Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Terug op honk | Home |

Normale leven, werkende leven...

Woensdag 31 augustus 2016 @ 05:40

En dan zijn we alweer een maand in NL en twee weken op onze winterplek. Het is verbazingwekkend hoe snel je went aan het 'normale leven' in NL. Ik zeg 'went', maar is het eigenlijk wel 'wennen'? Is het niet gewoon meegaan en je aanpassen aan hoe het in NL gaat, of aanpassen aan 'wat hoort'. En dan komt ook het 'normale leven'..... Wat is 'het normale leven'? Iets wat iedereen doet? Of waarvan men vind dat het hoort?


Ik moet zeggen, dat we ons er niet heel erg mee bezighouden. Met 'hoe het hoort' dan. Maar ja, op veel plekken ontkom je er niet aan. We hebben inmiddels een autootje gekocht, een pracht karretje! Een Peugeot 208.


Ook heb ik mijn 'werk'-garderobe uitgebreid, want ik snap ook wel dat mijn Thaise jurk en teenslippers niet kunnen. Verder hebben we weer verzekeringen en liggen de boodschappentassen standaard in de auto.

Het heerlijke is nu, zoals altijd als we lang ergens op een plek bleven, dat we weten waar we moeten zijn. Welke supermarkt, waar is de bank, tanken, lekker eten, enz. Gewoon makkelijk en luxe vinden wij. Daarnaast keldert onze conditie zienderogen, want waar we voorheen lopend alles deden, soms met de zware boodschappentassen, pakken we nu de auto. Een kratje bier wordt toch wel erg zwaar na een tijdje hoor! ;-)

En dan is naast het 'normale leven' ook nog het 'werkende leven'. Het leven waar ik me vanaf morgen in stort. Over 'moeten wennen' gesproken.....ik ben al niet zo'n ochtendmens en we zaten vanochtend heerlijk relaxt saampies te ontbijten op de tijd dat ik normaal op de zaak moet zijn. Haha! Ik heb er wel echt zin in! Weer collega's, weer wat andere dingen om jezelf mee bezig te houden. En voor degene die het nog niet wisten, ik ga maar vier dagen werken! Super luxe vind ik dat! Dus vrijdag ben ik alweer vrij...;-) Etienne kan nog even rustig aan doen, al zal, zo aan boord, hij ook echt wel gelijk met mij wakker worden.

Het is echt al een beetje huisje, boompje, beestje! Waarin het huisje de boot is, het boompje de mast? ;-) Of eigenlijk de prachtige bossen om ons heen en het beestje zijn de vissen, futen, ijsvogels, eenden, ganzen en konijnen! Aan dit 'normale leven' kan ik misschien inderdaad wel wennen....

Terug op honk

Zondag 21 augustus 2016 @ 08:11

Zo voelt het een beetje eigenlijk; we zijn terug op honk. Verder voel ik me nog wel wat ontaard en moeten we nog wat meer landen.


Zaterdag de 13e zijn we geweldig ontvangen in Willemstad!! Vrienden en familie stonden te zwaaien op de kant! En loodste ons over de eindstreep. Heerlijk om zo warm welkom te worden geheten door het groepje mensen dat je zo dierbaar is!



Het was een geweldige dag! Hij vloog voorbij! Heerlijk uitgebreid geluncht en ’s avonds zijn we lekker uit eten geweest. Het grappige was wel dat we aardig wat aandacht trokken met onze landenvlaggen in het want. Hele leuke gesprekken dus ook gehad met verschillende voorbijgangers.


De krant was er ook bij zaterdag, wat resulteerde in een uitgebreid artikel in AD Drechtsteden op zaterdag (13-08) en maandag (15-08) en een groot stuk in de Moerdijkse Bode op maandag!




Zondags zijn we naar Zwijndrecht gevaren. We hadden enorme mazzel want het tij was met ons en we hadden nog stroom mee, de Kil op. Ook bij de brug Dordrecht/Zwijndrecht hadden we geluk, even gas erop en we konden er meteen mee onderdoor!

We lagen dus alweer vroeg afgemeerd op onze voorlopige vaste plek bij WSV Zwijndrecht in de Strooppot. Een heerlijk plekje! Lekker rustig in de middle of nowhere. We hebben prachtig natuur om ons heen en regelmatig zwemt er een eend voorbij of knabbelt aan de waterlijn. De futen vangen de visjes en de ijsvogels vliegen rondjes om de boot. De spreeuwen zijn wat minder, want de lekkere besjes liggen in verteerde roze vlekken al verspreid over de boot. ;-)

Eenmaal op ons plekkie wordt de boot al snel ontzout, van binnen en buiten en ligt ook meteen overhoop. Niets heeft meer een vaste plek. We slepen ook wat spullen van de boot, maar helaas kan niet alles eraf.

’s Maandags gaan we meteen naar het gemeentehuis om ons weer in NL in te laten schrijven en een briefadres aan te vragen. Verkeerde loket, opnieuw een afspraak maken voor woensdag en we krijgen formulieren mee (‘Hervestiging’). Woensdag wordt alles ingevoerd en zaterdag hebben we een heel pakket in de bus en zijn weer inwoner in NL met een briefadres. Toppie, want nu kunnen we een auto gaan kopen en op naam laten zetten.

Wat deze week ook snel gaat is het solliciteren voor mij...na een aantal gesprekken onderteken in vrijdag mijn contract en ga per 1 september aan de slag bij Huntsman!! Ik ben superblij en heb er veel zin in!

Heel de week regelen we allerlei andere kleine dingen en rijden af en aan. Even struinen door Dordrecht op onze schoenen resulteert in heftige blaren. Dat wordt nog wat na 1 september, ik denk dat ik mijn gympies maar voor de zekerheid in mijn tas gooi! ;-)

België -> NL:heel veel gezelligheid en spullen te koop

Maandag 08 augustus 2016 @ 07:29

Oostende was super leuk, zoals altijd! Lekker door de stad gestruind en met Mark (SY Begerto – hij was even terug thuis, Begerto ligt nog op de Azoren) lekker geborreld en overheerlijk bij hem gegeten!! Heeel gezellig!

En toen was het zover, op naar Nederland! Het was een prima dagje, fokje bij en het juiste tij op naar Vlissingen! Een prima dagje ja, maar ik was in een trieste bui...

Eenmaal in Vlissingen hadden we (bijna) elke dag zoveel gezelligheid, dat mijn trieste gevoelens al vrij snel naar de achtergrond gedrukt werden. In de haven lag ook een oud collega van Shell. Heel grappig om Jan Peter weer te zien na zo’n lange tijd en samen met Ria hebben we gezellig bijgekletst! Etienne z’n ouders lagen op het Veerse Meer en kwamen natuurlijk even aangefietst, en de dag erna brachten mijn moeder, mijn broertje en z’n vriendin ons een bezoekje. Wat raar en toch ook weer super vertrouwd om elkaar na bijna twee jaar weer te zien!!

In de haven kregen we ook regelmatig leuke buren en was het elke keer weer gezellig kletsen! En toen stapte er ineens ook een oude bekende aan boord! Willem van de Flying Swan!!! Dat was een verassing! Dus ’s avonds gezellig aan de koffie met Willem en Martine, we kwamen niet uitgekletst!

En toen was het alweer donderdag en kwamen onze vriendjes Nicole en Joris (SY Cedo Nulli) aan! Wij wachten ze op in de haven met champagne. En ook deze avond weer heel gezellig gekletst, gepraat en gegeten! We hielden dat erin, want vrijdagavond was het weer zo’n gezellige avond en ontmoeten we bij Cedo Nulli, Marieke en Jorg (SY Barnstormer), die met Nicole en Joris tegelijk waren vertrokken.

Afgelopen zaterdag zijn we naar Middelburg gevaren en zagen daar Frits en Gerda weer (Etienne z’n ouders) omdat Gerda gisteren jarig was. Heerlijk uit eten geweest!

Iedereen vraagt zich af waarom we al ‘zo vroeg’ in NL zijn als we as zaterdag pas ‘officieel’ aankomen. Nou, dat is de andere kant van deze weken; we zijn al aan het solliciteren en dat maakte dat we besloten dat het handiger was wat eerder echt in NL te zijn en daardoor ook een NL’s mobieltje te hebben, enz. Het ziet er allemaal heel hoopvol uit, dus dat is heel gaaf, maar maakt het hele feest ook wel extra spannend!

En dat is wat het allemaal is; spannend! We kijken enorm uit naar ons volgend avontuur; werken en settelen. We zijn ‘druk’ met dingen uitzoeken en regelen en merken dat op dat gebied NL nog niet veranderd is. In de supermarkten lopen we rond als kleine kinderen in een snoepwinkel. Wat een heerlijkheden allemaal!! Etienne heeft zo bijna ‘alles’ al weer gegeten (kroketten, saté, frikadellen, shoarma, kibbeling, enz) en voor mij is er hier ook een ruim aanbod (dropjes, krentenbrood, pitabroodjes, kaas). We genieten dus en lopen extra grote rondjes om zo al het lekkers in balans te houden. ;-)

Te koop
We genieten dus, maar met weemoed zijn we ook al langzaam La Luna aan het uitkleden. Want ja, al de typische ‘vertrekkersdingen’ hebben we niet meer nodig. Er komt dus e.e.a. te koop; satelliettelefoon + modem (iridium), jerrycans (diesel en water), sleepgenerator, ssb (radio + pactormodem), dinghy + motor, watermaker, zeeanker (drogue), zeekaarten (papieren). Heb je interesse of wil je meer info, kun je ons bellen (06 14 39 08 05) of mailen (etienneverschoor @ gmail.com).

Aankomst!!

Dinsdag 02 augustus 2016 @ 07:21

Aankomst La Luna

Boulogne, Duinkerke en Oostende

Donderdag 28 juli 2016 @ 09:46

Eindelijk weer een internetverbinding in de haven die e.e.a. niet blokkeert, dus ik kan weer de site bijwerken…

Het dagje en nachtje naar Boulogne sur Mer was een prima tochtje!! We hadden super mazzel, want we gingen lekker hard en we hadden het tij super lang mee. Dus dat was fijn!

Boulogne was weer leuk. De haven lag ook hier goed vol. En zoveel Nederlanders! Haha, dat is heel grappig, wij zijn altijd best gespitst of we een NL’se vlag zien en daar kunnen we nu niet meer omheen, zoveel! Grappig hoor.

En we hebben gezellig gekletst met Judith en Mathijs van de Inca, vrienden van de Blue Spirit, waar wij in 2010 gezellig lang mee hebben opgevaren. Erg leuk!


Verder heerlijk door Boulogne gestruind en verder gewoon rustig aan gedaan. Lekker ook weer internet, dus wat dingen geregeld en we zijn natuurlijk aan het solliciteren, wat er ook positief uit ziet. Fijn gevoel, want het houd je toch wel bezig, weer naar NL komen.

Inmiddels hebben we Boulogne vanochtend in alle vroegte weer verlaten. Het was nog heel vroeg, net krap licht, maar ja, we wilden nog wat tij meepakken. Dat lukte, want ook vandaag hielden we het de hele tocht mee tot het laatste uur. Maar aangezien het goed waaide, konden we ook heerlijk zeilen en trok de wind ook. Het was weer eens een aardig windje, onze buurman heeft het over windkracht 8, maar dat hebben wij niet op de meter gezien. Omdat we dicht onder de kust voeren waren er geen golven, dus toppie!

Heel de tocht zagen we al dikke, zwarte wolken, maar pas toen we net aan de steiger lagen, begon het te miezeren. Timing!

Vanochtend was het weer vroeg dag, op weg met de stroom mee. Heerlijk weer. Weinig wind, dus motorzeilen. We zagen de kust veranderen van industrie naar flats en hotels. En ja hoor, daar was Oostende alweer, onze favoriet! De havenmeester vermoedde het al: “op wereldreis geweest?” De jerrycans waren hem opgevallen en eerst kwamen we twee keer per jaar langs en toen 6 jaar geleden voor het laatst…hihi, slimme gast!

Lekker geluncht met patatekes en even door de stad gestruind. Voor de rest rustig aan en ik ben weer alles terug een plekje aan het geven wat de douane-jongens overhoop hadden gehaald. En we hebben een gezellig vooruitzicht voor de happy hour vanmiddag! ;-)

Een van onze trouwe volgers had ons al gespot met binnenvaren!!!

Cherbourg

Zaterdag 23 juli 2016 @ 14:26

En ja, we zijn er hoor!! Gisteren kwamen we rond de lunch aan. Het was een prima tochtje, tij mee, dus we spoten erheen! Het was ook zeker geen saai tochtje, want rara, we vertrokken uit Alderney met z’n tweetjes....en kwamen in Cherbourg aan met z’n zessen!!!

Nee, don’t worry! Geen (boot)vluchtelingen opgepikt. We waren ‘alleen maar’ geënterd door de kustwacht en douane! Pffff...


We zagen in de verte al een fregat varen, maar ja, dat zie je wel weer. Toen werden we opgeroepen. Wat vragen en “we komen aan boord, maar u kunt uw koers en snelheid handhaven.” Vier man werden met een zodiac aan boord gezet. Super aardige lui! Ja, want we hebben ze redelijk ‘leren kennen’ in die zeker 1,5 uur dat ze aan boord waren!

Heel de boot werd nauwkeurig doorzocht! En geloof me, inmiddels is dat een hels karwei, met al die spullen die we aan boord hebben. Het was bewolkt en fris toen we vertrokken, maar toen ze eenmaal aan boord waren knapte het weer op en steeg de temperatuur buiten goed, maar binnen ook! Eentje lag er op een gegeven moment op ons bed om het luik aan de achterkant met een schoevendraaier open te wrikken. We hebben wel gelachen, want dat ging niet helemaal, een ander erbij en toen moest ik komen kijken, “ja, dat gaat echt zo wel open.” ;-) Maar alles dus onderzocht, onze verhalen gecheckt. Het leek alsof ze het in het begin niet begrepen: “wanneer is jullie vakantie begonnen?” “2010” “2010???” “Ja, 2010” Even in het supersnelle Frans wat woordjes met elkaar en hoofdschud bewegingen. “Heb je een logboek?” Tja, toen moest hij het wel geloven. Allerlei vragen en een aantal van hen snapte niet dat we het ‘zeewater’ dronken. “Nee, we filteren dat!” “??” “Ontzouten van het zeewater…” Gelukkig wist een van de jongens haarfijn wat een watermaker was en kon het, tot in de kleinste details, aan de anderen uitleggen. Heel de installatie moest nog een keer goed bekeken worden en tjee, dat was wel wat.

De boot werd uitgebreid beklopt en bevoeld en de luiken boven de watertanks moesten ja, toch echt los. Schroeven werden eruit gedraaid en oje?! Het mangat zat zo grondig dicht met veel schroeven en speciale tape, dat kon echt niet open! Probleem!! Er werd langdurig heen en weer gebeld met de baas op het grote fregat, dat precies achter ons bleef varen. Wel heel grappig, want zelfs de ferry gaf ons ruim baan en alles ging opzij toen we de buitenhaven van Cherbourg invoeren. Ook hadden we geen bonnetje van het tanken in Camaret en dat was ook een groot probleem. Met een plastic bekertje werd de kleur van de diesel in de jerrycans gecheckt en uiteindelijk, we voeren toen de jachthaven al in, kwam het verlossende woord dat het oke was en de watertank toch ook niet open hoefde. Pffff!! En dan vaar je, met 4 douane gasten de overvolle haven in. Haha!!! Mensen zullen wel gedacht hebben! ;-)

Cherbourg is super leuk en een mooi, gezellige stad. Er was gisteren en vandaag ook markt en braderie dus lekker rondgestruind. Heerlijk weer winkels gekeken en de benen gestrekt.

Morgen (zondag) gaan we weer verder. Waarschijnlijk ons laatste nachtje door naar Boulogne sur Mer.


En nog een foto van onze walvissen van de Azoren naar Camaret. Het is moeilijk om precies te zeggen welke het zijn, we denken Blue Whales en Sperm Whales.

Alderney

Donderdag 21 juli 2016 @ 18:24

En dan na een dagje en nachtje en dagje komen we bij de Kanaaleilanden aan. We zijn wat te langzaam gegaan dus de stroom is net fout. We besluiten om niet door te gaan naar Cherbourgh, maar Alderney in te gaan. En dan zijn we er bijna, de haven al in zicht en vallen we zowat stil! De stroom kachelt daar erg door! Gatverdamme!! We ploeteren gewoon maar rustig door, nou ja, eigenlijk onze Mitsubishi meer, maar rond half vier pakken we dant toch een mooringboei bij Alderney op. De motor gaat uit en wat een rust.
.
Maar ook, wat een NL'ers!! Dat is wel grappig, voorheen, op de meest remote plekken vielen NL'se vlaggen meteen op want dat was natuurlijk speciaal. Nu zitten we gelijk met de zomervakantie en dus is het druk met andere NL'ers. Grappig!! En helemaal als dan een dinghy langszij komt en meteen zegt: "Hé Etienne!" Huh?? Hoe leuk is het dan, dat dit Gijs en Ingrid zijn, goede vrienden van de Flying Swan waar wij in het begin mee opgevaren hebben! Heel gaaf!!! Even super gezellig gekletst en helaas hebben we geen tijd voor koffie morgen, want wij gaan alweer vroeg verder naar Cherbourgh.
.
Ja, Cherbourgh. Het is nu niet ver meer en we kunnen het tij goed plannen, dus nu moet het dan toch echt gaan lukken. Leuk om toch weer op de verschillende plekjes te zijn, waar we zes jaar geleden ook waren. Er is allemaal niet zoveel veranderd.
-----
At 21-7-2016 13:26 (utc) our position was 49°43.68'N 002°11.82'W

