Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Geschiedenis op wielen

Zaterdag 28 februari 2015 @ 15:46

St. Helena is een eiland, bekend doordat Napoleon daar in gevangschap heeft gezeten. Het was toen en is nu nog steeds onderdeel van Engeland. Verder zegt St. Helena mij niet veel, maar met het feit dat je er alleen maar per boot kan komen, maakt het wel bijzonder. Ze zijn een vliegveld aan het bouwen wat dit jaar klaar moet zijn. En het is het waard. St. Helena is bijzonder en prachtig!!

Wij namen de 9 uur watertaxi naar de kant en al vrij snel op de pier werd ik aangesproken door een klein grappig mannetje of ik voor de tour kwam. Toen ik later merkte dat hij inderdaad Robert was, onze gids, had hij mijn hart al gestolen. Hij staat bekend als ‘History on wheels’ en inderdaad! Met z’n 79 jaar is hij een enorme bron van informatie. Hij is nog goed bij de tijd, al moet je hem niet onderbreken als hij met een opsomming bezig is. Ook praat hij met het typische eilandaccent, waardoor je af en toe wat mist. Maar dan vraag je het gewoon nog een keer en hij legt het weer uit. Ook heeft hij een prachtig gevoel voor humor. Dat was nodig, want we waren met een druk, luidruchtig en eigenwijs groepje (Shengo, El Corazon, Cloudburst en wij).

Er zijn verschillende wegen op het eiland en een aantal dorpjes. We hebben ze allemaal gezien. Van de St. Helena Distillery (heerlijke koffieliquer en ‘limoncella’) tot Longwood House (waar Napoleon gevangen heeft gezeten), het dal waar de Boers tijdens de oorlog verbleven (het is mij onduidelijk waarom en ook de Z-A’en konden daar geen eenduidig antwoord op geven) en het nieuwe vliegveld, het huis van de gouverneur (en ooh, Robert mag de gouverneurs vrouw niet) tot het graf van Napoleon.

Het eiland is op sommige plaatsen droog, dor en zwart. Op andere plekken is het er zo groen en vochtig, met varens en prachtige dennenbomen. Er zijn prachtige vergezichten over de heuvels into de dalen! En uitzichten over de zee.

We eindigden op de top van Jacob’s Ladder. Een trap met 699 treden die Jamestown verbindt met het bovengelegen fort en nu het dorp. Hij was gebouwd om spullen daartussen te vervoeren en nu kun je leuk omhoog of naar beneden lopen. Het is onwijs stijl en wij hebben besloten onze zeebenen even met rust te laten en het enige wat ik heb gedaan is de trap gefotografeerd. ;-)

Net na lunchtijd stopten wij Reggie’s Take-away. Een huisje, voor mijn gevoel in de middle of nowhere, waar ze een prima lunch hadden. De extra stops in het fort, bij de schildpadden en in de ochtend bij de brewery maakte dat we moesten haasten voor de watertaxi van zes uur. Het was een super leuke dag en onze gids in Kaapstad (bij Castle of Good Hope), die meende de beste te zijn, is echt van z’n eerste plaats verdrongen.

St. Helena is op verschillende plaatsen nummer 1; in het meest vriendelijke eiland, meest makkelijke en vriendelijke check-in en uit en beste tourguide.

Gisteren zijn we gaan uitklaren, weer zo makkelijk. Daarna wat rondgelopen, wat verse spullen gekocht en lekker gekletst met andere cruisers die je hier overal rechts en links tegenkomt. Er zijn maar een paar supermarkten en het assortiment is er verbazingwekkend groot. Met name blikvoer en ander langhoudbaar spul is er in alle varianten. Groenten is ook nog redelijk, maar als ze wat hebben moet je het meteen meenemen, want morgen kan het er niet meer zijn. Fruit is heel zeldzaam met nu wat appels en bananen.

Daarnaast zijn er een paar plekken met internet en waar je kunt lunchen. Je komt de cruisers dus geheid ergens tegen.

Gisteren kwam Opela aan en vandaag Blue Heeler en Rhythm. We hebben heerlijk met z’n allen geluncht (nog inclusief Coruisk en Infini) en bijgekletst. Super gezellig!! Het is nu zaterdagmiddag en veel is er al dicht. Morgen zondag, dan zijn er een paar tentjes open, maar is het een algemene rustdag. Wij gaan dat ook doen; de boot weer klaar voor vertrek maken en nog wat gezellige praatjes.

