Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Vaarperikelen

Woensdag 21 maart 2012 @ 23:26

Het is een bijzonder stuk hier, met de stromen en windstiltes. Maar wel normaal, zoals de Pacific Crossing Guide verklaart. In deze oceaan heb je een strook van oost naar west, die een hele sjieke naam heeft, de ITCZ, oftewel de Inter Tropical Convergence Zone. In dit gebied komen de twee windsystemen van het noordelijk en het zuidelijk halfrond elkaar tegen. Hierdoor wordt deze strook met name gekenmerkt door windstiltes, de zogenaamde Doldrums. Deze zone bevindt zich net boven de evenaar, het gebied waar wij nu ook zitten. Vandaar, dat wij dus worstelen om wat wind in de zeilen te krijgen en de motor gestaag doorpruttelt. En in dit soort grote watergebieden, oceanen, heb je ook verschillende stromen. Het is een hele interessante materie omdat je hier ook met El Nino of La Nina te maken kunt hebben. Zal jullie er niet mee vermoeien, maar het feit dat wij stroom tegen hebben, is ook gewoon heel normaal. Goh, wat een geruststelling zou je kunnen zeggen, maar nee, wij balen ervan. Deze zogenoemde Peruvaanse stroom had van mij op dit moment mogen verdwijnen of beter nog de andere kant op mogen stromen. Panamese stroom klinkt net zo mooi.
.
Alle ellende bij elkaar, zaten we vandaag ook nog in het werkgebied van de locale vissers. Ik snap, deze mensen moeten nu eenmaal ook hun geld verdienen, maar waarom hebben ze niet een paar dagen vrij genomen? Ze vissen hier namelijk met gigantische netten. En dan echt gigantisch, een paar kilometer lang. Als je dan dus niets vermoedend aan het varen bent en de kleine boeitjes of liggende colaflessen mist, zie je ineens een blauwe lijn aan weerszijden van je boot komen. Gas eraf en in z'n achteruit! En dan, omvaren. Gelukkig was het al licht, ik was in mijn laatste slaapje en Etienne dus in z'n laatste wacht. Het tweede net, een half uur later, behoorde tot twee alleraardigste vissers. Zij deden een gewichtje aan het net, waardoor het zakte. Wij konden er overheen varen en hij viste het gewichtje er weer vanaf. Toppie!! De andere vissers waren wat dat betreft niet vriendelijk en lieten ons gewoon kilometers omvaren.
.
En na al dit 'gemopper', het was dan wel een heerlijke rustige nacht en dag. Het water was als een spiegel vandaag, waardoor we de netten nog redelijk goed zagen en op zo'n rustig zeetje is het goed toeven aan boord. En 's nachts is het eigenlijk prachtig! Honderd miljoenen lichtjes aan de hemel en in het water! De luminescentie doet het goed hier. We trekken een grote dikke lichtstreep achter het schip (want ondanks dat we stroom tegen hebben en dus 'over de grond' weinig snelheid hebben, maken we als 'vaarsnelheid in het water' records). Je ziet soms vissen wegschieten bij de boot en Etienne had het feest vannacht om dolfijnen bij de boot te hebben! Dat is een waar vuurwerk onder water met al die lichtjes.
.
Het gaat gewoon prima aan boord. De spanning stijgt wel, want we verwachten rond middernacht, bezoek aan boord.
.
Bahia de Caracas komt steeds dichterbij. Het wordt spannend of we morgen nog de rivier op kunnen. Dit kan alleen met hoogwater namelijk en dan komt een pilot je de weg wijzen. Hopelijk blijft de wind dus net genoeg (net zoals nu) zodat hij wat meetrekt, dan halen we het. Maar we zijn er bijna, nog 63 mijl.
-----
At 21-3-2012 22:11 (utc) our position was 00°22.36'N 080°32.52'W

