Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Wachten

Maandag 27 augustus 2012 @ 23:25

Niets is zo veranderlijk dan het weer. Maar ja, dat wisten we al, met dit onstabiele weer. Vanochtend in de regen al heel vroeg boodschappen gaan doen. De lucht was grauw, zwart en grijs en vol met dikke wolkenpakken. In Nederland blijft het dan zo de hele dag. Vandaag was dat hier ook. We zijn dan ook nog niet vertrokken. Het was namelijk hoofdzakelijk windstil. Bij de gigantische regenbuien zat af en toe wel wat wind, maar die kwam van alle kanten. Geen fijn weer om te gaan dus. Aangezien we ook niet in een mega hurry zijn, toch maar even blijven liggen. De gribfiles geven wat stabieler weer vanaf morgen, dus hopelijk hebben ze gelijk.

Het dorpje is klein, maar erg netjes met verschillende (ook kleine) supermarktjes. Waar ik volgens mij nog nooit over geschreven heb, maar waar ik me toch elke keer over verbaas, zo ook vanochtend hier, zijn de graven. Hier in Frans Polynesia is niet zoiets als een centrale begraafplaats. Nee, de overledenen worden gewoon in de tuin begraven. Heb je een grote tuin, dan krijgen ze een mooi geïsoleerd plekje achteraf. Is je tuin wat kleiner? Tja, dan kan het zijn dat je zelfs in het voortuintje komt te liggen. Zo bijzonder om te zien hoe ze hier met de graven omgaan. In Huahine zag ik een jochie domino zitten spelen met z’n broer. Z’n broer zat op een stoel aan de ene kant van de tafel, het jochie zat op het graf. Ik heb het vaker gezien, het wordt gewoon als onderdeel van de tuin en tuinmeubilair gebruikt. Soms hebben ze een mooi afdakje boven de graven gemaakt en wat is dan praktischer, zodat je was niet verkleurd door de zon, om het dan onder het afdakje te drogen te hangen? Heel bijzonder, zeker omdat er op zo’n andere manier mee omgegaan wordt.

Verder weinig nieuws over vandaag. Het is dan zo’n nutteloos ‘wachtdagje’, gaan we toch nog weg of toch morgen maar. Luik open, even wat frisse lucht en dan snel weer dicht, want het regent alweer. Vanavond zagen we dat de wolken stabieler weer aangeven, dus hopelijk komt er morgen een berichtje, vanaf het water.

Trog, strand, manta en afscheid

Zondag 26 augustus 2012 @ 17:26

Maupiti heeft weer schitterende witte stranden, van het aller fijnste zand. De laatste dagen staan in het teken van gribfiles, wind, veel of weinig, onstabiel weer, trogs, weerfronten en in dat kader, vertrekken naar Palmerston of nog even wachten? Al weken is het rustig, stabiel weer en nu moeten wij verder gaan en is het onstabiel weer. De weerberichten kennen het woord ‘trog’ ook en gebruiken het overvloedig. ‘Within 48 hrs a through will pass on…’ Wij hebben voor het eerst goed met een trog kennisgemaakt tijdens de oversteek van Nuku Hiva naar de Tuamotus. En laat ik zeggen dat de eerste indruk ons niet zo goed is bevallen, wij mijden trogs dan ook liever. Nu spreken de weerberichten wel over trogs met max 25 knopen wind (6 bft), dus niet van die zware als we eerst hebben ontmoet. Maar dan toch, het woord lokt bij mij geen geruststelling uit. Dus de laatste dagen wordt het weer nauw gevolgd en heeft het hier op de ankerplaats hard gewaaid. Tijdens de trog met max 25 knopen, waaide het toch wel ietsie harder. Maar, na een hele regenachtige dag gisteren, is het vandaag duidelijk rustiger. De wind is ook wat gaan liggen zoals de gribfiles aangaven. De komende dagen blijft het wisselvallig, van windstil tot veel wind, maar het ziet er niet heel erg uit. Voor nu is de planning dan ook, dat we morgen verder varen naar Palmerston, een klein eiland van de Cook Islands. Verwachting is zo’n 6 dagen varen.

Eergisteren hebben we nog wel even heerlijk gesnorkeld. Er is hier een ‘manta cleaning station’. Jawel!! De manta’s komen daarheen om zich te laten ‘poetsen’ door andere visjes. Klinkt wel grappig. We hebben inderdaad veel manta’s gezien en een paar eagle rays, maar het was erg slecht zicht helaas. Daarna verder gevaren om in de pas te snorkelen. Dat was gaaf!! Heel veel, hele grote anemonen, met grote anemoonvisjes. Heel veel koraalvlinders en heel veel andere vissen. Geweldig!! Ik heb ook een hele grote black tip shark gezien, maar die zwom heel rustig en cool voorbij.

Gisteren ons dus overgegeven aan het rustig dagje aan boord. Wat doe je anders als het hard waait en regelmatig regent? Vandaag is het weer ok, met veel zon en een strak blauwe lucht. Maar toch is het een baaldag. We nemen namelijk afscheid van Mark en Vanessa (Cornelia). Zij vertokken vandaag rond de middag al. Hopelijk zien we elkaar weer ‘along the way’. Als je zo’n lange tijd samen op vaart, is het altijd k om gedag te zeggen….

Wij liggen nu bij het dorpje, Vaiea. Nog even een laatste keer internet en morgen stokbrood halen voor vertrek.

Dag Bora Bora!

