Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

De Splash

Maandag 27 oktober 2014 @ 17:35

Zoals ik tien dagen geleden schreef, we waren onderweg aan het dobberen, het ging lekker rustig. De wind zou gaan draaien naar het NO en dat deed hij ook. Langzaam werd hij steeds harder en harder, wij gingen dus steeds meer riffen zetten en zo gingen we de nacht in. Het was heftig! Door de meer dan 30 knopen wind, bouwden de golven aardig op en we hadden ze, en de wind, schuin achter in. In mijn nachtwacht moest ik een aantal keer bijsturen. De Hydrovane doet goed werk, maar als zo'n enorme golf ons opzij duwt en er dan vrij snel nog een komt, dan zijn we niet snel genoeg terug en moeten we bijsturen. Op een paar heftige zijwaartse schuivers na, gaat het allemaal prima en komen we de nacht goed door. Dan wordt het licht wat aan de ene kant fijn is, dan zie je wat, maar aan de andere kant zie dan ook de enorme golven beter.
.
De wind heeft nog uitschieters, maar zakt langzaam in. We gaan melkmeisje varen en dat geeft wat rust. Het gaat prima en we surfen van de enorme golven af. We hebben wat spetters in de kuip, maar na de paar keer vannacht landt er geen meer in de kuip. Tot ergens in de middag…
.
Ik lig in bed en hoor de golf landen en Etienne z'n kreet. Nou ja, eigenlijk is meer een gemoffelde luchtuitlating. Ik spring uit bed en stap tot m'n enkels in het water! Ik werp een snelle blik op de kaartentafel en zie dat die blank staat. Met mijn ene hand grijp ik een handdoek en met de andere de Ipad. Ik droog hem af, leg hem veilig en ga dan de rest van de schade opnemen. Inmiddels heeft Etienne de deurtjes erin gezet. We hadden dit een paar uur eerder al willen doen, maar niet gedaan.
.
Het water zakt snel onder de vloer, maar je ziet overal water vanaf druipen. Ik heb geen tijd om de moed me in de schoenen te laten zakken en grijp meteen naar handdoeken, doekjes, t-shirts en ander spul wat voor het grijpen ligt om de instrumenten bij de kaartentafel af te drogen. We openen het 'luik' in de kaartentafel en daar drijft ook alles van rechts naar links in. Ik geef een oude laptop aan Etienne en het water loopt eruit. De harde schijf, de externe dvd-writer, antenne, kaartjes en wat allemaal nog meer, alles lijkt verzopen.
.
Achterin het kastje onder de kaartentafel hangt de boordcomputer en het modem van de SSB. De besteklade is ook twee keer zo zwaar door het water wat erin staat, maar ik kan me nog niet druk maken over het roesten van het bestek. Eerst de computer. Zo goed en zo kwaad als het gaat drogen we alles af. Het water staat in de usb-poort van de computer. Slik. Die krijgen we dus ook niet meer aan de praat. De autoradio laat nog wat akelig klinkende laatste stuiptrekkingen door de speakers, de andere instrumenten waren beter waterproof.
.
Wanneer ik even later op de grond, geklemd tussen tafel en bank, naast een enorme stapel natte, zoutte, doeken met een bakje de bilge aan het leegscheppen ben, rollen de tranen over mijn wangen. Pfff, zeilen hoort toch leuk te zijn?
.
De wind stabiliseert, maar de golven groeien nog steeds. Toch blijft het bij deze ene golf die niet eens in de kuip brak, maar juist helemaal in de boot. Het bankkussen aan stuurboord drijft en we zien zoute spetters tot aan het plafond bij het kopschot. Na bijna een uur scheppen is de bilge leeg en gooien we al het natte spul in een bak of in de kuip. Dat moet nog een paar dagen wachten. 's Avonds hebben we contact met Dalwhinnie. De wind moet deze avond gaan draaien naar het zuidoosten, we vragen ons af hoe dit zal gaan gebeuren en wat de enorme golven gaan doen.
