Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Weer tussen de oudjes

Maandag 20 april 2015 @ 21:25

Inmiddels zijn we via Deshaies in Guadeloupe afgelopen zaterdag in Antigua aangeland. Het zeilen naar het noorden van Guadeloupe ging prima, maar wat haat ik die landwinden! Tegen de tijd dat we bij Deshaies aankwamen waren de landwinden (in vlagen dus) alweer meer dan 25 knopen. Geef mij maar gewoon een continue wind van 25, daar kun je wat mee. In het baaitje bleef het poederen! Geen golven, dus je lag er prima, maar een continue gust over je heen, maakt mij in ieder geval onrustig.

Dus toen we naar Antigua vertrokken, hadden we lekker het derde rif erin en een puntje genua. Prima! Daar kunnen we ‘alles’ mee aan en inderdaad het was prima zeilen. Het ging met vlagen nog harder, maar eenmaal tussen de eilanden was het tussen de 18 en 20 knopen, perfect! Met een prachtige snelheid vlogen we naar de overkant, waar we in English Harbour ons anker lieten vallen. Er is hier wel wat veranderd, een groot dok erbij voor de superyachts. En veel, veel rustiger dan 4 jaar geleden!


Heerlijk rustig liggen we hier en wat is het dan weer genieten als we op de kant lopen. English Harbour met Nelson’s Dock is prachtig! Op de kant staan de oude gebouwen er nog en je waant je echt terug in de tijd. Gisteren hebben we wat rond gelopen en er zijn aardig wat restaurantjes bijgekomen. Daarnaast zijn we er nu ook weer tijdens de Antigua Classic Race! Dus na de race de prachtige oude beauties weer bewonderd! Wat een schitterende schepen, ik kan er niet genoeg van krijgen! Er waren lang niet zoveel schepen als vorige keer, maar tot onze verbazing lagen er wel 4 NL’se tussen, waarvan twee charters zijn. Even gezellig met de kok staan praten, maar helaas zat hij met 35 gasten voor het diner al vol. ;-).


Vandaag hebben we de genua naar NorthSails gebracht en een handig mannetje gevonden die de afgebroken schroeven uit het wagentje van de genuarail gaat boren. Zo hebben we een paar van die kleine klussen. We schrokken trouwens wel van de prijzen van het in- en uitklaren! Sowieso zijn al de bedragen hier redelijk omhoog gegaan in de vier jaar. Daarnaast zijn wij in hele goedkopen landen geweest en die gaan we niet meer tegenkomen, dus zal het gewoon opnieuw wennen worden...



PS Er staan ook weer foto's in het fotoalbum!

Mannenrok

Zondag 17 april 2011 @ 22:29

Met pijn in mijn hart haalde ik vanochtend het anker op. Dit is het eerste eiland waarbij ik het echt, maar dan ook heel erg echt, moeilijk vind om te vertrekken. En wat het is? Ik weet het niet. Een van de dingen is wel de sfeer die hier is. En ja, ik weet dat die waarschijnlijk door de races komt, het is erg druk en na de races is het weer super stil. Maar toch, ik vond het niet leuk om Antigua te verlaten.

En die sfeer….hoe zal ik die omschrijven? Het waren met name allemaal cruisers die wij ontmoeten. Zoals ik al eerder schreef uit allerlei landen en van allerlei pluimages. Cruisers die al heel lang onderweg zijn en sommige nog maar net. Sommige blijven lang op een plek, andere trekken als een speer rond. Sommigen zijn alleen, anderen zijn met hun partner. Maar wat deze cruisers allemaal hebben, of eigenlijk niet hebben, dat zijn vooroordelen of het beoordelen. Je bent gewoon wie je bent en wordt zo geaccepteerd. Die sfeer voelt gewoon goed. Het maakt niet uit of je een kleine of een grote boot hebt, het maakt niet of je goed Engels of slecht Engels spreekt, het maakt niet uit hoe je eruit ziet, het maakt niet uit hoe je haar zit, je bent gewoon wie je bent. Een voorbeeld: Ongeveer een week geleden ontmoette ik een Australiër, een super leuke, gezellige vent, met een mooi, lieve vrouw. Een paar dagen geleden zag ik hem weer in een sarong! Inderdaad, een sarong…zo’n doek, die normaal gesproken vrouwen rond hun middel wikkelen als rok, had hij nu aan. En dat stond hem echt erg leuk!! Een dag later, hij weer met een andere sarong, deze vond ik wat minder, had namelijk echt zo’n Carieb printje. Maar niemand, maar dan ook niemand hier keek raar of beoordelend. In NL zou je echt meteen buiten de boot vallen, raar zijn en niemand sprak meer met je. Hier niet. Je bent gewoon zoals je bent. Etienne is nog aan het nadenken over een sarong..….;-)

