heb ik nieuwe foto's geplaatst bij 'Voorbereidingen' en 'Nederland'. We moeten nog even uitvinden wat de beste manier is, want ze zijn door het verkleinen toch wat wazig. Maar we willen ze ook niet te groot uploaden. Dus zo is het net als bij zoveel dingen momenteel, nog even uitzoeken wat de beste manier is.

Wéér tranen

Maandag 07 juni 2010 @ 20:12

Gisteren doorgevaren naar Middelburg. Niet ver, maar met al die regen lang genoeg. Sommigen van ons waren nat tot op d'n onderbroek! ;-)

Zoals heel het weekend al ging, gezellig koffie gedronken bij Gerda. Ik geloof dat we haar wel tig pakken koffie schuldig zijn; elke keer met z'n achten aan de koffie op de Zeester! Later op de middag trokken de wolken wat open en zijn we Middelburg gaan bekijken. We waren te laat voor de stadswandeling helaas, dus zelf maar een beetje rondgelopen. Na drie keer rondje markt besloten op zoek te gaan naar de chinees. Dat was een prima keus. 's Avonds nog even wat nageborreld bij ons en zo werd het uiteindelijk toch weer laat.

Vandaag zijn de Zeester en wij vertrokken naar Vlissingen. Dit had als consequentie dat wij weer afscheid moesten nemen van lieve vrienden! Ik vond het vreselijk moeilijk omdat we zo'n intens gezellig weekend met elkaar hebben gehad.... Afscheid nemen blijft gewoon @&X*&~%^! Ik kijk er nu al naar uit dat ze ons over 3 jaar weer opvangen. In Duinkerke heeft Frank beloofd.;-) Ik ben de rest van de tocht niet echt spraakzaam geweest. Frits en Gerda zijn nu nog bij ons, maar het besef dat we echt weg zijn en het met z'n tweetjes moeten gaan klaren komt steeds dichterbij. Dit gaat goedkomen, maar na zo'n gezelligheid van een avond 12 man en een paar dagen met z'n achten, lijkt dit erg eenzaam.

In Vlissingen eerst boodschappen gedaan en toen de stad in. Heerlijk aan de zee gezeten, je rook het zoute water. Ik kijk er naar uit om morgen de zee op te gaan! De Zeester gaat misschien mee naar de Belgische kust dus dat is gezellig. En het zorgt ervoor dat we in etappes kunnen afscheid nemen.

Typisch Hollands

Zondag 06 juni 2010 @ 11:56

Gisteren had ik het over Carribisch weer! Nou, vandaag is het typisch Hollands weer! Bewolkt en regen. De weergoden hebben zeker bedacht dat het voor ons leuk zou zijn, om de laatste dagen in Nederland naast andere nederlandse dingen, ook Nederlands weer te hebben. Nou moet ik eerlijk bekennen, dat dat vast lief bedacht is, maar het had niet gehoeven.;-)

Rond 17.00 uur lagen we gisteren op het Veerse Meer. Meteen de sluis door liggen er wat steigertjes. De Zoë en wij konden daar niet aan, dus gingen voor anker. De Ibis en de Zeester wel, dus die lagen aan de steiger. Het was echt net Carrieb, want we zijn met Mr. Ed (onze bijboot) vol met wijn en bier naar de kant (steiger) geroeid. Het was echt super gezellig! Met z'n 12'en lekker geborreld. Daarna de Cobb (bbq) tevoorschijn gehaald en lekker op de steiger gebbq'ed. Super gewoon! Toen het donker was en windstil kwamen Herman en Monica met een 'wensballon'. Dat is een chinese ballon, waarin je iets aansteekt en door de warmte stijgt hij op. Je laat hem omhoog en doet een wens. Geweldig! Het was een mooi gezicht!

Vanochtend met opstaan was er nog een zonnetje, maar dat was snel weg. Nu, het Veerse Meer overvarend is het nat. Het regent stevig door. En dan hoor je op de radio: "mooie dag vandaag met veel zon en 28 graden", zouden we vandaag de Carribische radiozender ontvangen?

-----
At 5-6-2010 16:11 (utc) our position was 51°32.45'N 003°51.59'E

Happy Hour

Zaterdag 05 juni 2010 @ 15:08

Gisteren met heerlijk weer lekker relaxed naar Willemstad gevaren. Daar zagen we Etienne z'n ouders (Frits en Gerda) met de Zeester en vrienden met de Ibis (Frank en Tonny, Herman en Monica). We zijn al zo vaak van Stad aan 't Haringvliet naar Willemstad gevaren, maar het tochtje gisteren was toch wel héél anders dan anders. In Willemstad lekker ijsje gegeten en daarna uitgebreid palaver bij ons in de kuip. Palaver is het woord voor gezellig drinken en kletsen (als ik het goed heb begrepen). 's Avonds heerlijk gegeten bij Bora Bora. Het was een super geslaagd eerste vertrekdagje!

Vanochtend voegde de Zoë van Ronald en Marianne, met ook aan boord Rob en z'n vrouw, zich bij onze uitvaartstoet. Rond half 11 zijn we de haven weer uitgevaren.
Daarnet de berichten in het gastenboek gelezen, wat lief van jullie allemaal!!! Het voelt nog niet helemaal dat we al echt weg zijn, maar dat komt denk ik wel als we over een aantal dagen met z'n tweeën de Franse kust aandoen.

Wat een heerlijk weer is het vandaag weer! Nu ik dit tik zijn we onderweg naar het Veerse Meer, we zitten op de Oosterschelde bijna bij het 'Brabants vaarwater'. Net als met het schilderijtje 'Welkom in Brabant' is het net alsof we er even nog zijn... haha. Ik heb inmiddels al heerlijk gezwommen. De temperatuur is Carribisch en de gezelligheid ook. Ik kijk al uit naar onze Happy Hour straks! ;-)

-----
At 5-6-2010 11:28 (utc) our position was 51°39.22'N 004°12.89'E

Vertrek

Vrijdag 04 juni 2010 @ 09:40

Vandaag is het zover, ons vertrek! Nou ja, vertrek uit Stad aan 't Haringvliet, want we gaan maar naar Willemstad.;-)

De afgelopen dagen waren rommelig en heftig. Dinsdag gedag gezegd bij de opa van Etienne. Opa wordt dit jaar 90! Ik gebruik nu liever ‘gedag zeggen’ dan ‘afscheid nemen’, dat laatste klinkt veel zwaarder en definitiever. Woensdag overdag de laatste boodschappen gehaald en aan boord getast. Alles heeft z’n plekje. ’s Avonds naar mijn mams. Gezellig gegeten en gekletst met haar en mijn broertje en schoonzusje. Helaas moesten we ook gedag zeggen. Het was heftig, de komende tijd geen knuffel meer van mijn mams en ik ga mijn broertje en schoonzusje ook erg missen! Ik heb slecht geslapen die nacht.

Gisteren was een lekker dagje. Wakker geworden door de stralende zon. Ik heb heel het schip weer overhoop gehaald om een hoop dingen stormvast te zetten. Niet dat we nu al een storm verwachten, maar het is meer een uitspraak om te zorgen dat als je een beetje scheef gaat, niet alles door de boot van rechts naar links (of andersom) gaat. Ook de was gedaan (jawel). Etienne is naar vrienden gereden die de auto overnemen; zoonlief is van plan om ermee naar Italië te gaan! Volgens mij wordt dat ook een wereldtrip. Gisterenavond kwamen nog twee lieve vrienden op de koffie. Het was super gezellig en dus snel laat.

Vanochtend wilde ik perse nog even douchen, dus op tijd eruit. Heerlijk die stilte in de haven. De zon staat al hoog aan de hemel. Het lijkt de carrieb wel… haha.

Zometeen weg….ik ben nog nooit nerveus geweest om naar Willemstad te gaan.

Voorpagina nieuws

Woensdag 02 juni 2010 @ 18:12

Ik geloof dat ik in mijn werkbestaan het niet voor elkaar heb gekregen om op de voorpagina te komen van de Moerdijkse Bode, het lokale huis-aan-huis-blad, maar nu dus wel. ;-)

Wij zijn voorpagina-nieuws bij de Moerdijkse Bode!


Klik hier voor een link naar het artikel op de website van de Moerdijkse Bode.

Bootschappen

Dinsdag 01 juni 2010 @ 16:12

Het is echt de laatste dingen doen nu. Gisteren nog heen en weer gereden om de laatste dingen te halen. 's Avonds naar Sailing Sjaakie. Dat was wel even gillen, want hij ligt in Brouwershaven en wij hadden beiden de haven van Bruinisse in ons hoofd. Dus heel de haven (in Bruinisse) gehad...geen Jack! Tjonge jonge! Na een half uur waren we dan toch weer in Brouwershaven, haha.

Vandaag heeft Etienne nog wat geklust; het bijbootje ligt vast op het voordek en alle jerrycans en gasflessen hebben een plekkie. Ik ben naar Middelharnis gereden om bootschappen te doen. Er is een mega AH en dat was maar goed ook. Ik ben gestopt toen mijn kar vol was, meer kon ik gewoon echt even niet handlen. Morgen misschien nog een keer voor wat drinken. Ook ligt alles heel super in de bank naast de watertank. Er kunnen nog best een paar pakjes macaroni, nasi mix enz enz bij. Ook hebben we aan de andere kant van de boot nog zo'n zelfde ruimte. En ik denk dat we beter wat saus en mixen kunnen meenemen zodat je de 'hollandse smaak' hebt dan champignons ofzo. Die kun je overal wel halen. Dus morgen nog maar even terug naar Appie.

Uitzwaaiborrel

Maandag 31 mei 2010 @ 19:13

Als je gewoon doorgaat met je leven leven, heb je veel mensen om je heen, die je gewoon voor lief neemt. Zij zijn er gewoon. Op het moment dat je, zoals wij nu weggaan, afscheid moet nemen van deze mensen, merk je dat er meer mensen je erg dierbaar zijn dan je eigenlijk denkt. En dan is het afscheid nemen van ons nog relatief; we komen over een paar jaar terug en kunnen mailen vanaf bijna elke plek op de aardbodem. Maar het even zien, een knuffel of een kneep in je arm kan niet via de mail. Tijdens al het afscheidnemen van deze mensen voel je ineens wat een ander voor je betekent, of jij voor diegene hebt betekend. Jammer dat je afscheid moet nemen, voor je dit pas echt goed kunt beseffen. Tja, zo heeft alles een reden.

