Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Wisselvallig

Zondag 04 mei 2014 @ 05:36

De 'Labour day' potluck BBQ was weer een groot succes. In Finland wordt Labour Day blijkbaar goed gevierd met vaste rituelen. De twee Finse boten hadden dit vastgehouden en dus hadden we een voorgerecht met worst en aardappelsalade en een snaps. Het eten verder was ook weer overheerlijk en het is een leuke groep mensen, dus aan gezelligheid ontbrak het niet.
.
Verder zijn het relaxte dagen, we lopen af en toe wat op het eiland, al ben ik dat nu beu. De muggen zijn hier vreselijk en ik ben inmiddels een 'levend krentenbrood' met al die rode bultjes op mijn lijf. Vandaag dus maar gaan snorkelen. Helemaal naar de andere kant van de lagoon. Daar komt 'vers' water het rif over en dat was te zien, wat een prachtige plekken! Enorme tafelkoralen. Heel veel vis en die zijn allemaal ontzettend nieuwsgierig. We konden de tonijnen bijna zo pakken! Ook nog een schildpad en een klein haaitje gezien. Een geslaagde stek!
.
Gisteren hadden van Rob (Inish) lekker een stuk tonijn gekregen, dus het was weer smullen. Verder gebeurt er hier weinig. Het weer is nog steeds erg wisselvallig, van een stralend blauwe lucht kan het zomaar ineens gieten van de regen. Inmiddels houden we de gribfiles weer goed in de gaten, misschien dat er over een paar dagen weer een weather window is. Maar tot die tijd, nog steeds de groetjes uit een inmiddels nat en grijs paradijs!

Iets meer tijd

Woensdag 30 april 2014 @ 13:45

Elke dag checken we de gribfiles, altijd goed om een trend te gaan zien. En dan ineens lijkt daar het perfecte 'weather-window', overmorgen al! Tijd om te gaan dus! Wow, dat is ineens. Een dagje rommelen en we hebben alles weer klaar om te gaan. Meer dan 1.000 mijl naar Rodriguez of Mauritius. We zijn hier net twee weken. We willen eigenlijk nog niet weg. Maar ja, als het weer er goed en dus rustig uit ziet, willen we dit window ook niet voorbij laten gaan.
.
's Ochtends varen we de boten langs, "vanavond een borrel op de kant? Wij gaan morgen weg." Tuurlijk, iedereen is in voor een borrel. "Welk excuus je daar dan ook voor gebruikt", grapt Anthony (Divanty). 's Middag halen we nog een gripfile binnen. Ik ben nog wat dingen zeevast aan het zetten en hoor Etienne z'n "Ooh". Iets te hoopvol zeg ik "gaan we morgen niet weg?" We bekijken de gribfiles, die zien er anders uit dan gisteren. De bijna geen wind in het begin is veranderd naar wind, de rustige wind vanaf halverwege is veranderd naar 20 knopen en meer. Gatver, dat willen we niet! De windhoek is door de 90 graden, dus je gaat de wind versnellen, vaart hem verder naar voren en hij wordt (nog) meer. En vaak als de gribfiles over deze windhoeveelheden praten, is het positiever dan in werkelijkheid.
.
Wat te doen? We kijken en kijken. We lezen de Jimmy Cornell nog een keer en de Indian Ocean Cruising Guide. Ons gevoel zegt, "nog even wachten". Dat zeggen ook de boeken, juni. Nou is juni laat, maar eind april misschien dus juist vroeg. Het zag er zo mooi uit! We zijn er nu ook (technisch) klaar voor. Maar we willen geen vette wind als het niet hoeft. Nemen we de gok te gaan? Oh nemen we de gok te wachten?
.
We hebben de laatste gok genomen en 'ons afscheid' was een goed excuus, voor een heel gezellige borrel op de kant gisterenavond. We liggen dus nog steeds achter onze mooring bij Ile Baddum in Chagos. De wind hier van gisteren en vandaag, was perfect om te gaan. De buien die vandaag en gisteren overkwamen, och, dat overleef je ook wel. Het is dus nog even wachten en we hebben nog iets meer tijd hier om te genieten van het paradijsje. Geen probleem en niet erg. Morgen vieren we 'De dag van de Arbeid', heel gepast, met een potluck BBQ! ;-)

