Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Weer een paar eilanden verder

Donderdag 16 april 2015 @ 16:06

Tjeetje, de tijd vliegt als je bezig bent! In Martinique hebben we nog meer gekocht, oa nieuwe Comfort Seats! Ik had twee prachtige oranje gekregen bij mijn afscheid en deze hebben het zeer goed uitgehouden; elke dag op gezeten en het enige wat versleten is, is het binnenwerk! Voor degenen die ze niet kennen, ze hebben een inwendig frame, waardoor je ze nergens tegenaan hoeven te staan, ideaal voor op een boot. Ze hadden nog maar 1 oranje en een aqua, dus we hebben nu ieder een eigen kleur. ;-)

Toen we even aan een mooring wilde gaan om de ankerketting te verwisselen, kreeg ik de schrik van mijn leven! De afstandbediening van de ankerlier ontplofte letterlijk in mijn hand. Ik heb een uur lang een piep in mijn oor gehad! Gelukkig hadden ze in een van de watersportzaken een afstandbediening hangen, maar dat deze lang niet zo waterdicht is als de originele, kwamen we achter na een heftig tochtje naar Dominica. Balen, dat was een DSD dus! Een Duur-Shit-Ding.

Verder hebben we ook gezellig koffie gedronken met Blue Heeler en ‘gehappy-houred’ natuurlijk. De supermarkten vallen tegen. Er is wel van alles, maar de speciale dingen voor mij (glutenvrij enzo) zijn er niet echt. We zijn denk ik goed verwend met Zuid-Afrika en Azie ofzo. De groenten en fruit waren ook niet echt geweldig… tegenvallertje dus.

Zaterdag zijn we ankerop gegaan en even om de hoek bij St. Anne gaan liggen. Zondag verder ‘omhoog’ naar Anse Mitan. Daar een heerlijk ijsje gegeten en de volgende dag meteen verder naar Dominica. Er was bij Martinique bijna geen wind, maar eenmaal tussen de eilanden waaide het zeker 25 knopen. En toen we bij de hoek van Dominica waren, was het helemaal feest, de valwinden kwamen over en weer tot wel meer dan 35 knopen. Gatver!! Niet echt een relaxt zeildagje dus.

We dropten het anker weer bij Roseau en Etienne ging meteen de gasflessen wegbrengen. Die kunnen hier namelijk (bij het benzinestation) goed gevuld worden. Het was grappig, want veel was nog hetzelfde. Vandaag zijn we met Wayne en Ally door Roseau gewandeld, het grote cruiseschip bewonderd, de vele mensen bestudeerd, locaal geluncht en de winkels bekeken. Er is niet veel veranderd in die 4 jaar, alleen zag het fruit en de groenten er nu super uit en de supermarkt is geüpgrade, ik heb nu namelijk geen kakkerlak gezien. ;-) Aan het einde van de dag konden we onze gasfles ophalen en hebben we nog wat gezwommen. Het is weer goed warm hier, afgewisseld met een regenbuitje.

Gisteren zouden we een klein stukje verder naar het noorden van Dominica gaan, maar het ging eigenlijk zo lekker met zeilen en de wind viel reuze mee, dat we meteen maar zijn doorgegaan naar Guadeloupe. Onderweg werden we nog aangeroepen door Ti Sento, andere NL’se vertrekkers, waar we even een gezellig babbeltje mee maakten.

Het viel de hele tocht reuze mee met de wind en de golven, ook tussen de eilanden. Gelukkig dus! Alleen op de genua zeilden we heerlijk relaxt met 5 knopen naar de overkant! Helaas waren al de mooring bij Ilet de Cabrit bezet, dus zijn we aan de overkant geankerd. Meteen de dinghy weer in het water en naar de overkant gezoefd om Gromit te bezoeken. Een Canadese familie die we al een half jaar hier en daar zien. Heel gezellig bijgekletst en meteen afspraken voor vandaag gemaakt, als ook Blue Heeler hier is. Allemaal leuk dus weer! En nu zijn we in het plaatsje, lekker wat winkeltjes kijken, lekker koffiedrinken en weer internet…

Waar zouden we zijn zonder de trein?

