Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Rond!

Maandag 06 april 2015 @ 22:23

Een uurtje geleden voeren we op zo'n dertig mijl langs Barbados en daarmee hebben we het bolletje gerond! We zijn de wereld rond gevaren! Voor mijn gevoel is dat pas echt als we weer in NL aankomen, maar op dit stukje hier zijn we al een keer geweest, dus eigenlijk zijn we nu dus al rond.
.
Het is wel raar als we erover nadenken en wat filosoferen. Op eerste kerstdag 2010 voeren we hier ook, we kwamen tweede kerstdag in Barbados aan. Wat wisten we toen nog een hoop niet, wat hebben we veel geleerd in de afgelopen dik 4,5 jaar! En veel gezien, veel beleefd! Bijna niet te bevatten!
.
En met het kruisen van onze eerdere lijn komt de eindbestemming van nu, Martinique, ook heel dichtbij. Nog 110 mijl! De wind is wat ingekakt en we lopen niet zo snel meer als de afgelopen dagen, dus zullen we morgen rond deze tijd de lagoon bij Le Marin binnenvaren. Ik heb net al 'afscheid' genomen op het netje en gezegd dat als we er niet zijn, we aan de champagne zitten met Blue Heeler! ;-)
.
We zullen blij zijn als we er zijn, maar ja dat is altijd na een oversteek hoe lang of hoe kort ook. Rustig slapen, geen Luna-park meer, alles ligt stil. Ik kijk ook weer uit naar vers fruit! Verse groenten heb ik nog en ik heb gisteren lekker apple-crumble gemaakt voor bij de koffie, een soort van ingestort en gecrumbled appeltaartje. En wat ook weer heerlijk zal zijn is, lopen! We klimmen en klauteren natuurlijk wel zo'n hele dag en het tegenhouden van jezelf tijdens het schommelen is ook echt een work-out, maar die benen willen gewoon weer lopen.
.
Maar dat gaat morgen misschien al wel gebeuren! Nog een nachtje naar de prachtige sterrenhemel kijken en de steeds kleiner wordende maan en dan stappen we weer de andere, bewoonde en drukkere wereld in.
-----
At 6-4-2015 19:45 (utc) our position was 13°34.02'N 059°17.56'W

Doorvertellen

Zaterdag 04 april 2015 @ 22:43

Als je zelf niets te vertellen hebt, dan ga je dingen vertellen die je van anderen hebt gehoord, toch? Wel, vandaag hadden weer goed ontvangst op ons SSB-netje, het radiocontact met de andere zeilers om ons heen. Helaas dunt het groepje langzaam uit, want men komt op de eindbestemmingen aan of maakt ergens een tussenstop. Degene met een tussentop haken na een paar dagen meestal weer aan.
.
Vandaag waren we maar met 4 boten. Wayne en Ally, van de Australische boot Blue Heeler, zijn een paar dagen geleden al op Martinique aangekomen en wachten daar op ons. Samen met hen gaan we het verdere traject dit jaar doen.
.
Er was nog de Amerikaanse Infini, de Canadese Gromit en de Schotse Coruisk. Iedereen heeft een beetje hetzelfde weer, zonnetje, geen squalls meer en lichte wind. Wij varen nu zelfs melkmeisje (genua over een kant, het grootzeil over de ander kant). Na zo'n 17 dagen weer eens een zeil naar de andere kant!
.
Elke avond is een van de onderwerpen het wel of niet vangen van vis. Wij vissen niet, dus ik luister smakkend naar de verhalen. Gromit had weer verschillende mahi mahi's gevangen en Infini zelfs een enorme marlin. Na twee uur hadden ze hem binnen! Er wordt dus vanavond op verschillende boten weer 'ceviche' of 'kibbeling' gegeten, wij blijven gewoon op de vegetarische tour, wat zeker ook lekker is!
.
Het zeewier is wel een van de meest besproken onderwerpen. Het leek een paar dagen wat minder, maar het is weer in alle hevigheid terug. We hoorden zelfs dat ze op Martinique er last van hebben. Voor de boten met een Windpilot (een bepaalde windvaanstuurinrichting dat werkt met een pendelroer) is het helemaal ellende, de stuurinrichting stuurt niet meer omdat het wier het pendelroertje blokt! Wij hebben alleen met onze sleepgenerator last, die 'viste' hele velden mee, dus staat nu tijdelijk op non-actief.
.
Waar we wel last van hebben door het wier is dat we afgeremd worden! Het groene grut haakt zich achter het Hydrovane-roertje, het grote roer en de kiel en vertraagd ons soms zelfs tot een knoop! Geregeld starten we dan ook de motor om even achteruit te slaan en ons zo te ontdoen van deze slierten.
.
De wind is wat minder geworden, maar daarentegen hebben we wel de stroom mee. Het is prachtig weer, La Luna ligt rustig en we gaan nog steeds de goede kant heen. Ook genieten we 's nachts van een prachtige kleine ronde volle maan!
-----
At 4-4-2015 20:06 (utc) our position was 11°53.03'N 055°19.48'W

Mag het een uurtje meer zijn?

