Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

On the move

Woensdag 07 december 2011 @ 03:49

Ja, sinds 5 december 8 uur in de ochtend, waren we weer op pad. Op weg naar de San Blas eilanden, bij Panama. Nadat de Sint en Zwarte Piet ons dit jaar niet vergeten waren, zijn we vertrokken. Zo'n 140 mijl voor de boeg.
.
Eergisteren, 4 december avond, zijn we bij de Boto gaan eten. De Glod, een Noorse boot die hier ook lag, was ook uitgenodigd. Het was een super gezellige avond, met als dessert, een heuse taart met kaarsjes!! Ik kan me niet meer herinneren wanneer ik voor het laatst kaarsjes op een taart heb uitgeblazen. Super leuk!
.
Met Islas del Rosario achter ons, rolden we de zeilen uit. De wind was prima, de golven waren redelijk hoog. Dit hadden we wel verwacht. De ronding die we nu oversteken, lijkt qua golf en weer wat op de Duitse Bocht. Drukke golven, wat stroom en alles verzamelt daar en draait wat rond. We zagen dan ook heel veel drijfplanten en hele boomstammen!! Met name in het donker, hoorde je de (soms denk ik aardig dikke) takken onder de boot door rollen. Al met al was het een redelijk tochtje, we hebben goed kunnen zeilen en maakte een aardige snelheid.
.
Maar toen we voor de laatste keer van wacht wisselde vanochtend (om 6 uur) ging het mis. De ene bui, na de andere bui rolde over ons heen. De regen kwam urenlang met bakken naar beneden. Vreselijk! We waren allebei zeiknat. Af en toe zat er ook aardig wat wind bij een bui (dik over de 30 knopen). We waren dan ook blij dat we, nog steeds in de regen, een eiland in de vorm van een walvis zagen opdoemen, Isla Pinos. Of Tupbak, zoals de Kuna Indianen dit eiland noemen naar de vorm, walvis.
.
Net na de middag lieten we ons anker vallen achter de beschutting van het eiland. Het stopte toen ook spontaan met regen. Tsss, ik had net nog in de regen het anker laten zakken was dus ook weer zeiknat. Het eiland en het vaste land, waar we tussen liggen, is echt schitterend!! Groen, in alle schakeringen. Langs het witte strand staan tig enorme palmbomen, waarachter het regenwoud zich ontvouwt. Dit is het leefgebied van de Kuna Indianen. 's Middags zag je in de bergen plukjes 'wolk' opstijgen, de eerste wolken worden weer gevormd. We hebben vandaag verder alleen maar gegeten en geslapen, morgen kan de normale dag weer beginnen. We zullen dan ook weer eens bijkletsen met de Happy Bird, die hier ook net aankwam, de Boto en nog twee andere Duitse boten. Voor nu, weer slapen…;-)
-----
At 7-12-2011 2:17 (utc) our position was 08°59.97'N 077°45.60'W

Verjaardagsfeestje

Zondag 04 december 2011 @ 23:50

En dit jaar ben ik jarig in Colombia, het land wat in eerst instantie niet eens op onze planning stond! Er is alweer een jaar voorbij. Een jaar sinds wij, mijn vorige verjaardag dus, vierden op de Kaap Verden, terwijl wij ons aan het klaarmaken waren voor de grote oversteek naar de Carieb. Goh, en nu zijn we alweer een jaar hier, in de Carieb. Ik hoef niet te zeggen dat ik benieuwd ben waar ik volgend jaar mijn verjaardag vier. Dat staat al, mits we ons aan de planning kunnen houden, vast. Maar dat duurt nog even, we hebben nog een heel nieuw jaar voor de boeg!!
.
Etienne had de boot versierd, de gekleurde vlaggetjes flapperde luid in de wind. Gisteren had ik van Pablo en Antonio, twee jongens in een kano, twee mooie kettingen van schelp gekocht, waarvan een gekleurde. Mijn verjaardagscadeautje. Leuk als je de taal toch redelijk beheerst, je kunt dan wat praatjes maken en leert zo meer over de omgeving en het leven. Eigenlijk was het mijn tweede verjaardagscadeautje trouwens, want in Santa Marta had ik al een leuk jurkje gekocht.
.
Vanochtend kwam de Boto op de koffie met taart. Erg gezellig en wat een luxe, we zijn vanavond weer bij hen uitgenodigd om te komen eten. Daarnaast brachten ze ook een schattig portemonneetje mee. Ik ben dus super verwend! Op zich komt dat portemonneetje wel goed uit, want ik had eergisteren mijn leren weggegooid. Leer schimmelt vreselijk als je het niet gebruikt. Ik denk dat mijn leren rugzakje er ook nog achteraan gaat, dat schimmelt dan wel niet, maar door het bruine leer met zweet worden al mijn kleren bruin, wat er moeilijk uit gaat. Leer op de boot? Niet aan te raden!
.
Verder hebben we vandaag het eiland rondgelopen. Er zitten 9 hotels cq resorts op dit kleine eiland. Het was dus rondlopen en om de paar minuten een strand danwel resort of hotel tegenkomen. Het is wel een mooi eiland, weer schitterende witte stranden en helder blauw water.
.
Gisterenavond liet ons weer zien waarom we niet een film hoeven te kijken. We zaten nog even in de kuip met een biertje totdat we verschillende lichtballen in een sliert door de lucht zagen gaan. Het klinkt als zijnde ufo's ofzo, maar nee, het was 'gewoon' (tenminste dat denken wij) een meteoriet die door de dampkring ging. Zo bijzonder!!!
-----
At 4-12-2011 21:50 (utc) our position was 10°10.48'N 075°43.83'W

