Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Show, gas en zelfs regen

Vrijdag 23 augustus 2013 @ 15:57

Nu we onze visas voor Indonesië hebben (gaat heel easy hier!), wordt het tijd om hier af te gaan ronden. Zoals ik eerder zei, 'mogen' we pas de 2e aankomen. We gaan daarom komende woensdag weg. Dat is altijd dan 'ineens' voor je gevoel. En toch weer wat dingen die eigenlijk nog moeten. ;-)

Zo is ons fototoestel ineens overleden. We hebben de oude nog en mijn spiegelreflex, maar wij willen geen risico lopen. Daarnaast zijn ze hier erg goedkoop in vergelijking met NL, dus toch maar eens rondkijken. Eergisteren zijn we met de bus naar de grote shopping-mall aan de andere kant van de stad gegaan (Casuarina). En daar hebben we met de juiste persoon vriendjes gemaakt! Ze werkte bij JB Hi-Fi op de foto-afdeling en komt uit Kupang (onze eerste landingsplaats in Indonesië). Mijn Indonesische woordjes met haar geoefend en ze maakte een moeilijk-te-weigeren deal voor de Canon G15!

's Avonds zijn we naar een bijzondere show geweest van het Darwin Festival in 'onze' zwem-lagoon. Drijvende bootjes met lichtjes en twee dames gekleed in een witte jurk, 'liepen' over het water. Vanaf het strandje klonk muziek en werden er kleurrijke beelden op hun (en dus hun witte jurk) geprojecteerd. Dit gaf, in het donker, een schitterend surrealistisch beeld! Een mooi moment om de nieuwe camera uit te proberen en we zijn weer tevreden (alleen missen we het uitklapbare schermpje enorm).



Gisteren hadden we onze laatste 'to-do-moeten' klus, het vullen van de gasfles. Inmiddels is dat hier in Darwin helaas niet meer mogelijk bij de havens, dus moesten we weer naar de andere kant van de stad (Barbeque Galores, Homemaker Village). Maar een gasfles de bus in...dat mag ook hier niet. Taxi is duur, auto huren ook geen optie, dus dan maar een ander trucje bedacht. De gasfles in onze hele grote rugzak. En ja, dat past prima en je ziet niet wat er in zit. Het mooiste moment was de man bij de winkel. "Can I help you?" "Yes, we want to fill our gasbottle." "Where is your gasbottle?" "Here!" en ik wijs naar mijn rugzak. Er plopt een enorm vraagteken boven z'n hoofd, "ooh, it's a little one?" "No, a 9 kg" antwoord Etienne. De arme man weet niet waar hij moet kijken en de vraagteken krijgt een er een uitroepteken bij. Ik doe de rugzak af, rits hem open en pak de fles eruit. De man z'n vraagteken verdwijnt, maar er komen tig uitroeptekens voor terug en hij schiet in de lach, "Yeah, it really is a 9 kg!" Hij vind het wel humor en drukt ons op het hart het toch vooral niet aan de buschauffeur te vertellen. Nee, dat hadden we ook al bedacht. Hij vult de fles lekker vol en wij zijn weer blij.

Het is hier echt veel warmer aan het worden de laatste dagen. Gisteren was het ook wat bewolkt waardoor het erg bedrukkend was. De avond en nacht ervoor hadden we zelfs heel veel regen. Uniek voor ons, maar blijkbaar niet voor hier, al is het qua tijd nog een beetje te vroeg. En door de warmte ben je na zo'n zware sjouwtocht, helemaal uitgeteld en heb je nergens geen fut meer voor. Wij dan. Dus verder maar rustig aan gedaan gisteren....

Bus, to-do en verhaaltjes

Dinsdag 20 augustus 2013 @ 17:49

Inmiddels is het busschema al bijna versleten! De bussen zijn echt prima hier. Voor drie dollar kun je drie uur lang onbeperkt heen en weer reizen. Ideaal, want even naar de Yachtclub aan de andere kant van de stad, daar lunchen, door naar Bunnings (soort Gamma) en dan weer terug en dat alles binnen drie uur. Hetzelfde om de bimini weg te brengen en afgelopen zondag naar de beach-markt. Op dit moment zitten we weer op de bus te wachten op een industrieterrein, we hebben net de bimini weer gehaald. Deze bus rijdt minder frequent, dus moet je een uur wachten. We hebben dan ook maar een plekje onder de bomen in de schaduw gezocht.


De afgelopen dagen hebben we dus veel heen en weer gereden om van alles te regelen. Daarnaast heeft Etienne de motor weer een grote beurt gegeven, gaan we 's middags zwemmen en daarna halen we wat boodschappen. Het is namelijk te ver lopen naar de supermarkt om alles in een keer te halen. Het meeste hebben we al gedaan in McKay, dus zoveel is het niet meer.

Sinds gisteren horen we ineens opvallend veel Nederlands en Duits, grappig, we grapten al dat er vast een vlucht uit Europa is geland. Verder zie je wel veel toeristen uit eigen land. Nu we wat dagen achter elkaar elke middag gaan zwemmen, zie je ook 'bekenden'. Dat is wel grappig, we spreken niemand, men is erg op zichzelf (op wat backpackers na), dus maken we zelf verhalen. Je moet toch wat....;-)

A day at the city-beach

Vrijdag 16 augustus 2013 @ 18:04

In Australia zie je verschillende borden langs de waterkant staan, met een symbool van een krokodil en dan staat er zoiets bij van “You’re in croc-country”. Met name hier in de Northern Territory zijn er croc’s in overvloed. Je hebt hier ‘salties’ en ‘freshies’, zout- en zoetwaterkrokodillen. Er is hier een rivier waar een populatie van meer dan 500 croc’s zijn gespot. Dan weet je het wel. En wat doe je in een ‘croc-country’? Vooral niet zwemmen!