Very English

Donderdag 26 februari 2015 @ 10:02

Met onze aankomst op St. Helena (dinsdag 18.00 locale tijd) zijn we terug in de tijd gegaan. Een beetje letterlijk omdat we nu twee uur op NL vooruit lopen, maar ook qua de rest.
.
Nadat we een mooring hadden opgepikt (lekkere grote, zachte) en wat hadden gegeten op een minder, maar toch nog wat schommelend bootje, hebben we geslapen als een blok! De volgende ochtend zijn we met de waterferrie van 9 uur naar de kant gegaan om in te klaren. Het bevoorradingsschip, RMS St. Helena, was hier ook weer terug van Ascension en het was lekker druk. In de waterferrie was het net een reunie, allemaal oude bekenden vanuit de Indische Oceaan (Infini, Kind of Blue, Shengo, Tahina, Sanctuary, Bangsu, Cloudburst, Cleo, enz). Heel gaaf!!
.
Rodriguez stond bij ons op nummer een van het meest vriendelijke eiland. Nou, die zijn echt van de eerste plek verdreven, want de gastvrij- en vriendelijkheid hier is echt het einde! Een utopie! De Imigrations, Customs en Port Control, grote lachen, leuke praatjes en vreselijk vriendelijk. Naast de Engelse opperbeleefdheid. En als je dan Jamestown inloopt, dan waan je je tig jaren terug in de tijd. Het doet ook een beetje aan Alderney denken. Het is geweldig!
.
Een enorme, nette (want ja, het is Engels, he) rij voor de bank om geld te halen. Een vrouw adviseert welke kool ik moet nemen. We worden gedag gezegd door werkelijk iedereen op straat en een man met veel eieren probeert met lachen en knikken z'n armbewegingen om te zwaaien te compenseren. De gebouwen zijn geweldig en de koffie bij het allerprachtigste oude Engelse hotel is subliem.
.
We doen rustig aan, lopen wat door de straatjes, drinken koffie, lunchen met de Kind of Blue, halen even internet op (5 euro voor een half uur internet!), gaan betalen bij de officials en dan weer terug naar de boot. Vandaag, donderdag, gaan wij een toertje over het eiland maken. Iedereen was er echt lyrisch over, dus de verwachtingen zijn hoog!
-----
At 24-2-2015 18:13 (utc) our position was 15°55.50'S 005°43.56'W

Bijna

Dinsdag 24 februari 2015 @ 09:05

We zijn er alweer bijna!!! De afgelopen dagen zijn we gestaag doorgegaan. In de avond wakkert de wind wat aan, waarop hij in de ochtend weer even minder wordt. En zo bleef het doorgaan. Nog een dag aardig wat meer wind en een rustig dagje erna.
.
's Avonds klets ik even met Blue Heeler, Coruisk en Dajo I die ook onderweg zijn. Er moeten nog meer boten om ons heen zitten, maar we zagen eergisteren pas ons eerste schip weer sinds een dag na vertrek en dat was een vrachtschip. Verder is het stil, eenzaam. Vogels zien we deze trip wel continu en de vliegende vissen liggen ook geregeld in het gangboord en de kuip.
.
De laatste mijlen zijn altijd aftellen en kunnen niet snel genoeg gaan. Vanavond komen we aan. Er liggen moorings die je moet oppikken, dus we hadden hoop bij licht daar te zijn. Maar dat gaan we waarschijnlijk echt net niet halen. Hangt af wat we vandaag nog voor wind krijgen, want we hoeven nog maar 56 mijl.....
-----
At 24-2-2015 7:46 (utc) our position was 16°35.34'S 005°11.92'W

Aftellen

Zaterdag 21 februari 2015 @ 09:18

Vanochtend hebben we allebei het gevoel, dat we heel de nacht bezig geweest zijn. Dat is niet zo. Het is begin van de avond weer harder gaan waaien, dus wat rifjes erin en dat was geen probleem. Maar toen kregen we lekkere dikke zwarte wolken over en daar zat nu wel aardig wat wind in en af en toe regen. De genua maar weggerold. Het zeilen ging goed, maar door de hardere wind liggen we goed te rollen. Op ons zachte bed, wat heerlijk slaapt als het stilligt, lig je dan van links naar rechts te veren. Wat maakt, geloof mij, dat je niet slaapt. En je dus achterlaat met het gevoel afgedraaid te zijn.
.
Het is nog niet helemaal voorbij, het is nou weer grijs en er zijn wat donkere wolken om ons heen. Hopelijk houden we het droog.
.
Wat wel heerlijk is, het aftellen. Dit keer waren de mijlpalen bij 1000 mijl, dan de helft en dan het magische getal van 500 mijl. Daar kwamen we gisteren onder en als je eenmaal zover bent, dan gaat het snel. Lekker, met het einde in zicht kan het vaak niet snel genoeg gaan. Nog 425 en counting.....
-----
At 21-2-2015 7:48 (utc) our position was 20°46.83'S 000°26.33'W