Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Stil

Zondag 02 juni 2013 @ 02:52

We zijn er nog! Gelukkig ja, maar ik bedoel…we zijn nog in New Caledonia. Geen vertrek vanochtend en dus had ik vanavond een makkie met het opwarmen van mijn voorgebakken nasi. ;-)

Vanochtend zagen we dat er als we vandaag zouden gaan we over een paar dagen aardig wat wind op kop gaan krijgen. Verder zag het er wel prima uit. Maar zo ziet het er ook uit, als we een paar dagen later vertrekken. Wat is wijsheid? Ben je te voorzichtig? Wat komt hierna weer? Maar wij zijn altijd van ‘het moet goed voelen’. Er staat niemand op een bepaalde tijd te wachten op ons in Australia, dus we moeten niet weg. Tijd genoeg. Vandaar, we zijn nog hier en gaan dinsdag of woensdag.

En wat was het vandaag? Een waanzinnig mooie dag! Strak blauwe lucht en….windstil! Met de nadruk op STIL. Geen gierend geluid rond je oren. Heerlijk rustig! We zijn een aardig stukje gaan lopen op de kant, benen strekken. Er was een ‘speciaal’ weekend in de haven, open dagen op de boten en een fotograaf met zijn mooiste foto’s. Erg leuk even gekletst met deze fanatieke duiker en fotograaf. En tjeetje, als je geduld hebt, het juiste weer en de juiste camera, maak je hier schitterende enorme vergroting van de mooie onderwaterwereld.

Wind, regen en vertrekken

Vrijdag 31 mei 2013 @ 19:00

Wij doen met het weer van NL mee geloof ik. Het is hier heel de week al pet. Regen en veel, heel veel wind. En daar wordt ik altijd enorm nerveus van, als ik weet dat we binnenkort ‘moeten’ vertrekken. Tussen de buien door hebben we van alles weer gedaan, gezellig bij de Dana koffie gedronken, de stad kennen we inmiddels op ons duimpje en de boot ook.

Gisteren (vrijdag) zijn we gaan uitchecken. Het ziet er naar uit dat we morgen (zondag) gaan vertrekken. In de stortende regen zijn we in onze zeiljassen naar de kant gevaren en naar alle officials gelopen. De modder van het opspetten door mijn slippers zat tot aan mijn kont. Wat een weer! Gelukkig werd het later op de dag wel droger en konden we nog wat boodschappen doen en even gezellig wat biertjes drinken, met een goede live band op de achtergrond, bij de jachtclub.

Vanochtend zijn we tussen de buien door gaan tanken. Tax free diesel en benzine (voor de dinghy) en dat scheelt toch wel aardig wat geld. Het is nu inmiddels droog met een stralende blauwe lucht. Maar omdat het zo waait kan dat over vijf minuten weer anders zijn. Vanochtend zag het er ook weer even uit dat we pas dinsdag zouden vertrekken, aardig wat wind op kop, gaven de gribfiles. Nee, dat willen we helemaal niet. Later nog een filetje en daar viel het weer op mee. Morgen gaan we dus. We zullen best wat wind gaan krijgen, maar het ziet er niet naar uit, dat er nog een periode met minder wind komt, dus moeten we gewoon maar gaan. Het weer is echt van slag, dat merken jullie in NL, maar wij hier dus ook.

De hummus staat al in de koelkast, de nasi (voor de komende 3 dagen) is aan het afkoelen en alles heeft alweer een zeevast plekje. Zo meteen nog even langs de Dana en Unama, laatste boodschappen (brood) en douchen. En dan kunnen we morgen weg….met nog steeds dik 20 knopen wind, gierend door het want, kijk ik er niet echt naar uit….