Gisterenavond was het dus weer een avond van afscheid nemen. Na de zoveelste ‘Mount Gay Rum Promo Party’ (we hebben nu wel super gave t-shirts!), hebben we eerst Pam en Jeff (Foggy Mountain) uit Florida gedag gezegd. Daarna moesten we helaas ook van Jan en Susanne van de Peter Pan afscheid nemen, hoogstwaarschijnlijk gaan zij een hele andere koers varen dan wij. Ik moest me echt inhouden, wilde niet gaan huilen. Hopelijk heb ik ze over kunnen halen om met Koninginnedag naar Sint Maarten te komen! ;-) Wie ik hoop dat daar dan ook weer zijn…de Rapy! Daar hebben we geen afscheid van genomen, maar gewoon gedag gezegd. Maar ook gedag zeggen is soms wat minder.

We (de Vivente en wij) liggen nu in St. Kitts, onze tussenstop naar Sint Maarten. Het was een heerlijke zeildag! Echt genieten en ook weer dolfijnen gezien. Morgen weer een hele lange dag, weer dik 50 mijl. Ik ga voor net zo’n lekkere zeildag als vandaag!

Lekker kontje

Vrijdag 15 april 2011 @ 17:20

“Ooh, dat is een mooi rond kontje, lekker hoog…mooie lijn!!” Het is niet wat jullie denken, we zaten vandaag enorm te genieten van de Antigua Classic Race! We zijn met La Luna naast het parcours gaan liggen. Wat was dat genieten!! Ik heb mijn hart helemaal op kunnen halen met foto’s maken. Wat een mooie schepen, wat een mooie lijn, ze glijden gewoon door het water, schitterend die hele grote jongens, maar ook de kleinere. En zeker ook de authentieke Cariaccou sloepen. Patrick en Judith (Vivente) en Barbara en Henk (Rapy) waren ook aan boord. Lekkere pannenkoeken van Barbara gegeten en gewoon heel gezellig gezeild en de schepen bewonderd.

Ik heb veel foto’s gemaakt, moet ze nog selecteren, maar hieronder een voorproefje.

Extra handjes en gewicht nodig?

Donderdag 14 april 2011 @ 12:10

“You need some extra hands and weight for the race?” was mijn vraag gisteren bij verschillende mooie grote classic yachts hier in Falmouth Harbour. We hoopten te kunnen aanmonsteren voor de races. Sommige vroegen naar ons cv, tja, die hebben we wel, maar geen enorm zeilrace-cv. We konden alleen maar zeggen dat we nu al meer dan 8000 mijl hebben gevaren vanaf Nederland naar hier. Op zich was dat ook ok, maar ze moesten nog tellen. Daarnet even gecheckt en helaas pindakaas, ze hebben niemand meer nodig. Het is zo’n enorm ‘wie je kent helpt’ gebeuren! We stonden op Mike te wachten (kapitein van de Bolero) en er kwam een man vragen of hij nog mee kon, hij was die en die en kende die en die. En ja hoor, die kon nog mee. Dus helaas, dan gaan we maar ergens hoog zitten om foto’s te maken.

