Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Verstekelingen

Woensdag 25 mei 2011 @ 23:22

Na vandaag weten we het zeker, we hebben al langere tijd verstekelingen aan boord. We hebben ze gezien. Nee, geen kakkerlakken of ander eng spul. Gewoon een stuk of 4 krabben! Omdat ze ons nooit in de weg zitten, niet ons brood op eten of ons bier op drinken. En we eigenlijk (nog) geen last van ze hebben, hebben we ze gewoon laten zitten. We hebben ze zelfs geadopteerd tot onze huisdieren, met het officieel geven van een naam. Ik ben normaal wel crea in het verzinnen van namen, maar kwam vandaag niet verder dan Schroef, Roer, Wc en Gootsteen. Naar de namen van de open holletjes onder de boot waar ze zich in verscholen toen we dichterbij kwamen. Voor degene die het nog niet helemaal snappen….er zitten 4 (we denken 5 maar dat hebben we nog niet met zekerheid kunnen bevestigen) krabben onder onze boot. Deze leven daar, verschuilen zich tussen het roerblad en de romp of in andere gaten (‘uitlaat’ van de gootsteen en de ‘uitlaat’ van de wc). Ja echt, geen geintje! Etienne ging vandaag het onderwaterschip maar eens serieus schoonmaken en toen zag hij Schroef en Roer weer. Maar ook Wc en Gootsteen. Schroef en Roer dacht hij al eens eerder gezien te hebben, maar na een grondig onderzoek vandaag weten we het zeker. Deze lui wonen onder de boot. Gezellig toch!

Serieus schoonmaken van het onderwaterschip? Ja, het was vandaag weer klusjesdag. Etienne is daardoor ook meteen weer helemaal verknocht aan onze oude hobby, het duiken! We hebben een duikflesje aan boord voor dit soort klusjes of voor noodgevallen: als het net van eergisteren bijvoorbeeld wel écht goed vast had gezeten. Dus alle duikspullen verzameld en Etienne ging te water. Na een aantal minuten kwam z’n koppie alweer stralend boven, “dit is toch wel weer erg leuk!” Ik snapte toen al dat hij het over het duiken had en toch echt niet over het schrappen van de onderkant van de boot met een ijskrabber. Want ja, ook al hebben we agressief spul op de boot gesmeerd, de aangroei is hier nog agressiever. Maar eigenlijk ook wel leuk, anders hadden we nooit Schroef, Roer, Wc en Gootsteen leren kennen.

By the way: we liggen nu op Nevis. Het was vandaag weer super weer en eigenlijk een heerlijk dagje! Onderwaterschip dus schoongemaakt en ik heb ook nog even wat ‘gedoken’. Geborreld in de gezellige strandtent, waar het heerlijk relaxed is! En daarna gegeten bij de… jawel, Chinees!! (Vivente, ze vroegen nog naar jullie!)

Morgen starten we de motor weer en gaan we verder. We gaan weer een nachtje door naar Guadeloupe. En goed nieuws: de Marlowlijnen (van het Dyneema Experience Team 2011) zijn nu ook écht onderweg naar Martinique!! Ja, we hebben zelfs een track-and-trace nummer dus het gaat gebeuren. Ik verwacht dat de lijnen er zelfs eerder zijn dan wij....


Rustig

Dinsdag 24 mei 2011 @ 21:09

Dat is het woord van vandaag. De wind was rustig, wij waren rustig, de motor liep gewoon rustig en hier bij St. Kitts is het ook errug rustig. We hebben vannacht en vandaag ook gewoon weer gemotord. Elke keer als ik weer aan mijn wachtje begin, de lichten aan boord uitgaan en Etienne z’n bedje in kruipt, verbaas ik me weer over hoe mooi de nachten zijn. Ik heb ze vervloekt aan het begin van de reis. Maar ik heb ervan leren houden. Het pikzwarte van de hemel, met daarin miljoenen en miljoenen kleine kristalletjes die om het hardst schitteren. Zo ontzettend mooi, eigenlijk gewoon niet te beschrijven……

Rond vijf uur vanmiddag lieten wij het anker vallen bij St. Kitts. We willen slapen zonder het getok van de motor. Maar wat een verschil hier met de laatste keer dat we hier waren! Er ligt nog 1 catamaran hier voor anker, waar vorige keer wel 30 boten lagen. De hoofdstad van St. Kitts oogt vanaf de ankerplaats ook niet echt sprankelend, dus het was even een triest gezicht. Bij de BVI’s zag je nog heel veel charter- en huurboten, het seizoen is daar nog niet over. Ik vrees dat dat bij de eilanden hier wel zo is en dat het bij de aankomende eilanden dus net zo rustig zal zijn als hier.

