Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Iets minder remote

Dinsdag 25 augustus 2015 @ 16:01

Na het Alexander Channel hadden we een schitterende dag en zijn we meteen een aardig stuk verder gegaan. Op het vaste land zagen we de Killarny bergen komen, een prachtig uitzicht weer en verder in het westen van Georgian Bay ligt Manitoulin eiland. Vanaf hier gaat Georgian Bay over in het North Channel. Het wordt nog meer remote, nog verder weg van alles.


Manitoulin Island betekent ‘geest’in de Ojibwe taal, de taal van de indianen en voor hen is het ook een magisch eiland. Het is het grootste eiland in zoet water van de wereld en het is een mooi eiland. Er is een smalle doorgang tussen het vaste land (of eigenlijk is het eerst nog een eiland en dan het vaste land ofzo) en Manitoulin Island. Een enorme ‘swing bridge’ moet open voor je. Eindelijk zagen we hier ook wat andere zeilboten, al ging ieder een andere kant op.


Wij gingen naar Kagawong, een klein plaatsje in een diepe baai. Een grappig plekje. De naam betekent in het Ojibwe; ‘waar mist ontstaat door het vallende water’. Gelukkig hadden wij geen mist en we gingen voor anker, terwijl het kleine haventje bijna op het strand lag. Vroeger was het industrieel hier met allerlei watermolens, maar daar is nu echt niets meer van te zien. Het is een heel klein toeristisch plekje, met name om de watervallen. Deze zijn inderdaad schitterend! Het is ook een welkome ‘afkoelplek’ dus een foto met alleen de falls was niet mogelijk. ;-)



Het is de laatste dagen wat minder weer, koud(er) en regen. Helaas. Maar tussen de buien door kunnen we dus wel wat doen, zoals naar de falls en tijdens het zeilen (meer motorzeilen) valt het gelukkig ook nog wel mee met de buien. We zitten alleen aardig aangekleed, want het is een snijdend windje.

Na Kagawong dropten we gisteren ons anker in Gore Bay. Ze zijn een breakwater aan het maken en daarachter kunnen we hopelijk beschut liggen voor de komende noordenwind. Tussen de buien door zijn we naar de kant gegaan en wat rondgelopen. Het zijn weer hele andere plaatsjes. Grappig dat dat toch zo zichtbaar is. Hier is ook ver van alles af, maar ze hebben weer wel internet bij een hip koffietentje! Dus tijdens de lekkere koffie kunnen we weer eens contact maken met de bewoonde wereld.


Nog even een gezellige foto van onze tijd bij Peggy & David op Edge Island

Blijf mooi, gezellig, rotsiger en dieren

Vrijdag 21 augustus 2015 @ 19:46

Woensdag zijn we inderdaad boodschappen gaan doen met de auto van Peggy. Super luxe! Het begon goed, want toen we naar de dinghy dock voeren zagen we een hertje op de kant! En tijdens de autorit zagen we een kleine vos. Geweldig! Peggy had nog (zwarte) beren gezien tijdens haar loopje, maar wij hebben die helaas gemist.
.
Aan het eind van de dag zijn we gezellig gaan BBQ'en. Blue Heeler was inmiddels ook gearriveerd en Mike (hadden we in Zuid-Afrika gezien en vriend van andere cruisers) schoof ook gezellig aan. Het was een super avond met een gouden randje! Zo gezellig, zo relaxt, lekker eten, leuke gesprekken en met super gezelschap. Aan het 'gedagzeggen' wen ik nooit.
.
's Avonds was het al gaan regenen en dat bleef maar doorgaan ook de volgende dag. Ook stond er aardig wat wind. Toch wilde we wat verder, dus tussen twee buien het anker opgehaald en vertrokken. Dit is het stuk wat ze '30 duizend eilanden' noemen en zoveel zijn het er minstens! Er is een route slalommend tussen de eilanden door en we wilden deze route zeker doen. Dus rond Edge Island en de Twin Sisters en tussen de eilandjes door 'naar binnen'.
.
Echt leuk, allerlei cottages gezien, in verschillende maten en kleuren, bootjes idem en boothuizen ook. Het was af en toe echt smal tussen de rotsen door, maar daardoor leuk. We ankerden op een mooi plekje in een hele grote 'achtertuin' van een paar schitterende cottages.
.
Vanochtend weer verder. Er stond aardig wat wind. Het was een klein stukje tussen de eilandjes door en dan waren we weer in 'open' water. De wind was helaas toch te scherp, dus zeilen was geen optie, ook was het niet heel lekker weer. Regenbuien en donkere wolken rondom ons, die af en toe zorgden voor heftige windvlagen. Dus besloten we na een tijdje, weer de beschutting van de eilanden op te zoeken en doken in het Alexander Channel.
.
En weer een schitterende omgeving! Zoals de pilot ook zegt, het wordt hier nog rotsiger , met minder grond voor de bomen. Ook minder cottages. Maar zowieso is het hier al ver van de bewoonde wereld. Het is ook grappig, want we hebben al een hele tijd geen internet. Iets wat je niet zo meteen zou verwachten in Canada. Maar het is hier echt 'ver van alles'. ;-)
.
We liggen weer super in een heel klein kommetje, net naast de vaargeul. Inmiddels is de lucht wat open getrokken en maakt het zonnetje de omgeving nog mooier. Ook hebben we al een enorme roofvogel gespot en een beest in het water die we nog niet kunnen identificeren. Misschien een minsk, want we hebben geregeld al bevers en otters gezien en die hebben duidelijk een dikkere kop. Straks maar weer op de uitkijk met de telelens of de verrekijker!
-----
At 21-8-2015 17:09 (utc) our position was 45°38.04'N 080°34.69'W

