Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Feestdag, islamitisch… | Home | Koning, keizer, admir… »

Terrasje pakken?

Donderdag 17 oktober 2013 @ 05:34 Soms denk je alles al gezien te hebben, maar dan kom je toch op plekken, waar het weer zo anders is dan je ooit gezien hebt. Zo was het het ook gisteren.

We werden om half zeven opgehaald. Toen we naar de Borobudur en Prambanan gingen zat de SUV vol en zat je op een plekje wat eigenlijk niet echt een plekje was, maar nu was het een feestje, we waren de enige twee! Helaas sprak onze chauffeur heel minimaal Engels, maar ze zijn zo behulpzaam en vindingrijk, dus we hebben weer veel opgestoken en mijn Indonesische vocabulaire is ook weer uitgebreid.

Het was een lange trip naar het Dieng-plateau. En dan merk je dat het al zo'n drie kwartier duurt eer je de stad uit bent. Hoe ze hier rijden is echt ongelooflijk! Het is net zo'n computerspelletje! Er wonen heel veel mensen op Java (meer dan 114 miljoen en ruim drie keer zo groot als NL) en het lijkt alsof iedereen individueel een auto of scooter heeft. Dit is niet zo, want je ziet hele families (paps, mams en twee kinderen) op één scooter. Alles crost langs elkaar. Scooters halen je links en rechts in. Drie baans weg, daarop kun je voor het stoplicht best met de (grote) auto's, vijf dik staan en dan nog, ik weet niet hoeveel, scooters ertussen. Alles haalt elkaar ook gewoon in, voor een bocht, als er een vrachtwagen je tegemoet komt. Hoe het komt dat je toch geen ongelukken ziet? Geen idee!

Na drie uur met open mond uit het raam te hebben gekeken, waren we inmiddels al op 2093 meter hoogte. In Bali hadden we al schitterende rijstterassen gezien, maar de terrassen hier! Overal waar je kon kijken! Op elke berghelling, of het nu steil is of niet, helemaal vol bebouwd, met allerlei groenten. Lager zagen we nog veel rijst, hoger werden het steeds meer andere gewassen, maïs, kool, wortels, papaja, thee, enz. Schitterende vergezichten en je zag mensen sjouwen met enorme balen groenten aan de uiteinde van hun stok op de steile helling.


Onze eerste stop was bij de Hindu-tempels van het Arjuna-complex. Dit zijn de oudste Hindu-tempels in Java. Er waren er zo'n 400, nu nog maar acht. Ze zijn vervallen, maar toch schitterend in een mooie omgeving. Zoals bij elke toeristische trekpleister, al zag je hier meer lokale jeugd op een scooter, staan er eettentjes. En wat hadden ze hier? 'Kentang goreng', frietjes! Heel grappig en lekker!


Daarna stopten we bij Kawah Sikidang, een vulkanische krater met stomende modderpoelen en kokende plassen. En dan is het niet zoals in NZ dat je een strikt afgezet pad moet volgen, nee, je kunt vrij rondstappen en bij het hek dat er staat moet je voorzichtig zijn, want dat staat op instorten. We reden het dorpje Sembungan in, het hoogste dorpje in Java. En wat bekend staat om zijn enorme aardappel productie, nou, de bergen aardappels waren duidelijk herkenbaar.

We stoppen bij een Hindu-tempel die ze aan het renoveren zijn. De basis staat in de steigers en de lagen die er nog op moeten liggen ernaast. En als je de omgeving rondkijkt zie je de eindeloze terrassen. Het is hier een stuk aangenamer qua temperatuur dan in Yogya. Het is bewolkt, maar geregeld overwint de zon. En omdat we hoog zitten is het lang niet zo warm.

Daarna zijn we naar Telaga Warna en Telaga Pengilon gegaan. Een gebied met twee meren, waar het bubbelende turquoise water je herinnert aan het vulkanische gebied. Het is een schitterende omgeving met een aantal (ondiepe) grotten die gebruikt worden/werden voor meditatie.


En dan is het ineens alweer verover lunchtijd, dus op naar het restaurant. Dit was in een gebouw wat duidelijke NL'se invloeden heeft. En inderdaad, gebouwd door een NL'er. De buffetlunch was prima en we konden met een vol buikje aan de lange terugreis beginnen. Het was een perfecte tocht om wat van het binnenland te zien.

een reactie

Heerlijk jullie verhaal te lezen.. Zeker nu wij het plan hebben om in febr ook Bali en Java te bezoeken
We hebben nu al voorpret .
Nog veel plezier verder.
Groetjes Marian
Marian mutsaars - Zondag 20 oktober 2013 @ 12:39



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.