Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Normale leven, werkende leven...

Woensdag 31 augustus 2016 @ 05:40

En dan zijn we alweer een maand in NL en twee weken op onze winterplek. Het is verbazingwekkend hoe snel je went aan het 'normale leven' in NL. Ik zeg 'went', maar is het eigenlijk wel 'wennen'? Is het niet gewoon meegaan en je aanpassen aan hoe het in NL gaat, of aanpassen aan 'wat hoort'. En dan komt ook het 'normale leven'..... Wat is 'het normale leven'? Iets wat iedereen doet? Of waarvan men vind dat het hoort?


Ik moet zeggen, dat we ons er niet heel erg mee bezighouden. Met 'hoe het hoort' dan. Maar ja, op veel plekken ontkom je er niet aan. We hebben inmiddels een autootje gekocht, een pracht karretje! Een Peugeot 208.


Ook heb ik mijn 'werk'-garderobe uitgebreid, want ik snap ook wel dat mijn Thaise jurk en teenslippers niet kunnen. Verder hebben we weer verzekeringen en liggen de boodschappentassen standaard in de auto.

Het heerlijke is nu, zoals altijd als we lang ergens op een plek bleven, dat we weten waar we moeten zijn. Welke supermarkt, waar is de bank, tanken, lekker eten, enz. Gewoon makkelijk en luxe vinden wij. Daarnaast keldert onze conditie zienderogen, want waar we voorheen lopend alles deden, soms met de zware boodschappentassen, pakken we nu de auto. Een kratje bier wordt toch wel erg zwaar na een tijdje hoor! ;-)

En dan is naast het 'normale leven' ook nog het 'werkende leven'. Het leven waar ik me vanaf morgen in stort. Over 'moeten wennen' gesproken.....ik ben al niet zo'n ochtendmens en we zaten vanochtend heerlijk relaxt saampies te ontbijten op de tijd dat ik normaal op de zaak moet zijn. Haha! Ik heb er wel echt zin in! Weer collega's, weer wat andere dingen om jezelf mee bezig te houden. En voor degene die het nog niet wisten, ik ga maar vier dagen werken! Super luxe vind ik dat! Dus vrijdag ben ik alweer vrij...;-) Etienne kan nog even rustig aan doen, al zal, zo aan boord, hij ook echt wel gelijk met mij wakker worden.

Het is echt al een beetje huisje, boompje, beestje! Waarin het huisje de boot is, het boompje de mast? ;-) Of eigenlijk de prachtige bossen om ons heen en het beestje zijn de vissen, futen, ijsvogels, eenden, ganzen en konijnen! Aan dit 'normale leven' kan ik misschien inderdaad wel wennen....

Terug op honk

Zondag 21 augustus 2016 @ 08:11

Zo voelt het een beetje eigenlijk; we zijn terug op honk. Verder voel ik me nog wel wat ontaard en moeten we nog wat meer landen.


Zaterdag de 13e zijn we geweldig ontvangen in Willemstad!! Vrienden en familie stonden te zwaaien op de kant! En loodste ons over de eindstreep. Heerlijk om zo warm welkom te worden geheten door het groepje mensen dat je zo dierbaar is!



Het was een geweldige dag! Hij vloog voorbij! Heerlijk uitgebreid geluncht en ’s avonds zijn we lekker uit eten geweest. Het grappige was wel dat we aardig wat aandacht trokken met onze landenvlaggen in het want. Hele leuke gesprekken dus ook gehad met verschillende voorbijgangers.


De krant was er ook bij zaterdag, wat resulteerde in een uitgebreid artikel in AD Drechtsteden op zaterdag (13-08) en maandag (15-08) en een groot stuk in de Moerdijkse Bode op maandag!




Zondags zijn we naar Zwijndrecht gevaren. We hadden enorme mazzel want het tij was met ons en we hadden nog stroom mee, de Kil op. Ook bij de brug Dordrecht/Zwijndrecht hadden we geluk, even gas erop en we konden er meteen mee onderdoor!

We lagen dus alweer vroeg afgemeerd op onze voorlopige vaste plek bij WSV Zwijndrecht in de Strooppot. Een heerlijk plekje! Lekker rustig in de middle of nowhere. We hebben prachtig natuur om ons heen en regelmatig zwemt er een eend voorbij of knabbelt aan de waterlijn. De futen vangen de visjes en de ijsvogels vliegen rondjes om de boot. De spreeuwen zijn wat minder, want de lekkere besjes liggen in verteerde roze vlekken al verspreid over de boot. ;-)

Eenmaal op ons plekkie wordt de boot al snel ontzout, van binnen en buiten en ligt ook meteen overhoop. Niets heeft meer een vaste plek. We slepen ook wat spullen van de boot, maar helaas kan niet alles eraf.

’s Maandags gaan we meteen naar het gemeentehuis om ons weer in NL in te laten schrijven en een briefadres aan te vragen. Verkeerde loket, opnieuw een afspraak maken voor woensdag en we krijgen formulieren mee (‘Hervestiging’). Woensdag wordt alles ingevoerd en zaterdag hebben we een heel pakket in de bus en zijn weer inwoner in NL met een briefadres. Toppie, want nu kunnen we een auto gaan kopen en op naam laten zetten.

Wat deze week ook snel gaat is het solliciteren voor mij...na een aantal gesprekken onderteken in vrijdag mijn contract en ga per 1 september aan de slag bij Huntsman!! Ik ben superblij en heb er veel zin in!

Heel de week regelen we allerlei andere kleine dingen en rijden af en aan. Even struinen door Dordrecht op onze schoenen resulteert in heftige blaren. Dat wordt nog wat na 1 september, ik denk dat ik mijn gympies maar voor de zekerheid in mijn tas gooi! ;-)

België -> NL:heel veel gezelligheid en spullen te koop

Maandag 08 augustus 2016 @ 07:29

Oostende was super leuk, zoals altijd! Lekker door de stad gestruind en met Mark (SY Begerto – hij was even terug thuis, Begerto ligt nog op de Azoren) lekker geborreld en overheerlijk bij hem gegeten!! Heeel gezellig!