Zeeen van tijd

Maandag 28 april 2014 @ 11:25

Na een drukke dag gisteren, kruip ik, na een totaal anders dan geplande ochtend, weer eens achter de laptop voor een berichtje. Ik lees mijn laatste bericht terug en verbaas me dat ik daar al over de dolfijnen had geschreven, o ja, dat was zwemmen met ze. De dagen vliegen voorbij en we doen veel op een dag, maar ook weer lekker weinig, het is dus weer even goed terugdenken wat er allemaal gebeurd is de afgelopen dagen.
.
Het is namelijk een paar dagen wat minder weer geweest. Een dag sloeg echt alles en het regende dat het goot. We hadden het grote zeil weer over de boot waar we ook water mee opvingen, maar 's nachts ging het al zo waaien, dat we dat in de pikkedonker onder de donkere bewolkte lucht, dus geen ster te zien, maar vast zijn gaan opruimen. Nou ja, opruimen, eraf halen en dan in de kuip 'frotten'. De dag erna is er veel regen gevallen, het was ook echt een dag om binnen te blijven en gelukkig door de regen was het niet heel erg heet. Ik had een heel dik en erg compleet kookboek van Sue (Infini) geleend, dus ik had lekker wat te lezen. We hebben ook verschillende afleveringen van een tv-serie gekeken, zo'n luie NL'se-herfst-weekend-dag.
.
De dag erna was het iets beter weer en Rob (Inish) en Etienne gingen vissen. Highlight van de vistrip waren de dolfijnen!! Buiten het atoll kwamen ze naar de dinghy toe en sprongen voor en naast de boot. Geweldig!! Toen ze terugkwamen zijn Etienne en ik nog even gegaan en het was geweldig! De dolfijnen vinden het ook prachtig, ze zwemmen naar de dinghy toe en springen meters omhoog om naast de boot te landen, waardoor je zeiknat wordt. Volgens mij hebben ze daar de grootste lol om! Het was geweldig en weer een super belevenis.
.
We zijn ook nog een keer op zoek gegaan naar grote coconut-crabs. Degene die we bij het huis zien, zijn aardige maatjes, maar ze kunnen heel groot worden en kilo's in gewicht. Samen met Infini zijn we de 'kokosnoten-jungle' ingedoken. We hebben schitterende bomen, holen en mos gezien, maar geen mega grote crabs, helaas. Wel zwermen met muggen, dus na even zijn we weggevlucht en het water maar ingegaan.
.
Gisteren hadden we weer een BBQ. De groep was dit keer super groot, 10 boten, 22 man! De twee Finse boten die bij Takamaka (ander eiland in dit atoll) voor anker lagen, waren ook gekomen. Het was weer reuze gezellig!! En het eten!! We grappen elke keer dat dit plekje een heel goed restaurant is, met super lekker eten en overheerlijke desserts! En dat is het elke keer ook weer. We hebben weer veel gelachen, gezongen zelfs en erg leuke gesprekken gevoerd. Na afloop nog een afzakkertje bij Toby en July (Sunflower), samen met Divanty, Imagine en Gaia. Een heel geslaagd dagje weer!!
.
En vandaag, vandaag wilde ik meteen vanochtend achter de computer kruipen. Maar Infini ging weg, helaas, dus even gedag gaan zeggen. Het brood was vanochtend beschimmeld, dus een nieuwe bakken en Gaia kwam even op de koffie. Ze brachten nog wat info over Madagascar, recepten en poeder ter vervanging van eieren, want die zijn allemaal rot. Dus tja, toen was de ochtend al ruimschoots voorbij. Lunchen, brood was inmiddels gerezen en kon de oven in, alles afwassen en dan zit ik nu, eindelijk, rustig achter de laptop. Grappig hoe snel de tijd gaat, zeker als je dacht dat we hier zeeen van tijd zouden hebben. Maar nee, we hebben al veel zeeen gezien, blauw, grijs, met vis en koraal, maar helaas nog niet met tijd…..

