Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Spiegel

Donderdag 20 oktober 2011 @ 20:04

En dan zijn we weer in Aruba, de eerste in alfabet van de ABC-eilanden, voor ons de laatste in rij. Alle drie de eilanden zijn erg verschillend. Een van de reden is dat Aruba al het langste onafhankelijk van NL is, sinds 1986. Nou ja onafhankelijk, op geld, middelen voor veiligheid en buitenlandse zaken na dan.
.
Het water was gisteren, met het hierheen varen, als een spiegel, een schitterende rimpelloze zee, waarin je je haar kon kammen. Net zoals eer-eergisteren op het Spaanse Water. We zijn eergisteren naar Santa Cruz baai boven in Curaçao gevaren om zo de afstand te verkorten. Gisteren een lange dag naar Aruba, waar we nog net voor het donker ons anker lieten vallen in de Barcadera baai, onder de geur van het vuilnisbelt. Vanochtend meteen naar de steiger gevaren en ingeklaard bij de douane en immigrations. En nu liggen we hier, bij Oranjestad voor anker.
.
Eer-eergisteren was onze laatste avond op het Spaanse Water. Het was een bijzondere avond. Ik kreeg namelijk gewoon hoogtevrees toen we in Mr. Ed terugvoeren naar onze boot. Het was al donker en de wind was ook al gaan slapen. Het was een druilerige avond geweest, met verschillende regenbuitjes. Grote dikke wolken hadden zich samengepakt aan de hemel. Vanaf onze dingy in het water kijkend, zag ik de grote dikke watte wolken weerspiegeld, Maar ook alle boten konden zichzelf bekijken in het spiegelgladde wateroppervlak. Met de wolken boven en beneden me, voelde ik me zweven en licht door het vreemde gevoel van hoogte. Het was schitterend! Ik kon niets anders dan kijken naar de boten, die er erg raar uitzagen met een dikke bolletjes romp en boven en onder een mast. Met weemoed dacht ik terug aan de vele keren dat ik hier gevaren had, mopperend vanwege het zoute opspattende water. Nu, dit spiegelgladde water was het (voorlopig) laatste ritje terug naar la Luna op het Spaanse Water.
.
Het compleet rimpelloze wateroppervlak weerspiegelde ook onze laatste avond. Samen met de Panache zijn we lekker gaan eten en nog wat geborreld bij De Heeren. Het lekkere eten In de Tropen was al een cadeautje, het smaakt daar echt áltijd lekker, maar het schitterende schilderijtje van Annet was het toetje. We hebben mooie herinneringen aan Curaçao. Eens kijken wat dit naastgelegen zusje, Aruba, ons brengt.
-----
At 20-10-2011 17:48 (utc) our position was 12°30.55'N 070°01.93'W

So long farewell...

Maandag 17 oktober 2011 @ 15:55

En dan zijn er ineens alweer 5 dagen voorbij. Inmiddels hebben we ook geen internet meer aan boord en wordt het dus wel heel duidelijk dat we bijna gaan vertrekken. Vanavond uitklaren en morgen gaan we inderdaad verder. Alles heeft weer z’n vaste plekje gekregen en staat weer zeevast. Morgen eerst naar baaitje hierboven in Curacao, zo verkorten we de afstand en dan overmorgen naar Aruba.

Afgelopen 5 dagen zijn we druk met van alles geweest. Het heeft de afgelopen dagen trouwens veel geregend. Op zich niet vreemd, want het is het regenseizoen. Door de vele buien blijf je dan wat vaker aan boord of eindig je kletsnat in Willemstad, zoals afgelopen vrijdag. We zijn weer lekker naar de stad geweest. Ik vond het jammer dat het de laatste keer rondstruinen was. Ik heb wat met de ‘Willemsteden’, die in Nederland en die hier. Etienne droogde gelukkig vrij snel op en moest een nieuwe korte broek, geslaagd. Mijn slippertjes waren stuk, dus ik móest nieuwe slippertjes, ook geslaagd. Verder lekker op een terrasje gezeten, een ‘batido’ gedronken (fruitsmoothie) en de welbekende ‘Venezuelaanse hamburger’ gegeten. Tijdens het opknabbelen van de hamburger, sprak een Antilliaanse opa ons aan. “Het is vandaag de dag van de witte stok”, vertelde hij. We moesten ons hersenen maar eens kraken en bedenken wat dat dan wel was. Je kunt je vast voorstellen, wij hadden geen clou. “Het is de dag van de blinden. De dag van de witte stok”, legde hij bereidwillig uit. Heel grappig!! Ik was niet verder gekomen dan iets van de onafhankelijkheid of uit de slaventijd. Nee, heel simpel, afgelopen vrijdag was het de dag van de blinden. Toch weer leuk om te weten!

Vrijdagavond was het ook onze laatste Happy Hour hier bij Norman. Ben benieuwd hoe dat op de andere eilanden gaat zijn. Er gaan veel boten via Aruba, naar Colombia en door naar Panama. We gaan er een aantal vast weer zien, maar of het weer net zo gezellig word, met net zo’n vaste cruisers plek….dat wordt afwachten.

