Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

| Home |

Weer verder

Dinsdag 10 juli 2012 @ 07:00

Het blijft een komen en gaan op deze reis. De Tuamotus zijn echt waanzinnig mooi en bijzonder, met name als je van rustig en snorkelen houd. Maar ook een visser en duiker komt hier goed aan zijn trekken. Wij liggen nu voor de laatste avond even te genieten in de pas Amyot aan de andere kant van Toau. Morgen varen we verder naar Tahiti. De bewoonde wereld weer in. Dan is het gedaan met de rust. Sommige plekken verlaat je met wat meer weemoed. Wat hebben we genoten hier van de Tuamotus en wat moet je helaas weer snel verder. Aan de andere kant maakt dat het ook weer spannend en nooit saai. Weer nieuwe dingen te zien, nieuwe mensen te ontmoeten en nieuwe culturen te ontdekken. Ook kijk ik, als ik eerlijk ben, wel weer uit naar een iets ruimer assortiment in de supermarkt, misschien zelfs uit eten en een barretje. Om nog maar niet te dromen van weer eens winkelen…. Of vraag ik nu teveel? Wij vinden alles leuk, maar wel alles op z'n tijd. Heerlijk genieten van de rust en de bijna onbewoonde gebieden, om daarna weer heerlijk ondergedompeld te worden in de toch wat luxere wereld.
.
De afgelopen dagen horen weer op het lijstje van toppertjes. Zowieso omdat hier schitterend is, ik weet, ik val in herhaling, maar ook omdat we weer een paar keer heerlijk gedoken en gesnorkeld hebben. Dat is toch ook elke keer weer genieten, met al het moois van de onderwaterwereld. De 'coralheads' hier in Toau zijn waanzinnig! Heel veel koraal en heel veel vis. Weer meer en anders dan op andere atollen. We zagen hier namelijk weer papagaaivissen en napoleons! Die hadden we nog niet eerder gezien. Wat hier ook heel veel zit zijn haaien. Je ziet ze heel nieuwsgierig naar je kijken met snorkelen en als er gevist wordt, wordt er geregeld een gevangen (niet door ons, door Cornelia). Gisteren hadden we wat visjes gegeten die we van de locals hadden gekregen. Lekker!
.
Hier in de pas Amyot, liggen we heel beschut. Er is een klein rifje waaromheen je moest om in te varen. Omdat er ook een groot rif ligt aan de binnenkant kun je altijd naar binnen en naar buiten en hoef je dus niet op het tij te letten. Het is hier klein en knus. Er liggen nog 3 andere boten. Dit zijn niet onze NL'se vrienden, Cornelia en Boomerang, die liggen nog op het plekje van gisteren en varen morgen ook door naar Tahiti. We liggen nu tussen de Fransen. Op de kant is een klein dorpje, met natuurlijk een telefooncel en iets wat op restaurant annex bar lijkt. Heel gezellig. Met een drankje in onze hand en een eigengebakken broodje erbij genieten we van een schitterende zonsondergang!
-----
At 10-7-2012 0:38 (utc) our position was 15°48.15'S 146°09.09'W

Wat anders

Zondag 08 juli 2012 @ 04:10

Waar kun je blij van worden? Van veel dingen! Zeker op reis. Van mooi helder water, rustig weer, blauwe luchten, mooie strandjes, schitterende schelpen en een adembenemende onderwaterwereld.
.
Maar waar je ook blij van kunt worden is eten. In NL realiseer je dat niet zo, je kiest wat je wilt eten, waar je zin in hebt en smullen maar. Hier is het aanpassen aan wat er is. Of zoals hier, wat er allemaal toch niet is. We eten prima hoor, heerlijke rijstgerechten, super knapperig stokbrood met een lekkere tonijn- of eiersalade. Maar op een gegeven moment krijg je, althans wij dan, toch zin in 'wat anders'. En wat dat 'anders' dan is? Dat weet je eigenlijk niet. Gewoon 'wat anders'. Wat NL'ser ofzo.
.
En wat is het dan een feest als ik de bak met blikken, die ik ver weg heb gestopt en moeilijk bij kan, weer eens overhoop ploeg. We hebben nog blikken zat en willen die eigenlijk wat gaan opmaken om weer nieuwe 'verse' te kunnen opslaan in Nieuw-Zeeland. Dus ik die bak met blikken omgeploegd en dan komen er blikken bovendrijven met ragout, stoofvlees, albondigas, rode kool en potten appelmoes! En geloof me, dat is dan een klein feestje! Ik had ook nog een blik met appeltjes, daar maak je dan een lekker toetje mee en met een verse kokosnoot erbij, is het genieten!
.
Vandaag was het een rustig dagje, wat geklust en vanavond weer worstjes eten op het kampvuur. Wij klagen niet!
-----
At 7-7-2012 22:56 (utc) our position was 15°56.26'S 145°53.12'W