Dolfijnzwemmen, lekkere toetjes en nog even blijven

Woensdag 23 april 2014 @ 12:16

Het is een grote lagoon hier, omringt met rif. Bij hoog water komt het rif boven water, maar bij laag water komt het water erover heen. En zo ook de vissen natuurlijk en eergisteren ook een hele grote groep dolfijnen! Ze zwommen op hun gemak tussen de boten door en toen ze achter La Luna waren, dicht bij het ondiepe stuk, zijn we erheen gesjeesd en het water ingesprongen. Zo gaaf!!!! We zwommen midden tussen ze! Ik dook onder water en toen kwamen ze heel voorzichtig nog dichterbij kijken, maar toen ik naar boven moest om lucht te happen, verloren ze hun interesse en zwommen verder. Het was geweldig! Je hoorde heel duidelijk communiceren en toen Etienne met de dinghy hard kwam aanvaren hoorde je het geluid versnellen en wat lager worden. Ze vonden het ook geweldig om met de dinghy te spelen, ze sprongen ervoor en ernaast. Geweldig!! We hebben wat afgezwommen zo samen met hen, maar helaas is onze conditie minder goed. ;-)
.
Verder zijn het lekkere rustige dagen. Etienne heeft Imagine geholpen de iridium-data aan de praat te krijgen, we hebben alle bommies snorkelend verkend en het langste strand (Ile Anglaise) afgestruind. Daar zagen we een enorme reefshark!! Gelukkig zaten we toen al in de dinghy. Verder hebben we een sundowner bij 'onze' hangplek gedaan samen met Infini, broodje gebakken, wat gelezen, geschreven, boot schoongemaakt en gisteren hadden we weer een BBQ.
.
Eergisteren was er nog een Franse catamaran gekomen, dus de groep was nog groter. Toby had drie vissen gevangen en eentje heerlijk gemarineerd in de curry. De BBQ was weer onwijs gezellig en onwijs lekker! We hadden nu zelfs appeltaart als dessert met chocolade cake! Goddelijk lekker!! Ik ben dus weer wat receptjes rijker. Daarna nog even een rum-coke bij Toby en July (Sunflower) en het was weer een hele geslaagde dag.
.
Vandaag eerst koffie gedronken bij Inish, samen met Infini. Verder wat gezwommen, Etienne de boot schoongemaakt en ik ga vanavond proberen goulash te maken, dus was ik vanmiddag al wat aan het keutelen. Straks weer een sundowner op de beach en dan is de 23e april ook weer bijna voorbij.
.
De dagen vliegen hier en het is hier rustig en relaxt. We vermaken ons reuze en zijn hier bijna alweer twee weken. Het rare is, dat gevoel hebben we niet, het lijkt aan de ene kant langer en aan de andere kant veel korter. We moeten ook langzaam eens gaan bedenken of we nog naar de ankerplek aan andere kant van de lagoon willen en of we ook nog Perros Banhos aan willen doen. Even buiten beschouwing gelaten als het weer gaat veranderen en we enigszins moeten verkassen. Maar eigenlijk liggen we wel lekker hier, het is gezellig en we hebben weinig zin om onze mooring los te gaan laten. Dus stellen we het nog even uit….we zien wel.

BBQ

Maandag 21 april 2014 @ 13:54

Sinds eergisteren is het wisselvallig weer in het paradijs. Het regent om de haverklap. Dat maakt niet zoveel uit, het is nog steeds niet koud en een buitje spoelt e.e.a. weer lekker schoon.
.
Etienne zou eergisteren gaan vissen met Michael (Infini) voor de BBQ van gisteren, maar door de giga buien zijn ze maar niet gegaan. Dat werd verschoven naar gisterenochtend. Het weer was gisteren ook wisselvallig, maar tussen de buien door was een langere interval.
.
Michael en Etienne waren alweer snel terug met twee groupers, baarzen. Een rode en een blauwe. Ondertussen was ik aardappels aan het schillen voor de aardappelsalade. De muggen zijn op het eiland in grote getallen aanwezig en rond zonsondergang kun je er maar beter wegblijven. Dus werd het een late-lunch-bbq of vroege-avond-bbq.
.
Inmiddels was het ook 'ineens' druk in de lagoon bij Ile Baddum. Eergisteren was Divanty (UK) gearriveerd, Image kwam van de andere kant van het atol en gisteren arriveerden ook Gaia (Canada) en Sunflower (Aus). We waren dus met 14 man en het werd een drukte van jewelste.
.
De twee baarzen lagen al op de BBQ te garen en iedereen had wat lekkers meegenomen. Dat is altijd leuk om dingen van anderen te proberen en nieuwe ideeen op te doen. De ton was ook aangestoken om ons afval te verbranden. Een aantal hadden stoelen bij zich en in een grote kring was het erg gezellig.20
.
Af en toe kwam er toch een bui over ons heen, maar tegen de tijd dat de vis gaar was, was het weer droog en bleef de regen ook weg. Ook de muggen waren na de buien vertrokken. Of het door de regen kwam of het roken van de ton, geen idee, maar we konden nu tot over zessen blijven zitten, zonder aangevallen te worden. De coconut-crabs waren erg nieuwsgierig en roken het eten, ze kwamen dan ook elke keer kijken en er waagde eentje zelfs een poging om via de tafelpoot omhoog te klimmen.
.
Het was heel gezellig en we hebben ook weer eens lekker gelachen met die Engelse humor!