Zondagochtend, gisteren dus, gaf Larry (Debonair) weer een yoga uurtje. Wat een heerlijkheid! En aan het eind van de zondag was het borrelen bij de True Blue, onze vaarwelborrel, met de Panache, Alcatraz, en Rosemary. Weer borrelen zullen jullie denken, maar ook in NL kunnen jullie redenen te over verzinnen om te borrelen hoor!! Begin van de herfst, volle maan, begin van het weekend, eind van het weekend enz. ;-) Het was weer mega gezellig. De True Blue is een groot schip, waardoor we lekker ruimte hadden en wat doe je dan, dan kruip je toch met z’n tienen op een paar vierkante meter, dat is dan knusser he. We hadden allemaal zelf hapjes en drankjes meegenomen, dus er was weer te over van de lekkere dingen. Het zal vanochtend voor de paar die moesten gaan werken, wel zwaar zijn geweest. Wij gaan deze lieve mensen voorlopig niet meer zien, wie weet waar wel…bejaardentehuis in Hattum, over een paar jaar toch in de Pacific, op de terugweg in Portugal of misschien wel in een leuk restaurantje in NL. Wie weet! Het ontmoeten van mensen blijft voor mij het summum van de reis. Het gedagzeggen blijft het k&*&^##$-ste.

Bubbles

Woensdag 12 oktober 2011 @ 22:43

Wat een genot, plezier, wat een luxe, wat een rijkdom en wat een mazzelstel zijn wij eigenlijk! Dat realiseerden wij ons gisterenavond toch maar weer eens extra. Op een dinsdagavond met de meest lieve en gezellige mensen, borrelen en bbq’en.

Het begon al super sjiek met een ‘flooting bar’ van Ton en Dominique (True Blue), compleet met bubbles en blauwe kers!! Wat een cadeautje, gewoon in de zee, met een champagneglas in je hand uitkijkend over het strand of het water en het langzaam avond zien worden.

Zoals altijd is er veel te veel eten bij een BBQ. Afstemmen heeft geen zin, want iedereen denkt dat de anderen al dagen aan het verhongeren zijn. We hadden voor een weeshuis aan saté en de grootste konijnenfamilie zou ook nog overhouden van de vele salades. Er was zelfs drank over! We hebben erg genoten, samen met Jacques en Annet en bezoek Mirjam (Panache), Ton en Dominique (True Blue), Tom en Karine (Alcatraz) en Nina en Lennart (Rosemary).

Wat wel heel grappig was, dat er al vrij snel een twee front ontstond. Eigenlijk snap ik dat ook wel, want wij, de dames, hadden het over epileren en bikinilijnen. Terwijl de mannen het dan toch liever over andere lijnen en dynamo’s hebben. Ik vond het heerlijk om weer eens over girly-dingen te kletsen.

Hoe laat het is geworden? Geen idee. Ik weet wel dat ik vanochtend best brak was. (Alweer ja!!) ;-)


PS Het internet was de laatste dagen erg slecht, vandaar dat ik er nu pas de berichtjes op kon zetten. Er staan 3 nieuwe op, ff naar beneden scrollen dus.



vlnr: Karine (Alcatraz), Annet (Panache), Mirjam (Panache), Dominique (True Blue) en ik

Yoga op de visafslag

Woensdag 12 oktober 2011 @ 22:39

Jawel! Het is zoals het er staat. Maar het viel mee hoor, geen schubben tussen mijn tenen tijdens de Rots, geen vissenhoofden onder mijn knieën bij de Hond, geen smerige lucht in mijn neus tijdens de Hoofdstand en ik heb geen inktvis geplet tijdens de Cobra. Het was er netjes schoongemaakt en zo een heerlijk plekje eigenlijk. Op zondag zijn de vissers ook gezellig thuis bij vrouw, vriendin of Dushi, dus wij konden ongestoord onze stijve ledenmaten aandacht geven.

Larry, van het Amerikaanse jacht, de Debonair, was onze yogaleider. Hij deed het erg goed, duidelijk en heerlijk met heel veel uitleg. Omdat het niveau erg verschillend was, hebben we wat staande oefeningen gedaan. Maar wel hele fijne en zeker omdat ik deze aan boord ook kan doen!! Kijk, de Hond en de Cobra, dat gaat niet, maar deze wel. Volgende week zondag, gaat hij ook andere oefeningen geven, die we ook aan boord kunnen doen. Het was weer heerlijk, zo’n yogalesje! Weer mijn stijve spieren wat losser gemaakt en daardoor me ook weer gerealiseerd dat ik het echt vaker móet doen. In NL kon ik soms vreselijk stijf zijn en door de warmte hier gaat dat veel beter, maar ervaring leert dat yoga ook heel goed helpt. Dat merkte ik in NL al heel goed. Dus toch maar niet zo eigenwijs zijn, denk ik.

Tijdens de Rots, had ik, vanaf de visafslag een mooi uitzicht. Ik zag onze (tijdelijke) kanariegele autootje, met daarachter een schitterende palmboom met daarnaast af en toe het beeld van een locaal vissersbootje, met op z’n kont heel groot ‘Curaçao’. Ik kon, terwijl ik in rust ademhaalde, niet vergeten waar ik was. En ik voelde me extra ontspannen.