Aankomen en weer verder

Woensdag 20 juli 2016 @ 16:55

Afgelopen zondag, aan het einde van de middag, voeren we de haven van Camaret-sur-Mer binnen! Geweldig! En wat een raar gevoel...zes jaar geleden vertrokken vanaf hier voor onze 'eerste' grote oversteek, de Golf van Biscaye over. En nu, nu landen we hier aan na onze laatste grote oversteek! Gemengde gevoelens dus...
.
Het was wel grappig, want alles was weer heel herkenbaar alleen de enorme drukte niet! Ongelooflijk! Wat bleek, er waren Maritieme dagen in Brest, wat een stuk verder in deze kom ligt. We hebben heerlijk geslapen zo in een haven, na een lekkere douche. Ik weet niet of sommigen van jullie nog het stukje 'Bunkerdouchen' herinneren van toen we zes jaar geleden hier waren? Nou, er was weinig veranderd! Haha!!
.
De volgende dag Camaret in. Een heerlijk dorpje, met knusse smalle straatjes, leuke terrasjes en gewoon gezellig. Het was super weer! Warm! Onze Russische (!) buren wilden de volgende ochtend weg, dus besloten wij maar voor anker te gaan. En dat was een goede beslissing, want de haven liep tegen de avond weer bomvol met roeiboten uit Brest, oude Tallships en oude kleinere schepen. En de volgende ochtend lagen we voor anker weer eerste rang! Met een kopje koffie en een lekker stukje eigengebakken appeltaart genoten we van het schouwspel. Het was een beetje Sail Amsterdam, maar dan Sail Camaret. Alles wat drijft voer naar buiten, alle zeilboten zeilden weg en een aantal grote schepen voeren in en uit met gasten! Keek je verder de baai op, dan zag het wit van de zeilen...heel leuk!
.
Aan het einde van de dag hebben we gezellig wat gedronken met de Nederlandse boot, Indian Summer. Zij volgen ons al jaren en ook verschillende anderen, dus was het even gezellig kletsen!
.
En toen zijn we vanochtend (woensdag dus) alweer vertrokken. Ze gaven nog wat wind op, maar dat viel zwaar tegen. We vertrokken met mist en dikke bewolking in een grijze wereld. Zo jammer, want de kust is hier echt prachtig om te zien!! Maar we hebben dus niets gezien... De stroom viel ook tegen in het begin en er is gewoon geen wind. Gelukkig hebben we een motor en die pruttelt dus nu ook weer volop. ;-)
.
We hebben koers gezet naar Cherbourgh, maar afhankelijk van het tij kan het ook Alderney worden. Het is een klein tochtje, 1 nachtje.
-----
At 20-7-2016 14:39 (utc) our position was 48°44.40'N 004°31.65'W

Walvis avontuur

Vrijdag 15 juli 2016 @ 19:01

Het is echt een mooi tochtje!! Ok, af en toe zeilen en dan weer wat motoren, maar het is net alsof we op een meer aan het zeilen zijn, de golven zijn namelijk minimaal. Helaas voorspellen de gribs tegenwind op het moment we het kanaal in komen. We zijn dus naar wat alternatieven aan het kijken en vrezen dat we niet meteen naar Cherbourgh kunnen. Maakt niet uit, dan gaan we er gewoon met een omweg wel of niet heen. En oja, we moeten nog een kleine 350 mijl (naar Cherbourgh dan).
.
Sinds gisteren zijn we wat minder alleen en zien we geregeld visboten. Ze hebben allemaal (tot nu toe dan) AIS, wat wel fijn is. Overdag zijn ze, wat ons betreft, alleen iets te nieuwsgierig, want ze komen recht op je af, ff kijken, om dan op het laatste moment af te buigen. De eerste keer waren we toch lichtelijk in de stress! ;-)
.
Over stress gesproken... De walvissen zijn echt geweldig en de laatste dagen is het soms net Madagascar met heel veel spuiten om ons heen en in de verte. Gisteren beloonde een leuk groepje ons echter met een heel spannend momentje... Vier stuks zagen we al langzaam onze kant op komen, camera in de aanslag voor de film en ik had mijn telelens klaar. En ja hoor, ze kwamen prachtig dichtbij. Nu ik eraan terug denk realiseer ik me eigenlijk pas hoe bizar het was en Etienne moet lachen omdat, toen we het er daarstraks over hadden, ik het me nog niet helemaal realiseerde. Wel nu, ze kwamen uit de verte aan dus, voorlangs en we konden filmen en foto's maken! Geweldig! Toen doken ze onder en zaten we te wachten waar ze boven zouden komen... dat werd dus recht voor onze punt!! En wel zo dichtbij dat ik al ging verzinnen hoe ik ze kon waarschuwen zodat we ze niet zouden overvaren! Gelukkig gingen ze toen haaks de hoek om, alleen was dat recht op ons af! Wij wisten even niet wat te doen, maar g
elukkig zwommen ze gewoon heel nieuwsgierig, met z'n viertjes, rustig langs ons! Ik rende om de genua heen naar het gangboord om weer foto's te maken, maar mijn telelens kon alleen een vin in detail vinden, zo dichtbij waren ze!! Ze waren ook super rustig, heel nieuwsgierig en bleven heel de tijd boven. We hadden al gemerkt dat als ze schrikken of we motoren, ze echt onderduiken en van je weg gaan. Heel gaaf dus, maar ook wel weer even een spannend avontuurtje!
.
Datzelfde overkwam Etienne vannacht weer toen hij dichtbij een spuit hoorde en even later een dolfijn uit het water sprong, je kunt je voorstellen dat z'n hart in z'n keel zat. Vandaag zagen we weer een exemplaar van heel dichtbij! Dit keer konden we heel goed z'n kop zien en realiseerde ons weer dat het toch echt wel enorme beesten zijn!!
.
Nu zijn we aan het motoren en op het gebied van de walvissen vinden we dat niet erg, want ze komen, om de een of andere reden (met haar zwarte antifouling heeft La Luna een mooi walvisbuikje?), wat ons betreft toch iets te dichtbij! Al moeten we er niet over mopperen, het geeft ons weer wat om naar te kijken zo op zo'n dag.
-----
At 15-7-2016 16:34 (utc) our position was 47°19.05'N 009°30.30'W

Gewoon rustig verder

Donderdag 14 juli 2016 @ 18:40

Dat is wat we doen. We gaan gewoon rustig verder. Vandaag weer heel de dag kunnen zeilen, wat prachtig is op een rustige zee. In de verte weer verschillende spuiten van walvissen gezien en er kwam een groep dolfijnen kijken. Verder wordt het iets drukker met twee vrachtschepen vannacht.
.
Weinig nieuws eigenlijk. We lezen, schrijven of kletsen wat en kijken om ons heen. Het is prachtig weer.
-----
At 14-7-2016 16:02 (utc) our position was 46°21.64'N 011°37.26'W

Enzovoort

Dinsdag 12 juli 2016 @ 20:41

Vanmiddag vertrok de wind en hebben we de motor weer gestart. Viel toch al niet tegen, want als ik de gribfiles zag dacht ik dat we al veel eerder moesten gaan motoren. We hebben nog redelijk lang kunnen zeilen. Het weer is dus erg rustig! Nu is ook de zee vlak geworden. Eigenlijk heerlijk, al hopen we toch wel weer op zeilwind, want we halen het nog net niet op de motor. Ik heb misschien iets te hard gevraagd om een rustig tochtje voor dit keer... ;-)
.
Het is niet allemaal rozengeur en maneschijn, (al wordt de maan wel steeds groter), want vannacht werden we opgeschrikt door een enorme klap. Wij hebben iets geraakt of iets heeft ons geraakt, daar zijn we het nog niet over eens. Zo ook wat het was en waartegen precies, al vermoeden we tegen het roertje van de hydrovane. Heel onduidelijk allemaal, maar we hebben geen schade, dus niets aan de hand. Maar je nieuwsgierigheid wil dan altijd wel graag weten wat en hoe!
.
Verder vandaag heerlijk genoten van een prachtige blauwe lucht en schitterende zon! De wind maakt het fris, maar verder is het goed vertoeven. Omdat het water lekker vlak is, zagen we ook alweer een paar spuiten van walvissen!! Eentje hebben we op de film, al is het nog steeds ver weg, maar wel gaaf om te zien. Verder weinig nieuws vanaf hier. Het is eenzaam en stil, want nog steeds geen boot op de AIS, al zien we wel veel vliegtuigen overkomen.
.
Gegroet!!
-----
At 12-7-2016 17:35 (utc) our position was 44°23.59'N 016°11.94'W

Andere oceaan

Maandag 11 juli 2016 @ 19:54

Het gaat hier nog steeds prima! Inmiddels zitten we ook in het ritme van een langere trip en rijgen de dagen weer aan elkaar. Het weer is prima, veel bewolkt, maar ook geregeld een zon en de wind is rustig, waardoor ook de golven. Het is zo tussen de 7 en 10 knopen wind. Prima dus.
.
We gaan gestaag verder. Voor ons doen praten we deze trip weinig, terwijl we eigenlijk genoeg hebben om over te praten, zou je zeggen. We zijn, denk ik, eerder vol met eigen gedachten.
.
Wat wel weer grappig is, elke oceaan is anders en zo ook de Noordelijke Atlantische oceaan. Wetenschappelijk zal het misschien ook wel, maar dat kan ik niet bepalen natuurlijk, het is alleen maar van wat ik zie. En ik zie hier geen vliegende vissen meer (wel weer lekker onbezorgd lezen met een lichtje dus 's avonds), wel enorme (en dan echt enorme) grote groepen met kleine dolfijnen, echt van die springers. We zagen vandaag zelfs weer een paar walvissen! De luminscentie is summier hier en er is continu wel een vogel te zien. We merken duidelijk dat er een getijdestroom loopt. Het ene moment gaan we soepeltjes en het andere moment is het een klotsbak. Er zijn, naast dat we ook vaak de zon hebben, ook heel veel wolken. Gelukkig is het 's avonds vaak weer helder en zien we de sterren tussen de sterren en de melkweg. Weer genieten.
.
De eerste mijlpaal van door de 1000 mijl zijn we al een tijdje door en steven nu af op het 'halverwege punt'. Lekker hoor, want hoe mooi een oceaan ook is, wij vinden het heerlijk dat we alweer aan het aftellen zijn! ;-)
-----
At 11-7-2016 17:27 (utc) our position was 43°37.43'N 018°37.33'W

Laatste trip

Zaterdag 09 juli 2016 @ 19:05

En ja, we zijn weer onderweg. Afgelopen donderdag hebben we ons losgerukt van de Azoren. Was best moeilijk. Misschien omdat de Azoren gewoon prachtig zijn, met super vriendelijke mensen, of omdat het onze laatste trip gaat zijn en de tochten hiervoor nu niet echt de leukste waren?
.
Ik denk alles bij elkaar. Want met het vertrek van de Azoren zeilen we nu naar het vasteland Europa. Waar we gaan landen weten we nog niet precies, maar zeker nog niet NL. Waarschijnlijk Frankrijk ergens. En dan, dan komen we wel heel dichtbij NL. Ineens ga je dingen ook een soort van 'voor het laatst doen'. Raar. Heel raar.
.
Maar, vooralsnog klagen we niet, want tot nu toe hebben we een TT'tje. Top Trip. We vertrokken in de laaghangende bewolking, maar voor Terceira klaarde het op en hadden we een super warme eerste dag. Wel met heel weinig wind, dus was het motoren, maar daardoor konden wel lekker rustig inslingeren. 's Nachts was het weer prachtig met veel sterren tussen de sterren.
.
De tweede dag konden we alweer gaan zeilen. Stroom ook goed mee, dus we gingen als de brandweer. Advies is om eerst noord te gaan varen, totdat je de westenwind oppakt en daarmee zo het kanaal in kan. Tweede nacht was een beetje regenachtig, maar niet erg.
.
En vandaag is weer een prachtige dag. De wind maakt het was frisser, maar de zon doet goed haar best. We zijn inmiddels maar gewoon naar het waypoint (Engels Kanaal) aan het varen, want we hebben nu al westenwind. Ik denk dat de stroom vertrokken is, misschien nog een beetje, maar het gaat super. Ook laten de gribfiles niets geks zien voor de komende dagen, dus alles ok hier.
-----
At 9-7-2016 16:46 (utc) our position was 41°57.58'N 023°08.74'W

Eilanden rondreis

Dinsdag 28 juni 2016 @ 13:08

Zoals zo vaak als je het naar je zin hebt, vliegt de tijd! We doen echt super leuke dingen en dan heb ik vaak ‘geen tijd’ om even te gaan zitten voor een heel verhaal. En voor je het weet ben je een dikke week verder en kan ik weer een heel boek schrijven! ;-)

Ik ga dus gewoon vanaf het begin beginnen…. En dat begon met onze geweldig bezoek aan Pico!


Maandag vorige week dus op de pont naar Pico! Lynn en Ian, onze Canadese vrienden, wachten ons aan de andere kant al op en natuurlijk eerst aan de koffie. We rijden het eiland rond. Helaas is de berg op Pico (2351 m hoog) in de wolken en dus gaan we na bezoek aan het bezoekerscentrum weer naar beneden. Pico is schitterend! Het is weer heel anders dan Flores. En wat met name heel interessant is, en redelijk uniek, zijn de ‘wijnvelden’ (Lajido of Criação Velha). Op alle eilanden in de Azoren zijn muurtjes te zien, gebouwd (net zoals de oude huizen) gewoon door het opstapelen van lavastenen. Deze stenen zijn niet heel netjes gebeeldhouwd, maar gewoon in stukken gehakt en als een puzzel op elkaar gelegd. Deze muurtjes markeren landafscheidingen, fungeren als muur voor terrassen en ook als afscheiding voor de wijnranken. En dan zijn het kleine oppervlakken, zo’n 3 bij 3. De wijnranken worden hiertussen verbouwd om zo te profiteren van de warmte die de muurtjes na een dag opwarmen ’s nachts uitstralen en ze houden de zoute lucht ook van de planten weg.


We picknicken op een van de prachtige, speciaal daarvoor, door de overheid gemaakte plaatsen. Gezellig!!


Het is prachtig weer en we genieten van de uitzichten en schattige dorpjes. We kopen eten voor ’s avonds en de vrienden en buren van Lynn en Ian komen ook gezellig eten ’s avonds. Er wordt nog een tafel bijgezet en alle borden komen uit de kast. De vrienden zijn opgegroeid op de Azoren, ongeveer tot 10 jaar en daarna (ieder afzonderlijk met hun familie natuurlijk) geëmigreerd naar California, Amerika. Ze spreken dus prima Engels en Portugees! Een gezellig groepje! En helemaal met Manuel en Maria, de buurtjes. Wat een schatjes! Helaas is mijn woordenschat nog te klein en kan ik niet veel met ze praten. We hebben een ontzettend gezellige avond!


Als we de volgende ochtend wakker worden, regent het. We ontbijten erg laat, maar gezellig en gaan weer op pad. We bezoeken het walvismuseum. Vroeger, tot 1984 was de walvisserij een heel groot ding op alle eilanden hier en m.n. op Pico. We kijken een filmpje uit ’72, een real-life filmpje! Het maakt grote indruk, het is gevaarlijk en rauw werk en dat voor 15 euro per week. Sommigen kunnen er niet van leven, het gaat niet heel het jaar door, en houden er koeien bij, voor 3 euro in de week. We genieten van een late lunch en gaan dan weer naar de veerpont. We moeten helaas afscheid nemen, we zijn super verwend en het waren echt fantastische dagen!!


De volgende dag doen we ‘rustig aan’. Dalwhinnie is gearriveerd en we tijdens de koffie en lunch kletsen we gezellig bij! We gaan nog even naar de supermarkt en happy hour’en bij Café Sport.

De volgende dag varen we om 9 uur de haven uit. Het zou een mooie dag worden, met wat wind. Het is een grauwe grijze dag en na een paar uur zijn we met het tacken niet veel verder weg van Fajal, dus starten we de motor maar. We motoren tussen Pico en Sao Jorge door en zien twee enorme spermwhales, potvissen!! Heel gaaf! En net voor de haven hebben we een ander prachtig beest, een enorme rog! Heel gaaf, hij zwaaide ons nog even met z’n ene vleugel en daarna met z’n andere gedag. Half de middag lopen we het haventje van Velas in. Een heerlijk schitterend, knus haventje! Omringt door een enorme rotswand en aan de andere kant het prachtige dorpje Velas. Het is echt een typisch dorpje van de Azoren, met een grote kerk en daaromheen prachtige kinderkopjes in mooie tekeningen en leuke pittoreske huizen.


Vrijdag gaan we ’s middags met Nicole en Joris (SY Cedo Nulli) op pad. In een dorpje in de buurt, Santo Amaro, is er een locaal feest met aan het einde van de dag stierenvechten. Het vvv zegt drie uur, maar als we daar zijn, hebben de locals het over 5 uur. Uiteindelijk staan we om 5 uur op het veld, naast de bar (een speciaal daarvoor omgebouwde container) en zien we de stieren in bakken aankomen en alle voorbereidingen vinden plaats. Het begint ruim een uur later, maar dat mag de pret niet drukken. We zijn de enige toeristen en worden voorzichtig bekeken. Er is een stuk grasveld afgezet en daar wordt stier nummer 1 losgelaten. De stoere jongenmannen rennen voor de stier over het veld van rechts naar links. Er zijn er een paar iets baldadiger en eindigen op z’n kop of ‘knuffelend’ met hem op de grond. Erg vermakelijk! Daarna als afsluiting heerlijk gegeten bij restaurant Acor!


De dag erna zouden de stieren door de straten rennen. Dus wij weer met de taxi. Toen we het dorp inreden stonden er al bij de bar en herkenden ons. We werden onthaald als oude bekenden. Heel grappig!! Lootjes getrokken voor prijzen, 180 stuks voor een paar euro en maar een klein bakje gewonnen. De buurman had medelijden met ons en zo kregen Nicole en ik ieder een tafelkleedje. Enorm gelachen! Aan de bar ook, wijn uit een plastic bekertje voor 50 cent! En we kregen van alles te proeven. De tuinbonen gemarineerd in een sausje waren super lekker en Joris, Nicole en Etienne proefden ook nog een donut en gevuld ei. We kletsen met de helden van gisteren en de oude stierenvechters.



Toen de stieren door de straat gingen rennen (eigenlijk meer de kruising voor de kerk) gingen wij hoog achter een muurtje bij de kerk staan. Heel grappig ook dit keer, maar nu waren het serieuze stieren! Een enorm leuk locaal evenement waar het hele dorp voor uitloopt. Heel gaaf en goh, wat zijn de mensen hier vriendelijk en gastvrij.


Gisteren zijn we met Joris en Nicole het eiland rond gaan rijden. Met een knalrode Toyota Aygo hebben we echt het hele eiland rondgecrost en zelfs een padje gehad dat toch wel heeeeeel steil was. Super leuk en Sao Jorge is ook weer een prachtig eiland!We gaan voor een bezoek aan de locale tonijnfabriek (die super lekkere tonijn in blik maken), maar een officieel gezelschap is ons voor en wij kunnen niet mee. Op naar de koffieplantage. Heerlijke locale espresso en de dochter vertelt vol passie over de koffie.


Het weer wisselt van nattig in de wolken, tot zon aan de waterkant. We worden vermaakt met prachtige vergezichten en typische Portugese dorpjes. We lunchen lekker in het meest zuidoostelijke puntje en rijden dan via de kaasfabriek naar het noordelijkste punt.



Weer een super gezellige, geslaagde dag!


Vandaag doen we rustig aan. Nog even broodjes halen en mijn zeillaarzen bij de schoenmaker gebracht. Die heeft wel het meest kleine winkeltje ooit gezien!! ;-) Morgen gaan we verder naar Terceira. Erg benieuwd hoe het daar gaat zijn, want in de stad alleen al (waar we gaan liggen) wonen bijna 4 keer zoveel mensen (ong. 35.000) dan hier op heel eiland (ong. 9.000). En dit heerlijke kneuterige, ontzettend gastvrije sfeertje, daar hou ik toch wel van

PS Wil je nog meer foto's zien? Er zijn nu albums in 'Foto's' van Horta, Pico en Sao Jorge!