Maar dit is nu net het ellendige, want het is hier warm! Ik denk zeker zo warm als bij jullie in NL.;-) We liggen op een riviertje, tegenover de ‘wharf’ in Darwin. Waar, m.n. in de ochtend en ’s nachts, geen wind is. In de loop van de middag komt er een zogenoemd landwindje, wat erg lekker is. Alleen liggen wij soms op de stroom ipv op de wind, waardoor er geen wind naar binnenkomt. Heel jammer. Eergisteren hebben we de bimini naar de zeilmaker gebracht (Seafleet, alleen ok voor reparaties), waardoor we alleen wat schaduw van de zonnecellen hebben. Verkoeling zoeken is nu dan ook iets van; met een puts op de punt?

Maar in een grote, (altijd) warme stad, zoeken natuurlijk meer mensen verkoeling. Er is dan ook een zwembad, of eigenlijk meer letterlijk, een golfbad. Enorme golven in een klein zwembadje, waar je zelfs op kunt surfen, zagen we gisteren! Heel gaaf en lekker verkoelend. Alleen relatief $$. En omdat je in ‘croc-country’ bent, ga je dus niet naar een leuk strandje hier aan de andere kant. Wat hebben ze daarop gevonden? Hetzelfde als je in de steden in NL nu meer gaat zien, een ‘city-beach’, stad-strand. Naast het golfbad en de ‘wharf’, hebben ze het ‘Darwin waterfront’ waarbij ze een stuk hebben afgedamd, vrij van croc’s en een nog kleiner stukje vrij van de ‘box jellyfish’ (ook een enorm vervelend beestje). Eromheen kun je heerlijk in de schaduw onder de palmbomen liggen (er vallen geen kokosnoten, maar wel oude takken! Hebben wij aan den lijve ondervonden). En via een aangelegd zandstrandje loop je zo het water in. Jullie raden vast al waar wij gisterenmiddag dus zijn geweest?! Heerlijk op het ‘city-beach’! Grote kans, dat dit een vast programma in ons schema gaat worden, hier in Darwin.

Om naar Indonesie te gaan moet je een ‘CAIT’ hebben, zeg maar cruisingpermit. Ons permit gaat in op 2 september, wij moeten dus nog even wachten hier in Darwin voordat we naar Indonesie gaan. Maar dat is geen straf, we kunnen weer even wat aandacht aan La Luna geven en het is best een gezellige stad, met koele bibliotheek, heerlijk strandje en goede supermarkten.

Darwin

Dinsdag 13 augustus 2013 @ 06:34

De laatste dagen naar Darwin waren erg rustig qua wind en golven. Heerlijk relaxed dus eigenlijk. We passeerden New Year Island. Waarbij je je gaat afvragen waarom dat eiland zo heet. Verder was het laatste stuk, schitterend varen langs en tussen laag land en zandbanken.

Gisterenavond lieten we ons anker vallen in Francis Bay. Hoe heerlijk, maar ook bijzonder raar is het, om dan ineens 'er te zijn'. Ineens is het 'stil', ligt de boot stil en ben je niet meer in beweging. Het is dan altijd ook wel lekker slapen, maar je zit toch nog wel in dat ritme, dus de dag begint weer vroeg.

Een warme dag! Het is hier echt veel warmer dan 'om de hoek' aan de oostkust. We zijn vanochtend meteen naar de Indonesische ambassade gegaan. We moeten een visa aanvragen en zijn de formulieren gaan halen. Daarna de officiële documenten laten printen en verder de stad in.

Darwin heeft een gezellig stukje centrum. Deze maand is het Darwin Festival, waardoor er heerlijke live muziek door de straten klonk. We hebben wat rondgestruind. Darwin is weer een hele andere stad, met andere mensen en een andere sfeer. Het voelt een beetje als een ander land, maar dan wel met heerlijk dezelfde winkels. ;-)

Ritme

Zaterdag 10 augustus 2013 @ 10:15

Vandaag alweer dag 4 onderweg. Wij zitten inmiddels in het ritme en dat is altijd fijn. Er komt dan een soort rust over je heen, je slaapritme heeft het door en je lichaam is ook gewend. De dagen rijgen dan ook beter aan elkaar en de tijd vliegt. Grappig is het dan om te zien, dat het weer hier ook een bepaald ritme ontwikkelt. Elke ochtend rond half 8 moeten we de motor starten en rond 16.00 uur kan deze weer uit. Elke dag hetzelfde. Eer we dan aan onze slaapjes gaan beginnen is de motorwarmte uit de achterkajuit verdwenen en hebben we alleen nog maar te maken met de 'normale' warmte. Deze warmte laat ons overdag puffen en in de schaduw (en het beetje vaarwind) zitten en 's nachts is een dun truitje voldoende.
.
Het gaat opschieten, nog een 220 mijl naar Darwin. Inmiddels is de avond weer langzaam over ons heen aan het komen en ga ik aan het eten beginnen. We hebben net nog mogen genieten van dolfijnen. Verder is er niets rondom ons, dan alleen maar water.
-----
At 10-8-2013 7:55 (utc) our position was 10°50.15'S 133°34.13'E