Kòrsou Pabien

Woensdag 12 oktober 2011 @ 22:39

Curaçao is een jaar onafhankelijk, sinds 10-10-2010. En dat was reden voor een feestje. Het was vandaag dan ook een zogenoemde ‘bankholiday’, vrije dag. En ’s avonds rees er een groot podium met tafels en stoelen voor de eregasten ervoor en podiums erachter, op het Brionplein in Otrobanda, Willemstad. Het was wel een bijzonder moment, als je even stil gaat staan en in de geschiedenis denkt.

Tot vorig jaar was Curaçao, Kòrsou, het grootste eiland van de Nederlandse Antillen, Willemstad als de hoofdstad. De Nederlandse Antillen zijn vorig jaar opgeheven en alleen Saba, Statia en Bonaire zijn NL’se gemeenten gebleven. In 1634 veroverde de West Indische Compagnie, Curaçao van de Spanjaarden. Zij wilden graag Curaçao omdat het een gunstig gelegen haven was en een van de beste in het Caribische gebied. Heel grappig is om je dan te bedenken dat door onze NL’se voorvaderen, dus die van jou ook, het hier is opgebouwd. Fort Amsterdam was een van de eerste en vanaf 1650 ontstonden hier de landhuizen. Heel veel bouwmaterialen, maar ook eten, vee enz enz, kwam vanaf NL met de WIC naar Curaçao.
Vanaf 1655 floriseerde de slavenhandel. Curaçao werd een plaats waar grote slavenmarkten waren en vanwaar de slaven werden doorverkocht. Dit vind ik dan weer een minpuntje in onze NL’se geschiedenis. Maar het eiland werd hierdoor wel een vrijhaven en Curaçao een van de welvarendste eilanden. En als je dat bent, dan willen anderen landen je graag veroveren. Na het faillissement van de WIC rond 1791 werd Curaçao een deel van het koninkrijk Nederland. Toen in 1830 de slavernij werd afgeschaft raakte de economie in het slop, de ontdekking van olie in 1914 veranderde alles weer en Shell vestigde er een olieraffinaderij. De raffinaderij heeft in de jaren van de Tweede wereldoorlog en daarna veel weelde gebracht, maar later ook veel ellende. Omdat de werknemers niet tevreden waren zijn ze in opstand gekomen, dit is helemaal uit de hand gelopen; er zijn toen grote branden aangestoken in Punda en Otrobanda. In de jaren 80 is Shell vertrokken en de raffinaderij wordt nu, door het eilandgebied, verhuurd aan de Venezuelaanse staatsoliemaatschappij. De raffinaderij is rond Willemstad overduidelijk aanwezig en zeker omdat er altijd wel meerdere fakkels branden en de lucht is benedenwinds goed te ruiken. Met een controlerend beleid door de overheid in NL, is het hier ongelooflijk om te zien dat het zo getolereerd wordt!

Samen met de Panache (Jacques, Annet en bezoek Mirjam) zijn we gaan kijken bij het grote feest op het Brionplein, ter ere van 1 jaar onafhankelijk Kòrsou. We stonden vlakbij de ‘artiestenuitgang’ oftewel ‘backstage’. Normaal trek je dan je handtekeningenboekje of je decolleté. Nou, voor de dominee, die preekte over vrijheid (in het Papiamentu) en een psalm zong, heb ik het maar niet gedaan. De dansgroep erna, was ook geen reden en de zanggroep….tja, wat zal ik zeggen. Wij zijn op tijd weer naar huis gegaan.

Eigen huis & tuin

Zaterdag 08 oktober 2011 @ 21:53

Het gras is er netjes gemaaid, de perkjes zijn kaarsrecht, daar tussen lopen nette paadjes met stoepen, goed onderhouden groenstroken, strakke buxushaagjes en mooie tuinhekjes. Nederland is net één grote tuin! Alles lijkt super gecultiveerd en volgens een schema gemaakt. Waarin het, met alle verkeers-, plaatsnaam- en straatborden, maar moeilijk verdwalen is. Net alsof iemand (het Kadaster ofzo) één groot ontwerp heeft gemaakt voor heel NL. Met daarin de heerlijke variatie van verschillende stukken, dorpen, steden, bossen, enz. Eén grote tuin met variatie, want dat is goed volgens de laatste tuinetiquette, met verre doorkijkjes en voldoende waterpartijen.

Op Curacao heeft de tuinontwerper het wat minder strak genomen. Het is een wirwar van paadjes, niet altijd goed onderhouden en weinig borden, rommelige haagpartijen, afval ligt overal en de erfafscheidingen lijken door dronkenmans handen getekend. Maar ook deze tuin heeft wel wat en is misschien zelfs wel mijn favoriet. De bebouwing is vele malen kleurrijker en het feit dat deze tuin in een klimaat ligt waar het minder regent en warmer is, is ook terug te zien in de aanplanting (cactussen en divi divi bomen), bebouwing (veel veranda’s) en waterpartijen (weinig tot geen).

Vandaag hebben we een tour gemaakt door deze grote Caribische ‘tuin’. We zijn helemaal naar het bovenste puntje gegaan, Westpunt. Aan de oostkust slaan de golven tegen de kust, wat een waanzinnig schouwspel is. We hebben het Nationaal park Shete Boka bezocht, waar je op het randje deze golven kunnen bekijken. Het water spat en spuit omhoog. Net vuurwerk! Op het punt Boka Pistol spatten de golven omhoog alsof er met een waterpistool wordt geschoten. De golven klappen daar in een inham in de rotsen. We hebben genoten van dit tafereel, met de schitterende kleuren van het water, wanneer het water zich vermengt met veel zuurstof. De kracht van water, de energie van de golven, het enige wat je kunt doen is er ontzag voor hebben!