Zoals ik al zei wordt het nu steeds drukker en is er elke avond wel een feestje ergens. Gisteren bij de Antigua Yacht Club met gratis drank (rum, bier, wijn). Wij hadden ook een beetje een feestje want de Rapy heeft ook haar anker laten vallen in English Harbour, erg gezellig en we hadden wel wat bij te kletsen na onze laatste gesprek in Gambia. Ook de Bes ligt hier en met z’n achten (Vivente, Rapy, Bes en wij) zijn we eerst gaan happy hour’en voordat we naar de yacht club gingen. Daar waren ook de Pas de Deux (Duits zeiljacht), de Peter Pan en een heleboel andere bekenden en onbekenden. Super gezellig dus!

Het is grappig. Je ontmoet veel andere mensen van andere nationaliteiten hier. Allemaal cruisers, onderweg, al jaren onderweg of gewoon dit jaar hier met hun boot en volgend jaar weer ergens anders. De gesprekken zijn leuk, enorm vermakelijk, maar zo oppervlakkig! Met Nederlanders en Duitsers (als je die al wat langer kent zoals bijvoorbeeld de Peter Pan), krijg je meer gesprekken die echt ergens over gaan. Grappig zijn de onderwerpen van de oppervlakkige gesprekken. En heel grappig zijn de verschillen in cultuur. Bij de Amerikanen is alles geweldig en ik verbaas me elke keer weer over de gedetailleerdheid van hun herinneringen over iets waar ze 10 jaar geleden geweest zijn. Australiërs zijn drukker, maar op een hele andere manier dan de Amerikanen. En Canadezen, dat hangt ervan af waar ze vandaan komen. Wat me trouwens wel min of meer choqueerde was dat een Canadees vertelde (heeft zus in Frankrijk wonen) dat de kinderen op school Engels leren, mét het ‘Alo, Alo’-accent!! Dat geloof je toch niet!!!

Rum, visa en werkeloos

Dinsdag 12 april 2011 @ 14:32

Blijkbaar is het in Amerika normaal en niet belangrijk dat de vrouw niet werkt en niet geschoold is?! Of zet ik nu een vooroordeel danwel stereotype neer? Onze visa aanvraag voor Amerika is bijna afgerond. Nog pasfoto’s regelen en dan een datum prikken. Wat een vragen!! En het moet allemaal in speedy snelheid, want je hebt maar een bepaalde tijd voor een gedeelte. De vragen liepen uiteen of dat we daar als prostitué gingen werken of ons gaan aansluiten bij een terroristische organisatie? Of we bekend zijn met chemische bommen? Zoals ik al zei, zijn ze ook wel erg ouderwets, ohnee, conservatief in hun rollenpatronen. Na het antwoord dat Etienne werkeloos is, moest hij zijn laatste werkgever invullen en heel zijn geschiedenis in onderwijs. Ik? Niets! Ik moest alleen invullen waarom ik werkeloos ben en daar was het mee klaar. Het was op zich niet erg, want de hele lijst met scholen (adres, plaats en opleiding) en je oude werkgever, dat is toch wel aanpoten met intikken. We moesten ook nog best zoeken voor de adressen, school zit daar niet meer enz. Bij Etienne vroegen ze ook welke landen hij in de laatste vijf jaar heeft bezocht. Nou, dat zijn er toch al wel 16 sinds ons vertrek! Ik zat dus als een gek tegen de klok in al die dingen in het systeem te selecteren. Maar tot nu toe zit alles in het systeem, nu nog even naar de pasfoto’s kijken. Mogen niet ouder zijn dan én moeten vierkant zijn… dat wordt weer fotograafje spelen denk ik.

Het is lekker als je langer op één plek bent. Je weet je weg, je herkent de mensen, weet waar je kunt internetten, waar je geen ijs moet eten (my god, dat je zo ziek kunt zijn van ijs!) en je hebt je loopje elke dag. Je ziet de havens hier langzaam steeds voller worden. Het wordt daardoor gezellig druk overal en tot en met de race is er elke avond wel ergens een meet-and-greet of promo-party.

Gisterenavond was er in Mad Mongoose, een super leuke bar waar het overdag goed en gezellig internetten is, een Mount Gay Rum promo party. Jawel!! Wij drinken de rum al sinds Barbados en zijn erg fan. Bij deze promo party was de rum goedkoop en bij 3 drankjes kreeg je een t-shirt. Er waren alleen maar zeilers, dus het was super leuk kletsen! We hebben veel leuke mensen leren kennen, uit Australië (zij hebben een beetje hetzelfde plan als ons de komende maanden), Amerika, Canada en Duitsland. Erg internationaal dus. En super grappig om dan met een Canadese gewoon in het Nederlands te kunnen praten!