Vliegtuig

Donderdag 08 augustus 2013 @ 10:13

Gisterenavond, lag net te slapen, werden wij dan ook eindelijk hier gespot door de douane. Een vliegtuig vloog laag over en riep ons aan. Gewoon wat gegevens uitwisselen; naam, laatste haven, volgende haven en je 'port of registration'. En wat zijn we dan altijd blij dat dat 'Stad aan 't Haringvliet' is! Mijn vraag of hij wilde dat ik het spelde, werd dan ook meteen positief beantwoord. 'Als het mogelijk was'. Ja, dat is zeker mogelijk, ik ken het nautisch alfabet uit mijn hoofd, het duurt alleen altijd even... haha!
.
Vandaag was weer een prachtige zonnige dag! Je merkt duidelijk dat sinds we Cape York rond zijn het veel warmer is. Het is meteen ook oppassen voor verbranden. De wind is prima, niet veel, maar hierdoor zeilen we heel comfortabel richting Darwin. Ik klaag niet.
-----
At 8-8-2013 7:46 (utc) our position was 10°50.92'S 137°34.09'E

Rommelig en nat

Woensdag 07 augustus 2013 @ 09:28

Het is een rommelig, hobbelig zeetje en dus tochtje. We steken nu de Golf of Carpentaria over. Relatief ondiep, waardoor er ook 'nasty' golven kunnen lopen. Daarnaast was de wind toegenomen tot zo'n 20 knopen, dus stuwt de wind het water ook nog lekker op. Een onrustig nachtje, met geen slaap. Je rolde teveel in je bed.
.
Vanmiddag is de wind wat gaan liggen, nog niet heel rustig, maar beduidend rustiger. Inmiddels heb ik al wat slaap ingehaald. De wind komt schuin van achter in, met de golven idem. En sommige golven zijn hoog, waardoor er af en toe eentje het zelfs tot in onze kuip kan halen!
.
Verder gaan we op de genua met een prima snelheid vooruit. Hopelijk blijft de wind zo en kunnen we vannacht relatief 'rustig' slapen.
-----
At 7-8-2013 7:16 (utc) our position was 10°47.99'S 139°26.31'E

Naar Darwin

Dinsdag 06 augustus 2013 @ 08:56

Inmiddels zijn we alweer onderweg. Dat waren we natuurlijk al wel langer, maar na de Albany Passage (schitterend!!!) zijn we in Seisia een paar dagen gestopt. Seisia is een heerlijk stoffig, rood (zand), remote dorpje in de outback van Australia. Deze landtong naar Cape York is vrij verlaten (hoofdzakelijk Arboriginal land) en Seisia ligt bijna op het hoogste punt. Het is het vertrekpunt naar Thursday Island, een van de eilandjes in de Torres Strait, en een heerlijke stop voor alle toeristen die dit landpuntje aan het verkennen zijn. Je ziet dan ook bijna alleen maar dikke jeeps, rood van de stof, met tent op het dak en verder alles erop en eraan. Wij hebben genoten en nieuwe plannen gesmeed! ;-)
.
Maar in Seisia is niets meer dan een paar campsites, een supermarkt en een benzinepomp. Het hoognodige, maar geen plek om weken te blijven hangen. Waar we wel erg blij mee waren was het internet!! We hebben dus lekker een dagje uitgebreid gesurfd en....weer tickets naar NL geboekt! Jawel, met de feestdagen (in december) gaan we weer drie weekjes naar NL!! We gaan eerst nog heel veel andere leuke dingen doen, maar we hebben er zin in.
.
Gisteren hebben weer wat verse dingen ingekocht in Seisia, prima spul en vanochtend vroeg vertrokken. Dik 700 mijl naar Darwin. Vanochtend ging het prima met de wind (en stroom), maar deze werden langzaam minder. Nog even met de genaker, maar nu moest toch echt de motor weer aan. Verder een prima zonnetje, die nu weer langzaam aan het zakken is. Nog even en we gaan ons weer opmaken voor de avond en de eerste nacht.
-----
At 6-8-2013 6:30 (utc) our position was 10°48.25'S 141°42.97'E

Horror-coast

Vrijdag 02 augustus 2013 @ 11:34

Het zijn lange vaardagen, vandaag dik 70 mijl, gisteren 60 mijl en de dag daarvoor 50. Dit doen we enigszins zelf, we hebben geen zin om een (of twee) nachtje(s) door te gaan. Maar er zijn aan deze kust ook maar heel weinig ankerplekken. Niet helemaal correct, je kunt natuurlijk in elke baai en achter elk eiland gaan liggen, maar of dat een ideale rustige plek is, dat is dan de vraag. Vandaar dat dit stuk hier de horror-coast wordt genoemd. wel wat overdreven, want je kunt, net zoals wij nu doen, prima in (lange) dagtochten naar boven.
.
Helaas met deze lange dagen en de toch gaan dringende tijd, is dat je weinig van de plekken ziet. Deze landpunt tot aan Cape York, komt uit in de Torres Strait, de nauwe doorgang tussen Australia en Papua New Guinea. Er is weinig op dit stuk van Australia. Hoofdzakelijk is het heilig land van de Arboriginals. Je kunt er alleen maar met een 4WD komen en er zijn weinig dorpjes. Waardoor we onze luxe-gewoonte van de laatste weken, het internetten tijdens het zeilen, weer niet konden uitvoeren.
.
Maar ook hier is het schitterend! Kleine eilanden, omringt door grote, soms droogvallende, stukken rif. Soms een enkele palmboom op het eiland, soms alleen maar zand. De kust wordt steeds lager en de bergen veranderen langzaam in zandduinen. De baaien langs de kust waarin we liggen zijn verlaten, stil en prachtig.
.
We hebben nu, nog net in het licht, ons anker laten vallen in de Escape River. Het domein van een pearlfarm, parel-boerderij. Het laatste stukje oostkust Australia ligt voor ons. Tevens ons laatste stukje Pacific. Rare gedachte. Ik word er bijna melancholisch van, de Pacific was een grandioos avontuur!
-----
At 2-8-2013 8:58 (utc) our position was 10°58.07'S 142°40.66'E

