Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Planning en worsten | Home | Whangarei »

Herfstvakantie

Donderdag 22 november 2012 @ 05:19 In een grijze omgeving waarin een miezerbuitje de boventoon voerde, vertrokken we eergisteren uit de haven van Opua. Een paar NL'se mede cruisers wilden ons nog overhaalden om te blijven voor een lekkere warme cappuccino in het droge cafeetje op de kant, maar nee, bikkels als we zijn (ahum) moesten ze toch de lijnen losgooien. In de snerpende koude wind en striemende regen voeren we de Bay of Islands uit. Het was al heel lang geleden dat ik zoveel tinten grijs heb gezien!
.
De grijze tint van ons humeur en mijn (ja, hij was er weer) zeeziekte waren nog wel het ergste. We hadden een dikke week geleden toch beter weer, toen we hier aankwamen. De wind is het fanatiekst vandaag en gaat steeds harder te keer. We varen vlak langs om Cape Brett heen, tussen de hoge rotsen door. Als het weer mee zou werken, zou het hier schitterend zijn. Nu, is het meer een opname uit een film, die niet gaat over romantisch varen of hartstochtelijke liefdes, nee, over onheilspellende gevaren en aanzwengelende ruzies. De ruzies aan boord vallen wel mee. Etienne zit diep weggedoken in zijn zeilpak, z'n haren plakkend om z'n hoofd van de regen. En ik, ik lig als een dood vogeltje aan de lage kant op de kuipbank, ook volledig in mijn zeilpak met laarzen en tig lagen onderkleding. Tijdens de storm komende naar NZ voelde ik me beter! Maar nu, met meer dan 20 knopen op de kop, stampend tegen de golven in deze grijze wereld heeft de zeeziektedemon me weer te pakken. Toch maar aan de pillen morgen!
.
Langzaam worden de golven minder, terwijl de wind blijft gieren. We varen Whangamumu Harbour in en laten ons anker vallen in een uiterst beschut hoekje. We zijn hier niet alleen, nog 4 andere boten komen om ons heen liggen en later vergezeld de douane ons ook. Wanneer de kachel zachtjes pruttelt en ik achter een kop warme choco zit, kijk ik naar buiten en denk dat deze baai een plaatje moet zijn, met iets ander weer.
.
De volgende ochtend (gisteren dus) gaan we, nog steeds in de grijze, miezerende wereld, weer ankerop. Het tweede rif zetten we meteen al in het grootzeil en de fok gaat een stukje uit. We zeilen met een rotvaart, in de meer dan 23 knopen en steeds striemende regen weg van NZ. De wind komt weer daarvan, waar wij naar toe moeten. Ik weet het niet, volgens mij moeten we nu ons slecht karma inlossen ofzo. Het wordt weer een barre tocht! Opkruisend in de aanhoudende (af en toe harde) regen, tegen de steeds hoger wordende golven en harde wind. Ik weet niet hoeveel lagen we inmiddels onder ons zeilpak aan hebben, maar het lijkt op zeilen in de herfstvakantie in NL. Het uitstellen naar de wc wordt natuurlijk zo lang mogelijk gedaan. Je koude, plakkerige, natte handen weigeren om al die lagen in snel tempo af te pellen, waardoor je weer spijt hebt, dat je toch niet eerder naar binnen was gegaan. Ik heb mijn pilletje genomen en heb iets minder last van zeeziekte, maar voel me niet toppie. We moeten verschillende keren overstag en door de overslaande golven ben ik (zout) nat tot aan mijn schouders, elke keer kreeg ik water mijn mouwen in als ik de runningbackstays verzette. Wat fijn dit zeilen!
.
Half de middag zijn we op een idyllische plek, Mimiwhangata Bay. Een mooie ronde baai, met een strandje, waarachter de glooiende groene heuvels uitstrekken. Daarop lopen koeien en paarden en aan de voet van de heuvel staan twee immense kerstbomen, klaar om schitterend versierd te worden. Het is hier een plaatje!! Maar dan gebruik ik wel zelf mijn verfkwasten, want als we het anker laten zakken striemt de regen nog steeds mijn gezicht en giert de wind door het want. Het is nu alsof we in een donkere scene uit Lord of the Rings zijn, de mist en wolken zakken over de heuvels de baai in. We gaan snel naar binnen, doen de kachel aan en pellen ons laag voor laag af. Alles hangen we zo goed en zo kwaad op als het kan. Hopelijk droogt het snel.
.
De weerfiles beloven niet beter. Vandaag nog hardere wind. Een dagje blijven liggen dus. Het is echt net een herfstvakantie toen we naar Belgie gingen. Ook zo koud en nat. Alleen kwamen we in Oostende aan en daar kon je lekker een cafeetje in en patattekes eten. Och, binnen is het ook droog en warm. Vandaag hebben we onze tijd gedood met het uitpluizen van de brochures van NZ. We weten dat NZ erg mooi is en we hebben een globale route voor begin volgend jaar. We hopen dat we dan ons slechte karma hebben ingelost en het net zulk weer wordt als op de plaatjes! Zonnig en droog. Maar eigenlijk hopen we dat al voor morgen, als we weer verder gaan….
-----
At 22-11-2012 3:49 (utc) our position was 35°26.01'S 174°25.18'E

een reactie

Ja, jammer dat het weer zo slecht is, het moet er prachtig zijn!
Het is ook een rotjob die jullie moeten volbrengen, maar ja iemand moet het toch doen!(jaloerse grijns)! Kijk naar jullie komst naar NL uit. Hartelijke groeten, Hans
Hans - Donderdag 22 november 2012 @ 13:42



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.