Zaterdag 25 augustus 2012 @ 02:44

Dat de tijd vliegt weten we nu wel, maar soms verbaas ik me er weer enorm over. Ik snap niet waar hij heen vliegt en blijft.
.
We zijn namelijk alweer een eiland verder, Maupiti. Ons laatste eiland in French Polynesia. Ik vond het moeilijk om Bora Bora achter ons te laten. Soms pakt een eiland je. En dat is dan niet omdat het er mooi is ofzo, gewoon de energie is goed. En het is er toevallig ook mooi en je kunt er leuke dingen doen. ;-)
.
Een paar dagen geleden zijn we voor anker gegaan bij een wereldberoemde bar/restaurant, Bloody Marys. In de 70-er jaren begonnen met 5 tafels, is het nu een grotere waanzinnig leuk gestylde tent, waar heel veel beroemdheden ons voor zijn geweest. Met het zand tussen je tenen en het rieten dak voelde je je echt helemaal 'in style' en dan nog aan dezelfde tafel als waar Paris Hilton heeft gezeten. Mijn 'marlin' smaakte waanzinnig en ook de spare ribs waren super. Groot voordeel voor de cruiser bij deze tent, je kunt er gratis water tanken. We zitten dus weer afgeladen vol en hoeven voorlopig geen dorst te hebben.
.
De dag erna een baaitje opgeschoven. We lagen tegenover de supermarkt, dus handig voor het boodschappen halen voor het laatste traject naar Nieuw-Zeeland. Maar eerst zijn we eergisteren nog 'even' Mountain Hue opgeklommen, 619 meter hoog. Phoe, en een klim was het! Het was wel waanzinnig schitterend!! Het uitzicht, het geweldig blauwe water met de motu's, het rif en het eiland. Maar ook de begroeiing, langs de basalt rotswand van de berg. Maar het was een klim. Voor het politiebureau linksaf. En daar ging het al omhoog en zo is het de 2,5 uur klim omhoog gebleven. Goed voor de kuiten en de bovenbenen, die we dan ook gisteren en vandaag goed voelen. Op sommige plekken was het bijna 90 graden omhoog en daar hingen dan touwen. Erg handig, maar voor mij, als niet zo'n 'dare devil', waren dit de mindere stukjes. Ik ben zo'n kwartiertje voor de top afgehaakt. Ik kon gewoon niet meer! Wetende, dat we ook weer moesten gaan dalen natuurlijk. Mark, Vanessa en Etienne zijn wel verder omhoog naar de top gegaan, waarbij ze een stuk van zo'n 30-40 meter moesten klimmen via een touw, zo stijl. Helaas hadden ze boven maar een heel kort moment waarbij ze tussen de wolken door konden kijken. Terwijl ik, een stukje lager, een waanzinnig goed en helder uitzicht had op de zuidelijke kant van Bora Bora en zelfs Ra'iatea en Taha'a heel goed kon zien! Eenmaal weer samen hebben we op een plat rotsstukje geluncht om daarna weer fris aan de afdaling te beginnen. Na zo'n totaal 5 uur (incl. omhoog en naar beneden) waren we, met trillende benen van de inspanning, weer op zeeniveau. Het was gaaf!!
.
's Ochtends hadden we al uitgecheckt, dus na het douchen, snel nog wat boodschappen doen. En toen zagen we dat de walvissen (Humpback whales) nog steeds in de baai waren. Dus wij er toch maar even heen. Helaas, maar ook zeer begrijpelijk, hadden ze de regels aangescherpt en mocht je nu niet zwemmen met ze en ook niet te dichtbij komen. Maar we hebben ze wel gezien!! Wij waren niet dichtbij, maar ja, als ze een paar meter naast je dinghy omhoog komen, daar kan ik niets aan doen. Alleen maar schrikken! ;-)
.
Als afsluiting van Bora Bora zijn we nog een biertje gaan drinken in Mak Tai, weer een prachtige tent met zalige live muziek. Daar ook even gezellig met de Happy Bird bijgekletst. En toen was het klaar, eten en de volgende ochtend vroeg weg naar Maupiti. Het was een heerlijk zeildagje met de genaker. Heel veel (Humpback) walvissen en een orca gezien onderweg en net voor de ingang bij Maupiti waren een groepje 'spinner dolphins' heerlijk aan het spelen voor de punt! De pas, het rif door, was een eitje. Het was al dagen rustig weer. De golven en wind staan er, voor 90% van de tijd namelijk recht in, en al het water uit de lagoon, moet er ook via deze weg uit, het kan er dus goed spoken.
.
En wat is het heerlijkste van cruisers? Op het moment dat het anker echt net de grond raakte werden we al uitgenodigd voor de 'potluck' op het strand. Daar zeggen we geen nee tegen! Sateetjes op het vuur en allerlei hapjes van allerlei cruisers. Tot laat lekker kletsen bij het kampvuur!
-----
At 24-8-2012 0:38 (utc) our position was 16°28.40'S 152°15.04'W

Manta's

Maandag 20 augustus 2012 @ 15:43

We zijn nog steeds vol van het zwemmen met de manta's. Geweldig! Eergisteren zijn we nog twee keer gaan snorkelen op dit geweldige plekje. En gisteren zijn we weer verder gevaren. Naar de achtertuin van het Hilton hotel. Mooi stekkie! Cornelia heeft 's middags, in een andere baai nog gezwommen met walvissen! Dat was helemaal cool. We liggen nu in die baai, hopelijk zijn de walvissen er nog en kunnen wij er ook nog even mee zwemmen.

