Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Dag Sri Lanka!

Zondag 30 maart 2014 @ 12:28

De laatste dag in Sri Lanka is hetzelfde als onze laatste dagen in alle andere landen. De laatste boodschappen doen; brood, kaas, boter, nog wat koekjes en chips, ook gedroogde tofu (erg lekker hier!) en yoghurtjes voor Etienne (die je hier echt overal kunt krijgen en ook erg populair zijn bij de locals). Dan de boot weer vaarklaar maken. En de laatste keer eten in het oude fort. Weer gezellig met Rob en Josien (Inish) en ook David en Rose (Smoke, een NZ-se boot). We genoten van de frietjes, want die gaan we voorlopig niet meer eten. Op Chagos zijn geen restaurantjes te vinden.
.
De volgende ochtend naar immigration om uit te checken. We spraken daar met de 'armed guys' die we heel veel zien op het haventerrein. Deze mannen gaan als 'gewapende mannen' mee met de grote schepen door de Rode Zee. Altijd leuk even wat verhalen te horen. Nadat alles geregeld was, riep ik voor een laatste keer "ging-en-nang" naar de beveiligers en gooiden we los. De dag ervoor was er al een grotere swell de haven in gekomen en die was er deze dag niet minder om. Goede tijd om te gaan dus.
.
We hadden toestemming om ons anker te droppen in de grote baai voor de haven, bij Watering Point. Aan land mag niet, want we zijn al uitgeklaard. Het was heerlijk om weer even achter het anker te dobberen in het heldere blauwe water, met een prachtig strandje voor ons, een mooi stukje groen daar achter en een prachtig grote witte stupa (Boeddhistische 'toren') boven op de heuvel. We hebben er niet heel erg van genoten, want we wilden toch zoveel mogelijk de 'cementsluier' van de boot hebben. Dat is een werk!! Met name de zonnecellen waren een crime, het zat er goed aan vastgekoekt. We zijn heel de dag druk bezig geweest, maar zijn nog steeds niet alles kwijt.
.
We hoopten op rustig slapen, geen havengeluiden en lekker dobberend. Helaas, het prachtige strandje wordt, op een avond in de week, omgetoverd tot een openlucht disco! Ahum, we lagen dus te bonzen op de bas van, toch wel zeer goede, muziek. De volgende ochtend gingen we na het ontbijt ankerop en voeren definitief weg van Sri Lanka. Het was weer een prachtig land en na een heftige eerste dag, hebben we er genoten! Sri Lanka blijft 'hari', OK!

Marktdag

Maandag 24 maart 2014 @ 07:33

Zaterdag zijn we, samen met Inish, nog even op pad geweest naar Matara. Het heeft een ienie-mienie fort, wel NL’s, een NL’se ‘rampart’ en een Boeddhistische tempel op een eiland dat met een swingbridge aan het vasteland verbonden zit. Een grappig plaatsje, maar verder heeft het niet veel te bieden. We zijn wel geslaagd voor wat dingen die we eigenlijk nog moesten hebben. Daarna ons in het fort in Galle laten afzetten en daar weer lekker gegeten.


Zondag was een rustige dag. We zijn ons weer klaar aan het maken om te vertrekken, dus dan moet er altijd weer wat gebeuren. ’s Middags zijn we het stadje ingegaan om kopieën te laten maken van de bootpapieren, paspoorten, enz. Dat kun je hier echt met een gerust hart doen, kost echt niets. Daarna nog wat heerlijk rondgestruind in het fort en toen we Inish weer tegenkwamen op de wallen, daarna met z’n viertjes gezellig pizza gaan eten.

En vandaag was het marktdag. Dat is het hier elke dag, maar vandaag gingen wij erheen. Eerst naar de Green Market, de groentemarkt. Het is hier echt zo’n heerlijkheid! Ze hebben heel veel soorten groenten en dat ziet er ook allemaal prachtig uit! Onderweg zagen wij al dat iedereen wel een moestuintje heeft en wat aan het verbouwen is. De ‘fruitafslag’ ergens in de bergen bevestigde dat ook, wat was het druk!! We werden super geholpen, want ja, we waren ook een goede klant. (Groene) Komkommers moesten ergens anders vandaan komen en we konden even wachten. Er werd een kratje op z’n kant gezet voor mij om op te zitten en even later werd er een heerlijke fruit-juice gebracht. Laten we zeggen dat het voor ons niet heel goedkoop was, maar ook niet duur en we hebben weer een lekker voorraadje. Daarna naar de fruitmarkt. Prachtige appels, bananen, passievruchten, papaya, mango, meloen, ananas, heerlijk!!!