Rondje eiland

Zaterdag 19 april 2014 @ 13:49

'Rondje eiland', stond er gisteren op het Ile Baddum-activiteitenprogramma. Met z'n vijven (Rob en Josien, Sue en wij) togen we om 9 uur naar de kant voor onze wandeling. De zon staat dan al een paar uur te stralen en het is al warm. Het zou nog een klein stukje lager worden, dus we konden mooi over het strand en koraal rond. Het is een pracht stuk, blauw water, wit strand, het fris groene van de palmbomen, varens en andere struiken. De krabben rennen voor je voeten weg en in de ondiepe poeltjes zie je nog wat kleine vis of een enkel aaltje.
.
Aan de buitenkant van het eiland bonken de golven op het rif en het eiland. En spoelt er van alles uit zee aan. Ik loop al vier jaar heerlijk op mijn slippers, maar ze zouden eigenlijk van (bio)degradable plastic gemaakt moeten worden, want slippers liggen er in echt alle kleuren en maten! Duizenden!! Maar ook visboeien, piepschuim en touwen. We slepen verschillende visboeien met ons mee. Leuk ter versiering bij de cruisers-hang-out.
.
Het is leuk lopen, je loopt over het strand, dan weer over het koraal en dan weer tussen de poeltjes door. Het is ook gezellig, lopenderweg kletsen we wat. Het is alleen wel een hele tippel. We zien nog een groep dolfijnen in het water.
.
Etienne loopt wat vooruit en op een gegeven moment zie ik hem midden op het koraal gehurkt zitten. Hij wenkt ons en roept 'schildpad'. We lopen erheen en zien een schildpad verstrikt in een plastic zak. Etienne houdt hem omhoog, terwijl Rob het plastic wegknipt bij zijn achter- en voorpootje. Stoffel z'n voorpootje hangt er zielig bij. Het plastic zat er goed strak omheen en je ziet zelfs bloed. Dat @&*$^*&$# plastic ook!! Wat zullen we met hem doen? Het tij komt over een paar uur op en als hij nog niet goed kan zwemmen wordt hij het koraal opgesmeten. Aan de andere kant in de lagoon waar we liggen zijn niet veel golven, maar wel haaien. Die zijn hier vast ook wel, maar die hebben we nog niet gezien. Etienne brengt Stoffel naar een stuk waar een grotere poel is. Hopelijk kan hij de komende uren op kracht komen voordat het hoge tij hem overspoelt. Zodra hij in deze diepere poel is, komt er wat meer leven in hem en zwemt hij naar een grote steen. Hij kan er half onder, dus beschutting heeft hij al. We blijven nog even dralen, komt het wel goed? We kunnen niet veel meer doen, dus lopen maar verder. Even zoeken we nog naar een plastic krat, die we in het begin heel veel zagen. Maar we vinden er geen. Het poeltje is eigenlijk ook de beste plek om op krachten te komen.
.
In de verte zagen we al een hele grote rode sleepboot aankomen. De parc-rangers van de BIOT (British Indian Ocean Territory)? Als we het hoekje omknikken en weer de lagoon in kunnen kijken, zien we een grote dinghy naar de dock scheuren. De dock was vroeger een koraal/betonnen steiger, maar nu hebben de palmbomen hem in beslag genomen. Net om het hoekje in de lagoon laten we onze visboeitjes achter, ze zijn zwaar en we zijn ze nu beu. Met de dinghy pikken we ze wel weer op. We lopen verder en zien nog een dinghy aankomen. Als we weer bij het strandje zijn waar onze dinghy's liggen duiken we eerst het water in. We zijn drie uurtjes aan het lopen geweest en een koelere dip is erg lekker. Even later spreken we de rangers bij het huisje. De Britse jongen van de BIOT spreekt ons aan en we hebben een aardig gesprekje. Er is verder nog iemand van de Militaire politie bij en aan de uniformen herkennen we een paar Amerikaanse legerjongens. Een keer per maand komen ze langs, controleren het eilandje en nemen dan meteen het vuil mee. Ze zijn heel relaxt. Vragen nog wel even naar onze permit, want wij stonden niet op zijn lijst. Wij hebben natuurlijk een permit, dus daar komen ze zo wel even naar kijken. Ze struinen verder het bos in.
.
Als wij wegvaren met de dinghy zien we een andere groep over het strand aankomen lopen. Een van de jongens loopt in het water en spreekt ons aan. We hebben weer een leuk praatje, hij is van de customs van de BIOT, de douane. Het is wel grappig, want ook bij dit groepje zien we Amerikaanse uniformen en ook weer twee vrouwen. De verhoudingen zijn bij deze twee groepjes waarschijnlijk niet representatief. Deze militair vertelt ons dat hij hiervoor op een onderzeeer zat en nu een jaar hier zit en daarna afzwaait. Ik vraag hoeveel militairen er nu nog op Diego Garcia zitten. 2500 is zijn antwoord, maar daarvan zijn er veel Philipijnen, die werken voor de Amerikanen. Even later komen ze nog onze permit controleren en alles gaat weer heel vriendelijk en relaxt.
.
Etienne vraagt dan nog of men al iets heeft gehoord van het vliegtuig van Malaysia Airlines, dat verdwenen is in dit stuk van de wereld. Het laatste nieuws is niet anders dan toen wij nog internet hadden, niets meer gehoord of gezien. We zeggen gedag en zwaaiend varen ze weg.
.
Ik grap naar Etienne dat ik vind dat ze wel heel snel allemaal nee aan het schudden waren en zeiden niets meer gevonden te hebben van het vliegtuig. Er is een (zeer aannemelijke, vinden wij althans) complottheorie dat het vliegtuig hier op Chagos is. Deze theorie is onder de zeilers, die naar Chagos gingen, natuurlijk met allerlei geintjes omkleed. Je zult toch maar ineens een vliegtuig hier op zo'n eiland zien liggen. Dit gebeurt natuurlijk niet, maar het mysterie is dus ook nog steeds een mysterie. Bijzonder hoor!
.
Verder gaat de dag rustig voorbij. Etienne gaat de visboeitjes oppikken en kijkt nog even of hij Stoffel nog ziet. Geen spoor van hem, we prenten onszelf in dat dat een goed teken is. We bakken kibbeling van de grouper en 's avonds gaat een stuk door de rijst. Morgen nog een salade en nog iets verzinnen, er is nog steeds genoeg. De wind gaat in de middag langzaam draaien richting het westen, maar we liggen hier nog steeds super goed. In de avond gaat de wind weer liggen en voordat de maan opkomt zien we weer sterren tussen de sterren. Het zijn prachtige rustige nachten, maar daardoor wel warme!