Mr. en Miss Krab

Zondag 04 december 2011 @ 03:21

Naast de afwas, de was en water en diesel halen, hebben nog meer klusjes een terugkerend ritme. Een van die klusjes is het onderwaterschip schoonmaken. Voor niet-boters; het gedeelte van de boot wat continu in het water is, heeft een aparte soort 'verf', wat voorkomt dat algen, schelpen en andere waterplanten en - dieren zich aan de boot vasthechten. Er zijn heel veel verschillende soorten van die 'verf'. Wij hebben ons laten adviseren door ex-vertrekkers en dat peperdure spul er lekker dik opgesmeerd. Maar helaas, dit blijkt zeker niet afdoende, danwel gewoon, niet werkend. We hebben continu ons eigen 'aquatisch milieu' onder de boot. Als Greenpeace het zag, zouden we het er niet meer afmogen halen, vrees ik.
.
Maar, zolang Greenpeace nog geen spandoek tegen onze romp heeft geplakt, zijn wij, of eerlijker, is Etienne, druk bezig met schrobben. We liggen nu weer in helder water en is het geen straf. Alleen is het niet 'even'. Etienne is bijna heel de dag bezig geweest en nog niet klaar. Er zitten schelpjes, zeepokken, algslierten en kalkplekken. Ook hebben we nog steeds Mr. WC-krab, Mr. Gootsteen-krab en Mr. Roer-krab bij ons. Inmiddels is wel gebleken dat een van de misters, waarschijnlijk een misses was, want er zijn vele kleine krabjes bij gekomen. Ze hebben de komende dagen iets minder te eten door het schoonmaken, maar gelukkig voor hen en erg jammer voor ons, duurt dat niet lang. De zeepokken en ander gespuis zijn zo weer terug.
-----
At 4-12-2011 1:12 (utc) our position was 10°10.48'N 075°43.84'W

Verder

Zaterdag 03 december 2011 @ 04:25

Alweer de laatste dag in Cartagena gisteren. Vandaag zijn we naar Islas del Rosario gevaren, waardoor we weer een paar mijl dichterbij bij Panama zijn. Op het moment als de wind goed wordt, dan gaan we naar de San Blas eilanden in Panama, een tochtje van weer een nachtje door. We willen in januari in Colon zijn, om het Panamakanaal door te gaan. De tijd vliegt weer.
.
Gisteren dus druk met boodschappen doen, drinken inslaan en water halen. De komende maand verwachten we weinig te kunnen kopen bij de Kuna Indianen op de San Blas. We hebben nog even geprobeerd te skypen met de familie, maar internet is erg brak hier. In de ochtend hadden ze met werkzaamheden aan een flat, een elektriciteitspaal omgereden en was er geen elektriciteit. Tja, dan is er ook geen internet.
.
Gisterenavond zouden we met een groep de oude stad in gaan, als een soort afscheid. Wij gingen vandaag weg, de Boto in eerste instantie ook, maar volgt morgen. En wij moesten alweer afscheidnemen van de Celtic Dream. Helaas dunde het groepje steeds verder uit door zieken (tja, zelfs in een warm klimaat kun je de (Colombiaanse) griep krijgen) en moest uiteindelijk de Celtic Dream helaas ook nee zeggen. Dawnelle kreeg haar eindexamen wat later dan verwacht en dat moest ze natuurlijk meteen maken. We zijn uiteindelijk alleen met de Boto op stap gegaan. Het oude gedeelte is, ook 's avonds, schitterend! Mooi verlicht, maar niet zoveel kerstverlichting als in Santa Marta. We hebben heerlijk gegeten in het meer 'bohemien gedeelte' van de oude stad, waar een super relaxte sfeertje hing.
.
Inmiddels liggen we voor anker bij Isla Grande, het (zoals de naam al verklapt) grootste eiland van de Islas del Rosario groep. Het is hier stil, erg stil. Geen wolkenkrabbers of containerterminal, maar een klein resortje en verder allemaal mangroves. Het enige is dat je op zo'n plek bijna wel zeker weet dat je geen internet hebt en dus weer afhankelijk bent van de SSB. Wat niet erg is, want die is eigenlijk veel betrouwbaarder dan internet. ;-) Vandaar ook nu pas het berichtje van donderdag hieronder.
-----
At 3-12-2011 1:41 (utc) our position was 10°10.48'N 075°43.84'W