Lukt dat niet? Dan gaan we gewoon aan de Happy Hour bij Bloody Mary's, de bar waar we nu voor liggen. Komt goed, hier in het paradijs.

Bijzonder feestje

Zaterdag 18 augustus 2012 @ 19:57

Na een mooie dag zeilen met de genaker, varen we de pas door, Bora Bora in. Een grillig groen eiland, omringt door een enorm rif. Dichtbij het rif is het ondiep, waardoor het water het allermooiste azuurblauw kleurt en dan met de strakke blauwe lucht erboven….. het bekende plaatje, zo kennen we Bora Bora. En dat heeft waarschijnlijk, tig jaar geleden, Etienne ertoe gezet een stellig grapje te maken. "Als ik veertig wordt, vier ik mijn verjaardag op Bora Bora!" En dit was ver voor de tijd dat wij überhaupt hadden gedacht de wereld rond te gaan. En wat blijkt….over een tweetal weken wordt Etienne veertig! We zijn dan waarschijnlijk niet meer hier op Bora Bora, maar hij had nooit gedacht, toen hij tig jaren geleden voor het eerst dit grapje maakte, dat we nu, zelfs nog met onze eigen boot, ons huis, in het jaar dat hij veertig wordt, op Bora Bora zijn!! Dat maakt, dat wij hier toch wel met een heel bijzonder gevoel rondvaren en -lopen.
.
We hebben het dan ook meteen maar lekker 'gevierd' door samen met Mark en Vanessa (Cornelia) luxe uit eten te gaan bij de Bora Bora Yacht Club. Weer eens lekker aan de rosé en een heerlijke steak en gamba's, aan een tafeltje boven het water, uitkijkend op je eigen boot! Genieten! En de rekening? Daar moet je niet meer aan denken. ;-)
.
De dag erna zijn we het stadje, Vaitape , eens gaan bekijken. Een grappig plaatsje, omdat het erg op toeristen geënt is, (die zitten hier namelijk genoeg!! Al zijn er 6 grote resorts - waaronder Club Med - al wel dicht!) maar aan de andere kant is het dorpje ook heel erg 'locaal', met een groentemarktje wat de grootte heeft van een grote eettafel.
.
Etienne heeft al een soort van cadeautje gehad, want bij de Bora Bora Yacht Club kun je gebruikmaken van de douches. Is dat nu zo bijzonder? Jazeker, het zijn WARME douches! En dat is toch wel heel heel lekker! Zeker nu, het is overdag wel warm, maar aan de avond-, nacht- en watertemperatuur is duidelijk te merken dat het hier winter is.
.
En om het feest compleet te maken werden we door Wip en Dorit (Contina) uitgenodigd om te komen eten! Dorit had erg lekker gekookt en omdat de Contina van alle gemakken voorzien is, hoefden we zelfs niet af te wassen (vaatwasser!!). Het was een enorm gezellig avondje!
.
Vandaag zijn we verder gevaren en liggen we in de achtertuinen van het Intercontinental Resort & Thalasso Spa Bora Bora en Le Méridien Bora Bora. Wat inhoud dat ons anker ligt in vreselijk blauw water, voor een wit strandje met palmbomen en we worden aan weerszijden (op ruime afstand!) geflankeerd door rietenhuisjes op palen, waar de gewone toerist toch al snel zo'n minimaal 1.000 euro per nacht voor moet betalen. Ik wil niet snoeven hoor… ;-)
.
En als kers op de taart, hebben we vanmiddag gesnorkeld op een van de mooiste plekjes tot nu toe! Heel veel koraal en heel veel vissen. En…6 manta's!!! Ik snap heel goed, dat Etienne hier z'n verjaardag wilde vieren!!!
-----
At 18-8-2012 23:40 (utc) our position was 16°29.46'S 151°42.19'W

Ingehaald door een va'a

Dinsdag 14 augustus 2012 @ 19:32

En inderdaad een va’a is een typische Polynesische kano. En ja, daar zijn wij gisteren door ingehaald! Het was niet dat we nu zo langzaam gingen, dik 4,5 knoop. Deze sportieveling haalde eerst Cornelia in, toen ons en ging toen achter een huurboot hangen, die hem niet voorbij wilde laten gaan en steeds meer gas ging geven. Maar hij bleef de boot bij! Wouw, wat een snelheid kunnen ze met zo’n va’a halen. Het is een gaaf gezicht, want die dingen glijden echt door het water. (Foto’s in het foto-album)

We vertrokken gisteren namelijk al vroeg terug naar Ra’iatea. Het zeil van Cornelia kon opgehaald worden. We hebben weer een eindje gelopen, naar de supermarkt en daar geluncht ;-). En later is Etienne nog gaan snorkelen. Ik bleef bij de boot, waar er ook heel veel vissen waren. Er kwam me zelfs een school haaien tegemoet! Of is een school een beetje overdreven voor 6 stuks? Het leken er wel heel veel, die zo op mij afgezwommen kwamen. Maar zoals zo vaak, ze kijken nog niet eens naar je en zwemmen gewoon heel stoer verder onder je door.

Vandaag zijn we naar het Total tankstation gevaren. Aan de straatkant kunnen auto’s tanken, aan de achterkant boten. Grappig!! We zitten weer vol diesel. Duty Free, dus lekker goedkoop! Inmiddels liggen we weer terug voor anker bij Chantier Naval des îles. Het is een lekker rustig plekje hier, alleen wordt het ’s avonds wat onrustiger. Er zitten hier heel veel, hele grote zuigvissen. Ze hebben vast een mooiere naam, maar die weet ik niet. Van die vissen die onderaan een haai geplakt zitten bijvoorbeeld. En ’s avonds gaan ze onze boot kussen, heel leuk, maar ’s nachts worden we wakker van het lawaai.

