Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Dankbaarheid, lekker … | Home | Feestje, Lego-eiland … »

En weg...

Zondag 31 augustus 2014 @ 21:24 Afgelopen woensdag zijn we ’s ochtends naar de kant gegaan, Diego Suarez in. Er kwamen meteen wat ‘boat-boys’ op ons af, die wel op de dinghy wilden passen. Prima hoor! Het plaatsje is groot, geasfalteerde straten, verschillende hotels, veel (toeristen)winkeltjes en restaurantjes. Er staan ook grote prachtige oude gebouwen, doet een beetje aan Cuba denken. Toch is het echt Afrikaans.

We komen langs het VVV en kijken wat er te doen is. Daarna strijken we neer op een terrasje en drinken koffie. We worden ‘belaagd’ door vrouwen die van alles aan ons willen verkopen; groenten, fruit, vanille, tafelkleden, van alles. Het zijn Afrikaanse vrouwen, met grote manden op hun hoofd, doeken om zich heen gewikkeld en soms zit daar ook nog een kind tussen.

We struinen wat rond en lunchen heerlijk! Dan begint het te regenen en dat blijft het de rest van de middag doen. Helaas is de supermarkt nog dicht en zeiknat komen we aan boord aan. De regen stopt tegen de avond pas.

De volgende ochtend roept Lucia (Dalwhinnie) ons op via de VHF. Er is een touw gestolen! We kijken rond en zien dat onze lijn van de sleepgenerator ook weg is en de grote rode stootwil. Shit!!! Gisteren hadden de ‘boat-boys’ ook al benzine uit onze dinghy-tank gehaald. Dit is niet leuk! Ik dacht ’s nachts iets te horen, maar ‘luisterde’ niet. Had ik dat misschien maar wel gedaan… We balen hier enorm van, maar beseffen terdege dat het maar wat lijnen zijn en dit is voor ons de eerste keer in 4 jaar!

Toch houden we er een kater aan over. We besluiten nog even wat boodschappen te doen en dan weg te gaan. De volgende nacht doen we waarschijnlijk geen oog dicht, dus kunnen we maar beter een ander ankerplekje zoeken. Samen met Josien gaan we even wat brood, groenten en wat andere dingen halen en zijn weer zo terug aan boord. Terwijl het tegen de 30 knopen waait, zeilen we naar het begin van de baai en laten ons anker vallen in de baai tussen het plaatsje Ramena en Cap Mine. We liggen uit de golven, maar vol in de (land)wind.

Het is een prachtig baaitje en we doen verder rustig aan. Vrijdag gaan we met z’n allen naar de kant om een stukje te gaan lopen. We lopen de landtong op naar de vuurtoren. Het is een heel mooi loopje en vanaf de vuurtoren en de kust hebben we prachtige vergezichten. De vuurtorenwachter geeft ons een rondleiding. We struinen terug en komen heel veel ruines tegen. Het is warm, heel warm en eenmaal aan boord spring ik meteen in het water om af te koelen.


Zaterdag waait het nog harder en we gaan met Inish naar het dorpje een stukje verder. Het is weer leuk lopen en het dorpje is meer een paar straten met aan het strand (toeristische) restaurantjes. We drinken wat en zijn ’s middags weer aan boord. Langzaam aan zien we die middag steeds meer tenten opgebouwd worden op de kant en het wordt erg druk. Het baaitje waar we liggen heeft een prachtig strand, met daarachter een militair terrein. Het is meer een dorre vlakte met ruines van prachtige oude gebouwen en barakken. Etienne houdt het niet meer en gaat even op de kant polshoogte nemen. Er blijkt een loop te zijn, Racing The Planet. Een meerdaagse ren, van in totaal 250 km. Er doen 231 lopers mee uit 42 landen. Elk jaar wordt deze race gelopen in andere landen en veel deelnemers lopen voor een goed doel. Wow! Hij spreekt met de twee NL’ers en een Belg.


Zondagochtend is om 8 uur de start en we gaan naar de kant. Er is een waanzinnig sfeertje! We spreken even met onze landgenoten (Belg en NL’ers). Het is de eerste dag en vandaag is ‘maar’ 40 km! En dat in deze warmte! Het startsein wordt gegeven en weg zijn ze. Ze gaan de andere kant op, dus waarschijnlijk gaan we ze niet meer zien. In de loop van de dag worden de tenten ook afgebroken en keert de rust weer terug.

Wij gaan met z’n zessen naar het ‘dorpje’. Lopen wat over het strand, bewonderen de scheepjes en gaan lunchen ‘Chez Lucia(no)’. Het is heerlijk en gezellig en half de middag kuieren we over het strand terug. Inmiddels is half Diego Suarez hier neergestreken. Het lijkt Zandvoort wel!! Een drukte van jewelste, in het water en op de kant. We horen vette muziek en etensgeuren komen ons tegemoet. Gezellig!!


Aan het einde van de dag doen we op het strand, nog een sundowner met Dalwhinnie (de rest haakt allemaal af). Het waren weer geslaagde dagen….en we zijn het minpuntje in Diego alweer bijna vergeten.

geen reacties



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.