En toen was het zover, op naar Nederland! Het was een prima dagje, fokje bij en het juiste tij op naar Vlissingen! Een prima dagje ja, maar ik was in een trieste bui...

Eenmaal in Vlissingen hadden we (bijna) elke dag zoveel gezelligheid, dat mijn trieste gevoelens al vrij snel naar de achtergrond gedrukt werden. In de haven lag ook een oud collega van Shell. Heel grappig om Jan Peter weer te zien na zo’n lange tijd en samen met Ria hebben we gezellig bijgekletst! Etienne z’n ouders lagen op het Veerse Meer en kwamen natuurlijk even aangefietst, en de dag erna brachten mijn moeder, mijn broertje en z’n vriendin ons een bezoekje. Wat raar en toch ook weer super vertrouwd om elkaar na bijna twee jaar weer te zien!!

In de haven kregen we ook regelmatig leuke buren en was het elke keer weer gezellig kletsen! En toen stapte er ineens ook een oude bekende aan boord! Willem van de Flying Swan!!! Dat was een verassing! Dus ’s avonds gezellig aan de koffie met Willem en Martine, we kwamen niet uitgekletst!

En toen was het alweer donderdag en kwamen onze vriendjes Nicole en Joris (SY Cedo Nulli) aan! Wij wachten ze op in de haven met champagne. En ook deze avond weer heel gezellig gekletst, gepraat en gegeten! We hielden dat erin, want vrijdagavond was het weer zo’n gezellige avond en ontmoeten we bij Cedo Nulli, Marieke en Jorg (SY Barnstormer), die met Nicole en Joris tegelijk waren vertrokken.

Afgelopen zaterdag zijn we naar Middelburg gevaren en zagen daar Frits en Gerda weer (Etienne z’n ouders) omdat Gerda gisteren jarig was. Heerlijk uit eten geweest!

Iedereen vraagt zich af waarom we al ‘zo vroeg’ in NL zijn als we as zaterdag pas ‘officieel’ aankomen. Nou, dat is de andere kant van deze weken; we zijn al aan het solliciteren en dat maakte dat we besloten dat het handiger was wat eerder echt in NL te zijn en daardoor ook een NL’s mobieltje te hebben, enz. Het ziet er allemaal heel hoopvol uit, dus dat is heel gaaf, maar maakt het hele feest ook wel extra spannend!

En dat is wat het allemaal is; spannend! We kijken enorm uit naar ons volgend avontuur; werken en settelen. We zijn ‘druk’ met dingen uitzoeken en regelen en merken dat op dat gebied NL nog niet veranderd is. In de supermarkten lopen we rond als kleine kinderen in een snoepwinkel. Wat een heerlijkheden allemaal!! Etienne heeft zo bijna ‘alles’ al weer gegeten (kroketten, saté, frikadellen, shoarma, kibbeling, enz) en voor mij is er hier ook een ruim aanbod (dropjes, krentenbrood, pitabroodjes, kaas). We genieten dus en lopen extra grote rondjes om zo al het lekkers in balans te houden. ;-)

Te koop
We genieten dus, maar met weemoed zijn we ook al langzaam La Luna aan het uitkleden. Want ja, al de typische ‘vertrekkersdingen’ hebben we niet meer nodig. Er komt dus e.e.a. te koop; satelliettelefoon + modem (iridium), jerrycans (diesel en water), sleepgenerator, ssb (radio + pactormodem), dinghy + motor, watermaker, zeeanker (drogue), zeekaarten (papieren). Heb je interesse of wil je meer info, kun je ons bellen (06 14 39 08 05) of mailen (etienneverschoor @ gmail.com).

Aankomst!!

Dinsdag 02 augustus 2016 @ 07:21

Aankomst La Luna

Vreemd vertrouwd

Zondag 23 november 2014 @ 12:52

Inmiddels zijn we al bijna twee weken weer in NL. Het is raar hoe iets zo vreemd weer kan zijn, maar aan de andere kant ook zo vertrouwd!

Vreemd omdat dit een heel ander leven is. We weer met sokken en jassen aan lopen, bij de wc aan een touwtje moeten trekken, we autorijden ipv lopen, iedereen hier ook NL’s spreekt en we ‘uit logeren zijn’. En vertrouwd omdat het gewoon vertrouwd is. Hier zijn we opgegroeid, met de mensen hebben we een geschiedenis, we pakken gesprekken op alsof we vorige week nog bij elkaar op de bank zaten en er is weinig veranderd.

We merken wel, na bijna 4,5 jaar, zijn wij veranderd. Het zijn de kleine dingen, maar we leven in zo’n andere wereld, zo’n andere omgeving en dat beinvloed je natuurlijk. Wij zijn gewend om te wachten, wat maakt het uit als de rij bij de kassa heel lang is. We zagen een vrouw in een enorme scheldbui ontvallen toen ze geen voorrang kreeg op het zebrapad, maak je niet druk, dachten wij. We beseffen ons natuurlijk ook wel, dat dit NL is en bijvoorbeeld in NL gaat alles sneller en je moet met dingen mee gaan. Nu kunnen we ons daar nog even van onttrekken….

En bij dit alles, we zijn natuurlijk op de weg terug. We komen een keer terug om weer te gaan werken. Volgend jaar al? Maar dan (idealiter) zijn we om deze tijd volgend jaar, aan het werk. Of toch een jaartje later? Nog even uitstellen. We weten het niet, maar hierdoor ‘bekijk’ je NL wel met een bepaalde blik. NL is zo gek nog niet, zijn we inmiddels al wel achter, maar we houden ook nog wel enorm van ons leventje nu, maar realiseren ons terdege dat dit leventje, op enig moment, toch echt weer gaat veranderen.