En morgen…. morgen gaan we naar Bora Bora!! Jawel, ‘ineens’ is het dan zover. Het eiland waar iedereen wel over gehoord heeft. We gaan eens kijken hoe het is.

Handtam

Maandag 13 augustus 2012 @ 19:38

Gisteren is mijn 'oververhitte processor' enorm afgekoeld tijdens het snorkelen. Als ik zeg dat het hier koud wordt, overdrijf ik. Maar het wordt wel kouder. Het water, maar ook de buitentemperatuur. 's Avonds moet je echt onder een dekentje slapen en de lange mouwen zijn ook weer uit de kast getrokken. Vandaag waaide het stevig en dan is een t-shirt met lange mouwen echt niet verkeerd. Ook merken we goed dat de dagen langer worden. Dat klopt allemaal prima. We hebben natuurlijk wat maandjes rond de evenaar gebivakkeerd en dan zijn de dagen zo goed als even lang.
.
Het snorkelen in de 'Coral Garden' (koraaltuin) tussen de twee 'motu's' hier is schitterend! Het is vrij ondiep, met her en der brokken koraal. De vissen zijn gewend aan mensen, ze worden hier regelmatig gevoerd en komen dus echt naar je toe. Een visje met de kleuren van mijn vinnen, bleef dan ook gezellig heel de tijd bij mij. Gisteren hebben we de dag afgesloten met een gezellige borrel bij de Alaeris aan boord.
.
Vandaag is Etienne met Mark weer gaan snorkelen in de Coral Garden en natuurlijk met een zo groot mogelijk stokbrood. De vissen aten echt letterlijk uit je hand, zoals je op het filmpje kunt zien en op de foto's in het fotoalbum. Ook grappig dat deze, normaal zo schuwe vissen, hier dus bijna handtam zijn. Ze konden niet echt bijten, maar soms kwam er ook een vis, die familie was van de 'koraaleters' zeg maar, deze hebben een soort papegaaienbek waardoor ze dus echt wel kunnen bijten. Gelukkig is alles goed gegaan.
.
Het is echt een mooi stekkie hier, maar met de af en toe giga wind, wel een hobbelig plekje. De wind neemt nu gelukkig wat af, dus het wordt weer een rustig filmavondje.
-----
At 10-8-2012 22:51 (utc) our position was 16°36.30'S 151°33.47'W

Brad Pitt

Zondag 12 augustus 2012 @ 08:05

Het is alweer veel te lang geleden dat ik wat geschreven heb. Hoe het komt? Tja, ik zit een beetje vol, zeg maar. Het is hier zo mooi, alles is hier zo intens, de kleuren, de mensen, het loopt bij mij een beetje over. Waardoor ik dan ook wat dagen nodig heb, waarop ik niets doe. Ok, ik beken, een van die dagen kwam eigenlijk meer door de rumparty van de avond ervoor met Cornelia en Boomerang. En op een andere dag lag ik weer plat met migraine. Tja, je denkt, die zijn in paradijs, een en al feest en vrolijkheid. Dat is het ook, maar gewoon niet altijd. We leven hier en in het dagelijks leven heb je ook wat mindere dagen. Maar, ik klaag niet, zulke dagen zijn er en ik zit alleen maar vol omdat het hier zo geweldig is. Ik krijg het alleen niet verwerkt zeg maar. Iets met een oververhitte processor misschien?
.
Inmiddels zijn we op Taha'a. Taha'a en Ra'iatea liggen dicht bij elkaar en om hen beide heen ligt een enorme koraalrand. Hierdoor kun je heel beschut van het ene eiland naar het andere eiland varen. Ideaal voor al die huurboten die je hier kunt huren. We hebben een aantal dagen bij Marina Apooiti gelegen en daar ons zeil weggebracht om de stiksel na te laten kijken. Hierna zijn we naar het 'hoofdstadje' van Ra'iatea gevaren, Uturoa. Je kunt daar gratis aan het dok liggen, met de supermarkt en andere winkeltjes op loopafstand. Hier hadden we ook weer een gezellige 'get-together' met de Boomerang. Omdat ons zeil donderdag weer klaar zou zijn, zijn wij weer teruggevaren om het zeil op te halen. Ze hebben goed werk verricht! Alle stiksels gestikt en wat stukken zelfs verstevigd. Aanrader dus, deze zeilmaker. Gisteren zijn we dan naar Taha'a gevaren. Het zeil van Cornelia is maandagmiddag klaar, dus we blijven nog even hier voordat we naar Bora Bora varen.
.
We liggen nu weer op een waanzinnig mooi schitterend plekje. Echt een plaatje voor in een reismagazine. En dat zou inderdaad zomaar kunnen, want op de motu hier staan de meest schitterende houten hutjes. Even wat research in de Lonely Planet; Le Taha'a Private Island and Spa. Huur bungalow met eigen 'pool' vanaf zo'n 1.000 euris! En je kunt er komen met een bootje of 'private helikopter'. Kun je nagaan en dan liggen wij daar 'gewoon' met ons huis in de achtertuin! We hebben al zitten spotten met de verrekijker of we nog 'celebs' zagen, maar helaas, ik heb Brad Pitt in strakke zwembroek, nog niet gezien! ;-)
.
PS Er staan nog wat foto's van de BBQ in het fotoalbum Huahine en er is weer een nieuw album, Ra'iatea en Taha'a.
-----
At 10-8-2012 22:51 (utc) our position was 16°36.30'S 151°33.47'W