Na het afscheidnemen op de zaak van lieve collega's, hadden we gisteren middag onze 'Uitzwaaiborrel'. Het was kort maar heftig. We hebben helaas niet genoeg met iedereen kunnen kletsen. Maar ja, al was het een dag geweest, dan nog was het te kort. Ik was al emo de afgelopen week en dat was gisteren zeker niet minder! Ik heb veel gezucht en veel tranen gelaten. Maar het was super dat we iedereen nog even gedag konden zeggen en ook op een plek die ons dierbaar is. Het was namelijk in het clubhuis van onze duikvereniging. We hebben daar heel wat uurtjes doorgebracht en hopelijk wordt het nieuwe clubhuis net zo gezellig!

Alle lieve familieleden, vrienden en collega's, bedankt en het aller aller beste! Enne... bestook ons ajb met de Hollandse beslommeringen, roddels en belevenissen zodat we weten waarvoor (en waarnaar) we terugkomen;-).


De cadeautjes, minus alle kaarten en eerdere cadeautjes

Woonboot

Zaterdag 29 mei 2010 @ 22:20

Sinds woensdag wonen we aan boord! Phoe, dat is wel even wennen. Je hebt zoveel meer spullen aan boord dan met een vakantie en alles moet nog een vast plekje krijgen. Het is dus net alsof we een pittige storm hebben gehad, maar dan binnen. Ik vrees ook dat ik toch iets te veel aan boord heb gesjouwd. Volgende week op ons gemak maar eens kijken en misschien nog wel wat meer dingen naar de opslag.

De afgelopen dagen waren rommelig. Het appartement is leeg en schoon, maandag de overdracht. Donderdagmiddag hadden we het afscheid van Etienne bij Sulzer. We kregen een schitterende bos bloemen en een bon die we kunnen inwisselen bij een watersportzaak. Daar gaan we dus nog wat moois of nuttigs voor uitzoeken.


Van al de verhuisstress en het afscheidnemen heb ik gisteren en vandaag heel de dag met migraine op bed gelegen. Gelukkig gaat het nu weer, want morgen hebben wij onze uitzwaaiborrel. Ik heb er super veel zin in om iedereen weer even te zien, maar hoop dat ik minder emo ben dan vandaag ;-).

Storm in 'n glas water

Woensdag 26 mei 2010 @ 17:53

De uitdrukking 'storm in een glas water' was gisterenavond van toepassing. Maar...beter gisterenavond én liever in een glas water dan op volle zee ;-).

Gerda had in de Waterkampioen gelezen dat ze onderhoud gingen plegen aan de Krammersluizen terwijl wij daarlangs 'vertrekken'. Even nagekeken en inderdaad: "van 31 mei t/m 14 juni stremming van de brug en de Noordkolk. Maximale doorvaarthoogte: 14,65 m." Ai, wij zijn 16 meter hoog. Websites gecheckt, kaarten nagekeken, maar nergens konden we goed zien hoe hoog het bij de jachtensluis is en of die nog wel zou draaien. Dus maar even gebeld met Rijkswaterstaat (0800-8002). Helaas kon hij niets vinden over de jachtensluis, maar hij kon mij wel doorverbinden met de Krammersluizen. En die sluiswachter daar kon mij uitsluitsel geven: de jachtensluis met doorvaarhoogte 18,5 mtr was niet gestremd. Gelukkig!!

Stel je voor: konden we toch bijna niet vertrekken...

Werkende vakantie

Dinsdag 25 mei 2010 @ 18:16

Goh, ik geloof dat ik best aan dit leventje kan wennen! Zeker na gisteren ;-)

We waren gisteren weer op de haven wat dozen aan boord aan het brengen toen onze Belgische havenvrienden, Mark en Evie, kwamen vragen of we een ijsje mee gingen eten in Middelharnis. Daar zeggen wij geen nee tegen natuurlijk! Zeker nu onze planning het toelaat. Het was een heerlijke middag en avond... ijsje, biertje en etentje op een terrasje in Middelharnis. Hmm, dit is echt vakantie!

Om het te compenseren vandaag maar hard aan het werk gegaan. Het appartement is bijna leeg. Er is veel naar Frits en Gerda (de 'opslag'), wat naar de stort en onze stoelen naar een collega. Morgen de laatste dingen naar de boot, het appartement poetsen en dan gaan we aan boord wonen. Een nieuw hoofdstuk in ons 'vertrekboek'.

Zonnig

Zondag 23 mei 2010 @ 14:05

Jullie gaan het vast niet geloven als ik vertel dat ik nu heerlijk in de kuip zit, onder de bimini dit berichtje te typen!! Ok, het is dan nog niet in de Carieb of ander exotisch oord, het is gewoon in Stad aan 't Haringvliet. ;-)


Bewijs!



Wat was het gisteren ook een heerlijke dag!! Heel wat spulletjes aan boord gebracht, gezellig met onze belgische vrienden uit de haven een pilsje gedronken in de zon in de kuip. 's Avonds naar Bram en Anja van de Tarpan. Zij vertrekken in augustus, maar hebben er al een wereldtrip op zitten en zijn ook al 2x naar de Carribean geweest. Een bak aan ervaring dus. Het was echt een super gezellige avond en we hopen dat we hen ergens op deze aarde weer gaan ontmoeten!

Vandaag weer een aantal verhuisdozen geleegd in de boot. Ik geloof dat de waterlijn nog steeds zichtbaar is, dus dat valt mee. Het zijn wel een van de laatste gelukkig!

Terras-weer

Vrijdag 21 mei 2010 @ 23:25

Al dagen hetzelfde verhaal: vandaag naar de boot geweest en opgeruimd. Jullie haken vast al bijna af van verveling. Dus ik ga niet opsommen dat we vandaag naar Decathlon zijn geweest (voor duikschoenen, snorkels enz) en lekker op een terrasje hebben gezeten (het was net vakantie). Nee, daar ga ik jullie vandaag niet mee vervelen. Heb ik dan wel wat anders te vertellen? Nee, eigenlijk niet ;-). Nou dan maar wat zen-wijsheid: 'Of je je leven lachend of huilend doorbrengt, het leven duurt even lang.'

En ik wens jullie een heerlijk, zonnig lang weekend!!!

Scrubben

Donderdag 20 mei 2010 @ 23:32

Gisterenavond heerlijk weer eens naar de Duikvereniging geweest. Gezellig was het!! Maar ook laat, dus laat in bed. Vanochtend moesten we alweer om 10 uur aan boord zijn omdat de journalist van de Moerdijkse Bode, Cees van de Burg, ons kwam interviewen. Hij gaat over ons en onze reis, een stukje schrijven in de Bode. Ik ben benieuwd! Dusse.... Moerdijkers, volgende week de Bode in de gaten houden!

Het was heerlijk weer vandaag! Echt warm! Helaas hadden we eigenlijk niets te doen buiten aan boord ;-).... dus maar weer naar huis. Lekker alles open gezet zodat de warmte, de zon en de wind heerlijk door het appartement fladderde.

Etienne heeft het dressoir, de leren stoeltjes en nog een hoop andere dingen weggebracht. We hebben het Kruidvat leeggekocht en weer van alles geregeld. Als het allemaal blijft gaan volgens planning, gaan we volgende week dinsdag over. En dan 'over' = 'aan boord wonen'. Ik denk dat dat wel wat rust zal brengen, maar aan de andere kant wordt het wennen natuurlijk.

Over wennen gesproken.... we zijn de droger al even kwijt en drogen alles op het wasrek. Dit gaat prima, maarre.... de handdoeken zijn erg hard. Dat wordt strakies aan boord helemaal wennen; het wassen met zout water en dan lekker scrubben op je zongebrande huid met primitief gewassen handdoek. Haha!!

Rommelig

Woensdag 19 mei 2010 @ 19:21

Wat gaan de dagen snel! Het is alweer woensdag... Maandag wat aan gerommeld. We hadden bijna een extra klus aangenomen, maar na even wikken en wegen toch maar niet gedaan.

Gisteren moesten we al vroeg bij de Travelclinic zijn. We kregen de laatste herhaling voor Hepatitus B en nog een voor buiktyfus. De malariatabletten sturen ze op. Daarna naar Kok Watersport voor nog wat laatste dingen, ik denk de laatste keer. Ik wilde nog een zoomlens voor mijn spiegelreflexcamera, deze bij Kamera Express gekocht. En daarna is de ochtend alweer om! 's Middags naar de bank. We hadden nog verschillende vragen.

's Avonds had ik een gezellig sushi-avondje met mijn collega-vriendinnen! Het was weer onwijs gezellig. Veel gelachen en een paar traantjes gelaten. Ik heb een waanzinnig cadeautje gehad: een boekje wat helemaal gepersonaliseerd is door die lieve meiden! Het gaat zeker mee, maar ook de kluis in.... sommige zinnen en plaatjes zijn niet voor iedereen ;-).



Vandaag lekker een voetreflexbehandeling ondergaan bij mijn vriendin. Ik sta (ook na de pedicure behandeling van een andere vriendin) weer heerlijk met beide voeten, goed gegrond op de aarde! Maar er moet natuurlijk ook nog opgeruimd en ingepakt worden... het is net een verhuizing. Dus vanmiddag weer aan de slag gegaan. Etienne vertrok naar de haven en heeft nog wat laatste klusjes aan boord gedaan. (anti-slip op de treden, kastjes geverfd, hengel-ophangsysteem bekeken, enz)

We lazen het gelukkig ook bij andere vertrekkers; de vertrekkers-stress slaat nu hard toe. De lontjes zijn wat kort, de spanningsboog staat strak en we zijn moe! Gelukkig nog maar zo'n 17 dagen....