Windstil

Maandag 29 juli 2013 @ 10:27

Dat werd het voor ons gevoel toen wij, aan het eind van de ochtend tussen Flinders Island doorvoeren. Het was wat minder gaan waaien in de baai, dus besloten wij om vanochtend maar verder te gaan. Een kort stukje, 10 mijl naar Flinders Island. Het waaide nog dik, zelfs af en toe boven de 40 knopen. Maar eenmaal verder van de kaap weg, grapten we dat we de motor moesten gaan starten. Een beetje overdreven, want het waaide nog tegen de 30 aan. En eenmaal tussen de eilanden hier, was de wind afgezwakt tot onder de 20! Dit gaat erop lijken!
.
We liggen nu voor een schitterend wit strandje met prachtige ruige, droge heuvels. We hebben tijdens de lunch een dugong gespot, een zeekoe. Het duurde even voor we hem 'herkent' hadden, zeg maar. Daarvoor hadden we hem al uitgescholden voor rog, krokodil en slang.... misschien was ons zicht, door de vele zoutspetters van de afgelopen dagen, wat vertroebeld. Laten we het daar maar op houden.
.
We liggen nu stil! De boot danst niet meer en onze oren suisen van de stilte, heel raar. Toen we hier het kanaaltje invoeren en ons anker lieten droppen, noemde ik wel weer het woord eenzaam. Niemand anders te zien, geen boten en niemand op de kant. Maar dan kijk je, na een paar potjes rummy naar buiten en dan....liggen er 'ineens' twee buitenlandse boten naast ons! Gisteren hadden we al met een Brite cruiser gesproken. Ineens zijn er nog meer van 'ons soort'. We hebben nog niet gesproken met ze, want de dinghy ligt niet in het water. Morgen gaan we weer verder en wordt het een lange dag. Zeker met deze 'windstilte'...;-)
-----
At 29-7-2013 2:47 (utc) our position was 14°10.64'S 144°13.78'E

Bijzonder huis

Zondag 28 juli 2013 @ 10:24

De wind giert zo hard rond je huis, dat de radio een tikje harder moet dan normaal. En zeg je iets tegen elkaar van het ene vertrek naar het andere, moet je je stem duidelijk heffen.
.
Naar buiten is niet echt een optie, want zodra je om de hoek kijkt voel je de zoute spetters in je ogen. Check je rondom het huis, waai je letterlijk uit je hemd en kom je zout weer binnen.
.
Af en toe lijkt het alsof de regen op het dak slaat, maar dit is het opspattende water van de golven. Door deze golven schudt het huis alsof het aan het varen is, met best wat wind.
.
Tijdens het zelf maken van vanilleyoghurt (van sojamelk of course), rolt alles van het aanrecht de gootsteen in. Zelfs het cardanisch opgehangen gasfornuis moet los.
.
Bewegingsruimte is beperkt tot een verdieping. Weggaan is geen optie. De 'auto' op de oprit zetten gaat niet, de motor erin tillen met deze wind is geen doen.
.
Het gieren van de wind rond je huis en het schudden, maakt je moe. Maar eigenlijk komt dat meer nog omdat je niet weet hoelang je nog in huis 'opgesloten' zit.
.
Och, er is genoeg eten en drinken in de voorraadkast en er staat geen verplichte afspraak in de kalender. Ook is het 'verplicht' ontspannen en niks doen.
.
Hopelijk nog maar een dagje......
-----
At 28-7-2013 8:03 (utc) our position was 14°12.44'S 144°28.11'E

Wachten

Zaterdag 27 juli 2013 @ 09:43

Nog steeds liggen we te schudden achter ons anker in Badhurst Bay. Vannacht ging het voor ons gevoel zelfs nog harder waaien. Het is inderdaad schudden, want de wind blaast La Luna scheef en de golven, door de wind, slaan een enkele keer stuk op de boot. Het is een beetje bizar, want het is verder schitterend weer! Strak blauwe lucht, enorm wit strand voor ons neus, met daarachter schitterende rotsen bergen. En toch is het geen weer om de boot te verlaten.
.
We rommelen dus maar wat aan en hebben ons vandaag in Indonesia verdiept. Je moet toch wat, maar met deze extra 'vrije' tijd weten we altijd wel raad. Het is gewoon afwachten tot de wind iets gaat liggen, waarschijnlijk nog een paar dagen.
-----
At 27-7-2013 7:33 (utc) our position was 14°12.44'S 144°28.11'E

Storm! En ... in de voetsporen van...

