Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Weer een paar eilanden verder

Donderdag 16 april 2015 @ 16:06

Tjeetje, de tijd vliegt als je bezig bent! In Martinique hebben we nog meer gekocht, oa nieuwe Comfort Seats! Ik had twee prachtige oranje gekregen bij mijn afscheid en deze hebben het zeer goed uitgehouden; elke dag op gezeten en het enige wat versleten is, is het binnenwerk! Voor degenen die ze niet kennen, ze hebben een inwendig frame, waardoor je ze nergens tegenaan hoeven te staan, ideaal voor op een boot. Ze hadden nog maar 1 oranje en een aqua, dus we hebben nu ieder een eigen kleur. ;-)

Toen we even aan een mooring wilde gaan om de ankerketting te verwisselen, kreeg ik de schrik van mijn leven! De afstandbediening van de ankerlier ontplofte letterlijk in mijn hand. Ik heb een uur lang een piep in mijn oor gehad! Gelukkig hadden ze in een van de watersportzaken een afstandbediening hangen, maar dat deze lang niet zo waterdicht is als de originele, kwamen we achter na een heftig tochtje naar Dominica. Balen, dat was een DSD dus! Een Duur-Shit-Ding.

Verder hebben we ook gezellig koffie gedronken met Blue Heeler en ‘gehappy-houred’ natuurlijk. De supermarkten vallen tegen. Er is wel van alles, maar de speciale dingen voor mij (glutenvrij enzo) zijn er niet echt. We zijn denk ik goed verwend met Zuid-Afrika en Azie ofzo. De groenten en fruit waren ook niet echt geweldig… tegenvallertje dus.

Zaterdag zijn we ankerop gegaan en even om de hoek bij St. Anne gaan liggen. Zondag verder ‘omhoog’ naar Anse Mitan. Daar een heerlijk ijsje gegeten en de volgende dag meteen verder naar Dominica. Er was bij Martinique bijna geen wind, maar eenmaal tussen de eilanden waaide het zeker 25 knopen. En toen we bij de hoek van Dominica waren, was het helemaal feest, de valwinden kwamen over en weer tot wel meer dan 35 knopen. Gatver!! Niet echt een relaxt zeildagje dus.

We dropten het anker weer bij Roseau en Etienne ging meteen de gasflessen wegbrengen. Die kunnen hier namelijk (bij het benzinestation) goed gevuld worden. Het was grappig, want veel was nog hetzelfde. Vandaag zijn we met Wayne en Ally door Roseau gewandeld, het grote cruiseschip bewonderd, de vele mensen bestudeerd, locaal geluncht en de winkels bekeken. Er is niet veel veranderd in die 4 jaar, alleen zag het fruit en de groenten er nu super uit en de supermarkt is geüpgrade, ik heb nu namelijk geen kakkerlak gezien. ;-) Aan het einde van de dag konden we onze gasfles ophalen en hebben we nog wat gezwommen. Het is weer goed warm hier, afgewisseld met een regenbuitje.

Gisteren zouden we een klein stukje verder naar het noorden van Dominica gaan, maar het ging eigenlijk zo lekker met zeilen en de wind viel reuze mee, dat we meteen maar zijn doorgegaan naar Guadeloupe. Onderweg werden we nog aangeroepen door Ti Sento, andere NL’se vertrekkers, waar we even een gezellig babbeltje mee maakten.

Het viel de hele tocht reuze mee met de wind en de golven, ook tussen de eilanden. Gelukkig dus! Alleen op de genua zeilden we heerlijk relaxt met 5 knopen naar de overkant! Helaas waren al de mooring bij Ilet de Cabrit bezet, dus zijn we aan de overkant geankerd. Meteen de dinghy weer in het water en naar de overkant gezoefd om Gromit te bezoeken. Een Canadese familie die we al een half jaar hier en daar zien. Heel gezellig bijgekletst en meteen afspraken voor vandaag gemaakt, als ook Blue Heeler hier is. Allemaal leuk dus weer! En nu zijn we in het plaatsje, lekker wat winkeltjes kijken, lekker koffiedrinken en weer internet…

Bekend terrein

Donderdag 09 april 2015 @ 16:40

’s Nachts zagen we de lichtjes van Barbados, eindelijk land in zicht!! En toen het licht werd zagen we St. Lucia. Tjeetje, we zijn er bijna!! De laatste nacht was niet fijn, we lagen te rollen, te springen, het werd nat in de kuip, enz. Een beetje onze eigen schuld, het waaide goed door en we wilden door blijven gaan, met iets teveel zeil, opschieten!

Bij Martinique werden we overvallen door de hoeveelheid boten! Ik weet niet wanneer ik voor het laatst zoveel boten bij elkaar heb gezien. We voeren de lagoon bij Le Marin in en lieten ons anker vallen ten hoogte van het strand, links van de marinas.

En dan is het ineens stil. Ligt de boot stil, is het geluid weg. Heel vreemd. Ook bekroop ons het gevoel van ‘we zijn op bekend terrein, hier zijn we al geweest, jaren geleden’. Het rondje is rond besefte we ineens heel goed.

Rustig lunchen en dan naar de kant. DInghy in het water en even later weer vaste grond onder onze voeten. Nog wankelend gingen we op zoek naar de computer om in te klaren. Dat gaat namelijk super easy bij de Franse eilanden. Bij de jachtmakelaar staat een computer en daar kun je het formulier op invullen, printen, tekenen en klaar. Na 5 minuten stonden we weer buiten. Pfff en nu? Een beetje wazig liepen we wat rond, druk!