Maandag 30 mei 2011 @ 22:16

Een slogan van de NS van tig jaar geleden. Ik zou hem nu om willen bouwen tot ‘Waar zouden we zijn zonder internet?’ Alleen rijmt dat niet. Ik heb ook even geen inspiratie om het rijmend te maken. Maar de boodschap is vast en zeker duidelijk...wij zijn blij met internet. Als we geen internet hadden, zouden wij nog wel gewoon hier zijn, maar jullie zouden dat niet weten. En dat zou toch jammer zijn. Had ik naar iedereen apart een handgeschreven brief moeten sturen. Die dan weken later pas aan kwam. Daarin zou dan staan “Wij zijn in Dominica.” Maar daar waren we dan al niet meer. Al lang niet meer. En jullie zouden (hopelijk) een handgeschreven brief terugsturen. Poste restante naar de haven in Martinique. Omdat in mijn brief ook stond dat we daar morgen naar toe zouden gaan. Maar eer dat die brief in Martinique zou zijn... Stel dat jullie meteen zouden antwoorden op mijn mooie handgeschreven brief, die al twee weken later bij jullie was. Dan zou jullie handgeschreven brief er weer twee weken over doen. Kwam die brief dus 3 weken te laat op Martinique aan. Er vanuit gaande dat de brieven er inderdaad maar 2 weken over doen. Dan lag die brief daar. “Poste restante: La Luna, Capitainerie Le Marin, Martinique.” Die brief zou daar dan maanden blijven liggen. Maar niemand die hem afhaalde. Totdat iemand het vergeelde documentje uit het postvakje L zou halen en hem zou weggooien. Er was al die maanden niemand om hem geweest. En wij...wij zouden vanaf Grenada weer een brief sturen. Maar niet meer zo uitbundig en niet meer zo passievol. Want ja, wij horen maar niets meer terug uit NL. Totdat we na een tijdje ook maar niets meer schreven. Misschien nog een snel kaartje aan de ouders. Denkend dat niemand meer geïnteresseerd is in ons. Terwijl er op allerlei plekjes in de Carieb, handgeschreven brieven zouden liggen te wachten. Om afgehaald te worden door La Luna. Ben ik even blij dat er internet is. Het is dan wel niet handgeschreven, maar de reacties komen sneller. En zo weet ik dat het jullie daar in NL nog wel interesseert wat wij hier doen...

Jungle Book

Vrijdag 04 maart 2011 @ 03:18

Al een paar dagen zijn wij erg solidair met Nederland, het is hier 's nachts en 's ochtends grauw, grijs en nat. Erg nat! De regen stort naar beneden. Het is een beetje hetzelfde als in St. Vincent, de vegetatie op het eiland is daar ook tropisch net als hier en ja, daar horen ook regenbuien bij. Alhoewel Morty, onze gids vanochtend, vertelde dat het nu toch wel heel erg veel regent en dat dat niet echt normaal is hier.
.
We gingen vanochtend dan ook in onze zeiljas op weg naar de rivier in het dorp Portsmouth. We zijn inmiddels verkast van Roseau naar Portsmouth. Met Morty als gids, zijn we vanochtend de Indian River opgevaren. Werkelijk waar, schitterend! Je vaart zo de jungle in. Helaas heb ik Mowgli en Balou niet gezien, maar wel het woongebied van kabouters en ander klein gespuis. Ze hebben hier bomen, waarvan hun wortels boven de grond als soort schuttingen uitgolven. Voor ons te laag als schutting, maar voor kabouters werkt dat goed. Deze bomen stonden aan de oever van de rivier en dan waaieren de wortels het water in, het was een beeld wat echt tot je verbeelding spreekt en menig sprookje kwam weer naar boven.
.
Op de bomen en tussen de bladeren schieten de leguanen weg, hele kleine, maar ook een paar grote. Veel landkrabben gezien, reigers en de hummingbird (familie van de kolibrie). Het was gewoon schitterend, met de bloemen en alle kleuren groen. De gids van een andere boot maakte voor zijn gasten een werkje van bladen met een mooie bloem. Deze gids kreeg van 'onze' Morty toch op z'n donder eenmaal weer aan de kant! Morty vond, samen met een aantal andere gidsen, dat je bloemen aan de bomen moet laten. Het werd een schreeuwende discussie, waarbij Morty bijna vergat zijn geld bij ons te halen. Wel goed dat ze zo op elkaar 'letten'. Het is ook zonde, de bloemen zijn schitterend, aan de boom en niet in je haar.
-----
At 3-3-2011 20:45 (utc) our position was 15°34.80'N 061°27.67'W