Aan de kade hier vlakbij wordt om de zoveel dagen een schip gelost met cement. De wind neemt dit heel vaak onze kant mee op en de boot ziet er inmiddels afgrijselijk uit, zowel van buiten als van binnen. Vandaag voorzichtig ook binnen wat schoongemaakt en nu maar hopen dat er voorlopig even niet meer zo’n schip komt lossen!

Geuren, kleuren, smaken, gevoel en prachtige taferelen

Zaterdag 22 maart 2014 @ 22:23

Sri Lanka is een bijzonder land. We hebben drie dagen rondgesjeesd en hebben veel gezien. Waar Sri Lanka haar oase van rust laat voelen in het oude fort hier in Galle, beleef je de hectiek op de wegen. Het koele (of beter koude ;-)) bergdorp Nuwara Eliya is een enorm contrast met het hele hete laagland. Rijdend door de onderste helft van Sri Lanka hebben we de vele gezichten van haar mogen zien. En de verschillen zijn in hoeveelheden niet te bevatten. Heb ik het over bananenbomen, dan zijn dat er duizenden, heb ik het over theestruiken, dan moet je denken aan miljoenen. Het berggebied is niet dichtbevolkt, maar wel dichtbebouwd. De verschillende groenten en fruit soorten zijn enorm, ik weet even niet, wat ze niet hebben. Zelfs aardbeien en boerenkool. Rode ananassen en rode bananen. Het ligt allemaal in grote hoeveelheden kleurrijk uitgestald langs de wegen. Een eetpallet aan kleuren! En de streken waar we doorheen reden wisselden elkaar af, bananen-streek, ananas-streek, kokosnoten-streek, mais-streek, enz. En dan heb ik het niet gehad over de kruiden, de geuren. Curry, kaneel, chili. De bijhorende smaken zijn net zo noemenswaardig. Voor de dorst zijn er de verse vruchtendranken, gewoon langs de weg. Maar ook thee, kilometers en kilometers met theestruiken. Dat is het is het eetgedeelte, een van mijn favorieten, maar er is hier ook heel veel te zien. Van (wilde) dieren tot ver- en hooggezichten, van tempels (boeddhistisch en hindoeïstisch) tot vette surfgolven. Zijn jullie al verkocht? Wij wel…..


Al heel vroeg stapten we dinsdagochtend bij Raffi in z’n busje. Het was een riante zit zo met z’n viertjes achterin. Raffi sprak goed Engels en was een waanzinnige gids. Het feit dat wij (te) veel wilden zien en planning niet zijn sterkte punt was, resulteerde in veel rijden. Waardoor we dan weer wel veel van het landschap hebben gezien! Onze eerste stop was meteen al ver, Pinnewala Elephant Orphanage. Hier worden zieke en gehandicapte olifanten opgenomen en verzorgd. Een geweldig weeshuis! We waren ook precies op tijd. De olifanten kwamen net terug van hun bad in de rivier en liepen ons, bijna letterlijk omver.


De olifanten zijn kleiner van stuk als de Afrikaanse, maar nog steeds prachtige logge dieren. De kleintjes hadden het beste plek, met z’n tweetjes in een waterbadje, waar ze naar hartenlust aan het stoeien waren. Koddig!! We moesten ons echt losrukken van deze leuke plek!


Lunchen deden we met de locale snacks. Je pakt wat drinken uit de koelkasten en de eigenaar zet een schaal met ‘hapjes’ op tafel neer. De snacks zijn erg lekker en soms gevuld met een pittige curry. Je rekent af wat je hebt gegeten en de rest gaat weer de vitrine in voor de volgende klant. Met een temperatuur van overdag, ook in dit soort gelegenheden zonder airco, van over de 30 graden, moet je hier niet over nadenken en gewoon lekker smullen.

