Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Er is een tijd van komen en een tijd van gaan

Zondag 29 april 2012 @ 00:02

Het is altijd weer raar, hoe een vreemde omgeving langzaam toch weer zo vertrouwd wordt. Misschien ook weer niet raar, het is voor een bepaalde periode je leefomgeving. Je achtertuin, je ‘neighbourhood’. En dan loop je ineens voor de laatste keer langs het zo bekende straatje, pak je voor de laatste keer nog even twee 5 liter jerrycans met water mee bij de zo vertrouwde supermarkt en loop je voor het laatst de pier over naar de watertaxi. Dat is altijd een heel raar moment, die laatste dingen. Het voelt ook vaak als weemoed, loslaten, achterlaten en vaarwel. Je vertrouwde loopje verlaten en de mensen die je zelfs al zijn gaan kennen (de port captain, de ‘snorkelcapitein’ en de watertaxi-boys). Maar ja, het is tijd om verder te gaan.

En dat gaan we morgen weer. De langste etappe, van onze reis (waarschijnlijk en in ieder geval tot nu toe) en de langste etappe hier in de Pacific. Vanochtend hebben we onze moestuin weer aangevuld. Elke zaterdagochtend is hier de fruit- en groentemarkt. Van 6 tot 12 uur in de ochtend en ben op tijd, want zo rond 9 uur is er al veel niet meer. We waren er op tijd, maar zagen een duidelijk verschil met wat er nog was toen we weggingen. Maar ben je er dus vroeg, dan hebben ze er bijna alles; zelfs broccoli, spinazie, bloemkool en lente-uitjes. Helaas hadden ze geen sinaasappels, wat wel raar is, want er waren limoenen te over. Het is ook grappig om te zien hoe het gaat op zo’n markt, bij de oudste vrouwtjes heb je vaak de beste deals, maar dan moet je niet van die kleine uitgemergelde hebben, want die zetten je af. Zorgen dat je zelf alles kiest, want laat je de ander dingen voor je pakken, dan krijg je geheid spijt. En dit keer was de eierman de topper. Hij verpakte de 30 eieren wel in 4 van die kartonnen eier-‘dozen’. Zelfs tape eromheen en toen konden we het meenemen. Top! We zitten dus weer lekker vol. Hopelijk gaat het goed met de oversteek (niet al te heftig en niet ziek) zodat ik weer lekker alles kan gebruiken in het eten.

Vanaf nu zijn we dan ook de komende maand onderweg. Het is 3000 mijl, maar dat is hemelsbreed. De af te leggen afstand hangt ook heel erg af van het weer en de stroom die we onderweg gaan tegenkomen. We zullen zien. Volgens onze normale berekeningen en gemiddelden zouden we er zo’n 27 dagen over doen. Wordt het inderdaad 27 dagen, dan doe ik een vreugdedans op Fatu Hiva. We verwachten namelijk wel wat dagen meer….

Wil je ons dus bereiken de komende tijd (dat vinden we altijd erg leuk tijdens zo’n saaie oversteek) dan moet dat via de ‘reacties’ of het SSB-mailadres. En oja, beleggen is tegenwoordig niet zo’n goed idee meer, dus kun je je geld ook opmaken door ons te bellen (of gratis een sms’je te sturen). ;-)

Wat is hoog?

Zaterdag 28 april 2012 @ 01:49

Ik weet het, een eiland of land drijft niet. Dat zit vast aan de aardkorst van Moeder Aarde. Maar die kleine eilandjes die hier verspreid liggen, daarvan zie je maar een topje. Stel je voor dat je dus boven op een berg gaat zitten, ergens in de Alpen ofzo en dan laten ze, zeg zo’n 80% van die berg afzakken in de zee. Je leeft dan dus op maar 20% van die berg. Dat is dus hier ook. (en natuurlijk op alle andere eilanden) Al deze eilanden hebben meer oppervlakte onder water, dan hierboven waar wij op lopen. En omdat het vrij snel naast het eiland al meteen kilometers diep is, is het een steile hoge berg. Je bent je dat niet bewust, maar bizar niet? Wat zou er het hoogste zijn? Een landberg (zoals de Mount Everest) of een eiland hier in de oceaan? Hmm, interessant. Wat is nul? Zeeniveau of de zeebodem?

Gisteren hebben we de zogenoemde ‘High-land’tour gedaan. Erg leuk! Onze gids was ook erg geïnteresseerd in het geologische aspect van het eiland en kon ons dus veel vertellen. We zijn eerst naar zogenaamd ‘potholes’ geweest. Sommigen denken, en vertellen dit ook tegen toeristen, dat het kraters zijn, maar dat zijn het duidelijk niet. Het gesteente hier boven in het eiland (zo’n 800 meter hoog, vanaf zeeniveau gemeten) is duidelijk geen lava gesteente, zoals het zwarte gesteente beneden bij de stranden. Heel interessant, de grote ronde gaten, met in de rechte rotswanden verschillende tunnels. Deze tunnels staan in verbinding onder het hele eiland. De zogenaamde lavatunnels waar we ook in zijn gaan kijken. Gaaf! Het zijn tunnels, waar de lava door stroomde toen het eiland, door een vulkanische uitbarsting omhoog gedrukt werd. De lava is hier weer terug uit gestroomd en toen zijn de tunnels opgedroogd en gebleven. Een soort aders van het eiland. Je herkent de lavalaag in het ‘plafond’ goed.