Zo ver is het nog niet en het is ook niet erg, zo is het nu eenmaal en tot die tijd genieten we hier in NL van iedereen die we weer zien; familie, vrienden en cruiservrienden. Het is heerlijk en we hebben bijzondere gesprekken. Ook genieten we van de gemakken van NL, je kunt er (bijna) alles kopen, bestellingen komen redelijk op tijd en je hoeft niet meer met een wensenlijstje naar de supermarkt, maar gewoon met een boodschappenlijst. Ook is het hier een waar paradijs met al het speciale eten (gluten-, melk-, ei- en vlees-vrij) voor mij. Ik eet weer boterhammen met kaas, vruchtenbrood, speculaasjes en yoghurt!

De stapel met spullen naast de tassen wordt steeds hoger en zwaarder. De meest vreemde dingen gaan mee terug; een toiletbril (die niet meer in plastic uitgevoerd is, maar zwaar hout), een haakse slijper, onderbroeken, wifi antenne, mini-computertje, kruidnoten, enz. Het is grappig, zo’n lijstje groeit naarmate je weet dat je naar NL gaat. Hoe erg hangen we aan vaste gewoonten of vaste dingen?!

Goodbye 2013

Dinsdag 31 december 2013 @ 06:02

En dan is het alweer de laatste dag van 2013!! Hoezo tijd vliegt? De tijd racet!

Ook hier in NL. We hebben afgelopen week weer heel veel lieve vrienden, zeilvrienden en familie bezocht en hebben wat kilometers van hot naar her gereden. Maar vermoeiend was het niet, het was eerder energie-gevend! Al die heerlijke verhalen, de herinneringen en de warmte! Heerlijk! Dat compenseerde de kou van het NL'se weer prima!

La Luna ligt in de warmte en vrijdag gaan we weer naar haar toe. Heerlijk, maar juist omdat we terugkijken op een heerlijke NL'se tijd.

Zoals we ook op 2013 terugkijken met een goed gevoel! Het was weer een bijzonder jaar, door verschillende dingen; grote klussen aan de boot, samen met Etienne z'n ouders hebben we heel Nieuw-Zeeland verkend, daarna een redelijk prima tochtje naar Nieuw-Caledonia en verder naar Australia, heel het Great Barrier Reef bezeild, de 'big five' van 'Oz' gezien en toen een rustig tochtje naar weer een heel ander werelddeel, Azië. En dat was waarom 2013 ook bijzonder was, Azië met eigen boot. Een continent wat sprankelt van de prachtigste kleuren, geuren en energieën. Een werelddeel wat al een deel van ons hart gestolen had, maar nu zijn we helemaal verloren. Heerlijk gegeten, prachtige plekken gezien (Flores, Komodo, Bali, Singapore, enz) en bijzondere ontmoetingen ervaren. Nog meer herinneringen die blijven!

En nu staat 2014 voor de deur.... altijd heerlijk, een nieuw jaar voor de boeg met nieuwe avonturen te gaan! In dit kader heb ik onze planning (zie linkerkolom) bijgewerkt.

Maar jullie weten het..... wij schrijven onze plannen in het zand bij laag water. Zodat we ze altijd kunnen veranderen en zo onze vrijheid optimaal houden. Maar eerst nog een gezellig uiteinde en een paar dagen in NL. Dus voor nu.....wensen we jullie ook een heel gezellig en warm uiteinde!

Gezellie, gesellie, gezellig

Zondag 22 december 2013 @ 02:35

Inmiddels zijn we alweer een week in NL. Een drukke week, maar een heerlijke week!! Met allemaal leuke dingen!

Zelfs de tandarts op maandagochtend viel mee. Geen gaatjes, dus na een bezoekje aan de mondhygiëniste was het weer voorbij. 's Middags zijn we naar de opa van Etienne gegaan. Deze goede man is al 93!! Gerda en ik hebben samen de kerstboom opgezet.


Dinsdag veel geld uitgegeven, want we hebben nieuwe zeilpakken gekocht. Het is nu nog warm (in Malaysia), maar we gaan wel de kou tegemoet. En er is niets zo ellendig als het koud hebben, daar weet ik nu weer van alles van! ;-)


's Middags gezellig bij lieve vrienden gezellig aan de keukentafel koffie gedronken en 's avonds aan de borrel bij weer andere lieverds! Woensdag was ook zo'n dag met een lang bezoek aan mijn vriendin, daarna lekker bijkletsen met een oud-collega en 's avonds weer ouderwets naar de duikvereniging.

Je kunt tegenwoordig overal kleding, 'drogist-dingen' enz kopen, maar voor sommige dingen is je oude vertrouwde merk gewoon fijn en qua kleding is het hier kwalitatief gewoon beter en ook niet duur. Dus een dagje lekker de stad in met mijn moeder is altijd een feestje!

Vrijdagavond was het, inmiddels traditionele, feestje met al mijn oud-collega's én baas! Enorm gezellig weer en lekker eten! En het blijft vertrouwd...



Lego is nog steeds helemaal hot en we zien dat ook over heel de wereld. Etienne had van vroeger nog aardig wat en ook veel technisch en een trein. Wat doe je er mee? Nou gewoon, een paar kinderen die veel met Lego spelen blij maken. Dus zaterdagochtend naar Dordrecht en de Lego heeft nieuwe, hele enthousiaste baasjes gekregen!


In de stad op naar nieuwe tandenborstels. Op ons gemak wat rondgestruind en hoe gaaf is het dan dat je ineens hele goede vrienden van 'vroegûh' tegenkomt, waar je geen contact meer mee hebt! Dan houd je heel op in de winkel en kletst even bij!