Vrijdag 26 juli 2013 @ 10:33

... Captain Cook! Eergisteren zijn we op Lizard Island in z'n voetstappen getreden, all the way omhoog naar Cook's Look.
.
Captain Cook komen wij, in onze reis om de wereld, heel veel tegen. Op dit eiland is hij gestopt na een oversteek, op dat reef is hij gestrand, daar was hij de eerste vreemdeling die voet aan land zette, enz enz. Er zijn maar weinig plekken, landen of eilanden die we gepasseerd zijn, waar ik niets over Captain Cook heb gelezen. En ja, deze man was natuurlijk een bijzondere, avonturier. Hij ontdekte nieuwe werelden, nieuwe eilanden, nieuwe wegen. En grappig, want de wereld die hij ontdekte was helemaal niet 'nieuw'. Ja, voor hem, maar niet voor de mensen die er op dat moment al woonden.
.
Als je zo redeneert, dan doen wij hetzelfde als Captain Cook. Zijn wij ontdekkingsreizigers, avonturiers. Wij ontdekken, voor ons dan, ook nieuwe werelden, nieuwe eilanden en nieuwe wegen. Ok, in deze tijd, onze tijd, staan ze al op de kaart en hoeven wij niet naar de hoogste bergtop op een eiland te klimmen, om te kijken hoe we door het rif naar buiten kunnen. Dat maakt het minder 'ontdekken', maar geloof me, soms niet minder spannend! ;-)
.
Gisteren op Lizard Island, zijn wij naar Cook's Lookout gelopen. In 1770, lang geleden dus, liep Captain James Cook, samen met Joseph Banks naar de top van Jiigurru, Lizard Island. Het pad omhoog naar 359 meter was een geklim en geklauter. Het, zoals op het bordje bij het begin stond, 'soms extreem moeilijk pad', was een beetje overdreven, maar het was pittig. Maar vast niet zo erg als toen James Cook het deed, toen waren er geen rode pijltjes die het 'pad' aangaven. De stukjes over de schuine, steile rotsen, die zullen vast net zo in die tijd geweest zijn. Ik hoop dat hij goede schoenen aan had en niet van die gladde leren laarzen uit die tijd. Alhoewel Etienne het, in deze tijd, ook op z'n slippers deed. Het geklim en geklauter naar de top was de moeite waard en gaf je een 360 graden view rondom het eiland. Helaas was het bewolkt, maar dit was voor de klim weer wel lekker.
.
In 1770 liep James Cook dus naar boven om te kijken of hij een doorgang in het Great Barrier Reef zag om met zijn schip, de Endeavour verder te varen. Onderweg omhoog zagen ze enorme lizards (hagedissen), die familie zijn van de komodo veranen in Indonesie. Daarom noemde Banks dit eiland Lizard Island. Wij hebben helaas geen lizard gezien.
.
Maar, Cook zag wel een opening in het Great Barrier Reef (wat toen nog niet zo heette) om weer naar open zee te gaan, deze opening heet nu (heel toepasselijk) Cooks passage.
.
Helaas geen lizards voor ons dus op het eiland, terwijl we bijna wel elke track gelopen hebben. We hebben in de mangrove wel heel veel (en grote) vleermuizen gezien. Er stond al een bordje bij 'Noicy Campers', nou inderdaad, wat kunnen die beesten een herrie maken! Ik blijf ze een beetje luguber vinden.
.
Gisteren zijn we niet in de zeilsporen van Captain Cook getreden en naar buiten gevaren, maar binnen het Great Barrier Reef gebleven. Gelukkig wel, want de wind nam nog wat verder toe, waardoor we heel dag een dikke windkracht 7 hadden (tegen de 30 knopen wind). We hadden hem schuin van achter, goed te doen dus en we liepen bijna gemiddeld ook een 7 knopen snelheid. Maar de wind is echt te gek. Toen we Badhurst Bay in wilden varen, ronden we de kaap en nam de wind (zoals zo vaak bij die vervelende kapen) verder toe. Het werd dik in de 30 knopen en toen we naar het strand toe voeren, zagen we zelfs uitschieters boven de 40 knopen (9 beaufort). Toen we eenmaal lagen, lagen we wel redelijk rustig. Maar de wind is te gek, de uitschieters blijven dik boven de 30. We liggen redelijk dichtbij het strand, maar de harde wind laat, tussen ons en het strand, al redelijke golven lopen. Vandaag blijven we dan ook maar even achter ons anker schudden, hier in Badhurst Bay. Een schitterende baai, me
t bijzondere (weer andere) bergen. We wilden naar Flinders Island, maar de vraag is of je daar beter ligt met deze wind. En het balen is, de wind blijft nog een hele week zo! Bah, maar we zullen het ermee moeten doen.
-----
At 26-7-2013 1:41 (utc) our position was 14°12.43'S 144°28.11'E

