Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Op aarde | Home | Vis op straat »

We moeten het land uit

Zondag 27 oktober 2013 @ 22:06 Hier in Bali komen we in aanraking met het bureaucrate en corrupte Indonesië. Dat ligt denk ik niet zo zeer aan Bali zelf, maar hier moeten we ons visum verlengen en komen zo in aanraking met de overheid.

De laatste keer schreef ik al dat we de 7e pas konden gaan betalen, voor onze visum verlenging. Ruth, onze agent, ging afgelopen vrijdag weer naar het airport (waar de paspoorten zijn) om te kijken of ze wat druk kon uitoefenen en of ze het kon cancelen en naar Denpasar kon brengen. Helaas, het druk uitoefenen resulteerde in het feit dat mijn visum nu ook later klaar is. Dit is geen probleem, want het is nu dezelfde datum als Etienne. Maar het geeft het 'spelletje' wel aan. Vrijdagochtend spraken we met Ruth en besloten, samen met Happy Bird, naar de NL'se ambassade te gaan. Eens kijken of zij wat voor ons kunnen betekenen.

De NL'se ambassade zit in het gebouw van een grote touroperator. Niet heel bijzonder, maar als je het over privacy enzo hebt, ze delen de email adressen met deze touroperator! De mannen daar, Indonesiërs, waarvan er eentje NL's sprak, gingen meteen bellen met immigrations, maar ze namen niet op. Hij maakte kopieën en ging het bespreken met de 'deputy consul' (het 'hoofd' zit in Jakarta). Hij zei nog wel op ons pleidooi, "this is Bali!" De 'deputy consul' zou ons maandag bellen. We zijn daarna verder Kuta ingegaan, om zo nog een leuk dagje te hebben.

Na een nachtje slapen hebben wij besloten de touwtjes zelf in handen te gaan nemen. Het gaat allemaal te lang duren. We kunnen de 7e gaan betalen, daarna krijg je een briefje met een nieuwe datum en tijd om een foto te maken en daarna, weer zo'n briefje waarop staat wanneer je je paspoort op kan gaan halen. Dan weet je het wel, met de weekenden er tussen. En al wat later wordt, we moeten de eerste december het land uit zijn, met nog minstens 11 dagen varen, vanaf hier tot de 'uitcheckplek'. Ook geeft het ons een beter gevoel, de touwtjes in eigen hand te nemen, met dan wel het risico dat we de 31e al het land uit moeten zijn (omdat dan ons visum verloopt). Aan de andere kant hadden we, voor heel dit visum-avontuur, al in gedachten om voor het einde van de maand Bali te verlaten.

Zaterdag zijn we naar Ruth gegaan om aan te geven wat we willen en hebben we met de 'deputy consul' gebeld. Deze man is ook duidelijk geen NL'er en spreekt het ook niet heel goed. Etienne legt hem de situatie uit, maar halverwege geeft hij aan hem niet te begrijpen en wil met onze agent spreken. Ook zegt hij meteen al, in deze situatie niets voor ons te kunnen doen. Als ons paspoort kwijt is ofzo, wordt het een ander verhaal, maar de ambassade gaat zich hier niet in mengen. We laten Ruth hem bellen. Wanneer Etienne de phone terug krijgt, geeft de 'deputy consul' nogmaals te kennen niets te kunnen doen. We spreken af met Ruth om maandag naar het airport te gaan. Aan de ene kant kunnen we wel begrijpen dat de ambassade zich niet mengt in visumverlengingen, maar toch hadden we natuurlijk gehoopt dat ze op z'n minst een belletje zouden plegen naar immigrations.

Tot die tijd kunnen we weinig doen, dus gaan we naar Galeria mall. We kunnen daar even internetten (ons tegoed is alweer op), lekker eten en wat boodschapjes doen. Gisteren zijn we rustig aan boord gebleven, een echte zondag.