Crea Bea

Zondag 10 april 2011 @ 15:57

Thuis had ik geen tijd om crea te zijn, had ik wel voor meer dingen geen tijd, maar nu?! Ik heb gisteren zelfs wol gekocht om te gaan haken! Jawel! Nou niet hard gaan lachen, dit is echt leuk! Ik vind de patronen alleen nog wel moeilijk. Maar oefening baart kunst, ga ik maar vanuit, dus ik oefen hard door. Eventuele kunstwerken zal ik trots tonen per foto.... ;-)

We zijn gisteren met de Vivente naar St. Johns gegaan. De hoofdstad van Antigua en de stad met de meeste winkels. Het is een leuke stad, met inderdaad veel en leuke winkels. Eergisteren waren we de Peter Pan weer tegen gekomen, Duitse vertrekkers. Even gezellig bijgekletst, zij zijn hier ook nog wel even dus dat is wel leuk.

Vanochtend was het geen zondag rustdag. We hebben de boot van binnen grondig gereinigd. Dat is altijd een k-klus met de warmte hier. Maar het is dan weer lekker afkoelen in het water. En sommige dingen moeten nu eenmaal gebeuren.

Antigua Nice

Vrijdag 08 april 2011 @ 10:14

...staat er op de glazen hier op de kant. Tussen de ondiepten met de daarop slaande golven laverend zijn we Mamora Harbour ingelopen. Een beschutte kom aan de zuid-oost kant van Antigua. Volgens de pilot voor de rich and famous. Nou, we verblijven al dagen bij dat soort resorts, dus eentje meer kan er ook wel bij. Maar juist hier, valt het reuze mee. Het is een redelijke prijs voor wat drinken, je kunt er internetten en we worden niet meteen van het terrein gebonjourd.

Het is een resort met huisjes gebouwd tegen een heuvel. Heel leuk gedaan, het is net een Grieks dorpje, met smalle straatjes en trappen en veel wit pleisterwerk. Het strand is schitterend, het zwembad idem. We hebben even wat geinternet en gedronken. Daarna zijn we aan boord gaan eten en genoten van de steelpan-band op de achtergrond. Halverwege moesten we alleen naar binnen vluchten voor een gigantische regenbui. We zagen ook lichtelijk gedoe in de eetzaal. Deze schitterende zaal kijkt uit over het water en is open naar alle kanten. Met een giga regenbui tegen de normale windrichting in, kunnen jullie het wel raden. Het zal er binnen net zo nat zijn geweest als bij ons in de kuip! Zit je daar in je avondjurk?! ;-)

We hebben ontzettend veel reacties gekregen op het broodbakken. Het kan gewoon niet anders dan dat het nu moet gaan lukken, alhoewel de meeste tips en adviezen niet heel anders waren dan wij al deden. We gaan gewoon door. Het is een beetje moeilijk om een hapje te beloven, maar een foto moet lukken.

Twee dagen geleden schreef ik over Parham, een uniek plaatsje. We hebben een heel kort filmpje bij het stukje gezet. Een sfeerfilmpje van ons op het terras, het park en de veranda met geweldige muziek.

Net echt

Donderdag 07 april 2011 @ 11:01

Gisteren was een super zeildag! Laverend tussen de ondiepten, zijn we naar de beschutting van een ander eiland gevaren. Het was, ondanks af en toe tegen de golven in, eigenlijk een prima tochtje. We liepen aardig en het was echt zeilen. Vaak zet je de zeilen en haal je die naar beneden als je er bent, nu was het weer verschillende keren overstag. Uitkienen of we de volgende waypoint lijn net wel of net niet gingen halen.

We liggen nu bij Green Island, een schitterend natuurgebied. Helaas was het onderwater wat troebel, maar je kon nog wel zien dat het mooi was. Vandaag zakken we verder af naar beneden.