Horta - Wall of Fame

Zondag 19 juni 2016 @ 15:23

Na een dag en nacht motoren kwamen we ’s ochtends vroeg in Horta aan. Horta ligt op het eiland Fajal en is een hele bekende stopplaats voor de cruisers die naar Europa gaan. Het is dan ook mega druk in deze enorme haven. Je kunt voor anker, in een box of tegen elkaar langs de breakwater. Wij hadden mazzel, we kregen een box toegewezen.


In de haven zagen we ook de andere NL’ers weer en zagen dat er nog meer lagen. Ook kwamen we nog meer bekenden tegen (zoals Superted, Kaste Helmi, Zen Again) en dat is altijd erg leuk!

Inmiddels zijn we hier alweer wat daagjes en hebben het plaatsje goed verkend.




Het is een leuk plaatsje en met de goedkope prijzen is het weer eens leuk uiteten of gewoon ergens een biertje drinken, zoals in Cafe Sport. Al jaren een begrip onder de zeevarenden. Het wordt er met de jaren kleiner, want iedereen laat een vlag achter. Zo ook wij met ‘ons groepje’.


Verder hebben we met z’n allen gezellig gechineesd en heeft Mark (Begerto) ons getrakteerd op zijn camembert-specialiteit. Smullen!!

En wat doe je als cruiser in Horta? Dan laat je je tekening achter op de ‘wall of fame’. Nou ja ‘wall’, muur… alles wat hier beschilderd kan worden is beschilderd met tekeningen van boten. Hele kunstwerken komen voorbij!



En ook wij zijn een paar ochtenden bezig geweest. Iedereen een blikje verf gekocht (verschillende kleuren natuurlijk) om de kosten te delen en aan de slag.





Erg leuk om te doen en je hebt enorm veel aanspraak ondertussen, want er komen ook veel toeristen hiernaartoe en dan zijn al deze tekeningen een ware trekpleister. Erg leuk om dan weer NL’ers tegen te komen die je via via kent en hier met een Djoser wandelvakantie zijn.

Ook hebben we natuurlijk een rondje gelopen en al onze cruiservrienden opgezocht. Met een beetje hulp inmiddels ook de meesten gevonden! Ze staan op facebook en in het foto album Horta.

Verder hebben we een paar hele kleine klusjes weer gedaan, de supermarkt gevonden en zijn we alweer aan het plannen om verder te gaan. We willen nog een aantal eilandjes bezoeken voor we weer gaan oversteken. En zo gaan we morgen naar Pico. Een klein, prachtig eilandje wat we vanaf hier kunnen zien. We spelen vals, want we gaan lekker met de ferry. Op Pica gaan we Ian en Lynn opzoeken die we eerder hebben ontmoet en blijven bij hun slapen. Toppie dus!

Er staan weer foto’s in het Azoren, Horta album!

Flores = bloemeneiland

Maandag 13 juni 2016 @ 15:29

Nu we alweer wat dagen verder zijn en heerlijk in de haven in Flores liggen, kijken we terug op de reis en vragen ons af of het nu echt zo’n vreselijk K-trip was. Grappig is dat hoe dat gaat. Eenmaal goed geslapen en gegeten en gerust en het lijkt allemaal niet zo erg meer als je terugkijkt.

Maar als ik het logboek erbij pak, blijkt dat we inderdaad veel wind hebben gehad. Het was een van de trips waarin we het meeste wind overall hebben gehad. Dagen van makkelijk boven de 20 knopen (= windkracht 5-6) continu. En dat maakt dat de zee opbouwt, de boot meer gaat bewegen en je dus minder makkelijk beweegt aan boord. Dit zorgt voor blauwe plekken en vermoeidheid. Probeer het maar eens, een avond koken met maar één hand. Want met die andere moet je jezelf vasthouden om niet de hele salon door geslingerd te worden... gaat prima toch? ;-)

We hebben ook aardig wat dagen grauw en grijs weer gehad. Zeker de laatste dagen! En dan zakt mijn humeur al snel beneden het vriespunt. Verder is alles prima gegaan deze trip. Meeste wind was rond de 35 knopen (= windkracht 8) dus dat was minder dan naar Bermuda. Haha! Hoe snel je ook daaraan went, want met dagen van rond en boven de 20 knopen, denk je op het moment het iets minder wordt al meteen “tjee wat rustig.” Of als je de wind weer meer ziet worden, na een rustige dag “och, het is máár 20 knopen.” Tja, alles gerelateerd aan...

Wat wel balen was, we hebben aardig wat water overgekregen deze trip en dan met ons ‘heerlijk’ zonneluik is dat gewoon K. Dit gaat ok bij regen of kleine golven, maar wanneer ze boven op het luik breken, dan stort er een waterval naar binnen via het schuifsysteem. Dus wat waren we blij dat we de dag van aankomst hier een prachtige zonnige droge dag hadden!! Alles naar buiten en drogen!! Heel de tent uitsoppen met zoet water en eer het de dag erna ging regenen, waren wij ‘zoutloos’.

En die regen…die zorgt ervoor dat we de boot aan de buitenkant niet hoeven af te doen, maar ook niet kunnen. We liggen hier nu bijna 5 dagen en 3,5 heeft het daarvan geregend. En hoe!! De Engelse drizzle (miezerregen die een hele dag aanhoudt) of gewoon met bak en al naar beneden. Tussen de buien door en tijdens een kleine bui zijn we boodschappen gaan doen en hebben we Lajes das Flores bekeken.

Het is een schattig dorpje! Maar tegen het eiland opgebouwd, dus continu steil omhoog lopen. De supermarkten zijn basic, maar prima. Zelfs nog aardig wat glutenvrij spul!! En heeeeel goedkoop! Zeker vergeleken met de States. Wijn voor nog geen 2 euro, chips voor onder een euro en blikken champignons zijn hier weer 80 cent ipv 7 dollar!

Ook het uiteten is weer betaalbaar. Dat hebben we een keer gedaan, gezellig met Nicole en Joris (Cedo Nulli), Martin en Bertie (Blue’s) en Marc (Begerto). Ook gezellig samen geborreld!


Gisteren zijn we, met deze andere boten, heel de dag op schoolreisje geweest. Super leuk!!! Maar wat een nattigheid, het regende heel de dag! Het is echt een prachtig eiland, veel watervallen en veel groen. En ja, dat komt ergens door. Maar onze reisleider zei ook wel dat het meer een december of januari dag was, dan een dag in juni. Het was niet anders en we hebben toch wel veel gezien en een leuke indruk van het eiland gekregen. Flores betekend bloemen en die hebben we wel wat gezien. De originele bloem waarna het eiland is benoemd (die floreerde hevig toen de eerste mensen aanlanden) bloeit in september, dus we hebben alleen het groen bewonderd. We hebben gekeken bij een watermolen, hoe de mensen vroeger leefden en zijn heel het eiland rondgereden. Een van de watervallen was echt super indrukwekkend! Er zijn er nog meer en groter, maar dat was allemaal in de mist.


Vandaag regent het ook alweer bijna heel de dag. We halen brood en gaan naar de havenmeester in de drizzle, maar aan het einde van de dag klaart het weer op. Moet ook wel, want het wordt de komende dagen mooi weer, zegt het locale weerbericht. Blue’s en Cedo Nulli zijn vanochtend vertrokken naar Horta, wij en Begerto volgen morgen. Het is een dag en nachtje varen. Vandaag gaf het weer nog wat wind op om te zeilen, morgen beloven ze zon, maar geen wind. Jammer dan, denken wij, want we hopen op een droge tocht. ;-)

Het foto-album met foto's van Flores is bijgewerkt!!

Yeah!!!

Woensdag 08 juni 2016 @ 09:47

We zijn er!! Vanochtend zijn we aangekomen op Flores in de Azoren!

We zijn erg blij en hebben al heerlijk koffie gedronken met Cedo Nulli, Blue's en Begeto. Een terugblik op de tocht volgt nog, want tjonge jonge.... Nu eerst maar even alles drogen, inclusief wij! ;-)

Bijna

Dinsdag 07 juni 2016 @ 10:42

Alles ok hier! We hebben aardig wat wind gehad en nog steeds. Maar het einde is in zicht. Nog zo'n dikke honderd mijl naar Flores! Het is alleen wel een scherpe koers, dus hopelijk kunnen we het vasthouden. Wat een uitputtingslag is deze trip zeg!! Het is gewoon continu veel wind en aardige zee, hierdoor kost alles wat je doet veel meer moeite, want de boot hotst en botst. We zullen erg blij zijn als we er zijn... ;-)
-----
At 7-6-2016 8:05 (utc) our position was 38°42.44'N 033°19.99'W

Gaan gewoon door

Zondag 05 juni 2016 @ 13:50

Tja, we doen nog steeds wat rustiger aan. Maar dat heeft ook met comfort te maken, want de afgelopen dagen poeierde het continu tussen de 20 en 25 knopen. Ongelooflijk! We wachten voor de storm, maar wat is dit dan? Het waren ook weer ontzettend grauwe dagen.
.
Afgelopen nacht is de zee duidelijk afgenomen en gaat het iets comfortabler. We hebben nu alleen een halve genua uit en hobbelen zo verder. Het grote lage drukgebied wordt duidelijk minder erg dan dat we eerst zagen. Het komt nog wel precies over onze lijn boven ons heen, maar het is minder diep en minder groot. Heeeeel fijn dus!!! Ook nu alweer aardig wat wind, 18 knopen. Het is wel de tocht met de meeste wind tot nu toe. Tjeetje!
.
Verder gaat het allemaal heel goed hier. We weten nog niet of we naar Flores of Horta gaan. Dit hangt af van de windrichting na dit lage drukgebied. Horta is weer een dag langer op zee, maar als we eenmaal daar zijn, hoeven we niet meer te verkassen. Haha. We zien wel. We tellen echt af, nog 290 mijl naar Flores (anders nog dik 100 meer naar Horta). Gelukkig vandaag weer wat zon, dat is goed voor het humeur. Als je van die grauwe grijze dagen hebt is het meer gewoon uitzitten dan wat anders.
.
Verder weinig nieuws van hier!! Tot later!!
-----
At 5-6-2016 11:21 (utc) our position was 37°08.42'N 036°37.18'W

Afremmen

Vrijdag 03 juni 2016 @ 15:47

En dan gaat het aftellen goed, is de eindstreep in zicht en dan... popt er weer een heel groot, diep en laag lagedruk gebied op. SHIT!! Dit laag gaat gelijk met ons aankomen op de Azoren, een situatie die je niet wilt hebben. Dus hebben we er voorlopig de rem maar weer op gezet. We gaan afremmen en misschien iets zakken. Afhankelijk wat de weerfiles gaan zeggen.
.
Vooralsnog is het ok, wolken met wat zon en we zeilen met het derde rifjen heel slow. Dit maakt wel dat we aardig rollen op de opbouwende golven. Verder alles goed hier!
-----
At 3-6-2016 13:07 (utc) our position was 36°47.34'N 040°32.86'W

Dag boom

Woensdag 01 juni 2016 @ 19:50

Gisteren was het zonnetje weer in beeld en zo ook vandaag. Heerlijk dagje, met blauwe luchten, af en toe een wolk en een prima temperatuurtje. Dat laatste mag ook wel, want over het algemeen is het kouder en 's avonds hebben wij het echt koud! Ik durf bijna niet te zeggen hoe koud, of eigenlijk hoe niet koud het is... 18 graden. Maar met een aardige wind, is de gevoelstemperatuur vele malen lager. We zitten dan ook dik aangekleed in de kuip of diep in de slaapzak.
.
Vandaag hebben we ook een heerlijk zeildagje. Gisteren liep er nog een aardige grote deining van het giga lage front en dat werd langzaam minder. Vandaag trok de wind wel weer langzaam aan, waardoor de golven ook weer zijn toegenomen. De wind is veranderd, waardoor er nu twee deiningen elkaar kruisen, wat maakt dat we weer lekker schommelen.
.
En dit alles zorgde er vandaag ook helaas voor dat wij onze heerlijke lichtgewicht, inschuifbare boom hebben verspeeld. SHIT!! Even globale uitleg: het is een aluminium 'paal' waarmee je het voorzeil naar buiten zet, zeg maar. En je veelal gebruikt wanneer de wind van achteren komt, zoals nu dus. Dit is echt jammer, maar in mijn omschrijving van deze fijne boom, zijn ook meteen zijn zwakheden te lezen. Te licht en telescopisch. Hij heeft het al heel lang uitgehouden, bij veel meer wind. Waarom dan nu ineens het, letterlijke, knikpunt ontstond, weet Joost misschien. Jammer, heel jammer, maar geen groot probleem, want in het gangboord ligt nog steeds zijn veel zwaardere en uit een stuk zijnde, grotere broer. Voor nu lopen we nog lekker op alleen het grootzeil en een klein puntje genua, dus hoefden we nog even niet met dit gevaarte aan de sjouw op het voordek. Maar deze tijd gaat wel komen...
.
Verder alles ok hier. We zijn inmiddels aan het aftellen want we zijn al dik over de helft (670 nm) en dan gaat het altijd snel voor je gevoel! Heel fijn!
-----
At 1-6-2016 16:56 (utc) our position was 35°57.35'N 044°39.38'W

Eindeloos grijs

Maandag 30 mei 2016 @ 18:37

Wat een nacht en dag zeg. Gatver!! Het enorme lage drukgebied zet hier alles op z'n kop. We hebben een aardige zeegang met wind tussen de 12 en 25 knopen. Hoezo variabel? Om niet al te veel verder af te zakken moeten we aardig scherp varen en dus is het comfort overboord geslagen. Wat een heksenketel! We hebben dan ook niet geslapen en vandaag is het niet veel beter. Af en toe een zonnetje en de zee is iets minder heftig, maar dan nog, van prima varen is niet te spreken. Je merkt het wel, ik ben het zat en we zitten nog niet eens over de helft (nog net niet). We krijgen de terugtochten niet kado...
-----
At 30-5-2016 15:38 (utc) our position was 35°12.77'N 048°58.43'W

Low

Zondag 29 mei 2016 @ 18:19

Afgelopen nacht kakte de wind weer helemaal in en toen de boot niet meer op koers bleef, maar weer de motor gestart. Wel een lekker rustig nachtje daardoor! Vanochtend ging de wind al langzaam aantrekken en hij is nu al zo'n 20 knopen. Alles prima, rifjes in de zeilen en we varen melkmeisje. De zee bouwt alleen wel aardig op. Dit alles door het low (het lage drukgebied) wat we al dagen in de gaten houden. Wij worden erdoor geschampt en verwachten dat het niet veel meer wind wordt dan dit. Alles ok dus.
.
Verder weinig nieuws. De Cedo Nulli (NL'se boot) vaart schuin achter ons en daar kletsen we af en toe mee over de marifoon. En ja, dat is geloof ik het enige nieuws van vandaag. Tot later!!!
-----
At 29-5-2016 15:45 (utc) our position was 35°36.16'N 051°24.85'W

Leven om ons heen

Zaterdag 28 mei 2016 @ 18:30

Het is de laatste dagen rustig, erg rustig! We bereiken weer dieptepunten in snelheden, maar we moeten wel, want we kunnen niet motoren tot aan de Azoren. Maar het is wel goed vertoeven zo aan boord. Het zonnetje schijnt overdag en 's avonds is het hoofdzakelijk helder. Dat maakt dat je naar de sterren kunt staren, een vallende waarneemt en (inderdaad Gerard!) de planeet Mars, die als de meest felle gelige 'ster' aan de hemel schittert.
.
Ik zie al twee nachten enkele satelieten voorbijgaan en vannacht de drie lichten van een laagvliegend vliegtuig. Tja, zo alleen met verder niets om je heen, vind je sommige dingen al snel bijzonder, toch?! De lichtjes in het water zijn er ook weer in alle hevigheid.
.
Wat overdag heel gaaf is, zijn de enorme hoeveelheden Portugese Oorlogschepen. De zeilende kwallen. We zien Kwallen en kwalletjes van maar een paar centimeter. Met het binnenhalen van de sleepgenerator was het even opletten, want er waren er meerdere gevangen door het touw. Verder vliegen er wat vogels heen en weer en hebben we al twee keer een hele grote groep dolfijnen rond de boot gehad. Van die kleine stoere, die bij weggaan ons een show gaven met dubbele schroef en salto. Geweldig!!
.
Boten zien we weinig. Een enkel vrachtschip per nacht komt op AIS heel in de verte voorbij. Toch zitten er om ons heen verschillende boten waar we 's ochtends en 's avonds even mee praten. Een Australier, Denen en een Belg en verder zo'n 4 NL'ers. En dat zijn dus degenen die we weten, want er moeten er meer zijn. Het is de tijd om naar de Azoren te gaan, dus er zijn er vast meer onderweg.
.
Vandaag is het helder, weinig wolken en super goed zicht. We zien net boven de horizon in de verte zelfs wat halve wolken. Inderdaad, de aarde is rond. Grappig, dat je dan gewoon geen enkele andere boot ziet! Vliegtuigen, die zijn er genoeg.
.
Verder weinig nieuws. Zometeen de gribs weer bestuderen en kijken hoe het met het lage drukgebied is, dat ons morgen gaat kruisen. Schip ahoy!
-----
At 28-5-2016 16:16 (utc) our position was 35°21.43'N 053°18.13'W

Koers bepalen

Vrijdag 27 mei 2016 @ 20:07

Dit is zeilen!! Gisterenochtend was het dobberen en een beetje zeilen, toen werd het nul komma niks wind en moest de motor aan, maar sinds vanacht is het weer zeilen. En hoe!! Heerlijk genieten! We hebben een 8 knoopjes, 120 in, weinig golven, alle zeilen op en lopen tegen de 4 knopen. Ok, geen wereldsnelheid, maar het comfort aan boord is zo perfect en dit houd je wel een aardig tijdje vol. De wolken komen en gaan, dus hebben we af en toe een heel warm zonnetje en soms weer even wat schaduw.
.
Wij maken ons niet zo druk om de 3 of 4 knopen die we lopen. We hebben geen haast, want het weer is hier erg variabel en er komen weer wat lage en hoge drukgebieden op die gaan zakken, afbuigen en onze rumblijn (rechtstreekse koers) kruisen, dus hebben we besloten deze, meestal ellendige, drukgebieden gewoon lekker voor en boven ons langs te laten gaan. Tenminste voor zover dat eventueel nog gaat. Zowieso kijken we, als we onderweg zijn, elke dag naar de gribs (weerfiles), maar dat doen we nu dus met iets meer aandacht. Dit gebied hier in de Noord Atlantisch Oceaan is ook een gebied waar het weer met de dag verandert. Iets wat we al een hele tijd niet meer hadden. In de Zuid Atlantic en de andere oceanen was het weer veel stabieler. Ik word van deze veranderingen erg onrustig moet ik zeggen en weet al zeker dat ik dat over een aantal maanden vooral NIET ga missen...;-)
-----
At 27-5-2016 17:20 (utc) our position was 35°12.40'N 054°50.57'W

Zon

Donderdag 26 mei 2016 @ 12:59

En dan is ze er weer!! Gelukkig! Gisterenochtend kwam de zon op aan een heldere hemel. Die nacht zagen we het al, want we konden weer sterren herkennen. En de maan wordt nu wel langzaam steeds kleiner, maar als ze er is, zonder wolken, verlicht ze heel de oceaan. Heerlijk zo'n nacht, al was het nog steeds wel onstuimig. In de loop van gisteren ging de wind steeds verder liggen, we kunnen nog wel prima zeilen, dus hopelijk zakt ze niet verder in. Het was erg fijn zo'n dagje, onze pakken konden weer eens drogen, maar ook binnen was het minder bedompt. En omdat de wind redelijk snel afnam volgde de golven ook, we kwamen weer helemaal bij!
-----
At 25-5-2016 19:24 (utc) our position was 34°34.51'N 058°25.59'W

Onderweg

Woensdag 25 mei 2016 @ 12:59

Sinds zondagmiddag 14.00 uur zijn we onderweg. We zijn een grauwe grijze wereld in gevaren en dat is het nog steeds. Dinsdagmiddag is het gelukkig wel gestopt met regenen en kwam er zelfs een waterig zonnentje doorheen! Verder gaan we prima. De wind wisselt van 11 naar 22 knopen in een bui, we blijven dus lekker bezig met een rif erin, weer eruit, twee erin en alles er weer uit. De zee is af en toe vrij onrustig, we raken helaas ook niet echt ingeslingerd en willen maar niet in ons ritme komen. Hopelijk gaat dit snel beter, want het maakt dat je je continu brak voelt. Verder alles goed....vanaf een grijze oceaan....
-----
At 24-5-2016 20:26 (utc) our position was 33°55.09'N 060°18.14'W

Weer afscheid...