Een leuk nieuwtje; bij de eerste challenge van het Dyneema Experience Team 2011, ben ik 9e geworden van de 40! Toch leuk! De 2e challenge gaat over hoe je je hebt voorbereid op dit seizoen en de nieuwe lijnen. Nou, de nieuwe lijnen hebben we nog niet. Wij zijn op weg naar Martinique en als het goed is, mijn lijnen ook. Etienne en ik hebben al een weddenschap wie er het eerste is…. Ik vrees het ergste.
Voorbereiden op dit zeilseizoen? Daar moet ik nog even over nadenken. Bij ons was het meer voorbereiden op de reis en daar kan ik een boek over schrijven. Is misschien wel een idee voor de creatieve prijs? Het is toch heel grappig te zien wat andere teams ervan maken, de twee raceboten halen echt alles uit de kast. Van hele voorstelrondjes in een filmpje tot een zelfgemaakt lied over Dyneema, akoestisch met gitaar. Tja, aan dat laatste zal ik maar niet beginnen….denk dat ze spontaan de lijnen niet meer opsturen! ;-)

"No Woman, No Cry"

Maandag 21 maart 2011 @ 02:43

Aan het einde van de middag sta ik op het trapje achterop La Luna, tot aan mijn knieen in het kraakheldere azuurblauwe water. Ik kijk langs het schip naar het witte strand vol met palmbomen en gekleurde 'shacks' (strandtenten), terwijl Bob Marley over het water galmt en de zon achter mij al aan het zakken is. Ik zeep mijn haar in en duik in het water. Dit is douchen van een zeiler in de Carieb.
.
We liggen nog bij St. Kitts, Frigate Bay. Vandaag is de Tarpan aangekomen en liggen de 5 NL'se boten gebroederlijk op een rij naast elkaar voor het strand. Etienne is vanmiddag aapjes gaan kijken (letterlijk!) en ik heb bijgekletst met Martine (Flying Swan) en wat geschreven. Net als gisteren aan het eind van de dag weer naar ShipWreck voor een biertje. Erg gezellig weer!!
.
Morgen een lange zeildag naar Antigua. Ik hoop dat de wind uit de goed richting komt! ;-)
-----
At 20-3-2011 01:30 (utc) our position was 17°16.31'N 062°40.50'W

Vertrekkersdag van Zeilen

Zaterdag 19 maart 2011 @ 09:44

Vandaag, zaterdag, is de Vertrekkersdag van Zeilen 2011. Tjeetje, dat roept herinneringen op. Herinneringen van alweer een jaar geleden dus! Daniëlle, een a.s. vertrekker, gaf in haar reactie op ons vorige berichtje dat zij vandaag naar de Vertrekkersdag gaan. Ik vond dat vorig jaar best spannend, want met al dat soort ‘evenementen’ en ‘uitstapjes’ bevestigden we voor mijn gevoel steeds meer dat we écht, maar dan ook écht, weggingen. En dat was af en toe ook nog een beetje onwerkelijk. Gaan wíj inderdaad écht weg?

Het antwoord op die vraag is inmiddels duidelijk, ja dus! Wij zijn écht weggegaan. De Zeilen Vertrekkersdag was m.n. leuk omdat je ‘iedereen’ ziet die hetzelfde jaar als jij gaat vertrekken. Dat is ook handig, want niet dat het altijd nodig is, maar op het moment dat je met je dingy gaat ‘hangen’ bij een andere boot was het ijs tijdens de Vertrekkersdag al gebroken.

En dan is het mei-nummer van Zeilen nog leuker, want daar staat iedereen in. Wij hebben hem meegenomen aan boord. Spotte we een NL’s schip en wisten we niet precies wie dat waren, even opzoeken. Inmiddels hebben wij bijna iedereen van de Vertrekkersdag ontmoet. Het zijn allemaal mensen met dezelfde passie, het zeilen, het varen, het onderweg zijn, het reizen, nieuwsgierig naar nieuwe landen, nieuwe mensen, gezelligheid, genieten. Mensen die je in het normale dagelijkse leven zo voorbij zou lopen, daar zit je nu een avond (of langer) mee aan de borrel en je raakt niet uitgekletst.

Vertrekkers van 2010


Ik zei al eerder dat je tijdens deze dag ‘bijna’ iedereen ziet, er komen namelijk ook een heleboel vertrekkers niet naar die dag. Die ontmoet je onderweg. Hé, een NL’se vlag!! (Die grote rood-wit-blauwe lakens spot je al van ver!) Die kennen we helemaal niet? Zodra we het anker hebben laten vallen, gaat Etienne altijd wel even een praatje maken. Dan merk je, er zijn heel veel NL’ers onderweg. Ik denk dat het in ons bloed zit, van vroeger, van de VOC, van de piratentijd of zelfs van nog eerder.

Hier in St. Kitts liggen we nu ook weer met 4 NL’se boten. De Vivente en wij natuurlijk, gebroederlijk zoals al een hele tijd. En eergisteren lag er ineens de Fiddlesticks! De Fiddlesticks, van Hans en Anja, is in 2005 vertrokken. Het was een van de eerste vertrekkersboten die wij volgden, eigenlijk heel die lichting. Het was voor ons dan ook erg grappig hen te zien. Daarbij komt dat zij ook een Beneteau First hebben en zij hebben ook in Stad aan ’t Haringvliet gelegen. Hoe grappig!!

En wie is die vierde boot dan? De Flying Swan!! Yeah! Na een dikke 4 maanden heb ik Willem en Martine even weer lekker een knuffel kunnen geven. Met de Flying Swan zijn we vanaf La Coruna opgevaren en hebben hun later op de Canarische Eilanden weer even gezien. Kom je ‘oude’ bekende tegen voelt het net alsof je weer familie ziet, erg warm en leuk dus. En met sommige familieleden heb je dan ook nog een hele speciale band.