Het rijst de pan uit

Woensdag 06 april 2011 @ 05:16

Na een aantal dagen voor anker zonder stadje raken de verse voorraden aan boord op. Vandaar dat we gisteren naar Parham zijn gegaan. Zoals de pilot beschrijft een bijzonder dorpje. Vroeger was het een bruisende havenstad, nu is het een heel rustig plaatsje met een grote visafslag. De supermarkt was erg goedkoop, maar niet heel goed gevuld. We hebben gelunched bij een locale hamburgertent. Dat was super, gewoon op het terras op straat, schuin tegenover het park van Parham. En aan de andere kant zaten twee ouderen van het dorp op de veranda te 'limen'. Er klonk goede muziek uit de boxen, die mannen hebben het niet slecht! De burgers waren super en deze atmosfeer maakte ze nog lekkerder.
.
.
Vandaag waaide het erg hard, 7 bft. We zijn terug bij Long Island. We willen via de oostkant van Antigua naar English harbour terug, maar het moet even wat minder gaan waaien, morgen een volgend stapje naar beneden.
.
Omdat het vandaag wat minder weer was en we toch niet bij het resort het eiland op mogen zijn we maar weer gaan kijken of het broodbakken nu eens niet wil gaan lukken. Etienne heeft er zo ongeveer z'n missie van gemaakt. Hij had gehoord dat het valt of staat, of eigenlijk rijst of niet, met goede kneedtechnieken. Het arme deeg… maar helaas, het mocht nog steeds niet erg goed rijzen. Het brood smaakt prima, maar het is nog een beetje vol van smaak zeg maar. De Vivente had vandaag ook brood gebakken, op een andere manier dan wij en ook bij hen rees het niet. Hoop doet leven, dus er is een nieuwe strategie bedacht voor het volgende brood.
.
-----
At 6-4-2011 02:18 (utc) our position was 17°09.26'N 061°45.77'W

Cocoa point

Zondag 03 april 2011 @ 11:19

Geen idee waarom dit punt op Barbuda zo heet. Ik heb geen chocolade gezien. Alleen maar een wit zandstrand met vreselijk blauw water. Helaas niet heel helder, maar helder genoeg om verschillende roggen te spotten!! Schitterend! Leuk om te zien als ze zich ‘ingraven’ in het zand. Hij deed z’n best, maar ik zag hem toch, aan z’n oogjes boven het zand.

Etienne is heel de middag met z’n harpoen op pad geweest. Hij wilde jagen voor een avondmaaltje. Helaas was degene die hij te pakken kreeg ondermaats, dus werd het uiteindelijk pannekoeken voor het avondeten. Ook niet slecht!

Eind van de middag kwam de Seaquest bij ons liggen. Super gezellig!! Ik heb nog heerlijk met Maren en Linde op het strand gespeeld. Dan kun je weer eens legaal je creativiteit in het zand laten gaan, zonder dat mensen medelijden met je krijgen. ;-) Na het eten nog even geborreld bij de Seaquest. Het duurt wel weer even voor wij hen weer gaan zien. Waarschijnlijk augustus of september op Curacao.

Vandaag weer terug naar Antigua. We liggen nu bij Long Island. Een eiland waarop een super de super de super luxe resort is gevestigd. De huizen worden verhuurd inclusief 7 man personeel, waaronder een eigen kok. We hoeven vanavond om twee redenen dus niet op zoek naar een restaurant op de kant; waarschijnlijk is er geen restaurant en als die er al zou zijn, dan is die vast niet voor onze portemonnee. Wordt het nasi vanavond. Ook super lekker!