Rummy, wedstrijd en klussen

Zondag 26 mei 2013 @ 14:57

Als er weinig gebeurt zoals nu en geen zeilactiviteiten, vind ik het altijd moeilijk om een leuk gezellig stukje te schrijven. Wat interesseert het jullie dat we met de grote lenteschoonmaak bezig zijn? Of dat we weer een filmpje hebben gekeken en erna, sinds tienduizend jaar, weer eens ge-rummy-cubt hebben? Toch weinig?

Afgelopen weekend zijn we nog wel cultureel bezig geweest. In Frankrijk hebben ze een nationale foto- en filmwedstrijd. Nu zijn ze hier en eind van het jaar in Marseille en waarschijnlijk nog in andere plaatsen. We zijn naar de verschillende filmpjes gaan kijken en de expositie van de foto’s in het Art Centre hier in Nouméa. Erg leuk!! Het overall thema was ‘Onderwater’, dus dat spreekt ons wel aan. Schitterende foto’s, maar ook schitterende filmpjes! De roggen bij Bora Bora kwamen voorbij, een schattige zeekoe en allerlei koraal, vissen en sepia’s. Was wel weer erg grappig om ook de beelden te zien van het koude zoute water in de Noordzee en Atlantische oceaan. We zijn er samen met David en Dorinne (Unama) heen geweest. Zij zijn Frans, dus dat was soms wel even fijn voor de vertaling. Daarna zijn we gestrand in de bar bij de haven, er was een gigantisch goed duo aan het zingen en gitaarspelen. Gezellig dus!

Etienne is de afgelopen dagen ook elke ochtend in de weer geweest. Dana, een Deense boot die wij kennen van de werf in Norsand, heeft motorproblemen. Etienne heeft ’s ochtends elke keer meegekeken en er zijn wat onderdelen weggeweest om te checken op lekkage. Helaas, dit was het niet. Nu moet er toch maar een monteur bij komen om de koppakking te checken. Afwachten dus.

Elke dag vast ritueel in de ochtend, eerst het weer kijken. Zoals het er nu naar uit ziet, gaan we vrijdag uitklaren. Hopelijk blijft dat zo en kunnen we komend weekend verder. Ik ben er wel weer aan toe….

Gewoon

Maandag 20 mei 2013 @ 17:17

Na een paar dagen schitterend weer op de eilandjes, kwamen de dikke wolken vanaf het eiland onze kant op. De wind was ook al gedraaid, dus lagen we steeds meer te schommelen. Tijd om te verkassen, dus.

We besloten maar terug naar Nouméa te gaan. Konden we weer boodschapjes doen en als het toch geen snorkelweer is, maakt het niet echt uit waar je ligt. Inmiddels wisselt het weer zich af, met een typische NL’se herfstdag (grauw, grijs, heel de dag miezerregen) en helder blauwe zonnige dagen.

Het was wel leuk om weer in Nouméa te zijn, want er was een grote regatta. Het was ’s ochtends en ’s avonds een gigantische uit- en intocht van boten. Mede ook omdat het natuurlijk een vrij-weekend was. Gisteren kwam er een catamaran terug, waarvan het bovenste stukje van zijn mast afgebroken was. Bijzonder raar gezicht.

De afgelopen dagen zijn we op de kant de boel gaan verkennen. Goed weer eens aan beweging te doen. Het is echt ongelooflijk hoeveel boten hier liggen! Er zijn echt wel 3 grote marina’s en dan nog wat armpjes waar men de boot ‘voor de deur’ heeft liggen. Ik had al ergens gelezen dat 1 op de 4 hier een boot heeft. Nou, dat verbaast me niets.

