Archieven

2016
2015
2014
2013
2012
2011
2010
2009
2008
2007
2006
2005

Categorieën

Azoren
Bahamas
Canada
US
Bermuda
Ascension Island
St. Helena
South Africa
Mozambique
Madagascar
Reunion
Mauritius
Rodriguez
Chagos
Maldives
Sri Lanka
Thailand
Malaysia
Singapore
Indonesia
Australia
New Caledonia
New Zealand
Tonga
Niue
Cook Islands
Society Islands
Tuamotus
Marquises
Pacific ocean
Galapagos
Ecuador
Panama
Colombia
Aruba
Curacao
Bonaire
Venezuela
Grenada
BVI
St. Barths
St. Maarten
Antigua & Barbuda
St. Kitts & Nevis
Montserrat
Guadeloupe
Dominica
Martinique
St. Lucia
St. Vincent & Grenadines
Barbados
Atlantische oceaan
Kaap Verden
Gambia
Canarische Eilanden
Marokko
Portugal
Spanje
Engeland
Frankrijk
België
Nederland
voorbereidingen
ssb
Dyneema Experience

« Stormachtig, koud en … | Home | Goede hoop (deel 2) »

Goede hoop (deel 1)

Vrijdag 23 januari 2015 @ 12:44 Afgelopen maandag waaide het nog flink door de haven van Port Elizabeth. En van de verkeerde kant. Is dat een moment om te vertrekken?De gribfiles zeiden dat de wind aan het einde van de dag zou gaan draaien, zodat het bezeild zou zijn, de komende dagen zag het er dan goed uit. Dus een goed weergat om te gaan en de wind tegen kun je even gebruiken om uit de baai te komen.

Maar als het dan giert in de haven en de wind nog uit het zuiden komt, wanneer is het moment dan om te gaan? We hadden gedacht om vier uur, maar toen was het beeld nog niet anders. Alles was klaar voor vertrek; de zeilhoes eraf, er zat al een rifje in, voor drie dagen eten in de koelkast, enz.

In de haven waren er zo’n 8 boten van plan om weg te gaan, allemaal die middag. Maar niemand ging, iedereen lag te wachten. Waarop? Van het wachten wordt je erg onrustig, dus om vijf uur besloten we om te gaan. Het wordt nu laat donker, maar dan zijn we al gesettled op zee en kunnen we gegeten hebben.

Het zeil nog even voor de haven hijsen, port captain oproepen en naar buiten. Kort na ons hoorden we de rest ook de port captain oproepen. Iedereen lag te wachten op de eerste die zou gaan. Buiten was het niet verkeerd. Er stonden aardige golven, maar we zeilden prima weg! Eenmaal buiten de baai konden we overstag zodat we het meteen bezeild verder hadden. Super!

En ik werd niet ziek! Ik heb zelfs nog het koordje van de Hydrovane achterop zitten repareren. Het eten opwarmen ging niet erg van harte binnen, maar het smaakte me en daarna meteen plat voordat we het nachtwacht-stysteem ingaan en het was allemaal prima.

Het was weer eens een prachtige nacht, met duizenden, miljoenen sterren! Een aantal super helder en een aantal als waasjes er tussendoor. In de nacht kakte de wind in en hebben we de motor maar gestart. De zee was rustiger en dus overall prima nachtje.

In de ochtend ging de wind weer aantrekken, niet hard, maar genoeg om te zeilen. De zeilen in standje melkmeisje en we vlogen over het water. De zee was onstuimig, maar het ging prima. We hingen wat, we sliepen wat, we kletsten wat. En de dag sukkelde voorbij. We haalden de genua weg, de wind was aangetrokken en door de enorme golven zijn we dan niet meer zo koersvast. De nacht was weer mooi met al haar sterren.

De volgende dag is niet veel anders, we hangen en dutten nog steeds wat. Het is warm overdag. De zon brandt, maar de wind is koel, koud. We naderen Cape Agulhas, op de kaart het laagste puntje van Afrika. Het gebied waar de Indische Oceaan en de Atlantische samenkomen. Inmiddels gaan er alweer verhalen, zelfs over de marifoon rond, dat het bij deze Cape harder kan waaien en er een rare zee is. Tja, wat is nieuw, dat is altijd rond kapen. Maar wij ondervinden het deze keer niet. Cape Agulhas is ons vriendelijk gezind en we glijden er voorbij, met eerder wat te weinig wind.

Het is dan aan het begin van de nacht, de golven voorbij de kaap worden iets minder onstuimig, iets minder grillig, al komen ze nog van verschillende kanten. De sterren zijn weer overal en dan in de loop van de nacht wordt het steeds natter en kouder. En hoe koud! Het is, voor ons die gewend zijn aan tegen de dertig graden, met 18 graden binnen (buiten wil ik het niet weten) enorm koud. De wind snijdt door je heen! De afgelopen nachten waren al aardig fris, maar nu! We zitten diep genesteld in de slaapzak en zitten de nacht uit.

Gelukkig word het vroeg licht, om half vijf staat de zon al weer een stukje boven de horizon en voel je het heel langzaam wat warmer worden en de natheid wegtrekken. En ook deze dag worden we verrast door dieren naast de boot, geen dolfijnen, maar zeehonden!! De eerste die we zagen was nog even onidentificeerbaar, maar als we ze eenmaal herkennen zien we er honderden over de dag verspreid. Eenlingen, maar ook grote groepen. Ze duiken voorbij of liggen lekker op hun zij, met vin omhoog te zeilen of te slapen.

een reactie

Pffffff
tonny () - Maandag 26 januari 2015 @ 10:47



  
Persoonlijke info onthouden?

Emoticons / Textile

Om spam te voorkomen, willen we je vragen deze vraag te beantwoorden. / To prevent automated commentspam we require you to answer this silly question

 



Verberg email:

Kleine lettertjes: Alle HTML-tags behalve <b> en <i> zullen uit je reactie worden verwijderd. Je maakt links door gewoon een URL of email-adres in te typen.