Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Toeristisch | Home | Total, bedankt! »

Tuinen en musea

Zondag 22 juni 2014 @ 07:22 Je hebt botanische tuinen en je hebt botanische tuinen. En dat geldt ook over musea. De ene is vreselijk en ‘a waste of time and money’ en de andere is een aanwinst. Dat laatste geldt voor zowel de botanische tuin en het museum hier op Mauritius in Pamplemousses!

Eergisteren zijn we met Rob en Josien (Inish) met de bus naar Pamplemousses gegaan en werden bijna voor de deur van de Sir Seewoosagur Ramgoolam Botanical Garden afgezet. Probeer de naam niet uit te spreken, want je breekt je tong! Deze Sir was de eerste prime minister van onafhankelijk Mauritius. In 1735 is de tuin is ‘begonnen’ als groententuin behorend bij ‘Mon Plaisir Chateau’, oftewel letterlijk vertaald ‘mijn plezier kasteel’. Bij zo’n naam moet je je natuurlijk inhouden niet allerlei beelden te krijgen, zeker als je weet hoe het met dat soort pleziertjes er in die tijd aan toe ging.


Wel, daar is nu niets meer van te zien, mocht dat al zo zijn geweest. Het ‘Chateau’ is niet meer dan een mooi, maar wel op instorten staand, koloniaal huis met foto’s van de prime minister waar de tuin naar is vernoemd. De tuin is mooi, leuk aangelegd en veel afwisseling. Er zijn tortoise, reeën, vissen en eenden. Enorm veel verschillende bomen en een medicinale kruidentuin.


Er zijn verschillende bomen gepland door beroemdheden. We zagen namen als Nelson Mandela, Indira Gandhi en Kofi Annan, tussen andere, voor ons onbekende ministers van omliggende landen als China, India en Seychellen.


De high light was de grote vijver met enorme Victoria Amazonica waterlelies. En dan ook echt ENORM! Ze kunnen wel 2 meter in diameter worden, zo groot hebben we ze nog net niet gezien, maar ze waren enorm. Heel bijzondere bladen, een beetje in de vorm van een hart, met een opkrullend randje. Het blijkt dat de bloemen wit zijn als ze ’s ochtend open gaan en de volgende dag rood zijn als ze sluiten. We hadden niet zoveel tijd om dat te checken, maar het was prachtig!


Na een paar uur staken we de weg over naar L’Aventure du Sucre. Een museum in een sugar factory die pas in 1999 z’n deuren heeft gesloten. Het was overweldigend! Enorm veel info, te veel zelfs, na een paar uur lezen en nog niet de helft gezien te hebben, waren we verzadigd. Maar het was super! Heel afwisselend opgezet, uitgebreide info over het maken van suiker, het reilen en zeilen van de suiker op Mauritius, over de slavernij, over het dagelijks leven, over Mauritius zelf, over de onafhankelijkheid, over….tja, waar eigenlijk niet over. Een museum waar heel veel musea jaloers op kunnen zijn!! Je loopt tussen de oude stukken van de fabriek door, die mooi geverfd zijn en als natuurlijk opgenomen in de rest van het geheel. De moeite waard dus en het rum proeven aan het eind was ook niet onaardig! ;-)


geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.