Nog verder naar het noorden, naar Dambulla, waar de bekende ‘Cave Temples’ zijn. Het is een complex met 5 grotten. Binnenin de grotten zijn verschillende Boeddha’s en beschilderingen op de oude rotswand. Het is een aardige klim omhoog, maar het uitzicht en het complex is heel bijzonder. Ze schatten dat de geschiedenis van deze plek teruggaat naar de eerste eeuw na Christus! De ‘Golden Tempel’ aan de voet van dit complex is modern en erg kitsch, en dus in groot contrast met de oudheid van de grottempels. Veel aapjes bewaakten het complex en we bleven in de ‘jungle-feeling’, want ons hotel (Grand Regent in Sigiriya) leek er middenin te staan; cabins tussen de bomen met apen, pauwen en eekhoorntjes.


De volgende ochtend weer op tijd op pad naar een bijzondere spirituele, culturele en historische site, Sigiriya, ‘Lion Rock’. Een enorm groot rotsblok (370 m hoog) op een plat stuk. Dit gebied is zo bijzonder dat het door Unesco in ’82 op de World Heritage lijst is gezet. Het is een schitterend gebied! En de rots is bijzonder, maar het gebied eromheen minstens zo. Het is ook weer een heel oud stukje geschiedenis, de 3e en 4e eeuw na Christus. Het is een monastery geweest, met prachtige water tuinen, rotstuinen en de hoger gelegen terrassen. De oude muurtjes geven een prachtig beeld in het groene landschap en het is jammer dat de waterlelies niet bloeiden, de vijver zat er vol mee. We zijn een aardig stuk omhoog gelopen, maar het was, zelfs zo vroeg, al redelijk druk. Bij de wenteltrap zijn we omgedraaid. Helaas, maar ook de tijd drong. Wil je deze plek goed zien en lekker op je gemak, kun je er wel een dag vullen, op z’n minst een halve!


Snel verder naar een plek waar we konden zien hoe het batikken ging. Weer erg interessant en prachtige dingen maakten ze ook hier. Daarna, een beetje op aandringen van Raffi, naar een ‘spice garden’, kruidentuin. Maar dat aandringen namen we hem in dank af. Ayurveda speelt hier een belangrijke rol en bij elk kruid, plant hebben ze wel een ‘medicinale’ uitleg. De tuin was groot en veel betere uitleg dan de vorige. We zagen curry gemaakt worden, mochten we proeven (heerlijk!), drogen van kaneel, enz enz. Een succes en zeker ook het buffet daarna in het restaurant van de prachtige tuin!!


Helemaal volgegeten gingen we snel verder naar Kandy. Kandy is een bergplaats, gebouwd rond een prachtig meer. Helaas hadden wij alleen maar tijd om de heilige tempel te bezoeken, waar de tand van Boeddha ligt. Het was een mooie tempel, weer bijzonder in zijn soort. Maar de Bodhi-boom met altaartjes vond ik het bijzonderst. Daar was het niet zo druk en voelde je de energie. Een heel oud vrouwtje met 1,5 tand sprak Etienne aan over z’n sarong, “Hari!” zei ze met een brede lach. Toen ze merkte dat wij geen Sinhalees spraken, wreef ze over haar kin en keek bedenkelijk, waarop ze even later verder ging in het Engels! Ze vertelde uitgebreid over de boom en de gebruiken, heel bijzonder!


Het was daarna nog een hele tocht, zowel qua klimmen als afstand naar Nuwara Eliya (op een hoogte van bijna 1900 meter), waar we de nacht zouden doorbrengen. Langs kilometers thee klommen we omhoog en omhoog, van haarspeldbocht naar haarspeldbocht. Via prachtige uitzichten kwamen we langzaam in de wolken en werd het even later ook nog donker. Toen we uitstapten voelden we de kou! Brrr! Geen kachel in het hotel, geen dik dekbed en een beetje warm water. Hmm, na dagen van dik over de 30 graden is dit erg wennen. ;-)

De volgende ochtend zagen we pas hoe mooi we zaten. We hadden uitkijk over het Gregory Lake en omdat we een paar vrije uurtjes hadden, hebben we een stukje langs het meer gelopen en heerlijk koffie gedronken op een terrasje aan het meer. Met eenmaal het zonnetje aan de hemel, werd het langzaam wat warmer.


We werden naar het station van Nanu Oya gebracht. Daar stapten we op de trein naar Ella. Een prachtige tocht door de bergen. De drie uur vlogen voorbij met een afwisselend landschap van steile diepten, mijlen van terrassen met theestruiken, kleine huisjes, prachtige dorpjes en schitterende mensen langs en in de trein. We zaten tweede klas, voor (letterlijk) een paar eurocenten en we zaten prima! Er kwamen verkopers langs met yoghurt en snacks en een wagon verder kon je drinken kopen. Super tochtje!