Toau

Zaterdag 07 juli 2012 @ 05:11

Gisteren hebben we Fakarava weer verlaten. De uitvaart was stukken minder spectaculair dan de invaart. We zijn heerlijk verder gezeild naar Toau. Het mooie was dat we bij Fakarava op de 'juiste' tijd eruit konden en dan hier weer mooi op de 'juiste' tijd erin. De invaart hier was totaal niet spectaculair, alleen dan dat je de bodem heel goed kon zien met de vissen en de stukken koraal. Dan vraag ik altijd tien keer "hoe diep is het hier?", aan Etienne. Het ondiepste was 7 meter, dus niets aan de hand.
.
Het is weer een schitterend atol met helder water, mooie strandjes en fris groene palmbomen. Ook liggen we hier weer heerlijk rustig. Nou ja rustig…;-) De Boomerang en Cornelia hadden een speelkwartiertje toen we hier aankwamen, er werd gecrost met de waterski van Cornelia en Boomerang was op z'n hardst met de bijboot aan het varen met een surfplank erachter en de jongens erop. Etienne heeft ook nog even gewaterskied. Daarna zijn we gezellig met z'n allen bij de kant gaan snorkelen. Was eigenlijk heel mooi en goed zicht. We hebben een enorme murene gezien en een slakje, geel met paars. Heel bijzonder.
.
Aan het einde van de dag was het borrelen bij Boomerang. Alhoewel het in het begin meer 'haaien vangen' was. Ongelooflijk! Mark gooit z'n hengel uit en meteen heeft hij een haai aan de lijn. Inmiddels was het al donker en we schijnen met een zaklamp het water in, nog meer haaien! Ik heb er 10 geteld, maar er waren er nog veel meer. Geen hele enorme grote, zo'n 1,5 meter. Even later had John een grouper aan de lijn, de haaien werden gek! Eerst eromheen zwemmen, cirkelen en ja hoor, 'hap' en de grouper was weg. Ik geloof dat het even niet de tijd was om daar te gaan zwemmen. Met snorkelen hadden de anderen een haai gezien, niet meer, maar dan zijn ze rustig en kijken ze amper naar je.
.
Vandaag heeft Etienne de romp gepoetst. Na de lange oversteek zaten we bijna tot aan het gangboord onder. Dit ging er heel moeilijk tot niet af. Inmiddels was het aardig opgedroogd en met speciaal spul van Boomerang ging het er nu wel beter af. Verder is het lekker rustig hier en trekt de lucht weer wat open, vanochtend hadden we wat spatjes regen.
-----
At 6-7-2012 22:56 (utc) our position was 15°56.26'S 145°53.12'W

IJsselmeer zeilen

Woensdag 04 juli 2012 @ 13:55

De laatste paar dagen zijn we weer veel bezig met NL. Dit heeft verschillende oorzaken. Er gebeuren een paar dingen in NL waardoor je baalt dat je zover weg zit en er niet voor diegenen kunt zijn, zoals je zou willen. Aan de andere kant hebben we zulke rustige vaartochtjes gemaakt, dat het net was alsof we over het IJsselmeer voeren. In het atol was het water de laatste dagen (weinig wind) erg rustig, aan de horizon zie je groene bomen en de twee andere schepen in de buurt hebben ook een NL’se vlag, we waanden ons dus toch even in NL.

