Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Dag Barbados

Maandag 10 januari 2011 @ 00:27

Vanochtend om 10 uur zijn we ankerop gegaan, op weg naar Union Island in de Grenadines. Met 20 knopen pal in de kont vliegen we naar het eiland. We hebben dan ook alleen de genua maar op omdat we anders te hard gaan. Er liggen veel riffen rond de eilanden en we willen daarom niet in het donker aankomen. Het is een tochtje van 110 mijl en we verwachten rond zo'n 10 uur morgenochtend in de baai het anker te kunnen laten vallen. Het is best een rommelig zee'tje met een aardige swell in de zijkant, waardoor we goed liggen te rommelen. Ik hou het dan ook hierbij voor vandaag. Niet omdat ik zeeziek ben, maar ik ben al een paar dagen grieperig en goed verkouden, voel me dus niet echt 100% met dit geschommel. Morgen krijgen jullie een uitgebreid verslag van de laatste super gezellige middag en avond in Barbados.
.
Tot later!
-----
At 9-1-2011 23:03 (utc) our position was 12°52.94'N 060°19.27'W

Soup Bowl

Zaterdag 08 januari 2011 @ 02:45

Eer eergisteren hadden we op het strand geen soup bowl, maar een sailorsdrink met alle zeilboten hier voor anker. Erg leuk, want er zijn heel veel nationaliteiten: Amerikanen, Nieuw Zeelanders, Australiërs, Duitsers, Engelsen en Japanners. Het was super gezellig! De Japanners hadden Japanse wijn (ofcourse) en jawel…tonijn sashimi! Heerlijk! Ik kreeg meteen een paar stokjes in mijn hand gedrukt, nou daar wist ik wel raad mee. En zo grappig…deze Japanse zeilers hebben bij Shell Japan gewerkt (voor de insiders, ook in Downstream). We hebben dus nog even over Shell gekeuveld.

Gisterenavond hebben we inderdaad heerlijk pizza gegeten! Arjen had de tip geven om naar Mama Mia te gaan en dan kwamen ze zelf ook. Geen idee waar het precies is, maar het is maar 15 minuten lopen vanaf Bridgetown. En het was heerlijk! Lekkere pizza’s en ik had een overheerlijke lasagne. Daarna een Italiaanse koffie toe (weer eens een echte en geen oplos!). Het was een feestje! We hebben ook kennisgemaakt met Cherish, de vriendin van Adelimar. Zij komt uit Barbados en is, zoals de meesten hier zijn, ontzettend hartelijk en goedlachs.

Vandaag zijn we naar Bathsheba gegaan. Dat ligt aan de oostkust, de Atlantische oceaan kant. Er waren inderdaad vette waves. Ik kan me voorstellen dat als het harder waait het nog gaver is en dat het daar de naam soup bowl eer aan doet. Het was duidelijk dat het niet de plek voor beginners was en we zijn dan ook maar uit het water gebleven. In november, wanneer de oceaangolven het hoogst zijn, worden daar internationale surf competities gehouden. We hebben langs het strand gelopen, de ‘mushroom rock’ gezien en de stenen beklommen. Het was wel erg gaaf, maar ik vind The Action van Brian Talma leuker en sfeervoller!


Eind van de middag zijn Etienne en Patrick (Vivente) gaan uitklaren. We vertrekken zondag naar de Grenadines. Dat moet een van de mooiste plekken in de Carieb zijn. Ik ben benieuwd, maar we mogen nog een dag van Barbados genieten.

Update over het Franse jacht dat z’n mast was verloren: we hebben een super mail van de CoastGuard gehad: “Good day Crew of L Luna, Happy New Year, this email serves to inform you that the vessel MORDICUS arrived safely in Martinique on the 29 December 2011. The Barbados Coast Guard wish to thank you for the passage of this information and wish you fair winds and following seas on the remainder of your trip. We do hope that your stay here in Barbados was memorable and enjoyable. Thank you. LS Carvalho K, Barbados Coast Guard”

In de krant
We hebben tijdens de Atlantische oversteek weer in BN/de Stem gestaan. Een erg leuk stuk met leuke foto’s.
Klik hier voor deel 1 van het artikel.
Klik hier voor deel 2 van het artikel.

Filmpje
Ook hebben we bij het vorig artikel het filmpje geplaatst: Snorkelen in Carlisle Bay. Een artikel terugkijken dus.

Brak en snorkelen

Donderdag 06 januari 2011 @ 21:30

De afgelopen dagen stonden in het teken van klusjes; boot opruimen, water halen, benzine halen, wassen enz. ’s Avonds gingen we dan op zoek naar wat te eten en drinken. Gisterenavond waren we uitgenodigd bij de Rehearsel. Een Engelse catamaran, die zij in Lelystad gekocht hadden. Patrick heeft daar nog op gewerkt, dus het was wel lachen om dat schip even te zien. De ruimte op zo’n catamaran is echt om jaloers op te worden. In de twee drijvers hebben zij aan elke kant twee twee-persoons hutten, met bij elke hut ook een douche en wc. Ongelooflijk! Het was heel gezellig.