Gepensioneerd, werkeloos of vakantieganger

Maandag 17 mei 2010 @ 09:21

Maandag! Vandaag dus de eerste dag als gepensioneerde, vakantieganger of werkeloze?! Gisterenavond grapte ik al dat de wekkers ook weg kunnen. Het doet er nu toch niet zoveel meer toe hoe laat we wakker zijn... maar, vanochtend waren we allebei voor 6'en wakker! Ik ben geloof ik nog nooit zo vroeg wakker geweest op de maandag ;-).

Zaterdag kwam onze hoffotograaf foto's maken voor het personeelsblad. Gelukkig was het goed weer en hebben we lekker buiten een bakkie gedronken. Daarna het e.e.a. geverfd. Gisteren niet aan boord geweest, zodat de verf op het trapje goed kan drogen. Veel opgeruimd thuis en de gang staat vol met spullen die weg kunnen. Het wordt hier steeds leger...
's Middags naar mijn schoonzusje en zwager geweest. Zij gaan heerlijk op vakantie eind van de week, dus die zien we pas weer als we al weg zijn. Wel raar... Lekker nog even van Julia genoten, ze gaat al bijna kruipen en is een heerlijke drukke dondersteen.

Knakworsten

Vrijdag 14 mei 2010 @ 23:14

Eindelijk, het was vandaag weer heerlijk weer. Tenminste, in de haven! We gaan morgen op de foto voor 'ons' personeelsblad, dus een goede reden om het dek weer eens te schrobben...;-) Ze ligt nu helemaal super te glimmen in haar box. Ook zitten de zeilen er weer op, dus het is weer een echte zeilboot.

Nu zitten we bij mijn mams gezellig aan de knakworsten, ook iets typisch Nederlands?

Duf......

Donderdag 13 mei 2010 @ 23:32

We hadden vandaag een beetje een duffe dag en voor mij was het ook een emo-dagje. Waarschijnlijk omdat gisteren toch wat meer impact had dan gedacht....

We zijn naar Middelharnis gereden om Luna weer te halen, Etienne heeft haar rond gevaren en ik heb ze opgewacht in Stad a/t Haringvliet. Als het dit weer is als we in juni weggaan, moeten toch echt de handschoenen en mutsen mee! Ik denk dat we dan ook iets sneller afzakken naar de evenaar dan onze planning aangeeft. Er was weinig wind, dus het grootzeil weer op de boot gezet en eerlijk gezegd, verder niets gedaan.

Vanavond heerlijk gegeten bij lieve vrienden en verwend met een boek met lekkere gerechten; 'Mango's aan boord' van Ann Vanderhoof. Zij schrijft het verhaal van hun reis en geeft verschillende recepten van de vis die zij vangen. Dat was onverwachts heel toepasselijk, want we hadden vanmiddag onze verrekijker geruild voor wat visgerei....

Laatste werkdag

Woensdag 12 mei 2010 @ 23:45

Ik noemde het de afgelopen dagen elke dag al, woensdag is onze laatste werkdag. Dat hoef ik dus vanaf vandaag niet meer te zeggen.... vandaag was de laatste werkdag. Wat een dag! Het was voor mij een mooie dag, een heftige dag en een emotionele dag. Maar ook lijkt het alsof ik me nog niet realiseer dat ik na 12 jaar niet meer de Chemieweg op hoef naar mijn werk. Ik heb een beetje een vakantiegevoel ofzo....

Ik zei vanochtend al dat de mensen toch wel mijn tijd bij de Shell hebben gemaakt en dat ervaar je op zo'n dag alleen maar super sterk. Ik heb een mooi boek gekregen met verhaaltjes, wensen enz enz van mijn collega's. Hartverwarmend!! Twee cd's met foute muziek (ik ben benieuwd! Maar kreeg als tip, dat hard meezingen waarschijnlijk helpt voor de piraten), waar mijn roots liggen zal ik niet vergeten, want ik kreeg een lijstje met 'welkom in Brabant', twee heerlijke (ComfortSeat) kussens in de waanzinnige 'Holland-oranje' kleur, een hoofdlamp (met rood licht, dat niet voor het gebruik als 'Rozemarijntje' is), een externe harde schijf, een gardian angel en een noodpakket. Het noodpakketje zit in een delfs blauw blik en bevat heerlijke écht hollandse dingen!! Oooh en dan vergeet ik bijna nog de verjaardagskalender, met een bijzondere miss November en een nog bijzondere Mister December;-)! Ik kijk er nu al naar uit om over een tijdje weer eens het boek te pakken en er heerlijk sniffend doorheen te lezen, met de foute muziek in mijn oren op mijn heerlijke ComfortSeat, bij het licht van de hoofdlamp, sabbelend op de chocolade reep uit het noodpakketje.

Laatste grote klus = klaar

Dinsdag 11 mei 2010 @ 21:56

Vanochtend met Neutmast gebeld en zij hadden vandaag al tijd, dus Luna is alweer klaar. Stagen zijn gecontroleerd, alles is gesteld en we hebben nieuw lummelbeslag. Het was vanavond slecht weer, dus maar niet gaan varen. We halen haar donderdagochtend wel op. Morgen is namelijk ook onze laatste werkdag, dus maar rustig aan gedaan vanavond. Ik hoop dat ik het morgen droog houd;-)....

Laatste grote klus

Maandag 10 mei 2010 @ 22:24

Vandaag naar Neutmast gebeld, om onze stagen te controleren en onze mast te stellen. Woensdag hadden ze tijd... maar ja, woensdag is ook onze laatste werkdag, dus niet handig. We konden de boot daar voor de kant afmeren, dus vanavond maar meteen gedaan. Wie weet wat het morgen weer is. Wij naar de haven, Etienne de boot naar Middelharnis gevaren en ik hem (én La Luna) weer opgevangen. Hopelijk is het schip donderdag weer klaar. Aan de laatste grote klus wordt dus gewerkt!

Ruimte

Zondag 09 mei 2010 @ 19:21

Voor de 31e mei moet het appartement leeg en de boot vol... vandaag een start gemaakt. Vandaag een hoop mee naar boot genomen. En het blijkt dat we toch aardig veel ruimte in de boot hebben! Onder de vloer hebben we ook meer ruimte dan gedacht. Ik was helemaal in mijn nopjes, want zo lang de kasten leeg blijven... kan daar kleding in!

Verder het nieuwe kastje in de punt en boekenplankje achterin geverfd. Op zich een rustig dagje en toch een hoop gedaan.

Opgeruimde buien

Zaterdag 08 mei 2010 @ 15:57

En weer is het een stuk leger in huis. Vanochtend zijn ze de droger, koelkast en twee grote kledingkasten uit de slaapkamer komen halen. Dat ruimt op!! En dan niet alleen in het appartement, maar ook in onze hoofden. Dat moet ook wel, want woensdag is al onze laatste werkdag.

Etienne had vandaag de instructie om aan boord te meten, passen en puzzelen hoeveel van die doorschijnende boxen er in de punt kunnen staan. Dat is de maatstaf voor hoeveel kleding enzo ik mee kan nemen. Inmiddels loopt heel het continent Afrika met mijn rokken en schoenen uit de Humanitas bakken, dus zoveel is er niet meer over. En Etienne bracht goed nieuws, het aantal valt me niet tegen. Ik ben blij, want wat ik mee wil nemen kan waarschijnlijk aardig mee. Ok, ik weet, er moeten ook nog de nodige vallen, schoten, lijnen, gebruiksvoorwerpen en spare parts in de vorm van shampoo enzo mee. Maar dan nog... ik mopper niet meer! :-)

NL vlaggen

Donderdag 06 mei 2010 @ 22:37

En ja hoor... ze is er klaar voor. De lagen antifouling zitten erop, ze kan morgen weer het water in.

Etienne kwam thuis met een stapel Nederlandse vlaggen! Hilarisch... wat is het geval? In de haven hebben we leuk contact met een Belgisch stel. Zij hebben een schip gekocht van Nederlanders en er waren dus een aantal Nederlandse vlaggen aan boord. Aangezien zij Belgisch zijn, gaan ze die vlaggen natuurlijk niet gebruiken. Ook al emigreren wij naar België, het schip blijft Nederlands. Dus voeren wij de Nederlandse vlag. We zijn er blij mee, want wij kunnen de komende jaren zo een écht NL schip zijn!!!

Sociaal geouwehoer

Woensdag 05 mei 2010 @ 22:10

Het was tot gisteren een beetje stil hier, maar dat kwam omdat we geen internet meer hebben. Ook al afgesloten! ;-) Maar dankzij lieve buurtjes zijn we weer online!

Vandaag weer hard gewerkt aan de boot. De eerste laag antifouling zit erop en de romp is gepoetst. La Luna staat nu heerlijk te glimmen op de kant. Morgen de laatste laag antifouling en vrijdag kunnen we alweer het water in!

Klussen op de kant is echt een evenement op zich. Het 'bootleven' is al een heel sociaal gebeuren met praatjes op de steiger, maar als je op de kant aan het klussen bent is het helemaal een sociaal evenement! Je bent met z'n allen met hetzelfde bezig. Tips worden gedeeld, spullen geleend en complimenten gemaakt. Maar ook praatjes en geintjes gaan over en weer. Eigenlijk is het gewoon heel gezellig. Het verklaart ook waarom bij iedereen de klussen op de kant elke keer toch weer langer duren dan verwacht....je verkletst gewoon de helft van je tijd! Je maakt vrienden of eigenlijk meer 'vage kennissen'. Want zodra je allemaal weer in het water ligt, praat je vaak weer alleen met de 'bewoners' van je 'eigen' steiger. Etienne is, in de haven, vaak beter is de small social talks. Degenen die ons goed kennen zullen nu hard lachen, want vaak is het anders. Maar ik ga het al leren ;-).... Mijn klusje (het poetsen) heeft Etienne maar afgemaakt, want ik stond 'even' te kletsen!

Op de kant, in de antifouling

Woensdag 05 mei 2010 @ 09:27

Vorige week donderdag zijn we de kant op gegaan. En sindsdien... is het weer niet zo 'op de kant weer'. Wat is dat dan? Nou, in ieder geval droog. Het schip moet geschuurd worden,dan een hechtprimer en dan twee (dikke) lagen antifouling. Maar zoals ook zo vaak, is het weer als je buiten bent vaak toch droger dan het lijkt. Etienne heeft het schip, tussen de buien door, kunnen schuren. Zondag was wel een heel natte dag, dus daar maar een rustdag van gemaakt.