Beautiful Barbuda

Zaterdag 02 april 2011 @ 16:22

...staat er op de 'reclamefolder' van het plaatselijke VVV. Barbuda heeft schitterende stranden en is verder bijzonder met een groot binnenmeer en een van de grootste fregatkolonies ter wereld. Deze kolonie is alleen hier tijdens het broedseizoen en dat is nu. Daarna vliegen ze naar Galapagos. Wij plannen dan ook om ze daar te gaan zien, in plaats van hier op Barbuda.
.
De mensen hier zijn afwisselend super vriendelijk (King Goldy Locks) tot vreselijk arrogant en onvriendelijk (Salaman). Goldy Locks konden we niet vinden toen we het meer over wilde en Salaman was volgens mij met het verkeerde been uit bed gestapt. We zijn uiteindelijk dan alleen maar met hem naar de hoofdstad, Codrington gevaren. Het binnenmeer over, wat toch een redelijk tochtje was, met zelfs een natte kont in deze grote boot. Hoofdstad is een heel groot woord voor een dorpje met wat mooie, vervalen en zelfs ruine-achtige gebouwen. We sjokken het stadje wat rond in de verzengende hitte. We drinken en nemen een ijsje bij het dorpscafe en nemen kip voor 's avonds mee bij de bbq-kraam langs de weg. Deze man heeft het record op pittige saus!20
.
Gisteren wilden we naar een baaitje in het zuiden van Barbuda, maar de wind en hele hoge golven maakten het daar niet aangenaam. We zijn dan ook maar weer een stukje teruggegaan langs het immens lange strand. Bijzonder is dat je hier, zo'n 500 meter van de plek waar we eerst lagen, weer hele andere schelpen op het strand tegenkomt.
.
Vandaag gaan we toch kijken of we niet ergens aan de zuidkust kunnen liggen. Het strand is schitterend, het water mooi blauw, maar troebel, we willen gewoon nog een ander plekkie van Barbuda zien.
-----
At 2-4-2011 14:11 (utc) our position was 17°36.33'N 061°51.33'W

Wit met roze

Woensdag 30 maart 2011 @ 00:00

Toen we Barbuda eindelijk zagen, zagen we een heel lang, enorm wit strand met een vleugje roze. Heel bijzonder. Met 6,5 tot 7 knopen snelheid scheurden we naar Barbuda. Het was een heerlijk dagje, de wind was half en het was eens niet stampen. Barbuda is klein (160 km2) en vlak (hoogste punt is 60 meter). Het duurde dus erg lang eer we het eiland zagen. Het kleine eilandje pretendeert de langste standen te hebben. Nou, we voeren ook langs alleen maar strand. Achter deze smalle zandstrook ligt een binnenwater. Het is echt een heel bijzonder eiland.

Meteen het strandje op en Judith (Vivente) en ik zijn weer wat mooie schelpen rijker. We liggen vlakbij een schitterend, klein resort (9 kamers). Toen we rondliepen arriveerden er nieuwe gasten per helikopter! We werden even later dan ook vriendelijk verzocht op het strand te blijven omdat het terrein privé terrein is. Biertje drinken bij de bar mocht, dat geloofden wij ook wel ja, voor 10 USdollar per bier. We hebben happy hour dan ook maar verplaatst naar de La Luna.

Wraksnorkelen

Dinsdag 29 maart 2011 @ 00:00

De wind is goed, maar in een keer naar Barbuda is toch wel ver. Dus een tussenstop in Deep Bay. Het was een heerlijk zeildagje. Met alleen de genua gingen we lekker rustig naar het noorden. Een dagje zoals een zeildagje moet zijn.

Deep Bay is mooi, wit strand, rotsen, palmbomen. Er ligt een groot wrak midden in de baai. Helaas iets te diep en het zicht was (waarschijnlijk door de wind) wat slechter, maar het was er toch mooi snorkelen. We hebben bij het hotel een biertje gedronken, maar de prijzen worden steeds hoger, dus aan boord gegeten.

Adembenemende hoogten

Maandag 28 maart 2011 @ 00:00

Wat een uitzicht! Maar wat toeristisch. Shirley Heigths ligt boven op een berg, 145 meter hoog. Je kijkt uit op (van onder naar boven) English Harbour, Nelsons Dockyard en Falmouth Harbour. Het is schitterend! Dan een mooie zonsondergang en krijg je uitzicht by night. Het is alleen dat Shirley ook weet welke prijzen ze kan vragen. Maar, toen de grootste stoet mensen was vertrokken kwam er een andere band en wat meer locals. Het was een super sfeertje!