Donderdag 02 april 2015 @ 22:49

Vandaag realiseerden wij ons dat wij inmiddels (in Zuid-Africa eigenlijk al) alle tijdszones in de wereld al hebben gehad. Grappig!!
.
Hoezo hadden wij het hier nu weer over? Nou, in NL hebben jullie afgelopen weekend de tijd weer verzet, wij hebben dat vandaag gedaan, maar dan niet vanwege zomer/wintertijd.
.
Vanaf Ascension naar de Carieb doorklieven we 4 zones. Het is heel goed te merken als je 'aan het einde' van zo'n zone komt. Het blijft 's avonds absurd lang licht en 's ochtends dus juist lang donker. Dan merk je dat het tijd wordt om de klok te verzetten. In het begin deden we dit gewoon overdag ergens, vaak rond de lunch. En hoe bizar is het dan dat je duidelijk merkt dat deze dag langer duurt! Voor je gevoel ben je een uur verder, maar de klok zegt anders. Dat je lichaam en gevoel dit ook zo in zich heeft is heel opmerkelijk.
.
Dus doen wij het nu anders. De vorige keer bijvoorbeeld was ik in mijn wachtje op het laatst nog even in slaap gevallen, met als gevolg dat ik een uur later wakker werd en dus ook een uur 'te laat'. Etienne zou hierdoor maar twee uur wacht hebben, want wij hebben de regel dat we aan de tijden vasthouden of de ander nu nog geen slaap heeft of juist heel moe is. Dat haal je overdag maar in. Dus Etienne zou mazzel hebben, maar we bedachten dat het juist op dat moment perfect was om de tijd te verzetten. Dus was het geen 1 uur, maar gewoon 12 uur en begon Etienne gewoon aan zijn normale 3 uur wacht. We hadden zo allebei (ik dan niet geheel gepland en de bedoeling, maar toch) een extra uur slaap gehad. Perfect dus!!
.
Vandaag hebben we vanochtend vroeg de tijd verzet. Wij lopen dus wachten van 3 uur, beginnen daar om 21.00 uur mee (ik en Etienne gaat slapen). De laatste wacht in het systeem is die van 6.00 tot 9.00 uur 's ochtends wanneer ik slaap en Etienne de wacht houdt. Maar zijn biologische klok gaat hier de strijd mee aan en hij komt om 9 uur om van de honger, de arme prul. ;-) Normaliter is hij altijd een vroege vogel en ontbijten we dan na een uurtje of anderhalf om 8 uur. Bij hem werkt het (en daar kan ik echt jaloers om zijn) heel systematisch en dus om 8 uur 's ochtends doet zijn buik haar best om boven het geklots van de golven uit te rommelen. En met resultaat.
.
Ik ben een makkelijke slaper, slaap tijdens mijn slaapjes dus prima en pik al gauw hier en daar een half uurtje (of langer) mee tijdens mijn wachtje. Daarom hebben we besloten om ons wachtsysteem tot 8 uur 's ochtends te laten duren. Met het resultaat dat ik een uurtje slaap inlever. Dit is negen van de tien keer geen probleem, maar ik heb soms ook van die nachten dat het slapen niet heel lekker gaat en dan merk ik het wel.
.
Ook merk je heel goed dat je lichaam na een paar dagen aan de drie uur slaap wendt, je wordt net voordat de ander roept wakker. Maar in mijn twee uur, werkt dat dus niet zo. Geen probleem, maar de afgelopen ochtenden strompelde ik hierdoor bijna met een ochtendhumeur uit bed. Etienne die dit natuurlijk (en terecht) zat was, bedacht vanochtend zijn buik te negeren en de klok in dit wachtje te verzetten zodat ik drie uurtjes kon slapen. De lieverd!
.
En hoe raar is het dan, dat ik uit mezelf iets voor de tijd wakker wordt en me meteen realiseer dat ik langer geslapen heb? Je lichaam is een bijzonder ding. Maar hoe dan ook, ik heb heerlijk geslapen en kan hier de komende dagen (nog 5 dagen tot we er zijn) weer mee vooruit, dus morgenochtend ontbijten we gewoon weer om 8 uur.
-----
At 2-4-2015 20:03 (utc) our position was 09°55.97'N 051°47.26'W

Beet

Dinsdag 31 maart 2015 @ 21:46

Vanaf een blauw water, met een blauwe hemel en uit een wit bootje, wensen wij jullie een fijne 1 april! Laat je niet beetnemen!
.
Doen wij ook niet, dus we zeilen lekker door met een goed windje en een goede snelheid. Nog 870 mijl...
-----
At 31-3-2015 19:21 (utc) our position was 08°08.50'N 047°38.60'W

Wind, oh wind!

Maandag 30 maart 2015 @ 22:46

"Waar komt die wind toch vandaan?" vroegen wij ons vandaag geregeld af. Ok, ik weet, door de verschillende drukken, lucht gaat naar hogere druk en zo ontstaat wind. Althans zoiets. Maar in mijn beleving, ok, die is misschien soms wat beperkt of bekrompen, horen wolken bij wind zoals een donder bij een bliksem hoort. En dit is vaak ook zo. In onze wereld hier. Zeker bij 'squalls', dan zie je grote dikke donkere wolken en weet je dat er vaak ook (veel) wind bij zit. Helemaal als die squall voorbij racet.
.
En over het algemeen, komt er een wolkenband, dan krijgen we wat meer wind. Maar vandaag is het weer even wat anders. Strak blauwe lucht met een enkel wit wolkje. En er staat me toch een wind!! We hebben heel de dag 18 knopen. Geen probleem met drie riffen en een kleine genua, maar comfortable is anders. We hebben de wind 90 graden in, wat met deze windsnelheid inhoudt dat we geregeld een zoute douche krijgen in de kuip. De golven zijn niet verkeerd hier, maar als het harder waait bouwen ze natuurlijk ook op.
.
Het was dus weer een oncomfortable dagje. En daarvoor een idem nachtje met weinig slaap. En wat is dan raar? Heel de dag lopen we een lekkere snelheid, makkelijk 6 knopen. En nu ineens, de wind is niet ingekakt, moeilijk 5! Stroom tegen? Zo lijkt het niet. Heel vreemd. En als je dan verder niets te kletsen of te bediscussieren heb, dan heb je het maar weer over het weer...
.
En over het weer valt er hier eigenlijk weinig te kletsen. Een verademing na de Indische oceaan, want het is hier heeeeel stabiel. En als ik bedoel stabiel, dan is het ook stabiel. Het is al weken hetzelfde. Ok, een knoopje meer of minder, een graadje meer naar oost of naar zuid, maar dat is het meest spectaculaire wel. We hebben dan ook al bijna 10 dagen, de zeilen niet veranderd, op een rifje meer of minder na.
.
Geloof dat het in NL ook hard waaide en zelfs regen, dat hebben we af en toe ook. Maar we mopperen niet, we vragen het ons alleen af en tja, je moet het toch ergens over hebben? De vogel die heel de nacht op de reling heeft meegelift, hadden we al uitgebreid besproken. ;-)
-----
At 30-3-2015 20:03 (utc) our position was 07°06.85'N 045°55.66'W