Maeva Huahine

Zondag 05 augustus 2012 @ 06:02

Op pad met Marc en Catrina, die al 8 jaar, 4 maanden per jaar op Huahine wonen, werd een dagje later. Hij heeft een hele kleine auto en dat ging niet passen, dus moest hij zijn auto ruilen met een vriendin. Zij is een afstammeling van een 'royal familie' en heeft dus een hele grote car. Prima, dat zit natuurlijk een stuk beter. Marc heeft een heel interessant leven achter de rug, waarin hij voornamelijk als chirurg heeft gewerkt. Ze hebben naast dit huis op Huahine ook een huis in California. We ontmoeten hem die ochtend op z'n 'porch' uitkijkend over de baai waar wij geankerd zijn. Geweldig! En zijn badkamer…dat is het helemaal. Gewoon heel natuurlijk met het koraal op de grond, een oude boomstronk met takken in het midden en verder de wc en douche eromheen. Geweldig!!!
.
Na de 'virgin Pina Colada' (zonder rum) zijn we naar de Marae Anini gelopen. Een offerplaats die wij de dag ervoor al hadden bezocht en waar ze vroeger 'Oro (god van de oorlog) en Hiro (god van de dieven en zeilers, wat een combinatie?) vereerden. Vanaf daar gingen we de berg op om een adembenemend uitzicht te hebben over de baai. Geweldig!! Huahine heeft verschillende bomen en is vrij groen. De hoogste heuvel is maar 699 meter hoog, maar omdat het erg grillig is zijn er verschillende 'hoge' heuvels. We zijn gestopt bij een zaakje waar ze pareo's verkopen, handgeschilderd. Schitterend!! Veel dingen zijn hier mooi en dus te gebruiken of te verkopen, de schelpen, de originele tekeningen, enz. Zeker de tekeningen zijn schitterend en hebben allemaal een betekenis. Dit maakt het verschil tussen bijvoorbeeld een 'tatoa' en een 'tatoo'.
.
We hebben Huahine Nui en Huahine Iti helemaal rondgereden. Bij Faie gestopt om de hele oude, maar ontzettend dikke palingen te voeren en bij uitkijkpunt Belvedere hebben we het eiland van boven kunnen bewonderen. Een lunch in Fare bij een 'caravan' waar ze heerlijke hamburgers en fishburgers verkochten. En ondertussen vertelde Marc van alles van het eiland. Dat Huahine staat voor 'vagina van mooie vrouw' en je van het sap van de bruine kokosnoot in combinatie met azijn een waanzinnig goed middeltje kunt maken tegen kneuzingen en ontstekingen.
.
Bij Maeva zijn we een hike gaan doen, vlakbij Mount Tapu op. Matairea Hill oftewel 'Pleasant Wind Hill' op. Maeva was vroeger, heel vroeger, de plaats waar de eilandhoofden zetelden. Er zijn daarom hier wel zo'n 30 'marae's', heilige plaatsen waar de eilandhoofden samenkwamen om te offeren. Dat deden ze, toentertijd, door mensen te offeren. Voor ons zijn de stenen gewoon mooi strak op elkaar gestapelde hopen en muren. We hebben deze ook al heel veel gezien in de Marquises.
.
Na het eiland uitgebreid bekeken te hebben zijn we aan de cocktails gegaan bij Marc thuis. De perfecte dag werd afgesloten met een bbq. Geweldig om zo met een eiland kennis te maken.
.
Hierna was het wel weer tijd om te gaan en met een brak gevoel (van al de Pina Colada's non-virgin) zijn we gisteren naar Ra'iatea gevaren. Een prima relaxed vaartochtje, waar we de Boomerang ook weer even zagen. We liggen nu in een grote baai waar het heel rustig is. Vandaag een rustig dagje en morgen gaan we het eiland rond, naar een ander plekje.
-----
At 4-8-2012 2:38 (utc) our position was 16°46.55'S 151°25.27'W

Mooi blauw

Donderdag 02 augustus 2012 @ 01:52

Eergisteren zijn we een baai opgeschoven naar Avea Bay. Weer een schitterend stukje wereld in het zuiden van Huahine. We liggen voor een strand met palmbomen, kleinschalig resortje en groene bomen. Aan de andere kant horen en zien we de grote golven op de buitenkant van het rif slaan. We liggen heel rustig en relaxed achter ons anker in weer super blauw water.
.
Huahine is een bijzonder eiland. Het bestaat uit Huahine Nui (groot Huahine) en Huahine Iti (klein Huahine) die aan elkaar verbonden zijn door een grote brug. Huahine is, naast het enorm toeristische Bora Bora en Ra'iatea een oase van rust, met wat pensions, campings en kleinschalige resorts of hotels. Er wonen nog geen 6000 mensen op een oppervlakte van 75 vierkante kilometer. Het hoort nog steeds bij Frans Polynesie, maar dan bij de Society eilanden. Waar ook Tahiti, Mo'orea, Ra'iatea, Bora Bora en nog wat eilanden hier omheen bij horen.
.
Met Cornelia en Aquamante besloten om lekker op het strandje te gaan bbq'en. De mannen gingen eerst nog even kijken of ze nog een vis konden vangen met de hengel of speergun. Ook Etienne is weer aan het vissen. Op Tahiti heeft hij een nieuwe hengel gekocht en van Marc (Cornelia) heeft hij een mooie, serieuze molen gekregen. De lekkere tonijnen en mahi mahi's kunnen dus weer gevangen worden. Helaas werden die nu niet gevangen, maar een ander mooi en lekker visje eindigde na de kip, hamburgers en worstjes toch op onze bbq. Het was super gezellig en het is toch wel bijzonder dat je dan gewoon zo met je voeten in het zand zit, op een plekje hier in Pacific.
.
Gisteren was een 'boothangdag', wat gelezen, geklust, verder weinig gedaan. Het was ook bewolkt met wat spatjes regen. Vandaag gaan we maar wat lopen en morgen gaan we het eiland bekijken met iemand die hier al heel lang woont. Cornelia heeft hem gisteren leren kennen, dus dat wordt wel leuk.
-----
At 01-8-2012 22:38 (utc) our position was 16°48.72'S 150°59.54'W