Als het regent vermaken we ons met films kijken, koken en bakken (snoepjes maken ;-)) en kleine klusjes. Ook niet verkeerd dus. ;-)

Nieuwe vis

Vrijdag 17 mei 2013 @ 12:37

Na het 'landleven' en de relatieve kou in NZ, was het even wennen, maar inmiddels zijn we wel weer gewend. Onze haren staan alweer een paar dagen recht overeind van het zout, we zijn een beetje verbrand, de zonnescreens zitten voor de ramen en we kunnen weer buiten ontbijten, lunchen en zelfs dineren.
.
Gisteren hebben we gesnorkeld bij 'Signaal eiland', Ilot Signal. Het was echt weer genieten, verschillend koraal, verschillende vissen en redelijk helder. Het was alleen best snel koud, wat zijn we verwend. ;-) We hebben ook een visje gezien, wat we nog nooit eerder hebben gezien, heel gaaf!! Een slank visje, met een puntige neus, wit met grijs/zwarte stippen en wat meer vel dan nodig, dat om hem heen danst netzoals bij slakjes. Verder zitten hier heel veel schildpadden, schattig om die nieuwsgierige kopjes boven water te zien komen.
.
Vanochtend zijn we een eilandje verder gevaren. We breken echt records, zo'n 5 mijl, op de motor, want er stond totaal geen wind. De eilandjes zijn stukjes van het grote rif rondom New Caledonia. Het grappige is dat ze hetzelfde ruiken als in Venezuela, daar heb je dezelfde planten. Verder ligt er veel puinsteen aan de waterlijn, maar weinig schelpen. Waar we nu liggen is het een populair gebied voor de mensen uit Noumea, het is ook maar een paar mijl hier vandaan. Op het eiland zijn dan ook composttoiletten, bbq's en picknicktafels. Je mag hier zelfs camperen, we zagen daarstraks een mega kampvuur en vanmiddag hadden we al verschillende tentjes gespot.
.
Hier is het ook weer heel gaaf snorkelen! Etienne gooide, toen we net aankwamen een stukje brood weg in het water en we schrokken van de grote vissen. Later met snorkelen, zagen we het beter. Hele grote groupers, shark suckers en skipjacks bivakkeren gezellig in de schaduw onder onze boot. Geweldig! En het zijn echt stevige jongens. Jammer dat het een natuurpark is en dus verboden te vissen. Dat weten ze, want ze kijken naar ons, maar hebben het gebied zich al toegeeigend, ze verroeren niet. We zijn naar het eiland gezwommen over het koraal heen. Heel mooi ook hier weer. Veel vis en veel verschillend koraal.
-----
At 16-5-2013 23:37 (utc) our position was 22°19.57'S 166°19.07'E

Ansichtkaart

Woensdag 15 mei 2013 @ 11:21

Het was de afgelopen week veel regen en wind. Tussen de buien door hebben we Noumea verkent. Een grote stad, groezelig en smoezelig, met af en toe een verrassend gezellig stukje Frankrijk. Afgelopen zaterdag waren er optredens in het park. Een groep Indonesische dansers uit Batan (gaan we ook heen!) en daarna een cowgirl line-dance groep, die, danste op een nummer van K3!! We hebben hartelijk gelachen.
.
Afgelopen maandag draaide, zoals verwacht het weer om en werd het zonnig, blauw en minder wind. Tijd om maar eens naar een ander baaitje te gaan. Ware het niet dat ik de nacht ervoor door een buikgriep aangevallen was en nu eens niet misselijk was van de zeeziekte. Rare gewaarwording trouwens. Maandag dus maar blijven liggen. Inmiddels hebben we alle afleveringen van de 6 seizoenen van de TV-serie Bones gezien.
.
Gisteren ging het wat beter, dus meteen ankerop naar Baie Maa. Een schitterende baai, in een schitterend landschap! Onderweg kwamen er weer eens dolfijnen bij de boot en zagen we een kleine tijgerhaai wegzwemmen. In de baai zaten weer heel veel (en hele grote) sharksuckers, van die zuigvissen die onder haaien gaan hangen. Als je ziet hoe die een stuk stokbrood verorberen, steek jij je teen niet in het water.
.
En nu liggen we weer in een ansichtkaart-omgeving! Schitterend eilandje, met wit strand en blauw water. Helaas ben ik nog niet helemaal opgeknapt, dus snorkelen hebben we nog even uitgesteld, maar het is weer genieten om hier te liggen. Zelfs nu, nu het donker is. De lucht is mooi en de luminescentie adembenemend….
-----
At 15-5-2013 0:49 (utc) our position was 22°17.62'S 166°17.74'E