In Kauehi zijn we nog wat gaan duiken (Cornelia heeft een duikcompressor!), we hebben wat kampvuurtjes gestookt en gevist. De laatste stop in Kauehi was vlakbij de ingang. Etienne ging met Mark vissen en had meteen een gigantische (waarschijnlijk) grouper aan de haak. De vis, zelfs te groot voor 3 boten, hebben we weer teruggegooid, je kunt hier, vanwege ‘chiguatera’ (vissen die koraal eten of vissen die vissen eten die koraal eten, worden door de netelcellen van het koraal giftig voor de mens) niet alle vissen eten. Helaas was de vis nog niet op volle kracht en werd, eenmaal in het water, vrijwel meteen gepakt door een haai. Erg zielig! Heeft hij ons bord niet gehaald, maar wel die van die haai.

Eergisteren zijn we naar Fakarava gevaren. Het moment van de atollen in- en uitvaren moet je goed kiezen. Het kan er namelijk gigantisch stromen, omdat het soms de enige doorgang voor water het atol in (of uit) is. Bij Kauehi is de passage erg breed en prima te doen. Om 7 uur ’s ochtends, een paar uur voor doodtij, werden we met een megasnelheid het atol uitgespoeld! Daarna de gennaker op, er stond 6 tot 8 knopen wind, dus prima. Het was een kleine 30 mijl naar Fakarava, waar je dan ook weer op een bepaalde tijd naar binnen moet. Daar waren we een uurtje na het tij en dat was eigenlijk een beetje laat. Er stond een enorme stroom het atol uit, dus tegen voor ons! Gigantische golven, met diepe dalen en van die onrustige stroomgolfjes. Spectaculair!! We draaiden op vol gas naar binnen en soms gingen we meer naar de zijkant dan vooruit! Eenmaal het atol in, uit de stroom, is het water weer een spiegel. Heel bijzonder.

We liggen nu voor anker bij Rotoava. Een echt dorp met duikcentrum, kerk, supermarkten, restaurantje en nog meer. Heel grappig! Je kunt aan het einde van de dwarse straten bijna de andere kant van het rif zien en dus ook het einde van het dorp. Alles is er, net zoals op de Marquises, erg netjes, aangeharkt, tuintjes, straten en bloemen. Er rijden ook zowaar aardig wat auto’s en moet je uitkijken bij de weg oversteken. Gisteren zijn we nog even gaan duiken, maar ook hier was het net NL, het zicht was niet zo best. Wel mooi!!

We zijn nog steeds samen als een NL’se enclave met de Cornelia en Boomerang. En dus was het dit keer borrelen bij ons aan boord. ’s Middags hadden we het erover gehad dat een frietje wel weer eens lekker zou zijn. Dus in de supermarkt meteen zakken friet gehaald en heerlijke worstjes voor op de bbq. Etienne heeft aardig wat frietjes gebakken gisterenavond, terwijl John de worstjes op de Cobb in de gaten hield. Het was echt weer smikkelen en smullen en het ging er goed in. Ik heb vandaag alleen geen excuus meer om het keukentje eens goed onderhanden te nemen, alles is vet! Maar het was het waard!