Terug langs de kust zijn we bij Vaersenbaai gestopt met Kokomo Beach bar. Waanzinnige heerlijke hippe tent, waar het goed chillen en limen is. En, ze hebben er lekkere appeltaart!! Om de dag af te maken, zijn we bij Café de Tropen gaan eten. Daar hebben ze ’12 voor 12’, 12 gerechten voor 12 gulden (= € 4,80). Daar kun je niet voor koken en alle gerechten zijn super lekker!

Weer op La Luna voelen we ons solidair met NL, het is hier ook een beetje herfst. De wind giert namelijk door het want! Het is nog te vroeg, ik weet, maar met een bijna volle maan, loop ik te neuriën: “hoor de wind waait door het wáaànt…” en “zie de maan schijnt door het wáaànt…”

Hazes

Zaterdag 08 oktober 2011 @ 12:22

Wel eens een Antiliaan, André Hazes horen en zien coveren? Ik wel! Gisterenavond bij Norman’s. Geweldig om te zien en horen. Jammer dat ik mijn camera niet bij me had!

Het was gisteren weer een waanzinnig gezellige avond, met een heerlijke bbq bij Norman’s. Omdat ons verblijf hier nu binnenkort toch echt eindig is, hebben we met verschillende boten afgesproken om dinsdag zelf te gaan bbq’en op het strandje hier. Zin in!

La Luna ligt inmiddels weer wat dieper in het water. We hebben ingeslagen voor de komende periode. Het lijkt alsof ik steeds meer weggestouwd krijg, hier en daar. Verder hebben we veel gedaan. Etienne heeft o.a. het nieuwe lampje op de lampjes in de mast geplaatst. We zijn nu veel beter zichtbaar als we aan het zeilen zijn. Buiten het boodschappen doen en wegstouwen, heb ik twee middagen achter het naaimachine gezeten. Eerst om douchegordijnen van een bevriende boot korter te maken en gisteren voor een creatief knutsel werkje. Ik had wat leuke ideeën opgedaan, dus lekker aan het knutselen geweest. Het naaimachine staat nog op tafel, ik heb nog een leuk crea-projectje klaar liggen.

Mobiel

Woensdag 05 oktober 2011 @ 23:06

Sinds gisteren zijn we mobiel. We hebben het kanariegele autootje van Ben (Giggles) voor een paar dagen te leen. Toppie! Dat geeft nog meer vrijheid om een eiland te bekijken en om dingen te doen. Ook de praktische dingen, zoals het bevoorraden van de boot. Tuurlijk hebben ze in Colombia en Panama en de rest van de wereld ook van alles, maar hier hebben ze de NL’se dingen. Wees gerust, ik ga écht de boot niet volstouwen met stroopwafels en satésaus, maar een beetje daarvan en van nog een hoop andere dingen (ketjap, zoete chilisaus, enz enz) dat maakt weer veel. En dat is dan een mega gesjouw om dat in de ochtend met het boodschappenbusje te gaan halen.

Dus, op pad met het autootje. Gisteren met Annet (Panache) aan het toeren. Het was weer even wennen, want de Gele Kanarie is een automaatje. Dat went snel hoor. De wegen zijn hier redelijk, maar de borden ontbreken. Dat viel me al op toen we nog op Schiphol stonden; de hele vele verkeersborden, voor elke scheet hebben we er wel een, in NL!

Met Annet ben ik naar Winkelcentrum Suikertuintje geweest. We hebben heerlijk, zeker een uur (als het niet langer is) bij de Hollandse Bruna doorgebracht. Heerlijk in wat bladen snuffelen en kijken welke boeken nu in de top 10 staan. Helaas hadden ze de Lonely Planet van Colombia niet meer. Heeft iemand hem toevallig elektronisch? Er is namelijk veel te doen in Colombia en best veilig, ik ben dus heerlijk bezig met een soort van ‘vakantieplanning in het binnenland’. Een van de leukste dingen; voorpret.

Vandaag hebben we Simon (Colombe) en Shelley (North Wind) naar het vliegveld gebracht. Zij gaan ook heerlijk voor twee weekjes op vakantie naar NL.

Replica

Maandag 03 oktober 2011 @ 23:03

Ik pak een kar en terwijl ik de poortjes doorloop graai ik de laatste Allerhande mee. Ik loop door de AH. Het is er heerlijk koel. Bij de groente afdeling pak ik een zak uien en verzin wat ik vanavond wil eten. Bij de vleesafdeling twijfel ik of ik bij mijn eerste menu-idee voor vanavond blijf, of verander ik. De pittig gekruide bieflapjes zien er namelijk ook wel lekker uit. Ik pak de huzarensalade eigen merk mee, mooi voor op de boterham tijdens de lunch. Via de snijwarenafdeling, kom ik bij het brood met sesamzaadjes, wat ik altijd meeneem bij de AH. De Euroshopper worstenbroodjes zijn ook geen twijfel geval. En terwijl ik de karamelstroopwafels van het eigen merk in mijn karretje leg, krijg ik een vertrouwd gevoel. Ik luister naar het Nederlands geklets om me heen en bedenk dat boerenkool van Hak voor morgenavond best lekker is. Via de vriesvakken en de immense tijdschriftenafdeling kom ik bij de kassa. Ik laad mijn boodschappen op de band en zet mijn boodschappentassen klaar in het wagentje. De caissière met erg bruine huid scant al mijn spullen op een snelle geroutineerde wijze.