Zaterdag 21 mei 2016 @ 12:04

Weer afscheid

Met Dalwhinnie hebben we gezellig verschillende keren geborreld en koffie gedronken en een aantal dagen geleden hebben we lekker bij ze gegeten. Lucia en Frans hadden ons heerlijk verwend met lekkere zalm met saus voor mij, heerlijke gevulde kip en groenten en aardappeltjes uit de oven. Smullen!! Na mijn appelcrumble, was het gezellig uitbuiken en we dachten afscheidnemen, maar nee, wij besloten toch nog wat daagjes te blijven. Zij blijven hier namelijk voorlopig nog even hangen en wij gaan toch verder, dus ja, dan is het uiteindelijk toch wel weer afscheidnemen.

Het was een aantal dagen hondenweer hier! Veel en dan heel veel regen en aardig wat wind. Vandaag is het weer prachtig weer, wat een verschil elke dag! Een dezer dagen gaan we dan toch wel vertrekken. De berichten zijn wat tegenstrijdig, dus we gaan het ook gewoon 's ochtends met een oog op de gribs en een oog op het werkelijke weer bekijken. Het wordt dan een trip naar Flores op de Azoren, zo'n 1700 mijl.

Inmiddels is het hier iets rustiger geworden, de ARC is inmiddels alweer weg en ook wat andere NL'ers. Er zijn ook weer boten voor teruggekomen en al met al blijft het gezellig internationaal druk op de ankerplek.

We hebben niet veel zin om te gaan, zeker niet na de laatste trip, maar we zien er ook niet heel erg tegenop. Het is nu eenmaal iets waar we nog even doorheen moeten. Het weer ziet er niet verkeerd uit, waarschijnlijk veelal wind schuin van achteren, dus dat is voor mij super! Het is dus nog even laatste dingen halen en dan afwachten, vertrekken we morgen of overmorgen offe.....




Zijn ze niet prachtig, die Bermudianen in bermuda?



De NL'se Oosterschelde hebben we al op veel plekken gezien, ook nu weer!



Een hele grote catamaran kwam diesel halen...in jerrycans! Honderd!!


Bermuda

Zaterdag 14 mei 2016 @ 15:15

Het is weer heerlijk om in Bermuda te zijn. Zo vriendelijk!! Zo heerlijk Engels, en St. George, waar we liggen is prachtig!

We liggen lekker voor anker. Het weer is prima. Weinig wind en een stralende zon. Vandaag waait het wat harder. De laatste dagen is het waaaanzinnig druk geworden! De ARC (ralley naar Europa) is gearriveerd en ook nog gewoon andere boten. Het is wel weer een leuk internationaal gezelschap met veel NL'ers, Duitsers, Engelse en Scandinaviers. Een paar Amerikanen en Canadezen, nog wat Franzen, Switsers, Portugezen en uit Malta.

We zijn alweer klaar met onze klusjes. Etienne is weer even omhoog in de mast geweest, de bimini is weer geplakt, e.e.a. is weer zoutvrij en opgeruimd. Het is leuk, want we hebben leuk contact met de andere NL'ers en onze Duitse buren. Met Dalwhinnie borrelen we geregeld en kletsen weer eens goed bij. Gisteren zijn we met z'n viertjes naar Hamilton, de hoofdstad, geweest. Erg leuk en gezellig. Het geslaagde dagje hebben we afgesloten met een bezoekje aan de afhaal-Chinees! ;-)




Klote trip!

Dinsdag 10 mei 2016 @ 15:07

Eergisterenavond zijn we, zonder kleerscheuren in Bermuda aangekomen. Wel een paar blauwe en beurse plekken en La Luna heeft een scheur in de bimini.

Vorige week op 1 mei vertrokken wij uit Marsh Harbour, Bahamas. Het weergat zag er ok uit, eerste dagen scherp, daarna misschien wel weinig wind. En inderdaad, de eerste dagen hadden we de wind 60 graden in. Op dit gestamp, gecombineerd met wat zenuwen vanwege weer een wat langere zeiltocht, maakte dat ik goed ziek was. Helaas twee dagen lang.

Het weer veranderde met de dag, waardoor we het komende front helaas niet konden vermijden. Dalwhinnie (yeah, onze lieve vrienden zijn weer in de buurt!) gelukkig wel en dook eronderdoor, de Blue's kwam er helaas ook in terecht.

Het front kwam gelukkig overdag over en bouwde langzaam op. Op het heetst van de strijd waren we een paar uurtjes gaan bijliggen (de nautische term voor, vrij vertaald, de boot gaat dwars liggen en beslist het van hier) en dat maakte het ineens erg rustig aan boord. Het regende heel de dag en er kwamen ook zoute spetters over. Het waaide hard, 40 knopen! Niet leuk! Maar met alleen het vierde rif ws het goed te doen. Het heeft op mij wel veel indruk gemaakt, maar bang ben ik niet geweest. Zo erg was het nou eigenlijk ook weer niet en dat denk je helemaal als je een nacht goed hebt geslapen....

Toch was het heftig en gelukkig duurde het niet te lang. Ook hadden we mazzel dat het maar een kort frontje was. In de nacht was de wind helemaal verdwenen en konden we verder motorend naar Bermuda. Ik heb tijdens ons dagelijkse netje met Dalwhinnie en de Blue's, iets te hard geroepen dat "mij motoren na de storm niet erg lijkt". Want zo bewegen we onszelf de laatste dagen, nog steeds in een grijze wereld en geregeld een bui. De laatste nacht, afgelopen zaterdag, zien we net voordat het donker wordt de buiengrens wegtrekken en brengen we de nacht weer onder de sterren door.

De volgende dag kan alles naar buiten. Het is stralend weer en dus kunnen zaken weer drogen. En zo lopen we, aan het einde van de dag, zondag, Bermuda binnen. We worden binnen gezwaaid door de Blue's en de andere NL'se boten Wildeman en Long John Silver. Tot onze grote verassing is er ook Superted, waarmee we 4 jaar geleden samen Nieuw Zeeland verlieten en daarna ieder ons eigen weg ging.

We staan te tollen bij het inklaren. De laatste dagen hebben we al wat kunnen bijkomen, maar toch gaat de adrenaline of spanning pas echt uit je lichaam als je echt veilig binnen ligt. We droppen het anker en de motor gaat uit. Onze oren kunnen het eerste half uur de stilte niet aan en dat geeft je een raar gevoel in je hoofd. Na de chili gaan we snel slapen. Nou ja, we praten nog een hele lange tijd na tot de slaap ons overmeesterd en we hebben een perfecte nachtrust.

De volgende dag gaan we meteen onze energie uitbuiten en worden dingen gedaan en de boot van binnen weer zoutvrij gemaakt. Ik krijg mijn hoofd nog niet in ruststand en houd mezelf dus maar druk bezig. 's Avonds gaan we lekker borrelen met alle NL'ers hier. Het was me het tochtje wel en is er een voor op de zwarte lijst. Maar Bermuda met haar pittoreske George Town en het heerlijke rustige weer maakt veel goed. We gaan al snel weer in de 'geniet-stand'!

Dilemma

Donderdag 28 april 2016 @ 17:04

En ja, we liggen nog steeds in Marsh Harbour. Weinig te melden vanaf hier. Afgelopen dinsdag leek een goed window, misschien achteraf gezien was het dat ook wel… Maar nu kijken we naar zondag. Niet ideaal, zeker niet vanuit deze hoek vanaf de Bahamas, maar het is nog niet zover. Want ja, wat kies je? Een of twee dagen prima wind en daarna ‘wind all-over the place’? Of wacht je nog maar, wie weet hoe lang nog? Of ga je morgen weg, met motoren, dan ‘wind all-over the place’ en hopelijk nog steeds goede wind voor de laatste dagen? Dilemma’s! ;-)

Buiten nog even de tijd bepalen, zijn we klaar voor de oversteken; Etienne heeft de motor weer een beurt gegeven, ik heb hem nog even in de mast gehesen, we hebben eten aan boord en alles is alweer ‘schommelvast’ neergezet. Deze trip naar Bermuda is ook maar een (dikke?) week. Het is voor ons al wel weer lang geleden dat we wat langer dan 1 nacht onderweg waren, maar een weekje…dat is zo voorbij. Ik zie er dan ook niet tegenop, maar heb er ook geen zin in. Het is altijd zo saai.

Hier hebben we nu ok internet, dus ik ben lekker aan het surfen en inspiratie aan het op doen voor als we onderweg zijn. Mits het niet te ruig is kan ik misschien nog wat freubelen of schrijven. Daarnaast lopen we hier nu (bijna) elke dag een heel stuk van rechts naar links en proberen zo in beweging te blijven. Het is niet heel spannend hier, maar het contrast is wel heel groot! De supermarkt is echt Amerikaans en groot. Er zijn verschillende mooie huizen, winkeltjes en restaurants langs het water. En gisteren liepen we een heel stuk achteraf en zagen de andere kant van Great Abaco eiland. Kleine houten huisjes, wij zouden ze bijna krotten noemen. Oude auto’s, voor ons een autosloperij van tig jaar geleden, hier een autodealer. Ik was gewoon bezwaard om foto’s te maken.

Hoe leuk is het dan dat de schoolbus stopt en er een horde, prachtige kids uitkomen rennen, lachend, lol trappend en heel beleefd “Hallo”-zeggend tegen ons. Heerlijk!! Hoe kijken wij met onze (Westerse? Verwende?) bril naar andere dingen? Een moeder haalt haar dochtertje op bij de bus en we zien ze heerlijk keuvelend even later aan een ijsje. Mooi om te zien en mooi om over na te denken…

Dat doen we nu ook wel, want we hebben het lekker rustig. Dus ook teveel tijd en wat doe je dan? Ja, dan ben je bezig met het volgende avontuur: NL! We hebben er zin in, om ons te gaan settelen, maar aan de andere kant doemt ook weer die onzekerheid op. Hoe gaat het daar zijn voor ons? Wat gaan we doen? Werk? Huis? Gaat het ook weer passen? Het gaat allemaal door ons hoofd, maar niet op een zware manier. We hebben het over het nieuwe recept dat ik probeer, een artikel uit de krant en over NL. Haha! Druk maken doen we ons er zeker niet over…het is gewoon spannend! En met de komende eerste oversteek, wordt de terugreis zeker ingezet…

Hoe mooi kan het ook onder water zijn?

Woensdag 20 april 2016 @ 10:36

Het was de laatste tijd afwisselend weer. En dan bedoel ik het meer qua wind. Geregeld komt er wat hardere noordenwind over en dan moet je ergens beschut liggen.

Maar toen we een aantal dagen geleden ineens weer prachtig windstil weer hadden, zijn we wat heen en weer gaan varen om de mooie snorkelplekken te bezoeken. En inderdaad, hoe mooi kan de natuur zijn!

Sandy Cay is een klein cay’tje hier net voor een cut naar buiten. Er staat daardoor een continue deining en het stroomt er ook geregeld. Hierdoor komt er vers oceaanwater naar binnen, wat hier een rif mooi maakt. La Luna legde we om het hoekje van de cay, maar helaas nog steeds in de deining van de oceaan en met de dinghy naar het rif. Tjeetje, dat was weer super genieten!! Prachtig!! Meteen toen we ons kop onder water stopten werden we begroet door twee super grote eagle rays, roggen. De hele grappige variant, met witte vlekken en een echt gezicht met neus!

Er zit daar zowieso ontzettend veel vis, hele grote school met doktervissen, wel honderden bij elkaar. Grote baarzen en een paar barracuda’s die ons gemeen aankeken. Het rif zelf is ook mooi, niet heel kleurrijk, maar wel een hoop waaiers en sponsen. We zagen nog een stuk of vier meer van die roggen. We weten zeker dat het andere waren, want allemaal hadden ze een visje bij zich, onder of boven en dat waren heel verschillende! Het was jammer dat het oceaanwater een stuk kouder was dan we waren gewend, dus konden we niet uren in het water blijven! ;-)

Omdat La Luna lag te rollen, maar weer ankerop en rustig gaan liggen. Verder stond er namelijk geen wind, dus alle plekjes waren prima! De volgende dag zijn we naar Mermaid Reef gegaan, vlakbij Marsh Harbour. Een nep reef. Heel veel vis!! En ook die voor ons het rif knuffelde om bescherming te zoeken. Hierdoor zie je dat er eigenlijk voor de vissen wel behoefte is aan rif, terwijl er dat toch maar weinig is. Maar het rif zelf was niet veel. Ook worden de vissen er gevoerd, dus we werden zowat omver gezwommen! ;-)

Een aantal dagen hebben we bij Man-O-War cay gelegen. Een grappig dorpje, enorm religieus, wat meteen opvalt aan de hoeveelheid kerken. We hadden drie stappen aan land gezet en er al drie gezien! Haha! Maar een leuk dorpje, met weer huizen in pastelkleur, een prima supermarktje en een tentje aan het water met internet. Hier hadden we een opvallende buurman naast ons liggen! Een enorm groot motorjacht, drie jetski’s erachter, glijbaan van bovenaf het water in en daarnaast een ware helikopter op het dak. Toen we hem een keer terug zagen komen, waren we blij dat het een goede piloot was, want met veel wind (het waaide toen hard) en dan op een heel krap plekje op die boot landden...zo groot was de heli-H nou ook weer niet...

Inmiddels liggen we alweer een dag in Marsh Harbour. Onze eindplek in de Bahamas. Hier is het bevoorraden en wachten op een goed weergat om naar Bermuda te gaan. Raar, maar ja, aan alles komt uiteindelijk een einde. Marsh Harbour, we waren hier vorige week al een dagje, heeft prima supermarkt(en), hardware store, drankenzaak en andere winkeltjes, maar gezelligheid is er niet echt te vinden. Maakt niet uit, we hebben wel wat te doen (gas vullen, olie verversen, inkopen doen en opruimen) en we maken het gewoon zelf gezellig, dus zijn we gisteren gaan Happy Hour’en bij de Blue’s aan boord, andere NL’ers die hier eergisteren zijn aangeland.

Hoe noemen we haar?

Zondag 10 april 2016 @ 13:42

Dat denk je bij een baby, maar ook als je een ‘nieuwe’ boot hebt gekocht. Houden we de naam of veranderen we die? Dat laatste ‘moet’ bij boten volgens een heel ritueel, want anders brengt het ongeluk, zegt men.

Wij hebben tig jaren geleden de naam veranderd naar La Luna en geen moment spijt daarvan gehad. Gewoon een simpele naam, makkelijk uit te spreken, te vertalen naar het nautisch alfabet (Lima Alpha Lima..) en de meeste landen kennen de naam. Voor ons waren dat ook voorwaarden, maar je boot een naam geven is toch wel een taak apart. Die de een serieuzer neemt dan de ander!

In NL zijn we, in vergelijking met een ander groot stuk van de wereld, vrij ‘saai’ in namen. Het is een vogel, een (zee)dier of een vrouwennaam. In de laatste jaren komen daar ‘hippere’ varianten bij, waardoor het analyseren van bootnamen voor mij leuker werd. Maar, sinds de Carieb en Amerika, kan ik mijn hart helemaal ophalen. Want hier hebben ze geen enkele terughoudendheid in bootnamen. Ook niet in hoe het op de boten staat en ze gillen het zonder gêne door de marifoon.

Laat ik even voor niet boot’ers uitleggen, dat als je elkaar door de marifoon aanroept is daar een soort van standaard protocol voor. Officieel roep je drie keer de bootnaam van de boot wie je wilt spreken, dan zeg je “hier” (of in het Engels “Here”) gevolgd door drie keer je eigen naam. Die drie keren, dat wordt veelal overgeslagen, zeker wanneer je je eigen naam zegt. En ook het woordje ‘Hier’ of ‘Here’ wordt geregeld weggelaten. Iets wat het soms helemaal erg grappig of juist schokkend maakt.

“Fire Fire Fire, Cookiemonster” Nou, wij zaten bij de eerste ‘Fire’ rechtop in de kuip. “Shit, iemand heeft brand, wat erg!” gaat er door je hoofd in de enkele seconden voordat je door de terugreactie – “Cookiemonster, here Fire” - begrijpt, Fire is een bootnaam….

En dan hoor je “Good Morning Vietnam, here Heaven”. Of “Happy Hour, Happy Hour, Cup of tea”. Maar ook “Elvis Motor Jackson, here Endangered Species”. Snappen jullie dat wij de marifoon soms erg vermakelijk vinden? Zo zijn er nog meer hoor “Leap of Faith, Leap of Faith, here Oopsie”.

Het is echt soms ongelooflijk. We zagen een boot met een enorme K in dezelfde stijl als op de Kelloggs Cornflakes, dan vraag je je toch af wat hij als ontbijt eet. En dan is er ‘Milk money’, wat zoiets betekend als ‘kleingeld’. Of ‘It’s just money’. Goh, toch een bijzondere gedachte over je boot.