Rif avontuur

Woensdag 24 juli 2013 @ 09:54

Er is veel gebeurd de afgelopen dagen en dus heb ik weer veel te vertellen. Tja, dat is het nadeel als ik niet elke dag schrijf, misschien toch maar weer in het ritme komen…..
.
Even terug, Port Douglas, met zijn rivier met krokodillen. Het was ook een heel leuk gezellig en toeristisch plaatsje. Wij vinden dat van tijd tot tijd zalig, lekker rondstruinen, terrasje pakken en mensen kijken. En met alle croco's in de rivier is Etienne een echte crocodile dundee geworden, haha, hij heeft namelijk een echt Australische Barmah bush-hat. Een kangaroe leren hoed, lichtgewicht, waterproof en het staat hem super. (Foto volgt!)
.
Na Port Douglas zijn we naar het even zo toeristische Low Isle gegaan. Een schitterend strandeiland met daarnaast een mangrove eiland. Helaas was het voor ons, maar zeker ook voor de toeristen die 200 dollars voor deze trip betaald hadden, erg jammer dat het bewolkt was en zelfs regende.
.
De dag erna begon ons avontuur en zijn we naar de buitenste riffen van het Great Barrier Reef gegaan, het Outer Barrier Reef. Onze eerste plek was op St. Crispin Reef. Dit ligt iets zuidelijker dan de Agincourt Reefs, de riffen waar alle toeristenboten heen gaan. Op een plek ligt zelfs een soort van dockingstation, met restaurant, douches, snorkel/duikplatform, onderwaterhuis, enz enz. Heel grappig om dat te zien. Wij zijn in ons eentje, een heel stuk daarvandaan gaan liggen, want waarom zou daar het rif mooier zijn dan hier?
.
Het bijzondere van de dag begon al doordat we op grote afstand het rif konden ruiken. Bij laag water ligt er veel boven water en dat geeft een doordringende zoete lucht. Heel bijzonder!! En met het ondieper worden van het reef ging ook ineens onze hengel herrie maken. Beet!!! En dit was een stoerder beest dan de geep-achtige van een paar dagen geleden, want we waren bijna door onze lijn heen. Tjeetje, trekken dat deze vis deed. Zeilen in, snelheid uit de boot en ja, hoor, we konden een middelgrote, maar hele dikke tonijn (Skipjack?) binnenhalen. Wat een heerlijkheid, mijn lunch bestond dus uit verse sashimi!
.
En de dag kon verder ook niet meer stuk. Wow, wat hebben we weer ontzettend genoten van deze snorkel!! Het is hier wel heftig, het waait al dagen stevig door (rond de 20 knopen = dikke 5 beaufort) en met hoog water gaan de meeste riffen gewoon onder. De golven kunnen dan dus lekker doorkomen. Maar de grote oceaangolven niet, die breken er wel op. We zijn dus maar gaan snorkelen, met de dinghy aan een lijntje vast. Altijd veilig. Het water is hier veel warmer dan op de Whitsundays, we konden dus heerlijk onze tijd nemen. We hebben genoten, het Great Barrier Reef is inderdaad schitterend! Ook zeesterren gezien die we nog nooit eerder tegengekomen zijn, bijzondere zakpijpen en nog een, voor ons, nieuw visje. Genieten met de grote G. Gelukkig bleef dat heel de dag, want we gingen wel liggen rollen toen het hoog water was (door de golven die niet meer afgeremd worden door het rif wat boven water ligt), maar het was nog prima.
.
En toen naar Escape reef, net zo'n bijzonder plekje. We roken het rif al en voorzichtig manoeuvrerend er tussen door lagen we op een prima plekje in (of op?) het Escape reef. En weer schitterend gesnorkeld!! We zijn heel de middag weg gebleven, het water is hier totaal niet koud meer. Dit was weer genieten, maar met hoog water, ging het rif toch verder onder water en werd het schommelen. Ik had maar vroeg gekookt, maar achteraf viel het schommelen nog wel mee. De vele wind helpt namelijk niet echt om het rustig te houden.
.
Dat merkten we de volgende dag (eergisteren dus). Het was heerlijk zeilen en we raceten naar Lark Reef. We dachten een beschut plekje daar te kunnen vinden, in de kom van dit reef. Helaas. Met laag water was het prima, maar met hoog was het een onaangenaam gehobbel. En laat het nou 's avonds en 's ochtends dus, hoog zijn. We zijn gisteren maar vroeg vertrokken naar Lizard Island. Hier zijn we nu. Dit wordt een verhaal op zich. Dus dit volgt later. Voor de nieuwsgierigen onder jullie (;-)), er staan weer foto's in het fotoalbum van Australia.
-----
At 24-7-2013 7:16 (utc) our position was 14°39.65'S 145°27.07'E

Saltie

Dinsdag 16 juli 2013 @ 15:51

De afgelopen dagen werd het weer steeds beter gelukkig. De wind bleef nog wel aardig doorstaan, waardoor we de nacht voordat we Cairns in gingen vreselijk slecht lagen. Bij Fitzroy Island kwamen de golven gewoon het hoekje mee om en het zelfde gold voor de baai waarin we gingen liggen. Ongelooflijk, want de golven kwamen dan ineens van de andere kant. Nou ja, een nachtje is nog te doen.

Cairns is ongelooflijk toeristisch! Naar binnen varend moet je de vaargeul aanhouden anders wordt het te ondiep. Er kwamen ons ’s ochtends wel tien touristenboten tegemoet en bijna net zoveel grote ferries. En ja hoor, in de stad (meer dan 150.000 inwoners) was het druk. Heel veel gezelligheid, veel terrasjes, veel winkeltjes, veel eettentjes. Heel gezellig. We hebben lekker ergens koffie gedronken en geluncht en wat rond gestruind. Langs het strand, waar je niet op kunt, hebben ze een zwembad gemaakt. Heel gaaf, dat is het voordeel van een klimaat waar het altijd warm is. Een hoop bbq’s eromheen waar iedereen gebruik van kan maken en dit ook doet. Gezellig een dagje naar het park, vlees mee en dat gooi je rond de middag op de barbie.

’s Avonds zijn we ‘uit’ geweest naar The Pier. Een ongelooflijk hippe tent vlakbij de haven. Erg leuk. De tweede dag in een haven is altijd voor de doe-dingen; wassen, watertanken, boodschappen doen en in de tussentijd weer de gezelligheid van de stad op zoeken. Het is jammer dat we weer zo snel verder gaan. Zo’n gezellige stad is altijd leuk vertoeven en mensen kijken, maar de havengelden zijn een enorme aanslag op je budget, dus weer verder.

Het was een heerlijk dagje zeilen naar Port Douglas. 40 mijl. Op het land zagen we de bergen steeds hoger worden, met daarvoor een weg langs de verschillende strandjes. Port Douglas is, volgens pilot en Lonely Planet, zeker zo toeristisch. Dat zagen we met invaren. Maar vergeleken bij Cairns was het allemaal klein, het was net of we een miniatuur landschap invoeren.