Gevaarlijk

Zondag 29 maart 2015 @ 21:57

Overal hebben we ze al gezien, vliegende vissen. Een raar fenomeen, maar zo heten ze toch echt en ze vliegen ook echt. Stuwen zich onder grote snelheid op uit een golf en laten zich op de wind meevoeren, met hun grote vinnen. We zien enorme velden voor de boot opvliegen. Heel grappig. Maar elke ochtend vinden we wel een paar van die arme jongens (of meisjes) in het gangboord. Zij hebben hun vlucht niet afgemaakt en zijn geland aan dek of tegen de salon.
.
Als we ze zien gaan, dan zien we al dat ze heel hoog komen, maar hoe hoog zien we pas als ze ergens de boot hebben geraakt. Een paar dagen geleden vonden we een dot met schubben op de Hydrovane en een ander exemplaar heeft wat 'vel' verloren tegen de reling. 's Nachts hoor je wel eens 'flats flats' en dan weet je dat er eentje ergens bij je in de buurt geland is. Snel kijken met het lampje en de arme ziel snel teruggooien in de hoop dat hij niet een te grote hersenschudding heeft opgelopen.
.
We zijn nog steeds blij dat wij zelf ongeschonden uit de strijd komen. Nog geen exemplaar in onze slaapzak (waar we 's nachts op of in liggen buiten) en nog geen heeft ons echt geraakt. We hebben een keer eentje in de wc binnen gehad, maar sinds we de horren er 's nachts in zetten is dat niet meer gebeurd. Was trouwens een rare gewaarwording, zo'n glibberig nat koud ding tussen je tenen!
.
Maar gisteren hebben we echt geluk gehad en ik hoop de stoere vlieger zelf ook. Ik hoorde wel een 'flats' en 'splats' maar zag niets. Dan denk je dat hij meteen weer in het water is geland, altijd goed. Maar vanochtend zagen we boven ons hoofd, waar wij ons 's nachts lekker nestelen, op de bimini een heel spoor van schubben! Ai!!! Dit was een hoogvlieger en als hij te hard zou hebben gebotst, dan was hij boven op ons geland. Dan was onze angst realiteit geweest, een nat glibberig ding tegen je hoofd, een spoor van stinkende schubben achter latend...
-----
At 29-3-2015 19:26 (utc) our position was 06°04.29'N 043°53.19'W

Genoeg, zat oftewel stront beu

Zaterdag 28 maart 2015 @ 21:43

'Beu' is volgens de Dikke van Dalen: "Meer dan genoeg van iets hebben. Iets zat zijn."
Nou, 'beu' heeft toch een heel andere betekenis als je onderweg bent. Ben je thuis iets beu, dan stop je even, ga je later of morgen verder of je geeft er gewoon helemaal de brui aan. Nou, helaas, met dat zeilen van ons gaat dat niet. Dat is uitzitten. Doorgaan. Niet zeuren. En dat moesten we vandaag doen.
.
Het gaat prima hoor! Prachtig windje, lekker zeilen, zonnetje. Maar we hadden het vandaag gewoon even gehad. Herkenbaar, want dat hebben we altijd een keertje tijdens een lange oversteek. En dat gaat ook weer voorbij, maar als je erin zit, is het toch balen.
.
Dus het moraal maar even opgevijzeld met een (zorgvuldig bewaarde) zak chips en herinneringen van 4 jaar geleden, toen we ook in de Carieb waren. Was wel weer even leuk! En dat maakt dat we er nog meer naar uitkijken! Nog 1254 mijl, we komen in de buurt! ..zucht..
-----
At 28-3-2015 19:28 (utc) our position was 05°11.25'N 041°53.41'W

Gezwets

Vrijdag 27 maart 2015 @ 20:48

Goh, toen we net onderweg waren, dik vier jaar geleden, wist ik vaak elke dag wel wat te verzinnen om te schrijven. Nu ben ik eerder 'sprakeloos'. Er gebeurt ook zo weinig. We zeilen lekker snel door, wat wolkjes, wat zon en geen buien meer, nog wel veel, heel veel zeewier.
.
Ook heb ik al eens geschreven over ons dagritme, dat is nu niet veel anders. Vraag en antwoorden zijn ook al beantwoord. Dus ja, waar heb je het dan over, buiten het weer? Waar je van baalt? Nou, dat was net het SSB-netje. Via de kortegolf radio hebben we dus elke middag contact met zo'n 7 andere boten. We wisselen posities uit en over de omstandigheden waar men is. Ik ben degene die iedereen aanroept en van iedereen het bijhoudt. Erg leuk en gewoon leuk om iedereen even te horen. Maar vandaag hoorde ik weinig. Grrr, dat is dan zo jammer, dan zet je de radio aan en weet je het vaak al, de Marsmannetjes zijn met Venus in gesprek ofzo, dan zit er een ruis en inderdaad ik hoorde twee boten en dat was het.
.
Dan weet je mijn frustratie van de dag. Een highlight? We hebben een vet daggemiddelde met 134 mijl. We steven op Martinique af dus!
-----
At 27-3-2015 19:17 (utc) our position was 04°11.76'N 039°54.23'W

Blauw

Woensdag 25 maart 2015 @ 21:12

En vanmorgen was het zover...toen zeilden we weer onder een blauwe hemel met een paar witte wolkjes. Ik wil het niet te hard roepen, want straks hebben we weer regen, maar het ziet eruit alsof we in een andere wereld zijn terechtgekomen.
.
Verder was het een dag als altijd. We zagen wel weer een enorme groep dolfijnen, van het kleinere dikkere soort. Ze waren aan het jagen wat een spectaculair gezicht was. Met vijven of meer tegelijk sprongen ze uit het water, synchroom. Nog mooier als in het dolfinarium!
.
We zeilen gestaag door, nog 1640 mijl. We hebben besloten Barbados over te slaan en meteen Martinique aan te doen... stokbrood en wijn, here we come!
-----
At 25-3-2015 19:55 (utc) our position was 02°16.24'N 036°09.46'W