Onbewoond eiland diner

Vrijdag 18 april 2014 @ 13:08

Wat eet je op een onbewoond eiland? Kokosnoten, vissen, schelpen, krabben en zeewier. Uitgebalanceerde maaltijd, toch? Maar laat ik hier nu nog geen zeewier gevonden hebben. Schelpen en krabben mogen niet gevangen en gegeten worden hier (regels van de BIOT, British Indian Ocean Territory). Eetbare kokosnoten hangen wel heel hoog in de bomen en vissen zwemmen er genoeg.
.
Dus Etienne ging maar weer eens vissen. De vissen rond de boot zijn super nieuwsgierig, met name de 'unicorn-fish'. (Kun je die trouwens eten?) Maar vanaf de boot vissen leverde toch niets op. Dus dan maar trollen met de dinghy. Na tien minuten was hij al terug, haakje kwijt. Wel kwamen er buiten (het atoll) meteen dolfijnen kijken! Heel z'n bak met aasjes mee en weer op pad.
.
Ik bleef aan boord, wat keutelen. En omdat de tros bananen natuurlijk nu ineens helemaal rijp is, heb ik maar lekker bananen-chocolade-mouse gemaakt.20
.
Na een paar keer met de dinghy in redelijke snelheid voortgetrokken te zijn door een, waarschijnlijk grote, vis en de blaren inmiddels op z'n vingers stonden van het inhalen van de lijn, verwisselde hij het grote haakje voor een kleinere en besloot Etienne om maar op het ondiepere stuk te gaan vissen. Heel slim, ware het niet dat de grotere vissen daar ook rondzwemmen en dit betreffende blinkertje wel heel interessant vonden.
.
Met een enorme 'rrrrrrrrrttttttt' gaf de molen aan dat er wat aan de haak zat. Motortje uit en daar ging hij weer, surfend achter een vis aan. Binnenhalen ging net en toen zag Etienne wat hij beet had, een enorme rode tandbaars! De haaien hadden het ook in de gaten en omcirkelden de dinghy. Snel binnenhalen voordat ze gaan happen. De WWW cm grootte grouper woog zeker meer dan 15 kg.
.
Toen Etienne terugkwam bij de boot zag ik al aan z'n gezicht dat hij een vis had, maar het was even slikken toen ik zag hoe groot! Ik grapte of het geen makreel had kunnen zijn, maar toen ik het haakje zag, snapte ik dat hij daar wel naar op zoek was. We moesten wel erg lachen, ok, de komende dagen hebben we meer dan genoeg eten! Dit dachten de haaien ook, want er cirkelden meteen 5 prachtige exemplaren rond de dinghy. Bijzonder, er lag nog niets in het water, maar toch voelen ze dat er een vis ligt dood te gaan.
.
En dan ligt dat enorme exemplaar achterop en kan er gefileerd gaan worden. Josien kwam al aanroeien en we zijn Rob maar gaan halen voor het fileerwerk. Ik heb weer even goed gekeken en de volgende durf ik wel weer aan. ;-) Er kwamen twee enorme filets vanaf! Voor ons en de Inish, genoeg voor dagen. We gooiden de kop en ruggengraat en alles verder overboord, nou, dan zie je weer wat haaien zijn! Er waren er wel acht en er werd gevochten en gesmuld. Ze kwamen op een gegeven moment gewoon boven water met heel de kop! Ai!!
.
Ook wij hebben lekker gesmuld van een groot stuk gisterenavond, met geen zeewier, maar prei en als toetje de mousse met kokosnootflakes uit een zakje. Ook een prima 'onbewoond eiland diner'.

