Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Hondenzwemles

Donderdag 16 juni 2011 @ 10:19

Hoe leren hondjes zwemmen? Nou, gewoon door ze midden op zee uit je boot te schoppen en ze dan naar de kant te laten zwemmen, over een zo groot mogelijke afstand. Althans, zo doen ze dat hier. We zaten gisteren gezellig bij Ben en Anya, aan boord van de Giggles, toen Ben opmerkte drie honden te zien zwemmen. Wij kijken en ja hoor, er kwamen 3 hondjes aangezwommen. Ze hadden het moeilijk, dat zag je zo. Eentje was helemaal de weg kwijt en zwom meer in rondjes en weer terug. Nou ja, terug? Waar kwamen ze vandaan? We zagen niemand er achteraan komen in een bootje, niemand roepen, niets.
We vonden het wel heel zielig en de hondjes kwamen steeds dieper in het water te liggen. Ben z’n bootje in en wij de kleinste, die allemaal rondjes zwom, geroepen. Die ging maar wat graag meteen het bootje in. Nummer twee volgde al snel, terwijl nummer drie nog driftig naar de kant aan het zwemmen was. Etienne er achteraan in Mr. Ed en pikte nummer drie gewillig uit het water. Op dat moment zag ik iemand op de kant staan te zwaaien en springen. Die hoorde vast bij de honden. Ik grapte nog dat het misschien helemaal de bedoeling niet was geweest om ze op te pikken omdat ze moesten leren zwemmen of hij er vanaf wilde. Etienne bracht nummer drie naar de zwaaiende local en de hond sprong, al kwispelend, naar de man toe. Deze bedankte Etienne en vertelde dat de honden aan het leren zwemmen waren. Dan gooien ze ze ergens in het water en moeten ze naar de kant zwemmen. Tjeetje, dat is inderdaad ook een manier. En op zich geen vreemde manier…wij hebben in Egypte eigenlijk hetzelfde ervaren toen de zoon van de schipper (van de boot waarmee we gingen duiken) moest leren zwemmen. Geloof dat het ook wel een efficiënte manier is, maar of het nu een humane danwel ‘hondane’ manier is? Etienne pikte bij ons hond nummer een en twee op, die trouwens helemaal moe in het bijbootje van de Giggles lagen. De ene wilde kijken, maar kon z’n kop niet omhoog houden en legde hem zo schattig op de drijver. Wij waren weer gerust dat de hondjes aan de kant waren. En bij een volgende zwemles, hoop ik dat er weer onwetende toeristen de hondjes helpen. ;-)

Herfst

Woensdag 15 juni 2011 @ 15:56

Regen, wind, regen, wind. Het lijkt wel een Nederlandse herfst, hier op Union Island. Tussen de buien door hebben we wat boodschappen gedaan en uitgeklaard. Straks even borrelen bij de Giggles, een Nederlands jacht. Omdat er verder weinig te melden is vandaag, maar wat foto's ter vermaak.

Turtle Love

Dinsdag 14 juni 2011 @ 22:18

Ben de tel kwijt geraakt. Zoveel schildpadden heb ik de afgelopen dagen gezien! De meeste met snorkelen, maar ook gewoon tijdens het zeilen. Ze zijn geweldig!!

We zijn gisteren naar de Tobago Cays gevaren en ’s middags meteen gaan snorkelen; Baradal Island rond. Phoe, dat was best pittig. Eerst giga stroom mee (heerlijk!), daarna vet stroom tegen (puf puf hijg). Was te verwachten want stroom gaat nu eenmaal niet vaak, heel het eiland mee rond. Maar het was weer waanzinnig! Die schildpadden! Ze zijn daar niet schuw voor mensen en houden je met een schuin oog (ja echt!) in de gaten en voor de rest zijn ze gewoon wat zeegras aan het eten en gaan af en toe naar de oppervlakte om adem te halen. Ik vind ze zo mooi, zo koddig en nog zo prehistorisch. En bovenal ben ik best jaloers op ze…. Ze zijn redelijk op gewicht en toch, met maar één armbeweginkje schieten ze jouw al voorbij. Als je het schilt ook goed bekijkt met die tekeningen, mooi! Ik vind het toch altijd bewonderenswaardig hoe de natuur die kleurentekeningen maakt; de ene veer is wit, de andere zwart, de ene schub is blauw, de andere geel en ga zo maar door.

Om niet te lang door te zwijmelen over de schildpadden, we hebben ook nog veel ander moois gezien. Waaierkoralen, veel softkoralen, koffervissen, kogelvissen, roggen, doktervissen, enz enz. En… net toen we aan boord wilden gaan en het fototoestel al hadden weggelegd… een HAAI!! Ik wilde zojuist aan Etienne voorstellen om vanavond een nacht-snorkel te maken… dat hebben we dus maar niet gedaan. Na twee keer uren gesnorkeld te hebben (gisterenmiddag en vanochtend) zijn we vanmiddag naar Union Island gegaan. Morgen boodschappen doen en uitklaren en dan op naar Carriacou en Grenada. Nieuwe eilanden om te ontdekken, met, volgens de boeken, ook erg mooie snorkelstekken.

Gezellig

Maandag 13 juni 2011 @ 00:20

Al een paar dagen (of zijn het weken) heb ik het erover hoe stil het is hier overal. Nu we wat zuidelijker komen is het gelukkig wat drukker. Hier in Bequia liggen niet veel ‘yachties’, maar wel wat. En zelfs nog bekenden!! We zijn vanavond gaan borrelen en eten op de Pas de Deux, van de Duitse Gaby en Stefan. Wij hadden ze o.a. op Antigua al ontmoet en hebben heerlijk bijgekletst. Het was dan ook snel laat. En voordat we vertrokken naar de Pas de Deux zag ik een dinghy onze kant op komen. Ik dacht het al te zien en ja hoor, Tony en Jaklien van de Jakker!! Erg gezellig om elkaar weer te zien en even bij te kletsen. Allemaal gaan we verder naar het zuiden, dus het was nu geen afscheid, maar een ‘tot gauw!!’ En dat was ook wel weer eens heel fijn.