's Avonds was het niet alleen zeilpraat bij goede 'ex-vertrekker-vrienden', maar ook allerlei andere onderwerpen. Zo gezellig en fijn, dat het (natuurlijk) weer veelste laat werd. ;-) Vandaag weer een familie dagje en volgende week weer nieuwe gezelligheden!

NL’se koffie, boterstaaf, Bosche Bollen en Babi Pangang

Zondag 15 december 2013 @ 23:46

Tijdens de taxirit naar Kuala Lumpur International Airport kwamen we al in de NL’se mood. Het begon te regenen! Het kwam echt met bakken uit de lucht. Het verkeer zakte terug naar 40 km per uur, vanwege de enorme watermassa op de weg. Het begon te waaien en zwaar te onweren. Ok, dit is inderdaad tijd om Malaysia te verlaten. ’s Middags lagen we nog af te koelen in het zwembad en toen we uit de taxi stapte op het vliegveld, was het gewoon koel!

Kuala Lumpur is een redelijk groot airport, je gaat met een metro naar een ander stuk waarin meer gates zijn en de meerdere winkeltjes en restaurantjes. Het bijzondere vonden we wel, dat we niet een zaak hebben gezien die camera’s of computer of zoiets verkocht, het was allemaal kleding, tax-free, sieraden, parfum en schoenen. En dan veelal nog van de upmarket brands. Maar wel leuk om te zien natuurlijk.

We waren er vrij vroeg, maar zoals zo vaak, je kunt dan lekker op je gemak van rechts naar links lopen, alles bekijken, eten en drinken. En dan is het zo tijd dat de gate opengaat, om 23:00 uur. Het was geen heel groot vliegtuig naar NL, maar zat zeker voor 70 procent vol met Europeanen. Grappig om dan om je heen ineens allemaal NL’s te horen. De vlucht verliep prima! Het is altijd even raar, dat ze even na vertrek nog met het avondeten komen. De vlucht gaat om twaalf uur ’s nachts de lucht in en dan heb je eigenlijk al gegeten. Daarna werd vrij snel het licht uitgedaan en ging iedereen slapen, wij dus ook. Het is altijd fijn als dat lukt, het ‘versnelt’ de tijd en het is natuurlijk ook tijd om te slapen. Mij gaat het meestal zonder problemen wel af, al heb ik nu voor mijn doen niet veel geslapen, maar Etienne heeft er iets meer moeite mee. Gelukkig hebben we allebei een aardig stuk geslapen.

En dan wordt het ontbijt geserveerd, nasi met sambal of een quiche met aardappels en worstjes. En ik had een curry met zoete aardappel. Erg lekker, maar voor ’s ochtends even wennen. We landen mooi op tijd en het was erg leuk om Frits en Gerda dan weer te zien staan! Eerst maar even een bakje koffie en dan op weg naar huis. Eenmaal buiten merkten we pas echt hoe koud het was! Terwijl het eigenlijk niet eens echt koud is.

’s Middags zijn we gezellig koffie gaan drinken bij Etienne z’n zus. En dan zie je dat de enige die eigenlijk echt veel veranderd is, Julia is, ons nichtje van nu 4 jaar oud. Ze kwebbelt en vertelt al heel gezellig allerlei verhalen. 's Avonds zijn we bij mijn moeder gaan eten en hebben daar mijn broertje en vriendin ook weer gezien. En ook daar, je ploft op de bank en het is alsof je niet weg bent geweest! Heel gezellig!

We hebben de NL’se (afhaal)Chinees vergeleken met de Chinees in Malaysia en die hier in NL net zo lekker bevonden! Enorm moe rolden we rond half tien ons bed in. Met Malaysia is een tijdverschil van 6 uur, dus het was voor ons al midden in de nacht. En dat maakte ook dat we vanochtend in alle vroegte alweer klaarwakker waren. Een dag waarin we eerst een bezoekje aan de tandarts gaan brengen (zucht)…

Rondje wereld!

Zondag 06 januari 2013 @ 05:24

Inmiddels hebben we al een rondje wereld gedaan! Van NL naar NZ met La Luna en een maandje geleden het ontbrekende stukje met het vliegtuig van NZ naar NL. Eigenlijk grappig, we zijn met onze wereldreis dus al rond geweest! Maar vandaag, vliegen we toch weer een stukje terug, om het rondje met de boot proberen af te maken.



De tassen zijn alweer gepakt. Ik heb toch iets te veel gekocht, de tassen zijn zwaarder en ik kreeg ze bijna niet dicht... Maar ze zitten nog steeds op gewicht, dus niets aan de hand. Over een uurtje gaan we naar Amsterdam Airport. Vanavond vliegen we.

We gaan terug met een dubbel gevoel. Heerlijk weer naar ons huisje, maar weer weg van alle lieve mensen hier. We hebben genoten hier! Het weer in NZ is gelukkig lekker warm, 25 graden, dus we gaan weer een warm bad in. ;-)

2013

Donderdag 03 januari 2013 @ 03:39

Inmiddels zijn we alweer in 2013 aangekomen...dus

Wensen wij iedereen een ontzettend goed nieuwjaar! Met veel geluk, liefde, plezier en gezelligheid. Maar natuurlijk ook met een goede gezondheid en dat al je wensen uit mogen komen!

Wij kijken terug op een mooi en bijzonder 2012, weer een jaar dat we nooit zullen vergeten! En dat gaan we ook van 2013 maken!

Afgelopen week was het weer heerlijk, hier in NL. Zoveel vrienden en familie weer gezien. Heerlijk en het blijft een warm bad. Een ontzettend gezellig feestje van een lieve vriend. Hele bijzondere, mooie gesprekken gevoerd die avond.

En afgelopen zondag hadden we een hele gezellige tijd met Mark en Vanessa. De Cornelia ligt in Fiji, maar zij zijn ook in NL. Heel grappig, maar het was weer net zo vertrouwd. Nu niet gebbqt, maar lekker Hollandse frietjes en kroketten.