Huahine

Zaterdag 28 juli 2012 @ 18:39

Een nachtje doorzeilen en dan zijn we in Huahine. Een schitterend eiland. Eergisteren zijn we rond de middag vertrokken. En zoals het tegenwoordig elke keer gaat, er stond weer vet wind. Die zou af gaan nemen, wat hij ook deed. Eigenlijk ging het heel goed, we gingen ook lekker hard. Het enige nadeel was de zee. Alle boeken reppen over een heerlijke lange deining hier in de Pacific. Nou, wij maken hier alleen maar korte golven mee. Het waaide al dagen (weken) erg hard, dus er liep een gigantische zee. In het begin haaks in, later draaide ze met de wind mee meer naar achteren. We gingen natuurlijk weer veel te hard, dus bij het eiland het grootzeil maar naar beneden en alleen op de genua verder. ’s Ochtends vroeg landen we hier aan bij Fare, de hoofdstad van Huahine.

Het is weer een en al gezelligheid hier, met allerlei bekenden en voorheen onbekenden. Er is een grote supermarkt, leuke winkeltjes en een pompstation. Een ook een heel gezellige bar, waar weer eens Happy Hour was! Dat konden we natuurlijk niet voorbij laten gaan. En dus zaten we met samen met Cornelia, Happy Bird en Fries en Daphne aan een Nederlandse cruiserstafel met grote kannen bier.

Vandaag rustig aan gedaan, eerst wat boodschappen voor de bbq van vanavond bij Cornelia (ja, alweer! ;-)) en daarna is Etienne nog even gaan snorkelen. Ons motortje van de bijboot is nu definitief overleden, geen reanimatiepoging heeft meer geholpen. Dat is balen! Maar, heel lief, we hebben nu een motortje te leen van Cornelia! En meteen een 4 pk’tje, dus we zijn geüpgrade van ‘slagroomklopper’ (onze 2 pk) naar wat serieuzer.

PS Het foto's uploaden gaat tegenwoordig wat makkelijker, dus er staan geregeld nieuwe foto's in het foto-album.

Knuffelen met de roggen

Donderdag 26 juli 2012 @ 12:02

En natuurlijk zijn we gisteren weer naar de roggen en haaien gegaan. Dit keer met eten. Geweldig!! De roggen klimmen gewoon tegen je omhoog! Foto's volgen nog. De foto's van de Tuamotus en nog wat van Tahiti staan al wel in het foto-album.

Hier nog een filmpje van Mark (Cornelia) en Etienne in het water, de Black Tip sharks cirkelen om ze heen. Vanessa (Cornelia) en ik zaten hoog en droog in het bijbootje.

Mo'orea

Woensdag 25 juli 2012 @ 00:06

En dan zijn we alweer een eilandje verder, Mo’orea. Zoals altijd hier, vliegt de tijd. Zeker als je met anderen bent. ;-) We zijn in Papeete de hoek omgevaren naar Marina Taina. Een mega grote marina met heel veel moorings buiten de haven. Wij hebben een mooring opgepakt. Vlakbij de marina zat een hele grote supermarkt. Weer lekker gegeten dus. Fruit de Mer kwam ook aan en dat was mega gezellig! Samen gebbq’ed, ge-happy-hour-ed en geborreld. Gezelligheid alom. Maar ook hebben we gesnorkeld op het rif, vlakbij de moorings. Erg mooi! Sinds hele lange tijd een anemoon gezien, met anemoonvisje.

Gisteren zijn we hier naar Mo’orea gevaren. Wat een tocht weer! Het zou easy zeilen moeten zijn, hier in de Pacific. Nou, wij hebben elke keer mega veel wind. De gribfiles gaven 18 knopen op, het werden er meer dan 30! Alleen op een stukje genua raceten we naar de overkant. Mo’orea en Tahiti liggen niet ver van elkaar, dus dat was fijn. En dan kom je onder het eiland… het is weer een groen, grillig eiland. Maar dan heb je last van eilandwind. Dat houdt in, dat je soms even geen wind hebt, wind van de andere kant of gewoon vet wind. Door de vlagen is het niet relaxed zeilen en ik was dan ook weer blij toen we achter het rif ons anker lieten zakken, in Opunohu Bay. Cornelia ligt gezellig achter ons.

Vandaag zijn we, samen met Cornelia (en in hun snelle dinghy) naar Papetoai gevaren. Eerst stokbroodjes kopen in het dorpje en daarna verder gevaren om roggen te zien, bij (heel toepasselijk) Stingray World. Dat was gaaf!!! Het was een soort zandplaat waarop wel honderden roggen zaten. Sommigen voerden ze, waardoor ze tegen je omhoog klommen. Heel gaaf!! Tussen de roggen zwommen ook een tiental ‘black tip sharks’. Die waren alleen maar wat nieuwsgierig . Het was waanzinnig om zo met en tussen de roggen te zwemmen!!!