Maar de winnaar in de, tja, hoe zal ik het zeggen, opmerkelijke namen is en blijft deze….“Flying Pig, Flying Pig, Knot too fast”

Frontaal front

Zondag 03 april 2016 @ 21:58

Na het frontje op Eulethera, hebben we vandaag weer zo'n front. Verdikkeme, zeker omdat dit een eiland is met niet van die goede 'holes'.
.
We zijn namelijk inmiddels op Great Abaco Island. Ons laatste eiland van de Bahamas. Tijdens een mooie motor-zeildag zijn we de 50 mijl overgestoken naar dit eiland. Zo bizar om te zien dat elke keer bij zo'n eiland de diepte van erg ondiep, gewoon meteen kilometers naar beneden stort! In dit stuk was er ook weer geen beschutting van eilanden in de verte, dus de Atlantische oceaandeining liep aardig op ons in. Geen probleem, maar omdat het de dagen ervoor hard had gewaaid en deze dag veel minder, was het toch nog wel wat schommelig.
.
We hadden natuurlijk de hengel weer uit met als resultaat wel 3 keer beet, maar geen blijver, dus toch geen vissoep 's avonds. Jammer! Al was het de eerste keer wel zo'n enorme ruk, misschien maar goed dat die niet vasthield. ;-)
.
Dit eiland heeft ook weer een bijzondere vorm. Aan de westkant is het heel erg ondiep, voor ons zeker niet te varen. De oostkant is de kant aan de oceaan en daar kun je beschut achter wat langgerekte eilandjes varen. Meteen om het puntje na de doorgang is Little Harbour. Een haventje wat we graag wilden zien, maar veelste ondiep voor ons. Dat wordt hier zowieso bij dit hele eiland wel een aardige handicap voor ons.
.
Maar ok, voor anker bij het strandje, waar we redelijk lagen te rollen omdat de oceaandeining de hoek omsloop. Niet echt een probleem en de volgende ochtend meteen het kanaaltje door, Little Harbour in. Heel lang geleden was er een familie uit Amerika overgevaren naar de Bahamas om zich daar te vestigen, weg van alle regels en een vrij kunstenaars leven op te bouwen. Ze zijn in Little Harbour 'gestrand' en zijn op de boot en in een grot gaan wonen. Little Harbour is een prachtige natuurlijke haven, met inderdaad een megagrot aan de waterkant. Deze familie Johnston heeft toen langzaam een woonhuis en atelier gebouwd. Paps, de grote kunstenaar, is inmiddels al wat jaren overleden, maar de drie zoons wonen nog hier. Pete heeft een erg leuke bar gebouwd en runt het atelier ernaast, waar werken van z'n vader en hem te zien zijn.
.
Het zijn prachtige bronzen kunstwerken, maar helaas ver boven ons budget. Het atelier was dicht, maar de bar open en, ivm het weekend, erg druk. Er was zelfs een rommelmarktje en daar heb ik een lekker interessant kookboek (over Raw eating) gekocht en we hebben gezellig gekletst met wat locale bewoners. Een heel leuk stukje.
.
Maar toch vertrokken we aan het eind van de dag weer om een paar mijl verder ons anker te droppen. Ze hadden weer een frontje voorspelt voor afgelopen nacht en vandaag. We konden niet veel beschutting vinden hier voor westen en noorden wind, wat het zou gaan worden, dus werd het afwachten. De weergoden waren ons (en nog 6 boten rondom ons) gunstig gezind, de wind draaide heel snel door het westen en noorden naar noordoost, waardoor we nu weer redelijk beschut liggen. Wind vanuit het westen of noorden en dan een aardige snelheid, had ons weer een hobbelige boot opgeleverd. Maar niets van dit alles, het regent alleen wel al heel de dag, met een paar giga onweersbuien. We klagen niet, we liggen rustig en ik heb weer eens lekkere appelkaneelmuffins gebakken. ;-)
-----
At 2-4-2016 20:59 (utc) our position was 26°21.23'N 076°59.12'W

Rustig aan

Woensdag 30 maart 2016 @ 22:50

Hatchet Bay was inderdaad een prima hole. Op de kant was een klein, stil, half vervallen dorpje. Bij sommige dorpen zie je duidelijk de sporen van een laatste orkaan (die al best wat jaren geleden geweest kan zijn) en andere dorpjes zijn alweer helemaal opgebouwd. Er was een shack waar we wat dronken en konden internetten. Meer dan een shack is het niet. Gewoon van hout een bar met een overkapping en picknicktafels. Maar prima voor het doel. En oja, een hele grote tv waarop de favoriete soap van degene achter de bar in vol volume zich afspeelt. Een dag later toen we er kwamen viel ons meteen al op de tv niet aan stond en inderdaad, geen stroom. Een heleboel locale bewoners verzamelden zich rond de bar, want ze hadden toch niets anders te doen. Heel grappig. Gelukkig duurde deze stroombreak deze keer niet zo lang en konden we na een half uurtje weer genieten van de soap (not!) en internet. ;-)
.
Al deze laatste plekjes waren nog steeds op het grote stuk van Eulethera Island. Maar ook dit eiland bestaat uit een paar kleinere eilanden en tussen het grote stuk en een klein eiland stroomt het dan ook goed, maar daar moesten we wel door. Hele verhalen gaan erover, in de pilot is er een heel hoofdstuk aan gewijd. Dus wij onze tijd uitgekozen en erheen, en werd het voor ons weer prima, niets aan de hand, we hadden nog een knoopje stroom tegen, maar golf nul komma nul. Al zal het er inderdaad wel kunnen spoken en hard stromen! Het heet natuurlijk niet voor niets 'The Current Cut'. Aan de kant waar we vandaan kwamen liepen aardige golven en eenmaal de cut door, was het een oase van rust.
.
We zijn dan ook meteen om de hoek bij een klein dorpje gaan liggen, met de verassende naam 'The Current'. En hoe verbazingwekkend is het dan, dat je ineens weer eens prima internet op de boot hebt!?! Vergeet daarbij niet dat onze 'prima' een andere jullie 'prima' is, want het is enkele minuten wachten tot een site geopend is, af en toe een half uur zelfs omdat de verbinding komt en gaat, maar dan ineens kun je heel snel van alles openen. Al was dat laatste maar 2 keer in alle dagen dat we er lagen.
.
We zijn er namelijk een paar dagen gebleven. Ik heb een dag knock-out door migraine gelegen en verder lagen we er ook gewoon prima. Hier hebben we ook besloten niet meer naar de US terug te gaan. Dan zou het namelijk enorm haasten gaan worden en daar hebben we eigenlijk geen zin in. We hoorden dat het op het volgende eiland goed inslaan moet zijn, dus daar gokken we op. Hierdoor hebben we nog een hele maand in de Bahamas en gaan dan oversteken naar Bermuda. Waarna naar de Azoren en dan Engeland.
.
En door deze beslissing hebben we ineens zeeen van tijd hier. Althans, zo voelt het. Het is namelijk nog een lange dag varen naar het andere eiland en dan nog maar een 20 mijl naar ons 'Bahama eindpunt'. Heerlijk dus! Het weer is deze dagen ook weer wat wisselvallig in windrichting, dus zijn we na The Current achter een prachtig eilandje weggedoken. Het was ook weer tijd voor boodschappen, maar ivm Pasen had maandag naar het stadje gaan geen zin. En achter dit eiland bleek het weer schitterend snorkelen!! Geweldig genieten dus! Weer vissoorten die we al een tijd niet meer gezien hadden, veel klein spul, maar ook aardige knoepers. Angelfish van wel meer dan 30 cm! Verder weer ook zeesterren en gewoon leuk ander spul. Toppie dus!
.
De volgend dag naar Spanish Wells. Een leuk plaatsje! Amerikanen hadden gezegd dat het hoofdzakelijk een 'wit-dorp' was. Ik dacht nog, in mijn naiviteit, dat ze de kleur van de huizen bedoelden. maar nee, ze bedoelden de kleur van de bewoners. En inderdaad, in tegenstelling tot heel veel andere dorpjes, was de meerderheid blank. Veel rijke Amerikanen en vroegere kreeftvissers hebben zich hier gevestigd. De huizen zijn ook groot in de meest prachtige kleuren, met luikjes en veranda's met schommelstoelen. De supermarkt was ook erg modern voor de Bahamas en had de basics. Prima dus, maar ik ga inmiddels fruit erg missen. Ok, er zijn aardbeien en druiven, maar de helft is al rot en het kost een godsvermogen! Ik kijk op dat gebied echt uit naar de Azoren.
.
Bij Spanish Wells konden we niet op de beschutte plekjes dichtbij het plaatsje liggen, want het is hier toch vaak ook nog wel erg ondiep. We lagen aan de buitenkant, prima met onze dinghy, maar de wind zou gaan draaien en er komt een frontje over, dus weer ankerop. Naar Royal Island Harbor. Weer een beschutte baai in een eiland. Kleine doorvaart, de grote is te ondiep en dan lig je weer in een heerlijke stille badkuip met prachtig blauw water.
.
Vannacht en vandaag komt het front over met veel regen en wind. Wij schommelen een beetje op de wind, maar liggen super rustig. We moesten iets onderuit de punt hebben, dus daar is zo'n dagje ideaal voor. En meteen ook maar weer speuren naar kakkerlakken. Eentje en een paar hele ienie mienies die al dood waren. Dat gaat de goede kant op! We spuiten nog af en toe op de prominente 'looppaden' en hopen ze zo 'in bedwang' te kunnen houden tot ze in NL van de koude omvallen. En ooh, wat waarschijnlijk ook ons wel helpt met die kleine roaches (kakkerlakken).we hebben weer een gekko aan boord! Yeah! Zo leuk!! Wanneer die in hemelsnaam is monstert mag Joost weten, we hebben in december voor het laatst aan een dokje gelegen. Maakt niet uit, we hebben hem met open armen ontvangen en hopelijk eet hij snel z'n buik rond! ;-)
-----
At 29-3-2016 19:35 (utc) our position was 25°30.95'N 076°50.51'W

Van windstil naar front

Maandag 21 maart 2016 @ 11:49

Het was de laatste dagen prachtig weer, nou ja, inmiddels zijn we ook al weer een paar dagen verder, dus moet ik eigenlijk zeggen, zo’n week geleden was het prachtig weer! Want, het was windstil. Ok, dan moeten we motoren, maar het voordeel is dat we overal kunnen ankeren waar we willen en datzelfde geldt voor snorkelen.

Dus na Cat Island was onze volgende stop Little San Salvador. Erheen gingen we weer over de grote diepten tussen de verschillende eilanden dus was de hengel weer uit. Halverwege beet een enorme barracuda in onze haak! Ai, die mogen van ons vrolijk blijven zwemmen. Ten eerste vanwege de ciguatera (de rifziekte waar ook wij ziek van kunnen worden en men niet kan zeggen of dat er hier nu wel of niet is..) en ten tweede vanwege de tanden, die deze in enorme grote angstaanjagende vorm had! Deze vechtende barra had mazzel, want het nepvisje waar de haak aan zat brak en dus kon hij er met de haak nog in z’n bek vandoor. Vast niet zo makkelijk met eten, maar ok, hij leeft nog wel! ;)


Little San Salvador is een klein eiland met een prachtige baai, met een evenzo prachtige naam, Half Moon Bay. Dit eiland is gekocht door de Holland America Line en zij verhuren het nu ook aan andere cruiseboot-companies. Waardoor het exclusief is en je er alleen heen kunt met een cruiseschip of met je eigen boot. Kun je nagaan wat er verdiend wordt als zo’n Holland Amerika Line een heel eiland kan kopen en gedeeltelijk bebouwen. Wij fantaseerden al over een Hollandse Piet Patat op het eiland.


Ze hebben een groot stuk van het stand zo bebouwd dat de cruiser, die ’s ochtends al vroeg van het cruiseschip hierheen wordt gebracht, wel wat van zijn of haar gading vind. Naast de ligstoel met parasol en bar, waar je beziggehouden kunt worden door allerlei wedstrijdjes (van aquajoggen tot mooiste vrouw), zijn er jetskis, zeilbootjes, waterfietsen, paddleboards, snorkeltrips, paardrijden en waarschijnlijk nog veel meer. Wij zijn daar niet aan land gegaan, we konden de muziek en de wedstrijden vanaf de boot wel horen. Maar omdat het windstil was konden we wel aan de noordkant, waar een prachtig rif is, gaan snorkelen! Eerst hebben we alle verlaten strandje afgestruind en prachtige schelpen gevonden en veel aangespoeld (dood) waaierkoraal. Eenmaal in het water was het een waaierkoraaltuin. Schitterend!! Maar het rif aan de noordkant...er lagen veel rotsblokken en koraal die begroeid waren en het was alsof je door een koraalcanyon zwom. Enorm genieten! Veel verschillende vissen, verschillend soft koraal. Prachtig gewoon! Het water is niet koud, maar als je er lang in ligt dan word je uiteindelijk toch heel koud. Eenmaal terug aan boord, zagen we het strand weer leeglopen en warmden wij onszelf in de zon weer op, terwijl de stilte terugkeerde op het eiland. Een dag met een gouden randje!!

De volgende dag weer verder naar Eulethera Island, een redelijk groot eiland met een bijzondere vorm. Eenmaal de ondiepe vlakte op bij dit eiland, was het weer ‘droogsnorkelen’. Ik stond op de punt en kon de waaierkoralen en vissen onder ons zien zwemmen! We dropten ons anker voor Rock Sound, een klein plaatsje met een redelijke supermarkt, wat eettentjes en een prachtige kerk.

Wat ze ook hadden was een prachtige grot!! Soms loop je hier een aardig eindje voor en als je er eenmaal bent, vraag je je af waarom je dat hebt gedaan, maar deze was de moeite. Het was een heel stelsel van gangen, een paar enorme kamers van ik denk wel 5 meter hoog! Het is hier limestone en vulkanisch, waardoor er makkelijk dit soort grotten ontstaan. De wortels van de bomen bovenop de grot trokken zich van het gesteente weinig aan en boorden zich gewoon door naar de aarde, je moest er tussendoor lopen in de kamers in de grot!



We zijn gisteren in Hatchet Bay aangekomen, een zogenoemd ‘hurricane-hole’ omdat je beschermd bent van alle kanten. Inmiddels waait het alweer een paar dagen en komt er ook weer een frontje over, de wind gaat weer over de kop, dus moet je een beschermend plekje zoeken. Nou, Hatchet Bay is dat zeker! In de grote kliffen is er een enorm smalle doorgang, wat best even spannend was met de grote golven die er inmiddels liepen. Maar eenmaal binnen was het een oase van rust! Vannacht ging het inderdaad harder waaien en ook weer eens regenen! Maar we liggen heerlijk rustig achter ons anker te dobberen.


PS Er staan ook weer foto's en een filmpje in het foto-album.

Geen vis of kreeft eten op Cat Island

Dinsdag 15 maart 2016 @ 00:17

Toen we gisteren de George Town area verlieten, vertrokken we niet alleen! Het was een ware uittocht! Ze tellen de boten die hier liggen, bijna elke dag, en dat waren er de laatste dagen meer dan 300! Bizar! Maar dat wordt nu snel drastisch minder, want de dag ervoor zagen we al verschillende vertrekken. Gisteren gingen er tegelijk met ons al 20 weg, onze kant op. En dan weten we van een hoop die de andere kant heen gaan en wij vertrokken al heel vroeg. Een aantal kregen gisteren nog gasten en zouden vandaag weer verder gaan. Dus ik vrees dat het aardig 'uitgestorven' zal zijn daar.
.
De ochtend was heerlijk zeilen! Echt super! Wind 90 graden in, 15 knopen en we vlogen naar Cat Island met 6 knopen. Helaas ging de wind na de middag steeds verder zakken en hield het zeilen op. Tussen Cat Island en de Exuma gordel ga je over diep water, honderden meters wat direct verbonden is en open staat met de Atlantische oceaan. Met de bank op gaan bij Cat Island gingen we in een hele korte afstand van honderden meters naar ineens 8 meter diep! We hadden verwacht wel weer een visje te vangen, maar helaas.
.
We dropten ons anker net rond het zuidelijke puntje. Cat Island is 30 mile lang en over het algemeen maar 1 mijl breed. Het heeft wel de hoogste berg van de Bahama's. Nou ja 'berg', het is meer een heuvel met de hoogte van (maar) 63 meter. Haha!!
.
Inmiddels was er helemaal geen wind meer en lagen we in een prachtig stuk water. Vanmorgen zijn we zo'n 12 mijl verder gegaan en we liggen nu bij de Fernandez Cays. Een paar grote rotsblokken net voor de kust. Er loopt toch wel een deining over de bank hier en het is niet heel beschut. Vandaar dat we beschutting hebben gezocht van deze grote rotsblokken wat redelijk is gelukt. Het blijft de komende dagen wel rustig, maar toch willen we verder, want voor ons volgende stekkie hebben we helemaal rustig weer nodig. We gaan dus hoogstwaarschijnlijk morgen weer verder en gaan de kerk hier (heel bijzonder mediterrane bouw enz) dus niet bezoeken.
.
Maar we hebben vandaag wel heel de middag gesnorkeld rondom deze rotsblokken en dat was geweldig!! Prachtig was het met name ertussen. Ze zitten nog aan elkaar, maar dit stuk komt niet meer boven water en is schitterend begroeid! Genieten! We zagen nog een gigantische kreeft, maar die zat goed verscholen onder een enorm rotsblok, waardoor het dus geen kreeft eten is vanavond. ;)
-----
At 14-3-2016 15:09 (utc) our position was 24°18.87'N 075°28.98'W

Veel gezelligheid

Zaterdag 12 maart 2016 @ 13:03

Het lijkt er wel op dat hoe dichter we bij ‘huis’ komen, hoe minder ik ga schrijven... ;-) Maar dat is niet met opzet hoor. Het is gewoon een beetje dat we alles al verteld hebben ofzo, tenminste dat gevoel geeft het. Terwijl dat ook klinkklare onzin is, want hier zijn we nog nooit geweest. We zijn nog steeds in George Town. In het begin was dat prima, want er is veel te doen en daarna hield de wind ons nog even vast hier, maar morgen gaan we verder.

Hier bij George Town kwamen alle boten die we tot nu toe in de Bahamas hebben ontmoet samen, ontzettend gezellig dus!! Ook maakten we weer kennis met andere gezellige mensen. Een van waren de NL’ers Ton en Gerrie van Argo. Met hen zijn we een dag gaan hiken op Stocking Island, helemaal naar het zuidelijke puntje. Een super leuke tocht, gezellig gekletst, gepicknickt en de prachtige omgeving bewonderd! Ik heb een beetje last van mijn lies en het teruglopen, schuin op het zachte zand op het strand, was iets teveel. De volgende dag maar even in de rustmodus dus.

Ook hebben we een gezellige avond doorgebracht bij Windward aan boord, van Lynn en Ian. Heel leuk en wij gaan hun zeker weer zien op de Azoren want daar hebben zij een huis. Een andere NL’se boot, Wild Woman, kwam een paar dagen geleden naast ons liggen met Debby en Erik aan boord. En Capibara, de Denen die we in Key West hebben ontmoet, waren inmiddels ook hier.