Zeewierveld

Dinsdag 24 maart 2015 @ 21:17

Wodan, Neptunes of welke god dan ook heeft mijn gebed gehoord, het werd vannacht droog! Ergens rond drie uur, dus dat is zo'n 21 uur aaneengesloten aan regen! En toen het droog werd, was het ook meteen een heldere nacht met duizenden sterren!!
.
Helaas bleef het weer niet helder en toen het licht werd, was de hemel nog steeds grijs ipv blauw. Maar van een duidelijk lichter grijs. We kunnen een onderscheid maken tussen de wolken en de hemel, al heel wat sinds de afgelopen dagen. Ook zeilen we nog steeds prima. Het is geen melkmeisje meer, de wind komt nu meer van voren.
.
Rond de evenaar is er niet alleen de ITCZ zone, maar ook zeewier. Al een aantal dagen varen we door hele lichtbruine grasvelden. Tijdens het motoren moesten we geregeld achteruit slaan om het wier uit de schroef te krijgen. Nu met zeilen hebben we daar minder last van, maar rond het roertje van de Hydrovane zien we wel hele plukken zitten, dus vandaag ook maar een keertje in z'n achteruit om te kijken of we deze afremmende planten ook van de kiel, roer enz konden krijgen.
.
Tijdens het zeilen hebben we onze sleepgenerator overboord. Dit is een staaf met een paar bladen eraan, dan een lang touw naar de dynamo aan de reling. De propeller (staaf met bladen) gaat draaien en maakt zo stroom. Super simpel, maar super effectief! Gaan we 4 knopen, dan helpt hij ons aan 4 ampere, lopen we 5 aan 5 en lopen we 3 aan 3. We hebben overdag meer dan genoeg stroom met de zonnecellen maar met bewolkte dagen teren we 's nachts wat in, dus biedt de sleepgenerator uitkomst en hebben we meteen genoeg.
.
Vandaag hebben we ook weer eens buiten gezeten en we bewonderden de zeewiervelden en de springende dolfijnen. We lopen lekker, maar moesten harder kunnen (met deze wind en koers). Toen viel pas op dat de sleepgenerator niet meer draaide. Wij hem binnen halen, nou ja, proberen binnen te halen, want dat ging erg zwaar. En eenmaal bij de prop zagen we het, een enorme dikke grote bos met zeewier!
.
Ik schreef het geloof ik al eerder, al het zeewier is te eten. Nou houd ik wel van een experimentje, dus ik dacht, dit is mooi, even verzamelen. Maar al voelende aan het wier verging mijn eetlust? het was net plastic! Nou is dat wel vaak bij wier, maar deze variant had ook van die kleine balletjes eraan. Nee, toch maar niet. Onder het mom van, het is beter dat de kleine schildpadjes het eten, hebben we het overboord gezet. De sleepgenerator blijft nog maar even werkeloos tot we uit het zeewierveld zijn.
-----
At 24-3-2015 19:52 (utc) our position was 01°26.13'N 034°27.44'W

Water, regen, zee, vochtigheid, oceaan en druppels

Maandag 23 maart 2015 @ 22:07

Toen we vanochtend voor de laatste keer moesten wisselen, vreesde ik het al. Ik heb het wachtje tot 6 uur en dan neemt het Etienne het weer over en slaap ik twee uurtjes totdat we gaan ontbijten. We hebben de tijd weer verschoven en dus zag ik het rond half zes al lichter worden. Maar heel licht kon het niet worden, want de bewolking was, na een heldere nacht, weer super dik en ik onderscheidde wat zwarte wolken. Langzaam werd het lichter en zag ik weer verschillende regenbuien om ons heen en verder was het grijs, grauw en zwart.
.
Ik maakte Etienne maar snel wakker om het zeil naar de andere kant te zetten enz, zodat we konden gaan zeilen en weer op de Hydrovane (windstuurinrichting) sturen voordat de bui los zou barsten. Zo gezegd, zo gedaan en het begon al langzaam te miezeren. Het was tien voor zes, Etienne z'n wacht zou weer bijna in gaan en daarmee barste in alle hevigheid ook de hemel. Het stortte weer tonnen met water over ons uit. Hetzelfde verhaal als de afgelopen dagen, toen werd het motoren afgewisseld met buien met regen en veel wind.
.
Etienne nestelde zich in z'n jas onder de buiskap en ik ging nog even slapen. Even later hoorde ik hem de deurtjes erin zetten en het luik sluiten. De wind was gedraaid (zoals voorspeld) naar achteren waardoor de enorme regen naar binnen kwam.
.
Dit is het verhaal van eigenlijk heel de dag. We zitten heel de dag al binnen met de deuren dicht. Af en toe gaat het harder en dan weer minder hard waaien, dan is het bijna strootjes trekken wie er in de enorme regen naar buiten gaat om of de Hydrovane te verzetten, het stuur of de zeilvoering te veranderen. Binnen is het ook vochtig, met een natte jas, handdoeken en gewoon een hoge luchtvochtigheid.
.
Toen het in de loop van de ochtend steeds harder ging waaien moest er weer een rif in, dat doen we met z'n tweeen, dus maakte het niet uit. In onze zwembroek maar naar buiten. De regen striemde in je gezicht en het was een super grijze wereld. Snel naar binnen en afdrogen!
.
En ja, dan ben je koffie aan het zetten en is de gasfles leeg! Ik heb erg hard gelachen, dat zul je altijd zien. Op dat moment regende en waaide het weer super hard, dus hebben we lauwe koffie gedronken, geen aanrader. Net voor de lunch was het niet veel droger, maar wel iets rustiger en heeft Etienne snel de fles verwisseld. Hij had erg zin in een soepje! ;-)
.
Zo gaat de dag langzaam voorbij. We liggen en hangen, af en toe even op de meters kijken of het nog goed gaat en verder alles dichtlaten. En het regent nog steeds. Het wordt iets lichter, maar dat hebben we al vaker gedacht vandaag, even later is het weer grijzer.
.
We zijn al wel de evenaar over en we hopen daarmee ook snel uit de ITCZ te komen, in de verwachting (maar niets is zeker) dat het daar beter weer is. Meer zon dan en minder water, want eigenlijk gaat het ok. We zeilen met zeker 5 knopen de juiste richting op, beter dan het motoren, wat we natuurlijk niet tot aan de overkant kunnen volhouden. Het binnenzitten is ook nog niet eens zo erg, het is veel saaier. Dus zo slecht is het allemaal niet, alleen die nattigheid?..
-----
At 23-3-2015 20:27 (utc) our position was 00°49.48'N 033°00.52'W

