Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Voor anker op de grensrivier Spanje - Portugal

Vrijdag 27 augustus 2010 @ 01:00

Vanochtend op tijd vertrokken, want de stroming op de rivier kan heftig zijn en we moesten weer de juiste stroming hebben op het volgende riviertje. Wel jammer dat we nu alweer weg gingen bij Illha da Culatra. Ik had daar best kunnen aarden in het zand denk ik!

Vandaag geen zeilweer, want het was bijna recht er tegenin. Begin van de middag liepen we Rio Guadiana op, met weer bijzondere stroomgolven en -kolken. Rio Guadiana is het grensriviertje tussen Spanje en Portugal. Wij liggen voor anker bij het Spaanse plaatsje Ayamonte, maar dan aan de Portugese kant van de rivier. Wij hebben dus als gastenvlag nog steeds de Portugese. Hoe zou dat hier zijn geweest met de wedstrijd tijdens het WK, Spanje - Portugal?

Er is in Ayamonte een hele grote supermarkt waar je bij hoogwater heel makkelijk aan de kade kunt komen met je bijboot. Etienne heeft vandaag al het zware spul gehaald (water, cola en bier) en morgen gaan we nog meer halen. Het is minder sjouwen dan als je in een dorpje ligt! Dus kunnen we onze blikken voorraad weer aanvullen. Daarnaast is er (eindelijk weer eens) een watersportzaak en dan nog wel gerund door een Nederlander! Hij heeft echt van alles en ook het praktische spul.

Na het eten nog even de kant op om wat te drinken. Het is een leuk plaatsje met veel winkels en terrasjes. Grappig om te zien is dat het weer anders is dan het Spanje wat wij al eerder zagen, maar ook anders dan Portugal. Heerlijk is wel om je weer met het Spaans te kunnen redden.

Ik ben benieuwd naar vannacht... op de rivier stroomt het aardig, dus je hangt achter je anker. Op dit moment gaat het ook steeds harder waaien, uit dezelfde richting als de stroom. Over een paar uur is er weer de kentering, dan draait de stroom omdat het dan hoog water wordt en draaien wij met het schip ook 180 graden om. Niets aan de hand, maar dan komt de wind dus tegen de stroom in. Maar och, ik zal goed slapen, het ankeralarm staat aan en we liggen goed vast.

Kuit-update: Het gaat goed. Ik kan redelijk lopen, eigenlijk is het meer sloffen en hoef niet meer op hakken (om mijn kuitspier 'kort' te houden). Mijn voet is daarentegen wel dik en er tekent zich toch een kleine blauwe plek af achter op mijn kuit. Ik doe nog steeds erg voorzichtig, maar bij een onverwachte beweging (en dat gebeurt nóóit op een wiebelend schip) voel ik weer heel duidelijk het plekje ín mijn kuit. Vandaag heel veel gedronken, gewoon water ;-)

Unieke plek

Donderdag 26 augustus 2010 @ 00:12

Je hebt leuke plaatsen, mooie plaatsen, vreselijke plaatsen, bijzondere plaatsen en plaatsen waarvan je weet dat die nog heel lang in je geheugen blijven. Gewoon omdat ze uniek zijn. Zo is het ook hier bij Illha da Culatra!

We liggen met verschillende zeilboten voor anker in de rivier voor het dorpje. Er is een haven, een mooie haven die in 2009 is aangelegd met geld van de EU (ong. 1,5 miljoen euro), daaromheen een kunstgras-voetbalveldje en huisjes voor de vissers. Maar deze haven is, doordat er nooit een havenmeester is aangesteld, helemaal ingenomen door vissersboten. Aan de spiksplinternieuwe mooie steigers liggen de aftandse en wat nieuwere vissersboten. We kunnen nog net aan het eind van een steiger onze bijbootjes kwijt. Je loopt over de betonnen platen het dorpje in, de betonnen platen liggen gewoon in het zand, want eigenlijk bestaat heel het dorp, heel dit eilandje, uit zand. Zand, zand en nog eens zand. Er staan huisjes, huizen, mini supermarktje, winkeltje, cafeetjes en boten in het zand. Rondom de huizen zijn straatjes aangelegd door betonnen platen, maar de voortuintjes zijn nog van zand. De huizen zijn laag, helemaal gestuukt en geverfd. In lichte kleuren, dat scheelt voor de hitte. En dat is wel nodig hier, het is ontzettend warm!!! Vannacht rond 3 uur was het nog 28 graden en windstil, vanmiddag windstil en erg warm.