Dinsdag (gisteren dus) was een mooie dag. We houden nauwgezet de weerberichten in de gaten, het lijkt wel alsof we al onderweg zijn. Het was balen, want Etienne moest gisteren ver weg voor het werk en ik ben een beetje heel erg moe de laatste dagen, dus de primer (om van zachte naar harde antifouling te gaan) kon er niet opgezet worden. Maar... Etienne was helemaal naar Maasbracht gekacheld voor niets. Dat vond ie niet erg en ging meteen rechtsomkeer naar de boot... de laag primer zit er nu dus op.
Vandaag wordt het ook een mooie dag, dus eerst naar Kok Watersport (aandelen inwisselen ;-)) en dan een eerste laagje antifouling erop smeren. Ik geloof dat het mijn taak wordt om met het poetsmachine aan de slag te gaan. De zon staat al aan de hemel, misschien toch maar zonnebrand op mijn gezicht smeren?



Voor meer informatie over antifouling, klik op (meer)

Alle vertrekkers in Zeilen

Dinsdag 27 april 2010 @ 22:39

Nu is het nog echter... tenminste... Elk jaar zitten we achter de computer met de 'Vertrekkerseditie' van het blad Zeilen voor onze neus. We zoeken driftig alle websites op van de stoere zeelui die in het blad staan als vertrekkers. Sommige blijf je gedurende hun hele reis volgen en je voelt je bijna vrienden. En nu, staan wij er dan in! Het is echt, wij zijn ook van die stoere zeelui die gaan. Wel grappig om jezelf te zien en dan ook nog dat je de anderen die erbij staan 'kent'. We hebben weer driftig de websites bekeken en sommige gaan we onderweg misschien wel tegenkomen. Of we hun verhalen gedurende de reis kunnen volgen hangt af van onze internetmogelijkheden. Maarre... eigenlijk is het véél gaver dat we nu samen met hen bij de vloot van 'Vertrekkers 2010' horen!!!




Vanavond de eerste lading uitnodigingen van onze 'Uitzwaai borrel' verstuurd en (iets heftiger) onze inboedel op Marktplaats gezet. Heb je nog iets nodig? Eettafel (+ stoelen), salontafel, boekenkast, dressoir, koelkast, magnetron, wasmachine, droger, kledingkasten of nachtkastjes? Mail ons even!

Werken, voorbereiden en sociale zaken

Zondag 25 april 2010 @ 22:45

De afgelopen week en weekend stonden weer in het teken van werken, voorbereiden (en ook klussen) en sociale zaken. Ik denk dat de verhoudingen ook redelijk verdeeld waren, niet zo zeer per persoon (;-)) maar wel over deze drie thema's.
Gewone werkweek, waarbij zaterdag een extra open dag voor mij. En voor Etienne weer z'n twee extra klusdagen op donderdag en vrijdag. Vrijdagmiddag heerlijk op een terras in de zon in Scheveningen, lekker gegeten en naar de musical Mary Poppins. Zaterdagochtend afscheid genomen van mijn autootje en zondag een (heel) klein beetje klussen. Maar daarvoor met twee andere zeilers (Ronald en Marianne) gezellig koffie gedronken en daarna heerlijk gebarbequed met Michel en Daniëlle. Mijn nichtje van dik een half jaar weer gezien en lekker mee geknuffeld. Wel raar, want haar eerste stapjes gaan we op video zien.

Als ik dit zo tik denk ik dat de verhoudingen toch iets scheef liggen, maar hoe dan ook, het was een heerlijk weekend. En met dit geweldige zonnetje, weet ik waar ik naar verlang! Nog 41 dagen....

Auto = verkocht

Dinsdag 20 april 2010 @ 22:42

De titel zegt het al... mijn auto = verkocht. Mijn Peugeot 206 sw gaat zaterdag al over naar een andere eigenaar. Eigenlijk iets te snel dan we hadden gehoopt, maar ja, we willen ook niet met de auto blijven zitten. Dus wordt het de komende weken improviseren en misschien wat lieve blikken rechts en links om een taxi te regelen ;-)

Maandag

Maandag 19 april 2010 @ 22:23

Vandaag weer het begin van een werkweek. Wat gaat de tijd snel, nog een paar weken en dan is het al 12 mei, mijn laatste dag!

Afgelopen zaterdag zijn Ella en Erik van de Vrijheid (website) vertrokken. De eerste in het rijtje van de ons bekende vertrekkers. Etienne was vorige week nog bij hen aan boord. Ik ben benieuwd of we ze nog ergens op deze aardbol gaan tegenkomen.

Vanavond bezig geweest met de uitnodigingen en gastenlijst voor onze 'Uitzwaai borrel'. Onze medicijnenlijst opgesteld en een poetsmachine besteld. Poetsmachine? Als we eind deze maand de kant op gaan, gaan we ook de romp poetsen. Dan is een poetsmachine toch verdomd handig lijkt ons. ;-)

Houten klusjes

Zondag 18 april 2010 @ 22:49

Het was weer een productief klusweekend. Althans, voor Etienne dan. Want ik had zaterdag de reünie van de middelbare school. Erg leuk om iedereen weer eens te zien!! Maar ook om weer eens na 18 jaar (jawel) door de school te lopen. In gedachten waren de lokalen (en school) veel groter.

Met de twee extra vrije dagen van Etienne elke week gaat het met de klusjes toch best snel. Zo heeft hij het kastje in de punt bijna klaar en een boekenplankje in de achterkajuit gemaakt. Dat laatste is voor mij erg gunstig, want ik heb al een grote doos met boeken klaar staan, die ik graag wil meenemen.

Gisteren is de sim-card van de satelliet telefoon aangekomen, dus ons telefoonnummer is bekend. We hebben de contactpagina aangepast en meteen een link naar ons Skype adres erop gezet. Let wel, ons bellen op de satelliet telefoon is redelijk prijzig. Je kunt ons wel gratis sms'en via deze link.




Afscheidsfeestje en maststeps

Zaterdag 10 april 2010 @ 22:41

Ik had gedacht dat het een brakke zaterdag zou worden, maar het viel ontzettend mee. Brak? Ja, niet 'brak-water', maar 'brakke Denise'. Ik had gisterenavond mijn afscheidsfeestje met de meiden van mijn werk. Super gezellig! Wat was het weer een dolle boel. Ik had zere kaken van het lachen! Eerst lekker sushi gegeten met z'n allen (15'en!) en daarna met een kleiner groepje aan de cocktails in Cafe Stout in R'dam. Ik vermoedde al wel dat ik die meiden en het heerlijke gegieber om niets ga missen, maar weet het nu zeker!

Vandaag was het zalig weer, dus op tijd naar de haven. In een hoop landen zijn de kaarten niet zoals wij ze hier gewend zijn. Wanneer je dus in een gebied bent met veel koraal is het extra oppassen geblazen. Wat doet men dan? Dan klimmen ze omhoog in de mast om vanaf een hoger punt in het water te kijken: je kunt dan het verschil zien tussen koraal en de 'vrije doorgang' zeg maar. Omdat het hijsen van Etienne de mast in altijd best een pittig kwarweitje is voor mij, besloten om tot de eerste zaling, maststeps op de mast te zetten. Etienne kan dan, wel gezekerd, 'gewoon' omhoog lopen. Voor mij is het dan alleen maar een kwestie van het aantrekken van de val (touw). Vandaag de maststeps op de mast gezet. Dat is toch best een tijdrovend en intensief klusje. Op stahoogte en een klein stukje met de ladder is het meten, boren en popnagelen best te doen. Dichterbij de zaling is de trap te kort en moet het 'zwevend' in het zitje aan een val. Etienne zich schrapzettend tussen de stagen om druk te kunnen uitoefenen op het boren of popnagelen. En ik maar omhoog en naar beneden op de ladder om alles aan te geven. Sportschool was er niets bij ;-)
Rond 16.00 uur zaten ze er allemaal op. Helaas hebben we nog geen biertjes aan boord, maar met een colaatje in de zon in de kuip was het daarna ook prima vertoeven!

K-Klus II bijna ten einde

Maandag 05 april 2010 @ 21:45

Ja, zoals de titel al zegt... k-klus II is bijna ten einde. Alles in de achterkajuit is beplakt. En als ik eerlijk ben, kan 'k-klus' naar 'vervelende-klus'. Met de lijm die we nu gebruiken (de Bison Tix) gaat het echt zoveel makkelijker. Je smeert het vlak in, stof ertegen en het blijft al aardig zitten. Dit geeft je tijd om verder te kijken, af te tekenen en te knippen. Ook kun je zo rustiger en preciezer werken, waardoor niet alles onder de lijm zit. Ik moet nu nog aan de slag om biesjes te maken. Op sommige plekken kijk je tegen de naad en dan zie je het foam wat op de stof zit (dat is ook donker grijs), dus dat ziet er niet zo mooi uit. Maar ik ben al blij! Het ergste zit erop! Ik was zo opgelucht, dat ik helemaal vergeten ben een foto te maken. Die houden jullie nog tegoed.

Vandaag was het best lekker weer met af en toe een paar spetters regen. Tussen het plakken door, kwamen lieve vrienden een bakkie doen, een gezellige welkome afwisseling.

Dat was het paasweekend alweer! De tijd gaat hard, maar moet zeggen dat nu deze klus klaar is, ik er volledig vertrouwen in heb dat we alles af gaan krijgen. En wat ook helpt; Etienne heeft nog heel veel vrije dagen, dus die heeft al een klusschema gemaakt waarbij hij elke week twee dagen aan de boot werkt. En dan gaat het hard. Ik merk dat ik er ook weer zin in krijg, zeker als dan het zonnetje in de kuip schijnt en we de klus waar ik zo tegenop zag af hebben. ;-)

COBB BBQ OK

Zaterdag 03 april 2010 @ 22:56

Vandaag de COBB uitgeprobeerd. Buiten regende het, dus dan maar binnen!


Net echt zo onder de palm in de zon ;-).





Lekker gegeten en met het binnen schijnende avondzonnetje, heerlijk genieten!!!