Maar dan gaat het mis.. ze vraagt niet naar mijn bonuskaart en zegt “180 gulden alsjeblieft”. Hé?! “180 gulden?!” Wat is er aan de hand? De vrouw achter mij wordt ongeduldig en rijdt met haar wagentje over mijn tenen. Auw, dat doet zeer! Ik kijk naar mijn beneden en zie mijn gelakte tenen in mijn teenslippers. Teenslippers? Nee, ik droom niet, ik ben bij de AH op Curaçao. In China maken ze replica’s van NL’se winkels. Hier op Curaçao is de AH ook zeker niet te onderscheiden van de NL’se variant!


Welkom bij Albert Heijn!

Van hetzelfde

Zondag 02 oktober 2011 @ 23:51

Ik had een goede voornemen gemaakt voor als ik weer terug op de boot zou zijn; elke dag een logberichtje. Maar helaas, dat lukte weer niet. Nou heeft het eigenlijk niets met ‘lukken’ te maken, het is meer van dat ik niet elke keer hetzelfde wil vertellen. Want dat is toch wel een beetje de tendens van de dagen hier. Terwijl het eigenlijk niet zo voelt, maar als ik dan ’s avonds achter m’n laptopje kruip en bedenk wat ik jullie nu weer eens zal gaan schrijven, dan kom ik altijd op hetzelfde uit.

En om nou weer te schrijven over een waanzinnig gezellige Happy Hour, nee, dat ga ik maar een beetje inperken. We blijken al zo’n naam daarin te hebben! ;-) Een paar dagen geleden zijn we gezellig met Simon (Colombe) en Shelley (North Wind) naar Willemstad geweest, kijk dat kan ik eigenlijk best vertellen. Maar ja, ik heb volgens mij al meerdere keren geschreven dat ik Willemstad geweldig vind, met haar terrasjes en gezellige straatjes en winkels. Dus dan wordt het toch weer hetzelfde geleuter.

Wat wel nieuw is… gisteren zijn we eind van de middag met Jacques en Annet (Panache), Shelley en Simon en Lennart en Nina (Rosemary) naar Jan Thiel Beach geweest. Op het strand staan allemaal ligbanken en grote loungesets. Er zitten verschillende hippe restaurants, zoals Zanzibar en Tinto. Het is er heerlijk zwemmen in het heldere water en daarna op het strand lekker een biertje drinken. Het was gezellig ‘limen’ met elkaar in het water en op het strand, met uitzicht op een schitterende zonsondergang!

Life is life

Donderdag 29 september 2011 @ 18:48

Vanochtend zat ik op een houten bankje, mijn voeten in het zand, een grote Benjamin Ficus naast me, 4 boodschaptassen aan mijn voeten. De wind speelde met mijn haar, de schaduw was lekker warm. Ik zag een gekko’tje (hagedisje) de straat over rennen. Op dat moment wist ik dat ik op de juiste plaats zat. Hier in Curacao,wachtend op het busje wat mij weer naar mijn ‘huisje’ gaat brengen. Ik heb genoten in NL, maar het meeste van de mensen. En die ga ik weer missen, maar ik weet nu wel, na twee weken geschampt te zijn door het jachtige leven en de razende trein in NL, dat ik hou van mijn bootje, mijn huisje en op dit moment dit leventje.

Het kwartiertje varen van de haven naar onze ankerplek op het Spaanse water was heerlijk. Veel te kort, maar het was fijn weer op het water te zijn. We liggen bijna op ‘ons’ oude stekje. Terwijl ik de spullen uit de ontplofte tassen weer een plekje gaf, ging Etienne z’n sociale rondje maken en iedereen gedag zeggen. ’s Avonds waren we verplicht tot uit eten bij Norman (het tentje waar we ook met de dinghy’s aanmeren en de Happy Hour’s zijn), want ik had nog steeds geen boodschappen gedaan. Dat was vanochtend als eerste aan de beurt, dus vanavond ga ik weer lekker koken, exotische kipsalade met stokbrood staat op het menu. Etienne heeft vanmiddag de dynamo op de motor gezet en ik ben weer met water aan het spelen geweest, oftewel ik heb de was gedaan.

Home sweet home

Woensdag 28 september 2011 @ 12:22

In zo’n 10 uur ben je van NL weer in Curaçao. Terwijl wij er met La Luna, zo’n 15 maanden over hebben gedaan.

We hadden op de terugweg een stop in Bonaire, vandaar dat deze reis wat langer duurde. Op zich was dat wel heel gaaf, want je kon Bonaire super goed zien, met Klein Bonaire en de bootjes voor Karel’s Bar. En dan is het nog maar een kwartiertje naar Curaçao, waarbij het vliegtuig laag blijft, dus zie je Curaçao ook heel duidelijk. Dat was wel een leuk einde van de vlucht, die naar onze zin, verder toch wel heel lang duurt hoor. Zoals ik al zei over de heenreis, ik zit liever die uren op La Luna!!