Gezonken eiland

Zaterdag 30 juni 2012 @ 23:36

We voeren gisteren van de motu Toe Toe verder het atol in naar de andere kant. Als je erover nadenkt een hele rare gewaarwording, je vaart over het 'gezonken' eiland. Want dat is eigenlijk een atol.
.
De meeste eilanden in de Pacific bestaan uit vulkanische 'bergen', koraalriffen daaromheen of een combinatie van die twee, maar zijn dus allemaal ontstaan vanuit de oceaanbodem. In de tropische wateren wordt rond een eiland, door de overblijfselen van de skeletten van dode zeeplanten en -dieren, koraal gevormd. In de loop van de tijd verdwijnen de vulkanische eilanden door erosie en komen onder water te liggen. Doordat er veel planten en dieren sterven, groeit het rif juist dan heel veel aan. Door nog wat andere weers- en natuurinvloeden, zoals stijging van het zeeniveau, komt het eiland, van een beetje tot helemaal, onder water te staan en blijft alleen het rif over. En dan spreken we over een atol. Stukken van dit rif kunnen, zoals hier op Kauehi, uit een heel lang niet onderbroken stuk bestaan. Hierop ontstaat vaak een dorp, met veel (wel of niet aangeplante) palmbomen. Sommige stukken rif zijn onderbroken en daar stroomt het water overheen of doorheen het atol in of uit. Zo'n stukje rif, noemen ze een motu. Zo'n motu komt nooit meer dan zo'n 3 meter boven het wateroppervlak uit, waardoor de hoogste palmboom vaak het hoogste puntje van het atol is.
.
Gisterenochtend hebben we voor vertrek nog wel even de verlaten parelfarm bekeken. Heel grappig! Van alles was er nog, duiklogboeken, duikflessen, compressor, boeitjes, netten, tv, gasfornuis, enz. Er lagen verschillende Chinese boeken. De farm lag op een schitterend stukje motu met daarom een mooi rif. Dus ook nog even het eiland rondgesnorkeld. Waanzinnig genieten! Veel haaien gezien (white tip en black tip), heel veel vis, hele dikke grote baarzen, een inktvis en heel mooi koraal. Super!
.
Daarna voorzichtig ankerop om niet verstrikt te raken in het lijnenspel waaraan ze normaal de oesters hangen voor de parels. Gelukkig ging het bij alle drie goed en snel verder naar de andere kant van het atol. Na een paar uur goed opletten op de boeg, het zogenoemde 'eyeball navigation', lieten we ons anker vallen voor weer een waanzinnig 'picture postcard', de motu Mahuehue. Etienne ging meteen druk klussen, want het motortje van onze bijboot wil geen kik meer geven. Erg balen!!
.
De 'sundowner' (drankje als de zon ondergaat) deden we dit keer heerlijk op het strand bij een kampvuur. De Baraka schoof ook nog gezellig aan en het werd helemaal een feestje toen Tom zijn gitaar tevoorschijn haalde. Vandaag wordt het motortje verder bekeken en zal er vast en zeker nog wat gesnorkeld gaan worden.
-----
At 30-6-2012 1:40 (utc) our position was 15°57.22'S 145°04.11'W

Meer kleur

Vrijdag 29 juni 2012 @ 10:36

Onze wereld heeft de laatste dagen beduidend meer kleur dan tijdens de oversteek vanaf de Marquises. Het is heerlijk chillen hier in het heldere blauwe water, met op de achtergrond het frisse groen van de palmbomen. De eerste aankomst hier was heerlijk. Ik zei 's middags tegen Etienne, "Hoor je dat?" "Wat?", vroeg hij. "Niets!" was mijn antwoord met een grote smile. Het was zo stil en we lagen ook net zo stil alsof we in een haven lagen.
.
De Tuamotus bestaat uit 76 atollen van koraalrif. De atollen bestaan uit een rond koraalrif, wat af en toe onderbroken is, waardoor je naar binnen in het rif kunt varen. Sommige zijn wat hoger en daarop groeien palmbomen en staat soms een waar dorp. Er zijn er 30 onbewoond, op alle andere wonen wat mensen, in totaal zo'n 16.000. De mensen hier op de Tuamotus heten, Puamotus en horen bij Frans Polynesie. Zij leven van de palmbomen (palmolie), wat je hier in Kauehi goed kunt zien, door de mooi in lijnen aangeplante palmbomen en vis. Maar de grootste inkomstenbron, is de parelindustrie. Vroeger stonden de Tuamotus bekend om hun parelduikers, die op 50 tot 100 feet diep, de zwarte parels tevoorschijn haalden. Helaas zijn tegenwoordig de meeste farms eigendom van de Chinezen, waardoor de locale mensen uitgebuit worden en er niet meer zoveel aan verdienen aan vroeger.
.
In 1615 waren de Europeanen de eerste die voet zette op de Tuamotus en dit was zelfs een Nederlander, met de oer-Hollandse naam Jacob LeMaire. Helaas zijn de atollen hier niet in handen van de NL'ers gebleven, we hadden het niet erg gevonden om weer eens kroketten te kunnen eten. ;-) De Tuamotus zijn wereldbekend door het atol Moruroa, waar de Fransen kernproeven deden. In feite hebben ze dat op veel meer atollen gedaan en op veel plekken stonden zelfs nucleaire basissen. Er zijn zo'n 175 boven- en ondergrondse testen gedaan, wat gelukkig gestopt is in 1996.
.
De eerste avond dat we hier aankwamen hebben we heerlijk geborreld en gegeten bij de Boomerang, samen met de Cornelia. De volgende dagen meteen gaan snorkelen bij een koraalblok verder in het atol. Schitterend!! Veel verschillende vissen en ook veel doopvontschelpen. Die hebben we voor het laatst in Egypte gezien. Grappig dat op verschillende stukken weer verschillende dieren zitten. Vandaag ging Etienne duiken met de John, Mark en Vanessa. Dat was weer erg leuk, maar helaas is het zicht hier niet zo best.
.
Inmiddels zijn we wat verder gevaren in het atol en liggen we bij de motu (eilandje) Toe Toe. Dit is vroeger een parelfarm geweest. Het ziet er namelijk zo verlaten uit, dat we verwachten dat het niet meer operationeel is, al liggen de lijnen nog wel onder water. Daarnet hebben we lekker geborreld bij de Cornelia aan boord. Morgen gaan we nog iets verder naar de andere kant van het atol. Kijken of we daar ook kunnen snorkelen.
-----
At 29-6-2012 8:13 (utc) our position was 15°51.36'S 145°06.86'W

