Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Computerspelletje en … | Home | Onder water »

Super bijzondere en zeldzame ervaring

Woensdag 07 oktober 2015 @ 23:26 Er is weer veel gebeurd de laatste dagen. Mark Twain heeft eens gezegd: “The River is a wonderful book with a new story to tell every day.” Oftewel “De rivier is een prachtig boek met elke dag een nieuw verhaal .” En dat is ook wel zo. Soms lijkt het verhaal wat saaier, dan zie we alleen ‘maar’ grote barges (duwcombi’s), veel roofvogels, kleine zwaluwtjes en gewoon mooie natuur met daartussen industrie. Waarbij we soms verdrietig ons hoofd schudden hoe dat eruit ziet en zelfs gisteren, wat er van de heuvel af het water in liep...

Maar er zijn ook dagen dat we echt een verhaal te vertellen hebben. Zoals afgelopen maandag. De dag ervoor hadden we de Mississippi alweer achter ons gelaten en waren de Ohio River op gegaan. Nog steeds stroom tegen. De dag ervoor hadden net na de kruising ons al verschillende motorboten (sommige bekend) ons voorbij geschoten. Wij vertrokken maandag vroeg, want we wilden twee sluizen door, die erg druk zouden zijn. En dat zagen we even later ook wel aan alle AIS signalen. Ook zagen we de motorboten voor anker liggen.

Sluis 53 en 52 zijn hele oude sluizen en ze gaan ze vervangen door een nieuwe die ze aan het bouwen zijn, klaar volgend jaar 2016. Net voor de construction site lagen de anderen nog voor anker. Wij zagen geen bijzonderheden, maar wisten dat het een reden moest hebben en ja hoor, even voor waar ze druk aan het bouwen zijn, werden we opgeroepen dat we moesten wachten bij de anderen en over een klein uurtje wij met een escort door zouden gaan. Prima! En ja hoor, na een paar duwcombi’s waren wij allemaal aan de beurt. Ze brachten ons voorbij de dam-in-aanbouw en verder naar sluis 53. Daar hoefden we niet doorheen, maar we konden over de dam, die ze hadden laten zakken. Door de opening stroomde het goed. Daarna liet onze escort-duwboot ons weer gaan.

De motorboten lopen veel harder, zowieso, maar zeker met deze stroming dus waren al lang veel verder, eer wij aan het einde van de middag bij sluis 52 aankwamen. Vandaag realiseren wij ons pas dat wat wij daar hebben gezien heel uniek is. We zagen dat ze de dam aan het sluiten waren, met ‘bielzen’, was ons eerste idee. De sluismeester gaf aan dat de sluis niet werkte, maar we konden proberen om over de dam te gaan, maar het zou al wel erg stromen. Wij niet te flauw, laten we dat proberen, want wie weet hoe lang deze sluis nog kapot is. Volg gas naar de opening, wat een turbulentie! We zagen het water kolken om ons heen, maar wij gingen nog steeds gewoon vooruit er doorheen. Langzaam kwam er meer stroom, nog meer volgas, maar toen we eigenlijk bij de echte dam waren, zagen we het water voor ons omhoog gaan! En wij lagen stil. Dat ging hem niet worden dus... Het moet zeker 7 knopen hebben gestroomd! We zagen de ‘bielzen’ van de dam naast ons en een ponton er tegenaan met crew erop, die een kraan bediende en bezig waren met de dam. Helaas dus, we gingen er deze maandag niet doorheen. De sluismeester opgeroepen en voor anker.


De sluizen zijn van 1928 en ook de dammen. Etienne zat met de verrekijker te kijken, hoe ze de ‘bielzen’ voor dam omhoog aan het zetten waren, maar we konden het niet echt uitvogelen. Gedurende de nacht gingen ze door en ’s ochtends was het water aan onze kant een dikke meter gezakt en was de dam omhoog. Later met de sluis gingen we zeker 3 meter omhoog. Ze hadden de dam gesloten omdat het waterniveau te laag werd.


Rond een uur of negen riep de sluismeester dat de sluis officieel weer in functie was! Hij zou ons er zsm doorheen sluizen, maar we zagen wel 8 duwcombi’s liggen te wachten. Al vrij snel hoorden we dat we met de tweede (!) meekonden! Super, dat was speedy. Wij erheen, maar toen we de sluis invoeren kwam de sluismeester zich verontschuldigen, de duwcombi had gevaarlijke stoffen en dat zag hij nu pas... Jammer! Hij vond het echt super vervelend. En blijkbaar zo erg, want tot onze grote verbazing mochten we heel snel er gewoon tussen! Degene waar we mee zouden kunnen ging, daarna nog een en toen schutte hij speciaal voor ons, terwijl er echt tig lagen te wachten! Heel gaaf!!