Hallo hallo

Dinsdag 20 maart 2012 @ 22:27

Afgelopen nacht hadden we weer verschillende grote schepen op ramkoers. De vraag of de grote schepen ook onze naam via het AIS-systeem kunnen lezen, kunnen wij, nu dan ook met zekerheid, met JA beantwoorden. Vannacht hoorde ik namelijk ineens "La Luna, La Luna" door de marifoon. Ik zat al een hele tijd een op ramkoers naar ons toe stormend vrachtschip in de gaten te houden en dacht net te zien dat hij koers ging veranderen. Hij was nog zo'n 6 mijl weg, dus niets aan de hand. Ik beantwoorde de VHF-oproep en ja hoor, het was de kapitein van de Pacific Irma. Hij gaf aan dat hij ons had gezien en had zijn koers iets gewijzigd. Wij hoefden dat dus niet meer te doen. Perfect, meneer de Kapitein! Dat hebben wij graag. Een aantal uren later hoorden we weer "La Luna, La Luna". Etienne had dit keer wacht en had de tanker op ramkoers ook al enige tijd in de smiezen. Deze kapitein was ook weer zo vriendelijk zijn koers te veranderen, maar was daarnaast ook waanzinnig nieuwsgierig. "Waar komen jullie vandaan? Hoeveel mensen aan boord? Waar gaan jullie naar toe?" enz enz.
.
Verder was het een rustig nachtje. Ook qua wind. We hadden begin van de avond de motor ook maar weer gestart, want het was dramatisch met de wind. Zo ook nu. De motor draait nog steeds en sinds een uurtje trekken de zeilen gelukkig wel iets mee. Het is een heel raar gebied hier. Soms zien we op de windmeter dat er aardig wat knopen wind staan, maar we komen niet voor uit, terwijl we 50 meter verder ineens weer als de brandweer gaan. Vandaag was dat helaas niet. Door wind tegen en waarschijnlijk ook stroom, haalden we op de motor zelfs dramatische snelheden. Dat wordt waarschijnlijk een dagje langer op zee dan gecalculeerd.
.
Vandaag hebben we voor het eerst een paar vissertjes gezien. Deze mannen zitten, met hun 50 pk, toch nog wel zo'n 100 mijl uit de kust. Best ver. Ze zwaaiden vriendelijk. Een bootje kwam zelfs terug om te vragen wat dat touw met propeller achter onze boot toch wel niet was. Toen ik wees op de het ding aan de reling snapte hij het. Voor de elektriciteit, ja.
.
Ondanks de dramatische snelheden gaat het prima aan boord. We hebben tussen de middag heerlijke Unox Chinese Tomatensoep gegeten. Nog uit Nederland. Soms snap je niet dat ze dingen zo lang goed kunnen houden. Dat was met name wel even lekker omdat ik al een paar dagen weer wat last heb van heimwee. Zometeen maar even een paar speculaasjes wegknabbelen en dan gaat het misschien wel weer.
.
Terwijl we met een nieuw fenomeen aan boord rekening moeten houden - we zetten 's avonds de horren in alle ramen, niet voor vliegen, maar voor vliegende vissen - sukkelt La Luna gewoon langzaam verder, nog 138 mijl te gaan.
-----
At 20-3-2012 20:47 (utc) our position was 01°38.56'N 080°32.11'W

Afstands-mijlpaal

Dinsdag 20 maart 2012 @ 00:29

De wind zorgt er wel voor dat we aan onze dagelijkse beweging toe komen. Hij is variabel qua snelheid en enigszins ook wat qua richting. De genua wisselt dan ook nogal eens van kant en we hebben vanmiddag zelfs een uurtje met de gennaker op gevaren. Het spul staat nu weer melkmeisje en we schieten niet op. De wind is ook weer ingekakt. Om ons heen zijn er wat grijze wolken, die hopelijk hun regen ophouden tot wij uit de buurt zijn.
.
Ik heb vandaag, helaas, het biltong vlees aan de vissen gevoerd. Het droogde niet echt, omdat de luchtvochtigheid hier erg hoog is. Tijdens de bewolkte dagen komt de meter bijna niet onder de 80% en 's nachts gaat hij vlot naar de 100%. Elke ochtend lag er dus weer een plasje onder het vlees en hingen de druppels eraan. Het typische is, dat het er niet slecht uit zag, vlees kan zo grijs worden, maar nee hoor. En het stonk ook nog niet. Ik moet me er, zodra we weer internet hebben, maar eens wat meer in verdiepen. Ik wil het best nog een keertje proberen, al zal het waarschijnlijk voor ons (als 'geen-grote-vleeseters') geen regelmatig terugkerend ritueel worden, zoals het yoghurt maken (om de dag). Ik kook tegenwoordig, zelfs als we ergens liggen waar we vlees kunnen kopen, meestal vegetarisch. Maar ik vind het wel leuk om nieuwe dingen te proberen, dus wordt vervolgd.
.
Vandaag hebben we een afstands-mijlpaal in onze reis bereikt. We zijn over de 10.000 mijlen heen!! Wat klinkt dat enorm ver! Maar ja, inmiddels zijn we natuurlijk ook al erg ver. En we gaan gewoon verder, nog 220 mijl te gaan.
-----
At 19-3-2012 22:51 (utc) our position was 02°59.77'N 080°30.18'W

Rustig

Zondag 18 maart 2012 @ 23:43

En dan zijn de vele schepen weer weg en zien we een enkel schip gedurende de dag en nacht. Het was een rustig nachtje ook met de wind en golven. We kakten ver in, maar dan verdwijnen de golven ook, liggen we niet meer zo te rollen en slapen we hierdoor beter. Niet klagen dus. De wind trok in de loop van vandaag weer goed aan en liepen we weer lekker.
.
Verder is er weinig te melden, we hangen de dag door, af en toe zien we een verdwaalde vogel en moeten we de genua naar de andere kant zetten. Zo sukkelen we verder. We komen er wel, nog 316 mijl te gaan.
-----
At 18-3-2012 22:09 (utc) our position was 04°34.45'N 080°22.69'W