.
En tijdens Etienne z'n wacht gebeurt dat ineens. Hij roept me uit mijn slaap en ik als ik buiten kom is het net alsof ik mijn ogen niet open heb, het is donkerder dan donker, pikzwart. De striemende regen verraadt dat ik wel wakker ben en de wind is ook op volle kracht gebleven, maar komt nu inderdaad uit het zuiden, 180 graden andersom. Het lijkt wel op een trog, die we helaas kennen uit de Pacific. Want ook de golven zijn omgeslagen en bulderen nog net zo hoog. We worden alert gehouden door een bliksem die onze wereld af en toe even angstaanjagend verlicht.
.
In een fractie van een seconde nemen we een beslissing, de zeilen nu om of even wachten en mee gaan, maar we weten dat we zo snel mogelijk verder moeten om proberen uit de trog te komen. De zeilen moeten dus om. Bulletalie om en overstag, wat niet gaat, gijpen, wat niet gaat en na een paar keer toch moet en gaat.
.
Het is dan iets rustiger en ook de regen geeft het op. Ik plof in de kuip en Etienne kruipt het bedje in. Jezus, wat een tocht! De wind zwengelt aan wordt nog harder, we zien de meter over 40 knopen aangeven. Buiten de harde wind en de enorme golven, gaat het eigenlijk prima. La Luna doet het super. Beter dan ons, eerlijk gezegd. Wij zijn lamgeslagen en dit wordt nog versterkt als de SSB er ook mee stopt. Geen communicatiemiddel meer met Dalwhinnie of jullie. Het gaat verder eigenlijk gewoon goed met zeilen en de Hydrovane doet goed z'n werk. We besluiten binnen te blijven en brengen een dag en nacht dommelend door op het bed of de bank binnen. Het is even uitzitten, we hoeven ook de zeilen even niet te veranderen en hebben teveel tijd om te denken.
.
De dag erna schijnt de zon weer stralend en komt er bij ons ook wat meer leven in. We gaan weer buiten zitten, krijgen iets meer trek in eten en zijn blij als we een belletje krijgen van Tineke (dochter van Dalwhinnie) dat met hen alles goed is en datzelfde kunnen we ook doorgeven over ons. Het is ook ineens aftellen, het gaat nu opschieten naar onze bestemming in Mozambique. Onze 'schuilplek' bij Bazaruto, wachtend op beter, rustiger weer om verder te gaan naar Richards Bay. We dachten hier al naar toe te gaan, maar nu het weer heftiger werd dan verwacht, is het heerlijk om een 'pauze' in te lassen.
.
Een week geleden, 20 oktober landen we in Bazaruto, naast de prachtige zandduinen. We maken snel een vast routine, 's ochtends drinken we koffie bij Dalwhinnie, want onze boot is een nat zout gebeuren en de rest van de dagen zijn we (ik) druk met alles zoutvrij maken en Etienne kijkt wat er te redden valt van de apparatuur. Dit gaat goed, hij krijgt de SSB weer aan de praat, alleen de computer is overleden, de monitor doet het nog, enz.
.
Wanneer onze klusjes klaar zijn, helpt Etienne bij de Dalwhinnie met de generator en de mannen krijgen hem weer aan de praat en vinden de oorzaak! Wanneer het eergisteren heel rustig is, gaan we naar de kant. Mozambique is weer anders dan andere landen en het is fijn even wat vaste grond onder je voeten te voelen. Het doet heel Afrikaans aan met de ronde hutjes, de zandwegen, de droogte en de warmte.
.
Inmiddels zijn we ons aan het klaar maken om weer verder te gaan. Het is nog iets meer dan 500 mijl naar Richards Bay, maar onderweg kunnen we nog op twee plekken stoppen, mocht dat nodig zijn met het weer. Zo ziet het er nu nog niet uit, het ziet er goed uit, al zal ik met een kronkel in mijn buik het anker op halen morgen….
-----
At 27-10-2014 15:56 (utc) our position was 21°39.01'S 035°26.15'E