Verder zijn we naar een ranch geweest waar de schildpadden in hun ‘natuurlijke’ omgeving leven. Het is bijna paartijd en dus waren de meeste mannetjes, en vrouwtjes, naar de ‘lowlands’ getrokken om daar te paren en eieren te leggen. Het gebied waar de duizenden grote schildpadden rondlopen is enorm, dus we hebben maar een paar, waarschijnlijk vrijgezelle, schildpadden gezien. Het was wel gaaf, want je loopt door de modder en gras op zoek naar zo’n grote ding wat op een rots lijkt. Het was al warm, dus op zich is het niet ver zoeken. Ze zoeken dan meestal verkoeling door met hun gat (nou ja, eigenlijk hun hele lichaam) in de modder te gaan liggen. En wat zijn ze groot! Als je dichtbij komt, te dichtbij, gaan ze blazen en trekken ze hun kop in. Het schild is van dezelfde structuur als onze haren en nagels, keratine. En dat schild is sterk! Dan weet je waar wat sla en gras dus goed voor is ;-)

Vandaag wat boodschappies gedaan en alles weer een zeevast plaatsje gegeven. Etienne was de boot aan het schoonmaken en toen hij boven kwam, zag hij iets, wat je als zeiler liever niet ziet. Een groot, schitterend jacht, was hier vlakbij op het rif gelopen! Wat een vreselijk gezicht is dat! Als je hem ziet dansen en draaien op de golven op het rif, gaat dat door merg en been. Met hulp van alle bootjes hier, was hij er gelukkig al vrij snel vanaf. Brrrr, dat is echt een nachtmerrie van elke zeiler!

Vanavond zijn we lekker luxe uit eten geweest! Weer eens een super stukje vlees en een overheerlijk visje. Genieten dus! Toen we onderweg naar het restaurant liepen, passeerden we de vismarkt. En dat is hier waar vermaak. Niet zozeer de mega grote vissen die ze klaar maken. Maar de zeeleeuwen en pelikanen bedelen niet om een stukje vis, ze pakken het gewoon zelf!

PS De foto's van de Galapagos staan al in het foto-album!

Zwemmen met de zeeleeuwen

Vrijdag 27 april 2012 @ 01:05

Big Galapagos Five!

Woensdag 25 april 2012 @ 21:52

Na vanochtend hebben we de Big Five van de Galapagos gezien! Op nummer 1, de Grote schildpadden, nummer 2, de zeeleeuwen, nummer 3, de Blue Footed Boobies!, nummer 4, de marina Iguana (dat lelijke zwarte ding) en nummer 5 de Darwin Finches. En dan vergeet ik de pinguins, die op Isabella zitten, maareven. Want daartegenover hebben we ook White Tipped Sharks gezien, de Sally Lightfoot crabs (die hele rode), langoestes, land Iguana’s, Lava Lizards, Swallow-tailed Gull (klak-klak vogels), fregatvogels en pelikanen. En dan heb ik het nog niet over de grote vissen van vandaag. Grote dokters, angelfish, papagaaivissen, murene, koffervissen, eagle rays en bruine roggen. En dan laat ik het kleine grut, waarvan er miljoenen waren, maar even achterwege. Geloof dat het meer de Galapagos top 100 wordt.

Vanochtend zijn we met 10 andere toeristen in een bootje gestapt voor de Bahía tour. Een toer langs verschillende plekken hier in de buurt. Eerst naar het kleine eilandje hier vlakbij, Isla Loberia, waar een grote zeeleeuwenkolonie woont. We zagen daar inderdaad tig zeeleeuwen op de rotsen liggen en wandelen op het strand. Natuurlijk meteen het water in, en naast heel veel andere grote vissen, zwem je dan ook gewoon met de zeeleeuwen! Het lijken boven water van de lompe logge beesten, maar onderwater zijn ze heel flexibel en zelfs wat elegant! Super gaaf!

Daarna voeren we naar een steigertje vanwaar we naar twee strandjes konden lopen, door het schitterende ruige landschap. Etienne zag op een gegeven moment zelfs een grot, “hé daar kunnen we in!” Helaas werd hij snel uit die illusie gehaald, je kunt (of mag) nu eenmaal niet elke grot in. ;-) Het was wel gaaf. Het is hier vulkanisch en de gids legde uit dat je drie verschillende soorten lava hebt. Heel interessant. Het landschap is ruig en zwart met prikkels (door alle cacti’s). Eerst naar Los Tintores en toen naar Playa Los Perros. Daar zagen we voor het eerst Marina Iguana’s zwemmen! Dat is ook de enige soort Iguana die dat doet. Ze heten natuurlijk niet voor niets zo. We zagen daar ook verschillende Blue Footed Boobies op de rotsen, al hadden we ze ook al in de baai, dichterbij huis gespot. Het zijn hele grappige vogels, die wij in Venezuela heel veel hebben gezien, maar dan de helemaal witte versie met rode voeten.

Las Grietas was het volgende punt op het programma, maar daar waren wij natuurlijk al geweest. Geen probleem, we konden om de hoek, langs de rotsen gaan snorkelen met de kapitein. En dat was een goede keus! Wouw, wat een plek! Daar zagen we de haai, de white tip shark (die hier onschuldig is). En verder nog heel veel andere dieren, zoals een schildpad en nog meer zeeleeuwen, die echt superhoog op de rotsen kunnen springen uit het water! We snappen nu, hoe ze op sommige boten komen! Ook zagen we hier de Blue Footed Boobies weer en de Marina Iguana’s die onder water aan het eten waren! Het was een heel geslaagd uitje en dat voor maar 30 dollar pp! Aanrader dus voor andere Galapagos-gangers.

Vanmiddag zijn we dan weer aan het klussen geweest, verder met de marifoon en hebben we een excursie voor morgen geboekt. Het binnenland in. Ben benieuwd wat we dan weer gaan zien!