Nu liggen we op de rivier. Het is hier erg druk, dus we hebben ons anker voor uit en achter hebben we ons vastgebonden aan de mangrove, zodat we niet uitzwaaien de rivier op. Ik wilde een grapje maken, dat het maar goed is dat hier geen krokodillen zijn, anders konden ze zo aan boord lopen. Dit grapje hoef ik niet te maken. Etienne staat net naar buiten te kijken. “Wat zie ik daar nou, net in het water?” Zal wel een tak zijn. Ik zie wel ribbels. Misschien gewoon een touw. De verrekijker biedt duidelijkheid….een krokodil. Een Saltie dus, zoals ze dat noemen, een zoutwaterkroko, de grootste van de levende repetielen. Volgens Wikipedia springen deze beesten zelfs, dus aan boord lopen, nee. Maar springen misschien. Hmmm, straks mijn handen en voeten maar binnenboord van de dinghy houden dus en het deurtje van de boot dicht. ;-)

No worries & no drama's

Vrijdag 12 juli 2013 @ 19:25

Vandaag zien we voor het eerst sinds dagen weer wat blauw. En dan niet van de drank, maar van het mooie(re) weer. Dat is jammer, want we hebben op weer wat mooie plekken gelegen, maar het was een grijze bedoening. Op Dunk Island, lagen we te 'hobbyhorsen', niet normaal meer. Gisteren en eergisteren op de Moresby River was het beter, maar wat kan er hier ook veel water uit de lucht vallen! We hadden maar een pauze-dagje ingelast.

Vandaag weer verder richting Cairns, met vandaag nog een stop ervoor. Waar is nog de vraag, het waait al dagen erg stevig door en het wordt dus even kijken waar we rustig kunnen liggen. Al is het weer vandaag enorm anders, iets minder wind en, zoals ik al zei, meer blauw.

Dit maakt ook, dat we de kreten van de Aussies nog meer gaan waarderen en adopteren. Vanaf Bundaberg was het 'no worries'! Geen zorgen! En in Townsville lagen we in een deuk om het 'no drama's'! Nee, wij willen inderdaad geen drama. De jongen van de haven bracht het nog leuker, "if there are any drama's, you can call me on VHF 10". Ik vind hem goud waard! "Zijn er drama's, dan kun je mij op kanaal 10 oproepen." Dan hoop je toch dat er een drama komt, of niet?

Al denk ik dat wij andere 'drama's' kennen dan de Aussies. Doet er niet toe, ik vind het eigenlijk wel een leuk levensmotto, 'no worries & no drama's'! Laten we deze er maar gewoon inhouden, dan ziet het leven er al snel wat blauwer uit. Ohnee, ik bedoel het weer!

Groen!

Dinsdag 09 juli 2013 @ 16:06

Na blauw water en witte stranden of een kleurrijke haven, lagen we vannacht weer eens in een heel ander plaatje. We lagen in bruin water en om ons heen overheerste de kleur groen.

We lagen tussen de mangrove in het Hinchinbrook Channel. Een heel mooi ander landschap. We lagen in een kreekje wat het Hinchinbrook Island doorklieft. Dit island heeft hoge bergen en het leek alsof we zo naar het begin van de berg door konden varen. Heel bijzonder!


De ingang het channel in, was met 20 knopen wind en maar een paar meter diep wel spectaculair. Er is een gigantische pier voor het suikerriet naar de boten te exporteren, maar die is open, dus de golven bulderen gewoon door en dan de ondiepte. Het was een mooie klotsende massa water.

Eenmaal in het kanaal werd het rustiger qua golven, de wind bleef aardig doorstaan. Heel leuk om weer een keertje zo langs de mangrove, rotsen en bomen te varen. Een beetje het idee van Gambia en de rivier in Panama. In de verte tegen de bergkam zagen we een gigantische waterval naar beneden komen!!


We hebben in de Gayundah Creek heerlijk geslapen. De wind ging liggen en we lagen uit de golven en dus weer eens heerlijk rustig. De afgelopen nachten op de eilandjes, (gisteren op Orpheus Island) werd het ’s nachts wat rommelig. We zijn nu weer op weg, het channel uit naar Dunk Island. Ik zag dat het weer in NL nu een keer beter is dan hier, wij hebben een grauw grijze wereld met motregen. Maar och, achter de wolken schijnt de zon. Toch?

Koala

Zaterdag 06 juli 2013 @ 16:54


Na zo’n 12 mijl motoren (bijna geen wind, was maar goed ook, want anders moesten we er toch tegenin) voeren we de Horseshoe bay in op Magnetic Island. Hé, dat was even nieuw, je zag dat er op het strand heel veel mensen waren en daarachter gebouwtjes (restaurantjes en winkeltjes). Gezellig!!

Magnetic Island is weer net wat anders dan de eilanden rond Australia die we tot nu toe gezien hebben. Je vraagt je bijna af of dat kan, maar ja, toch wel. Hier heb je namelijk een rotssoort wat de rots niet alleen maar vertikaal splijt (door de erosie), maar ook horizontaal. Dit geeft schitterende rotspartijen, met grote rotsen balancerend op kleinere. En tegen het eiland grote (bijna) ronde kiezels net zoals je in een rivierbedding kunt hebben. Heel bijzonder. De vegetatie bestaat uit naaldbomen en bomen met van die kleine blaadjes. Geen idee hoe die heten, maar koala’s zijn er gek op.

En laat dat hier nou erg leuk zijn!! Want ja hoor, we hebben er een, gewoon vrij in het wild, gezien… een KOALA!!! Deze heerlijke schattige fluffige beestjes hebben helaas heerlijke scherpe klauwtjes, maar voor een foto zo hoog in de boom (met jong!) zijn ze onschuldig!


We zijn het Forts track gaan lopen (vanaf en terug naar Horseshoe Bay zo’n 8 km) een schitterende walk naar een hoog uitkijkpunt, een bunker!! Maar het was in het begin waanzinnig warm en dan het klimmen erbij, dat was weer even wennen. En ja hoor, op een zijpadje naar een oud kanon wat er niet meer stond, zagen we de koala in de boom zitten. Slapen. Hij zat, met z’n dikke wollige kont, niet eens op zo’n stevige tak. Schattig!!