Een redelijk Goede Vrijdag

Vrijdag 02 april 2010 @ 18:52


Klik op 'meer' voor een foto-verslag van vandaag....

(meer)

Chocolade broodjes

Donderdag 01 april 2010 @ 23:23

Inmiddels is de COBB al binnen. Wat een leuk ding! Het is dat we geen vlees hadden, maar anders had ik hem al aangestoken. Kan toch best binnen, misschien alleen een beetje rokerig. Als het dit weekend nou goed weer is, kunnen we hem misschien op de steiger uitproberen ;-)

Etienne is al twee daagjes vrij geweest en heeft druk aan de boot gewerkt én geld uitgegeven. We hebben een printertje gekocht voor aan boord en een losse harde schijf van 1 TB.

We werden net gebeld door ex-vertrekkers: Mathijs en Rosan van de Delicate Dawn. Gezellig!! Even een hart onder de riem van een enthousiaste ervaringsdeskundige. Het is nu druk met dingen regelen, op je werk en thuis. Het afscheid nemen en loslaten en het lijstje wegwerken. En dat geeft soms wel wat spanning. Als je daarover eerlijk bent is dat voor sommigen soms moeilijk te begrijpen. "Je gaat je droom toch achterna?" Ja, tuurlijk dat is waar en daar hebben we super veel zin in! Maar eer het zover is, komt er toch wat stress bij kijken. Het is dan heel fijn om even te kletsen met anderen die óf in hetzelfde schuitje zitten óf het hebben gedaan.

Mathijs heeft beloofd zijn broodbak-geheim te mailen, dus om brood hoeven we ons niet meer druk te maken. Brood, puddingbroodjes, bananenbroodjes, chocoladebroodjes, hotdogs.

De komende 4 dagen zijn we samen vrij, dus een hoop tijd om veel te doen!

PS. Etienne fluistert me net in dat we de achterkajuit gaan beplakken. Voor trouwe lezers: k-klus II. Ik houd jullie op de hoogte!

Ontslagbrief en kledingzak

Maandag 29 maart 2010 @ 21:49

Ja hoor, ze zijn ingediend. Onze ontslagbrieven. Phoe! Woensdag 12 mei is mijn laatste werkdag....

Vorige week zat er bij de reclamefolders een zak om je kleding in te doen, de landelijke inzamelingsdag. Een goed excuus om meteen wat op te ruimen! Sinds gisteren ligt heel de slaapkamer al overhoop en heb nog meer zakken gevuld. Weg, Humanitas, Mee en Bewaren. Nou ja, 'Bewaren' en 'Mee' zit dan niet in een zak natuurlijk. Ik ben natuurlijk nog niet klaar met opruimen, er moet nog meer weg. Met daarstraks een voorzichtig zonnetje door de gordijnen, lijkt het de voojaarsschoonmaak wel.

'Nog-to-do-lijst' wordt weer kleiner II

Zondag 28 maart 2010 @ 22:37

En weer een hoop dingen kunnen schrappen van onze to-do-lijst. Gelukkig maar, want met nog 69 dagen te gaan, slaat de stress af en toe keihard toe!

Nieuwe paspoorten en rijbewijzen hebben we vorige week gehaald. Ook hebben we een voorlopig bewijs van emigratie gekregen. Dit hebben we weer nodig voor het opzeggen van verschillende verzekeringen.

De ontslagbrieven liggen klaar om morgen in te dienen. Phoe, dat vind ik wel een hele heftige stap. Maar, waar deuren dichtgaan gaan andere open. Dus wie weet welke deuren dat gaan zijn.

Verder heb ik,op aanraden van een reislustige collega, een lijst gemaakt met alle belangrijke gegevens van Etienne en mij. Op deze lijst staat bijvoorbeeld onze paspoortgegevens, rekeninggegevens enz. Na het maken van deze lijst (en hij is nog niet af) realiseerde ik me dat je best veel officiële belangrijke dingen hebt.

Etienne heeft vandaag aan de boot geklust en ik heb geld uitgegeven. Tja, ik ben vrouw ;-). Ik heb een COBB besteld, een aantal pilots en een simkaartje voor onze Iridiumtelefoon.

Zeilen Vertrekkersdag 2010

Zondag 28 maart 2010 @ 14:02

Gisterenmiddag en -avond naar de Vertrekkersdag van het blad Zeilen geweest. Hier komen dan andere ´lotgenoten´ die ook dit jaar gaan vertrekken. Het was gezellig en leuk om anderen te zien en te spreken. Ik ben erg benieuwd wie we waar onderweg gaan tegenkomen! Er waren een paar bekenden, maar er waren ook een aantal bekende vertrekkers niet. Dus eigenlijk is de groep nóg groter.

Wat ons wel op viel, is dat wij met een van de kleinste bootjes weggaan en in het verlengde daarvan, ook wat primitiever dan anderen. Tijdens de forumdiscussie over energie, kwam namelijk ter sprake of zonnecellen (als energievoorziening) helpen als je een senseo en wasmachine aan boord hebt. Ahum... wij hebben én geen senseo én geen wasmachine. Wat een luxe als je dat wel hebt. Maarre... wij hebben dan weer wel zonnecellen! ;-)

Oja, in het mei-nummer van het blad Zeilen staan wij als vertrekker, dus allemaal het volgende nummer in de gaten houden!

België

Dinsdag 23 maart 2010 @ 22:00

Zoals ik al eerder vertelde, vorige week hebben wij het formulier ingevuld om ons uit te schrijven uit het GBA. Dus om te gaan emigreren, maar zoals besproken niet het land in gevuld, maar wereldreis neergezet. Vandaag werd ik gebeld. Er zijn geen problemen, maar geen land aangeven is toch eigenlijk wel een ‘probleem’ en dan krijg je de stempel ‘onvindbaar’. De vriendelijke dame zei dat dat eigenlijk wel onaardig is, dus of ik misschien gewoon een land wilde aangeven waar wij lang verblijven. Tja, waar zijn wij het langst? Overal ongeveer even lang, dus heb ik het eerste land maar opgegeven.
Met andere woorden.... wij gaan emigreren naar België! Ik vind het hilarisch en het klinkt eigenlijk ook niet zo heel ver weg... haha!

DigiD of Elektronische handtekening?

Zondag 21 maart 2010 @ 23:06

Afgelopen donderdag schreef ik over het emigreren. Wat ik me ineens bedacht, was of de DigiD nog wel werkt als je je hebt uitgeschreven uit het GBA (gemeentelijke basis administratie). Vandaag de website van de belastingdienst maar eens geraadpleegd. Deze blinkt niet uit in handig zoeken, maar uiteindelijk gevonden... Inderdaad, als je niet staat ingeschreven in het GBA, kun je geen DigiD hebben. Oplossing? Ja, een elektronische handtekening aanvragen. Dat dus, samen met een adreswijziging (postadres), meteen maar gedaan!

Nu ik toch met administratieve zaken bezig ben, ook meteen maar alvast wat adreswijzigingen doorgegeven en zaken opgezegd. Phoe, zo gaat stapje voor stapje het steeds meer loslaten van hier, van Nederland. Pittig!

Weer in onze haven

Zondag 21 maart 2010 @ 22:53

Schipper, de zeilmaker, had gisteren mijn voice mail ingesproken dat hij klaar was. Dus we konden vandaag La Luna terugvaren naar Stad aan ’t Haringvliet. Wat een heerlijk dagje!!
Het was wel koud op het water, maar met de zon erg aangenaam. We hadden heel het Spui stroom tegen. Niet erg vandaag, konden we gewoon iets langer genieten. Op het Haringvliet waren nog een paar andere zeilers, maar verder weinig boten gezien.


In de jachthaven zijn we verhuisd naar een andere box. Je huurt je ligplaats van 1 april tot 1 april, dus hebben we de komende maanden een tijdelijke ligplaats. Het was even vogelen, want de box is veel groter dan onze vorige. Toen we lagen was het helemaal zalig in de zon zonder vaarwind! Ik ben blij dat de dagen weer langer worden en het weer beter. Kunnen we ook ’s avonds gaan klussen en genieten van de rust in de haven.

Info van 'terugkomers'

Zaterdag 20 maart 2010 @ 23:00

Heel wat kilometers afgelegd vandaag.... van de Karwei, naar Rotterdam. Daar naar Foka en Kok Watersport en toen door naar A'dam. En alles had natuurlijk weer met onze reis te maken ;-)

Bij de Karwei twee planken gehaald om tegen de railing te schroeven, waartegen dan de diesel- en waterjerrycans komen te staan. Bij Foka het onderwaterhuis teruggebracht; er zaten kleine scheurtjes in. Wat bochtjes, schroeven, slang enz bij Kok gehaald. En daarna door naar Amsterdam.

Een aantal weken geleden hebben we Rosan en Mathijs van de Delicate Dawn gemaild hoe het onderweg met het vullen van gas is gesteld. We kregen een ongelooflijk enthousiast mailtje terug, met de uitnodiging om vandaag naar Amsterdam te komen. Zij gaven in het clubhuis van Watersportvereniging De Koenen een presentatie over hun reis. Mathijs en Rosan zijn nu zo’n driekwart jaar thuis van hun wereldreis. Voor ons dus een schat aan informatie! We hadden de afgelopen week al heen en weer gemaild over het gas en de dieseljerrycans. Het aanstekelijke enthousiasme van Mathijs en Rosan en het heerlijke humoristische realistische verhaal over hun belevenissen op reis, kwamen (voor mij) op een goed moment! Ik had het écht even nodig. De schitterende foto van de San Blas eilanden bij Panama: daar gaan we het voor doen. En de opmerking ‘de beste stuurlui staan aan wal, ga nou maar gewoon’; gaf weer moed. Het was een heerlijke middag/avond. We zaten breed te glimlachen en te stuiteren van energie terug in de auto naar huis!

Nederlands staatsburger en emigreren

Donderdag 18 maart 2010 @ 22:26

Vanavond naar het gemeentehuis geweest voor een nieuw paspoort en rijbewijs. Zo kunnen we er weer een aantal jaren tegen aan en hoeven we niet ergens bij een Nederlandse ambassade nieuwe documenten aan te vragen.