Happy tax

Dinsdag 01 maart 2011 @ 23:45

“Sweetie, It’s five minutes for Happy Hour”, fluisterde de barkeepster Etienne in z’n oor. Zij herkende hem meteen toen wij vanavond met de Wizard, Moonrise en Vivente de Garage binnenkwamen. Etienne had gisteren nog een Happy Hour (3 bier voor 10 EC = nog geen 3 euro) erbij gekletst toen het al na zevenen was en met haar een discussie gevoerd over de tax (belasting) die wij ook nog moesten betalen over al dat bier. (5 Happy Hours = 50 EC + 1 biertje van 6 EC, dan betaal je 64 EC = 8 EC belasting?!) Dus wat nu precies de reden was waarom ze hem herkende?

Het was super gezellig en weer even heerlijk met iedereen bijgekletst. In hoeverre dat ging terwijl de locale beats weer uit de speakers dreunde. Tijdens het eten wist de 12 koppige Nederlandse groep, de serveerster helemaal dol te maken, met die zonder salade en die weer wel met salade en alles door elkaar te roepen. En toen het bier op was, waren de poppen helemaal aan het dansen. Maar of het nu echt aan ons lag of aan haar begrip, dat laten we maar even in het midden. Wij hebben in ieder geval gelachen!

Over tax en belasting gesproken. Vandaag hebben we, heel plichtsgetrouw, het belastingformulier ingevuld. Jawel! Een ode aan de moderne tijd, dit gaat gewoon net alsof je thuis zit, maar nee, je zit nu, in je korte broek achter je pc’tje op Dominica de verschillende bedragen bij de verschillende boxen te zetten. Alhoewel dat ook weer heel simpel is, want de belastingdienst vult tegenwoordig al een hoop voor je in. Buiten dat het moeilijk te zeggen welk formulier wij nu daadwerkelijk in moeten vullen (als woonachtig in het buitenland zonder adres en geld in NL hebbend), geldt toch echt wel de kreet: “leuker kunnen we het niet maken, wel makkelijker.” Ook niet helemaal waar trouwens. Want als onze berekening klopt, dan vind ik de belastingdienst nog ontzettend leuk ook!




Lokaal verzetje

Maandag 28 februari 2011 @ 22:38

Happy Hour terwijl er geen kroegen open zijn? Dat kan je overkomen, op zondagavond in Dominica. Wij hebben dat gisteren ervaren. Het plan was om naar de Happy Hour in de Garage te gaan. Maar dat moet je niet op zondag doen, dan is de Garage dicht. Net zoals de meeste andere tenten hier in Roseau. En dat zijn er nogal wat!! We hebben een kroegentocht gehouden in de locale kroegjes die nog open waren, op zich was dat wel een belevenis. We kwamen bij een kinderfeestje terecht waar moeders stond te 'dirty dancen’ met pa en bij de andere kroeg kon je alleen maar buiten op de stoep zitten bij de lokale zwervers.