Dinsdag weg, dus boodschappen doen, mail checken en (oud) zeil bietsen voor een creatieve uitspatting. ’s Avonds geborreld met de Flying Swan en de Seaquest. De Seaquest gaan we nog zien binnenkort, maar de Flying Swan voorlopig niet. Het was super gezellig met elkaar en afscheid nemen blijft niet leuk.

Hemel op aarde

Zondag 27 maart 2011 @ 15:13

Boeken, pilots, kaarten, almanakken, Lonely Planets en nog eens boeken. Paradijs voor Denise! Er zit, in Falmouth Harbour, een winkeltje (boven bij de supermarkt) wat helemaal vol met boeken zit. Ik word daar altijd helemaal blij van. Maar ook een beetje hebberig. Mbt boeken ben ik echt een verzamelaar. Ik wil ze het liefste allemaal hebben! Dat gaat natuurlijk niet, zeker niet aan boord, en houd ik me in en mijn handen in mijn (rok)zakken. We hebben een boek gekocht over Panama. Schitterend ook die eilanden daar! Jawel, het duurt nog even, maar begin volgend jaar zal ik aan schrijfstof waarschijnlijk geen gebrek hebben, als we door Panama gaan. Ik stond ook met de Lonely Planet in mijn hand van de South Pacific. Daar moet ik nog even de laatste uitgave datum van opzoeken. Maar ooh, wat geniet ik daarvan!

Wat ook genieten is, er draaiden gisteren verschillende wasmachines en drogers voor de La Luna. Heerlijk ge-internet met een koude Ginger Ale. En alle lijnen doorgegeven aan Dyneema.

Straks gaan we met de andere NL’ers (Vivente, Seaquest, Flying Swan en Fiddlesticks) naar Shirley Heights, bbq’en onder het genot van live muziek. Het leven is soms best prima. ;-)

Admiraaltje leef je nog...

Zaterdag 26 maart 2011 @ 11:55

Als je ergens lang blijft liggen, zijn de dagen aardig hetzelfde en voor een leuk berichtje hier, niet echt interessant. Van Jolly Harbour zijn we eergisteren naar English Harbour gegaan. English Harbour met Nelson’s Dockyard ligt naast Falmouth Bay. Het is leuker dan Jolly Harbour.

Nelson’s Dockyard en English Harbour spreken wel tot je verbeelding; Horatio Nelson was een belangrijke en dus goede admiraal in het Engelse leger in de 18e en 19e eeuw. Hier in de baai zijn de resten van het fort nog te zien en duidelijk is dat deze baai goed te verdedigen was. Op de kant staan nog oude gebouwen en zijn opgeknapt. Customs en immigration zitten in een heel oude ruïne, die ze mooi tot kantoorruimte hebben aangepast. Als er dan ook nog een schip tegen de kade ligt met een vlag die zo uit de riddertijd komt, waan je je helemaal eeuwen geleden.

Wij doen onze dagelijkse dingen, dingen die ze in de 18e eeuw ook deden. De was (met de hand en, in deze moderne tijd, ook in het machine), de boodschappen, onderwaterschip schoonmaken, wat hangen en elke namiddag, palaver. Oftewel, nu in onze tijd, borrelen danwel Happy Hour!

Antigua...

Woensdag 23 maart 2011 @ 12:58

...mooi, azuurblauw, netjes, chagrijnige customs, kakkerlak, pizza en andere NL'ers.

Eergisteren hier aangekomen, we liggen voor anker bij Jolly Harbour. In het azuurblauwe water. Met de Vivente en de Fiddlesticks zijn we heerlijk uit eten geweest. 

Toen we gisteren wilden inklaren, troffen we een iets minder vriendelijk Antigua. Wat doe je dan? Niet inklaren? We hebben de bus gepakt naar English Harbour en daar ingeklaard. Geen probleem! 

Meteen rondgekeken en morgen gaan we daarheen. Jolly Harbour is toeristisch en wat duurder. In het zuiden zijn er wat meer verschillende barretjes, cafeetjes en restaurantjes. Vandaag nog even borrelen met de Flying Swan, Luna Verde en de Seaquest!