Maar ook meteen een hele andere belangrijke stap gezet. Eigenlijk onverwachts.... We vroegen naar hoe we ons moesten uitschrijven uit Nederland. We moeten zeg maar emigreren, maar dat gaat niet zo makkelijk omdat we geen nieuw adres hebben. Als je ingeschreven blijft in het GBA (gemeentelijk basis administratie) ben je verplicht een ziektekosten verzekering af te sluiten. Met een ziektekosten verzekering kun je niet langer dan een bepaalde periode (geloof zo'n 3 maanden) in het buitenland verblijven, dus wij kunnen daar niet bij verzekerd blijven en sluiten een andere verzekering af. Maar wij willen dus ook niet óók nog ziektekosten in NL betalen, vandaar dat wij ons zullen moeten uitschrijven uit NL. Emigreren dus. Wat, zoals ik al zei, bij sommige gemeenten niet mogelijk is omdat je geen nieuw adres hebt.

Etienne heeft een tijdje met een medewerkster gesproken en ja hoor. Bij Moerdijk doen ze niet zo moeilijk. Wij kregen een formulier wat we in moesten vullen, het emigratieformulier. Ik heb het ingevuld en als emigratiedatum aangegeven; 31-05-2010. Nu nog even afwachten of het inderdaad allemaal doorgezet wordt. We houden ons nederlands paspoort en blijven dus nederlands staatsburger. Daarnaast blijft La Luna ook Nederlands grondgebied, nationaliteit van een schip is vastgelegd in de zeebrief. Maar phoe, ik vond het toch wel even heel erg heftig......

Druk weekend

Maandag 15 maart 2010 @ 21:03

Veel gedaan dit weekend! Zaterdag de duikautomaat opgehaald, naar de demodagen bij Kok Watersport en naar Foka. Bij Kok onder andere een nieuwe accu gekocht; AMG 270 mAh. We hebben de EPIRB daar achtergelaten voor een nieuwe batterij. Dat kost veel geld, maar je hebt er net geen nieuwe voor. Bij Foka de Canon G11 en een onderwaterhuis ervoor. Die kogel is dus ook weer door de kerk.

Zondag vroeg naar de boot. En ja! De nieuwe zonnetent en buiskap staan erop. Het is wel even wennen, want de kleur is veel lichter dan de oude buiskap. Maar ja, dat is ook wel logisch, want die was al oude en groener. De zonnetent is echt super! Groot en zondag met af en toe een regenbui erg handig. Hij staat er ook goed op. Verder wat aan de watermaker geknutseld en bekeken hoe we het gaan doen met extra jerrycans. ’s Avonds even niets met vertrekken doen en heerlijk uit eten met een paar lieve vrienden.

IKEA én blij ?!

Donderdag 11 maart 2010 @ 15:36

Hoe blij kun je worden van de Ikea? Nou, ik toch wel even aardig blij. Ja, echt. Ik heb er geen kast gekocht waar de schroeven ontbreken dit keer, maar stof voor de gordijnen aan boord! Ik wil wat kleur in de boot en kon niets naar mijn zin vinden. Gisteren na mijn werk maar even naar de Ikea en ja hoor, geslaagd! Verder nog andere prularia gekocht: kaarsen, lopertje voor op tafel en een kookboekje over vis. Ik kan nu aan het volgend project beginnen: de gordijnen maken!

'Nog-to-do-lijst' wordt iets kleiner

Maandag 08 maart 2010 @ 23:02

Vandaag werd Etienne gebeld door de inspecteur van de verzekering. Hij heeft onze boot ingeschat en ook nog even onze website gekeken. Hij vond het er allemaal (ook aan boord) prima uitzien en dacht dat het schip én wij er wel klaar voor waren. Hij gaat een positief rapport naar de verzekeringsmaatschappij uitbrengen. Zijn goedkeuring om te gaan hebben we!

Verder nog even gebeld met Neutmast. We willen graag dat zij de verstaging even checken en goed afstellen. Dat kan over een paar weken wel ergens tussendoor. Heel fijn!

De pasfoto's zijn gemaakt voor de nieuwe paspoorten en rijbewijzen en ik kan morgen bellen voor een afspraak met de huisarts. Van OOM verzekeringen hebben we vandaag ook antwoord gekregen. Bij OOM verzekeringen kun je de Global Traveler polis afsluiten, dat heeft twee werelddekkingsgebieden: één zonder Amerika/Canada, één met. Het verschil tussen die twee, een aanzienlijk bedrag. We hebben daarom de vraag gesteld of we bij de polis het dekkingsgebied makkelijk kunnen veranderen. Het antwoord wat we kregen was positief: door middel van een telefoontje of mailtje kunnen we de polis makkelijk veranderen.

Dit zijn van die kleine dingen die maar één woord zijn op onze 'nog-to-do-lijst', maar wel veel tijd kosten. We kunnen dus weer heerlijk wat schrappen.

Hiswa

Zondag 07 maart 2010 @ 23:30

Vandaag naar de Hiswa geweest. Lekker makkelijk met de trein, gezellig met mijn schoonouders (ouders van Etienne dus). Elk jaar zeggen we weer, zullen we wel gaan? Hetzelfde doen we bij Boot, maar ook zeggen we dan vaak weer: och, we gaan gewoon even kijken, gewoon een gezellig dagje. En dat is het altijd zeker! Nu op het station in Rotterdam CS, eerst koffie. Het was echt koud vandaag! Op de beurs lekker slenterend rondgekeken. In Düsseldorf hadden we niets goedkoper gevonden van ons lijstje dan via internet, dus nu maar weer eens op zoek. Helaas, ook nu niets gevonden. Dus dat wordt de COBB bestellen via COBB.nl en het reddingsvestje halen we gewoon in de buurt. Er was ook weinig echt nieuws te zien. Inmiddels heb je alles al of weet je wat je wilt. Maar we kunnen de komende 3 jaar toch niet, dus was het toch wel weer leuk. En zoals ik eerder zei, een erg gezellig dagje! Ohja, één ding gekocht, natuurlijk traditiegetrouw, het KNRM-vlaggetje! Ben benieuwd waar we zijn als ik deze, wanneer die tot op de draad versleten is, uit het want haal....

Volgend stapje verzekering

Zaterdag 06 maart 2010 @ 23:16

Weer een stapje verder met de verzekering. Gisteren is de man van de verzekering geweest om het schip te keuren. Maar alle indianenverhalen ten spijt, dit viel reuze mee! De inspecteur bekeek het schip, stelde veel vragen en was eigenlijk erg aardig. Hopelijk krijgen we snel een brief van de verzekering met de goedkeuring voor de werelddekking.

Vandaag, in navolging van vorige week, mijn (oude) duikautomaat weggebracht om te keuren en een 7 liter aluminiumflesje met back-packje gekocht. Daar moeten we nog een plekje aan boord voor zoeken.

Eind van de middag ook nog even naar het schip geweest. Niet veel gedaan, wat nagekeken en wat dingen meegenomen, maar ik vond het weer heerlijk. Even aan dek gezeten (met dikke jas en sjaal) in de zon. We gaan weer het betere seizoen tegemoet!!

Sleepgenerator en duikuitrusting

Zondag 28 februari 2010 @ 18:26

Met een wat hogere temperatuur is het toch iets beter klussen aan boord. Alhoewel je vandaag met de regen en wind ook niet veel buiten kon doen. Inmiddels hebben we de sleepgenerator binnen, Ampair 100. De dynamo moet ergens op de hekstoel gehangen worden, maar is toch best groot en zwaar. Zodra het een zondag droog is, gaan we kijken hoe we dit gaan doen. De propeller gaat dan aan een lijn het water in en gaat zo hopelijk aardig wat amp’tjes opwekken. Wat ik me wel afvraag is of we er ook geen vissen mee gaan vangen, want het is eigenlijk net als een hengel... de propeller ligt in het water achter de boot te draaien. Dat is toch net als het aas of blinkertje wat je aan je hengel hebt. Het enige verschil is dat de propeller zwart is en aas vaak kleurig of glimmend. Ben benieuwd of dat wat uitmaakt. Anders gaan we het nog zwaar hebben, want hoe groter het aas, hoe groter de vissen! En de propeller is zeker 20 cm....

Vorige week had Etienne de nieuwe koelunit er alweer bijna helemaal inzitten. De huiddoorvoer moet veranderd worden en dat kan natuurlijk pas als we uit het water gaan, dus dat duurt nog even.

Gisteren weer op pad geweest. We willen een duikflesje met automaat meenemen in geval van nood. Nadat we bij een duikzaak in Roosendaal zijn geweest besloten om mijn (oude) automaat een service beurt te geven en geen nieuwe te kopen. Voor een aluminium duikfles en backpack gaan we nog even verder kijken, want we schrokken toch wel een beetje van de prijs. Als we dan in zo’n zaak weer rondkijken begint het toch wel weer te kriebelen. We hebben altijd veel en graag gedoken, zelfs de winters door in Nederland. Het is alweer een aantal jaren geleden dat we het water in zijn geweest. Ik kijk nu al uit naar mijn eerste snorkeltochtje onderweg en ben benieuwd waar dat gaat zijn. Zou het water bij Spanje nog te koud zijn?


Sinterklaasduik 2004

Pumps en Hawai-shirt

Dinsdag 23 februari 2010 @ 23:27

Onze 'collega-vertrekker' Sailing Sjaakie had het er eerder ook over; kleding meenemen op reis. Ik heb, als echte vrouw, veel kleren en even zoveel schoenen. Mijn pumps en laarzen hoeven niet mee, dat snap ik ook. Maar de rest? Gaat gewoon mee.

Alhoewel, dat wordt nog wel een punt van discussie. We gaan dan wel naar warmere oorden, maar een vestje of een leuke lange rok kan altijd. Toch?! Misschien kan ik onderweg wel niets in mijn maat kopen! En wij Nederlanders hebben grote voeten, dus al mijn schoenen moeten ook mee. Stel je voor dat als ik (al) mijn schoenen versleten heb, geen nieuwe kan kopen…

Denk je dat ik het met deze argumenten ga 'winnen'? Zou dit genoeg zijn? Want ja, zeg nou zelf, een v-snaar (die we als spare-parts bij ons hebben) kunnen we toch overal kopen, kan ik dat plekkie gebruiken voor mijn schoenen. En er zijn zelfs films waarin ze een panty gebruiken als v-snaar! Of zou dat alleen in films werken? Och, panty’s ga ik toch niet meenemen.