Daarna zijn we nog wat gaan lopen. Al kletsenderweg waren we zelfs al zo ver dat we in Cook’s Bay uitkwamen, de andere baai hier. Het begon al te schemeren, dus maar snel omgedraaid. We hebben onze kilometers lopen wel weer gemaakt!


Stadse dingen

Donderdag 19 juli 2012 @ 00:55

Het is altijd weer even heerlijk om in een grote stad te liggen. Veel bedrijvigheid, veel te doen dus, maar ook lekkere supermarkten, winkeltjes, enz. En ook internet, alleen is er dat de laatste dagen wel erg bij in geschoten. Veel te veel andere dingen gedaan.

We hebben twee nieuwe stagen! Voor kenners, de D1’s. Heel fijn en eigenlijk best super snel als je bedenkt dat er een weekend tussen zat. Etienne is samen met Mark (Cornelia) zowat elke dag wel heen en weer gegaan, waardoor het snel was gedaan en zelfs ook het zeil van Cornelia. Daarnaast hebben ze gas gevuld, papieren geregeld voor duty free diesel en zijn er nog meer klusjes zo opgelost. Met het papier voor duty free diesel kun je hier ook duty free drank kopen. Een aantrekkelijk idee, want bier en wijn is hier erg duur. Maar helaas is het duty free ook weer niet zo goedkoop, dus moeten we nog even naar de supermarkt.

Ik heb de boot weer aan kant en ben eergisteren gezellig met Vanessa (Cornelia) en Debby (Boomerang) aan het shoppen geweest. Super leuk en met twee oprecht kritische en eerlijke meiden heb ik mezelf zelfs gehesen in een strakke korte spijkerbroek! Had het zonder hen nooit gedurfd en het is eigenlijk heel gaaf. Verder nog een leuk truitje gescoord en een mooie sarong met Polynesische prints. Helemaal goed dus!

Op 14 juli zijn we overdag nog naar het militaire defilé gaan kijken. Wel grappig en ze hebben nog best veel militairen voor zo’n redelijk klein eiland. Ik kreeg af en toe een beetje het gevoel in een oudere franse film te zitten, met die uitgestreken blanke franse koppen met zo’n gek petje. Grappig!!

Voor ’s avonds hadden we kaarten voor de grootste dans en zang contest hier in Polynesie, HeiVa. Verschillende dagen traden er verschillende groepen op van verschillende eilanden op. Het was een enorm spektakel! De groepen van mannen en vrouwen bestonden soms uit wel meer dan honderd man. Mooie kostuums, mooie zang en mooie dans. Genieten!! En als de dames dan zittend aan het soort van chanten zijn, met de mooie bloemen in het lange donkere golvende haar, met rieten rok en ienie mienie bikini, dan kan ik me voorstellen dat vroeger de zeelui die hier aan wal stapten zich echt betoverd voelde.

Onderdeel van het HeiVa programma waren ook de roei races, HeiVa Va’a en HeiVa Tu’aro, de traditionele sporten. Daar zijn we gisteren naar gaan kijken. En gisteren stond ‘fruit dragen’ op het programma. Met andere woorden, met een bamboo stok met aan weerszijden trossen bananen, ananassen en kokosnoten op je nek een parcour rennen. En deze stok met fruit weegt dan niet minder dan 20 of zelfs 50 kg!! Een geweldig gezicht!

Verder hebben we heerlijk bij de ‘roulottes’ gegeten, caravans die de tafels buiten zetten en heerlijk koken. Van een varkentje aan het spit tot lekkere visjes. Gisterenavond, laatste avond met Boomerang, hebben we gebbq’ed op de steiger. Erg gezellig en lekker! Hamburgers, satéetjes en frietjes. Het was een enerverend avondje, want tijdens de schemer, zagen we om ons heen de kakkerlakken rennen. Ik heb me ingehouden om niet alles bij elkaar te gillen. Er was er zelfs een, met formaat King Kong, zo brutaal om van Debby haar bord te eten! Ik blijf het afstotelijke beesten vinden en we hebben ze dus niet meteen op de bbq gegooid.

Vandaag zijn Etienne en Mark gaan uitklaren bij de Port Captain en later zijn we gezamenlijk nog wat laatste dingen gaan regelen. Gelunched op het industrieterrein bij een snackbar en koffie bij de bouwmarkt. ;-) Vanavond hebben we weer gegeten bij de ‘roulottes’. En morgen, morgen varen we de hoek om, een klein stukje verder.

Na storm komt de drukte

Vrijdag 13 juli 2012 @ 17:31

Tjonge, jonge, ik geloof dat de goden goed naar mij luisteren, Wodan en Neptunes iets minder. Ik ga dus nooit, maar dan ook nooit meer iets schrijven over ‘kippestukjes’ of ‘standaard zeedagjes’, want ik word meteen door de goden afgestraft. We wisten dat er, na mijn laatste stukje, meer wind zou komen en dat kwam er ook. Maar veel eerder en ook wel wat meer. De rustige blauwe zee, veranderde weer in een donkergrijze kolkende massa met grote schuimkoppen die tegen het eind van de tweede dag zelfs opwaaiden. Het was weer pittig weer.

