Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« We moeten het land ui… | Home | Warme nachten en vis-… »

Vis op straat

Woensdag 30 oktober 2013 @ 19:25 Als het dan weer de laatste dagen voor vertrek is, zijn we altijd wat weemoedig. Zeker als je ergens bent waar je het naar je zin hebt gehad en waar je lang bent gebleven. Inmiddels hebben we ons al wel losgerukt en zijn vanochtend vertrokken. We staan nog steeds achter onze beslissing om nu weg te gaan. Zoals Etienne ook zegt, "als ik moet wachten tot het moment de immigrations besluit mijn visum af te ronden, dan ben ik me de komende weken alleen maar aan het ergeren en daar heb ik geen zin in."

Eergisteren zijn we naar Kuta gegaan. We hadden mazzel, een chauffeur van een hotel in Kuta moest weer terug vanaf ons eiland en wilde ons wel meenemen. We weten het bedrag en of we dat nu aan een taxi betalen of aan hem, dat maakt ons niet uit. Het was een leuke vent, die goed Engels sprak, dus heerlijk even mee gekletst.

We kunnen tegenwoordig enorm genieten van een heerlijke koffie in een geairconditioneerde ruimte, zoals bij Starbucks of J.CO. ;-) Dus eerst lekker aan de koffie en daarna heerlijk rondgestruind in de shopping mall, die in Kuta, voor het merendeel bestaat uit 'oleh-oleh's', souvenirs. We hebben ons lopen verbazen over de kitsche, de nutteloze en gewoon de heerlijk foute dingen. Er was ook een zaak waar je dvd's kon kopen, met zelfs de allerlaatste films. En dat voor 65 eurocent per dvd! Daar kun je nog wel een keer een 'kat-in-de-zak' voor kopen. We hebben het laatste seizoen van Bones uitgezocht en nog een paar films. Gisterenavond hebben we een van de films gekeken en de kwaliteit en geluid waren super! Geen 'kat-in-de-zak' dus, al was de film zelf niet heel geweldig, maar dat kan aan onze smaak liggen.....

Aan het strand zijn we bij de 'warungs' weer saté en gado-gado gaan eten. Ik had bijna het recept ontfutseld van de overheerlijke pindasaus, maar broerlief, die de kok is, spreekt geen Engels, dus dat werd wat onduidelijk. Daarna een taxi naar de Carrefour. We hebben aardig wat eten en blikken aan boord, maar op het laatst denk je altijd te weinig te hebben.

En we troffen nu, voor het eerst, een hele foute taxichauffeur. Hij had een meter, die netjes aanging, maar hij ging enorm omrijden. Ja, dat is het voordeel als je de weg kent! Ik zei al vrij snel, dat het niet klopte en zei nogmaals waar we heen wilden. Ja ja, dat kende hij. Eenmaal bij de Carrefour was het bedrag, voor het eigenlijke kippeneindje natuurlijk veel te hoog! Etienne pakte het geld wat we genoeg vonden en wilden dat geven. Nee, dat was te weinig. Er werd natuurlijk heen en weer gesproken dat het eenrichtingswegen waren, dat wij dat wisten, maar hij een andere weg had kunnen nemen, in het begin al, en nu opzettelijk te ver reed. Hij dreigde met de politie en het werd zelfs zo naar dat hij de wielsleutel uit z'n kofferbak pakte en Etienne daarmee bedreigde! De security-man van het winkelcentrum kwam erbij, hoorde het verhaal aan, maar stapte terug. Uiteindelijk hebben we het bedrag wat wij genoeg vonden betaald, wat hij uit Etienne z'n handen sloeg en er daarna op de grond achterna kon, maar het was even erg naar! De verschillende mensen om ons heen namen natuurlijk meteen andere taxi's en de security-man knikte nog bevestigend en goedkeurend naar ons. De foute taxichauffeur riep heel de tijd, "als je arm bent moet je niet naar Bali komen!" Dat geeft aan hoe sommige mensen, en dan met de nadruk op sommige, ons toeristen zien.

's Avonds hadden we met verschillende boten die in de baai liggen afgesproken om een kampvuur te maken op het strand. Waarschijnlijk was ik nog wat van slag, laten we het daar maar op houden, want voor het eerst in heel de reis, val ik, met het uit de dinghy stappen, in het water! Shit!! Ik hou er wat schrammen en een nat pak aan over, dus weer even in de verkleed. Het kampvuuravondje was super gezellig met afhaal-nasi-goreng uit een 'friet-zak' (voor 65 eurocent).

We moeten dus het land uit per 31 oktober, want dan verloopt ons visum. We moeten daarom dus ook hier in Bali uitchecken, wat Etienne gisterenochtend is gaan doen. Achterop de scooter bij Yandy ging hij de kantoortjes af. Het was fijn dat Yandy de weg wist, want via kleine steegjes en zelfs nog even naar 'de stad', zijn ze bij customs, immigration, quarantaine, de habourmaster en de navy geweest. Het was een heel avontuur zo achterop de scooter in het verkeer, van berm naar middenstreep en weer terug, want JIJ moet als eerste voor het stoplicht staan. Op de grote highway naar de andere haven, riep Yandy ineens "hi fish!" Hij ging vol in de ankers en pikte een enorme makreel van de snelweg op, die wonder boven wonder nog redelijk ongedeerd tussen de voorbijgaande auto's lag, en legde hem op z'n treeplank tussen z'n voeten. Snel weer verder, maar hij heeft wel z'n avondeten gescoord! Etienne had zes kopieën van een ingevuld formulier (aan elkaar geniet), bij hem, om hierop alle stempels te verzamelen en hoe grappig is het dan als de mannen elke (identieke!) bladzijde op hun gemak weer 'door gaan lezen'! Ook de schoenendoos met tig stempels ontbrak niet. De navy-generaal was grote vrienden, vertelde hij, want Indonesië heeft speciale banden met NL. Altijd fijn! Haha! De quaraintaine man ging precies hetzelfde documentje maken, wat wij al hadden, en daar moest zo'n 2 euro voor betaald worden. Etienne vroeg hoezo en waarom, we hadden al zo'n document. Ja, maar dit moest. Ok dan. Waarop hij, op het moment Etienne het geld aan het pakken is, vraagt of hij het wel wil betalen! Het is allemaal erg grappig en we hebben het over zo'n klein bedrag. De andere officers in de verschillende kantoortjes keken duidelijk wel naar dit nieuwe document, maar dat deden ze eigenlijk naar alle papieren. ;-) Het was weer een prachtig avontuur en twee uur later stapte Etienne alweer aan boord. Redelijk snel gegaan en zonder problemen.

Daarna zijn we naar onze bekende Galeria mall gegaan, lekker eten en koffie drinken. ;-) We hebben nog een knap weegschaaltje gescoord. Een personenweegschaal, maar dan de helft zo groot, knal roze, met led display, wat aan gaat als je erop gaat staan. Een super modern ding, handig klein en dat voor nog geen tientje! De laatste verse dingen en brood gehaald en weer terug.

Alles weer zeevast gezet en vanochtend onderweg. Tot nu toe gaat het prima! Een beetje stroom tegen, maar met de motor en de zeilen lopen we perfect. Het is een continu proces van drinken inschenken en verschuiven om uit de zon te blijven. En waar we naar onderweg zijn? In ieder geval naar Malaysia. Kalimantan zit er niet meer in, want omdat ons visum verlopen is en we uitgecheckt zijn, mogen we, in principe, nergens meer stoppen hier in Indonesia.....

geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.