Zoals ik al zei reisden we veel zwaarder terug dan heen. De douane zal wel raar gekeken hebben naar onze bagage, van een dynamo tot ovenhandschoenen en van gasdrukregelaar tot spanbanden en nieuwe onderbroeken. De stuurautomaat in de handbagage wilden ze wel even zien, maar verder geen problemen gehad. Alles ligt nu nog verspreid aan boord in de salon, het is alsof er een tas ontploft is.

Jacques en Annet (Panache) kwamen ons van het vliegtuig halen. Het was een leuk weerzien! Ik voelde me echt rijk, dat ik naar NL toe een heerlijk gevoel had en nu terug zeker ook weer. Na wat gegeten te hebben bij De Tropen zijn we La Luna gaan opzoeken. Ze lag er nog mooi bij. En tot mijn grote opluchting, was La Luna niet gekraakt door grote kolonies, scholen of zwermen kakkerlakken of ander gespuis. Het was wel warm aan boord, maar ja, wat wil je met een warme buitentemperatuur. Dat was met slapen dan ook wel wennen, alhoewel ik niet mag klagen, ik weet (volgens mij voor het eerst in mijn leven) niet eens meer dat ik ben gaan liggen, zo snel sliep ik. Met het 6 uur tijdsverschil en de dag doorvliegen, was het natuurlijk een wel héél lange dag.

Ik liep daarstraks rond 8 uur naar de douches en bedacht me dat het bij jullie daar nu alweer 2 uur ’s middag is. Heel raar, we zijn alweer een dikke dag verder. Zometeen gaan we snel naar ons ankerplekje op het Spaanse Water. Zwemmen in het zoute water (goed voor Etienne z’n laatste verkoudheidsperikelen), iedereen weer even gedag zeggen en (hopelijk) weer wat wind door de boot.


Bonaire vanuit de lucht.

Bijna….

Maandag 12 september 2011 @ 19:22

Op zoek naar een rustige haven? Waar niets te beleven in? De meeste boten niet bewoont zijn? En je in alle rust zelf je eigen potje kunt koken en de bewoonde wereld ook erg ver is? Er is er een in Curacao. Seru Boca Marina.

Gisteren zijn we naar de haven gevaren. Na een onwijs gezellig verjaardagfeestje bij de Kind of Blue zaterdagavond, waren we niet vroeg gisteren. En maar goed ook. Iedereen had ons ook al ‘gewaarschuwd’. Het is er warm, er is niets, enz. Dat klopte allemaal! Is het een keer super om in een haven te liggen, met een lange jurk en hakken zo de kant op. Ja, dat kan hier, maar je kunt alleen naar de wasmachine of het douchegebouw. Er is niet eens een restaurant of iets.

Daarnaast zijn we twee keer moeten verkassen omdat we elke keer op iemands plek lagen, waarvan de ‘vervangende’ havenmeester had gezegd dat het ok was. Maar aan de andere kant, we zijn wel klaar voor vertrek. Vandaag waaide het onwijs hard hier, dus warm was het niet. We konden dus lekker veel doen. De buitenkant van de boot maken we wel schoon bij terugkomst. De tassen staan gepakt, de koelkast gaat straks op ontdooien. Nog 1 nachtje slapen…..NL, here we come!

Grotten, terras en haven

Zondag 11 september 2011 @ 10:58

Het is hier even stil geweest, maar wij hebben niet stil gezeten. Het is alleen soms een beetje saai om erover te schrijven. Het is elke dag een beetje hetzelfde, zeg maar.

Eergisteren zijn we met Janet en de kinderen (Seaquest) naar de Hato Caves geweest. Wat een schitterende grotten!! Jammer dat je maar een klein stukje mag zien, maar het was wel de moeite waard. Ervoor hadden we heerlijk geluncht in Willemstad. In een gebouw waar verschillende ‘families’ eten bereiden en je zit dan met z’n allen aan lange tafels te eten. Erg lekker en erg authentiek.

Eer eergisteren waren we Willemstad nog even in geweest, het regende toen echt vreselijk! We hebben zelfs even bij een bank geschuild. Later trok het weer weg en hebben we nog lekker op een terrasje gezeten. Ik blijf het een hele gezellige, mooie stad vinden.

De andere dagen hebben we opgeruimd, gezwommen, gewassen en wat klusjes gedaan. Zometeen gaan we naar de haven, Seru Boca. En dan, overmorgen vliegen. Ineens gaat het snel! Het is hier vandaag weer super warm. De laatste dagen heeft het af en toe wat geregend en dan gaat de vochtigheid snel omhoog. Het is vandaag ook bijna windstil, de ingrediënten voor een hele warme dag! En dan gaan wij nog helemaal beschut de haven in. Pfff, ik kijk nu al uit naar de douche vanavond!

Gezapig

Donderdag 08 september 2011 @ 11:27

Soms maak je van alles mee, soms heb je van die gezapige dagen. Rustig, saai, er gebeurt weinig. Aan de andere kant is dat niet helemaal waar, want ik heb toch nog wel veel gedaan de afgelopen dagen. Onze tas voor NL is al bijna gepakt en de boot is er ook zo goed als klaar voor. Daar tussendoor doen we ook leuke dingen, zoals zwemmen met Janet (Seaquest) en de kinderen, de dinsdag-Happy Hour en gisterenavond met Jacques en Annet (Panache) uit eten.

