Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Canal Days | Home | Naar en in Detroit »

Lake Erie

Maandag 03 augustus 2015 @ 17:16 Gisteren zijn we al heel vroeg verder gegaan. In de ochtend is de wind nog niet zo sterk en dat is fijn, want de windrichting is de laatste dagen precies van de kant waar we heen moeten. Het was de hele nacht blijven waaien en we waren benieuwd hoe het meer zou zijn. Als je mensen spreekt heeft negen van de tien het erover dat het meer ‘brutal’ kan zijn, ‘golven van 10 meter’ en ‘violent’. De laatste dagen waren er ook al verschillende motorjachten (van die grote, hoge snelle visboten) teruggekomen of niet gegaan.

Wij willen het vooral niet bagatelliseren, maar het is ‘maar’ een meer. En een gesprek met een man van de Kustwacht, die nu al jaren op Lake Erie vaart en hiervoor bij Nova Scotia in het noorden van de Atlantische oceaan, staaft ons vermoeden, dat het ruig kan zijn, maar het ‘brutal’ hangt met name af waar je het mee vergelijkt, wat je gewend bent en het type boot. Er zijn 5 Great Lakes en Lake Erie is de vierde als je kijkt naar grootte, maar wel het ondiepst. Het meer is 200 mijl lang, 50 mijl op z’n breedst en gemiddeld zo’n 20 meter diep. Het kan dus inderdaad best spoken, golven hebben de lengte om te lopen. Maar als je het vergelijkt met een oceaan…. Deze ochtend was prima. We voeren over het ondiepe stuk van het meer aan lager wal en met wind rond de 18 knopen, liepen er golven van een halve meter. Als we er niet tegenin hadden gemoeten zou het een prima zeildagje zijn geweest. Voor ons viel het nu ook niet tegen en rond koffietijd lieten wij ons anker vallen in een prachtige rivier, Grand River, nog steeds aan de Canadese kant bij Dunnville.


Als je de kaart van Lake Erie aan de Canadese kant ziet, geeft dit een grappig beeld. Er is een enorme hoeveelheid van pijpleidingen voor olie- en gas-winning. Met de kustwacht hadden we er een praatje over. Deze pijplijnen zijn van boringen onder het meer en er liggen leidingen op de bodem. Af en toe zie je bovenwater een wit pvc-pijpje drijven. Deze zit dan vast aan de boorput en markeert zo de locatie. We kunnen er gewoon varen, ankeren zullen we maar niet doen.

Het is grappig, want de omgeving op Grand River doet erg NL’s aan. Alleen de rondscheurende snelle speedboten met daarachter waterskiërs, waterdrijvers en weet ik wat nog meer, dat is op veel plekken in NL niet toegestaan. Jammer, want het zou de watersport wel een boost geven. En goh, we liggen een beetje te schommelen op de golven, maar rond vier uur zijn er alleen nog maar wat (stille) visbootjes rondom ons.


Dit gebied wordt ook het Green Energy Hub van zuidelijk Ontario in Canada genoemd. Door grootschalige projecten in dit gebied voor het milieu is de lucht vele malen schoner geworden. Ook zijn er aardig wat banen bijgekomen door allerlei duurzame projecten, zoals het gebruik van zonnecellen, we zien veel windmolens, regenwater opvang en het meer groener maken van allerlei bedrijven. Dit heeft, na het vertrek van verschillende grote bedrijven, een enorme boost aan de economie gegeven en dus ook aan het milieu! Win Win!

De lucht trekt langzaam dichter en met het verdwijnen van de zon, wordt het ook een stuk frisser. ’s Avonds horen we ineens vuurwerk. We kijken en zien heel in de verte het vuurwerk van Port Colborne, wow!! Aan de andere kant is er ook vuurwerk aan de hemel. Tussen de wolken door wordt de hemel verlicht en zie je de bliksemschichten van rechts naar links en van boven naar beneden flitsen. Gatsie! Volgens Wikipedia is dit gebied ‘de onweerhoofdstad van Canada met adembenemende lichtflitsen’. Iets wat wij alleen maar kunnen beamen.

En ja hoor, dat krijgen we ook echt over ons dak, met meer dan 30 knopen wind. Het riviertje is vrij bochtig, dus we liggen super beschut, maar de wind kan over de enorme gras- en maisvelden gewoon door gieren. Een paar uur later is het weer rustig en kunnen we ontspannen gaan slapen.

geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.