Met een koers waarbij de wind dan 90 graden in komt (van de zijkant dus), met idem golven, was het een wat onrustig tochtje. Je kon echt weinig doen en moest je continu vasthouden. Maar zoals ook de vorige keer met die vele wind, ging het weer prima. La Luna houdt zich super en wij eigenlijk ook wel, niet zeeziek al gaat slapen wat minder goed. Dit keer gingen we ook echt als de brandweer zo hard! We zouden dan ook iets te vroeg bij Tahiti aankomen, om met daglicht pas de passage naar binnen te gaan. Maar zelfs met alles naar beneden en een metertje genua uit hadden we nog steeds een snelheid van 4 knopen! Soms heb je alles omhoog en weet je er geen snelheid uit te persen en soms krijg je de snelheid er weer niet uit! ;-)

Eenmaal achter Tahiti zaten we uit de wind, we moesten nog een uurtje wachten en dan zou het licht gaan worden. Dus hebben we ons even lekker laten dobberen. Heerlijk rustig! Etienne had z’n slaapje die uren, dus die sliep ook meteen als een blok op zo’n rustig schip. Daarna om half zes de motor gestart en Papeete binnen gevaren.

We liggen nu aan de kade in het centrum, van het hele drukke, meer Westerse Papeete. Dat is weer wennen!! We hadden qua geluid van auto’s en mensen die langslopen een beetje het gevoel alsof we midden in Utrecht lagen. Maar het is wel gezellig. Je stapt zo de kant op en kletst wat makkelijker. Boomerang ligt achter ons en Cornelia daar weer achter. Verder liggen er heel veel bekende boten wat super gezellig is!!

Gisteren meteen maar op pad om de stag te laten maken en te kijken of Cornelia hun genua kan laten repareren. We hebben weer kilometers gelopen, maar wel leuk om zo een stad te leren kennen. En wat een cadeautje als je dan op een echt terrasje zit, met cappuccino (met echte slagroom) en een lekkere espresso. Genieten!!! Daarna heel het industrieterrein met alle watersportzaken enz bekeken. Geluncht bij een locale ‘snackcaravan’ en ’s middags zijn Vanessa (vd Cornelia) en ik boodschappen voor ’s avonds gaan doen. Het is goed dat de mensen in de supermarkt (een echte redelijk grote Champion!) geen Nederlands spraken, ze hadden hard moeten lachen om ons. “Oooh, kijk!! Ze hebben weer courgettes!!!” “Ooooh en ook aubergines en paprika’s” En sinaasappelen en kaas en vlees en slagroom en chips en zelfs rode bloemkool (?) en nog heel veel meer lekkers! We wisten gewoon niet wat we mee moesten nemen voor ’s avonds. Dat werd uiteindelijk overheerlijke biefstukken en nog meer lekkers. De prijzen zijn hier weer wat normaler. Nog niet goedkoop, maar ik denk dat we gewoon verwend zijn (of eigenlijk meer verziekt) door Panama en Ecuador. Het was in ieder geval heerlijk smullen en daarna lekker slapen in een stil bedje.

Vandaag op pad voor een buitenboordmotortje en nog een aantal andere boot-dingen. Het motortje doet het nog wel, maar dan met de nadruk op ‘nog’. Dus maar eens gaan kijken. Dat wordt het hier toch niet, de Yamaha dealer had weinig zin in ons en verder worden er met name alleen maar grote outboards verkocht. En tja, een 30 pk achter ons bootje…dat gaat echt niet! ;-) Hopelijk kunnen we het dus tot Nieuw-Zeeland uitzingen.

Verder wat door de stad gestruind, Etienne is weer bevrijd van z’n lange lokken en kan er weer een tijdje tegen. Er zitten leuke winkels en gezellige terrasjes. Vanavond gaan we met z’n allen eten bij ‘de caravans’. En we moeten nog even zoeken in welke feesten we ons gaan storten, want morgen is het ‘quatorze juillet’, de grote feestdag van Frankrijk!

Standaard zeedagje

Woensdag 11 juli 2012 @ 04:16

We zitten weer op het water, schreef ik automatisch. Tja, we zitten al jaren 'op het water'. Maar om nu te schrijven, 'we zitten nog op het water', is ook zo'n non-zin. Dat is geen nieuws. Dat we onderweg naar Tahiti zijn ook niet meer, dat had ik gisteren al gemeld. Misschien is het wel nieuws dat Tahiti zo'n 220 mijl van Toau weg is en we nu nog zo'n 180 mijl moeten doen. Er is weinig wind, dus we 'motorsailen' en lopen daar een lekkere snelheid mee. Verwachting is zo'n twee daagjes en twee nachtjes.
.
Het is verbazingwekkend hoe weinig vogels hier zitten! Op de Tuamotus was het aantal al gering, maar natuurlijk hier op zee dan ook. Een paar bruine en een enkele witte. Bijzonder, op andere stukken van de wereld kom je ver op zee soms nog honderden vogels tegen.
.
Verder is het weer een standaard dagje op zee. Lekker rustig. En het is grappig dat je meteen het ritme van de 'standaard zeedaagjes' weer op pakt. Gisteren, nog voor vertrek, hadden we brood gebakken en yoghurt gemaakt en vanavond eten we het restje bami. Makkelijk dagje dus. Dat dit tripje helemaal een 'kippestukje' is, qua afstand, daar ga ik maar niets over zeggen. Ik ben tijdens het vorige tochtje daarmee, door de storm, goed 'afgestraft' al doelde ik toch overduidelijk op de afstand. Voor nu is het een lekker dagje, morgen komt er, als het goed is meer wind. We gaan het wel zien.
-----
At 11-7-2012 1:52 (utc) our position was 16°06.24'S 146°45.73'W