Alleen

Woensdag 08 mei 2013 @ 15:54

Gisteren was het echt zo’n ongezellige dag. Je kunt die in de herfst ook hebben, het waait buiten, regent en het is net een dag dat je binnen ook niet je draai kunt vinden. Gisteren was dat hier het geval. Het niet de draai kunnen vinden, kwam denk ik mede ook door het ‘veelste’ gezellige avondje ervoor. We hebben met een gezellig luxe etentje en de nodige drank afscheid genomen van Boomerang. Zij zijn gisteren vertrokken naar Australia en gaan sneller door, dus we zullen ze waarschijnlijk pas ergens in NL weer gaan zien. Raar is dat.

Het is toch wat saai, er liggen hier maar weinig cruisers. Het merendeel is Frans (hoeft niets mis mee te zijn, ware het niet dat de meeste heeel weinig tot geen Engels spreken) en blijft ook hier maar wat hangen. Unama ligt hier ook, dus dat is nog wel gezellig. We zijn dus een beetje aan het zoeken naar ons nieuw ritme. Er is hier veel te doen, een grote stad, met een paar leuke museums. Maar als het heel de dag miezert heb je daar ook weinig zin in.

Eer- eer- eergisteren (ik moet echt wat vaker weer gaan schrijven…) hadden we heerlijk gezeild naar een baaitje, van Ilse des Pines 30 mijl dichter naar Noumea. Een heerlijk dagje, waarbij de wind heel de dag langs je oren giert, je ogen moe worden van de felle zon en het water en je haren aan het einde van de dag alle kanten op staat. Hoe bijzonder is het dan, als je het baaitje in draait en het hoekje om bent, het ineens rustig is. Heel rustig! Met andere woorden, stil, doodstil. ’s Avonds was het helemaal erg, bijna surrealistisch. De sterren weerspiegelden in het vlakke water. We schenen met een zaklamp om de vissen te zien, maar het bijzondere was…die zagen we pas als we de zaklamp weg deden. Als lichtvlekjes. Alsof we ze opgeladen hadden met de zaklamp. Een beetje het idee als van die plaksterren voor in de kinderkamer. Nog nooit gezien!

De dag erna, eer eergisteren alweer, werden we wakker met ook veel regen. Shit, we hebben een hekel aan varen in de regen. Blijven liggen? Maar we moeten eigenlijk wel gaan inklaren. Een uurtje gewacht en toen maar weg, het was droog. Het was bewolkt, een flauw zonnetje en droog, maar wel met regenwolken om ons heen. We draaiden het eilandje rond en gingen een smalle doorgang door. Prima, de kaarten kloppen hier tot op de centimeter nauwkeurig….dat ondervonden we even later ook weer. We voeren een 5 knopen op de motor, Etienne hielt de kaart in de gaten. En ineens was daar een klap…we stonden stil!! Ik was net onderweg naar binnen, maar gelukkig nog niet in de deuropening. Dat is echt altijd een vreselijk moment! Er stond een kruisje op de kaart. Dat wil zeggen een ondiep obstakel (vaak coral) en daar liep onze lijn mooi overheen. We volgden de track dus netjes, over het kruisje heen! Whaaa!!! Etienne loopt altijd het track na, in meerdere fase in- en uitgezoemd. Er zijn namelijk soms ondiepe riffen midden in de oceaan, die je pas gaat zien bij een bepaald ingezoemd niveau, dus lopen we altijd alles na. Maar ja, zelfs dan kun je een klein kruisje missen…. Die we helaas niet misten met varen. Even snorkelen en kijken waar we het blok geraakt hebben, dat was gelukkig bij de kiel en er waren geen gekke dingen te zien. Pffff.