Maar de Happy Hour daarnet in de Garage, was ook leuk! Na een dag, waarin Roseau wordt platgetrapt door de ferryboot toeristen, is het een heerlijk relaxed chilly sfeertje in de stad, wanneer de ferry zijn touwen losgooit. Iedereen is moe en platgewalst door de hele stroom van zo’n paar duizend Engelsen en Amerikanen, die Roseau bezoeken. Een groot gedeelte springt meteen een taxibusje in op weg naar een toeristische attractie of een vette hike. Alhoewel ik me afvraag hoeveel er inderdaad een hike gaan maken. Als je sommigen de ferrysteiger af ziet komen, dan geloof ik dat de busrit wel gaat, maar verder?

Wij zijn vandaag ook op excursie geweest, maar gewoon heel basic, met de locale bus. Gelukkig was de bus vol toen wij instapten dus vertrok hij meteen, hobbelend en schuddend de steile wegen omhoog, op het ritme van de muziek die uit de vette speakers klonk. En waar kom je nu nog een buschauffeur tegen die gewoon even bij de bakker stopt, als jij nog een broodje wilt kopen? En wanneer jij dit, een paar dorpen verder, ruilt voor een zak aardappelen, laadt de chauffeur deze gewoon even voor je in. Oma eet daarom vanavond aardappelpuree ipv een boterham.

Het is heerlijk swingen op de muziek in de bus en je krijgt meteen de hipste lokale nummers te horen. Het verzacht het hotsen en botsen en gieren door de bochten. Ik ben wel tig keer gaan verzitten, maar kreeg het stuk pijp van de zitting maar niet uit de buurt van mijn stuitje. Toen hij met piepende remmen stopte in Scotts Head, het zuidelijke puntje van Dominica, kwam ik nog na stuiterend (of was het swingend?) de bus uit. Scotts Head is ook het zuidelijke plaatsje van Soufriere Bay, wat tevens een marine reservaat en bekend staat om de mooie snorkel- en duikstekken. Het was mooi, erg mooi, maar ik heb al mooiere stekken gezien. Ja sorry, we zijn verwend. Maar de verzetjes van de afgelopen dagen met een lokaal tintje waren geweldig, al heb ik nu (nog steeds) spierpijn in mijn kuiten en een beurse reet.

Hike to fall

Zaterdag 26 februari 2011 @ 22:44

Een keer een waterval zonder regen gezien, terwijl het water toch over mijn gezicht stroomde en mijn rug zeiknat was. Het was namelijk een hele hike naar de Middleham Fall. Een tochtje van 1,5 uur door het regenwoud, springend van balk naar balk en van boomwortel naar boomwortel. Het was er werkelijk schitterend! Dominica wordt het ‘Nature Island’ genoemd. Die naam mag het eiland echt wel hebben. Mijn kuiten en bovenbenen hadden het zwaar vandaag. De klim en klauterpartij was daarentegen wel leuk, het was in een schitterend groene omgeving. Alle kleuren groen kwamen voorbij en heel veel soorten bomen, struiken, varens, planten, paddenstoelen en bloemen. De Middleham fall is meer dan 90 meter hoog! Een imposante waterval die bulderend naar beneden stort. Etienne en Patrick hebben nog gezwommen in het ijs, ijskoude water. We hadden een taxi geregeld in Roseau, James alias Shyguy, was onze chauffeur voor vandaag. Ik zal morgen best spierpijn hebben, vrees ik.



Een impressie van de hike en de waterval

Roseau in Dominica

Vrijdag 25 februari 2011 @ 23:47

Ik had vandaag een baaldag, nergens zin in. Dat kun je wel eens hebben, maar ja, dat is zonde als je weer ergens nieuw bent. Dus toen Etienne terugkwam van het uitklaren met Patrick (Vivente), toch maar mee om Roseau te verkennen. Het is een leuk stadje. En met elke dag een cruisschip aan de steiger, ook bruisend en gezellig druk. Er zijn veel winkeltjes, van alles wat en vandaag was er een grote markt. De mensen zijn hier weer erg vriendelijk en we hebben een tijdje met Rambo (jawel!) staan kletsen. Een locale gids met veel humor. Tussen de middag hebben we bij een ‘Maggi-standje’ een kipje gehaald, super lekker met verse jus.

