Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Wandelende spareribs | Home | Pareltjes »

Van oost naar west

Zaterdag 18 februari 2012 @ 05:00 Ik moet de afgelopen dagen weer even op een rijtje zetten in mijn hoofd voordat ik jullie er deelgenoot van kan maken. Phoe, wat is er veel gebeurd! Ik kan het ook in een paar woorden zeggen: we zijn het Panamakanaal doorgevaren met de Stardust. En in (nogal) wat meer woorden hieronder het hele verhaal.
.
Eereereergisteren zijn we naar Colon gegaan. Panama City ligt aan de Pacific kant van Panama, Colon aan de Atlantische kant. De Stardust, met Bob en Becky, was gepland om de 15e het Panamakanaal door te gaan. Zij hadden 'gelinehandled' bij ons, wij (inclusief Frits en Gerda natuurlijk) gingen hen nu helpen. Zij lagen in Shelterbay Marina. Dat was een reis! Kort gezegd: we eindigden op de achterbank bij de buschauffeur, in z'n auto. Lang verhaal: We zijn met de taxi naar de busterminal in Albrook gegaan en vanaf daar de bus naar Colon. Zo grappig, 2 uur durende reis in een 'luxe' touringcar voor 3,20 pp. We moesten eruit bij de Rey Supermarkt in Quatro Alto. Ik had het gezegd, buschauffeur was het vergeten. Hij vond het toch rot, bracht ons wel even naar Quatro Alto, in zijn auto. Ondertussen vroeg hij waar wij uiteindelijk naar toe wilden. Het gesprek ging wat moeizaam. Geen probleem, ik kreeg zijn telefoontje tegen mijn oor, met aan de lijn zijn vrouw, die super Engels sprak (werkte bij de Canal Authorities). Ooh, hij bracht ons wel even door! Super!! Het is nog best een heel eind naar de marina. En heel grappig, je moet het kanaal dan over. Dat doe je door over een brug naast de sluisdeuren te rijden. Dat begon al leuk! Shelterbay Marina is een mooie haven. We hebben 's avonds gezellig gegeten met een aantal andere Amerikaanse cruisers in de haven: Pogeyam, Wings, Gypsea Art en de Stardust en wij. Heel grappig; de Wings hadden wij ook al ontmoet in Marokko!!
.
De volgende dag zijn we eerst op het terrein wat rond gaan lopen. Vroeger hoorde dit terrein bij de Amerikaanse legerbasis en nu staan er verlaten en vervallen huizen en bunkers. We hebben een schitterende megagrote helblauwe vlinder gezien! Helaas geen aapjes. En daarna een van de highlights van deze dagen….weer eens een echte douche!! Rond 1 uur voeren we naar de Flats waar pas om 15.15 uur onze advisor aan boord kwam. Môzes was een aardige vent! Zijn vrouw werkte als launchmaster op een pilotboot en kwam even gedag zeggen. Heel grappig! We gingen al in het licht door de sluizen, dus we zagen de Gatunlocks nu eens op een andere manier. Samen met een visboot, een speedboot en een hele groot dicht schip door de sluizen. We gingen langszij de speedboot, die tegen de muur ging. Easy voor ons, want wij hoefden niets te doen. En wat nu weer heel bijzonder was, de eigenaar van dit schip sprak vloeiend Nederlands!! Hij had leren varen in NL en vertelde vol overtuiging tegen alle anderen dat de beste schippers uit NL kwamen. Erg lachen! Wat met name grappig was, was dat wij al een maand daarvoor met hem hadden gesproken toen wij voor anker lagen bij Club Nautico. Zo'n kleine wereld met bijzondere ontmoetingen!!
.
We waren heerlijk op tijd door de sluis. Lekker gegeten en toen de Wings het kanaal door was en langszij kwam, gingen we snel slapen, we waren erg moe en de volgende dag zou rond 6 uur de advisor alweer komen.
.
En ja hoor, rond 6 uur, nadat we allemaal al een bakje koffie op hadden, kwam Ricky aan boord. Weer een schatje. En een hele slimme! Hij wist veel van de wereld, andere landen en vroeg je de oren van je hoofd. Hij wilde van Etienne weten waarom er in Panama zoveel corruptie was, bijvoorbeeld bij de politie en wat ze in NL hadden gedaan om dat uit te bannen. Tja, geef daar maar eens antwoord op. Ik heb hem een aantal Nederlandse woorden geleerd. Nee, geen vieze of foute, gewoon heel netjes, een aantal nautische termen. Hij wist deze al in het Duits, Italiaans en nog een aantal talen. Een slim manneke dus. Als advisor had hij vandaag ook een steile leercurve.
.
Alles ging soepeltjes, wij zouden in het midden gaan, de Eva (een Oostenrijker) en de Wings (Amerikanen) langszij. Voor de Pedro Miguel aan elkaar binden en toen begon het. Onze lieve vrienden van de Laelia hadden het een 'Chinese Fire-drill' genoemd! Wat een chaos! Ricky (onze advisor dus) riep de lockmaster van de sluizen op. Wie? Wat? Waar? Euh…. Linkersluis. Oh nee, rechtersluis. De andere advisor had inmiddels gehoord (van wie? Geen idee) dat we er nog niet in mochten. Lang verhaal kort… we hebben, met drie boten aan elkaar heel lang (ik geloof zeker een uur) voor de sluizen rondjes gedraaid, grote schepen ontweken, sleepboten voor laten gaan en de wind ons laten duwen. Bob, onze kapitein hield het hoofd nog maar net koel!! Tjonge, wat een chaos! Ricky belde halverwege met iemand (baas? Lockmaster? Z'n vrouw?) en noemde het hele gebeuren 'idiot'. Uiteindelijk gaat het natuurlijk allemaal weer goed en verliepen de laatste sluizen (de Miraflores) soepeltjes. Grappig om het nu van een hele andere kant te beleven, niet met je eigen boot, dus letterlijk niet zelf het roer in handen.
.
Eenmaal voor anker bij La Playita daalde de rust weer neer. Nou ja, eigenlijk niet helemaal, want de 'thursdaycruiserspizzanight' was al begonnen. Even zwemmen, afkoelen dus en dan naar de kant. Gezellig, want daar zagen we Howard en Judy van de Laelia weer! Helaas hebben we wel afscheid moeten nemen, zij gaan dit weekend naar het noorden, terug naar huis (California). Soms ontmoet je bijzondere mensen, waarmee je, in de korte tijd, een hele bijzondere band opbouwt. Zo moeten we morgen helaas ook afscheid nemen van Bob en Becky van de Stardust. Ook zij gaan naar het noorden, naar huis (via Hawaii). Ik haat afscheidnemen.
.
Vandaag hebben wij boodschappen gedaan in Albrook en als afsluiting een heerlijk ijsje gegeten. Tot onze verassing was inmiddels de Happy Bird ook weer hier aangeland. Nog even gezellig een biertje mee gedronken. Morgen gaan wij namelijk (eindelijk) weer varen, naar Las Perlas. Ik ben er wel aan toe. Weer verder!!!
-----
At 17-2-2012 21:41 (utc) our position was 08°54.63'N 079°31.51'W


een reactie

Jeetje, wat een verhaal zeg. Heel leuk om te lezen. Houd jij de Nederlande tijd soms aan?
Hier is het nu met weer een uur tijdsverschil vrijdag 17 febr 23.41 uur of ben je altijd je tijd al vooruit geweest? Goede reis!:-)
Monique () - Zaterdag 18 februari 2012 @ 01:43



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.