We zijn het dorpje doorgelopen naar de ander kant van het eiland, de oceaankant. Het zeewater is glashelder en totaal niet koud (zo’n 26 graden). Je hoeft hier geen moeite te doen om door te komen, waardoor afkoelen wel even duurt. Bij opkomend tij loopt het water het ‘binnenland’ van het eiland in waardoor het een soort waddengebied wordt. Erg mooi! De sfeer in het dorpje is heel relaxed. De mensen zijn super vriendelijk. Qua dorp en zand doet het wat Egyptisch aan, terwijl de mensen en sfeer totaal anders zijn. De cafeetjes zijn gewoon open, rechttoe, rechtaan, groot buiten terras met TL-balken.

Vanavond hadden we palaver op de Blue Spirit. En dan echt palaver, want we gingen kijken wat de planning voor de komende tijd wordt richting Marokko. Onder het genot van een biertje in de warme kuip werden het geen verhitte discussies, we waren het snel eens. Morgen naar het grensriviertje tussen Spanje en Portugal en daarna zijn er een paar opties die we dan gaan bekijken.

Na deze planning de wal op om te gaan eten. Ergens neergestreken waar ze gedekte tafeltjes hadden. Biertjes kosten hier nog 80 cent, maar eten is wat duurder. Maar ook super goed! We hadden als voorgerecht kleine lokale schelpjes en ‘gamba’s’. Heerlijk! De ene helft van de groep had verschillend vlees met frietjes, de andere helft (waaronder ik) een soort paella soep met vis en schelpdieren. Dat was echt super super lekker! Dit bijzondere dorpje was weer genieten met een grote G.

Oja, met mijn kuit gaat het erg goed. Ik ben op hakken rond gaan wandelen en dat ging redelijk. Ik strek geregeld en doe voorzichtig. Heb ook een hele goede tip gekregen, dat ik ervoor moet zorgen dat ik (nog) meer vocht binnen krijg met dit warme weer en ik maar denken dat ik al genoeg dronk….. ;-)

Niet toeristisch

Woensdag 25 augustus 2010 @ 00:41

Vanochtend uit Vilamoura vertrokken. Ik heb goed geslapen en het gaat beter met mijn kuit. Het is niet blauw, dus naar ik begrijp is dat gunstig! Het doet nog wel pijn en ik moet blijven stretchen merk ik. Etienne kan zo zijn taak als solozeiler uitproberen en dat gaat goed.

Het was een prima zeildagje en (ik word vervelend) errug warm! We zijn voor anker in een riviertje bij Illha da Culatra. Door de kaart dachten we dat het een natuurgebied was en we hoopten dus erg rustig. Op zich is dat ook wel zo, het is een soort waddengebied waarbij grote stukken droogvallen. De invaart was door de vette stroming ook enigszins spectaculair, het water kolkte rondom de boot. Verder liggen er toch wel aardig wat boten en een ferry met toeristen vaart ook een paar keer per dag. Het dorpje waar we bij liggen is eigenlijk toch ook weer niet vol met toeristen. De enige toeristen zijn de zeilboten en heeft daardoor zijn oorsprong gehouden. Etienne is al even op de kant geweest, maar ik ging maar niet mee. Toch maar zoveel mogelijk rust proberen te houden.

Vanavond hebben we gebbq'd op de kant. Bonnie Dos (Bonnie - St. Claire - 2, de tonijn van de Liberty) ging op de Cobb (de BBQ). Het was weer heerlijk!!! Salades, mais, aardappeltjes, tagliatelle en hamburgers vulden de tonijn aan. Iedereen had weer wat meegebracht Pot-luck) en we hebben weer een uitgebalanceerde maaltijd genuttigd. Tussen al de vissersboten, huisjes en zand stond een verhoging waar zelfs TL-verlichting was, daar hebben we een hoekje van in beslag genomen.

Na afloop alles in de bijbootjes en verder het dorpje in. Aan het bier in een locale kroeg. Het is echt zo puur nog hier. Kijk er nu al naar uit om morgen, huppend op mijn tenen, het dorpje te gaan verkennen met fototoestel.

