Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Gambiaanse sneeuwvlokjes

Zondag 28 november 2010 @ 12:53

Na een onwijs gezellige avond met borrelen en eten met de AbelT, Ech'O, Tin Hau en Rapy was het vanochtend dan toch echt tijd om het schip klaar te maken. Helaas ging dat niet heel soepel. Een visser had zijn netten laten drijven, tegen onze boot aan. Hij was er dus onderdoor gegaan en na wat heen en weer getrek zat dat dus goed vast rond onze kiel, schroef enzo. Etienne kon dus eerst het water in voordat we gingen, maar had het zo weer los.
.
Rond half 1 hebben we Gambia verlaten. We werden uitgezwaaid door heel veel witte vlinders, Gambiaanse Sneeuwvlokjes. Het was geweldig om te zien, deze honderden vlinders rond onze boot. Het was een mooi afscheid van Gambia.
.
Nu op naar de Cape Verde. Helaas hebben we wind tegen, dus we hebben onze koers wat verlegd zodat we toch kunnen zeilen. We zijn op weg naar het eiland Sal en hopen daar dinsdag al aan te komen.
.
Ik ga me nu weer op maken voor het eerste wachtje. Geniet van de sneeuw in NL, ik geniet nog even van een warme nacht hier.
.
-----
At 27-11-2010 19:48 (utc) our position was 13°34.23'N 016°45.06'W

De laatste uren in Gambia

Vrijdag 26 november 2010 @ 12:58

Nu weten we dat we via de 'alternatieve route' naar de Oyster Creek zijn gevaren een paar dagen geleden. Gisteren daarom maar de normale route genomen, die inderdaad beter klopte met degene beschreven in de pilot en sneller was. Ook dieper, op de ingang na. Daarna door naar de Lamin Lodge, om de kaarten terug te brengen en nog een paar dagen rust. Toen we de bocht omkwamen bij de Lamin Lodge zagen we de AbelT en de Ech'O al liggen. Gezellig!!
.
Morgen vertrekken we naar de Cape Verdes, een tocht van zo'n 4 dagen. We gaan waarschijnlijk naar Sal en vandaar door naar de Carieb (Barbados) of nog even naar Mindelo. Afhankelijk hoe het gaat op de Cape Verdes blijven we daar 1 week of wat langer. De oversteek naar de Carieb duurt zeker zo'n 21 dagen, dus of we er op tijd zijn voor de jaarwisseling... dat weten we waarschijnlijk pas als we er zijn.
.
Etienne heeft zich gisteren weer op de ankerlier gestort. Deze was er een dikke week geleden mee gestopt o.a. omdat er water in was gekomen, maar het was met de motor ook niet helemaal goed gegaan, waarschijnlijk was dat al vanaf het begin fout. Hij heeft hem, tijdens veel gemopper over 'prutswerk' en 'is dit nu kwaliteit', gisteren verder uit elkaar gehaald, schoongemaakt en weer in elkaar gezet. En... hij doet het weer!!!! In de motor was een blokje losgekomen, dat heeft hij eruit gelaten, waardoor de lier nu iets minder sterk is, maar goed genoeg. In de Carieb gaan we maar verder kijken of we nog een nieuwe of een nieuw onderdeel nodig hebben.
.
Eind van de middag zijn we gisteren gezellig gaan borrelen met de AbelT, Ech'O, Tin Hau, Rapy en nog een franse boot. De Rapy is ook een Nederlandse boot en kennissen van een oud collega van mij, erg leuk en toevallig dat wij ze hier tegenkomen! We hebben daarna met z'n allen gegeten. Heerlijk was het weer en echt super gezellig. De AbelT en Ech'O steken morgen ook over, maar dan naar een eiland in het zuiden omdat ze naar Suriname gaan. De andere Nederlanders blijven nog in Gambia.
.
Vanochtend zijn de mannen vertrokken naar Banjul om ons uit te klaren uit Gambia. Ik ben benieuwd hoe laat ze terug zijn en hoe het gaat. De visumstempels van de AbelT en de Ech'O waren namelijk ook met de verkeerde maand. Dat is toch wel heel toevallig?! De boot is inmiddels alweer oversteek-klaar en ik ook weer, de cinnarizine ligt al klaar voor het geval dat. Vanavond nog een laatste keer genieten van het lekkere Gambiaanse eten...
.
.
Altijd al eens voor Sinterklaas of Kerstman willen spelen? Dit is je kans!
Ik schreef al eerder over de scholen hier, die wel wat hulp kunnen gebruiken. Als je ziet hoe oprecht dankbaar ze zijn met de 10 pennen of handjevol kleurpotloden die ik ze maar kan geven, dan gun je ze meer. Het opsturen van een doosje naar Gambia is vanuit Nederland een kleine moeite, maar wordt als een heel groot gebaar ontvangen.
Wil je ook een keer Sinterklaas of Kerstman spelen voor kindertjes die niet heel het Intertoys-boek aankruisen, maar wel erg blij zijn met een schriftje, pen, kleurpotloden, leesboek (engels) of andere dingen? Zoek een klein doosje, stop er wat, ga naar het postkantoor en stuur het naar onderstaand adres. (Het adres van de andere school volgt)
Ik ben jullie daarnaast natuurlijk, samen met de geweldige Gambiaanse kindjes en leraren, oprecht dankbaar!!!!
.
The Headmaster
Bintang Bolong L.B.School
P.O. Box 5024
Brikama
The Gambia
West Africa
.
-----
At 26-11-2010 11:32 (utc) our position was 13°23.74'N 016°37.37'W