’s Avonds zouden we naar Harbour Lights gaan een soort nachtclub. Toen we weggingen bij de Rehearsel kwam de bemanning van een Duits jacht eraan. De moeder en zus van een van de jongens waren zojuist aangekomen en zij wilden ook wat gaan drinken. Uiteindelijk werd het toch niet Harbour Lights, er was een dinershow wat aardig aan de prijs was. Dus zijn we een locale kroeg beland. Ook gezellig!! En erg gave muziek, dus we hebben toch lekker kunnen swingen.

Maar vandaag was wel een super brakke dag. We wilden naar Bathsheba, maar met de rijstijl van de buschauffeurs hier leek dit ons een gewaagde onderneming nu. Dus hebben we lekker wat gehangen, roes uitgeslapen en zijn we gaan snorkelen bij het wrak in de baai. Mooi!! En veel vis!! Ongelooflijk!!!

Zometeen gaan we naar Oistins, eens kijken of we daar pizza kunnen vinden....



Grotduiken

Dinsdag 04 januari 2011 @ 20:01

Het was wel raar gisteren toen we terugkwamen bij de boot. De Tin Hau lag er niet meer. Dat gebeurde wel eens vaker, maar nu weten we dat het niet tijdelijk is. De vaarwegen van de Tin Hau en ons scheiden hier. En dat is na zo’n lange, gezellige tijd samen toch raar. Maar wie weet, met zoals ook andere vertrekkers die je soms ineens onverwacht weer tegenkomt, komen wij Jack misschien ook weer ergens op deze grote, kleine wereld tegen.

We waren gisteren morgen alweer vroeg op pad. Op het eiland zijn grotten te bezichtigen en daar zijn we naar toe geweest, Harrison’s Cave. Het zijn hele grote grotten waar je met een elektrisch treintje doorheen rijdt. Maar dit zegt eigenlijk ook al genoeg. Het is super toeristisch (duur) en wij vinden het erg jammer dat ze in de grotten grote wegen/doorgangen hebben gemaakt voor dit treintje. De grot is echt schitterend, maar verliest hiermee zijn authenticiteit, wat echt jammer is. Het gebied eromheen is prachtig. Het ligt in een kloof met mooie bomen, struiken en bloemen. Het introductie filmpje over het ontstaan van de grotten was wel heel goed. Je kreeg uitleg over het ontstaan van de continenten en zo verder hoe Barbados is ontstaan. Barbados is in de Carieb het enige eiland wat niet vulkanisch is, maar uit koraal bestaat.

We zijn naar de grotten met de bus gegaan. Dat alleen al was een avontuur op zich. Het eiland is niet hoog, maar heeft een heuveltop van 340 m hoog, Mt. Misery. Hierdoor is het eiland wel heuvelachtig en ga je met de bus dus heuvel op en heuvel af. En dit alles met een waanzinnige snelheid. Nou ja, heuvel op langzamer dan heuvel af natuurlijk. Terug stapten we in een bus zonder meter en tickets, waarschijnlijk een soort van sub-legale bus. Deze reed op z’n hardst in de 3e versnelling, de bus gromde en bromde en rammelde en piepte. We hebben gelachen, het was gewoon gekkenwerk. Bij een locale kroeg annex rumproeverij annex drankhol, stopten we. De buschauffeur had even pauze (?!), waarop hij tegen ons zei, dat wij ook best wat konden komen drinken. Nou ja, inmiddels hadden wij ook wel dorst. We raakten aan de praat met een lokale die een vriend uit NL had, wat maakte dat hij meteen onze biertjes betaalden. Het was zo lachen! Zo gastvrij en zo vriendelijk! De buschauffeur moest natuurlijk de verloren tijd inhalen, wij treuzelden aardig, waarop hij het gas (in de 3e versnelling) nog harder onderin trapte. Het was net een kermisattractie, zo raceten we Bridgetown in.

Eenmaal weer in de stad zijn we gaan eten bij de lokale shoarmatent. Super lekker en je eet dan voor weinig. Daarna zijn we een lokale kroeg in gedoken. De rum-cola was hier meer rum met wat cola, dan bij een hippe tent, meer cola met wat rum. En het publiek is natuurlijk super kleurrijk en ontzettend vriendelijk. Je hebt meteen verschillende praatjes. Je hoort dat op de andere eilanden de vriendelijkheid en gastvrijheid van de mensen minder is dan op Barbados. Ik ben benieuwd, hier is het echt ongekend. Je voelt je erdoor meteen thuis. Thuis? Terwijl wij Nederlanders eigenlijk echt niet zo gastvrij en vriendelijk zijn als de Bajans hier.