Eind van de middag lieten we ons anker zakken in Baie de l’Orphelinat, in Noumea. Het is te laat om in te checken dus dat werd eergisteren ons eerste actie. Zo’n 15 minuten lopen naar de Immigrations en verder, gaf ons een mooie eerste indruk van Noumea. Het is weer rommelig, Frans rommelig. Met veel Europeanen en rasta’s. Oftewel Kanak’s, Melanesiers.

Vandaag is het nog steeds een herfstdag. Het regent geregeld en het waait stevig door. Ook is het Hemelvaart, alles dicht dus. We gaan wel even de supermarkt plunderen, stokbrood, brie enz. Verder maar eens even kijken wat we de komende tijd gaan doen.

New Cal

Zaterdag 04 mei 2013 @ 12:45

Eer eergisteren avond zijn we aangeland. Het was inmiddels al donker, maar met de lichtjes van de paar mastjes in de Baie de Kuto op Isle des Pins, konden we onze weg wel vinden. Heerlijk is het om dan ineens stil te liggen!

De volgende dag waren we erg vroeg wakker en als je je nieuwe woonplaats dan nog niet in het licht hebt gezien is het altijd 'vol verwachting' in de ochtend. Het is hier schitterend! Helder water! Bijzondere 'pine trees' op de kant, lage berg en heel veel grote schildpadden rond de boot.

We zijn gaan koffie drinken en lunchen bij Boomerang. Heel gezellig weer bijkletsen na een half jaar elkaar niet gezien te hebben. Daarna naar de kant om even rond te kijken en internet te regelen. Het doet heel Polynesisch aan. Het is Frans en Pacific exotisch. Gisteren zijn we met de dinghy naar Vao gevaren. Best een eindje en er liepen ook nog wel wat golven. Ze hebben hier natuurlijk weer hun eigen geld en om een stokbroodje te kopen heb je dat toch echt nodig. Het 'grote dorp' zelf was niet heel bijzonder, dus zijn we 's middags rond de baai gaan wandelen. We zijn in een atelier, cq boutique geweest van een Franse dame, Hilary Roots. Ze verkoopt schitterende dingen, van eigen geschreven boeken over New Cal en Ile des Pins, maar ook sarongs, T-shirts etc die ze zelf verft. Ik heb er een hele gave 'wikkelbroek' gekocht. Zwart met een zilver-rose gekko erop. Heel bijzonder.

Vandaag gaan we verder richting de hoofdstad op het grote eiland. We willen halverwege ergens nog overnachten om de afstand iets te verkorten. Maar eens kijken waar we vannacht weer slapen.

Goud

Donderdag 02 mei 2013 @ 05:52

En dan gaat het ineens weer hard, zoals zo vaak met de laatste mijlen. De wind is wel verder ingezakt, dus hebben we vanochtend de motor maar gestart in de hoop toch voor het donker vandaag nog in New Caledonia aan te komen. Het zal erom houden of het nog licht is. Boomerang is er al en gaf aan dat de kaarten kloppen, dus durven we het ook wel aan om in het donker binnen te varen.
.
Het is trouwens toch wel weer leuk hoe we onderweg contact hebben gehad. De SSB-radio is echt goud waard!! We melden ons 's ochtends en 's avonds op het Pacific Drifters Net. Hierop melden de boten die bij NZ waren vertrokken. Het leuke is dan, dat we iedereen kennen en je kletst niet echt, (geeft je coordinaten door, je koers, zee- en windconditie, of alles ok is), maar hoort iedereen toch even. Het jammere is wel dat iedereen (op Boomerang en wij na) naar Fiji gaat en wij naar New Cal. Maar ja, dat is nu eenmaal zo. We hebben dan ook nog twee keer per dag een netje met de NL'se boten (Fruit de Mer, Victory, Boomerang, Inish, Merilelu en Seaquest). Heel leuk is het dan om de ene avond met Inish te kletsen alsof je naast elkaar zit, de andere keer met Jan Bart en de andere avond weer met Seaquest. Gisteren was het ook even heel leuk om Fruit de Mer te spreken. Een jaar geleden alweer, zaten Gerrit en ik dagelijks te kletsen over de SSB terwijl we elkaar toen alleen nog maar een avond
in de Galapagos hadden gezien. Heel grappig!! En dat was dus alweer een jaar geleden dat we onze langste zeiltocht hadden.
.
Vanavond zit deze zeiltocht er dus ook weer op. Zeven dagen. Het was een rommelig ritje, maar mogen niet klagen. Laat ik trouwens niet te hard van stapel lopen....we zijn er nog niet. Nog MAAR 17 mijl!! ;-)
-----
At 1-5-2013 3:32 (utc) our position was 24°52.12'S 168°25.25'E