Ile-Baddums-cruiser-spot-clean-up-day

Donderdag 17 april 2014 @ 17:18

Cruisers hebben een van de huizen aan het strand als hangplek geadopteerd. Het is een huis wat nog in redelijk goede staat verkeerd; vier muren en een dak. De deuren en ramen ontbreken, maar dat maakt in dit klimaat niet zoveel uit. De mat voor de deur zegt "Welcome" en dat voelden we ons inderdaad hier meteen. In het tuintje naar het water toe is een volleyball veldje aangelegd en een hangmat opgehangen. Het andere stuk is een soort van terras met een tafel en stoeltjes en een heuse BBQ!
.
De buren zijn vertrokken en hebben hoge muren met ronde open ramen achtergelaten. Het is een bijzonder plekje en eigenlijk super gezellig. Je kijkt namelijk zo tussen de palmbomen door naar het blauwe water, waarboven een boeitje is opgehangen als schommel.
.
De cruisers voor ons hebben er verschillende spullen achtergelaten. Sommige nuttig, de stoelen, de tafel, het houtskool, enz. Maar ook liggen er in het huis spullen, die er niet thuis horen. Op dit prachtige plekje laat je geen elektronische GPS achter, geen dompelpomp, lekke jerrycans of een wc-pot. Onder het excuus "misschien kunnen anderen het nog gebruiken" kun je niet alles zomaar dumpen. Een GPS is handig, maar dan moet hij het nog wel doen! En dat geldt voor al die dingen. Wie vervangt er nu z'n wc op Chagos en laat de oude pot hier achter?
.
Sorry, maar wij ergeren ons groen en geel. Zo verpest je een prachtige plek en je verpest het misschien wel voor een volgende generatie cruisers, want de 'parc-rangers' zijn nu eenmaal geen afvalophaaldienst en die zijn het natuurlijk op een gegeven moment ook zat.
.
Daarnaast is zo'n plek, na een jaar niet gebruikt te zijn, overspoelt met bladeren en kokosnoten, dus moet je e.e.a. weer even 'bewoonbaar' maken. Net zoals je na een seizoen weer bij je zomerhuis komt. Inish en Infini hadden hetzelfde gevoel en gisteren gingen we met z'n zessen aan de slag. Etienne startte een vuur in een ijzeren ton en daar ging veel in. Blikken, glas en ander afval kun je in de speciale afvalbakken hier achterlaten, dit wordt afgevoerd door de 'parc-rangers', zoals wij, deze voor ons tot nu toe onzichtbare mannen, noemen. Compost kun je verbranden en dat hebben we gedaan en toen het vuur goed heet was ook veel oude zooi. De rest hebben we bij de kliko's gezet en zo werd 'ons' huisje en tuintje mooi opgeruimd.
.
We hebben er nog heerlijk even gekletst en toen de musquito's te erg gingen bijten, zijn we vertrokken. Even zwemmen voor het strand en toen een sundowner bij Michael en Sue (Infini) aan boord. Het was een gezellige dag en de enorme, net niet meer volle, (super)maan was een prachtige afsluiting.