Even maar zitten en wat drinken bij Mango Bay en e-mails binnenhalen. Ik had het me groter voorgesteld, maar eigenlijk is alles nog hetzelfde. Daarna Blue Heeler opzoeken en heerlijk even wat drinken en bijkletsen met Wayne en Ally.

Ik hoefde de bami alleen maar op te warmen, lekker makkelijk en toen slapen! In een stil bed. Heerlijk! De reisvermoeidheid is weg op het moment je het anker laat vallen, maar ’s avonds, eind van de middag, slaat die je toch weer hardhandig rond je oren. Maar je ritme is nog niet terug bij het oude, dus word je midden in de nacht, klaarwakker wakker.

Gisteren hebben we verder rondgelopen en veel geld uitgegeven. Aan boot-dingen. Tilly was er onderweg mee gestopt (onze tillerpilot die stuurt op de Hydrovane) en we moesten weer wat spareparts aan vullen, vlaggen voor het komende traject en een nieuwe ankerketting. De supermarkten vallen na Zuid-Afrika wat tegen en het is hier ook duurder dan we ‘gewend’ zijn. Maar er is wel weer veel!

Net zoals regen! En wind. Nu waren we hier, 4 jaar geleden een maandje eerder en later, maar dat het zoveel regende kan ik me niet meer voorstellen. Och, is de boot ook weer zoet.

Geen bier, wel wijn

Dinsdag 07 juni 2011 @ 04:51

De afgelopen dagen zijn wij hard aan het werk. Nou ja, hard ;-)…we zijn aan het werk op de Caribische stijl. De meeste lijnen hebben een mooi oog gekregen en de uiteindjes zijn netjes afgewerkt, de meesten zitten ook al op hun plekkie. Vandaag hebben we een nieuw blok in het gangboord geïnstalleerd voor de rolgenua. Dit zit robuuster dan eerst met een katrol met curry-klem aan de scepter (sorry voor het zeilersjargon) en is ook veiliger. Bij de vorige versie, was het met veel wind moeilijk de lijn los te krijgen en had je hem los dan moest je erg opletten dat je niet met je vingers klem kwam te zitten.
.
Daarnaast hebben we vanochtend de grootste tijd doorgebracht in de wachtkamer van de dokter. Don't worry, niets aan de hand! Ik heb nu eenmaal een erg gevoelige maag en darmen, die met deze warmte, het wat eenzijdiger eten en te weinig drinken, op gaan spelen. Ik weet het inmiddels, maar had de laatste dagen erge pijn op een specifiek plekje rechts in mijn buik. Het 'Geneeskundig handboek van de scheepvaart' bevestigde mijn zorg, dat ter hoogte van dat plekje inderdaad je blinde darm zit. Toen het vandaag dus nog niet over was, toch maar op zoek naar een Engels sprekende dokter. Dr. Gutman (nee, ze was niet Duits) heeft praktijk aan huis. Je loopt de overvolle wachtkamer in en ziet twee deuren. En nu? Mijn Frans is niet optimaal en ik dacht te begrijpen dat je een afspraak nodig had. Shit! Toen een van de deuren openging en de dokter de volgende patient kwam halen, heb ik het maar even nagevraagd. Ja, normaal is dat zo, maar niet op maandag. Gelukkig. Ik moest gewoon gaan zitten en op mijn beurt wachten. Het gaat op volgorde van binnenkomst. Rond 11 uur deed ze de deur op slot. De wachtkamer zat inmiddels weer, en nog steeds, goed vol. Nou, met zo'n overvolle wachtkamer… we hebben er dus bijna heel de ochtend gezeten. Dr. Gutman kon mij geruststellen dat het niet mijn blinde darm was. Je moet dan koorts hebben (had ik niet) en meestal geef je dan ook over (ik ben alleen maar misselijk). Gelukkig! Ik heb een drankje en wat pillen meegekregen en het advies om veel, heel veel te drinken (geen bier, geen appelsap en geen koolzuur). Ze had nog van dat soort tips, en bezweet van de niet-ge-airco-de-wachtkamer stonden we begin van de middag weer buiten. Vanavond heb ik bij het eten maar weer eens een wijntje gedronken, want alcohol mocht (heeft ze expliciet gezegd), maar geen bier. En wijn is hier in Martinique (Frankrijk) geen straf hoor.
.
Vanavond hadden we hele verre verbinding via de SSB. Wel een paar duizend mijl. De vertrekkers die nu onderweg zijn naar de Azoren (o.a. Vivente, Moonrise, Seamotions) hebben een SSB-netje zoals we ook hadden toen we de Atlantische oceaan overstaken. Gisterenochtend konden we ze niet horen, vanavond wel. Het was grappig om even met ze te spreken. Zij zitten weer midden op de oceaan en wij liggen hier voor anker. Gelukkig is het weer nu weer beter aan het worden voor ze en kunnen ze met volle vaart verder.
-----
At 6-6-2011 01:57 (utc) our position was 14°27.92'N 060°52.05'W