Take me to the tropics...

Woensdag 01 mei 2013 @ 06:20

Met het passeren van de 30 graden lijn, zijn we weer in de tropen. Dat is al een paar dagen geleden gebeurd, maar vandaag leek het ook nog zo. Een strak blauw luchtje, met hier en daar een wit pluizige wolk. De afgelopen dagen hadden we nog geregeld een gitzwarte variant over ons heen, met soms zelfs een buitje. Ook is de temperatuur buiten hoger en dus aangenamer.
.
Over de temperatuur mogen we toch niet klagen. In Opua gaven ze nog voor de afgelopen nachten zo'n 8 graden op, nou, dat hebben we gelukkig niet gehad hier. Het is heel de tocht 'warm' gebleven. De mutsen enzo die klaar lagen hebben we niet nodig gehad.
.
Toen we naar NZ gingen was er een vulkaan uitgebarsten bij Tonga in de buurt. We hadden toen met zeilen heel veel van dat witte zachte gesteente rondom ons drijven, wat kenmerkend is voor een vulkaanuitbarsting. Nu drijft dit ook nog rond, maar inmiddels is het begroeid en ziet het er vies grijs en groen uit.
.
In de loop van vandaag is de wind iets gaan liggen, waardoor we ook weer wat minder schommelen. Dit is wel fijn, maar helaas, met ook nog het knoopje stroom tegen, lopen we niet zo lekker meer door. We zijn er dus nog niet... nog 139 mijl.
-----
At 1-5-2013 3:30 (utc) our position was 24°52.24'S 168°25.32'E

Saai

Dinsdag 30 april 2013 @ 06:09

Het wordt wat saai, maar mijn schrijfinspiratie is niet echt hoog. De golven zijn wel hoger geworden en zo is de snelheid van de wind. Het is erg oncomfortabel en we hebben zefs een knoop stroom tegen dus we schieten ook niet op.
We hadden vanochtend wel afleiding, met verschillende vliegende vissen in de kuip. Dat is erg smerig, want de schubben zitten dan overal. De vissen worden hard en stinken niet, maar de schubben wel. Ook hadden we vanochtend een opstappertje. Een heel klein mees-achtig vogeltje met geel koppie. Hij landde bijna op Etienne z'n schouder, maar bedacht dat de running-backstay een beter landingspunt was.
We moeten nog 240 mijl. Nog een paar dagen dus. De nachten zijn trouwens schitterend! Met de steeds kleiner wordende maan, worden de miljarden sterren juist steeds beter zichtbaar!
-----
At 30-4-2013 3:26 (utc) our position was 26°22.05'S 169°23.00'E

Hobbelig

Maandag 29 april 2013 @ 05:23

En na zo'n rustig zeetje, begint het weer te waaien, met toch een hobbelige zee!! Ongelooflijk! We worden echt letterlijk en figuurlijk van rechts naar links geslingerd. Dit is niet fijn! De wind en golven komen schuin achterin, vandaar.
Na overleg met Boomerang hebben we ook besloten eerst naar Isles Pines te gaan, in New Caledonia. Scheelt ons ook meteen aardig wat mijltjes in afstand. Ondanks dat het zo rollerig is, lopen we gigantisch lekkere snelheden. We hebben ook een knoopje stroom mee. Dat gezegd en een kortere afstand, over 360 mijl zijn we er!
-----
At 29-4-2013 3:01 (utc) our position was 28°11.96'S 170°11.06'E