Maar van dit soort gezapige dagen worden wij altijd allebei lusteloos en lui. En dat maakt ons onrustig. Als je het hier vergelijkt met Grenada, ondernemen de cruisers hier maar weinig. Velen liggen hier al lang, hebben alles al gezien of willen niets zien en dan krijg je een soort van slaperige baai. En sommigen vinden dat ok, da’s prima, maar wij worden er onrustig van. Nou vliegen we over vijf nachtjes al naar NL, dus hebben wij voor nu spanning in het vooruitzicht genoeg.


We zijn ons op NL aan het voorbereiden....

It's a dirty job...

Maandag 05 september 2011 @ 23:08

but someone has to do it, and that will not be me!!! Ik wil altijd helpen, maar waarom, ik weet het niet, maar hoef nooit te helpen. Ik geloof niet dat ik nu zo onhandig ben. Nee, Denise mag alleen helpen bij strontklussen. En dat bedoel ik, helaas, letterlijk.

Vanochtend, net na het ontbijt, wat een timing, ja! Wisten we het zeker...de stronttank zat weer verstopt. Vanwege het vreselijk dunne wc-papier was het alweer lang geleden. Dit dunne wc-papier, waarbij je moet oppassen dat je niet te hard veegt, anders zit je er doorheen, maar dit papier heeft dus ook zeker wel zijn voordelen. We hebben nu namelijk weer heerlijk robuust papier, maar daar gaat de tank van verstopt. Grrrr....

Nog voor het boodschappen doen, hebben we plan a toegepast. Even goed doorpompen, met een houten plug in de ontluchting. Normaal, ja normaal, hoor je dan een grote blurp en loopt de tank leeg. Niet vandaag. Vandaag houdt hij stug stand en sijpelt er uit de tank een zeikstraaltje uit, helaas ook letterlijk, de kast in. Verdikkeme.

Plan b dan maar. En dat is, met een slang via de afvoer naar binnen en wat porren zodat het hopelijk los komt. Het nadeel van plan b is heel duidelijk, de afvoer zit onder de boot, waar jij dus met je snorkel hangt en via deze afvoer loopt de tank dus ook leeg. Ik denk dat ik niet specifieker moet zijn! Aan dit plan zit duidelijk een luchtje! En jullie snappen dat Etienne dit wel een mooie taak voor mij vond. Nou, ik kan niet meer herinneren welke smoezen ik verzonnen heb, maar het werkte. Het heeft namelijk ook alles te maken met eerdere afspraken over de taakverdeling tussen captein en 1st stuurman (voor degenen die ons al langer volgen). Etienne ging dus zelf het water in en ik moest binnen pompen. Ik zag de tank verder opbollen en ineens hoorde ik een hop geblurp. Ik riep snel naar Etienne, “wegwezen!” En ja hoor, de tank liep onder veel geborrel leeg. Etienne kon inderdaad nog snel opzij zwemmen, waardoor hij gelukkig vermeed dat het wc-papier in z’n haar vast kwam zitten. ;-)

Pffff, voor vandaag hebben we gelukkig weer gewonnen van de (stront)tank.

Crea Bea @ Sea

Zondag 04 september 2011 @ 22:33

Na een dagje waarin we lekker lui zijn geweest, was het vandaag een excursiedagje, samen met de dames van de Seaquest.

Op Curacao staan aardig wat landhuizen. Mooie, grote koloniale huizen die vroeger het middelpunt van de plantages waren. Op de plantages verbouwden ze groenten en hielden ze vee, als eten voor de eilandbewoners én de slaven. Dit eiland werd namelijk met name gebruikt om slaven aan te laten sterken, na weken, soms zelfs maanden op zee. De slaven werkten op de plantages en als ze aangesterkt waren werden ze doorverkocht.

Vandaag zijn we het Landhuis Ascension gaan bekijken. Deze plantage werd in 1672 opgericht en ligt op het grondgebied van een voormalig indianendorp. Alle landhuizen zijn op heuveltjes gebouwd. Dit had als voordeel dat de passaatwind heerlijk door het huis waaide, maar zo konden ze ook andere landhuizen zien. Dit was met name van belang om elkaar te waarschuwen bij een slavenopstand (dan kwamen ze elkaar helpen) of wanneer er andere gevaren waren.

Een keer paar maand heeft Landhuis Ascension open huis. In het huis zijn dan kraampjes te vinden met allerlei creatieve huisvlijt. Met name de kunstwerken van wrakhout trokken onze aandacht en levert leuke ideeën op! De eerst volgende keer maar weer een grote (lege) tas mee naar het strand nemen. Buiten in de tuin speelt een locaal orkestje en kun je eten en drinken kopen. Het is gewoon leuk door de gigantische kneuterigheid!

Op de weg terug hebben we het atelier van Nena Sanchez bezocht, een (wereld)beroemde kunstenares van Curacao. In het centrum van Willemstad zijn verschillende reliëfbeschilderingen op de muren van haar. Erg mooi. Ze heeft een heel kleurrijk repertoire, beschilderd niet alleen muren, maar ook doeken, tafels, banken enz enz. Je wordt vrolijk van alle kleurtjes die ze gebruikt! En ook daar, weer genoeg ideeën voor mijn eigen ‘crea bea@sea’! ;-)

Ik zie ze vliegen...