Stormachtig

Woensdag 27 juni 2012 @ 00:16

Tja, in mijn laatste berichtje had ik het over een spiegelgladde zee…dat was toen. Een paar uur later was het anders. De spiegelgladde zee was veranderd in een donkergrijze kolkende massa met witte schuimkoppen en een wind die daarbij hoort. Dikke storm. En zo is het tot vanochtend vroeg gebleven. Van het eerste rif, al vrij snel naar het tweede tot en met in de laatste mijlen toch ook maar het derde rif. En een vierde rif zou niet hebben misstaan. We hebben alles gehad deze tocht, van windstil tot storm, van wind mee, tot vet wind tegen. De meeste tijd hadden we de wind scherp in, dus golven tegen de boot en af en toe in de kuip. En daarbij, twee dagen lang bijna aan een stuk regen en wat voor regen, bakken!
.
Het was pittig. Weinig geslapen, weinig gegeten, alles nat, alles beurs. Gelukkig is, op de beurse plekken na, wel alles heel gebleven, zowel bij ons als bij La Luna. En ook de stag heeft perfect gehouden.
.
We hadden twee keer per dag contact via de SSB met Cornelia en Boomerang. Boormerang lag al op de Tuamotus en de Cornelia was ook onderweg, met dus hetzelfde ellendige weer. En dan loop je, na zo'n 6 dagen op zee de pas van het Kauehi atol binnen. Tussen de eilandjes met palmbomen werden we, begeleid door intensief springende dolfijnen, naar binnen gesleurd. De squall net daarvoor was langs ons heen gegaan, de zon gaf alles een vriendelijk gezicht. Eenmaal binnen is het zo'n 10 mijl het atol oversteken naar de andere kant en ja hoor, alsof we nog niet genoeg regen hadden gehad, kwam er nog een dikke bui over. Maar nu liggen we heel rustig en stil, in het azuurblauwe water, voor anker. Wat een heerlijkheid. Etienne heeft nog energie te over, die gaat meteen het dorpje verkennen. Ik ben moe en ga de boot maar weer eens bewoonbaar maken, want alles ligt overal. De ene keer lagen we op het linkeroor, de andere keer over rechts en er is ook veel nat. Op 21 juni was hier de winter begonnen, met dat in mijn achterhoofd hang ik onze lange broeken, truien en zeiljassen te drogen.
-----
At 26-6-2012 19:27 (utc) our position was 15°48.94'S 145°06.53'W

