Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Indrukwekkend, treurig en gastvrij

Zaterdag 12 maart 2011 @ 11:40

Ondanks de rollende ankerplek toch besloten een dagje te blijven en Montserrat te gaan bekijken. Bij het hek van de haven werden we meteen al aangesproken door George Christian een hele aardige man, die ons wel rond wilde rijden. Een leuk prijsje afgesproken en daar gingen we. George vertelde honderduit, over wat we onderweg allemaal tegenkwamen (van Tina’s restaurant tot de grootste hardware store en de belangrijkste makelaar) en over zichzelf. Het was erg leuk en zeer informatief. Montserrat is heel lang Brits gebleven en ik weet niet precies hoe het nu zit, maar ze krijgen nog wel geld van Engeland en alle inwoners hebben een Brits paspoort. Het eiland doet ook erg Engels aan, heel netjes, straatnaamborden op elke hoek en men is zeer beleefd.

De dorpsnamen zijn af en toe hilarisch! Cudjoe Head is er zo een. Deze naam is ontstaan omdat twee broers ruzie hadden en de ene bij de andere zijn hoofd af hakte… Cudjoe Head. En dan is er nog een Runaway Ghaut, wat zo heet omdat daar twee militairen zijn gevlucht. Heel grappig!

Wat minder grappig is en erg imposant is de stroom van as en ander los materiaal wat uit de vulkaan komt. In 1995 is de grootste uitbarsting geweest, geen doden, iedereen was geëvacueerd. Door een grote aswolk is de hoofdstad, Plymouth, toen ook verdwenen, onder het as. In 1997 is er weer een uitbarsting geweest, deze heeft aan 19 mensen het leven gekost. De laatste en recente uitbarsting was vorig jaar februari. Waar ze ook veel last van hebben, tijdens regenvallen komen de resten van de vulkaan naar beneden. Wij zijn in een rivierbedding geweest waar zo’n 15 meter hoog de keien, zand en stenen liggen. We liepen daar over het dak van een huis. De rest van het huis was bedolven! Zo bizar!

Vanaf Gibraldi Hill keek je uit over Plymouth, de voormalige hoofdstad met kleurige gebouwen en veel bedrijvigheid. Er konden 3 ferryschepen tegelijk aankomen, in de jaren voor de orkaan en de vulkaanuitbarsting kwamen er jaarlijks 30.000 toeristen naar het eiland. Dat is allemaal weg en dus over. De mooie stad is weg, de mooiste toeristische trekpleisters zijn weg of je mag er niet komen omdat het te dicht bij de vulkaan ligt. Treurig was het woord wat wij veel hebben gebruikt.

Om Montserrat ook te proeven hebben we als lunch het lokale gerecht genomen, Goat-Water. Het klinkt echt super vreselijk, maar het is eigenlijk gewoon ‘geitensoep’. Niet dat dat nu zo lekker klinkt, maar het smaakt prima. Het is gewoon soep, met geitenvlees. Smaakt een beetje naar ossenstaart soep, dat vinden we ook lekker maar klinkt ook vies als je er over na denkt.

Heel veel inwoners zijn na de uitbarstingen in ’95 en ’97 vertrokken naar Engeland. De rest heeft zich in het noorden van het eiland gevestigd. Daar zijn ze nu druk doende om het plaatsje Little Bay uit te breiden tot nieuwe hoofdstad. Het is een schitterend eiland!! Echt mooie natuur, netjes en de mensen zijn er ontzettend vriendelijk! Ik kreeg een knuffel van George toen hij ons aan het einde van de dag weer afzette. We hebben bijzondere gesprekken gehad met de vele locals en buitenlanders die gevestigd zijn op het eiland. Het is jammer dat ze het niet voor elkaar krijgen meer toeristen naar het eiland te trekken. De ferry vanaf Antigua was in reparatie, dus nu kwam er helemaal bijna niemand. Ik hoop dat het eiland het redt. We hebben twee nachten slecht geslapen vanwege de rollende ankerplek, maar de dag op het eiland en de hartelijke inwoners, hebben dat meer dan gecompenseerd!

Geen slapende vulkaan wakker maken

Vrijdag 11 maart 2011 @ 04:00

Vandaag heel zachtjes langs Montserrat gevaren, om de redelijk wakkere vulkaan niet helemaal (met een bijbehorend ochtendhumeur) wakker te schudden. Montserrat heeft, zoals ik gisteren al schreef, een vulkaan die in 1995 is uitgebarsten en nu nog wat af en toe na puft en pruttelt. In 1997 is hij weer tot uitbarsting gekomen en een paar maanden later heeft een hete aswolk de toenmalige hoofdstad, Plymouth, volledig verwoest.
.
Omdat de Soufriere Hills Volcano dus af en toe nog puft en pruttelt wordt aangeraden via de oostkant van Montserrat gevaren, om zo uit de rookwolk te blijven. Het is duidelijk te zien dat de vulkaan redelijk wakker is. Grote wolken zie je uit de vulkaan komen en erboven hangen. Ook zie je verschillende 'stroompjes' van rook naar beneden gaan. Een bijzonder gezicht!
.
Het was een lange zeildag, met wind weer op kop en op het laatst zo weinig dat we de motor maar bij hebben gezet. Net voor het donker lieten we het anker zakken in Little Bay. De swell (golven) was vandaag noord-noord-oost, maar draaide mooi mee het eiland rond, waardoor we hier in de baai onwijs liggen te rollen. Het wordt vannacht dus of in slaap gewiegd worden of een onrustig nachtje.
.
Helaas ging vanochtend de Wizard richting Antigua, dus moesten we van hen ook afscheid nemen. De meeste vertrekkers gaan in mei/juni richting huis (via Amerika of Bermuda en Azoren), terwijl wij weer zuidwaarts zullen gaan om daar het orkaanseizoen door te brengen. Jammer, jammer, jammer, dat wij dus elke keer weer gedag moeten zeggen tegen deze vertrekkers. Wetende, dat de kans dat wij al deze lieve mensen op korte termijn weer gaan zien, steeds kleiner wordt. Deze lieve mensen die bijna als familie aanvoelen en waar je in een erg korte tijd zo eigen mee bent geworden. Dit afscheid nemen komt mijn heimwee zeker niet ten goede...
-----
At 10-3-2011 02:15 (utc) our position was 16°48.11'N 062°12.43'W