Lente-equinox

Zaterdag 21 maart 2015 @ 20:39

De afgelopen dagen is het halen en brengen. Een paar dagen geleden zaten we tussen de squalls (donkere wolken met soms hele harde wind en soms een hele grote regenbui) en hoe! We hebben zelfs een avond en nacht lang dik in de 20 knopen gehad, met een regenbui die net zo lang aan hield. Daarna werd het qua wind rustiger, maar de regen bleef. We waren duidelijk in een andere wereld!
Het weersysteem in de Noordelijke Atlantische oceaan botst tegen het weersysteem in de Zuidelijke helft, dit gebeurd rond de evenaar en wordt de ITCZ genoemd. Of de doldrums, het windstilte gebied. Dit gebied kan eruit zien als strakblauwe luchten met water als een spiegel, of heel veel wolken. In het laatste gebied zaten wij de afgelopen dagen.
Gisteren voeren we onder de squalls uit en kwam de zon weer terug. De wind helaas niet, we zijn de ITCZ nog niet uit. We zijn al uren, met enkele tussenpozen aan het motoren. Op dit moment, helaas tegen de wind in. Koers verleggen hebben we uitgebreid besproken en bekeken, maar dan gaan we veel graden mis varen, waardoor we in de zone blijven hangen en een hele verkeerde kant uit gaan. Daarnaast is het volgens de gribfiles beter zo snel mogelijk dit gebied uit te gaan, dan is er weer wind, in de goede richting. Als het allemaal klopt. Want nu zou dat ook zo moeten zijn... Maar je moet toch iets geloven?
Vandaag is het 21 maart, de dag van de Lente-equinox en een van de jaarfeesten in het Paganisme, een natuurreligie. Zij zien ons, de mens en de seizoen als een geheel, verbonden als in een wiel. Wij als mens met onze geboorte en alle fasen daartussen naar onze sterfte, de seizoenen die overgaan van lente naar zomer en verder. Ook de vergankelijkheid in alles wordt als een draaiend wiel beschouwd, waarbij de aarde en het respect voor haar heel belangrijk is.
Voor ons iets heel herkenbaars nu, we leven dag in dag uit met de natuur en haar verloop. We zien de vervuiling en de pracht van de aarde. Dit jaar raakt me dit juist heel erg en nu met vandaag, 21 maart, de dag van de lente-equinox, op het noordelijk halfrond en de herfst-equinox op het zuidelijk halfrond wil ik er even bewust bij stilstaan. Hier komt nu ook nog bij, dat we ook juist weer heel dicht bij de evenaar zijn. De evenaar die we voor het eerst overstaken op de lente-equinox (of is het juist de herfstequinox- als je van noord naar zuid gaat?) in 2012 bij Ecuador in de Pacific, de Stille oceaan.
Deze 21 maart staat voor ons in het teken van de lente-equinox. Zoals bij beide equinox zijn de dag en nacht even lang, ze zijn in balans, maar bij de lente-equinox groeit de zon in kracht. Dit hebben we al ervaren in de afgelopen tijd dat we naar de evenaar voeren. We varen vandaag de evenaar over het noordelijk halfrond in, waar de lente gaat beginnen. Een tijd van bloei en nieuwe dingen.
Het Paganisme viert deze jaarfeesten op vele verschillende manieren. Ik was niet echt van plan om vandaag toen de zon op haar hoogst stond, in mijn bloemetjesjurk op de punt een dansje op te voeren, al zal dit wel ter vermaak van Etienne zijn geweest. Iets anders zal ik nog wel bedenken en rond etenstijd met een ritueeltje een offer doen, om zo ook Neptunus weer te groeten en hopelijk gunstig te stemmen zodat hij ons misschien een zetje in de juiste richting kan geven.
-----
At 21-3-2015 19:24 (utc) our position was 00°37.25'S 030°16.39'W

Voordeel van een regenbui

Woensdag 18 maart 2015 @ 21:32

Gestaag dobberen we verder. De wind komt weinig boven de 6 knopen uit en dan wetende dat we nog niet eens in de doldrums, de ITCZ-zone, zitten. Er zijn veel squals, waarvan de meeste met wat gespetter. We mopperden hier enorm over, totdat we ons realiseerden dat we door deze squals tenminste nog kunnen zeilen. We hebben namelijk vanochtend, toen het prachtig blauw was, moeten motoren en sinds er weer buien zijn, kunnen we ook weer zeilen. Hoe was het ook alweer? "Elk nadeel heeft z'n voordeel"
.
Elke avond hebben we dus een SSB-netje met zo'n 8 anderen boten van alle nationaliteiten; Engelsen, Amerikanen, Canadezen, Australiers, nog een andere NL'er en Zuid-Afrikanen. De Canadese Gromit en de Australische Blue Heeler gaan ook rechtstreeks naar de Carieb, net als wij. De anderen doen allemaal Brazilie aan. Het is hartstikke leuk om iedereen even te horen, we kennen ze namelijk allemaal erg goed, behalve onze landgenoten. Heel grappig dus! Alleen was het gisteren een beetje frustrerend voor ons, iedereen had aardig wind, heerlijke zeilgemiddelden en geen buien. Zo'n ander bericht dan dat van ons!! De gribs geven voor ons ook wel wat meer wind aan, maar ja, het is moeilijk ze daaraan te houden.
-----
At 18-3-2015 19:55 (utc) our position was 02°37.01'S 025°20.71'W