Oud&nieuw was ook erg gezellig, met familie en vrienden. Super lekker gegeten en wat een mooi vuurwerk rondom! Op de eerste dag van het jaar weer een ouderwets gezellige nieuwjaarsborrel op de duikvereniging. Gisteren zijn we op bezoek geweest bij een vriendin die ziek is. Het was erg gezellig, maar laat je wel realiseren dat je NU de dingen moet doen die je wilt!!

Maar met de komst van dit nieuwe jaar, komt voor ons ook weer de realisatie, dat we zondag alweer terugvliegen. Heerlijk terug naar ons huisje, maar weer weg van alle lieve mensen hier. Ik heb er al wat traantjes om gelaten, maar troost me met de gedachte dat we niet van de aardbol afgaan, dus we gaan iedereen gewoon weer zien. ;-)

Bijna zomer

Vrijdag 28 december 2012 @ 04:12

Zoals altijd zijn we de kerstdagen weer goed doorgekomen, met veel eten. Niet echt typische Hollandse dingen, maar wel lekkere dingen.

Tussen al deze gezelligheid door werken we ons lijstje met 'to-do-dingen-in-Nederland' af. Er was wel een nieuw item opgekomen, sinds we in Nederland zijn. Onze tussenpersoon gaf aan dat Unigarant stopt met werelddekking voor de bootverzekering. Nou, hebben wij het enorm naar ons zin hier, maar het is nog niet de bedoeling al hier te blijven... We maken ons er niet zo druk om. Onze tussenpersoon is bezig een nieuwe verzekering te zoeken en ook wij hebben paar offerte-aanvragen uitstaan. Er zijn nog wat aanbieders van een werelddekking (ook in het buitenland) dus het is straks alleen nog een kwestie van de juiste, oftewel de voor ons meest geschiktste, te kiezen.

Verder is het heerlijk om 24uur internet te hebben. Verdiepen ons in de rondreis door NZ (met Etienne z'n ouders) en kijken naar de mogelijkheden voor volgend vaarjaar. We gaan pas op z'n vroegst in mei weg uit NZ en dan naar het noorden, naar Indonesië. We willen graag een jaartje in Azië blijven, maar voor het hoe en waar is internet erg fijn.

Het is jammer dat het meer regent dan sneeuwt hier. Nog een dikke week en dan gaan we alweer naar de zomer!

Eerste Kerstdag

Dinsdag 25 december 2012 @ 02:25

Helaas, helaas, het is een natte kerst, geen witte! Jammer, ik had het echt gehoopt. Toch is het dit jaar geen kerst in bikini, maar in panty en vest.

Afgelopen week waren het al een en al kerstfeestjes. Weer zoveel lieve vrienden bezocht! We hebben nu alle kanten van het kompas op gereden vanaf Zwijndrecht!

Wat is het ook leuk om weer in een gezellige Brabantse stad (Breda) in deze tijd van het jaar rond te lopen en een kroeg in te duiken. Als het dan ook nog met een lieve vriendin is, dan is het helemaal geweldig!

Daarnaast hebben we allerlei vertrekkers bezocht, heel grappig om elkaar een keer niet op het water te zien. Geweldig hoe het weer als altijd was! Het lijkt alsof je het gesprek gewoon oppakt waar je voorheen gebleven was en dat was met de Rapy, Flying Swan, Moonrise en Blue Spirit toch op verschillende plaatsen in verschillende werelddelen. Het laatste feestje was voor mij lekker sushi eten met oud-collegaatjes. Weer erg lekker en gezellig!

Ondertussen zien we de familie, waarmee we dan nu de (echte) feestdagen gaan vieren. Het kan niet op, volgens mij wordt het afkikken in Nieuw-Zeeland, want daar moeten we hard gaan klussen…;-)

Warm

Maandag 17 december 2012 @ 01:58

Ik geloof dat ik een verkeerd beeld van ons doen en laten heb geschetst. Jullie hebben het idee dat we altijd aan het Happy Hour’en en feesten zijn, begrijp ik. En tja, wat zeg ik daarop, ik verdedig me dat het niet altijd zo is…ik schrijf alleen niet over de saaie avondjes dat wij samen op de bank een filmpje aan het kijken zijn. Wat is daar nu te vertellen aan? ;-)

Maar aan de andere kant…wij hebben inderdaad wel vaak een feestje, borrel of ander gezellig samenzijn. En dat is nu we in NL zijn eigenlijk niet anders, zeg ik met een blosje op mijn wangen (niet van de drank!). We logeren bij Frits en Gerda en hebben nog maar één keer ‘thuis’ gegeten. Het is zo lief hoe we door iedereen in de watten gelegd worden!

En zo bijzonder hoe vertrouwd het elke keer weer is. Afgelopen vrijdag had ik een gezellig samenzijn met mijn oud collegaatjes. Het was weer een hilarisch festijn, met veel (overheerlijk) eten en drank! Zo gezellig, zo vertrouwd. Iedereen had wat te eten gemaakt, het was dus smullen! Een van mijn collegaatjes had een wereldtaart voor me gemaakt! Letterlijk en figuurlijk! Overheerlijk en wat een kunstwerk! Inmiddels hebben we het zuidelijk halfrond ook verorberd en hebben we zo de wereld even overwonnen.



Zaterdag was een heerlijk dagje keutelen op internet, weer eens onbezorgd downloaden, surfen en veel bijlezen. ’s Avonds zijn we weer gruwelijk verwend door een lieve vriendin. Ik geloof dat ik echt wat wintervet aan het kweken ben! ;-) Het was onwijs gezellig bijkletsen!