Het waait vandaag wel erg hard en ik ben blij dat we niet weg hoeven. Het waait zelfs zo hard dat we het voorluik dicht hebben, anders wordt het te koud in de boot. Dit wil je niet geloven.

Buiten dat Dominica erg mooi is en Roseau erg leuk, hebben we ook weer eens een super snelle gratis internetverbinding op de boot. Op Martinique konden we geen internet oppikken, terwijl we dat daar wel verwacht hadden. Maar hier, wat we dus nooit hadden gedacht, internet-netjes in overvloed. Het was dus weer heerlijk even bij lezen op de verschillende sites en het nieuws. Dat was wel schrikken, met alle verhalen over Libië enzo. Het is raar dat je nieuws anders beleeft dan toen we nog in NL waren. Ik weet niet goed hoe ik het moet verwoorden, maar je voelt je meer betrokken bij het buitenlandse nieuws. Ik weet niet wat het precies is, maar het lijkt harder binnen te komen. Misschien omdat je ook echt in het ‘buitenland’ bent, terwijl het voor ons eigenlijk alleen nog maar een verhaal op een nieuwssite is, gelukkig.

Het was weer ‘douwen’

Donderdag 24 februari 2011 @ 23:54

Gisterenochtend (woensdag dus) zijn we in aller vroegte naar het vliegveld gelopen. We lagen dichtbij de mangrove in de Fort de France bay, waar aan de andere kant meteen de landingsbaan is. Tussen de mangrove is zelfs nog een klein haventje. De localen hebben in de mangrove steigerplanken gemonteerd zodat ze van hun bootje, aan de zelf geïmproviseerde steiger, naar de kant kunnen lopen.

Het was een klein half uur lopen naar de vertrekhallen op de luchthaven. Eerst de koffers inchecken, dan een ontbijtje bij de Delifrance en toen was het tijd. We hebben Frits en Gerda uitgezwaaid bij de douane. Ik had het er toch wel slecht mee... Dat die drie weken zó snel gegaan zijn! Maar ja, dat is vaak als het leuk en gezellig is, dan vliegt de tijd!

Terug aan boord was het ineens wel heel erg stil. We zijn terug gevaren naar Fort de France waar ook de Vivente weer lag en we hebben samen uitgeklaard. Ik ben de hele dag van slag geweest, had ook meteen weer super last van heimwee. ’s Avonds hebben we bij de Vivente heerlijke nasi gegeten, wat de ‘pijn’ wel een beetje verzachtte.

Vanochtend was het weer vroeg dag, het doel was, voor het donker in Dominica. Het is hier namelijk ’s avonds rond zeven uur alweer donker. Achter Martinique leek de wind ons in de steek te laten, het was motoren met de zeilen, die weinig deden. Eenmaal tussen de twee eilanden trok de wind vet aan en ook de golven waren weer overduidelijk aanwezig. Met een koers van rond de 60 graden was het weer ‘douwen’, zoals ik deze koers oneerbiedig noem. Je vaart scherp, waardoor de snelheid soms niet is wat je zou willen en de golven komen schuin van voren. Voor mijn gevoel ben je dan heel de dag aan het ‘douwen’. Op zich was het wel een heerlijk dagje, voor dat we vertrokken (om 7 uur), regende het nog, daar hebben we vandaag verder geen last van gehad. Ook liet de snelheid ons nu ook niet in de steek en met een dikke 6 bft wind, stoven wij met meer dan 6 knopen snelheid naar Dominica.

We liggen voor anker bij Rosseau. Even kijken waar we moeten liggen? Hé, zie ik daar een NL’se vlag? Ja hoor, de AbelT! En ook de Irun (de Brazilianen) liggen hier. Samen met de Vivente en de Zwitsers die we in Mindelo hadden ontmoet hebben we bij de AbelT, gezellig geborreld. Wij mochten daarna nog lekker een prutje mee-eten bij de AbelT en zijn weer heerlijk bijgekletst.


PS De foto’s van Gambia zijn (eindelijk) geupload en de foto’s van Mayreau staan erbij.