Bezigheidstherapie

Dinsdag 17 maart 2015 @ 20:56

We werden vandaag wel beziggehouden! Eerst hadden we dat zelf gedaan met afwassen, muffins bakken en uitgebreid badderen. En toen 's middags werden we door het weer beziggehouden.
.
De wind was al erg variabel, dus we waren naar de beste combinatie aan het zoeken geweest met zeilen over een kant of melkmeisje en zelfs een uurtje de motor aan. Maar toen we weer redelijk aan het zeilen waren, zagen we het achter ons zwart worden. Gatver!
.
En ja hoor, dikke grote druppels kwamen al vrij snel uit deze donkere wolken vallen. Helaas deze bui was niet meer te vermijden. En omdat wij heel langzaam gingen, eerst kwam er veel wind mee en later niets meer, en de wolk langzaam ging, bleven we onder de bui hangen! Toen de bui eenmaal weg was, kussens weer naar buiten en lekker zitten. Achterons was het nog donker, maar negen van de tien buien passeren ons.
.
En deze ook weer niet! Nou, wij hadden ons badje gehad, maar La Luna ook. Alles weer zoutloos! Gelukkig kwam na verloop van tijd er wel wat meer wind mee, maar een vetpot is het nog steeds niet. Het wordt een dagje met een tragisch daggemiddelde, vrees ik. En dat met nog zo'n 2500 mijl te gaan?. Zucht.
-----
At 17-3-2015 19:26 (utc) our position was 03°22.42'S 023°56.91'W

Rock en Roll keuken

Maandag 16 maart 2015 @ 21:07

Nu de wind vandaag, na een rustig dagje gisteren, weer is aangetrokken, liggen we ook weer meer te rollen. En dat merk je in alles wat je doet natuurlijk. In bed wordt je van links naar rechts geshaket, vanaf de kuipbanken wordt je af en toe gelanceerd als La Luna een draaizwieper maakt op de golven. Het is vermoeiender.
.
En in 'de keuken' is het af en toe een enorme ergernis. Ok, ik word er erg handig en vindingrijk door, maar leer ook weer wat binnensmonds vloekwoorden erbij. Vanuit Kaapstad hadden we veel verse spullen meegenomen, die nu een beetje op z'n eindje lopen. Op de eilanden heb ik kool, aardappelen en wortelen bijgekocht, ik heb nog 'butternut' en uien, maar dat is het toch wel. Je moet dus wat vindingrijker worden om een gevarieerde maaltijd neer te zetten.
.
Tussen de middag heeft Etienne nog lekker brood en met kaas wordt dat een heerlijke tosti! Ik besloot om weer eens hummus te maken, lekker met mijn crackers. Maar dan begint het. Het blik kikkererwten openen gaat prima, maar dan moet je het snel oppakken en schuin houden, anders ben je het vocht al kwijt via de aanrecht. De erwten in een ander bakje en dan pureren met de staafmixer. Geen probleem, totdat je de staafmixer even niet meer nodig hebt. De vieze kant eraf gedraaid en in de gootsteen, de andere kant (met snoer enzo) op de trap. Zwap, zwap. Oh nee, toch maar niet! Dan maar op het gasfornuis. In de hummus wilde ik dit keer zongedroogde tomaten. Pot gepakt, snijplank op aanrecht en een paar eruit op de snijplank. Als ik het snel schrijf en snel zou doen, zou het misschien gelukt zijn voor de zwaaizwiepers, maar nee, dat was natuurlijk niet zo. Pot open in mijn ene hand, mezelf steunen en tegenhouden, met de andere hand de wegglijdende snijplank met daarop de glibberende tomate
n in bedwang houden. Dan gaat er in de gootsteen ook nog het andere potje snel van rechts naar links en in z'n vlucht van alles rakend. Ik denk dat jullie het plaatje hebben en ik niet hoef te vertellen, hoe het gaat als ik mijn 'apothekerschuifkast' open in een zwieper en daar een paar potjes uitpak, waaruit dan weer een paar theelepels in het naar rechts en links schuivende potje in de gootsteen moet?..
.
En dan staat ondertussen de tosti van Etienne op het gas warm te worden. Lang verhaal kort, ik heb hem, dit keer, niet aan laten branden, maar eer ik met mijn potjes (ik wilde natuurlijk wat uitproberen en heb zongedroogdetomaten-hummus en chocolade-hummus gemaakt) buiten zat, had ik mijn work-out weer gehad en had Etienne z'n tosti allang verorberd. Met het avondeten heb ik het vaak iets meer onder controle, ik was eerst af en gebruik dan allerlei lege potjes en bakjes als steun.
.
Och, ik mopper, maar eigenlijk gaat het super hier! Het is een zonnig dagje, we schieten, door de wat hardere (tegen de 20 knopen) wind lekker op. Enne, zo'n rock&roll-keuken houd je gewoon lekker bezig. Anders zit je toch maar? ;-)
-----
At 16-3-2015 19:33 (utc) our position was 03°50.94'S 022°28.01'W

Vliegende vis boei

Zondag 15 maart 2015 @ 19:12

Etienne lag even te dutten en ik kijk over het water. Een enorme rode boei doemt op! Wat is dit? Ik pak de verrekijker en bestuur het ding. Een groot rechthoekig, met ronde hoeken, oranje met groen net eromheen ding drijft langs ons. Ik tuur over het water maar zie niet meer. Zal wel een wedstrijdboei zijn die los is geslagen.
.
Als we een paar uur laten zitten te eten zie ik een kleiner oranje boeitje met een grote staak ernaast! Wow, dit is toch bewust iets. Een net? We turen weer rond, geen boot te zien. Even later zien we weer een klein boeitje. Hmm, misschien dat ze hier net zo vissen als in de Pacific. Gewoon netten overboord met een GPS-tracker en dan later oppikken.
.
Tegen dat het donker wordt zien we op AIS een boot, uit Japan. We vermoeden de Japanse vissersboot die vast bij de netten hoort. Verder zien we en horen we niets. Dit was dan weer de high-light van de dag.
.
De low-light was de enorme begraafplaats die we 's ochtends in het gangboord hadden. Dik 40 vliegende vissen hadden de dood gevonden. Sneu!! We zien hele scholen opschrikken en uit het water schieten als we varen. In de nacht splatsen ze tegen de boot aan, soms landen ze met een golf in het gangboord of vliegen er zelf in en hebben het geluk er weer (levend) uit te spoelen, een andere keer zie je dikke schubben tegen de Hydrovane zitten, ook een mikpunt van die nacht. En af en toe landt er een, 'flats-flats', in de kuip. Gelukkig niet te vaak, maar wetende dat ze van slag raken door licht, ben ik nog steeds blij dat als ik 's avonds zit te lezen met mijn rood hoofdlampje aan, nog niet geraakt ben door zo'n nat, glibberig, stinkend ding!
-----
At 15-3-2015 17:29 (utc) our position was 04°36.34'S 020°34.12'W
=====
This message was sent using Winlink, a free radio email system provided by the Amateur Radio Safety Foundation and volunteers worldwide. Replies to this message should be brief using plain text format and any attachments kept small. Commercial use or use of this email system for monetary gain is strictly forbidden. See www.winlink.org/help for additional information.