Chagos-time

Woensdag 16 april 2014 @ 08:56

Het is rustig en heerlijk weer, met af en toe een bui. Maar dat maakt niet uit, hierdoor koelt het iets af. We zijn overgestapt op 'Chagos-time' en buiten het feit dat dat een andere tijdzone is dan de Malediven, is het ook een relaxte tijd. Maar in deze relaxte tijd vliegen de dagen ook.
.
Eergisteren waren we net een pendeldienst van en naar het strandje. Op de Malediven kwamen we er, tot onze schrik, achter dat de ankerketting wel een aantal hele slechte schakels heeft. Onze ankerketting is van ijzer en door het roest waren de schakels net voorbij de 20 meter bijna gehalveerd. Daar konden we dus niet meer op vertrouwen! Op de Maldives was het niet zo'n probleem, het waaide niet hard, dus hingen we er gewoon nog achter, maar er moet wel wat aangedaan worden. Het is daarom super fijn dat we nu aan een mooring liggen. Wij alles op het strand gegooid, foute schakels opgezocht, stuk eraf geknipt, nieuwe kleurtjes op de verschillende diepten erin en alles weer aan boord brengen. En dan blijf je heen en weer varen voor de tang, de kleurtjes enz. En ook omdat het hoog water werd en we dus even niet konden meten. Gelukkig hadden we 70 meter ketting. Het is enorm jammer dat we iets meer dan 20 meter korter zijn, maar het is geen onoverkomelijk zaak en het belangrijkste is, we zagen het op tijd. Buiten het feit dat je gaat driften als de ketting breekt, moet je ook je anker maar weer terug zien te vinden.
.
Op het eilandje zelf zitten veel muggen en zandvlooien, maar ze laten de boten met rust. We kunnen dus weer heerlijk buiten eten 's avonds onder onze kokosnootlamp. Eergisteren waren Infini en Imagine (twee Amerikaanse boten) ook de lagoon in gekomen. Imagine is bij het andere eiland blijven liggen, Infini zijn onze buren geworden.
.
Door de warmte heeft onze 'moestuin' elke dag aandacht nodig. Het meeste ligt in de koelkast, maar ook dat moet af en toe bekeken worden. Ook hebben we weer eens lekker brood gebakken. Gisterenmiddag zijn we heel lang gaan snorkelen op een enorm groot ondiep stuk vlakbij 'ons eiland', Ile Baddum. Het is ook echt wel mooi hier, met veel verschillende soorten koraal en vis. Maar als je weet dat dit een National Park is, dat er nooit mensen komen (op de cruisers na) en het koraal dus vrij onaangetast is door visserij of wat dan ook, zou je denken dat het de mooiste snorkelplek op aarde moet zijn…. Ik moet eerlijk zeggen dat ik dat niet vind. Het is mooi, prachtig, maar zeker niet de mooiste plek op de wereld. We hebben nog niet alle spots gezien hier, dus het kan zijn dat ik mijn mening nog ga bijstellen. Op deze grote ondiepe plek, hadden we geen last van de nieuwsgierige haaien, dus dat was wel fijn.
.
Op de terugweg zagen we Imagine met de dinghy komen, waarna we met hen en Infini het eiland gingen verkennen. Er is een dorpje met een copra (kokosolie) plantage geweest en de overblijfselen zijn nog zichtbaar. Het was erg leuk om op ontdekkingsreis tussen de palmbomen te gaan. Er zijn niet veel dieren, maar wel enorm veel heremietkreeften en 'coconut-crabs'. Deze kunnen enorm groot worden! Eenmaal terug aan boord, was het alweer bijna avond en was ook deze dag weer voorbij gevlogen.
.
Vanmiddag gaan we aan het werk, jawel! Het is 'Ile-Baddums-cruiser-spot-clean-up-day'.

Lekker leven

Zondag 13 april 2014 @ 15:52

De wind kwam met de wolken, maar verdween ook net zo weer. Het is helder weer hier met een strak blauwe lucht. Af en toe zit er dan een wolkje en heel af en toe een grotere donkere wolk. Het zijn prachtige verschijnselen. Grote omhoog ontplofte wolken, met zelfs een regenboog tot aan het water. Gelukkig houden we het droog. En brommen de nacht in. Het blijft maar heel weinig wind, zo'n 5 knoopjes en we pruttelen maar door. Het is toch al met al een prima tochtje en nog een prachtig nachtje met sterren tussen de sterren en dan…dan gaan we palmbomen zien!!
.
Chagos bestaat uit verschillende atollen en hoort bij Engeland. Wij, cruisers mogen op twee atollen komen; Salomon en Perros Banos. Wij komen vanochtend bij Salomon aan en gaan de pas door. Wow, het water is weer zoals we hoopten, helder!! Het is meer dan tien meter en ik zie de waaierkoralen en de vissen. Het pasje wordt niet ondieper dan 6 meter, dus niets aan de hand. Eenmaal binnen is het atol diep genoeg en de 'bommies', ondiepe koraalblokken, zie je duidelijk door de zon.
.
Als we het atol in varen overvalt me een enorm groots gevoel. Ik kan het niet beschrijven, maar ik voel het van mijn kruin tot mijn tenen. Het is een prachtig stukje wereld en we zijn de enige die hier nu varen. Het atol wordt bewoond door vissen, krabben en vogels, niet door mensen. Je kunt hier alleen maar komen, als je, net zoals ons, met een boot aan het rondzeilen bent. En dan varen we hier middenin. Zijn we de eerste die hier dit jaar komen? We weten dat een aantal andere boten in het andere atol liggen.
.
Het is heel bijzonder en we varen stil langs de prachtig blauwe vlakten, naar een wit strandje met daarachter fris groene palmbomen en struiken. Als ik de lijn van de mooring uit het water vis, zingt het nummer "Op een onbewoond eiland" van Kinderen voor Kinderen door mijn hoofd.
.
Etienne kan niet wachten en voordat ik de tweede mooringlijn vast heb, ligt hij al (in z'n blote kont) in het water. De schildpadden en (black-tips) haaien zwemmen om de boot. Maar ook een school piepkleine sepia's. We lunchen gepast met een zalmsalade (uit blik) en gaan 's middags snorkelen. Prachtig is het, met als highlight een enorme school papegaaivissen en als 'mindere-punt', een iets te nerveuze haai, die ons in ijltempo weer de dinghy in laat klimmen.
.
Als we met een koud drankje zitten op te drogen in de kuip en een school vissen op de ondiepte uit het water zien springen, zingt het liedje weer door mijn hoofd….."Op een onbewoond eiland, lekker leven is de leus…."