Een jaar onderweg

Zondag 05 juni 2011 @ 06:36

Al 365 dagen op weg, al 52 weken op het water, al 12 maanden deze nieuwe levensstijl. Al 365 dagen geen tv, al 52 weken geen files, al 12 maanden geen seizoenen. Maar wel bijna 8.000 mijl verder, 22 landen gezien en ontelbaar herinneringen rijker. Vorig jaar op deze dag maakten we de touwen los in Stad aan 't Haringvliet. Raar, aan de ene kant herinner ik het me nog als de dag van gister, aan de andere kant lijkt het 'ages ago'!
.
Ik heb erg moeten wennen aan mijn nieuwe levensstijl. Etienne duidelijk minder. Ik had erg last van heimwee en van het gevoel van 'nutteloosheid'. En dan met mijn zeeziekte, was dat af en toe echt wel voer voor het even niet-leuk-meer-vinden. Maar, dat is nu helemaal over. Ik heb mijn draai gevonden. Mijn heimwee is vrijwel over, sinds ik weet dat ik iedereen in september even kan knuffelen en ik ben met verschillende projectjes gestart om wat te doen en het gevoel van 'nutteloosheid' op te vangen. Ook slik ik nu trouwer aan het begin van een langere zeiltocht een dagje mijn zeeziekte pillen en heb nergens last meer van. Kortom wij genieten!
.
Spijt? Nee dus! Soms bekruipt je om wat voor reden ook wel even 'vroeger-kon-dat-wel' ofzo, maar ik ben blij dat we gegaan zijn. En als we terugkomen zien we wel weer. Alles komt goed!
.
Wat vinden we het heerlijkste van deze reis? Dat is toch wel de vrijheid. Het gaan en staan waar je wilt, met je huisje is echt de ultieme vrijheid. Het is natuurlijk daarnaast ook super dat het altijd mooi weer is (met af en toe een bui). Ik mopper daar soms wel over, het is met slapen namelijk erg warm en ik kan niet zo tegen de hitte, maar ja, mopperen hoort er als NL'er bij toch? Het is ook geweldig om zo dicht bij de natuur te leven. Je bent echt afhankelijk van het weer. De natuur is onvoorspelbaar. En aan de andere kant ben je echt met je eerste levensbehoeften bezig; eten, drinken, diesel. Het is bizar om te zien dat je nu van zonne- en waterenergie leeft (resp. zonnecellen en sleepgenerator) en dat gaat prima. Je moet zuinig met water doen en je gaat bewust met je afval om. In NL kijk je wat dat betreft nergens naar, er staan hele dagen continu allerlei stroomvreters aan en over afval maak je je helemaal al geen zorgen.
.
Wat daarnaast een van de meest bijzondere dingen aan de reis tot nu toe is, dat zijn de mensen die je ontmoet. De medevertrekkers en de locale bevolking. Dat is echt goud waard! Familie en vrienden zitten ver weg en daardoor zijn de andere mensen die je ontmoet erg belangrijk en worden een soort surrogaat familie. Het elke keer weer afscheid nemen van die mensen blijft dan ook vreselijk, iets waar we nooit aan zullen wennen, vrees ik.
.
Verder zijn er hoogtepunten op velerlei gebied: de natuur op Dominica, het snorkelen bij de Tobago Cays, de gastvrijheid in Gambia, de kroketten op St. Maarten, Marokko met haar vele gezichten, de stranden van Barbuda, de Classic Regatta in Antigua (en de zeilerscene) en Barbados als onze landingsplaats na de Atlantische oversteek. Maar ook het winnen van de Dyneema Experience Team 2011 is toch ook wel een hoogtepuntje en, terugkomend op het mensen-stuk, het lezen van jullie reacties en persoonlijke mails. We hebben het er soms echt druk mee, zeker met af en toe maar internet, maar we genieten er ontzettend van.
.
De planning, tja, zoals ik vaak zeg (naar een goed Engels gezegde), "wij schrijven onze plannen, in het zand, op laag water". Dat bleek wel toen we besloten om in de Carieb te blijven en volgend jaar pas door Panama te gaan. Een beslissing waar we nog geen moment spijt van hebben gehad. De Carieb is zeker de moeite waard! En de plannen verder? Geen idee. We beslissen op verschillende punten. Nieuw-Zeeland zal het volgende punt worden. De planning daarna hangt erg van de piraten af, misschien gaan we wel niet meer rond. Maar er zijn meerdere wegen die naar NL leidden?.
-----
At 4-6-2011 02:34 (utc) our position was 14°27.92'N 060°52.05'W