Vandaag zijn we, zoals afgesproken, om 8 uur op de kant. En zoals verwacht, verschijnt Ruth een uur te laat. Als we haar spreken in de auto leren we van haar dat er weer een aantal feestdagen bijkomen, as vrijdag t/m dinsdag. Met weer drie werkdagen die wegvallen is de 7e, nog te lang, maar niet heel absurd meer. het verhaal wordt alleen zo, bij haar ook steeds mooier. Ik neem toch aan dat je als Balinees je feestdagen en de daarbij 'niet-werkdagen' kent?

We gaan naar de immigrations van het vliegveld, die wegens verbouwing van het vliegveld, ergens anders zitten. Ons valt al wel meteen op, dat er weinig mogelijkheden zijn voor de 'kleine' corruptie, het is een vrij 'open' balie waar je komt en een balie waar betaald moet worden. De kleine 'dichte' kantoortjes zijn voor het maken van foto's enzo. We spreken met een man en leggen ons verhaal uit. Hij gaat even kijken wat hij voor ons kan doen. Helaas, hij kan het niet bespoedigen. We besluiten daarop het proces te cancelen en vragen ons paspoort terug. Na een half uurtje worden onze namen geroepen en krijgen we onze paspoorten teug. Althans, dat was de bedoeling, want het is die van Etienne en van Roderick. Gelukkig hebben ze een klein kwartiertje later mijn paspoort gevonden en vertrekken we richting het immigratiekantoor in Denpasar.

We hopen dat zij iets voor ons kunnen betekenen. Als we binnen komen zien we dat het een soort gelijk kantoor is en net zo druk en vol met mensen voor aanvragen. We spreken een aardige dame. Zij gaat kijken wat ze voor ons kan doen. Na een tijdje komt ze terug en vertelt dat ze het ook niet sneller kan doen, dan dat we de 7e kunnen komen betalen. Als ik aangeef dat we alles bij ons hebben, geld en foto's, zie je haar denken, maar helaas, het helpt niet. We snappen, regels zijn regels en dat is in NL niet anders. Soms kun je wel proberen of er wat mogelijkheden zijn. We kijken elkaar aan en besluiten de verlenging dan maar te laten. We moeten dus het einde van de maand het land uit. Jammer, maar we hebben het in ieder geval geprobeerd.

Buiten geeft Ruth aan dat ze het systeem kent en wel verwacht dat we dan de 8e onze paspoorten terug hebben. We zeggen het niet te willen riskeren, waarop zij weer zegt dat de paspoort-uitreikingen altijd na tweeën zijn en ze op vrijdagen (de 8e dus) 's middags gesloten zijn. Het verhaal blijft veranderen en wordt steeds 'mooier'. We blijven bij onze beslissing en vragen haar de uitcheckpapieren in orde te maken. Hopelijk wordt dat ook geen probleem, want op onze cruisingpermit staat een andere uitcheckhaven.

Ik had me er al op voorbereid, donderdag weg. Jammer, want er is dit weekend een mega-ceremony waarbij heel het eiland Serangan, waar wij bij liggen, afgesloten is. Inmiddels heb ik nog meer gelezen over het Balinese geloof, de tradities en gebruiken, dus het is jammer, maar helaas. Ga nog maar even een keer goed door mijn lijstje met boodschappen en voorraad heen, want het wordt een tijdje geen boodschappen doen.

een reactie

Hoi hoi,wat een gedoe daar,en ik vind het zo raar dat jullie
je paspoorten moeten afgeven,wij worden hier via de kranten
gewaarschuwd niet je paspoort je ID pas af te geven en geen kopie
ervan te laten maken,tegen misbruik.Ik snap er niks van,
jullie zullen wel weten waar je mee bezig bent.Maar je verhalen
over daar zijn weer heel leuk,ik blijf ervan genieten,en vele met mij,ga zo door.Lieve groetjes en een dikke knuffel,je mams
ANNY - Maandag 28 oktober 2013 @ 07:08



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.