Een stukje verder dan waar wij liggen is een super ontmoetingsplek met de geweldige naam; ‘Chat ’n Chill’. Daar worden allerlei meetings gehouden (van bijbelstudie tot watermaker, electriciteit of ‘going south’), verder kun je daar volleyballen, leren hoe je een mandje moet vlechten en gewoon chat’n & chill’n. Wij hebben daar lekker bijgekletst met Wild Woman en Capibara en een hoop anderen. Verder hebben we nog gezellig een avondje met Pepper doorgezakt.

Een paar keer zijn we nog naar George Town geweest, boodschappen doen. Een van die dagen, kort nadat de bevoorradingsboot er was, was het heftig. Het is bijna 1,5 mijl voor ons en het waaide hard!! Heen was niet heel verkeerd, maar de dinghy dock ligt in een kommetje en om dat kommetje in te gaan moet je onder een bruggetje door. Dit is een laag en heel smal kanaaltje. De wind stond er recht in en zo ook de stroom. Dan weet je het dus wel! We werden er naar binnen gegooid! Hoofd laag houden, want de golven waren aardig hoog. Eenmaal binnen was het rustig en op het land is dan van de harde wind weinig te merken. Een hoop lekkere verse veggies gehaald en zelfs tofu! De supermarkt is hier gewoon basic, niet veel voor mij dus, maar alle basis dingen zijn er. Daarna nog even langs de drankenwinkel, want de lekkere rum is hier super goedkoop, in tegenstelling tot het bier. Alles de dinghy in, in vuilniszakken. Wij wisten dat we nat zouden gaan worden, maar zo... Met eruit door dit nauwe doorgangetje, waren we al druipend! Het was tegen de enorme golven onder de brug in en daarna was het niet veel beter. Gelukkig krul je dan al snel rond een landtong, zodat je de golven van de zijkant krijgt. Dit is beter omdat je dan niet zo stuitert, maar de golven slaan erin en we waren allebei gewoon doornat. Och ja, daar smelt je niet van.

Verder nog de andere loopjes op het eiland gedaan en weer eens een boek gelezen. Gisterenavond hadden we een gezellig avondje ter afscheid met Pepper, Last Tango en Perigrina. Zij gaan allemaal naar het zuiden. Jammer, het was gezellig en verder gaan de meeste boten die we kennen naar het zuiden, maar we hoorden vandaag dat er nog genoeg boten naar het noorden gaan, dus helemaal alleen zullen we niet zijn. ;-)

Vandaag gaan we nog even naar George Town. We moeten benzine voor de dinghy hebben en er is al een paar dagen een muziekfestival. Dus even weer foto’s opladen (alles staat dus weer in het foto-album!) en gezellig rondkijken. Morgen 40 mijl naar Cat Island.

Cave, snorkelen, mahi mahi, strand, kampvuur

Vrijdag 04 maart 2016 @ 16:54

Inmiddels zijn we eergisteren aangekomen in George Town op Great Exuma Island. Een van de meest zuidelijke eilanden van de Exumas in de Bahamas en daarmee ook ons turning-point. Vanaf hier gaan we gedag zeggen tegen al de andere boten die we de afgelopen weken hebben ontmoet en die verder de Carieb ingaan. Wij gaan omhoog naar een paar andere grote eilanden en dan weer westwaarts naar Amerika.

De afgelopen dagen waren weer super dagen! De Exumas (de 130 mijl strook met eilanden en cays in de Bahamas) bestaat uit zoveel prachtige eilanden dat je elke dag van het jaar een nieuw eilandje kunt ontdekken. Helaas hebben we niet zoveel tijd en moeten er dus redelijk vlot doorheen. Maar dat neemt niet weg dat de cays die we bezoeken pareltjes zijn! We hadden er al een aantal gehad, maar nu deden we, na de zwemmende varkentjes, een heel groot eiland, Great Guana Cay aan. We stopten in een baai vlakbij Black Point. Een relaxt, typisch Bahamaiaans dorpje!

Een schitterende wasserette (lekker weer schone handdoeken en lakens!), een paar winkeltjes en wat barretjes. Het was dan ook twee avonden achter elkaar Happy Hour met teveel rumpunches en bier! Het was super gezellig met de andere boten, want inmiddels waren Vagabond, Aqua Vida, Sailicious en Yarika, naast Pepper en Last Tango hier ook. Ook nog wat rondgelopen naar de Atlantische kant van het eiland, op zoek naar een blowhole (die het niet deed vanwege het rustige weer) en over de zandbanken weer terug.


Wij zagen dit leuke plekje na twee Happy Hours dan ook maar snel voor gezien en vertrokken voor een klein stukje verder naar White Point. Een prachtig plekje weer! We lagen er alleen achter een landuitstulping en voor een enorm wit strand!! We hebben dan ook aardig wat gelopen en onze spieren in het losse zachte zand goed laten werken.


De volgende dag weer ankerop naar Oven Rock. Een enorme rots op een landuitstulping met daarin een hol zoals een pizza oven, al was deze meer reuzenformaat. In de ochtend, nog voor het echt warm gaat worden, want inmiddels is de temperatuur hier goed gestegen, het eiland op, op zoek naar een grot. Achteraf een duidelijk pad met ‘aan het einde’ en prachtige grot! Tjeetje, wat een verassing! Verscholen onder een enorm bladerendak doemde er een grote kamer op met prachtige stalactieten en stalagmieten en zelfs hele stalagmietgordijnen! Er stond ook water in de grot, brak, waar je lekker in kon snorkelen en rondzwemmen. Best een beetje creepy, maar super mooi!!


Daarna via een zijweg van het pad naar de andere kant van het eiland. Er doemde een baaitje op.


Prachtig, maar helaas was het land eromheen bezaait met plastic! Ongelooflijk!! Allemaal afval uit de zee. Tranen in mijn ogen! Erg tragisch. Etienne ging nog snorkelen bij de ingang van de baai, waar de Atlantische golven op aankomen en dat was prachtig! Schitterend koraal!!


’s Avonds was het weer tijd voor onze sundowner en dit keer met een enorm kampvuur! Leuk!! Dat was alweer heel lang geleden.

De volgende ochtend zijn we een klein stukje verhuist naar Little Farmers Cay. De strook van de Exumas heeft aan de westkant een ‘ondiepe’ bank en aan de oostkant de Atlantische oceaan. Tussen de verschillende Cays zijn doorgangen waar je dus van de bank naar de diepte kunt of andersom. Vanaf hier zou het verder zuidelijk gaan over de bank-kant (zoals ze dat noemen) te ondiep voor ons worden, dus moesten we hier bij Little Farmers Cay naar buiten. In de ochtend met hoogwater zijn we dan ook over de ondiepte richting deze cut, opening, gevaren en net daarvoor geankerd, net uit de stroom. Want met de kleine doorgangen kan het er goed stromen!

En omdat het er goed stroomt is het er prachtig onder water!! Schildpadden en roggen gezien en prachtig grote waaierkoralen en veel ander mooi spul. Het zijn hier wel allemaal dotjes op het zand, niet zo’n enorm aaneengeregen ketting van koraal. Pepper kwam ook bij ons liggen en ’s middags zijn we met de dinghies gaan snorkelen door de cut. Gaaf!! Door de stroom vlogen we over het prachtige koraal naar buiten! Daar was het evenzo mooier en zagen we ook redelijk wat vissen. Genieten!! Etienne was ’s ochtends al gaan kijken of hij met de dinghy een vis kon vangen, maar helaas. ’s Middags dan maar met Pepper en hun speergun op pad. En ja hoor, twee kleintjes. Monica had ze lekker gebakken voor bij de sundowner!

De volgende ochtend gingen we vroeg naar buiten. De nauwe doorgang was super rustig, easy peasy dus!! We hadden onze hengel maar weer eens overboord gevangen. Het was een heel rustig dagje, prachtig warm weer en de motor moest het werk doen. We hadden net een slok van onze koffie genomen toen we het bekende geluid hoorden: “tszzzzzingggggg”. Oftewel BEET!!! Meteen zagen we een prachtig Mahi Mahi (dorade) vechten om het haakje uit z’n bek te krijgen. Oei, dit is altijd dubbel! De Mahi Mahi is super lekker, maar ook super mooi. We kregen hem binnen, het was een jongen van zo’n dikke meter en inderdaad is hij erg lekker... ;-)


We zijn woensdag meteen doorgevaren naar Great Exuma Eiland, George Town, zoals ik al eerder zei. Net voordat we hier de doorgang ingingen regende het, tjeetje!! Maar koud was het nog steeds niet. Het is hier een aardige settlement met alles wat je nodig hebt; supermarkt, hardware store, internet, laundry, restaurant, reparatiemannetjes, enz. Er zijn hier dan ook honderden boten! Ongelooflijk! Een paar dagen geleden lagen we nog alleen! Het is nu ook regatta met allerlei festiviteiten wat het extra druk maakt, maar we begrepen ook dat hier een heleboel boten gewoon het hele seizoen liggen.

Gisteren hebben we onze gasfles gevuld en in het ‘dorpje’ gekeken. Tja, er is alles, maar om nou alleen hier te blijven liggen... We hebben weer lekkere veggies, dus we hadden weer een super lunch; Etienne een vers eitje en ik de vis met een salade!



PS De foto's van de Bahamas tot nu toe, bijvoorbeeld die van de biggetjes, staan in album! Veel kijkplezier!

Zwemmende...varkens!

Donderdag 25 februari 2016 @ 01:35

Bahamas bestaat uit prachtige eilanden met witte stranden en water in 50 tinten blauw. Highborne Cay was met name voor de high society, niet alleen vanwege het dure internet en haven, maar ook de enkele veggies en alcohol die ze hadden en het restaurant. Wij hielden het dus bij onze traditionele sundowner op de beach, die je van boord meeneemt. Gezellig, want elke keer als je ergens anders ligt leer je weer nieuwe boten kennen, die al snel weten van onze sundowner en ook stipt 5 uur op het strand verschijnen.
.
Na een aantal dagen Highborne Cay zijn we verhuisd naar Shroud Cay, een paar uurtjes varen. Er stond aardig wat wind, maar alleen de genua uit en zo heerlijk gezeild!
.
Bij Shroud Cay lagen we weer mooi en beschut voor de wind op dat moment. Er waren een paar kleine strandjes, die tijdens onze sundowner nog verder verdwenen omdat het hoog water werd. ;-)
.
Helaas was het getij zowieso niet helemaal met ons. Shroud Cay wordt doorkliefd door riviertjes, stroompjes en meertjes. Een groot mangrove park, die uiteindelijk ook weer met een stroompje uitkomt aan de andere kant van het eiland. Het enige is, deze mangrove is ondiep. En zelfs met de dinghy zou het met laagwater een challenge zijn. Wij niet flauw en dus 's ochtends, samen met Pepper en Last Tango, in de dinghies op weg naar de andere kant via deze mangrove rivier. Erg leuk!!
.
En eenmaal aan de andere kant van het eiland werden we beloond met een prachtig strand!! Ik denk wel het mooiste strand van de Bahamas, voor ons in ieder geval tot nu toe en volgens een stel dat al 25 jaar hier geregeld komt en 'alles' heeft gezien hier, inderdaad het mooiste! Prachtig wit, fijn poeder zand, dat je voeten streelt en je benen aait als het opwaait door de wind. Het is in contrast met de grillige koraalrotsen waar de meeste eilanden hier van zijn gemaakt. De vele tinten blauw van het water verfijnt het geheel en vraagt aardig om aandacht als het met grof geweld op het strand slaat. De wind stond aan deze kant op het eiland.vandaar. Maar in een woord 'prachtig'!!
.
Lekker rondgestruind, wat gesnorkeld, gekletst en toen weer terug. Het water was al aardig zakkend dus we waren benieuwd of we het gingen halen. Nou, dat was een aardig tochtje. We hebben genoten, want als het diep genoeg was geweest was het maar saai geweest. Maar het was voorzichtig varen met de motor omhoog, dan toch maar even het water in en duwen, dan konden we weer een aardig stuk varen want de stroom had een geultje diep tegen de mangrove gegraven en dan maar ons mee laten drijven door de wind en stroom, waarbij we probeerden met ons gewicht de dinghy zo vlak mogelijk te laten zijn. Genieten!! En na een aardige tijd hierover gedaan te hebben kwamen we weer aan de andere kant en was het weer diep genoeg naar La Luna terug.
.
Inmiddels hadden we buren gekregen van een prachtige Hutting. Tijdens de sundowner hadden we al gezellig kennisgemaakt met de eigenaren Yves en Elaine, Franse Candezen uit Quebec. We hadden het natuurlijk over hun boot, omdat het een NL'se ontwerp en bouw is en we hem erg mooi vinden. Maar het bleek dat de Velvet met name een bijzonder exemplaar is, want het design is verfijnd door zijn eerste eigenaar, meneer Lapine. En ja, die van Porsche! Wij waren dus erg benieuwd naar de boot en namen de uitnodiging om een kijkje te komen nemen, dan ook grif aan. En inderdaad, een prachtplaatje, in alle opzichten! Het interieur was mahonie met kersenfinish en met name aan de banken en stuurstoel (het is een zeilboot met een pilothouse) kon je zien en voelen dat Lapine z'n zegje erin heeft gehad. Wat grappig was, de tegeltjes bij het keukenblad waren Delftsblauw en tekende een tafereel van oude schepen met een enorme NL'se vlag en de stad Harlingen. Op het handvat van de oven stond in Delfstblauw
de NL'se tekst: "De kapitein leeft niet alleen van brood". Haha!!
.
Na het mooie en gezellige Shroud Cay gingen we een stukje verder naar Big Majors Spot bij Staniel Cay. Een heerlijke, pittige dag zeilen!! Aardig wat wind, ook super scherp, we voeren heel de tijd met de wind 30 graden in, dus lagen we ook super schuin, maar wel weer eens lekker voor een dagje zeilen. We voeren met Pepper naast ons en dat is dan wel leuk als je met anderen dezelfde richting op gaat. Helemaal toen we steeds verder uit elkaar gingen en allebei met de wind 30 graden in bleven zeilen. We zaten blijkbaar in een andere stroom, want wij werden naar buiten gepusht en zij konden mooi dicht bij het eiland blijven. Grappig!!
.
Toen we ons anker lieten vallen, zagen we al waarom Big Majors Spot zo bekend is.de VARKENTJES!! Varkentjes? Ja, er lopen tig varkentjes op het strand. Die komen bedelen om wat eten en daarvoor zelfs helemaal naar je dinghy toe zwemmen! Enorm grappig!! Er zijn een aantal grote exemplaren; Big Mamma, die gaat zitten als je zegt 'sit' met iets te eten voor haar snuit, Grumpy Daddy, die graag z'n volle gewicht als stormram gebruikt wanneer hij het gevoel heeft dat de andere Daddy teveel krijgt. Mamma is echt een roze varken(tje) en de Daddy's zijn gespikkeld. Dan loopt er nog wat tussenspul rond en dan komen een vijftal kleintjes, de meest schattige! Het is echt ongelooflijk, iets wat we tijdens deze reis nog niet hadden gedaan, was gezwommen met varkens. Hoezo humor! Maar humor of niet, het is een big attractie hier en de toeristenbootjes komen af en aan, wat enorm lachwekkende taferelen geeft als Big Mamma met haar enorme dikke lijf achter een prachtig model in ienie mienie bikini aan
hobbelt en het model met hoge schrilletjes het water in rent en erachter komt dat Big Mamma dat toch echt niet tegenhoud en die haar gewoon achterna komt gezwommen!!!
.
Wat ook een highlight is hier, is de Thunderball Grotto! De grot heeft 'meegespeeld' in de James Bond film waarin Sean Connery 007 was. En deze grot is echt geweldig!! Gisteren waren we als eerste erin. het beste is met laag water op doodtij. Je snaked door een smalle opening en dan opent de grot zich al heel snel boven je. Adembenemend!! Er zijn een paar gaten aan de bovenkant die het zonlicht binnenlaten en daarmee geeft het een prachtig schouwspel in en onder water. Ook onder water zitten verschillende doorgangen en er zwemmen echt miljoenen kleine visjes. Ongelooflijk zo'n mooi spel van zonlicht, het kabbelen van het water en de glimmende en kleurrijke visjes onder het water!! Prachtig!! Er lag een rifhaaitje nog rustig gniffelend voor te bereiden op het schouwspel dat hij zou veroorzaken als hij, op het drukste moment in de grot (heeeeel druk was dat met tig toeristenbootjes) zijn entree zou maken tussen de spartelende benen door. Gillen van het lachen was dat! Wij zochten daarn
a de rust maar weer op en doken via een ondergrondse opening naar buiten aan de andere kant. Daar werden we verwelkomt door een prachtig koraal!! Echt mooi! Veel soft, veel sponsen, veel boompjes, vele waaiers en veel vis. Genieten! Ook nog wat groter spul gezien, een schildpad, grote krab, barracuda en een enorme rog!! We waren zo verkocht dat we vanmiddag weer zijn gegaan! Helaas waren we 'te laat' dat wil zeggen dat er al toeristenbootjes waren, we hadden dus niet de magie van de grot die ons overweldigde, maar het mooie rif was er nog steeds!
.
Vanochtend zijn we ook even naar Staniel Cay gevaren. Daar zijn wat winkeltjes, die etenswaren verkopen. Helaas geen bananen, maar we pikten wel ergens internet op, dus konden we weer eens even email lezen, kijken of we nog wat hotnews gemist hebben en zelfs heel even wat woorden wisselen met het thuisfront!!
.
We liggen hier voor het eiland met enorm veel andere boten. Gisteren waren het er nog meer, vannacht gaat de wind van de verkeerde kant komen, dus de ondiepe boten hebben beschutting gezocht tussen de verschillende eilanden hier. Inmiddels liggen we hier nog met aardig wat boten en zelfs twee enorm uit de kluiten gewassen motorjachten! Zelfs hun dinghy is bijna al twee keer zo groot als La Luna! Wel een leuk gezicht om de crew druk te zien, met de zonen en/of dochters en al hun vrienden, die hun 'springbreak' (voorjaarsvakantie) op papa's jacht vieren. ;-)
-----
At 22-2-2016 20:25 (utc) our position was 24°10.99'N 076°27.64'W

