Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Big boeddha, waterval… | Home | Dag Thailand! »

Een moment van...

Donderdag 20 februari 2014 @ 17:02 We zijn er weer! Hier op het blog, in Ao Chalong en gewoon weer bij ‘onszelf’.

Op verschillende momenten in onze reis staan we op specifieke punten. Je kunt ze mijlpalen noemen, beslismomenten, sprongen in het diepe, of misschien zelfs sprongen in het duister, grote stappen voorwaarts of gewoon op dat moment daar zijn. De eerste grote oversteek, de Atlantische oceaan, was er een. Het Panama kanaal. Nieuw-Zeeland. En dit moment voelt voor mij ook zo’n moment. De Pacific ligt achter ons, we zijn ‘op de weg terug’, we verlaten een heel bijzonder werelddeel (Azie) en we ‘duiken’ weer een ‘nieuwe’ oceaan in. Zo’n moment gaat bij mij altijd gepaard met veel onrust. Ik wil nog niet weg uit Azie, ik wil gewoon verder, ik heb geen zin om weer langere tochten te gaan varen, ik heb het hier ook wel weer een beetje gezien.

En dan komt er nog bij, dat de boot weer klaar moet. Boodschappen moeten aan boord voor de komende maanden en technisch moet ook alles weer in orde zijn. Het lijkt alsof er altijd wel wat stuk is, we klussen namelijk toch aardig wat af. Dat valt wel mee, thuis moet je ook je huis onderhouden, zo is het met de boot ook. Olie verversen, dingen nalopen, helaas waren schroeven afgebroken ergens, weer repareren, vlonder weer in elkaar zetten, enz. En ook binnen. De laatste maanden was relatief relaxt varen en dan zet je alles ‘gezellig’ neer. Dat moet allemaal weg en of zeevast. De was weer even bij werken. Wat moeten we aan boord halen zodat we de komende maanden voldoende eten en drinken hebben? Waar stopte ik dat ook alweer? Nog even wat stiksels repareren, wat lijnen ‘afhechten’, enz.

Ik vind het altijd een onrustige tijd. En dat komt omdat ik in mezelf onrustig ben, maar ook omdat we even niets moeten vergeten. We zijn al wel even bezig met deze periode en langzaam groei je er dan ook in. Zo had ik weken geleden nog helemaaaaaal geen zin om weer lang te gaan zeilen, nu ben ik er klaar voor en zijn de belangrijkste klussen gedaan en het meeste eten is aan boord. In feite kunnen we weg.

Afgelopen week hebben we nog ons nieuw kuiptafeltje opgehaald en lekker wat rondgestruind in verschillende winkels hier in Phuket. Daarna zijn we naar de westkant van Phuket gevaren. Het was weer een keer zeilen. En hoe!! Dikke vette valwinden! Vlagen van meer dan 25 knopen en een mijl verder gaf de meter er nog maar 5 aan. Ooh, dit is weer even erin komen. We dropten ons anker in Ao Patong, het meest toeristische strand van Phuket. Dit strand was bijna niet als zodanig te herkennen, door de blauwe, gele, rode en andere kleurenvarianten rijen en rijen van parasols. Wat een mensen!!! Dit alles ligt te zonnen, zwemt, waterskiet, vliegt achter een speedboot of zit op een banaan er achter. Wow, even wennen, maar wel leuk om te zien, als afwisselende break van met onze kop in de diesel- of vuile was-lucht.


Na een paar dagen ankerop en naar Ao Kata. Zeker zo toeristisch, want ook hier was het strand niet alleen wit, maar had ook alle kleuren van de regenboog. Eergisteren ronde we de (bijna) laatste klusjes af. We waren er ook letterlijk even klaar mee. Tussendoor hadden we al wel wat gesnorkeld, maar dat was ook niet meer dan een zandvlakte. Die we trouwens nog nergens zo maagdelijk hebben gezien als hier, schoon (geen flessen, plastics of wat dan ook) en geen schelpje! Vissen zaten er wel, maar vonden ons veel interessanter dan het zand. Geef ze eens ongelijk! ;-)


Dus eergisterenmiddag, onze dinghy tussen de strandstoelen en een blauw en rood parasolletje, het strand op getrokken. Een lieve smile naar de beveiliger van het dichtstbijzijnde hotel en zo storten wij ons in het toeristisch Phuket. Wow, dit is anders dan ‘ons’ Chalong! Dit is leuk! En dit is echt toeristisch!

De ene toeristische winkel na de andere, het ene restaurantje na de andere en de ene bar na de andere. Dit is niet leuk voor altijd, maar na een aantal dagen in totale afzondering vinden we dit heerlijk! Eerst een lekkere verse fruit juice. Oh ja natuurlijk, die zijn dan ook meteen dubbele prijs dan in ‘ons’ Chalong. En zo struinen we heerlijk verder. Vergapen ons aan de andere toeristen vanachter een zalige koffie. De Australiers, Russen, Scandinaviers en Duitsers maken een kleurrijk plaatje en we raken niet uitgekeken! De ene loopt er nog naakter bij dan de andere en de ene outfit is nog bijzonderder dan de andere.

En wat doe je als je in Thailand bent? Ja, dan neem je, of eigenlijk meer, ONDERGA je een Thaise massage. We stappen een prachtig rustgevende massagesalon in en worden meteen naar boven gedirigeerd. De visioenen van lugubere donkere, groezelige kamertjes schieten bij ons allebei door ons hoofd. Ik weet maar een klein beetje van een Thaise massage af en hoop dat mijn masseuse niet al te zwaar is, ze mag best 1 tand hebben...


Ons beeld lijkt helemaal verkeerd en het is 180 graden anders, met uitzondering van mijn masseuse. Ze is een klein tenger poppetje (zoals ze allemaal hier zijn), maar wel met een vol gebit. Het vrouwtje wat Etienne onder handen neemt is iets zwaarder, tot zijn ongenoegen. Want, voor degenen die ook onbekend zijn met een Thaise massage, ze lopen over je, trekken je ledematen in allerlei Yoga-achtige standjes en doen vooral niet voorzichtig bij gespannen spieren. We worden goed onder handen genomen en onze voeten en hoofd erbij. Etienne schrikt niet van een enkele “ai” van mij, wat vaak volgt op een harde knak en meteen daarachter komt een verontschuldigend lachend “sorry” van mijn masseuse, wat haar toch niet voorzichtiger maakt bij een volgende actie. Etienne vind het iets minder fijn dan ik. Ik geniet en die enkele harde knak is niet eens zo erg. Als we ons weer aankleden (onderbroek mocht aanblijven hoor!) voelen we ons eigenlijk beide toch wel als herboren. Ik voel mijn lichaam weer! Een heerlijk gevoel! We barsten ook meteen van de honger en strijken neer op een gezellig terras en eten overheerlijk!

Vandaag zijn we teruggevaren naar Ao Chalong, de grote ongezellige baai vol met boten. Bah, de andere baaitjes met blauwer water, rustiger (niet door de rondvliegende jetski’s, maar wel met buurboten) en mooi strandjes zijn een meer inspirerende omgeving. Ook op de kant is het toch veel leuker, maar ja, hier is het gewoon makkelijker diesel tanken, laatste (verse) boodschappen halen en een auto huren. Dus liggen we weer hier. We hebben trouwens geen spierpijn of andere pijn overgehouden aan onze massage en we voelen ons nog steeds helemaal in het nu. Vandaar...we zijn er weer!

geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.