Zwart maanlandschap

Vrijdag 13 maart 2015 @ 18:25

Ik schreef al dat Ascension anders was dan St. Helena, maar hoe anders bleek wel toen we gingen rondrijden. Ascension bestaat hoofdzakelijk uit een zwart maanachtig landschap. Zwarte, donker grijze vlakten met her en der vulkaanachtige torentjes. Alsof er willekeurig kleine 'pufjes' uit de grond zijn gekomen, maar er zijn ook enkele grotere, hogere 'pufjes'. De dotjes groen, houtige struikjes bespikkelen het landschap en als je dichterbij komt bestaat de zwarte vlakte uit grind of grotere stekelige rotsen. Het is ruwer dan ruw en ruiger dan ruig.
.
Er kronkelt een weg doorheen en bij sommige hogere 'pufjes' omhoog. Bovenop Cross Hill, vlakbij Georgetown, de hoofdstad en waar wij geankerd zijn, hebben we een prachtig uitzicht op het zwarte maanlandschap dat in groot contrast staat met het enorme blauwe water.
.
We zijn samen met Michael, Sue en Matt (Infini, Amerikaanse cruisers) op weg met een huurautootje. We bezoeken de Power plant van het eiland, niet echt de bedoeling, maar de werknemers zijn super vriendelijk en vinden het wel een leuke afwisseling, geloof ik. We krijgen uitgebreid uitleg en zien de, nog ouderwetse, controlekamer en de enorme generatoren. Zij verzorgen het water (via een RO installatie) voor het hele eiland en de stroom via de generatoren en windmolens. De windmolens hebben een super opbrengst hier, maar omdat het relay station van de BBC veel piekbelasting vraagt, kunnen ze het niet alleen via de windenergie doen.
.
We zien een paar prachtige kleine strandjes, met de bekende kuilen en sporen van schildpadden. Hierna doemt een enorm veld met antennes op, in alle soorten en maten, met ondersteuningstorens van bijna 100 meter hoog. We stoppen bij het BBC Atlantic Relay station. Het BBC World Radio News wordt vanuit London via enorme satellietschotels opgepikt en doorgezonden naar o.a. Zuid-Afrika en Zuid-Amerika. Het is geweldig om de hele oude Marconi transmitters te zien en daarna de nieuwere en het super moderne control system. De relay gaat via korte golf banden, welke wij ook gebruiken met onze SSB-radio. Via deze banden praten wij met andere zeilers, sturen wij dit berichtje naar de website, maar kunnen wij dus ook het BBC wereldnieuws ontvangen. We krijgen de tijden en frequenties van uitzending mee. De man leidt ons wel een uurtje rond en vertelt ons alles. Super interessant!
.
Hierna gaan we snel een lunchplek zoeken, een zeldzaam iets op dit eiland. Bij de Two Boats Snack Bar, die blijkbaar altijd open is voor lunch, eten we hamburgers en frietjes en zitten we heerlijk in de wind uitkijkend over het water, waar we onze boten ver onder ons zien liggen.
.
Op Ascension zijn twee legerbasissen, de Amerikaanse en de Engelse. Bij de Engelse mogen we 'winkelen' in hun 'supermarktje'. Het assortiment is beperkt en verraadt wat de Engelse militairen het meeste kopen; kaarsen (voor wat romantiek?), 'bodybuildings-supplementen', diepvriessnacks, ijs en sinaasappels. We kopen er wat verse groenten, brood en thee. Daarna tuffen we snel verder naar de Green Mountain.
.
Zoals de naam al zegt, het is (de enigste) groene berg. De regenval is hier iets meer dan op de rest van het eiland (wat al erg laag is met 300 mm per jaar) en de heuvel (dik 800 m hoog) zit ook vaak in de wolken, waardoor het vochtiger is, wat maakt dat daar een weelderige vegetatie bloeit. Veel planten zijn er heel in het begin 'geplant'. Er is een programma dat de originele begroeiing in kassen kweekt en weer 'uitzet' op de Green Mountain. Het was er echt prachtig! We hebben een uur rondgelopen en verschillende planten gezien; van gember tot aloe vera, van de Ascension Lily tot allerlei kersen en frambozen. Het was een modderig pad, hiervoor waren we gewaarschuwd, maar ik had onze bergschoenen al helemaal onderin de punt verstopt, dus wij moesten het op crocs (Etienne) en slippers (ik) doen. Nou, bij mij ging dat met door de modder klunen niet lekker, dus heb ik het verder maar op mijn blote voeten gedaan, wat eigenlijk nog het beste grip geeft. ;-)
.
Via een blubberig pad kom je in Bamboo Forest. Een heuvel die helemaal volstaat met bamboo, dicht op elkaar gepakt. Het was er duidelijk vochtiger, met mos en alg op de bamboo. Via een boardwalk liep je door het bos, echt prachtig!! En het eindpunt was Dew Pond, een klein rond vijvertje, bedekt met kroos en een paar schitterende waterlelies. Een super mooi plekje. Humor hebben ze hier op het eiland wel, want naast een bord dat zei 'pas op voor kamelen', lag er een dikke groene nepkrokodil in de vijver.
.
Inmiddels was het al eind van de middag, maar we hadden nog een ander doel. Bananen hadden we al gevonden, gewoon langs de weg! Er zijn namelijk ook verschillende lavatunnels op het eiland. De langste is helaas gesloten en ook de tunnel, geen lava, maar handmade, door de Green Mountain was dicht. Na wat heen en weer zoeken en vragen vonden we Command Hill Lava Tunnel. Een grote tunnel, waar je best een eind in kon. Prachtig!! Met glinsterende kristallen aan het plafond, zand op de grond, een paar minuscule stalactieten en schitterend groen mos, was het een mooie afsluiting van een wel bestede dag!
.
De Anchor Inn bar, bij het hotel, ging net open toen wij aankwamen en daar vonden we de andere cruisers. Even nog gezellig wat gedronken en toen naar de boot. We hoopten voor het donker aan boord te zijn, maar dat lukt net niet. Het stuk naar onze dinghies was afgesloten, er was een vrachtschip aangekomen waar iemand, vanwege een medisch probleem, van boord werd gehaald en de ambulance stond klaar. Dit was de tweede keer dat we dit meemaakten. Een paar dagen geleden was Abigail, een zeven jarig meisje van St. Helena, van dat eiland opgepikt door een (Nederlands!) vrachtschip, dat werd gevraagd zijn koers hiervoor te wijzigen. Het meisje werd op Ascension afgezet, waarna het meteen met het vliegveld naar Engeland werd gebracht. Wat er precies aan de hand was, was nog onduidelijk omdat ze geen scanners op de eilanden hebben. Dit zieke bemanningslid zou hier op Ascension onderzocht worden en indien nodig ook weer verder vervoerd worden. Wij spraken met de dames van de haven, maar dit wa
ren, sinds 2 jaar, de enige 2 medische evacuaties, wist ze ons te vertellen. 's Ochtends spraken we met een piloot van een vliegtuig dat van London naar Ascension en dan de Falkland eilanden vliegt, voor medische zaken, onderhoud, enz. Verder heeft Ascension, via de RAF een regelmatige verbinding naar Engeland en Zuid-Afrika.
.
Gisteren ochtend (donderdag) was het alweer tijd om verder te gaan. Na nog wat laatste dingen (omwisselen van St. Helena geld, geen wortels want de winkel was nog dicht en wat opruimen) haalden we rond 11 uur het anker weer los van Ascension's bodem en zette koers naar de Carieb. Idee is Barbados, 2975 mijl, maar misschien zetten we nog wel iets verder door naar Martinique. Eerst maar eens kijken hoe het gaat. Voor nu zijn de eerste dagen prima gegaan, lekker windje, melkmeisje en een pracht zonnetje. Drie dagen voor anker is blijkbaar te kort om uit het ritme te komen, dus we zitten er meteen al lekker in!
-----
At 13-3-2015 16:31 (utc) our position was 06°40.13'S 016°44.03'W