Mr. Ed in de overbelasting

Zaterdag 04 juni 2011 @ 06:20

Soms lopen dingen toch wat anders dan in eerste instantie gedacht. Maar we hebben de lijnen!!! Gisteren waren we al naar het havenkantoor geweest, dicht. Vanochtend meteen weer erheen. Ik zal het verhaal kort maken…wij moesten naar het DHL-kantoor bij het vliegveld. Taxi kost hier zo'n 80 euro, huurauto minder dan 26 euro. Dus, autootje gehuurd. Ik had mijn rijbewijs bij op dat moment, dus moest ik rijden. Dat was toch wel even wennen, al is het net met fietsen, je verleert het nooit. Maar tjeetje, wat gaat dat hard! Zeker harder dan met de boot! De laatste keer dat ik had gereden was in NL, bijna een jaar geleden.
.
Het was een leuk autootje, de kleinste Renault, met airco! Maar….eigenlijk te klein voor al die dozen met lijnen. Dat was even passen en meten, wat ook gold voor al die dozen in de bijboot. Mr. Ed was meer een pakezel vandaag en als het echt het sprekende paard was geweest, had hij vast geprotesteerd.
.
Maar wat een genot toen alle lijnen uitgepakt en aan boord lagen! Ze zijn mooi! De gele is mijn favoriet. En ze voelen ook wel erg serieus. Nooit gedacht dat je met lijnen zo in je nopjes kon zijn. Haha! Het is er waarschijnlijk 'fijner' zeilen mee en het huisje wordt er mooi mee aangekleed. In NL nam ik nog wel eens een andere kleur kussentjes en kaarsjes voor in huis. Dat gaat nu niet, dus jippie nieuwe lijnen. Haha. Marlow, een super actie! Bedankt!
.
Martinique is een mooi eiland! We hebben met Etienne z'n ouders vorige keer al veel baaitjes gezien, maar nu even het 'binnenland' in, dan zie je weer een ander stukje. Martinique heeft zelfs her en der een soort regenwoudbegroeiing. Maar verder is het ook super geciviliseerd, met een prima wegennet.
.
Omdat we dus voor vandaag ineens een autootje hadden, later ook maar naar de goedkope supermarkt gecrost en heel veel drinkwater en ander eten ingeslagen. Scheelt ons weer wat knaakjes en sjouwen. De pakezel Mr. Ed, kan trouwens veel hebben hoor. Aardig wat kilos en dan wij er nog bij.
.
Vanavond op ons gemak al wat lijnen afgewerkt en gekeken om er een oog aan te splitsen. Eer alles weer op z'n plek zit, zijn we echt wel een paar dagen verder. Drie keer raden wat het gesprek van de komende dagen wordt (en al was van de afgelopen dagen)….;-)
-----
At 4-6-2011 05:57 (utc) our position was 14°27.92'N 060°52.05'W

Veel, maar eigenlijk weinig

Donderdag 02 juni 2011 @ 04:15

Er zijn van die dagen, dat er veel gebeurt, maar ik er eigenlijk weinig over te vertellen heb. Klinkt vaag? Nou, het is gewoon zo. Gisteren zijn we op Martinique geland bij Fort de France, heel de dag gezeild. Vette golven, veel wind. Achter het eiland een hele grote groep dolfijnen bij de boot! Dat was weer super leuk. 's Avonds bij de McDonalds even mail gecheckt. Vanochtend ingeklaard in Fort de France, boodschappen gedaan en nu liggen we aan de overkant in een baai. Wat winkeltjes gekeken, een beetje geshopt en lekker op het terrasje een pilsje gedronken. Met name de mail gecheckt om te kijken waar de lijnen van Marlow blijven. Vandaag was het laatste bericht dat ze in de bus van de koerier liggen. We verwachten dus dat ze vandaag of morgen bij de haven in Le Marin aangekomen zijn. En daar gaan wij morgen ook heen. Ik ben benieuwd, want er is volgens de Caribische Evenementen Agenda een regatta bij Le Marin. Het zal dus wel erg druk zijn.
.
Wat zei ik? Veel gebeurd, maar eigenlijk weinig over te vertellen. Ik kan me namelijk voorstellen dat jullie niet op een én-toen-én-toen-van-boodschappen-naar-McDonalds-verhaal zitten te wachten. Wat het uiteindelijk wel een beetje geworden is??
-----
At 1-6-2011 15:47 (utc) our position was 14°33.58'N 061°03.28'W

Het was weer ‘douwen’

Donderdag 24 februari 2011 @ 23:54

Gisterenochtend (woensdag dus) zijn we in aller vroegte naar het vliegveld gelopen. We lagen dichtbij de mangrove in de Fort de France bay, waar aan de andere kant meteen de landingsbaan is. Tussen de mangrove is zelfs nog een klein haventje. De localen hebben in de mangrove steigerplanken gemonteerd zodat ze van hun bootje, aan de zelf geïmproviseerde steiger, naar de kant kunnen lopen.

Het was een klein half uur lopen naar de vertrekhallen op de luchthaven. Eerst de koffers inchecken, dan een ontbijtje bij de Delifrance en toen was het tijd. We hebben Frits en Gerda uitgezwaaid bij de douane. Ik had het er toch wel slecht mee... Dat die drie weken zó snel gegaan zijn! Maar ja, dat is vaak als het leuk en gezellig is, dan vliegt de tijd!

Terug aan boord was het ineens wel heel erg stil. We zijn terug gevaren naar Fort de France waar ook de Vivente weer lag en we hebben samen uitgeklaard. Ik ben de hele dag van slag geweest, had ook meteen weer super last van heimwee. ’s Avonds hebben we bij de Vivente heerlijke nasi gegeten, wat de ‘pijn’ wel een beetje verzachtte.

Vanochtend was het weer vroeg dag, het doel was, voor het donker in Dominica. Het is hier namelijk ’s avonds rond zeven uur alweer donker. Achter Martinique leek de wind ons in de steek te laten, het was motoren met de zeilen, die weinig deden. Eenmaal tussen de twee eilanden trok de wind vet aan en ook de golven waren weer overduidelijk aanwezig. Met een koers van rond de 60 graden was het weer ‘douwen’, zoals ik deze koers oneerbiedig noem. Je vaart scherp, waardoor de snelheid soms niet is wat je zou willen en de golven komen schuin van voren. Voor mijn gevoel ben je dan heel de dag aan het ‘douwen’. Op zich was het wel een heerlijk dagje, voor dat we vertrokken (om 7 uur), regende het nog, daar hebben we vandaag verder geen last van gehad. Ook liet de snelheid ons nu ook niet in de steek en met een dikke 6 bft wind, stoven wij met meer dan 6 knopen snelheid naar Dominica.

