Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Tijd

Maandag 28 mei 2012 @ 06:35

"Lieverd, het is tijd!" Deze zin, beginnend heel lief, daarna keihard, is een zin die we deze tocht veel hebben gezegd. Het was onze zin om elkaar wakker te maken om van wachtje te ruilen of als het SSB-netje was. En dus het lieve 'lieverd', maar daarna het overduidelijke 'het is tijd'. Wakker worden dus! Hop, uit je korte slaap en in volle wakkerheid buiten komen zitten. Het was bij mij vaak alsof de film (ik droom nogal veel) ineens zo 'kreeuww' gestopt werd. Back to reality. Ik probeerde wel eens een andere zin, iets liever, maar die werd steevast beantwoord met een half slaperig "he?" Waarop hij dus niet wakker werd. Nee, de vaste zin was overduidelijk en daar sliep je bijna op, leek wel.
.
Maar nu! Nu kunnen we nog een keer zeggen "Lieverd, het is tijd!" Ja, aankomsttijd!!! Want, over 7 mijl zijn we er! Sinds begin van de middag konden we het eiland al zien. En nu, terwijl ik dit tik, zijn we naast het eiland, we moeten de bocht nog om voor de baai. Het is een eiland wat tot je verbeelding spreekt. De Lonely Planet had het al over een eiland uit een sprookje, nou, inderdaad! Het is een vulkanisch eiland, met grillige uitlopers de zee in. Groen begroeid. De toppen zitten verscholen achter een mysterieuze nevel. Tussen de toppen is het iets lager, wat helder, maar heel geheimzinnig er tussendoor piept, met de blauwe lucht op de achtergrond. Wouw, schitterend! Geloof me, na 29 dagen op zee heb ik nog nooit zo'n mooi eiland gezien! Het was tijd!
-----
At 28-5-2012 1:30 (utc) our position was 10°24.48'S 138°38.72'W

Log

Zondag 27 mei 2012 @ 04:05

Zaterdag 26 mei, jaar 2012, Dag 28 in het scheepslogboek van zeiljacht La Luna:
De kapitein schreef: We vorderen gestaag onze eindbestemming Fatu Hiva, volgens mijn GPS nog 120 mijl. De wind is ons goed gezind en begeleid ons met zo'n 14 knopen. Hierdoor halen we een mooie snelheid en als dat zo blijft zullen we zondagavond aan gaan komen. De zee laat zich in alle hoedanigheden zien, het ene moment grillig om het volgende moment ineens heel kalm te zijn. Heel raar. Er zijn ook weer wat vogels en gisteren dolfijnen. Je kunt zien dat we bij land in de buurt komen. Alhoewel het kraaiennest nog geen land heeft gezien. Hopelijk morgen. Dat zou goed zijn, de bemanning is het zat en wordt knorrig. Begrijpelijk zo'n lange tijd op zee. De etensvoorraden slinken aardig. De verse voorraden zijn nagenoeg op; nog 5 aardappelen, een stuk kool, een paar chilipepers en een verdwaalde appel. Drankvoorraad is gehalveerd. Drinkwater moet hoognodig aangevuld worden. Vandaag weer een nieuwe averij opgelopen. De rails van de genua bestaat uit delen. Het onderste deel is losgekomen van de rest waardoor hij niet meer in te rollen is. Het wordt tijd dat we land gaan zien, voor mens en schip.
-----
At 27-5-2012 0:47 (utc) our position was 10°12.68'S 136°44.86'W

Zat

Vrijdag 25 mei 2012 @ 03:40

Wij zijn het er unaniem over eens: wij zijn het zat! Spuugzat! We zijn het water beu, het klotsen, de golven, gewoon dat alles moeilijk gaat. De wind is nog niet teruggekomen, dus nog steeds 'light winds'. En voor ons gevoel schiet het dus even niet op, al maken we eigenlijk ook geen dramatische daggemiddelden. Maar er is ergens wel wind, want wij hebben wel die klotsende zee. Hierdoor zit je dus weer te schuiven op de wc (met bril en al), moet ik met koken weer oppassen dat ik de rijst niet heel de salon door slinger, is er alweer een glas water (gelukkig) in het bed beland en zijn onze blauwe plekken weer geactiveerd. Vandaar, wij zijn het zat!
-----
At 25-5-2012 0:52 (utc) our position was 09°33.91'S 133°01.66'W

Wc-rol

Donderdag 24 mei 2012 @ 03:08

Op elke boot woont een zogenoemde boordkabouter, geen vervelend eng wezentje, maar gewoon een gezellige pestkop. Vroeger was dat nog wel eens anders en dachten ze zelfs dat hij vloeken over het schip en bemanningen kon afroepen. De huidige generatie boordkabouter is niet kwaadaardig.
.
Wij merken over het algemeen weinig van onze kabouter. Volgens ons ligt hij meer in z'n hangmat lui te wezen, dan dat hij ons met onschuldige pesterijtjes bestookt. Vandaar dat wij hem liefkozend Dopey hebben genoemd, naar het verstrooide, slaperige kaboutertje dat altijd bij Sneeuwwitje is.
.
Maar Dopey is door deze rollende zee waarschijnlijk uit z'n hangmat gevallen is (uit pure verveling?) aan het plagen geslagen. Zo vinden wij nu regelmatig heel de wc-rol afgerold op de grond. Je rolt hem netjes (nou ja, netjes gaat meestal niet meer), je rolt hem weer op om bij een volgende toilet-bezoek erachter te komen, dat het verloren moeite was, want heel de rol ligt weer op de grond. Sinds een paar dagen zijn wij onze kabouter te slim af. Hij weet nog niet hoe een knijper werkt, geloof ik, want sinds we die op een rol zetten, wikkelt hij niet meer af. Yes!
.
Dopey houdt, volgens ons ook niet van messen. Of juist wel, misschien, of hij wil ons beschermen op deze schommelende boot. Ik verdenk hem er namelijk van mij messen afhandig te maken. Gisteren deed ik weer eens de afwas en ontdekte dat we nog maar drie messen hebben. Er gaan trouwens ook verhalen dat de boordkabouters vroeger de afwas deden, nou onze luiwammes helaas niet hoor! Maar terug naar onze messen. Ik weet zeker dat we er nog minstens vijf moeten hebben. In Panama had ik zelfs twee nieuwe gekocht en daarvan is er zelfs al eentje weg! Ik kan namelijk geen andere reden bedenken voor het verdwijnen van onze messen. De oude breken nog wel, maar bij de nieuwe (uit een stuk) is dat onmogelijk en we hebben er recentelijk ook geen gebroken.
.
Waar hij de laatste tijd ook plezier uit schept is alles op de grond gooien, dan weer een boek, dan weer een pen, dan rolt ineens alles van het aanrecht. We blijven dingen oprapen. Verder gaat alles prima aan boord. We gaan alweer heel de nacht en dag met een goed gangetje naar de overkant, de zeilen staan weer melkmeisje en we lopen heerlijk. Maar ineens is de wind weer bijna weg. Zou Dopey zelfs die achterover kunnen drukken? Of heeft hij een pact met Wodan gesloten?
-----
At 24-5-2012 0:30 (utc) our position was 09°20.50'S 131°16.93'W