Op de terugweg (na schitterende weide uitzichten gezien te hebben) maar even kijken of hij al wakker was. En ja hoor! We konden nu z’n koppie zien en zelfs de kleine. Koala’s hebben, net zoals kangaroes, een buidel waar de kleine in kruipt na de geboorte. Het leek alsof deze kleine er al te groot voor was en meer onderaan mama’s buikje hing, maar dat zullen we wel niet goed gezien hebben. Het was in ieder geval geweldig. Na een tijdje was mama het beu, waarschijnlijk ook door mijn geschut aan een tak ernaast (ze moest in de lens kijken, hihi) en kroop heel koddig omhoog hoger de boom in, om tussen de bladeren (uit het zicht) weer lekker te gaan pitten.


Onderweg spotten we ook weer Wallaby’s, de kleinere kangaroes. Heel schattig ook, we vonden het net grote paashazen. Misschien waren ze dat ook wel en hebben ze hier vakantie tot ze weer eieren moeten gaan verven voor het Pasen volgend jaar? You never know!

Eind van de middag kwamen we redelijk moe terug op de boulevard. Het koude pilsje op het gezellige terras ging er goed in. Vandaag zijn we hier blijven liggen. Er is vanochtend een markt en misschien dat we nog een stukje gaan hiken naar de andere baai.

Townsville

Vrijdag 05 juli 2013 @ 15:22

En dat waren alweer twee havendagen! Gisteren ochtend voeren we, net na hoog water, de marina van Townsville binnen. Een prima marina, die sjiek aan wil doen, maar eigenlijk een beetje 'run down' is. Maakt niet uit, de steigers waren prima en de douches ook.

De marina ligt in een kom met daaromheen prachtige appartementen die uitkijken op het water. Schitterende gebouwen! Townsville is sowieso ook weer een leuke stad. Het is een stad, want er wonen meer dan 170.000 mensen. Het centrum heeft leuke winkels en heel veel uitgaansmogelijkheden. De haven ligt aan 'The Strand', een boulevard langs het strand met verschillende sportieve uitspattingen (waterpark en speeltuin, loopbaan, zwembad) en horecagelegenheden.

Wij vielen ook weer met onze neus in de boter, er waren car-races in de stad, wat voor de mensen een big evenement is. De kinderen hadden de afgelopen week dan ook vrij van school, dus met dit schitterende weer was het een drukte van jewelste op The Strand en in de stad.

Nadat we aankwamen zijn we meteen de stad gaan bekijken. Er staan nog veel oude gebouwen. Lang niet van die oude als bij ons in Europa, maar ze zijn toch relatief oud. Schitterend Queens-hotel en postkantoor.

Gisteren hebben we boodschappen gedaan. Er was niet een hele dure supermarkt vlakbij en daarom hebben we veel lange-termijn-boodschappen gedaan, blikken enzo dus. Het is toch elke keer wel een gedoe hier boodschappen doen en Azië in, willen we wel 'vol' zijn. Nu konden we met het winkelwagentje naar de boot, dus dat was perfect voor de zware dingen.

Vandaag zijn we alweer op pad, een paar mijl naar Magnetic Island. Een heel toeristisch eiland dat onder de rook (op dit moment, in de mist) van Townsville ligt.

Close encounter...

Dinsdag 02 juli 2013 @ 21:43

...met twee enorme humpback whales!



We zijn onderweg naar Townsville, vanochtend het schitterende Whitsundays met waanzinnig mooi Great Barrier Reef achter ons gelaten. Maar daarover later meer….

Voor nu… we hadden net een very close encounter met twee mega Humpback whales. Enorme walvissen! We zagen ze in de verte al. Ik stond klaar met mijn camera. Helaas ze waren te ver weg. Ik wilde naar binnen gaan en kreeg zo wat een hartverlamming…. Aan de andere kant van de boot, op zo’n 10 meter afstand, daar waren ze! Ze waren niet blij met ons, slaan met de grote vin op het water. Jaja, wij willen ook niet zo dichtbij zijn, maar kunnen niet wegrennen. We gingen langzaam verder weg van elkaar, wat hele mooie plaatjes heeft opgeleverd!! Wow, mijn hart gaat nog steeds te keer!! Wat heb je soms geluk en wat is de natuur toch geweldig!

Dat hadden we de afgelopen twee dagen op Border Island and Hook Island ook al ervaren. We hebben daar waanzinnig gesnorkeld! Iedereen roept over het Great Barrier Reef… het is inderdaad prachtig! Wij vergelijken alles met Egypte omdat dat nog steeds op nummer 1 stond, staat. Het is een gedeelde eerste plaats met het GBR voor nu. Want wat een variatie aan koraal (soft and hard) maar ook aan vis! Weer nieuwe vissen gezien en nieuwe soorten koraal. Heel bijzonder!

Ook de plekken waar we lagen waren weer mooi, met mooie strandjes. In de baaitjes waar we waren zijn boeien neergelegd. De witte om de no-anker-zone aan te geven en blauwe waar je aan kunt gaan liggen. We dachten gelezen te hebben dat dat maar maximaal 2 uur mag, maar zijn dat de afgelopen dagen gewoon vergeten. Het waren weer hele mooie plekken!!!!

Nu zijn we onderweg naar Townsville, zoals ik al zei. Weer naar de bewoonde wereld, met supermarkt en internet. We moeten vannacht weer door en zullen er dan morgen(ochtend?) zijn. Het is prima weer, prima wind en met alleen de genua blazen we erheen met zo’n dikke 5 tot 6 knopen. Als we dan af en toe vermaakt worden met zo’n mooie walvissen-show… ons hoor je niet klagen! ;-)