We liggen voor anker bij Rosseau. Even kijken waar we moeten liggen? Hé, zie ik daar een NL’se vlag? Ja hoor, de AbelT! En ook de Irun (de Brazilianen) liggen hier. Samen met de Vivente en de Zwitsers die we in Mindelo hadden ontmoet hebben we bij de AbelT, gezellig geborreld. Wij mochten daarna nog lekker een prutje mee-eten bij de AbelT en zijn weer heerlijk bijgekletst.


PS De foto’s van Gambia zijn (eindelijk) geupload en de foto’s van Mayreau staan erbij.

Gewend aan de warmte of gewoon een kou-kleum?

Dinsdag 22 februari 2011 @ 22:44

Snorkelen was weer super! Vanuit de baai even naar buiten het hoekje om en dan het water in. Het was bijzonder helder! In 10 meter diep kon je nog makkelijk de bodem zien. Mooi waaierkoraal, sponzen in alle kleuren, veel doktersvissen enz enz. Ik vond het vroeger altijd belachelijk, in Egypte doken de instructeurs met dikke pakken of zelfs in droogpak. Nu snap ik het. Ik had het na een uur snorkelen ook erg koud! Misschien toch volgende keer met snorkelen met pak aan.
Ook 's avonds koelt het af en toe wat af (nog wel zo'n 24 graden) en ik trek lange mouwen aan. Nooit gedacht dat je zo zou wennen aan de warmte. Het valt ook eigenlijk nu pas echt op, omdat Frits en Gerda het nog lang niet koud hebben.
De afgelopen dagen hebben we bij Fort de France gelegen. De hoofdstad van Martinique. Het is ook een hele grote stad. Met de boot lig je tegen het centrum aan, dus dat is wel fijn. Ze hebben zelfs een heuse autovrije winkelstraat! Verder zitten er de Leader Price en de Carrefour. We hebben de stad doorgelopen en de schitterende oude bibliotheek bezocht. Verder 's avonds bij de hangjeugd op het parkeerterrein aan het bier gezeten en gisterenavond lekker bij de Mexicaan gegeten samen met de Vivente. Het eten was weer super lekker en gezellig!
Vandaag zijn we verder de baai ingevaren om zo dichterbij het vliegveld te liggen. Want helaas, Frits en Gerda moeten morgen alweer naar huis. Zoals ik al eerder schreef, de tijd is omgevlogen! Ze zijn alweer 3 weken bij ons geweest. Het was echt super super gezellig. Het zal voor hen ook vast weer even wennen zijn in het koude Nederland.
-----
At 22-2-2011 21:10 (utc) our position was 14°35.62'N 061°01.21'W

Snelle tijd

Zondag 20 februari 2011 @ 15:49

Aan de zuidkust van Martinique zijn veel baaitjes en elk baaitje heeft ook weer wat specifieks. St. Anne was erg leuk. Het loopt over het strand helemaal door naar een schitterend palmenstrand waar Club Med zit. Wij zijn over het strand een heel eind gelopen, het was een leuk toeristisch stuk met een mooi strand met veel bomen en schaduw, leuke strandtentjes en restaurantjes. Lekker ergens wat gedronken met de voeten in het zand.
.
Gisteren met de genaker heerlijk gezeild naar Anse d'Arlet. Het weer is de laatste dagen wel aan het verbeteren, het waait minder hard en het regent minder. Hierdoor is het wel veel warmer. Het windje gaf altijd een lekkere verkoeling. We kwamen voor de zoveelste keer langs de zogenoemde 'Diamond Rock'. Het is grappig als je de geschiedenis hier leest, de Engelsen en Fransen hebben nogal wat battles gevoerd over de verschillende eilanden. Zo ook hier bij Diamond Rock. Het verhaal gaat dat de Britten heel lang stand hebben gehouden tegen de Fransen hier. Na zo'n 1,5 jaar veranderden de Fransen van tactiek, zij lieten verschillende boten vol met rum-vaten op de rots lopen. De Britten die op de rots zaten om hem te bewaken werden erg dronken van de rum, waardoor de Fransen de rots konden veroveren. Het verhaal zal niet te vinden zijn in een Engels geschiedenisboek, vertelt de pilot. ;-)
.
We liggen nu bij het dorpje, heel karakteristiek met het kerkje aan het water en de gekleurde huisjes die tegen de berg omhoog liggen. Het dorpje is erg klein, eromheen liggen, zoals bij zoveel dorpjes, appartementen oftewel Residenties. Langs het strand zitten weer verschillende strandtentjes en hebben we weer lekker wat 'gelimed'. Bij de locale pizzeria zijn we pizza gaan eten. Gewoon een keet in het zand, je zat zelf onder een afdak met je voeten in het zand, maar de keet had wel een echte pizza-oven. En dat proefde je… het waren super heerlijke pizza's! Anse d'Arlet heeft een marktje, een supermarkt en een paar restaurantjes. Op het einde langs het strand zitten de toeristische strandtentjes en eettentjes. De mensen zijn er super vriendelijk en de sfeer is heerlijk. En, dit plaatsje heeft een bioscoop! (met maar 1 scherm)
.
Helaas gaat het voor Frits en Gerda al opschieten, nog een paar dagen. Dinsdag moeten we alweer vlakbij het vliegveld liggen, want woensdagochtend vliegen ze vroeg naar St. Lucia. We gaan daarom nu even hier snorkelen en dan naar Fort de France. Kunnen we morgen de 'grote' stad bekijken. Wat vliegt de tijd toch, de dagen zijn zo voorbij. Alles gaat hier relaxed, maar de klok tikt daarentegen gewoon snel door.
-----
At 19-2-2011 14:42 (utc) our position was 14°29.35'N 061°04.91'W