Rotsige eilanden en naaldbomen

Woensdag 19 augustus 2015 @ 00:28

Na Wingfield Bassin gingen we de volgende ochtend alweer ankerop, door de smalle doorvaart naar de andere kant van Georgian Bay. Andere kant is niet helemaal correct. Georgian Bay is een grote baai en we gingen nu naar de noordkant, meer tegen het vaste land van Canada aan.
.
Het is een heel bijzonder gebied hier. Miljoenen en miljoenen of eilanden liggen hier. Grote, met bomen, huizen, boten, dieren, mensen. En hele kleine met alleen wat aalscholvers. Het is een prachtig gesteente! En als het ondieper wordt, dan zie je de rotsen precies zo onder water doorlopen.
.
Na zo'n 40 mijl kwamen we bij de Mink Islands aan. Prachtig!! Grote bolderachtige rotsen, wat huisjes, bruggetjes, begroeiing en dat niet allemaal bij elkaar en aan elkaar, maar hier en daar een rots. We slalomde tussen de eilandjes en rotsen door, tot we middenin een kommetje ons anker lieten vallen.
.
Ik kan helaas geen foto's meesturen, maar ik heb er heel wat gemaakt. Zondag zijn we blijven liggen en met de dinghy rondgevaren tussen de andere rotsen en eilandjes door. Het is hier gewoon zo mooi!
.
Maandagochtend weer ankerop en naar Edge Island. Een klein eilandje bij het vaste land. Daar wonen Peggy en David in de zomer. Het zijn cruisers (catamaran Rhythm) die we onderweg hier en daar hebben gezien. Superleuk om hen weer te zien! En zeker op hun eiland! Ze hebben het super daar, met een waanzinnige knusse 'cottage', wat 'slaaphuisjes' en een grote rots vanwaar je de prachtige zonsondergang kan zien. We hebben gezellig bijgekletst tijdens de lunch en de rondleiding over het eiland. 's Middags zijn we met Peggy gaan kanoen. Super leuk en prachtig hier tussen de eilandjes door. Hier zie je ook weer meer van die enorme naaldbomen! Het water is fris maar niet super koud, dus je kunt lekker afkoelen na het peddelen in de zon.
.
Een gezellige sundowner met een prachtig uitzicht op de ondergaande zon in het gladde water! En dan is het leuk om met, sinds een paar maanden ex-, cruisers te praten. Wat missen ze nu al het meest? Enz. Ook wij zijn aan ons laatste jaartje bezig, dus dit geeft stof tot praten en nadenken! ;-)
.
Vandaag (dinsdag) hebben we samen koffie gedronken en verder rustig aan gedaan. Nog even met de dinghy rondgekeken. Morgen gaan we boodschappen doen. We kunnen de auto lenen en blijkbaar is het hier in Georgian Bay best moeilijk boodschappen doen, dus daar maken we graag gebruik van natuurlijk.
-----
At 18-8-2015 21:54 (utc) our position was 45°26.51'N 080°23.29'W

Groen en bossig

Zaterdag 15 augustus 2015 @ 00:09

Eergisteren avond zijn we heerlijk uit eten geweest met Dennis, Elizabeth en de kinderen Logan en Natalie. De volgende ochtend (donderdag) zijn we weer vroeg vertrokken, Lake Huron op. Weer een meer in het rijtje van de vijf Great Lakes; Lake Erie, Lake Ontario, Lake Huron, Lake Michigan en Lake Superior. De laatste gaan we niet op, maar de andere vier wel en we hebben daar al drie van gedaan.
.
Het was rustig op Lake Huron en we pruttelden tot aan het avondeten met de motor bij. Het was goed zicht, je kon de kanten zien. Het lake is ongeveer 240 nm lang (heeft de vorm van een banaan met een uitstulpsel ;-)) en 80 mijl op z'n breedst. Wij zijn van Sarnia naar Georgian Bay gegaan, 130 mijl.
.
Tijdens het avondeten ging het dus wat harder waaien en kon de motor uit. Windje variabel en schommelde op 120 graden in, een koers die rottig te handhaven is, want doe je de zeilen over een kant of allebei aan een kant? Toen Etienne om 12 uur de wacht overnam ging het langzaam steeds harder waaien naar over de 30 knopen, de onweersbui was de boosdoener. Hij zat heel lang rondom ons, maar nu kwam hij over. Het regende ook even goed. Anderhalf uur en toen werd het weer rustiger, vanochtend om 6 uur moest dan ook de motor weer bij.
.
Vandaag was het heiig. Het is prachtig, enorme naaldbomen op de kant, met steile hoge rotsen, maar het was allemaal in een waas. Toen we Wingfield Bassin in voeren leek het alsof de wolken over de rotsen kwamen gezakt.
.
We liggen hier prachtig en super beschut in een natuurlijke baai. Rondom is het een keer niet blauw of wit, maar groen. Enorme grote, veel en dikke bomen. Rotsen het water in en grote aalscholvers ervoor met hun vleugels wijd om te drogen. Het is hier ook 'druk', er liggen nog 7 Canadese boten.
.
We lieten ons anker op tijd vallen, want het dreigde naar onweer en regen. Maar niets was minder waar, want toen we een uurtje later (na een kort slaapje) weer in de kuip zaten, was het blauw en zonnig!