Zaterdag 03 september 2011 @ 12:05

Wat vliegt de tijd! Nog een dikke week en dan vliegen wij…naar NL!! De meeneemlijstjes groeien gestaag door. Toch maar eens kijken wat ‘extra bagage’ kost. ;-)

Op Etienne z’n verjaardag hebben we niet de synagoge bezocht, maar Kura Hulandia (Hollandse tuin). Wat een indrukwekkend museum! Jacob Gelt Dekker, een Nederlandse zakenman met heel veel geld, heeft een achterstandswijk opgekocht in Otrobanda en binnen 18 maanden gerestaureerd in een schitterend hotel, restaurant en museum. Hij heeft daarna veel door Afrika gereisd waarbij hij verscheidene collecties uit de verschillende landen heeft meegenomen of gekregen. Het geheel is een indrukwekkende verzameling geworden en de moeite van het bezoeken waard. De rondleiding was ook zeker waardevol. (Tip: doe in de ochtend de rondleiding, eventueel kun je na de lunch dan nog even terug.)

De babi pangang was erg lekker en Etienne is erg verwend, met de bijpassende verjaardagsliedjes en cadeautjes.

Verder hebben we gisteren weer boodschapjes gedaan, ofcourse met de boodschappenbus. En ’s avonds was het weer een gezellige Happy Hour. Zo leuk om elke keer weer nieuwe mensen te leren kennen!!


Etienne z'n verjaardagslunch, terwijl skypend met z'n ouders.

Jarige Job

Donderdag 01 september 2011 @ 11:12

Er is er een jarig…hoera hoera….dat kun je wel zien dat is Etienne…… Vandaag is het een feestdag. Ik heb gisteren de slingers (binnen, buiten wil hij niet ;-)) opgehangen en hem vanochtend gefeliciteerd met een slaperig “Goedemorgen lieverd, Welterusten!” Ik was nog niet geheel wakker….

We gaan eind van de dag een daghap eten op het Wilhelminaplein, ze serveren namelijk Etienne z’n favoriet ‘Babi Pangang’. Janet en de kinderen komen ook, dus dat is wel gezellig. We gaan al eerder de stad al in, synagoge bekijken en nog wat andere highlights.

Voor mij wordt het weer een dagje Willemstad, ik ben gisteren namelijk gezellig met Annette (Panache) al de stad in geweest. Heerlijk winkel in, winkel uit. Gezellig op het terrasje gezeten en een schitterende galerie bekeken.

Willemstad is echt een schitterende stad. Afgelopen maandag hebben we samen met Janet, haar zus en de kinderen een stadswandeling gemaakt met een rondleidster die bij Monumentenzorg werkt. Je kijkt dan toch op een andere manier ineens naar de stad. Meer naar de geveltjes, dan naar de etalages! Hele leuke dingen ook gehoord, zoals dat alle huizen een kleurtje hebben omdat de gouverneur (rond 1800 zoveel) het aan zijn ogen kreeg en zijn oogarts verklaarde dat dat kwam omdat het wit van de huizen de zon teveel weerspiegelde. Er werd een verordening uitgedaan, dat iedereen, binnen 3 weken, z’n huis geschilderd moest hebben. In die tijd nog in de kleuren grijs en geel, maar nu is het een bont geheel geworden.


Dit is een gevel in een typische Curacao'se barok stijl, met de dikke zuiltjes en de boogjes, die vroeger een open galerij waren.

Klussen en klussen

Maandag 29 augustus 2011 @ 13:29

Naast al die gezelligheid en leuke dingen, zijn er ook zaken die gedaan moeten worden. Vrijdag en gisteren waren dan ook klusdagen. Jullie hoeven echt geen medelijden te krijgen hoor, het klussen gaat hier op z’n Cariebs…..relaxed en rustig aan. ;-)

Vrijdag heeft Etienne voor de motor gezorgd; olie ververst, filters vervangen, enz. Ik ben de klusdagen voornamelijk druk geweest met alles luchten, uithangen en eventueel wassen. In het warme, vaak vochtige klimaat, waarin wij nu bivakkeren is het voor schimmels een paradijs! Het is dus belangrijk vaak te luchten en je kleding én schoenen frequent te checken. Ik pakte laatst een paar schoenen uit een bak, helemaal onder de schimmel! Gatver!! Ook kleding wat een beetje zout is geworden, je daarna niet meteen uitspoelt maar oprolt, gaat snel ruiken en schimmelen. Daar moet je wel op letten,want je krijgt heel snel een natte kont in de bijboot, of zoute spetters op je, en dan ga je vaak niet meteen alles wassen. Het is een troost te horen dat meerdere vertrekkers er last van hebben. ;-) En met een beetje aandacht, zoet water en frisse lucht, heb ik, voor dit moment, de schimmels weer overwonnen!

Gisterenavond hebben we, als afsluiting van onze klusdag, weer gezellig geHappy-Hour’d met de To Windward, Panache en Kind of Blue. Nu eens bij een leuke, hippe tent hier in de buurt, Maxim’s. Voor herhaling vatbaar!

Vanochtend hebben we weer boodschappen gedaan met de Boodschappenbus en vanmiddag gaan we Willemstad in. Ik moet nog een cadeautje voor Etienne hebben….