Zeilen, blauw, leguanen, borrels en strand

Donderdag 18 februari 2016 @ 15:06

Well, we're doing great!! Dat is de zin die we deze dagen veel gebruiken. We trekken namelijk gezellig met een groepje Amerikanen op en we het gaat goed met ons.
.
De Bahama bank (na Gun Cay) is heel ondiep. De Bahamas zijn zowieso grappig, want je hebt ondiepe banken, met daarlangs de eilanden en tussen de banken is het ineens echt mega diep!! Ook is het water helder, dus de ondiepe Bahama bank over was leuk, want je kon goed alles zien! We hadden alleen de genua op en liepen lekker. Het was zo'n 60 mijl, dus kwamen we 's avonds laat aan bij de Berry Islands, Frazers Hog Cay. De eilanden noemen ze meestal 'cay's'. We gingen zo dicht mogelijk naar de kant en dropten ons anker naast Last Tango en Pepper. Een rustig nachtje en de volgende dag eens rondkijken. Een prachtig eiland, maar wat een afval! Dat geeft je af en toe bijna tranen in je ogen dat mooie plekjes zo verziekt kunnen worden door menselijk afval (motors (!) en verder plastic, plastic en plastic). We gingen een binnenriviertje op met de dinghy en dat was echt heel gaaf!! Het is zo helder, dus op volle snelheid zag je onder je de bodem dieper en ondieper worden en van alles zwemmen, e
en schildpad, haai en vissen. Genieten!
.
De volgende dag verder. Het weer is nog steeds halen en brengen, met korte windows en af en toe veel wind. We gingen naar Providence Island. Het diepe stuk tussen twee banken over naar het soort van hoofdeiland in de Bahamas. Het was een prachtige zeildag! Weer een van die dagen dat je weet waarom je van zeilen houdt! We lieten het anker vallen in West Bay, een prachtige baai en tot ons plezier zagen we Pura Vida daar ook liggen. Gezellig!! Dit stukje van Providence is het rijke stuk. Er zijn aan deze kant twee marina's, eentje (opgezet door UK billionair Joe Lewis, Tiger Woods en Ernie Els) rekent 8 dollar per feet. Inmiddels staat de dollar bijna gelijk aan de euro en wij zijn 34,5 feet. Reken maar uit en jullie snappen dat wij blij zijn met ons anker! ;-)
.
Op het noordelijke puntje is een soort van pretpark idee. Maar nee, niet voor ons! Prive terrein wat je kunt huren en wat op de lijst staat van plekken waar je oud&nieuw gevierd MOET hebben.. Wij genieten 's avonds van de enorme lichtjes, verder niets gezien daar. Elke dag gingen we met een drankje naar het strand (waar de film Jaws is opgenomen) en al snel voegde twee Canadese boten, Layla en Odysee, zich elke avond bij ons en zo was het een erg gezellig (6 boten) groepje!
.
Het andere puntje van de baai is een National Park met een snorkeltrail hoorden we al snel van Monica & Trent (Pepper) die al heel snel het gebied hadden verkend. Het weer liet ons toch nog niet verder gaan, dus prima, we bleven nog maar even wat daagjes extra liggen. Het was een super snorkeltrail! Eigenlijk meer voor duikers, maar ook zeker te doen met de snorkel. Heel veel nep rifballen hadden ze uitgezet en je zwom zo een heel traject, verder via een gezonken vliegtuig (uit een van de James Bond films), een enorm beeld van Atlas, via een prachtig ander beeld, naar een stukje waar ze rif 'kweken' en dan via een daadwerkelijk mooi echt rif weer terug. Heerlijk!!! Het strandje waar we vanaf begonnen heeft 'meegespeeld' in de film Flipper. Het is dus echt een stuk van beroemdheden, zeker met de wetenschap dat Sean Connery met een huis van hem uitkeek op ons in West Bay!
.
Providence is een eiland waar alles is, supermarkten, watersportzaken enz. Het is er erg druk (250.000 bewoners) en er kunnen (wat mij is vertelt) wel 10 cruiseschepen tegelijk aanmeren. Hierdoor is helaas de crime ook erg hoog, dus hadden we weinig zin om echt naar de hoofdstad te gaan. Maar ja, verse veggies zijn toch ook wel lekker. John-Michael & Kimberly (Pura Vida) wisten te vertellen dat er een supermarkt op zo'n 6 mijl afstand zat. We probeerden nog met de bus er te komen, maar nadat Pepper erheen gefietst was leek dat ons een beter idee. We mochten hun fietsen lenen en dus fietsten we maandag erheen. Ik kan me de tijd niet herinneren dat ik voor het laatst gefietst heb! En ja, ik ben een NL'er! ;-) Het waren prachtige vouwfietsjes met versnellingen wat geweldig was, want het was toch wel wat heuvelachtig. En toen kwamen we, na zo'n 45 minuten fietsen, bij Solomon's Fresh Market en vielen zowat flauw! Niet zozeer van de fietstocht, maar wow, wat een geweldige winkel! Ze hadde
n er echt alles!! Eerst lekker aan de koffie gegaan en toen op ons gemak op ontdekking. We hebben heerlijk veel veggies en fruit meegenomen, melk en brood. Verder niets.. Een zak chips kostte tussen de 6 en 15 dollar! En ik had je eerder al verteld dat het bijna 1-op-1 is he?! Zakje garnalen, 40 dollar. Zalm, 22 dollar! Vlees, ook duur en pizza's, ook 15 dollar. Brood en melk was iets duurder dan in Amerika, ok, we zijn op een eiland. Veggies waren niet eens zoveel duurder, dus daar gingen wat kilos van mee op onze rug en aan het stuur van de fiets. 's Avonds hadden we aardappels met een heerlijke salade!
.
De laatste avond in West Bay waren we uitgenodigd bij Pura Vida aan boord, samen met Pepper en Last Tango. Heerlijk geborreld en super gezellig gekletst. Pura Vida bleef nog een dagje liggen en wij vertrokken dinsdag naar de Exuma's. Een rij met eilanden aan de oostzijde van de Exuma Bank.
.
In de ochtend was het enorm hakken tegen de wind en golven. Hmm, hebben we er wel goed aan gedaan om te vertrekken, vraag je jezelf dan af. De gribfiles gaven aan dat het snel zou gaan liggen en we gingen later om een ondiepe plek heen, dus zou het bezeild moeten gaan worden. En zoals zo vaak, de gribs hadden het weer bij het rechte einde en ging de wind liggen, ook konden we later de genua erbij uitrollen en werd het een prima dagje!!
.
We lieten ons anker vallen tussen Allen's Cay en Leafs Cay, een prachtig plekje weer! En zo helder het water, 's avonds konden we de bodem nog zien door het maanlicht! De volgende ochtend eerst gezellig koffie gedronken met Mike & Gigi (Last Tango) en Trent & Monica. We hadden uitzicht op het strand waar de leguanen zouden zijn. We hadden gehoord dat ze zouden komen als je op het strand kwam. Maar eer dat we onze koffie op hadden, kwamen er al twee toeristenboten van Providence Eiland naar het strandje, wat toch niet zo groot was en meteen een hele invasie veroorzaakte. Maar inderdaad, met een druif aan een stokje lokten ze de leguanen uit hun schuilplaatsen. Gaaf! Toen de boten weer vertrokken waren, zijn wij snel naar het eiland gegaan en hebben prachtige foto's kunnen maken, van deze prehistorische dieren. Heel bijzonder!!
.
Na de lunch zijn we alweer ankerop gegaan en verkast naar Highborne Cay. Er komt weer wat meer wind aan en dus op zoek naar een beschut plekje. Op dit moment liggen we weer voor zo'n prachtig strandje, in blauw water. Ook vlakbij een haven, waar we hoopten internet op te pikken, maar helaas..35 dollar per dag! Haha!! Voorlopig dus geen foto's..
-----
At 17-2-2016 19:34 (utc) our position was 24°42.37'N 076°49.30'W

Karakteristiek Bimini

Woensdag 10 februari 2016 @ 00:37

Inmiddels hebben we Alice Town op de Bimini's alweer verlaten. Maar even nog terug.
.
We hebben de afgelopen dagen veel gedaan, maar ook veel niet. Het weer is nog steeds enorm wisselvallig. De ene dag zitten we binnen (nog net niet met de kachel aan), terwijl buiten de 30 knopen rond de boot giert en de regen tegen de ramen slaat. De volgende dag is het een rustige dag, verbrandt je door de felle zon en zijn we weer aan het zwemmen! Op de dagen dat het veel waait is het vaak noord, noordwesten wind. Geen wind om hier weg te gaan. En is het een dag rustig, dan is het vaak een te kort gat, want om naar de volgende plek te gaan hebben we een dag en nacht nodig.
.
Maar dat is niet zo erg. We hebben ons er inmiddels redelijk bij neergelegd en genieten van de mooie dagen en van de regendagen, wanneer we binnen achter de computer zitten, poetsen of lekker bijslapen. Ook gaan we weer geregeld wat drinken op de kant. Gewoon in de haven, om vijf uur, eigen drankjes mee en dan zijn de andere zeilers er ook.
.
Het is weer een leuk, bont gezelschap. We liggen met twee andere boten voor anker; Pepper, met Monica en Trent, die we in Marathon al gezellig hadden ontmoet en Pura Vida, met Kimberly en John-Michael. In de haven liggen er nog meer en we maken super leuk contact met een hoop boten (Ron en Ben, Luke en z'n opa Steve, Irene en haar man en vriendin, Mary-beth en John.en ik ben de rest van de namen en zeker de bootnamen vergeten). We gaan snorkelen met Trent, Monica, Luke en Ben. Er liggen hier nog overblijfselen van Antlantis. Je weet wel, die mysterieuze stad. Nou, we hebben de stenen gezien, of ze daadwerkelijk zo oud zijn als. Maar het was erg leuk om weer eens zo onder water te zijn. Ik weet gewoon niet meer wanneer de laatste keer was! Daarna met de dinghys nog even toeren, veel bullsharks gezien, springende roggen en ander mooi spul.
.
Even over de haaien.Discovery Channel was hier opnamen aan het maken, vlakbij de haven, met de Bullsharks. Dat ze werden gevoederd en niet kwamen als er magneten rond waren enz. Ik weet het fijne er niet van, maar jullie kunnen gaan zien op Sharkweek!!
.
Zodra het redelijk weer is doen wij ons loopje over het strand. Tijdens een van de winderige dagen kwamen we in gesprek met Tommy, een gepensioneerde Bahamiaan die nu hele leuke dingen maakt van alles wat erop het strand aanspoelt en de kokosbomen. Een interessant karakter en dus erg leuk om mee te kletsen; zijn vader is op het heel bekende 'rumrunners' schip Sapona hierheen gekomen en hij wist te vertellen dat ze daar later de rum op verstopten, dat de Amerikaanse navy het schip (wat nu als een hoog en droog wrak bij South Bimini ligt) later gebruikten als schietschijf en hij had als schilder gewerkt voor President Nixon in zijn zomerhuis hier op de Bahamas. Ontzettend leuk!
.
Daarna liepen we de hoek om en stopten bij het Dolphin House, gebouwd door de broer van Tommy, Ashley Saunders. Echt super gaaf! Wij zouden het een eco-house noemen. Het is helemaal gemaakt van conch-schelpen, stenen van het eiland en alles wat hij verder op het strand heeft gevonden. Het is echt prachtig! Gedecoreerd door strandglass, schelpen en stukken tegel of andere grappigheden die hij heeft gevonden. Zijn ramen zijn echt het summum! Vier grote augurkenpotten aan beide zijden afgedekt met horgaas, vast in het cement met daaromheen gekleurde flessen. Wil hij het raam 'open' dan haalt hij de doppen van de augurkenpotten! Geweldig!!! Ook weer een hele interessante kunstenaar! Helaas hadden we uiteindelijk geen tijd meer om de derde broer op te gaan zoeken, die botenbouwer is.
.
Gisteren, maandagochtend, was het weer wat rustiger en zag het er goed uit om naar buiten te gaan. Bij Bimini moet je namelijk een ingang door en dan kom je tussen noord en zuid Bimini. Deze doorgang is smal en ondiep en wanneer de wind uit het westen komt, dan loopt het hier naar binnen. Je moet dus goed kijken wanneer je vertrekt. Maandagochtend was het hoog water en nog maar 12 knopen, dus wij gingen naar buiten. Helaas ging dat niet heel makkelijk, want we kwamen erachter waarom we de afgelopen dagen zo vast als een huis lagen op de ankerplek..onze ketting lag vast rond een enorm oud kanon!! Helaas was het te slecht zicht en het stroomde te hard voor een foto, maar Etienne moest wel het water in. Hij kon niets doen, maar we wisten nu wel hoe we vast zaten. Dus nog een paar keer proberen en ja hoor, we waren los!
.
Het ging prima naar buiten varen, het was hoog water, er stond water zat en de wind was nog veel minder dan 12 knopen. Goed dus! We melden dit snel aan Gigi en Mike (van Last Tango) die ons dan ook, samen met Pepper, niet veel later volgden. We dropten ons anker bij Gun Cay, een beetje verder zuidelijker. Als we verder gaan moeten we een ondiepere bank oversteken en dat kunnen we vanaf hier makkelijker doen, we hoeven geen gekke doorgangen door. Het was een prima tochtje naar Gun Cay en het was heerlijk weer.
.
Vandaag is het weer een vreselijke winderige dag. Vannacht begon het. Continu zo'n 30 knopen met enorme hardere vlagen uit het westen. We liggen hier prima. Het schommelt een beetje omdat Gun Cay laag is en het water er wat overheen komt en de stroom soms ook wat verveelt. Maar het is prima. Inmiddels liggen we hier nu met zo'n 8 boten! Gezellig!
.
We hebben net gezellig koffie gedronken met Last Tango en Pepper en besproken wat we morgen gaan doen. De wind gaat afnemen en wat draaien, dus we willen de bank over naar de Berry Islands. Was weer apart, met z'n zessen knus binnen aan de koffie met chocolademuffin is weer wat anders dan in de zon in de kuip! ;-)
-----
At 9-2-2016 14:45 (utc) our position was 25°35.01'N 079°17.95'W

Kijk mee...

Dinsdag 02 februari 2016 @ 13:52

Vandaag is het mooi weer, warm zelfs.


Zoals ik al zei, Alice Town is lekker rommelig Caribisch. Iedereen is super vriendelijk en begroet je met een goedemorgen.




En het strand... dit zijn de plekjes die we waarschijnlijk het meeste gaan missen...



La Luna is de middelste.

Bikinis, Biminis, Bamanas, Bahamas

Maandag 01 februari 2016 @ 15:27

Ja hoor, we konden zaterdag weg! En we zijn weggegaan! Het was een prima tripje. Motorzeilend nog aardig wat uurtjes en daarna werd het toch te scherp en moest de motor het alleen doen. Maar het was rustig weer en geen regen. Er vertrokken nog een paar andere boten, maar die verloren we al snel uit het oog.

Het was ook wel weer lekker om midden op het water te zijn. We zagen weer vliegende vissen, Portugese oorlogsschepen (de kwalletjes) en dolfijnen. ’s Avonds waren er weer veel sterren en een prachtige (bijna halve) maan.

Maar het was ’s nachts ook druk! Druk met andere schepen. En wel...cruiseschepen! Niet te geloven, we hebben er meer dan 20 geteld. De Nieuw Amsterdam, Norwegian Getaway, Celebrity Silhouette, etc. Zag je in de verte een bol met licht, dan wist je het al, daar komt er weer een. De cruiseschepen varen hoofdzakelijk ’s nachts zodat de mensen overdag ergens aan land kunnen, hier was het echt een cruiseschip-kudde.


Er voeren ook nog zo’n 4 andere zeilboten, we zagen ze niet, maar hoorden ze des te goed al die schepen oproepen. Voor degene die wacht had een leuke afwisseling, maar als je moest slapen iets minder.

Er waren ’s nachts ook weer de ‘lichtjes’ in het water. Genieten gewoon weer!

En zodra het licht werd, liepen we de Bahamas aan. De Bimini eilanden om precies te zijn en dan Noord Bimini. Daar kwamen we samen met de andere zeilboten, die kwamen van boven. Waarschijnlijk zijn die langer via de kust omhoog gevaren om dan naar de Biminis te knikken. Wij zijn meteen al naar de golf gegaan, zodat we vrij meteen de stroom meekregen. Dichtbij de kust liep die nog tegen. Zo pakten wij ook sneller de beruchte golfstroom op en vlogen we, onder een ideale hoek, naar de overkant.

We liggen nu voor anker bij Alice Town. Het is zo enorm anders hier dan in de States! Meer Caribisch. Nadat we het anker hadden laten vallen zijn we eerst gaan ontbijten en toen naar de kant om in te checken. Dat gaat hier echt super relaxt. Ze hebben wel liever dat je in de marina gaat, ‘voor als ze de boot willen komen doorzoeken’, werd er gemeld, maar verder checkten ze ons gewoon in. Het was zondag, dus alles was verder dicht.


En vandaag, regent het de hele dag alweer! We hebben gisterenmiddag nog wel lekker gezwommen in heerlijk warm water! Super en dat was ook alweer heeeeeeel lang geleden. Vannacht is het begonnen met gieten en dat doet het nog steeds. De dinghy is bijna vol. We doen dus lekker rustig aan. Morgen moet het weer beter worden, dan gaan we Alice Town eens beter bekijken.

Op de plaats rust in Marathon

Woensdag 27 januari 2016 @ 12:46

Misschien hadden jullie het al gezien aan onze positie op de kaart, maar we zijn nog steeds in Marathon. Het weer was gewoon niet lekker. En nog steeds niet, al lijkt het, ga ik heel voorzichtig zeggen, dat het weer iets rustiger wordt. We kijken nu hoopvol naar zaterdag... Wordt dan wel weer heeeeel rustig, maar ok.


Marathon is compleet anders dan Key West. Florida Keys zijn een strook van kleine eilanden waarvan de grotere aan elkaar verbonden zijn door een rijksweg, US1. Dit is ontstaan toen tig jaren geleden er een spoor over alle eilanden kwam en dus ook bruggen de eilanden verbonden. Hierdoor is het er gewoon druk en is er ook wel alles te krijgen.

In Marathon liggen we lekker beschut in een inham. Er liggen hier 250 moorings, waarvoor een wachtlijst is van een aantal weken! Geen probleem, je kunt rechts en links van het mooringveld ook ankeren en we hadden geluk, we konden nog een plekkie vinden. Het is hier namelijk erg druk! We schatten zeker naast al de moorings nog minimaal 100 boten voor anker hier, dus dan weet je het wel. Het zijn veelal langliggers, of mensen die nooit meer wegkomen en enkele die op doorreis zijn. Er willen er aardig wat naar de Bahamas en die liggen hier dus al even.

Je kunt op een paar plekken aan de kant met je dinghy. Een favoriete plek is City Marina. Een prachtig drijvend dok hebben die, groot ook, voor al de dinghies! Je betaalt hier alleen wel 23 dollar voor per dag! Ok, je mag dan ook douchen en je kunt de wasmachines gebruiken (een extra 3 dollar per was of droogbeurt), maar toch...


Er is hier ook elke ochtend een marifoonnetje waarop je vragen kunt stellen en een verkoop en koop stuk. Op zich wel grappig en zo hebben we vanochtend weer wat films kunnen ruilen. Er is verder een goede watersportzaak, een hardwarezaak en een paar grote supermarkten. Af en toe lopen we naar de supermarkt, dan halen we wat lekkers en hebben we meteen een aardig loopje voor de dag, want dichtbij is het allemaal niet. Er is verder weinig. Key West was super toeristisch met leuke koffietentjes enzo, hier niets van dat.