We zullen het wel zien als we gaan inladen. Enne… een bikini of Hawai-shirt met daaronder een wikkeldoek als rok en Havaianas (teenslippers) aan mijn voeten… daarmee houd ik het op de eilanden best uit....

Nog 100 + 6 dagen

Zaterdag 20 februari 2010 @ 16:14

Het is alweer zaterdag, weer een hele week voorbij. De weken van maandag tot en met vrijdag staan vaak niet in het teken van vertrekken. Eigenlijk toch wel een beetje. Het is dan meer in het vertellen en vragen beantwoorden van vrienden en collega’s maar niet in het dingen doen. Deze week ook weer: dinsdag gezellig met een paar collegaatjes sushi gaan eten in Rotterdam, woensdag kwam er een collega gezellig eten en donderdag ben ik bij een oud vriendinnetje gaan eten. Elkaar zo’n 10 jaar niet gezien, maar echt super gezellig en we zitten nog steeds met veel dingen op één lijn. Vrijdag boodschappen en langs mijn moeder en dan is het weer weekend.

Vandaag een ‘keuteldag’, oftewel niets zinnigs gedaan. Is eigenlijk niet waar, we hebben toch ook wel weer een aantal knopen doorgehakt en dingen uitgezocht. Ik kan altijd wel onrustig worden van zo’n dag, of wordt ik onrustig van het to-do-lijstje en de tijd? Vanaf vandaag is het nog 100 + 6 dagen tot 6 juni. De tijd tikt gewoon door… en het gaat snel! We hebben vandaag een lijstje gemaakt met de laatste dingen en wanneer we wat moeten gaan. Bijvoorbeeld naar het gemeentehuis voor een nieuw paspoort en rijbewijs, het laten keuren van het reddingsvlot en het regelen van de verzekering. Daar tussendoor lopen de klussen aan de boot: achterkajuit bekleden, uit het water en nog heel veel andere kleine klusjes. En dat allemaal in de komende 100 dagen….lijkt eigenlijk nog best ruim! ;-)

Carnaval

Maandag 15 februari 2010 @ 22:17

Sinds vrijdag is het Carnaval in het zuiden van Nederland. Vroeger deed ik er ook heerlijk aan mee. Nu kriebelt het wel en staat de Carnavalszender aan thuis, maar daar blijft het bij. Tot vorig jaar was het op zaterdag altijd wel Carnaval in huis. We woonden toen in Standdaarbuiten en gingen op zaterdagavond met familie en vrienden naar de 'Lichtjesoptocht' kijken. Daarvoor aten we gezellig een broodje kroket en na de optocht kwamen we verkleumd binnen waarna het hele huis onder de confetti lag. Dat was toch altijd wel erg gezellig en ik heb het eigenlijk wel gemist afgelopen zaterdagavond.

Op zich ben ik aan de andere kant wel blij dat het huis nu niet vol met confetti ligt, want de stofzuiger heeft zijn laatste adem ingezogen. En dat is het zoveelste apparaat wat het op dit moment aan het begeven is. Ik heb een hekel aan stofzuigen, dus je zou kunnen zeggen "wat is het probleem?" Maar iedereen weet... we kunnen niet 4 maanden zonder een keer te stofzuigen. Zelfs wij niet! Dus we halen de stofzuiger van boord maar naar huis. Ik ben benieuwd, in de Carrieb vieren ze ook Carnaval oftewel Mardi Grass. Misschien toch nog een keer confetti opruimen met deze stofzuiger?

Carnaval 2008

LED (Lachen En Drinken)

Zondag 14 februari 2010 @ 22:06

En weer is er een weekend voorbij! Phoe, wat gaat de tijd hard en wat doe je weinig met dit koude weer. Afgelopen vrijdag zijn Jack en Sylvia op bezoek geweest. Jack, alias Sailing Sjaakie, vertrekt ongeveer gelijk met ons, dus we hebben heerlijk wat info uitgewisseld en gefilosofeerd over allerlei vertrekdingen. Erg gezellig en het was snel laat.

Zaterdag weer naar Kok Watersport, volgens mij gaan we maar eens kijken of we daar nu toch echt aandelen kunnen gaan kopen. Ook nog even naar Kamera Express. We willen nog een klein cameraatje meenemen en zijn er nog niet helemaal uit welke. We zijn het ook een keertje niet helemaal eens ;-).

Vandaag aan boord meteen de nieuw binnengekomen ledlampjes getest. Deze zijn veel beter dan degene die we alweer twee jaar geleden als proef hadden gekocht! Veel meer licht en een betere kleur (niet meer van dat gekke blauwe licht). We hebben ze besteld bij Marblu in Duitsland. Als het mee zit wordt het schip binnenkort gekeurd door de verzekering, dus moest Etienne ook opruimen aan boord. Als ik een paar keer niet meega dan gaat het er namelijk altijd uitzien als zijn werkplaats.

Winter

Woensdag 10 februari 2010 @ 23:37

En weer was het een witte sneeuw dag. Wat een drama op de wegen met deze gladheid. Nadat ik een uur had gedaan over een stuk waar ik anders altijd na 10 minuten thuis ben, wist ik dat ik dit niet ga missen volgend jaar winter. Wij zijn dan ergens ter hoogte van de ABC-eilanden onderweg naar Panama. Geen idee of het daar dan ook winter is, maar het zal er niet zo koud zijn als hier!

Even geen boot-dingen

Zondag 07 februari 2010 @ 17:37

Deze week stond niet echt in het teken van de reis en de voorbereidingen. Etienne zat heel de week voor zijn werk in Lelystad en ik was een paar dagen voor mijn werk naar Londen. Het was een nuttige training, maar het was bovenal ook gezellig! Londen is echt een wereldstad die van ’s ochtends vroeg tot ’s avonds laat bruist. Maandagavond lekker gegeten bij een pizzeria en dinsdagochtend breakfast bij Starbucks! Het was vermoeiend, maar ik heb eigenlijk ontzettend genoten van de kleine gezellige momenten die dagen; een jazzartiest die op straat een heerlijke saxsolo staat weg te geven, het gieren van het lachen over ‘Mr. Genious’ bij de sushibar en het gezellig samen wakker worden bij Starbucks.

Deze week mijn Ipod Touch binnengekregen, wat een waanzinnig ding! En ook de koelunit en ‘geneeskundig handboek’ is binnen.

Gisteren aan het winkelen voor bijzaken voor het vertrekken: een fancy hoesje gekocht voor mijn Ipod en ook moest er nog een sleeve voor de laptop komen. Dat was een meevallertje, want 10 euro voor deze gave kleurige sleeve is natuurlijk super!

Nieuwe lijm en geneeskundig handboek

Zondag 31 januari 2010 @ 21:16

Vorig jaar schreef ik of je ook van een team kunt spreken na een k-klus. We gaan het nogmaals testen, want de achterkajuit moet verder bekleed worden. We hebben wat met hout afgewerkt, maar waren daar eigenlijk niet tevreden over. Daarnaast zagen we er ook wel tegenop om verder met bekleding te werken omdat de lijm, die bij de stof meegeleverd was, niet echt bleef plakken als je boven je hoofd ging lijmen. Er moeten best veel stukken gedaan worden die echt meteen moeten blijven plakken, dus maar even aan het testen gegaan met een ander soort lijm (Bison Tix gel) en dit zag er veelbelovend uit. Thuis meteen 10 meter van het Viva Guard besteld. Ik zal jullie uitgebreid informeren over k-klus II.

Een belangrijk onderwerp tijdens de reis is gezondheid en ongelukken. Oftwel géén ongelukken. Maar als er iets gebeurd of je wordt ziek wil je wel weten wat je moet doen. Het is moeilijk hierover een goed boek te pakken te krijgen. Wij hebben best al wat kennis waardoor veel boeken te 'simpel' zijn. Vandaag het 'Geneeskundig Handboek Scheepvaart' besteld omdat we hier positieve verhalen over hebben gehoord en daarnaast wordt het ook gebruikt door de professionele hulpdiensten (o.a. via de RMA-lijst). Ik ben benieuwd.

En nog meer geld uitgegeven... ik heb een Ipod touch gekocht! Kan ik tijdens mijn wachtjes heerlijk naar muziek luisteren.

Boot Düsseldorf

Zaterdag 30 januari 2010 @ 23:47

Gisteren naar Boot in Düsseldorf geweest. Altijd weer erg gezellig met mijn schoonouders. Beginnen met een bakje koffie en lunch met broodje bradwürst en zuurkool. Het was niet zo druk als andere jaren en alhoewel alle zeilbootmerken er waren, was het aantal motorboten gering. Toch weer veel gezien. Waaronder een leuke hybrid motorboot, goed voor het milieu en ook nog best aardig voor je portemonee.

We hadden een lijstje gemaakt met dingen die we nog moeten hebben, maar de prijzen waren óf hetzelfde als hier óf zelfs duurder. Het fijne is wel dat je dingen even echt kunt zien en aanraken. We willen nog een sleepgenerator. Inmiddels zijn er zoveel dingen die stroom nodig hebben, dat je nooit genoeg stroomopwekkers kunt hebben. We hebben al twee zonnecellen en een hoog capaciteit dynamo op de motor, willen niet aan een windmolen, dus een sleepgenerator is een mooie optie. De prijs was op de beurs meer dan we eerder hadden gezien op internet, dus we hebben vandaag maar meteen een mailtje verstuurd voor de Ampair 100.

Een van de andere dingen die we nog willen hebben is een nieuwe koelunit voor de koelkast. Er is een systeem dat door de circulatie van het buitenwater de koelkast koelt (heel simpel gezegd). Dit kost veel minder energie en dat is natuurlijk fijn tussen al die dingen die al zoveel stroom gebruiken, maar dus ook goed voor het milieu. Dit systeem bekeken op de beurs, maar ook hiervoor gold, niet goedkoper. Dus vandaag ook maar online besteld.