Gisteren er maar even uit en wat lopen in Willemstad, om zo al het eten te compenseren. Nou waaide het enorm en het was best koud, dus hebben we maar een kort stukje gelopen en om warm te worden een frietje gegeten. De frietboer had iets in de trant van ‘voor tropische warmte’ achterop zijn kar staan en daar hadden we wel behoefte aan. ;-)

En ’s avonds was het weer lekker eten met Etienne z’n ouders, zijn zus en haar man. In het restaurant was een speciale Wild-avond. Gelukkig hadden ze ook andere dingen, maar het was wel bijzonder met een live zanger. En ja, weer ontzettend gezellig!

Ik denk dus dat ik het beeld wat jullie van ons hebben (nog) niet kan veranderen, want het gaat deze week ook nog zo door. We genieten enorm van iedereen en denken met een dubbel gevoel aan ons ‘huis’ in NZ. Ook dat missen we en de mensen daar. Wat hebben we het dan eigenlijk rijk! (figuurlijk dan…)

Lachen!

Vrijdag 14 december 2012 @ 05:04

Autorijden is net zoals fietsen, dat verleer je nooit!! Wij hebben de laatste dagen dankbaar gebruikgemaakt van onze schitterende spiksplinternieuwe Mazda 2, die we van een hele lieve vriend mogen gebruiken. En dan rijd je gewoon alsof je nooit weg bent geweest, in het begin gaat het nog even te snel (de boot vaart beduidend minder hard), maar later rijd je gewoon met het verkeer mee.

Ik heb al lekker bijgekletst met mijn vriendin en geluncht met een oud-collega. We zijn gaan eten bij lieve vrienden en daarna weer, net als vanouds, naar de duikvereniging. Gisteren hebben we Patrick en Judith (Vivente) weer gezien. Heel grappig om elkaar dan een keertje niet op het water te spreken, maar net zo gezellig en weer vertrouwd. Dat is toch heel grappig, iedereen heb je heel lang niet meer gezien en dan is het raar om elkaar weer even zo in een andere, of soms dezelfde omgeving als ‘vroeguh’, te zien en daarna is het weer als vanouds. Net alsof je niet weg bent geweest en klets je over van alles en nog wat.

We zijn ons er wel van bewust dat wij in een beschermend, klein wereldje leven. Wij krijgen alles wel mee, van de politieke dingen en gebeurtenissen in de wereld, maar je beleeft het heel anders. Sommige dingen voelen dichterbij, andere dingen zijn meer ‘wat verder van je bed’. Wij merken bijvoorbeeld weinig van de crisis en nu in NL is het gesprek van de dag. Dat vind ik soms wel moeilijk, je kletst elkaar bijna de put in. Tuurlijk, sommigen hebben het moeilijk of moeilijker dan voorheen, maar geloof me, zo slecht is het in NL echt niet. In NL wordt iedereen al snel de put ingeluld door de media en dat is jammer. In Tonga hebben ze het veel slechter (het weer is er wel beter), maar de mensen zijn veel vrolijker dan wij NL’ers. Misschien omdat ze niet beter weten, maar dat is ook niet helemaal waar omdat ze met het internet enzo steeds meer gaan zien van de wereld.

Wij genieten in ieder geval nu in NL. Van de kou iets minder, maar dat hoort er ook bij. Vanavond heb ik een afspraakje met oud-collegaatjes en daar kijk ik erg naar uit. Enne…. “Het leven duurt net zo lang, of je het nu lachend of huilend doorbrengt.”

Gaatjes

Dinsdag 11 december 2012 @ 01:24

Inmiddels is de sneeuw alweer opgelost hier in Zwijndrecht, maar de ramen zijn wel bevroren. Het was gisteren ook weer krabben voor Etienne! Een bijzondere ervaring na maanden in je zwembroek te hebben gelopen!



Het laatste stukje van onze reis naar NL was voor mij een eitje. Ik was zo enorm moe, dat ik al lag te dutten in het vliegtuig voordat we het eten kregen. Op zich doen ze dat verkeerd, het is half 12 uur ’s avonds als het vliegtuig opstijgt en dan wil je eigenlijk gaan slapen. Wat doen ze dan? Dan komen ze eerst met drinken langs en een nootje en daarna gaan ze nog avondeten serveren. Prima, want op dat soort rare dagen kan ik altijd heel de dag eten, maar je bent daarna wel over je slaap heen. Ik had daar nu gelukkig geen last van en heb goed en veel geslapen. Helaas is KLM niet meer de KLM van vroeger. Het eten was smakeloos, weinig beenruimte en slechte stoelen. Etienne had het deze vlucht dus wat zwaarder.

Het was heel raar toen we de ochtend erna om 5 uur door de slurf liepen en door het raam de sneeuw zagen neerdwarrelen! Heel bijzonder, ik werd er helemaal hyper van. Of was dat door de koude? Gelukkig was Schiphol onze laatste bestemming, er waren namelijk heel veel vluchten gecancelled. Etienne z’n ouders (Frits en Gerda) kwamen ons ophalen en hadden de sneeuw al getrotseerd. We zijn maar meteen vertrokken zodat we de ergste sneeuwbuien voor waren. Het was best koud, moet ik zeggen!

De afgelopen dagen hebben we gevuld met familiebezoek en wat winkelen. Het was heerlijk om iedereen weer te zien en te knuffelen! We hebben al kroketten op, stoofpeertjes, gehaktballetjes en chinees. Smullen dus! Het is grappig te zien dat de mode hier, redelijk hetzelfde is als in NZ aan de andere kant van de wereld. Maar die uitverkoop hier! Ongelooflijk, 50% korting en zelfs 70% korting. Dan is het kopen van allerlei dingen wel heeeeeel verleidelijk. Ik heb dus lekker een paar dingen gekocht. ;-)

Gisteren hadden we ook een noodzakelijke, maar niet heel leuke afspraak, de tandarts! En maar goed ook, want we hadden allebei een potentieel gaatje. Waren we in NL gebleven hadden ze er niets aangedaan, maar met het oog op kiespijn krijgen in een land waar de tandartsen er iets andere praktijken op na houden, gaan ze toch maar boren. Ik heb het al achter de rug, Etienne is donderdag aan de beurt. En hoe grappig is het dan….ze hebben een nieuwe tandarts, die woont op z’n boot en z’n boot is ook een Beneteau First van bijna hetzelfde bouwjaar. Toevallig?!