Ritme

Zondag 28 april 2013 @ 06:41

En dan is het weer in het zeilritme komen. Phoe, dat is even wennen en hoe was dat ook al weer? Een ding is zeker de dagen vliegen ook hier om, ook al vinden we het nog saai. De afgelopen nachten was het zo licht buiten, het was net of ze het licht niet uit hadden gedaan. Dat klopt wel een beetje want er was een giga volle maan! We hadden ook onze eerste vliegende vis, vanochtend weer aan het dek.
En verder hebben we vannacht de motor gestart. De wind was op. Dat hadden we verwacht, was te zien in de gribfiles. Nu is het motoren om uit het gebied te komen. Ik klets zo'n vier keer per dag met anderen op de SSB, iets wat aardig ons schema regelt. Helaas het is het niet altijd kletsen. Ik hoor al een paar keer duidelijk Jan Bart (Victory) maar kan niet horen wat hij zegt, zo raar. Boomerang zit dichtbij ons, dus die horen we prima. Het zijn de momenten die de dag breken.
Voor vanavond is mijn vooraf gemaakte nasi op, het is dus weer koken. Geeft niets, ik heb geen last meer van zeeziekte op dit rustige, vlakke zeetje. Ben ook benieuwd wie we vanavond weer spreken over de SSB. En verder schieten we lekker op, we lopen heel makkelijk 5 knopen of meer en hoeven nog maar 519 mijl.
-----
At 27-4-2013 3:08 (utc) our position was 31°47.44'S 172°15.11'E

Op weg

Zaterdag 27 april 2013 @ 05:42

Sinds afgelopen donderdag 10.30 uur zijn we op weg. Ik wilde al eerder schrijven, maar al deze maanden niet zeilen, hakte er goed in.
Ik wilde schrijven over onze drukke, maar bijzondere laatste week in Opua. Een dagje weer naar Kerikeri met Victory, we hadden verschillende dingen te regelen, maar toen we voor de lunch bij de Sushi-bar stonden, was Etienne alleen nog maar langs de kapper geweest. Later op de dag de betaling naar onze agent in Indonesie geregeld, dat is nu ook rond, we zijn daar vanaf 2 september t/m 1 december. Verder weer heel veel cruiser-gezelligheid, van allemaal zeilers die naar Fiji gaan helaas. En zelfs een live 'Denis, Denis', van Hans, oude vertrekkerhelden van ons, de Happy Monster. En de laatste klusjes; watermakermembraan erin en de laatste lijnen in de giek op z'n plaats. Laatste boodschappen met Helena van Merilelu en toen was het ineens afscheidnemen. Voor de zoveelste keer, van de zoveelste geweldige cruisers. Ik blijf het haten.
Toen was het donderdagochtend en na een heel simpel eenvoudig uitklaarbeleid, voeren we weg. Het was rustig, helaas meer 'op kop' dan verwacht. Een koers waar we nooit zo goed tegenkunnen, met als gevolg dat ik ontzettend ziek werd. Het psychische gedeelte, van 'nog niet wegwillen' en 'zenuwen of deze tocht vooral maar niet zo zal zijn als de tocht hierheen', was er ook duidelijk aanwezig. Sinds vandaag eet en drink ik weer en gaat het beter. De zee is nu rustiger, het is prima! Windje van zo'n 13 knopen, snelheid van zo'n 6 knopen. We hebben nog 630 mijl te gaan......
-----
At 27-4-2013 3:06 (utc) our position was 31°47.59'S 172°15.26'E