Raffi wachtte ons al op in Ella. Het was inmiddels al in de middag en we moesten nog helemaal terug naar Galle. Het was weer een lang tripje, maar de waterval, de vergezichten, het wisselende landschap maakte het goed. Eenmaal dichterbij de kust werd het duidelijk droger en veranderde het landschap aanzienlijk. We reden via een grote delta waar ook olifanten lopen. Helaas hebben we ze niet gezien, maar wel honderden (water)vogels.

Het was laat toen we bij de haven aankwamen. En moe, maar enorm voldaan, ploften we ons eigen bedje in. Het waren drie hele leuke, gezellige en mooie dagen, waarin we een heel goed beeld van Sri Lanka hebben gekregen. Een beetje weemoedig zijn we wel, we hadden graag nog meer gezien van dit prachtige land en langer willen genieten. Maar ja, dat is ons lot. De seizoenen wachten niet totdat wij ‘klaar’ zijn om te gaan, de natuur bepaalt, dus moeten we verder. Nog een paar dagen en dan gaan we weer op weg naar een ander nieuw land.

Muziek en bier in een theekan

Zondag 16 maart 2014 @ 21:48

Afgelopen zaterdag was hier het Galle Music Festival 2014. Ze hebben dit muziek festival al wat jaartjes en wij hadden nu de mazzel dat het dit jaar in ‘ons’ stadje was. Het ‘Moon Bastion’, heel toepasselijk met de bijna volle maan, was prachtig versierd. Overal lagen (vliegende?) tapijten om op te zitten, er stonden later fakkels, waarmee het heel sfeervol was, in de prachtige setting bij de oude fortmuren.


Samen met de Inish streken we neer op een tapijtje en genoten van de muziek. De muziek werd afgewisseld met culturele dans-verhalen uit Sri Lankese streken. Dit was helaas niet te volgen en daarom ook wat minder aantrekkelijk. Een aantal locale ‘bands’ waren geweldig en je ziet duidelijk dat het land aan het veranderen is en meer en meer met invloeden uit andere landen te maken krijgt. Er was een hele moderne dansgroep wat voor hier echt apart was. Erg gaaf!


De Palestijnse en Braziliaanse bands waren onze favorieten. De Brazilianen swingden de pan uit! Ook was er een percussie groep, geweldig! Tussendoor zijn we in het fort nog ergens lekker gaan eten. In het begin bij het festival waren er hoofdzakelijk Europeanen of ‘Burgers’. Dit laatste is een bevolkingsgroep die duidelijk zichtbaar afstamt van de Europese settlers. Later werd het publiek meer divers en kwamen er ook meer Sri Lankese gezinnen. Tijdens het luisteren, leuke taferelen om vanaf ons tapijtje je bekijken.


Omdat het een aardig latertje was, was het gisteren een echte zondag. Je hoeft je hier geen zorgen te maken over een kater, want alcohol wordt hier zo goed als niet geschonken en verkocht. In het fort zijn er maar twee restaurantjes die het hebben.

Gisterenmiddag zijn we, gezellig met Rob en Josien, naar Unawatuna gegaan. Weer even lekker zwemmen. Doordat het wat minder waaide, waren de golven niet zo heftig. Daarna nog wat rondgestruind en op het strand heerlijk gaan eten. Was erg gezellig met je voeten in het zand, kaarsje op tafel. En hier kon je wel een biertje bestellen. De kleine Lion biertjes werden gewoon gebracht, maar daarbij stond een prachtig thee kannetje met idem kopje. Hé? zei Etienne, ik had een grote Carlsberg besteld. Ja, zei onze ober en zette het kannetje met kopje neer. Hilarisch!! Het was volle maan en daarom een speciale (heilige) dag. Kleine biertjes zijn ok, maar grote eigenlijk niet. Dus deden ze die ‘camoufleren’, in een theekan dus.


Vandaag is het een benauwde dag, het is bewolkt en er dreigt wat regen. Geeft niets, vorige week lag hier een schip cement uit te laden voor de Holcim fabriek en heel de boot (zowel binnen als buiten) is bedekt met een laagje cement. We zullen vandaag rustig aan doen en onze tas pakken, want morgen gaan we een paar dagen het binnenland in. Ik heb er veel zin in!