Heavy weight

Maandag 26 september 2011 @ 09:44

Nog een nachtje… morgen vliegen we alweer terug naar ons huisje in Curaçao. De eerste maanden van ons vertrek, 15 maanden geleden, had ik het over NL als ik het over ‘thuis’ had. En nu, maanden later is ‘thuis’ toch echt La Luna! We hebben genoten in NL, zijn ontzettend blij (bijna) iedereen weer even gezien te hebben en live te hebben geknuffeld. We gaan met een super voldaan gevoel terug naar huis.

Tuurlijk hadden we nog fijner gevonden als we écht iedereen hadden kunnen zien, maar twee weken was toch ook wel weer een mooie tijd. Inmiddels heeft de Hollandse verkoudheid bij Etienne toegeslagen. Bij mij zitten mijn holtes inmiddels aardig vol, dus als twee echte herfst wattenhoofden vliegen we weer terug naar het warme Curaçao. Ik verwacht dat dan, na een paar duikjes in het zoute water, onze sinussen wel weer snel leeg zullen zijn.

We zijn ‘light’ naar NL gekomen, maar gaan ‘heavy’ terug. Niet alleen qua eigen-gewicht, het was super eten en lekker verwend worden hier, maar qua bagage. We mogen nu 25 kilo pp mee nemen. Heen gingen we met net 17 kg! Zo ‘light’ heb ik nog nooit gereisd. Maar nu zitten we met een rugzak tegen de 25 aan en de andere is zeker 18 kilo. Helaas is die rugzak met de 18 kilo niet groter, dus kan er niet veel meer bij. Ben benieuwd of de douane zich nog gaat afvragen wat al die spullen in bagage en handbagage toch wel niet is. We zullen het wel zien. Vandaag nog afscheid nemen van mijn mams en broertje. Etienne z’n ouders brengen ons morgenochtend en dan... Curaçao, here we come!


De foto van het nieuwe clubhuis van ‘onze’ duikvereniging OSCD. Super gezellig!! En natuurlijk weer waanzinnig leuk om iedereen te zien!

Watermeloen cocktail

Vrijdag 23 september 2011 @ 07:50

De dagen vliegen nog steeds en ik vlieg net zo hard mee. Ben erg verkouden, waardoor alles ook sneller gaat, misschien dat dat scheelt. Het geeft een beetje het gevoel dat je weer in NL bent, weer op de razende trein springt en gewoon weer meegaat. En weet je wat nou het gekke is? Het voelt weer zo normaal, vertrouwt. Iedereen die we tot nu toe gezien, gesproken hebben, het is als vanouds. Net alsof ik 15 maanden geleden hier tussenuit ben gehaald (Beam me up, Scottie) en nu weer terug ben afgezakt gewoon in het leven hier. Af en toe heb ik het gevoel alsof de tijd heeft stil gestaan en soms hoor je dingen waardoor het lijkt alsof we ‘ages’ weg geweest zijn. Eigenlijk heel raar en toch ook weer zo normaal.

En tja, hoe moet ik de afgelopen dagen kort samenvatten…. Heerlijk met een vriendin bijgekletst, gezellig uit eten geweest met Etienne z’n ouders, m’n schoonzus en zwager en een waanzinnige avond met mijn ex-collegaatjes gehad. Dit woensdagavondje met mijn ex-collegaatjes was ook zo vertrouwd. Er is een hoop gebeurd en er staat een hoop te gebeuren, maar aan de andere kant was het weer zo ontzettend normaal om weer in de groep te zijn. De meiden hadden allemaal lekker eten meegenomen en waanzinnig lekkere toetjes. Daarnaast natuurlijk ook lekkere wijn en zelfs een watermeloen cocktail, die ik onderweg ook kan maken!

Vandaag, eerst een interview voor BN/de Stem (de krant weer in de gaten houden dus!) en nu zit ik op de bank Dora te kijken. Jawel! Dora en Boots gaan naar de piramide. Gerda past op Julia, dus vandaar dat de Dora liedjes door het huis schallen. Nog een uurtje en ik weet alles van Dora, Boots (de aap) en Bennie (de koe). Zo grappig!

Vanavond ga we weer naar de duikvereniging. Etienne heeft het nieuwe zwembad en clubhuis al gezien, ik ga het vanavond even bewonderen.

Eigen wil

Zondag 18 september 2011 @ 16:54

De dagen vliegen hier in NL net zo snel voorbij als in de Carieb. Onze dagen zitten ook al aardig vol, waarschijnlijk dat dat de reden is. Helaas heb ik aan de vlucht een aardige keelpijn overgehouden en vandaag zijn mijn neus en holtes aan het opspelen. Verkoudheid? Dat was alweer heel lang geleden.