Stille oceaan

Zaterdag 23 juni 2012 @ 05:58

Dat was het vandaag echt. Hartstikke stil. Het water was als een spiegel. Hoe bijzonder is het dat je als eerste de rimpels in het water maakt van een enorme grote diepe stille oceaan. Het voelt elke keer alsof je een maagdelijk glad zwembad in duikt en dat het zachte stille water je fluweelzacht omarmt. Zo voelt het nu ook, als La Luna het water voorzichtig uit elkaar drijft, wat daardoor dan zachte bijna kriebelende geluiden maakt. Helaas wordt dit genadeloos en keihard overstemt door het eentonige gebrom van onze Mitsubishi. Dit soort momenten, waar stilte niet zou misstaan, moet je nu eenmaal opvullen met het geluid van de motor. Anders moeten we wel heel lang stil gaan zijn.
.
Verder alles ok hier. Alleen ging het met broodbakken mis, de stokbroden waren al beschimmeld dus wordt het weer zelf bakken. We hadden een tip gekregen om het nog luchtiger te maken, nou fijn, dat werkt bij ons niet, het brood rijst juist niet. En kon dus de stokbroden achterna. Morgen gewoon weer op de oude manier.
-----
At 23-6-2012 3:01 (utc) our position was 12°19.50'S 141°12.97'W

Winterwende

Vrijdag 22 juni 2012 @ 03:31

Hier op het zuidelijk halfrond is vandaag (21 juni) de winter begonnen. Je zou het niet zeggen. Terwijl in NL de zomer is begonnen, wat volgens mij ook nog niet echt zichtbaar is. Voor ons geen winter is niet heel erg, maar voor jullie nog geen zomer is wel heel sneu. We zullen wat zonnestralen overseinen.
.
Wij zijn gisterenochtend vertrokken van Nuku Hiva. De gribfiles gaven een nog slechter vooruitzicht (nog 2 dagen wind en daarna helemaal niets meer), maar we wilden weg. Want pas na een week kwam er weer voorzichtig weer wat wind, wat voor zo'n verre voorspelling gewoon niet zeker is. We waren nog maar net de baai uit of de ellende begon al. De ene squall na de andere en hoofdzakelijk was er geen wind. Uit pure wanhoop hadden we besloten dat we altijd nog konden stoppen op het 20 mijl verder gelegen Ua Pou. De Cornelia kwam wat later achter ons aan en op dat moment kwam er wind, zoals voorspelt op de gribfiles. Ok, daar kunnen we wat mee. Het was een mooi windje voor de gennaker, die we dan ook al snel op zette. En zoals zo vaak als wij met dat Ding aan de gang gaan, gaat het mis. Er kwam nu een squall over ons heen, waar wel wind bij zat. En hoe! Toen ik op het voordek zat om de gennakerslurf naar beneden te trekken, kregen we meer dan 30 knopen wind over ons heen. Veel te veel voor de gennaker en helemaal om hem dan nog neer te halen, want dat is met 12 knopen al een gevecht. Terwijl de striemende regen ons om de oren sloeg, lag ik met een been geklemd om een stag op het voordek aan de slurf te sleuren. Uiteindelijk liet Etienne heel het ding maar in het water zakken en konden we hem rustig, maar nog wel geslagen door de regen, samen uit het water plukken. De genua uitgerold en zo zaten we deze storm-squall maar uit. Ik heb toen maar een ding tegen Etienne gezegd; "God, wat hebben wij het naar ons zin." ;-)
.
Toen de lucht iets lichter werd, werd de wind ook wat normaler en konden we het grootzeil weer hijsen. Als je een squall langzaam ziet naderen, heb je hem ook lang bij je. Degene die er snel zijn, zijn ook weer zo weg. Nou, deze storm-squall hadden we al een uur dreigend aan zien komen rollen. En tja, bij negen van de tien zit geen wind en het maakt dan ook niet uit of het snelle of langzame is, maar bij de tiende zit wel een bak wind. En die hadden we dus.
.
Verder bleef de wind nog redelijk bij ons, niet vet, 8 knoopjes, maar dan kunnen we met zo'n 3 knopen zeilen, dus toch maar koers gehouden naar de Tuamotus. Inmiddels staat de motor aan. Vanochtend zagen we dat we tot vijf uur vandaag nog wind zouden houden, nou die is eerder met vakantie vertrokken, dus dan maar motoren. Verder gaat het prima, zijn we weer van de schrik bekomen en hangt, sinds lange tijd, de vislijn ook weer achter de boot.
-----
At 21-6-2012 23:40 (utc) our position was 10°31.79'S 140°39.94'W