Teken van leven

Woensdag 22 oktober 2014 @ 17:11

Inmiddels liggen we al een paar dagen voor anker in Bazaruto, Mozambique. Tijdens de oversteek brak een golf precies de boot in en maakte er binnen een natte boel van. Hierdoor stopte de SSB en konden we geen updates meer plaatsen, vandaar dat het een paar dagen stil is geweest. Inmiddels werkt de SSB weer, dus dit korte teken van leven. We zijn nu druk met alles zoutvrij maken. Vandaag of morgen volgt een groter verslag van de laatste dagen op zee en 'De Splash'.
-----
At 21-10-2014 16:44 (utc) our position was 21°34.86'S 035°26.90'E

Dobberen

Donderdag 16 oktober 2014 @ 15:42

Het was prima zeilen gisterenavond en vannacht. In de ochtend werd de wind steeds minder, toch konden we nog redelijk onze koers houden, dus bleven we maar dobberen. Het is onwerkelijk, begin van de middag is het nog 5 knopen wind uit het zuidoosten, maar volgens de gribfiles moet het vanavond noordoosten wind worden en dan aardig hard. Langzaam komt er wel meer en meer bewolking, maar uit ervaring weten we dat dat weinig zegt.
.
's Ochtends en 's avonds hebben we contact met Dalwhinnie. De ene keer via de SSB, maar vanochtend weer via de marifoon, we waren weer wat dichter naar elkaar gekomen en we kunnen ze zelfs zien nu. Het is wel leuk even een praatje en 's ochtends halen zij het weer op en wij 's avonds. Zoals het er vanochtend uit zag is het goed dat we zo langzaam zijn gegaan en gaan, dan gaan we de vele wind missen! Vandaar dat we het dobberen maar voor lief nemen.
.
Tegen het einde van de middag is de bewolking weggetrokken en hebben we weer een stralende zon. Er is ietsie meer wind gekomen en we lopen nu zo'n 3 knopen, niet echt dobberen meer.
-----
At 16-10-2014 12:57 (utc) our position was 20°07.02'S 039°46.16'E

Praat over eten

Woensdag 15 oktober 2014 @ 15:32

Na zo'n berichtje van gisteren, vandaag maar iets vrolijks. En wat is er belangrijk voor het moraal aan boord? Jawel, eten! Dat wisten de vroegere zeilers al en dat is in deze tijd niet anders. Laat ik het nu geen vervelend onderwerp vinden, want ik hou van alles wat met eten te maken heeft, het maken, het lezen, het experimenteren en ja, ook het eten zelf!
.
Vandaag was het ook weer brood-bak-tijd. Sinds ik geen brood meer eet (gluten-'allergie') bakken we drie pistoletjes, voor drie dagen, voor Etienne. Het broodbakken blijft een challenge, want het rijst wel, maar niet zoals je de Franse stokbroodjes of andere broden koopt. Ik experimenteer nu met iets meer gist en voor de smaak en vorm gaat er wat melkpoeder in. Zolang het warm is, het eerste dagje is het lekker, maar daarna lijkt het alsof het broodje krimpt! Heel bijzonder.
.
Ik eet tegenwoordig salades met de lunch. Ik heb al wat variaties achter de rug en bij gebrek aan veel verse ingredienten gaan er ook verschillende blikgroenten in, zoals bietjes en mais. Heerlijk hoor, bij de verse tomaatjes en komkommer. Nog wat kool, zonnebloemzaadjes en dan een dressing van soja cream met basilicum en verschillende andere kruiden.
.
Voor vanavond heb ik een makkie, ik kook vaak voor meerdere dagen, dus gisteren was ik druk. We eten nu twee dagen Ketoprak, een overheerlijk Indonesich gerecht. Het maken van de boemboe (kruidenprakje) is wel even wat werk, maar het is het waard.
.
Morgen ga ik weer nasi maken voor drie dagen, want naar verwachting komt er veel wind en dan vind ik het wel fijn om alleen maar een bakje uit de koelkast in de pan te hoeven schudden. Tja, gemak dient de mens.
.
Je zou bijna vergeten dat we aan het zeilen zijn, want ja, dat konden we heel de nacht. Het bizarre is, dat de wind goed aantrok, waardoor we zelfs een rif moesten gaan zetten in het grootzeil en de genua! En dan zakt in de ochtend de wind weer zo in, dat we nog wel vooruit gaan, maar langzaam. En de stroom ons enorm opzij zet. We hebben het wat uren kunnen aanzien, maar nu werd het te gortig, de motor pruttelt dus weer.
.
Verder is het rustig. De blauwe lucht wordt afgewisseld door wolken en we zien nog een enkele vogel en vrachtschip.
-----
At 15-10-2014 13:02 (utc) our position was 19°10.08'S 040°22.48'E