Lichte wind, stroom en golven = rustig

Zaterdag 12 april 2014 @ 12:05

De laatste avond in de Malediven was gezellig, met z'n allen gingen we uit eten; Inish, Sunflower (Australier en Argentijnse), Mr. John (Engelsen) en Divanty (ook Engelsen). Het was leuk op het Addu Atol, al zijn de Malediven duur. Voor onze 7 dagen + 48 uur was het US$250 ($75 agent, $65 x2 voor in- en uitklaren, $17 port control (of zoiets), $4 anchor fee en dan nog tax). Maar zeker geen spijt en met een blauwe lucht en een rustig windje, gingen we via het krappe doorgangetje de 'swimmingpool' weer uit. Op naar dieper water.
.
Eenmaal buiten het atol konden we nog redelijk zeilen en met een beetje stroom tegen, gingen we op weg. Helaas was het wel een stampkoers, want de wind kwam op 50graden in. Ik word dan altijd vrij kattig tot zeeziek. Jammer, maar weinig aan te doen.
.
Er kwamen nog een paar squalls over ons heen, niet met veel wind en we konden gewoon blijven zeilen. Door de windveranderingen blijf je wel bezig. Ik had echt mijn dag niet en als ik 's middags afkoel achter de boot, beknel ik het vel op mijn arm venijnig tussen het trapje. Een mooie bloedblaar verschijnt al snel. Het toppunt is 's nachts als ik een onhandige move doe (Etienne noemt het een stomme actie ;-)) en mij keihard stoot net onder mijn wenkbrauw. Een half uur koelen mag niet baten en alles zwelt op en het lijkt alsof ik met rode oogschaduw goed ben uitgeschoten. Gelukkig is daarna de dag over en rollen we rustig de nacht verder in, naar de ochtend. Die hier trouwens vroeg begint, want om half zes laat de zon zich al zien.
.
Deze dag is prachtig, blauw met enkele wolkjes. Ook een paar buien, maar die laten we letterlijk achter ons. De stroom tegen blijft lekker doorgaan, dus het lijkt of continu de handrem erop staat. Maar we zeilen nog en het is rustig, weinig golven, waardoor de stampkoers aardig verdwijnt. Deze nacht is het prachtig helder, een mooi maantje vergezeld ons en we krijgen twee opstappers. Een vogel landt op de zonnecellen en de andere schommelt op de zaling.
.
Om middernacht is de wind zover gezakt naar een paar knopen, waardoor onze snelheid, zelfs zonder tegenstroom nu, nog minder dan een knoop wordt. We starten de motor maar. Op Chagos is geen diesel, maar de tocht erna naar Rodriguez of Mauritius kunnen we toch ook niet op de motor halen (1200 mijl), dus dan maakt niet heel veel uit.
.
En als je denkt alles gezien en ervaren te hebben, maken we ook weer een nieuw verschijnsel mee. We denken verschillende keren schepen te zien aan de horizon. Nee, geen fata morgana, maar gewoon wolken! Het is hier zo helder en we kunnen zo ver kijken, dat we de wolken gewoon achter de horizon zien zakken. Heel bijzonder!!
.
In de ochtend kunnen we weer zeilen, maar het blijft langzaam. Inish vaart voor ons en blijkt meer wind te hebben, als we rond het middaguur de snelheid weer onder de knoop zakt, besluiten we, op de motor, op zoek te gaan naar meer wind. ;-)