Heen en weer zeilen

Vrijdag 18 februari 2011 @ 04:21

Een lekkere lange zeildag, waarbij het ook nog eens een heerlijk zeilen was. Niet zo heel veel wind, waardoor het opkruisen ook weer niet zo heel erg was. Het was ook een dag met weinig wolken, waardoor er weinig regen was vandaag. Het lijkt er dus op, dat het nu meer het normale weerbeeld voor de Carieb wordt (of wil ik dat te graag en kun je dat nog niet zeggen na 1 dagje?). Hoe dan ook, het zou wel fijn zijn!
.
Tijdens het varen hoorden we ineens "Ech'O, Ech'O, hier de AbelT". Omdat de Ech'O niet reageerde, wij de AbelT maar even opgeroepen. Wat bleek, ze zaten heel dichtbij. Even lekker via de marifoon bijgekletst, wat weer erg gezellig was en afgesproken om nu naar elkaar te zwaaien en de volgende keer wordt het een borrel. Later zagen we ook de Seamotions de baai van Le Marin invaren. Helaas kregen we geen marifooncontact met hen.
.
Wij liggen nu in St. Anne. Het dorpje ten zuiden van de baai 'Cul de sac du Marin'. Zijn jullie hier niet al eerder geweest? Ja en nee. We zijn al eerder hier voorbij gevaren naar Le Marin, maar niet gestopt bij St. Anne. Omdat we nog een dikke week met Frits en Gerda hebben, hebben we besloten een paar leuke baaitjes en dorpjes alsnog aan te doen. Dus vandaar even heen en weer.
.
Gisteren in Anse Mitan was toch ook wel erg leuk, rond de jachthaven waren heel veel toeristische winkels en eettentjes. Erg leuk toch wel! Alleen altijd slecht voor de portemonnee. Ik heb nieuwe slippers (dat was echt nodig, ik heb er weer een paar versleten) en een erg leuk rokje (was niet nodig, maar wel erg leuk ;-)). Lekker heen en weer gelopen en 's avonds na lange tijd (voor Etienne en mij dan) weer eens chinees gegeten!
.
St. Anne is een leuk dorpje, het is meer een locaal Caribisch dorpje met verschillende toeristische winkeltjes en verschillende eet- en drinkgelegenheden. Morgen maar eens bij daglicht het plaatsje verkennen. Ook liggen we weer erg dicht bij de Vivente. Eens kijken of we die morgen kunnen bellen (marifoon) of even langs kunnen sjeesen (met Mr. ED).
-----
At 17-2-2011 02:10 (utc) our position was 14°26.11'N 060°53.01'W

Caribische logica of mijn Frans

Dinsdag 15 februari 2011 @ 20:03

Nu we langer op Martinique blijven kunnen we erg rustig aan doen. Toen ze vanochtend dan ook het zeilschip, wat op het strand was geslagen, gingen vlot trekken, zijn we maar op ons gemak blijven kijken. Ook was het Franse leger ‘hard’ aan het oefenen hier, er was dus genoeg te zien.

Het is weer schitterend snorkelen hier. Gelukkig is Frits ver van de zee-egels gebleven, dus is alles goed gegaan. We hadden vandaag rond de boot al verschillende keren schildpadden gezien en toen ik terug zwom met snorkelen zag ik hem op de grond zitten. Helaas zag hij mij ook en ging er als een speer vandoor, ik zwemmen, maar moest hem laten winnen. Dit keer dus geen foto van hem of haar. Hoe kun je eigenlijk zien of het een mannetje of vrouwtje is? Volgens Etienne heeft een vrouwtjes schildpad namelijk vlechtjes, ik geloof dat niet zo. Bob Marley had toch ook vlechtjes…

Op de kant zijn we lekker met onze voeten in het zand wat gaan drinken én een ijsje gaan eten. Dat ijsje eten had de meeste voeten in het zand….we bestelden, oftewel, ik bestelde in mijn beste Frans, 3 coupe Banane Split en 1 coupe Antilles. Gelukkig hadden we ondertussen wat te drinken, want het bleef duren. Na een dik half uur kwam de man-van vertellen dat ze geen bananen meer hadden. Geen probleem, ik bestel ipv 3 Banane Splits, 1 Dame Blanche en 2 coupe Antilles. Weer in mijn beste Frans. Na weer een half uur wordt er op tafel een coupe Antilles en een Dame Blanche neergezet. Dat was het. Wij roepen misses nog een keer en ik leg uit dat we dus nog 2 Antilles willen. Ze staat me echt heel wazig aan te kijken. Loopt weg en na, ja let op, 5 minuten komt ze terug met een coupe Antilles. En loopt weer weg. Wij weer gewenkt… er moet er nog 1 komen. Nou, ze kunnen hier heel veel blikken opzetten, van erg verveeld tot heel vriendelijk, de blik nu was wazig en vermoeiend. Maar binnen 2 minuten stond er weer een coupe Antilles. Ongelooflijk! Zou het aan mijn Frans hebben gelegen of aan de Caribische logica?