Twee gezichten van The Gambia

Woensdag 24 november 2010 @ 22:45

The Gambia is een schitterend land, qua natuur, qua wildlife en zeker ook qua mensen en hun vriendelijkheid. Maar er zit ook een keerzijde aan dit land. Helaas hebben we dat vandaag ondervonden. Ook al zegt de president op grote billboards: "no drugs and no corruption", sommigen hier zeggen geen 'no' helaas. In The Gambia heb je op de wegen verschillende roadblocks met controles, zo ook eentje hier net voor de brug. Je loopt er, zeg maar, recht tegen aan als je het terrein van het 'fishermans dorpje' afloopt. Toen we de weg al opdraaiden werd de taxi, die ons terugbracht van boodschappen doen, aangehouden en wij moesten onze paspoorten laten zien. Toen we The Gambia inkwamen hebben we een visum in onze paspoorten gekregen die ons toestemming geeft om 28 dagen in het land te zijn. Helaas was de datumstempel in het visum verkeerd: ipv 4 november, stond er 4 oktober. Wij waren, volgens deze 'immigration officer' dus te lang in het land. Hij had het meteen over 'illegal in the country'. Ai, dat klonk niet best. Dat wij zeiden met een zeilboot hier te zijn en bootpapieren te hebben waarop wel de juiste datum staat, werd niet echt geloofd. Hij ging mee naar de steiger. Wij konden onze boodschappen aan boord brengen en daarna moest er iemand met hem mee naar de 'immigrations head office' in Banjul om dit recht te gaan zetten. Verdikkeme! Door een fout van een onoplettende 'immigration officer' bij binnenkomst, heb je dit gedoe. Ik wil niet zeggen dat ze met opzet de datumstempel fout in het paspoort hebben gezet, alhoewel ik wel mijn twijfels heb! Je hoort namelijk ook verhalen van andere toeristen. Voor ons zeker een les, om de stempel te checken voordat wij het paspoort sluiten en mee terugnemen.
.
Maar daar hadden we vanmiddag nog even niets aan. Etienne en Jack de bootpapieren gehaald en terug naar de kant. Ze werden meteen meegenomen naar het politiebureau aan de andere kant van de brug (waar we gisteren water hadden gehaald) omdat hij misschien wel iemand kon regelen. Daar begon het hele verhaal van de andere papieren laten zien, geld willen krijgen en de paspoorten anders in beslag willen nemen. Etienne noemde terloops dat als ze dat doen, we de ambassade moeten inschakelen. Een gouden regel die je bij elke verre vakantie te horen krijgt. Dat was nu ook weer niet nodig. Ook bij het geld hadden ze al aangegeven dat we net boodschappen hadden gedaan en het land uitgingen dus geen geld meer hadden. Het was wachten en praten en praten en wachten. Toen na een tijdje Sam verscheen, een van de jongens van Baba's bar en die gisteren eten voor ons had gemaakt, werd de sfeer wat anders. Etienne en Jack konden in de bar wachten en de 'immigration officer' ging zelf naar Banjul om het te regelen. Na zo'n 2,5 uur kwamen ze mij halen en terwijl we op de terugkomst van de 'officer' met de paspoorten zaten te wachten, heb ik meteen maar een La Luna-verhaal achtergelaten in het boek van de bar. Toen de officer uiteindelijk terugkwam met een nieuwe stempel in het paspoort droop hij met 100 dalasi's al snel af. De jongens in de bar hadden de grootste lol want hij schoof nog wat rond ons en dacht dat hij nog meer ging krijgen.
.
We hadden daarna een gesprek met Sam en een andere knul, dat er heel veel corruptie is onder de politie en de andere officials. Etienne gaf ook aan dat hij dacht dat de baas van het politiebureau geen Engels sprak. Sam vertelde ons dat dat klopte en hij geen studie had gehad. Hij is bij de politie gekomen omdat een goede vriend of familie daar werkte. Dat is de enige manier om bij de politie en andere overheidsinstanties te komen werken, ook al heb je gestudeerd, je redt het alleen met een kruiwagen. Sam heeft een bootje waarmee hij met toeristen gaat vissen. Sinds hij geen hulp meer heeft van een Nederlandse Duitsers, of eigenlijk gewoon een 'blanke', krijgt hij niet echt een voet aan de grond bij de hotels. De bewaking stuurt hem gewoon weg, hij moet weer een kruiwagen hebben om daar binnen te komen. Het is toch vreselijk hoe dat werkt! Degene die al een goede baan hebben, met een aardig salaris, willen ook nog overal geld voor en zijn vreselijk corrupt. De jongens noemde het 'greedy', hebberig. De corruptie is naar hun eigen mensen, maar met name ook naar de toeristen. En het helpt dan dat Sam een 'oude vriend' van ons is.
.
Je weet dat een land ook deze kant heeft, maar wanneer je ermee wordt geconfronteerd en je krijgt het verhaal te horen van de jongens, besef je het pas goed. Jammer, want de meeste Gambianen die wij tegenkomen zijn ontzettend vriendelijk, behulpzaam en dankbaar. Het is corruptie aan de ene kant, tegenover het niets vragen, maar aan jou overlaten als je wat wilt geven en dan oprecht (!) dankbaar zijn met wat je ze geeft.
-----
At 24-11-2010 21:10 (utc) our position was 13°27.81'N 016°37.72'W