Eergisteren zijn we gezellig bij Bryce en Jane gaan eten en borrelen. We hadden hen zo’n 1,5 maand eerder al ontmoet bij Pensacola. Het was weer super gezellig, maar heel laat en ’s ochtends waren we redelijk brak. Verder is er een potluck, muziekavond, een groepje dat naar de Bahamas wil en af en toe samen naar het weer kijkt en nog meer van dat soort dingen. We vermaken ons dus wel, maar we hopen toch dat we zaterdag verder kunnen...

Wisselvallig klote weer!

Donderdag 21 januari 2016 @ 00:46

En dan is er na een dag met regen weer een prachtige heldere dag, weinig wind en een stralende zon, waardoor je weer in je korte broek en t-shirt naar de kant gaat en daar staat te puffen van de hitte! Ongelooflijk, maar we hebben er meteen gebruik van gemaakt en verder Key West rondgestruind en aan het einde van de dag naar Mallory Square. En dat was inderdaad een goede beslissing. Dit is een plein wat in de avond tot leven komt, met kraampjes waar je prachtige crea-dingen kunt kopen en de heerlijkste etensgeuren drijven rond. Maar ook is er een hoop vertier! Er lag deze dag ook een groot cruiseschip van de Holland Amerika lijn en het is leuk te zien als ze vertrekken. Verder hebben we gekeken bij een man jonglerend met brandende fakkels lopend op een touw, jongens jonglerend met zwaarden hoog op een eenwieler en een varkentje dat door hoepels 'sprong'. Echt lachen!
.
De dag erna was het weer (letterlijk en figuurlijk) 180 graden gedraaid en was het nat, koud en het stormde. De wind kwam nu ook uit de 'verkeerde' hoek waardoor er giga golven op onze ankerplaats kwamen lopen. Een dag dus waarop we weinig hebben gedaan. Buiten dan het in de gaten houden van een klein blauw zeilbootje wat voor ons lag. Het is aanzienlijk druk op de ankerplek, maar hoofdzakelijk met bootjes die er zonder eigenaar gewoon liggen. En deze kunnen erg gevaarlijk worden. Zo ook deze blauwe voor ons. Hij lag er pas een paar dagen en kwam bij elke windvlaag dichterbij, totdat hij ons, tijdens de stormdag goed raakte. Stootwillen ertussen en wachten tot de stroom weer draaide en we weer uit elkaar gingen.
.
's Middags klaarde het qua regen op en ging de zon weer schijnen, maar de wind bleef. Er kwam nu ook van alles voorbij drijven waardoor we erg vermoeden dat er verder toch echt wel een boot gezonken moet zijn. Er kwam een enorme plaat hout, kuipvlonder, gasfles, kussens, trommel, enz voorbij. Een andere boot naast ons,waar een 'zwerver' op woont, stond al te gillen naar weer een andere boot dat die alles eruit moest vissen. ;)
.
De dag erna, maandag, was het weer beter. De wind was weer gedraaid, dus we lagen weer beschut. Die dag weer op weg naar de supermarkt, want we hadden besloten om hier in te slaan voor de Bahamas. 's Middags waren we weer op tijd terug voor de kentering, want we wisten niet wat we gingen doen met onze blauwe zeil-buur-boot. En ja hoor, dit was maar goed, want daar kwam hij weer. We zijn maar ankerop gegaan en een stukje verder gaan liggen. Als er geen eigenaar is, heeft klagen vaak ook geen zin...
.
Dinsdag zijn we ankerop gegaan. Het weer blijft vreselijk wisselvallig en onstuimig. Locals klaagden al dat het veel langer koud blijft dan normaal. "Zeker de afgelopen twee weken was het veel winderiger en kouder dan normaal!" Hebben wij weer, dachten we toen, we hebben de juiste twee weken. ;) Maar hoe dan ook, we zullen toch een keertje verder moeten. Het is prima hier, maar met die wisselende winden lig je hier nou ook niet het allerbeste. Heel de Keys zijn wel zo. Er zijn maar een paar plekken die je beschutting geven voor alle windrichtingen en daar zijn wij dan vaak ook nog te diep voor.
.
Dus het plan was naar Marathon (een stukje noordelijk in de Florida Keys), waarschijnlijk daar een paar dagen ankeren en dan oversteken naar Bimini in de Bahamas. Nou, de wind was uiteindelijk vreselijk te scherp en dan ook veel te hard. Met andere woorden, tegen 28 knopen in, is geen doen. Dus dropten we ons anker aan de Atlantische kant bij de volgende noordelijkere Key, waardoor we rustig onze koffie konden drinken. Zowieso lagen we daar rustiger dan op onze eerste ankerplek. Niet qua geluid want het was dichtbij een luchtbasis en de straaljagers vlogen af en aan! Wel een gaaf gezicht om ze heel kort na elkaar te zien landen!
.
Vanochtend weer ankerop. Het werd motorzeilen want de wind was nog steeds te scherp en ook redelijk hard. Maar toch al met al een prima dag!! Heerlijk zonnetje en Etienne is zelfs het water in geweest! Haha. Nee, niet haha, niet gepland, niet leuk en zeker niet warm! Er drijft hier enorm veel zeegras en dat ging nu even niet goed in onze inlaat, dus moest hij het vanuit het water eruit pulken. Brrrr! Inmiddels liggen we bij Marathon, heerlijk rustig. Zometeen een gribfiletje binnen halen en zien wat het weer gaat doen. Wordt het nog even wat langer op de Keys? Of gaan we oversteken naar de Bahamas?
-----
At 20-1-2016 23:02 (utc) our position was 24°41.78'N 081°07.15'W

Speciale dag tussendoor

Vrijdag 15 januari 2016 @ 16:39

Het is de afgelopen dagen iets rustiger qua wind, maar helaas miezert het nog wel af en toe. Woensdagmiddag lag de dinghy van onze buurman op z’n kop in het water. Deze man is alleen dus riep om hulp. Etienne ging natuurlijk even helpen en daar maakte hij kennis met onze andere buren uit Denemarken. Een gezellig stel, dus Etienne had ze meteen maar uitgenodigd om wat te komen drinken. Dat werd super gezellig met Signe en Henrik van de Capibara.

Gisteren was een bijzondere dag! Rick en Anneke (Etienne z’n oom en tante uit Canada) deden Key West aan tijdens hun cruise! We hadden natuurlijk met ze afgesproken en hebben gezellig samen de dag doorgebracht. Heerlijk gekletst en wat rondgekeken. Super leuk om ze weer te zien!


Vannacht is het begonnen met regenen en dat doet het eigenlijk heel de dag af en aan. Ook is de wind er weer en waait het goed hard. We zijn toch maar even naar de kant gegaan, dat aan boord hangen maakt je soms zo rusteloos. Dus zeiljassen aan en de wind en regen trotseren.

Key West II

Woensdag 13 januari 2016 @ 11:37

Als je op de kaart kijkt is dit kleine eiland goed vol gebouwd, maar we zagen gisteren een foto van 100 jaar geleden en toen was het niet zo vol, maar wel al heel vol! Als je weg loopt van de drukke straat en centrum, dan kom je in gezellige straatjes, met prachtige huizen! Hout, gekleurd, met veranda, balustrade, (tropische) bomen eromheen en een schommelstoel ervoor. Er zitten heel veel bed&breakfast en hotelletjes, waaruit je al kunt zien dat het toeristisch is. Hier en daar zit dan ook weer een leuk boetiekje of koffietentje. Wij hebben ook weer een schattig tentje gevonden met internet.


Wij liggen voor anker en leggen onze dinghy in een marina bij heel veel andere dinghies. Het havenfront is hier ook weer vol met restaurantjes en daarvoor liggen visboten of prachtige ‘mini-tallships’, waarmee je een sunset-cruise kunt gaan doen.

Afgelopen week was een bijzondere week hier want 8 monniken bezochten Key West. Zij komen van de Drepung Gomang Monastry en zijn studenten van de Dalai Lama! Er waren allerlei activiteiten, maar helaas waren wij te laat voor de meeste. Wij hebben ze zondag ontmoet tijdens hun laatste activiteit, heel bijzonder in de kerk. Een prachtige energie! Zowieso een schitterende kerk, maar ook prachtig om het altaartje met foto van de Dalai Lama te zien net voor het altaar. We spraken ook nog even met de pastoor en die vond het normaal dat de kerk haar deuren open zet. Hoe mooi is dat!?! Het zou de wereld niet schaden als er meerdere heiligen zo ruimdenkend zijn!


Inmiddels had ik nog maar een paar wortels en uien en werd het gisteren dus tijd voor een serieuze aangelegenheid, de supermarkt. De laatste dagen is het hier bewolkt met harde wind. Dit maakt dat we onrustig liggen en wanneer het stroom tegen wind is, kabbelen er aardige golfjes en liggen we redelijk te draaien. Gisteren was het halverwege de nacht ook nog gaan regenen en goed. We zagen ons dus nog niet naar de supermarkt lopen, maar tegen de middag werd het langzaam wel rustiger en droger. Wij met onze zeiljassen naar de kant en dit was niet eens te warm. Het is nu winter op de Keys. ;) Het was een aardige tippel naar de Publix, maar onderweg is er genoeg te zien, het is druk met verkeer en overal is wel wat. Met een enorme zware rugzak door de kooltjes, bloemkool, uien enz, stonden we alweer snel bij de bushalte. Er is hier een goed bus systeem. Er zijn natuurlijk de toeristische bussen die een rondje rijden, maar die hebben duidelijk een ander doel en prijs. De gewone bus is 2 dollar pp en bracht ons weer tot vlakbij de dinghy. Onze vriendelijke buschauffeur stopte waar we wilden!

Er is hier ook een grote WestMarine (watersportzaak) waar we een nieuwe ventilator hebben gekocht. Nu waait het nog, maar zodra de wind stopt, wordt dat ding weer onmisbaar. Ook is onze gasfles weer gevuld. Verder vullen we onze dagen daaromheen met het verder uitkammen van elke kier en bak in de boot; lekker weer eens goed opruimen en ‘Ghostbusters’ spelen met onze kakkerlakspray.

Drie keer raden wat er onder me langs rende en maakte dat ik op het aanrecht en de trap sprong...zelf ook redelijk in een deuk van mijn hysterische gedrag! Etienne is de opper Ghostbuster en ik...ik spring weg, inmiddels al wel zonder gil. ;)



PS Het fotoalbum 'Florida Gulfcoast' is bijgewerkt en er staat een nieuw album (Key West) met foto's van hier.

Key West

Dinsdag 12 januari 2016 @ 00:07

Het was een lekkere dag toen we naar de Keys zeilden. Heel rustig en met de wind vanaf het land, weinig golven. De Keys zijn ondiep en best open. We dropten voor de eerste nacht ons anker dan ook gewoon midden voor een eiland aan de kant van de Golf van Mexico. Met de wind komende vanuit het oosten, prima dus. Het is ondiep, zanderig en redelijk helder, het water heeft dus weer een prachtige blauwgroenige kleur!
.
De volgende dag verder naar Key West. Het meest zuidelijke eiland van de Florida Keys. Het waaide aardig deze dag, om maar niet te zeggen, gewoon hard! Het was wel scherp varen, dus niet heel comfortabel. Ook is het bij Key West niet echt een beschutte ankerplek. We hebben een plekje voor alle boten kunnen vinden en liggen hier alweer een paar dagen. Het is hier druk met boten! Enorm! Maar eigenlijk is het gewoon zowieso druk hier. Elke dag ligt er wel 1 of 2 cruiseschepen en er zijn ook veel toeristen op het eiland.
.
De wind is draaierig en vlagerig de laatste dagen, dit maakt dat het af en toe erg onrustig is op de ankerplaats. Zeker wanneer het wind tegen tij wordt, dan wordt het choppy en worden we soms aardig nat in de dinghy. Maar het is wel prima. We hebben alweer aardig wat van deze key verkent. Het is inderdaad heel erg toeristisch, maar daardoor is er ook veel te zien! Buiten alle mensen. want dat is ook zeker een kleurrijk geheel. Veel Amerikanen, maar zeker zo veel Oost-Europeanen. De vele restaurants en bars serveren heel de dag alcohol, wat gisteren bijvoorbeeld een enorme grote Oost-Europeaanse griet verleide haar blote boezem te laten zien aan een stel obers. Ja, je kijkt je ogen uit.
.
De place-to-be is Duval Street, die van de ene kant van het eiland naar de andere kant loopt. Toen we gisteren deze straat afliepen ben ik nog nooit zo vaak herinnerd aan het feit dat ik wallen onder mijn ogen heb! Bij elke zaak (en dat waren er minstens 4) waar ze crèmepjes verkopen, sprak een verkoper (man uit Israel, vrouw uit Estonia) ons aan. En dat gaat dan natuurlijk onder een leuk (verkoop!)praatje. Ik toch nieuwsgierig en liet ze van alles onder m'n ogen smeren. Een van de smeerseltjes werkte wel erg goed tegen mijn lachrimpeltjes, maar die hoeven nu net niet weg. ;-) Wel, ik heb natuurlijk niets gekocht, want zo goed werkte het ook niet voor die 200 dollar!
.
We zijn ook al op het meest zuidelijke puntje van Amerika geweest. Dat is niet precies waar, want dat is waar nu een militaire basis is, dus toeristen niet mogen komen. Er staat een homp in de vorm van een boei met wat tekst erop, waar iedereen graag mee op de foto wilt. En dat is te zien, want toen we de hoek om kwamen, stond er al een rij zolang als de straat te wachten voor hun 'fotomoment'. Dat doen wij, als echte nuchtere NL'ers, natuurlijk niet en dus heb ik gewacht voor een momentje tussen een gezin met een schare kinderen (die blij waren dat ze nu naar het strand konden en met een noodgang wegrenden) en een ouder stel (dat schoorvoetend de homp naderde) om van deze 'boei' een kale foto te maken.
.
We hebben nog veel meer gedaan, maar daarover later meer.
-----
At 11-1-2016 22:28 (utc) our position was 24°34.17'N 081°48.13'W

Natte Everglades

Woensdag 06 januari 2016 @ 23:46

Onze dagen in de Everglades zijn hoofdzakelijk grijs en nat. Het regent af en aan de afgelopen dagen en het waait ook redelijk. We blijven dus liggen en als twee dagen geleden 's middags de zon doorkomt stappen we snel in de dinghy en gaan een paar uur toeren. Het is een prachtig gebied, veel mangrove, veel reigers (grijs en wit), veel andere vogels (oja, het is geen roze pelikaan, maar een Roseatte Spoonbill), maar geen krokodillen gezien. Wel dolfijnen die hier in de ingang visjes aan de oppervlakte aan het eten zijn. En 's avonds krijgen we een hele serenade van de uilen.
.
Verder keutelen we wat aan boord. We halen een voor een wat kasten en bakken overhoop, met het oog op de grote voorjaarsschoonmaak en de kakkerlakken. Die laatste komen we geregeld nog tegen en wanneer onze spuitbussen leeg zijn, krijgen ze voorlopig even rust, maar de strategische routes zijn nog eens extra ingespoten.
.
Het is een heel uitgestreken, verlaten stuk hier. We zien ongeveer een bootje per dag langskomen, verder zijn het alleen dieren die we zien. Waarschijnlijk is het stuk bij Everglades City drukker, vandaar kun je ook allerlei excursies doen. Wij konden, qua diepgang, daar niet komen, dus moeten het met dit stukje doen. Er zullen hier echt wel krokodillen zitten, we zien stukken genoeg waar ze prima het water in kunnen glijden, maar waarschijnlijk houden zij zich ook schuil met de regen.
.
De dagen dat het hard waait is het ook extra laag water, omdat de wind het water naar buiten waait, zeg maar. Morgen gaan we weer verder naar de Florida Keys. Als het goed is staat er minder wind en dus meer water. ;-)
-----
At 6-1-2016 22:37 (utc) our position was 25°19.82'N 081°07.95'W

Ongedierte verdelging en beesten kijken

Maandag 04 januari 2016 @ 00:43

Heel oudejaarsavond galmde de klanken van de muziek van de DJ over het water. Op een gegeven moment hielden we het niet meer en gingen we meeswingen. De DJ was opgesteld in de Esplanade, een u-vorm openlucht gebouw, met veel restaurants en in het midden een enorme openlucht bar. Ideale setting voor een feestje dus! Het was erg gezellig, maar het nieuwe jaar ingaan zonder vuurwerk is toch wel erg stil. Het mag hier niet, alles wat explodeert in de lucht is verboden ivm de grote vogelpopulatie.
.
Weer terug aan boord werden verwelkomt door iets minder leuks.een kakkerlak kwam me bij het luik al tegemoet en binnen een paar minuten had Etienne er al drie dood voor hem liggen. Ja, we hebben gelukkig goed spul. Maar hmmm, dit ziet er niet goed uit. We bleven ons wijsmaken dat de enkele wel aan boord zou zijn gevlogen, maar na uiteindelijk een aardige massamoord (het bleven er die avond niet bij 3.) moeten we denk ik schoorvoetend toegeven dat het probleem iets groter is. Ik moet er niet teveel over nadenken en met name voordat ik naar bed ga. ;-) Het spul dat we hebben werkt nog weken door als je het ergens spuit. We hebben dus aardig wat sporen uitgezet en tot nu toe vinden we elke ochtend wel 1 of 2 dode exemplaren. Hopelijk blijft dat de trend.
.
Inmiddels zijn we, eergisteren, van Marco Island weer vertrokken. Het is noordoosten wind, wat ons een windje schuin van achteren geeft, vanaf het land. Heerlijk dus, al is het erg weinig, maar hierdoor konden we gisterennacht gewoon voor de kust ankeren. Het blijft hier heel lang ondiep, dus we varen heel de dag in zo'n 4 meter, voor de nacht voeren we gisteren gewoon haaks uit naar de kust en dropten we ons anker.
.
Vandaag was het een bewolkte dag en toen we gingen ankeren stortregende het. We liggen nu in Little Shark River, in het Everglades National Park. Inderdaad, de Everglades, je weet wel van de krokodillen, moeras, vliegboten, muggen en lijken (voor degenen die wel eens naar CSI kijken). Tot nu toe hebben we al enorme grote, springende roggen gespot! Hele grote schildpadden en een roze pelikaan! Voor de muggen hebben we alle horren al dicht, morgen gaan we eens op verkenning in de kleine riviertjes. Er zitten hier zelfs panters! De Florida panter. Nooit geweten en ik weet ook niet of ik die tegen wil komen, net zoals de lijken, maar een krokodil of gewoon andere beesten zijn altijd leuk. ;-)
-----
At 3-1-2016 19:32 (utc) our position was 25°19.82'N 081°07.94'W