Op de sluis spraken we met een van de jongens. Deze zijn allemaal onderdeel van het leger en hij had in Irak gevochten. We hadden een super leuk gesprek, want het gaat tergent langzaam het schutten van de sluis. Hij was erg geïnteresseerd in ons verhaal, maar toen we hoorden dat hij ons gisteren zag proberen de dam over te gaan en hij op dat ponton zat, wilden wij weten hoe de dam werkte. Hij vertelde het , maar we snapten het niet helemaal. Nu met google (waar zouden we zijn zonder?!) weten we het. Het is eigenlijk té om het helemaal uit te leggen, maar het is een systeem wat alleen nog maar bij deze twee sluizen 52 en 53 zo werkt. De ‘bielzen’ worden met een soort klapsysteem omhoog gezet en dit gebeurd met de hand en met een stoomkraan! Het team is super close, want ze werken continu door tot de dam omhoog of naar beneden is, dit kan duren van 18 tot 30 uur! Het is ook niet ongevaarlijk, want het water stroomt er super hard langs! Wil je weten hoe het precies zit en dat is echt de moeite waard, google op ‘wicked dam’. Super gaaf! En het is zoals we vaak zeggen als het ‘even tegen zit’, daardoor maak je wel weer andere dingen mee. Ook nu, waren we meteen er doorgegaan, dan hadden we dit nooit geweten! Bijzonder!!!



Eenmaal door sluis 52 was het al begin middag. Even verder gingen we de Tennessee rivier op, het laatste stukje rivier naar een paar meren. En voordat we het Kentucky Meer op gaan moeten we nog een sluis door. Deze is berucht door de drukte met mega wachttijden. Maar tot onze verbazing zagen we in dit stuk geen duwcombi ons tegemoet of achterop komen. Hoezo druk? Maar je weet het nooit. De jongen op sluis 52 vertelde dat ze daar een keer een opstopping (door onderhoud werkte maar 1 kamer) hadden van 5 dagen! Ongelooflijk als je je bedenkt dat de duwcombi’s dus 5 dagen later met hun vracht ergens aankomen?! Maar nee, niemand was heel erg boos, lachte hij!?!


Het was al zes uur ‘s avonds toen we bij de Kentucky Lock en Dam aankwamen. Een enorm moderne dam met een waterkrachtcentrale. Hier zouden we 17 meter omhoog gaan, dus was het heel bizar, want we vaarden soort van ‘tegen een muur aan’! Aan de andere kant zagen we wat AIS signalen, maar aan onze kant lagen alleen 4 bakken te drijven voor de sluis?! We riepen de sluismeester op en tot onze verbazing konden we mee met de volgende schutting. Er ging nu een duwbak in en die zou zich weer aan deze drijvende bakken koppelen en dan konden wij daarna mee. Super! Maar dit duurde toch langer dan we dachten. Het was inmiddels al donker toen we de sluis in gingen. Een enorme bak, want we moesten veel omhoog. Weer een drijvende bolder en daar gingen we, heel langzaam!

Uiteindelijk aan de andere kant, zijn we de dam voorbijgevaren en snel het anker gedropt. Nog even wat drinken en toen konden we al gaan slapen...

Wanneer je dan net als vanochtend uit bed komt en het licht is, zie je beter waar je geankerd hebt. We zijn in Kentucky lake in de staat Tennessee. Weer een nieuw stuk. Prachtig ook hier weer! Meteen lekker de marina in, een prachtige met weer overdekte steigers. Hier overtreffen ze alleen alles. Ze varen hier met ‘homeboats’ en inderdaad dat zijn het. Vierkante bakken, met veel ruimte. En dan hebben ze op de steigers nog uitgebreid de ruimte naar de boot toe en hebben daar zitjes, keukens, bbq’s en zelfs flatscreens! Ongelooflijk! Super leuke, aardige en vriendelijke mensen! We konden vanavond al mee-eten als we wilden!


Toch zijn we maar boodschappen gaan doen. ;-) Met de ‘truck’ van de marina. Een enorme gave rode bak! Op naar de super Wal-Mart. We hebben weer lekker verse veggies dus. Morgen gaan we weer verder, het blijft voorlopig mooi weer, dus we gaan wat ankerplekjes bekijken.


PS Meer foto's in het foto-album!

geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.