I believe in Santa Claus...

Zaterdag 25 december 2010 @ 22:41

...I believe in Santa Claus...lala... (song van Kenny Rogers en Dolly Parton)
.
Gisterenavond hoorden we het hulpje van Santa over de marifoon. Met 'It's Christmas' en 'Santa are you there', heb ik de lucht afgespeurd op zoek naar Santa in zijn slee. Toen er werd gezegd 'I see a red light. Rudolf is that you?' heb ik de verrekijker maar gepakt. Het enige wat ik zag was een planeet (of ster) die flikkerde en hoofdzakelijk een groene kleur gaf en eentje met een rode kleur (nee, geen vliegtuig). Maar helaas, verder niets gezien. Er stond nog wel een biertje koud voor de kerstman. Ook vanochtend geen cadeautjes bij de kachel. Tja, hij komt natuurlijk altijd ongeziens en nu hielden Etienne en ik om de beurt de wacht. Ik moet wel bekennen, dat ik nog even heb geslapen in mijn wacht. Schrok ook wakker, maar weet niet meer waar het rinkelen vandaan kwam. Kon ook de d-sluiting bij de stormverstaging zijn... Jammer, het had een leuke afwisseling geweest, een praatje met Santa. Ook z'n hulpje reageerde niet toen ik hem opriep: "Santa's mate, Santa's mate, Santa's mate, this is Dutch sailyacht La Luna, sailyacht La Luna. Do you copy?" Hij wist dus wie we waren. Volgend jaar maar een andere strategie... misschien had ik de radio met kerstmuziek aan moeten zetten en kerstverlichting buiten op moeten hangen of zou hij niet van bier houden...
.
Eerste Kerstdag. Zo raar. Dat gevoel heb je hier midden op de oceaan niet echt hoor. Ik had nog wel hele lekkere cake speciaal voor vandaag en straks een lekker toetje, maar we eten verder gewoon de overgebleven nasi van gisteren. ;-) Het is vandaag wel super weer. Helder blauwe lucht en we kunnen weer zeilen. Het waait weer goed, dus gaan we ook meteen lekker snel. Nog 115 mijl naar Barbados. Het is nu echt aftellen. We komen dus morgenavond/nacht aan. Ooh, wat zal ik blij zijn als we het anker laten vallen.
.
-----
At 25-12-2010 20:23 (utc) our position was 13°14.39'N 057°32.32'W

It's Christmas Time..

Vrijdag 24 december 2010 @ 21:48

Vanaf een blauwe zonovergoten Atlantische oceaan wensen wij jullie hele gezellige kerstdagen! Geniet van elkaar en het witte Nederland!!
.
-----
At 24-12-2010 20:05 (utc) our position was 13°32.32'N 055°27.59'W

De overkant komt in zicht (op de kaart, nog niet visueel)

Donderdag 23 december 2010 @ 21:48

Gelukkig is het vandaag droog gebleven. Er hing nog wel veel bewolking waardoor het benauwd en vochtig was. Er is nog steeds niet veel wind, maar wel genoeg om weer even te kunnen zeilen.
.
Nog 327 mijl te gaan! Hebben we mazzel met de snelheid dan komen we 2e kerstdag aan, anders de dag erna. Het einde komt in zicht, we zijn nu al 15 dagen onderweg. En het is net met een lange vliegreis, als je weet dat je in de laatste uren zit, dan wil je maar zo snel mogelijk er zijn. Dat is nu ook zo. De andere NL'ers die met ons vertrokken en naar Frans Guyana gingen zijn allemaal al op hun bestemming. Dat maakt natuurlijk ook dat ik naar vaste grond onder mijn voeten verlang, kunnen zwemmen in het helder blauwe water en lekker eten met een wijntje erbij.
.
-----
At 23-12-2010 20:15 (utc) our position was 13°45.33'N 053°59.27'W