Wat we wel zagen op de beurs was een bedrijf waar ze alle gastenvlaggen (courtesy flags) van de hele wereld hadden. Zo'n courtesy flag is de vlag van het land waar je ter gast bent, die je hijst ter groet, ter beleefdheid. Ik was meteen enthousiast; Tuvalu, Kiribatie, Panama, Indonesië, enz enz. Ik hoef dus niet te gaan borduren of schilderen, maar als we voor elk land een vlaggetje willen, dan moeten we er nog een hoop. Het begin is er we hadden al de Europese vlaggen en mijn schoonpaps en -mams hebben nog 4 vlaggen gesponsord: Marokko, Kaapverdische Eilanden, Barbados en Panama.

Drie-jaarlijkse controle

Woensdag 27 januari 2010 @ 22:46

Zoals vorige keer gezegd, afgelopen zaterdag zijn we over gevaren naar Oud-Beijerland. We hebben zaterdagochtend geen regen gehad, maar wat was het koud! Op het Haringvliet voeren we de wind nog dood, dat ging wel, maar daarna op het Spui....brrrr. En toch was het zalig. Heerlijk op de water, de rust en zeker nu de stilte! Zo’n twee uurtjes later voeren we de haven van Oud-Beijerland in. Aan het eind van de haven lag zelfs nog wat ijs. Maandag even langs de zeilmaker geweest en hij gaat aan de slag.

Maandag zijn we ook naar de tandarts geweest voor de jaarlijkse controle. Maar eigenlijk was het dit keer de driejaarlijkse controle. Tips gekregen om Bocasan en een ‘reparatiesetje’ mee te nemen. Onze mondhygiëniste heeft alles goed nagekeken en extra foto’s gemaakt. Er waren een paar kritische plekjes, maar die gaat de tandarts bekijken en dan horen we het nog. Jullie snappen, ik neem mijn telefoon dus niet meer op als de tandarts belt ;-).

Stapjes vooruit

Vrijdag 22 januari 2010 @ 17:59

We maken weer wat stapjes met de voorbereidingen. Gisteren een mail gehad van de verzekering; uitbreiding van het vaargebied is mogelijk. Het schip moet opnieuw getaxeerd worden en we moeten een verklaring van zeev(w)aardigheid invullen. Gelukkig kunnen we op veel dingen al 'ja' antwoorden. Het gaat er dan bijvoorbeeld om of we 'middelen tot het aanbrengen van een noodstuurinrichting' hebben en of we een 'waterdichte lantaarn met reserve batterijen en lampen/schijnwerper' aan boord hebben. Daarnaast moeten we een 'zeilers cv' bijvoegen. Grappig, voor de sollicitatie op een baan moet je een cv maken, wij gaan op wereldreis en hebben nu ook weer een cv nodig.

Er is nog een stap in de goede richting, we kunnen bij de zeilmaker terecht. Dus morgenochtend varen we in alle vroegte La Luna naar Oud-Beijerland wat voorlopig even haar plekkie wordt. Hoewel het volgens mij erg koud zal zijn, heb ik er toch veel zin. Heerlijk even het water op!!

Opruimen

Zondag 17 januari 2010 @ 21:13

Een van de dingen die bij vertrekken hoort is opruimen, danwel inpakken voor in de opslag. Zoals ik al eerder zei is ‘de opslag’ voor ons de oude kamer van Etienne bij z’n ouders. Wij hebben hier bewust voor gekozen en dat houdt ook in dat niet alles bewaard kan worden. Dus we moeten keuzes maken wat weg kan en wat bewaard moet blijven. Sommige dingen weet je overtuigend dat je die moet bewaren, maar andere dingen zijn ‘twijfeltjes’. Ik heb vandaag weer een verhuisdoos open gemaakt, die we nog niet hadden uitgepakt na de verhuizing. En geweldig, wat je dan weer tegen komt. Mijn eerste stapschoentjes bijvoorbeeld! Ook vond ik in een leuk doosje wat kaartjes met spreuken. Eentje past wel heel erg op dit moment bij het ‘opruimen’ en de reis: Rijkdom zit in de geest, niet in bezit.

En aan de andere kant heb ik mijn witte servies ingepakt. Al zo’n 12 jaar met Oud & Nieuw komen familie en soms wat vrienden bij ons eten. We koken dan en samen eten we een hele avond. Het is elk jaar weer opschieten om voor 12 uur het dessert op te hebben. Onwijs gezellig altijd en met het inpakken van het servies merkte ik dat ik zelfs bij het servies (wat heel groot en uitgebreid is, maar niet bijzonder) een gevoel heb;-).



Verder deze week twee nieuwe (schuim)brandblussertjes binnengekregen, gisteren een 2010 gasslang gehaald én een nieuwe laptop. Ook een mailtje van de verzekering dat de vraag om naar werelddekking te gaan nog in behandeling is. We wachten rustig af.

Vorig weekend hebben we de FAQ, veel gestelde vragen pagina erop gezet. Heb je nog andere vragen, we horen het wel. En de ‘Links-pagina’ is aangepast. Vandaag heb ik ook (op verzoek) de planning wat gedetailleerder beschreven.

Officiële papieren

Donderdag 07 januari 2010 @ 21:49

De buurvrouw kwam net een klein pakje afleveren, de stempel! De stempel? Ja, dé stempel! Elke zelfrespecterende vertrekker heeft een eigen stempel. Hiermee proberen zij bij de autoriteiten in andere landen wat meer respect af te dwingen. Dit klinkt raar, maar zo is het wel. Wat we horen van anderen is dat in veel landen de autoriteiten (immigrations, harbour master, etc) officiële papieren belangrijker vinden en misschien ook wel serieuzer nemen dan ‘gewone’ papieren. Met zo’n mooie officieel uitziende stempel kunnen wij nu ook onze crewlist*) een wat belangrijkere uitstraling geven.



*)De crewlist is een lijst met alle gegevens van de bemanning (naam, paspoortnummer, etc) en van de haven waar je vandaan komt en waar je naar toe gaat. Deze lijst moet je afgeven wanneer je je gaat inklaren.

Verzekering en ander saaie zaken

Dinsdag 05 januari 2010 @ 22:11

Vandaag met DMW gebeld, onze tussenpersoon voor de bootverzekering. We moeten natuurlijk een bootverzekering met werelddekking. Wat blijkt? Een sloep van 12 meter krijgt zo werelddekking. Voor ons (nog geen 11 meter) moet het aangevraagd worden! Er zijn een aantal eisen voor een werelddekking en één van die eisen is dat de boot 12 meter moet zijn. Dus moet onze tussenpersoon dit checken bij de verzekering.
Er zijn dus twee opties: La Luna moet gaan groeien of we krijgen een soort ‘ontheffing’. Iedereen snapt, het groeien van La Luna is een utopie (heb het wel al geprobeerd hoor met wat spinazie rond de boot), dus hopen op de toestemming van de verzekering. Wordt vervolgd…

Nog meer verzekeringen… ziektekostenverzekering. Wij laten ons uitschrijven zodat we geen normale ziektekosten meer hoeven te betalen en nemen een speciale verzekering waarmee je 365 dagen per jaar in het buitenland kan zijn. Zo’n polis kun je afsluiten bij OOM verzekeringen. Op zich was dit relatief niet duur, maar zoals bij zoveel zijn de prijzen omhoog per 2010. En nog veel ook. Bizar! Dat wordt een dikke aanslag op onze spaartegoeden. Maar ja, ook dit is zoiets wat je moet hebben en nooit hoopt nodig te hebben.

Verder zijn we weer gewoon aan het werk. Hebben de Nieuwjaarslunch op de zaak overleefd en is het grappig om te horen dat anderen ook zo met ons vertrek en onze reis bezig zijn. Erg leuk en hartverwarmend. Daarnaast is de afspraak met de zeilmaker voor een nieuwe buiskap en bimini verschoven naar mid januari en ben ik een vergelijkingslijstje met prijzen aan het maken om mee te nemen naar de beurs in Düsseldorf.

Ik heb een nieuwe agenda in gebruik genomen en heb heel groot op 6 juni VERTREK erin gekalkt. En tot mijn grote schrik (en ook een beetje plezier) was ik bladerend door mijn agenda zo bij die week. Het gaat nu erg snel! Nog 146 dagen.

Van Stad aan ’t Haringvliet naar Ushuaia

Zondag 03 januari 2010 @ 22:16

Ik ben al een paar dagen de resten aan het opruimen van het oudjaarsdiner. De vaatwasser maakt overuren. Een paar wijnglazen, schalen en bordjes en hij is weer vol. Je hebt toch aardig wat afwas van een diner met 8 personen. Vandaag de kerstboom opgeruimd en meteen alle spullen in verhuisdozen zodat ze de opslag (oude slaapkamer van Etienne bij zijn ouders) in kunnen.

Wat is het toch een mooi landschap als het zo wit is. Grappig dat we dit nu nog kunnen meemaken voordat we volgend jaar oud&nieuw in de zon vieren. Onderweg naar de haven was het helemaal genieten. De wegen waren niet helemaal schoon, maar de landerijen met de zon op de achtergrond, die dan een soort van nevel over de akkers gaf...schitterend!

In de haven was het ook wit en ijzig! IJzig onder de boten die op de kant staan. Glibberend en glijdend naar de steiger. Zo’n 10 cm sneeuw op de steiger én op La Luna! Wat een grappig gezicht. Volgens mij moet het er zo ook uitzien als we in Ushuaia zijn.

Overal in de haven is ijs, wij liggen ook in het ijs. Een dik pak isolerende sneeuw op de boot, waardoor het binnen 1,5 graad boven nul was. De motor nog beter ‘ijsklaar’ gemaakt en snel weer naar huis. De voorbereidingen voor onze grote reis moeten maar even vanaf ons warme, droge appartement gebeuren.

2010!

Vrijdag 01 januari 2010 @ 23:07

Een heel nieuw jaar en een nieuw begin, met nieuwe kansen en nieuwe mogelijkheden.

Maak van 2010 jouw jaar!

Wij wensen jullie heel veel plezier, goede gezondheid en veel geluk. En maak van 2010 een jaar wat je onthoudt, want dan weet je dat je hebt geleefd!