Haal-klusjes en Rastafari-eten

Woensdag 24 november 2010 @ 00:34

Het was weer een druk dagje. Op zich relatief natuurlijk. Eerst maar even geld halen, dat is toch het belangrijkste om daarna diesel, water en eten te kunnen bemachtigen. We zijn met een 'bushtaxi' naar WestVille gegaan, voor het geld-haal-klusje. Een bushtaxi is geen taxi die alleen maar door de bush rijdt of zo'n taxi a la de Flinstones, nee, het is gewoon een busje die stopt als je je hand opsteekt (mits hij niet al overvol is) en je voor 5 dalasi (40 dalasi = 1 euro) mee neemt.
.
Met geld op zak konden we diesel gaan halen. Dit gaf weer een andere variant op de al in eerdere stukjes genoemde 'modderkruiper'. We konden met de dinghy komen tot achter het pompstation, maar het was laag water. (wij hebben iets met laagwater geloof ik) Dus moesten we een aardig stukje door de zuigende modder klunen tussen het water en het pompstation. Ondanks dat konden we alle 7 jerrycans in een keer vullen en meenemen, dus was het diesel-haal-klusje ook weer gedaan.
.
Het water-haal-klusje was daarna aan de beurt. Het watertappunt ligt aan de andere kant van de brug, dus weer met Mr. Ed op stap. Dit keer gelukkig geen modderkruipers! Het watertappunt was in de tuin bij het politiebureau dat aan een schitterend strandje ligt, zonder modder.
.
Voor (of achter?) de brug waar wij voor anker liggen, liggen ook vissersboten en 'rondvaartpirogues' voor de toeristen. Via een mooie houten jetty loop je zo de kant op, een apart dorpje in. Nou ja, het is dan geen echt dorpje, maar meer een kleurrijke verzameling van containers die uitgebouwd tot bar, winkel of werkplaats. Geweldig!! Er heerst echt een lay back stemming. We werden meteen vriendelijk opgevangen en ze waren ontzettend behulpzaam met het regelen van de 'bushtaxi', uitleggen waar de diesel is enz enz. In Babi's Bar hebben we ook lekker wat gedronken. Zij hebben daar een aantal schriften liggen waar alle zeilers een verhaal inschrijven, geillustreerd met foto's, tekeningen, plaatjes en van alles wat ze maar kunnen vinden. Helaas zagen we er geen bekenden in staan. Morgen zelf maar creatief aan de slag.
.
We vroegen of we wat konden eten vanavond. Tja, ze waren geen restaurant, maar als we wat wilden eten kon dat misschien wel. Vaag! Uiteindelijk zaten we er eind van de middag wat biertjes te drinken, toen we het weer over het eten kregen. Ja, dat kon wel. Wat wilden we? Vlees? Nee, dat was moeilijk. Vis? Ja, dat kon wel. Met wat erbij? Frietjes? Frons. Rijst? Ja, dat kon wel, met wat zoete aardappels? We hebben erg lang moeten wachten op het eten, want de ingredienten moesten nog gehaald worden op de markt. Maar toen het echt pikke donker was, er is geen elektriciteit en ze met de borden kwamen waren we enorm verbaasd. Dat zag er goed uit! Ze waren in het donker op een klein bbq-vuurtje aan het koken geweest. De rijst was mooi in een torentje op het bord, met wat saus bovenop, garnalen met saus eromheen, wat zoete aardappel en salade. Geweldig! Het smaakte ook echt super! Zo ontzettend leuk, je zit in een verbouwde container, het zijn hier allemaal wat rastafari's die af en toe een lekkere blow roken, normaal geen eten serveren, dat nu even gaan halen op de markt voor ons, stoken een bbq-vuurtje en je krijgt een supermaal voor geschoteld, met daarbij de keuze uit de laatste drankjes (1 bier, 1 cola en 1 vruchtendrank).
-----
At 23-11-2010 22:53 (utc) our position was 13°27.81'N 016°37.72'W