Het filmpje van het voorproefje van Carnaval in Anse d'Arlet


Nog meer Martinique

Maandag 14 februari 2011 @ 21:59

Vandaag echt een recordafstand van nog geen 5 mijl, naar Anse à l’Ane. Heel grappig, we werden erg vrolijk verwelkomd door een Engelse boot met “Happy Valentines day!”. Oja, het is vandaag de 14e. Dus voor jullie allemaal… alsnog een “Happy Valentine!” want hier bij mij is het nu nog de 14e, maar tegen de tijd dat jullie dit lezen in NL is het alweer de 15e.

Anse à l’Ane is een leuk baaitje met een mooi strandje met palmbomen, tegenover Fort de France. Er zitten wat restaurantjes en barretjes op de kant, een supermarkt, leuk souvenirwinkeltje en voor de rest, appartementen en appartementen.

We hebben een heel zwak internet aan boord, waardoor we de terugvlucht van Frits en Gerda naar St. Lucia konden boeken. De tijd vliegt, want ze zitten ‘op de helft’, de 23e gaan ze alweer terug. Na veel rondkijken naar zogenoemde ‘inter island flights’ (vluchten tussen de eilanden) en de komende eilanden en afstanden bekeken, hebben we besloten dat zij terugvliegen naar St. Lucia vanaf hier, Martinique dus. Wij zullen dus de komende dikke week Martinique nog verder gaan verkennen. Verschillende baaitjes bekijken, naar Fort de France, enz. Dat gaat vast helemaal goed komen!

De gevaren van de zee

Maandag 14 februari 2011 @ 04:08

Sommige dingen lijken onschuldig en zijn dat soms inderdaad, maar soms ook niet. En andere dingen zien er gevaarlijk uit en zijn dat meestal ook. Helaas heeft Frits dat vanmiddag ervaren tijdens het snorkelen. Hij heeft de grote zwarte zee-egel ontmoet, ze hebben elkaar een hand en een voet gegeven. Dat was vervelend, maar gelukkig heeft hij er nu nog weinig last van, het kan namelijk goed pijnlijk zijn.
.
Maar, het snorkelen is schitterend hier! Het zicht onder water is super en er is veel te zien; allerlei soorten sponsen en koraal en veel verschillende vissen. En… we hebben zelfs 3 sepia's gezien! Super dus!
.
Waar zijn we? Nog steeds op Martinique, maar nu in Anse d'Arlet. Een super gezellige baai, met terrasjes, restaurants en barretjes langs de boulevard. Echt de Carieb! Erg leuk voor Frits en Gerda natuurlijk om dit gevoel ook mee te krijgen.
.
En hoezo Carieb… toen we lekker aan een biertje zaten, met onze voeten in het zand zaten onder een rieten parasol hoorden we muziek aankomen. De locale carnavalsgroep was aan het oefenen! Super super leuk! Wat een geswing! Ze hebben twee rondjes gelopen en we hebben ze zeker 1,5 uur gehoord. En maar trommelen die mannen en die dames maar met hun heupen zwaaien. Er volgt een filmpje zodra we internet hebben. Het was een leuk voorproefje voor het Caribisch carnaval.
-----
At 13-2-2011 02:30 (utc) our position was 14°29.92'N 061°05.18'W

Warm bad

Zondag 13 februari 2011 @ 04:18

Lig je in Martinique, een grote baai met veel winkels, veel boten en erg geciviliseerd, heb je niet eens een onbeveiligd internetnetwerkje... grrr! Er is een leuke tent, Mango Bay, waar je gratis kunt internetten, alleen moet daar dan wel het internet werken. Dus vandaar, het was even stil vanaf onze kant. Het zenden met de SSB gaat in een baai ook niet altijd even makkelijk.
.
De afgelopen dagen waren weer druk, nuttig en super gezellig! Etienne heeft met z'n vader uitgebreid de motor gecontroleerd en de kleppen gesteld. Er zitten nieuwe scharnieren op de ankerbak en Mr. ED heeft wat sieraadjes gekregen (ogen, sluitingen en extra lijnen) waardoor we hem naast de boot kunnen ophijsen. We hebben ook weer goed boodschappen gedaan. En als toetje...'s avonds hebben we genoten van een heerlijk warme douche! Er is nu nog geen code of hek, dus we konden heerlijk bij het havenkantoor douchen. Ik geloof dat mijn laatste warme douche op de Canarische eilanden was...het was dus even heerlijk genieten. ;-)
.
Gisteren was het met name weer erg gezellig! We kwamen Jan en Susan (Peter Pan) weer tegen, 's avonds zaten we wat te drinken met de Vivente, zien we Daniel en Christine (Irun) en later is er nog een grotere verrassing; de Ech'O blijkt ook hier in de haven te liggen! Super leuk weerzien. We hadden ze natuurlijk in Marigot Bay al heel even gesproken, maar nu hadden we wat langer de tijd om uitgebreid bij te kletsen. Het is gewoon zo leuk om bekenden weer te zien, al is het alweer na een weekje.
.
Vanochtend hebben we de baai bij Le Marin weer verlaten. Het is weer tijd om verder te gaan kijken. De Vivente is meegegaan, maar gaan morgen alweer terug. Dinsdag en woensdag arriveren hun bestellingen in Le Marin. Het was vanavond dus een klein afscheidje, maar ook weer niet helemaal, want we gaan ze binnenkort vast weer zien. We liggen nu in Anse Ceron, een heerlijk rustig plekje tussen de ondieptes. Toen de zon vanmiddag scheen kon je onderwater genieten van het verschillende koraal, de kokerwormen en de verschillende visjes. Helaas is het water wel erg troebel.
.
-----
At 12-2-2011 01:43 (utc) our position was 14°28.53'N 060°58.89'W