Gisterenavond zijn we gezellig bij vrienden op bezoek geweest. Ik blijf me verbazen hoe normaal en weer zo gewoon het meteen is. Meteen is het weer als vanouds en gezellig. Het is gewoon net alsof we niet weg zijn geweest. Vanmiddag werd ons nichtje Julia twee jaar. Aan zo'n scheetje dat aan het opgroeien is, zie je weer wel heel duidelijk dat je toch wel een aardig tijdje weg bent geweest. Wij zijn totale vreemden voor haar. Gelukkig is ze niet eenkennig en noemde ze Etienne al snel Sien. De laatste keer dat wij haar zagen was ze net één geworden en liep ze met wankele stapjes. Nu, net twee, kletst ze je oren van je hoofd! Nog geen hele volzinnen, maar je snapt dondersgoed wat ze wil. En een willetje heeft ze duidelijk! Ik denk dat ik wel weet waar die genen vandaan komen! ;-)

Verder is zo'n verjaardagsfeestje ook weer zo leuk om anderen weer even te zien. Ik zou willen dat ik tijd kon maken voor iedereen apart, maar helaas, dat past niet in een kleine twee weken! Inmiddels hebben we ook al een paar bootschappen gedaan en kunnen we wat zaken schrappen van onze 'uit NL-meeneemlijst'. Nog maar een 'paar' te gaan.

Avond uit duizenden

Zaterdag 17 september 2011 @ 08:19

Wat een vertrouwde gezelligheid was het gisterenavond. Niet op een warm, exotisch Carribische eiland of Spaanse Ria’s. Nee, ‘gewoon’ in een gezellig appartement in Amsterdam. Het was er ook al snel warm vanwege het warme weerzien met ‘oude bekenden’. Als ik terugdenk aan gisterenavond, krijg ik een smile op m’n gezicht en wordt ik weer warm. Het was een avond met een gouden randje!

Omdat wij in NL waren, hadden Erik en Margreet (Liberty) het idee geopperd om gezellig samen te eten. Ja, leuk!! En ze nodigden ook de ‘rest’ uit. Van onze eerste maanden onderweg: de Blue Spirit, Flying Swan en de Aquaholic. Het was jammer dat Jack (Tin Hau) nog in Panama zat, anders was het clubje weer compleet. Ook de AbelT en de Wizard waren er. We kwamen aan en zagen de Blue Spirit en Aquaholic staan op de grote trappen van het appartementcomplex, wat vroeger een klooster was. Ik moest meteen terugdenken aan onze groepsexcursie naar Pontevedra in Spanje. Zo raar!!! Het was een waanzinnig weerzien met elkaar. In de ‘mannenhoek’ vlogen de knopen en de technische zaken je alweer om de oren en in de ‘vrouwenhoek’ (die rolbevestigend in de kombuis, euhh keuken, stonden) hadden we het natuurlijk meer over de emotionele en sociale zaken. Het was net alsof we elkaar gisteren nog hadden gezien, zo eigen! Dat vind ik wel het bijzondere, het is alsof je je broers en zussen weer ziet. En dan wel die waarmee je een bijzondere en super warme band hebt!!!

Gisterenochtend was ook een bijzondere ochtend. Ik val een beetje in herhalen over bijzonderheid en zo, maar dit is een ander soort bijzonderheid. We zijn namelijk naar de Amerikaanse ambassade geweest, visa aanvraag. Tjonge jonge…. Eerst was het al wachten (in het koude Amsterdam!!) buiten het hek, toen binnen, weer (buiten) wachten. Een redelijk nauwkeurige securitycheck past natuurlijk in het plaatje. En toen naar binnen. In de grote kamer van het waanzinnig mooie oude pand stonden een hoop stoelen in een bioscoopopstelling met de rug naar de loketten. Je kreeg een nummer, werd opgeroepen bij een loket, daar kon je betalen, je papieren en foto’s inleveren en toen moest je weer wachten. Je werd of bij nummer of bij naam opgeroepen, in willekeurige volgorde, en toen we opgeroepen werden (na zo’n 1,5 uur) konden we naar loket. Voor het interview. Hoezo privacy? We hadden verwacht in een statige kamer te moeten verschijnen en moeilijke, indringende vragen te moeten beantwoorden. Nee hoor, gewoon loket á la gemeentehuis, en vragen? ‘Wanneer vliegen jullie naar Amerika?’ ‘Wat doe je voor werk?’ ‘Waarom wil je een visum?’ Ze ging geloof ik niet snappen dat wij met onze boot naar Amerika gingen. Ongelooflijk. Maar ok, na een paar seconden werd verteld dat het visum wordt opgestuurd en we konden weer gaan. Euh? Ok! Nu vol verwachting wachten dat de enveloppen inderdaad dinsdag er zijn.

Eergisteren was het ook weer een heerlijk weerzien met mijn moeder, broertje en schoonzus! Zo waanzinnig gewoon weer. We zaten weer op de ‘vaste plekken’ en spraken weer over hetzelfde. Net alsof je niet weg bent geweest! Er stonden ook allerlei cadeautjes klaar, dingen die we zelf naar mama hadden laten verzenden hoor, zoals een (Omnia)oventje, stuurautomaat en navigatieverlichting. Daarnaast was mam al voor mij aan het shoppen geweest van de zomer, dus we gaan nu een grote koffer zoeken om alles mee terug te nemen naar Curacao.

NL

Woensdag 14 september 2011 @ 11:30

We zijn er!! Vanochtend, een uur eerder dan volgens de planning, landde we. Maar eer we door alle extra, extra en nog eens extra paspoort- en bagage-controles waren, was het alweer meer dan een uur later. De vlucht verliep ok, aardig wat turbulentie, maar gelukkig niet heel heftig. We waren het er wel overeens dat La Luna lekkerder schommelt en we een dag (en/of nacht) varen, fijner vinden dan een vliegreis. ;-) We hebben helaas niet geslapen, maar de man met de hamer is vanmiddag (nog) niet geweest. Het is wel raar en aan de andere kant ook weer zo normaal om in NL te zijn!

Frits en Gerda hebben ons van Schiphol opgehaald. Daarna zijn we naar Dordrecht gereden om onze auto op te halen. Super lief, gesponsord door autobedrijf Vissersdijk. Ronald, bedankt!! Vanmiddag wat 'gelimed' (post gelezen en geïnternet) en zometeen gaan we naar Daniëlle, Michel en Julia. Wat zal ik slapen vannacht!