-----
At 24-8-2010 13:40 (utc) our position was 36°59.87'N 007°50.32'W

Beetje pech...

Dinsdag 24 augustus 2010 @ 00:04

Vanochtend afscheid genomen van de Rein en Marian van de Aquaholic, zij laten de boot in Lagos achter en gaan over een week weer naar huis. Afscheid nemen blijft gewoon niet leuk. Je hebt toch zo’n dikke 2 maanden met elkaar opgetrokken en dat voelt als erg vertrouwd. Het zal erg raar zijn om met wéér een boot minder verder te gaan. Eerst de Flying Swan en nu de Aquaholic. Helaas ik besef ook dat het erbij hoort, maar het blijft gewoon niet leuk en moeilijk. Met de Tin Hau, Blue Spirit en Liberty zijn we weer verder gegaan.

Het was een heerlijke zeildag! We vertrokken met een aardige snelheid op de zeilen vanochtend uit Lagos. De wind kakte al snel wat in, dus even gespinnakerd. Eind van de middag kwamen we aan in Villamoura. Een hele grote super toeristische haven, met het havenkantoor boven een hippe lounge club. De haven ligt vol met super jachten en op de kant staan de Ferrari’s en de Lambourghini’s. De tentjes rondom de haven bruisen van het leven.

Ik heb vandaag alleen een beetje pech en moet het vanuit onze kuip gadeslaan. Wat is er gebeurd? Ik sukkel al een week ofzo met een soort van kramp in mijn kuit, dan gaat het weer beter, dan weer wat minder. Vanmiddag stapte, of meer sprong, ik van boord om de touwen vast te leggen en toen leek het net alsof er iets knapte in mijn kuit. Een pijn! Ik heb nog even rondgehupt maar moest al snel gaan zitten en liggen omdat ik niet lekker werd. Potjandorie! Eric (van de Liberty) kwam al snel met de waarschijnlijke diagnose: zweepslag. Het was ook erg warm, dus meteen koelen. Het werd even door Eric gecheckt en terwijl ik voor de pijn een Ibuprofen en Paracetamol moest slikken, werd er goed gekoeld. Je had me moeten zien, ik lag als een verzopen kat op de steiger, helemaal nat. Er liepen verschillende mensen voorbij en onze groep (Tin Hau, Liberty, Blue Spirit = 5 man excl. ikzelf) stonden naar mij te kijken. Er werd zelfs gegrapt om maar de borrels aan te laten rukken om zo een borrelsteiger rondom Denies te doen. Jawel! Na lange tijd kon ik wat gaan rekken, heel langzaam, want dat deed zeer! Alles draaide alsof ik gedronken had, waarschijnlijk was de warmte daar ook een reden toe. Ik voelde wel duidelijk dat de pijn minder werd dus dat was fijn. Na een uur ofzo (ik heb eigenlijk geen idee van tijd) kon ik gaan staan en toen moest ik de boot op. Heel voorzichtig ging dat wel. Ik ben erg blij met Eric, onze oppervisser en voor mij nu ook onze fysio! Ik zit nu al heel de tijd in de kuip, braaf te spannen en te ontspannen, af en toe te staan en dat gaat eigenlijk best goed.

Ik kijk naar de mooi opgedofte mensen die op de wal voorbij lopen. Jammer dat ik niet even een rondje kan lopen. Even de mooie boten bewonderen en met een Ferrari op de foto (echt wat voor mij, not ;-)). Maar het is niet anders. Inmiddels heb ik wat aanpassingen aan de website gemaakt en de foto's van Lissabon geupload, op zich wel een nuttige rust dus. Morgen gaan we een natuurgebied in, voor anker. Lekker rustig en weer bonito (tonijn) eten, want de Liberty had vandaag wéér een tonijn. Inmiddels hebben alle mannen van de vloot alles gekopieerd waarmee Eric vist, maar omdat niemand verder iets vangt is er volgens mij nog één belangrijk detail wat we niet weten… ik vind het best, want al dat bloed in mijn kuip en die vis in de koelkast is ook even wennen begrijp ik. Ook heb ik de komende dagen waarschijnlijk genoeg aan mezelf op een wiebelend schip met mijn zere kuit…….