Watersportzaken en supermarkten

Donderdag 10 februari 2011 @ 11:23

Hoe snel wen je aan luxe en gemak? Snel! Hier in Le Marin zijn heel veel watersportzaken. Dichtbij de haven en nog een paar aan de andere kant bij de andere haven. Verschillende zeilmakers en zaakjes waar je van alles en nog wat kunt laten repareren. En dat is handig! Nu hebben wij (gelukkig) niet veel nodig, maar het is wel heerlijk om te zien dat er van alles te krijgen is. Ook zijn er verschillende supermarkten.

We zijn vandaag alle watersportzaken afgegaan. We hebben niet veel nodig, maar je weet maar nooit wat je tegen komt. ;-) We hebben wat schroefjes gekocht en zijn niet geslaagd voor een ankerlier. Helaas, ergens anders maar even kijken. Etienne is nog even de mast in geweest, kijken of alle stagen er nog goed uitzien en hoe de lijnen boven in de mast zijn, de katrollen enz. Dat was gelukkig nog allemaal prima.

Aan het einde van de middag naar de supermarkt. Wat een heerlijkheid! Wij liepen ons weer helemaal te verlekkeren. Ze hadden weer betaalbare wijn, allerlei soorten groenten, kipfilet en overvolle vriezers. Eigenlijk gewoon heel veel ‘Hollandse’ producten, of nee, ik moet eigenlijk zeggen ‘Westerse’ producten. Morgen gaan we weer even wat groter inslaan, frisdrank, wijn, bier (alle drie errug belangrijk) en blikken, crepesmeel, enz. Heerlijk om weer de proviand aan te vullen. Grappig om dan te zien dat Frits en Gerda de AH heel normaal vinden natuurlijk. Als ze vertellen dat ze daar dat en dat weer hebben, zitten wij te kwijlen. In NL is dat zo normaal en besef je dat niet, dat het wel erg lekker is dat je kan eten wat je op dat moment wilt eten, wanneer dan ook.

Etienne is nog even bij de Vivente in de mast geklommen en daarna zijn we met z’n allen weer gezellig gaan eten.

Frankrijk met een Caribisch sausje

Woensdag 09 februari 2011 @ 04:02

Soms heb je het wel eens over "wat als we weer in NL zouden zijn.." Ik weet dat ik nu veel dingen mis uit NL, ten eerste jullie, de mensen (!). Daarnaast AH (met al z'n spulletjes, wat je ook maar wilt eten), HEMA (lekker makkelijk), dropjes, hachee, de afhaalchinees en ook sommige tijdschriften (bijvoorbeeld de Happinez, lekker even voor zitten met een kop thee). Maar vandaag weet ik ook wat ik, als we ooit weer terug zouden zijn en we weer moeten gaan werken, heel erg ga missen. Vrijheid.
.
En dan meer in de zin van tijd. We gingen net na de lunch naar de kant, even rondkijken en boodschappen doen. Inmiddels is het dik tien uur en zijn we net terug.. Dat overkomt ons heel vaak, je wilt iets gaan doen en het gaat toch anders dan gedacht. Gewoon omdat niets moet. Morgen weer een dag. Er zijn maar weinig dingen die echt, maar dan ook echt, perse vandaag moeten gebeuren. Je laat je makkelijk 'overhalen' of 'weerhouden' van je voorgenomen actie om wat anders te gaan doen. Wij gingen vanmiddag wat drinken, zit daar de Vivente. Dat werd langer drinken, nog even ergens anders wat drinken en toen konden we alweer gaan eten. Super gezellig en dus morgen maar verder kijken en boodschappen doen. De supermarche loopt echt niet weg. ;-)
.
Het inklaren gaat hier op Martinique super makkelijk. Tja, het is ook een beetje Europa. We liggen nu in de baai bij Le Marin. Een hele grote baai, met heel, heel veel boten. We kwamen gisteren de baai in en wisten niet wat we zagen. Alle kleine inhammen rechts en links liggen ook al erg vol. Inmiddels hebben we een leuk plekje, dichterbij de haven. Aan de steiger liggen mega grote zeilboten, waartussen charterboten liggen.
.
Er zijn verschillende watersportzaken en zo op het eerste gezicht kun je hier van alles wel laten maken. We hebben ook al aardig wat gekocht, wat vlaggen voor de komende maanden, slotje, ogen enz. Nog geen ankerlier. Morgen nog even naar een andere watersportzaak. Het is wel heel anders hier dan de afgelopen tijd; iedereen praat Frans, de meesten zijn blank en je betaalt gewoon met de euro. Omrekenen is dus geen probleem. We hebben al een Delifrance gezien en bij een van de hippe tenten langs het water kon je weer croque monsieurs (tosti's) eten. Het is hier net Frankrijk met een Caribisch sausje...of toch meer Carrieb met een Frans sausje?
-----
At 8-2-2011 02:04 (utc) our position was 14°27.45'N 060°52.11'W